مژگان کاووسی که از بازداشتی‌های آبان ۹۸ است و به دفعات در بازداشتگاه‌ها و زندان‌های مختلف بوده است در واقع یک نویسنده و هنرمند است. او که چند وقتی است که از زندان آزاد شده است، طی یادداشت‌هایی در کانال تلگرام خود، از مشاهداتش در زندان می‌نویسد.
این یادداشت که متن آن را در زیر می‌خوانید درباره وضعیت نگهداری کودکان همراه با مادران‌سان در بند زنان زندان کچویی و عدم رعایت آیین‌نامه‌های زندان در این زمینه و اعتراضات مکرر خانم کاووسی است:
«صبح روز قبل از آزادی و شب قبل از آن، در بند زنان زندان کچویی کرج دو بار از طرف زندانیان مورد ضرب و شتم قرار گرفتم; احتمالا همین موضوع هم باعث شد تا با عجله با مرخصی متصل به آزادی‌ام موافقت کنند.

قضیه به هفته های اول ورودم به این بند برمی‌گردد. وقتی که متوجه شدم حضور کودکان و مادران زندانی در کنار بقیه ی زندانی ها چقدر برایشان خطرناک است; از همه نظر; از نظر تربیتی و روانی و حتی امنیت جسمی. چقدر این حضور برای ما آزاردهنده بود; شبانه روز در معرض جیغ و فریاد و گریه کودکان و نوزادانی بودیم که به خاطر شرایط ناهنجار محل زندگی و رشد، نسبت به هر کودک هم سن خودشان، پر سر و صداتر و بسیار عصبی بودند. مادرانشان به خاطر اعتراض بقیه ی زندانیان بابت رفتار تهاجمی کودکانشان، رنج مضاعفی را در زندان تجربه می‌کردند و تمام اینها به این خاطر بود که قوانین و آیین‌نامه‌ها در زندان‌های ایران به هیچ وجه درست و کامل اجرا نمی‌شود و شاید بتوان گفت که در اغلب زندانها اصلا اجرا نمی‌شود!
من از همان ابتدا با روش‌های آرام و گفتمان منطقی سعی کردم تا مسئولین زندان و بند را مجاب کنم تا طبق آیین‌نامه‌های مصوب، این مادران زندانی و کودکانشان را در سالن مستقل نگهداری نمایند. مسئولین زندان در حالیکه در گفتار به من حق می‌دادند، اما در عمل کاری انجام نمی‌دادند; اما من دست از مطالبه برنمی‌داشتم، تا جایی که ادبیات مسئولین بند تغییر کرد و مدام به من می‌گفتند: اگر برایت مشکل است، سالنت را عوض کن! من هم مدام می گفتم: ماندن در سالن سلامت حداقل حقوق من است، گرچه سالن سلامت شما هم واقعا سلامت نیست و حتی زندانیان سیگاری در کنار ما هستند، ولی باز هم شرایط سالم‌تری نسبت به بقیه سالن‌ها دارد. می‌گفتم : چطور توقع دارید که من به سالن‌های دیگر بروم و با زندانیان خشن، معتادین به متادون، معتادین شدید به سیگار و .... زندگی کنم؟ می‌گفتم: نه! نمی‌روم....

ادامه متن را در لینک زیر بخوانید:
https://is.gd/KrcHk2

#زندان_زنان #زندان_کچویی #مژگان_کاووسی #یاری_حقوقی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

افزایش فشار بر زندانیان سیاسی؛ اعتصاب غذا در اعتراض به محرومیت غیرقانونی از مرخصی

بنابر گزارش‌های موثق رسیده از زندان کچویی، تعدادی از زندانیان سیاسی در اعتراض به محرومیت غیرقانونی از حق مرخصی، دست به اعتصاب غذا زده‌اند. یکی از این زندانیان، مریم جلال‌حسینی است که از روزهای گذشته در اعتراض به این وضعیت، اعتصاب خود را آغاز کرده است.
به گفته یک منبع موثق، مسئولان زندان به زندانیان سیاسی‌ای که طبق قانون مشمول مرخصی ماهانه هستند، اعلام کرده‌اند که «به دلیل شرایط موجود»، مرخصی آن‌ها لغو شده است. این در حالی است که بسیاری از این زندانیان، از جمله خانم جلال‌حسینی، بیش از یک‌سوم دوران محکومیت خود را سپری کرده و طبق آیین‌نامه سازمان زندان‌ها، به صورت قانونی حق استفاده از مرخصی را دارند.
مریم جلال‌حسینی مادری سالمند دارد که در این روزهای پر از اضطراب، نیاز دارد تا فرزندش کنارش باشد.

برخی گزارش‌ها نیز حاکی از آن است که در روزهای اخیر تعداد زیادی از شهروندان بازداشت شده‌اند و در برخی زندان‌ها شاهد تراکم زیاد زندانیان هستیم.

❗️در شرایط بحران، مرخصی نه امتیاز بلکه حق انسانی است

تصمیم به محروم‌سازی زندانیان سیاسی از مرخصی، آن‌هم در وضعیتی که کشور در شرایط جنگی به سر می‌برد و بسیاری از خانواده‌ها در معرض خطرهای امنیتی و روانی هستند، نقض آشکار حقوق انسانی و قانونی زندانیان است.
مطابق با ماده ۲۱۴ آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها، زندانی پس از گذراندن یک‌ششمم مدت حبس، در صورت برخورداری از حسن رفتار و نبود منع قضایی، مشمول مرخصی ماهانه خواهد بود. این حق نه یک لطف، بلکه بخشی از نظام حقوقی زندانی در ایران است.
در شرایط بحرانی و پرتنش کنونی، دادن مرخصی به زندانیان سیاسی به‌ویژه زنان، نه‌تنها مطالبه‌ای انسانی بلکه ضرورتی برای کاهش آسیب‌های روانی، حفظ سلامت جسمی و پیشگیری از تنش‌های داخل زندان است.

#مریم_جلال_حسینی #زندان_کچویی #ج_ا_یعنی_جنگ #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech