Forwarded from گفتوشنود
ریزپرخاشهای روزگار ما
ممکن است بعضی از ما با شنیدن واژه خشونت معنای بسیار محدود و خاص و شدیدی از آن در ذهن خود بیابیم. خبرهای منتشرشده در رسانهها مملو از جلوههای شدید خشونت از سراسر دنیا هستند. کشتار، جنگ، جنایت علیه بشر، جرایم شنیع یا نزاعهای بزرگ از این دسته هستند. رسانهها ممکن است خواسته یا ناخواسته با فنون و تکنیکهای روایتگری این خشونتها را حتی شدیدتر از آنچه در واقع اتفاق افتاده است بازتاب دهند. از این گذشته، فیلمها و سریالهای تولیدشده میتوانند شامل صحنههای بسیار شدید و اغراقشدهای از خشونت باشند. ژانرهایی مانند اسلشر (Slasher) در سینما عملا بر نوآوری در زمینه بهتصویرکشیدن خشونت به شدیدترین شکل ممکن تمرکز دارند. به نظر میرسد فیلمهای این ژانر مخاطبان کمی هم ندارند. خشونت کلامی نیز در رسانهها به وفور وجود دارد.
تمام اینها ممکن است تعریف ما از خشونت و روش ما برای بازشناسی مصداقهای خشونت را به شکلی تحت تاثیر قرار دهد که اشکال ظریف یا کمتر شدید خشونت را نبیبنم یا تاثیر آن را دستکم بشماریم. این امکان وجود دارد که زندگی در زمانهای دشوار و تحمل خشونتهایی که حکومتی غاصب و ستمگر مرتکب میشود شهروندان را نسبت به بعضی اشکال خشونت - بهویژه خشونتهایی که خودشان مرتب قربانی آن هستند - بیحس کرده باشد. شاید نوعی مکانیسم دفاع روانی در کار باشد که ما با ندیدهگرفتن خشونت علیه خودمان تا حدی از درد و رنج آن بکاهیم. از سوی دیگر، احتمالا افزایش شجاعت و مقاومت روانی شهروندان نیز در این تحول احساسی و فکری در برابر خشونت نقش دارد.
این یادداشت را در وبسایت گفت و شنود بخوانید
https://dialog.tavaana.org/micro-aggressions/
#ریزپرخاش #خشونت #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
ممکن است بعضی از ما با شنیدن واژه خشونت معنای بسیار محدود و خاص و شدیدی از آن در ذهن خود بیابیم. خبرهای منتشرشده در رسانهها مملو از جلوههای شدید خشونت از سراسر دنیا هستند. کشتار، جنگ، جنایت علیه بشر، جرایم شنیع یا نزاعهای بزرگ از این دسته هستند. رسانهها ممکن است خواسته یا ناخواسته با فنون و تکنیکهای روایتگری این خشونتها را حتی شدیدتر از آنچه در واقع اتفاق افتاده است بازتاب دهند. از این گذشته، فیلمها و سریالهای تولیدشده میتوانند شامل صحنههای بسیار شدید و اغراقشدهای از خشونت باشند. ژانرهایی مانند اسلشر (Slasher) در سینما عملا بر نوآوری در زمینه بهتصویرکشیدن خشونت به شدیدترین شکل ممکن تمرکز دارند. به نظر میرسد فیلمهای این ژانر مخاطبان کمی هم ندارند. خشونت کلامی نیز در رسانهها به وفور وجود دارد.
تمام اینها ممکن است تعریف ما از خشونت و روش ما برای بازشناسی مصداقهای خشونت را به شکلی تحت تاثیر قرار دهد که اشکال ظریف یا کمتر شدید خشونت را نبیبنم یا تاثیر آن را دستکم بشماریم. این امکان وجود دارد که زندگی در زمانهای دشوار و تحمل خشونتهایی که حکومتی غاصب و ستمگر مرتکب میشود شهروندان را نسبت به بعضی اشکال خشونت - بهویژه خشونتهایی که خودشان مرتب قربانی آن هستند - بیحس کرده باشد. شاید نوعی مکانیسم دفاع روانی در کار باشد که ما با ندیدهگرفتن خشونت علیه خودمان تا حدی از درد و رنج آن بکاهیم. از سوی دیگر، احتمالا افزایش شجاعت و مقاومت روانی شهروندان نیز در این تحول احساسی و فکری در برابر خشونت نقش دارد.
این یادداشت را در وبسایت گفت و شنود بخوانید
https://dialog.tavaana.org/micro-aggressions/
#ریزپرخاش #خشونت #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤3👌1