آیدا یونسی، خواهر زندانی سیاسی علی یونسی نوشت:
«ديروز زمان "دادگاه" براى پرونده اى جديد براى #على_يونسى و #امیرحسین_مرادی بود، اما على را به جلسه دادگاه نياوردند.
بیش از یک ماه از ربوده شدن برادرم از بند ۴ زندان اوین میگذرد و جز یک تماس کوتاه با مادرم در ۲۱ روز پیش، هیچ خبری از او نداریم. ديروز مادرم با امید دیدن فرزندش حتی از دور، به محل دادگاه رفت اما پشت درهای بسته ماند. وكلا به عدم حضور على اعتراض كردند.
علی کجاست و چرا او را از اولیه ترین حقوقش مثل حق تماس با خانواده و وکیل محروم میکنید؟»
رضا یونسی، ۲۱ روز پیش خبر داده بود:
«بعد از ۱۲ روز بیخبری، برادرم على يونسى امروز بعد از ظهر تماس تلفنی کوتاهی با مادرم داشت. با تعدادی از زندانیان در بندى كوچك و امنيتى و تحت كنترل وزارت اطلاعات در زندان تهران بزرگ است، در شرايط بسيار سخت و اسفناك از نظر بهداشتى و غذايى.»
- چرا علی یونسی را به دادگاه نبردند؟ چرا از حق ملاقات و تماس تلفنی محروم است. پدر علی یونسی هم در همان زندان تهران بزرگ و در سالن دیگری است، چرا آنها را از هم جدا کردند و البته اصولاً حق هیچ یک زندان نیست.
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
«ديروز زمان "دادگاه" براى پرونده اى جديد براى #على_يونسى و #امیرحسین_مرادی بود، اما على را به جلسه دادگاه نياوردند.
بیش از یک ماه از ربوده شدن برادرم از بند ۴ زندان اوین میگذرد و جز یک تماس کوتاه با مادرم در ۲۱ روز پیش، هیچ خبری از او نداریم. ديروز مادرم با امید دیدن فرزندش حتی از دور، به محل دادگاه رفت اما پشت درهای بسته ماند. وكلا به عدم حضور على اعتراض كردند.
علی کجاست و چرا او را از اولیه ترین حقوقش مثل حق تماس با خانواده و وکیل محروم میکنید؟»
رضا یونسی، ۲۱ روز پیش خبر داده بود:
«بعد از ۱۲ روز بیخبری، برادرم على يونسى امروز بعد از ظهر تماس تلفنی کوتاهی با مادرم داشت. با تعدادی از زندانیان در بندى كوچك و امنيتى و تحت كنترل وزارت اطلاعات در زندان تهران بزرگ است، در شرايط بسيار سخت و اسفناك از نظر بهداشتى و غذايى.»
- چرا علی یونسی را به دادگاه نبردند؟ چرا از حق ملاقات و تماس تلفنی محروم است. پدر علی یونسی هم در همان زندان تهران بزرگ و در سالن دیگری است، چرا آنها را از هم جدا کردند و البته اصولاً حق هیچ یک زندان نیست.
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💔65❤2
امیرحسین مرادی، زندانی سیاسی و دانشجوی نخبه، طی سه هفته اخیر بارها به دفتر زندان اوین احضار شده تا ابلاغیهای به او تحویل داده شود، اما وی مراجعه نکرده است. در پی احتمال آزادی او تحت عنوان "عفو"، امیرحسین مرادی نامهای با متن زیر منتشر کرده است.
امیرحسین مرادی و علی یونسی در دادگاه انقلاب به ۱۶ سال حبس، شامل ۱۰ سال حبس اجرایی، محکوم شدند. با اعتراض وکلای آنها و پس از پذیرش اعاده دادرسی در دیوان عالی کشور، این حکم در اسفند ۱۴۰۳ به شش سال و هشت ماه کاهش یافت. #اميرحسين_مرادى و #على_يونسى اکنون بیش از شش سال و یک ماه است که بدون یک روز مرخصی در حبس هستند. متن نامه امیرحسین مرادی:
«در پاسخ به نامه قوه قضاییه کشتار و سرکوب با ادعای عفو باقیمانده حبس: چهره خندان عزیزترین دوستانم (وحید و پویا و بابک و محمد و شاهرخ و ابوالحسن) در زمان جدایی و انتقالشان از اوین به قتلگاه قزلحصار که تا آخرین دم از عمرشان نیز تن به ذلت تسلیم در برابر حکومت پستتان ندادند، در جلوی چشمانم است و مادران و پدارانشان را تصور میکنم. همانطور که در شهریور ۱۴۰۳ نیز به صراحت گفتم، اکنون نیز تکرار میکنم عفو ننگین شما را نخواسته و نمیخواهم و در پاسخ به کشتار خونین دی ماه و اعدام های جنایتکارانه اخیر، قطعا و یقینا ما مردم تحت ستم ایران هستیم که در موضع بخشیدن شما هستیم اما یقین بدانید که ما نه میبخشیم و نه فراموش میکنیم. من نیز تا زمان رهایی مردم ایران از شر شما، حتی فکر رهایی خود از بند را نخواهم کرد و آن را از شما گدایی نمیکنم. امیرحسین مرادی ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵»
#بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
امیرحسین مرادی و علی یونسی در دادگاه انقلاب به ۱۶ سال حبس، شامل ۱۰ سال حبس اجرایی، محکوم شدند. با اعتراض وکلای آنها و پس از پذیرش اعاده دادرسی در دیوان عالی کشور، این حکم در اسفند ۱۴۰۳ به شش سال و هشت ماه کاهش یافت. #اميرحسين_مرادى و #على_يونسى اکنون بیش از شش سال و یک ماه است که بدون یک روز مرخصی در حبس هستند. متن نامه امیرحسین مرادی:
«در پاسخ به نامه قوه قضاییه کشتار و سرکوب با ادعای عفو باقیمانده حبس: چهره خندان عزیزترین دوستانم (وحید و پویا و بابک و محمد و شاهرخ و ابوالحسن) در زمان جدایی و انتقالشان از اوین به قتلگاه قزلحصار که تا آخرین دم از عمرشان نیز تن به ذلت تسلیم در برابر حکومت پستتان ندادند، در جلوی چشمانم است و مادران و پدارانشان را تصور میکنم. همانطور که در شهریور ۱۴۰۳ نیز به صراحت گفتم، اکنون نیز تکرار میکنم عفو ننگین شما را نخواسته و نمیخواهم و در پاسخ به کشتار خونین دی ماه و اعدام های جنایتکارانه اخیر، قطعا و یقینا ما مردم تحت ستم ایران هستیم که در موضع بخشیدن شما هستیم اما یقین بدانید که ما نه میبخشیم و نه فراموش میکنیم. من نیز تا زمان رهایی مردم ایران از شر شما، حتی فکر رهایی خود از بند را نخواهم کرد و آن را از شما گدایی نمیکنم. امیرحسین مرادی ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵»
#بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
💔23❤9
روز دوشنبه در حین ملاقات على يونسى با خانواده اش در زندان قزلحصار، ابلاغيه اى به وى تحويل داده شد. در پى اين ابلاغيه، على يونسى يادداشتى نوشته است كه متن آن در ذيل آمده است. #على_يونسى و #اميرحسين_مرادى در دادگاه انقلاب ابتدا به ۱۶ سال حبس، شامل ۱۰ سال حبس اجرایی، محکوم شدند. با اعتراض وکلای آنها و پس از پذیرش اعاده دادرسی در دیوان عالی کشور، این حکم در اسفند ۱۴۰۳ به شش سال و هشت ماه کاهش یافت. على و اميرحسين اکنون بیش از شش سال و یک ماه است که بدون یک روز مرخصی در حبس هستند.
متن نامه علی یونسی:
روز دوشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ ابلاغیهای با تاریخ صدور ۴ اسفند ۱۴۰۴ تحت عنوان عفو ۲۲ بهمن به من تحويل داده شد، مبنى بر اينكه باقیماندهی حبس من (٧ ماه) شامل عفو گردیده است. اولاً - من هرگز تقاضای عفو نکرده و نخواهم کرد. آزادی حقی است به سرقت رفته؛ حق دزدیده شده را گدایی نمیکنیم، برای بدست آوردنش مبارزه میکنیم. دوماً - من الگوهایی دارم: ۶ همبندی سربلند سربهدار، هر روز و هر لحظه یادشان برایم زنده و صدایشان در گوشم است. آنها برای جانشان چانه نزدند ننگ بر من اگر برای آزادی ام چانه بزنم. سوماً - وحید بنی عامریان در دفاعیه اش گفت: "این ما هستیم که باید دفاع کنیم یا شما؟" من نیز میگویم: "این ما هستیم که باید ببخشیم یا شما؟!"
بخشش و عفو بیش از هر کس حق مادران و پدران داغدار است. پس اى شما مادران و پدران داغدار، امیدوارم هر آن کوتاهیای کردم را بر من ببخشید كه شما تنها مرجع طلب بخشش من هستيد و باقی هر چه از رنج و شکنجه و زندان تا کنون بوده و هر چه حبس و تبعید و سختی باقیمانده، چیزی جز وظیفه نیست. ما به پشتوانه فداکاری فرزندان شماست که میجنگیم و بر این جنگیدن استوار خواهیم ماند. جنگیدن برای آزادی مردم ایران نه مایه حسرت و رنج که بزرگترین مایه افتخار است.
على يونسى زندان قزلحصار، ٢٢ ارديبهشت ١٤٠٥
#بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
متن نامه علی یونسی:
روز دوشنبه ۲۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ ابلاغیهای با تاریخ صدور ۴ اسفند ۱۴۰۴ تحت عنوان عفو ۲۲ بهمن به من تحويل داده شد، مبنى بر اينكه باقیماندهی حبس من (٧ ماه) شامل عفو گردیده است. اولاً - من هرگز تقاضای عفو نکرده و نخواهم کرد. آزادی حقی است به سرقت رفته؛ حق دزدیده شده را گدایی نمیکنیم، برای بدست آوردنش مبارزه میکنیم. دوماً - من الگوهایی دارم: ۶ همبندی سربلند سربهدار، هر روز و هر لحظه یادشان برایم زنده و صدایشان در گوشم است. آنها برای جانشان چانه نزدند ننگ بر من اگر برای آزادی ام چانه بزنم. سوماً - وحید بنی عامریان در دفاعیه اش گفت: "این ما هستیم که باید دفاع کنیم یا شما؟" من نیز میگویم: "این ما هستیم که باید ببخشیم یا شما؟!"
بخشش و عفو بیش از هر کس حق مادران و پدران داغدار است. پس اى شما مادران و پدران داغدار، امیدوارم هر آن کوتاهیای کردم را بر من ببخشید كه شما تنها مرجع طلب بخشش من هستيد و باقی هر چه از رنج و شکنجه و زندان تا کنون بوده و هر چه حبس و تبعید و سختی باقیمانده، چیزی جز وظیفه نیست. ما به پشتوانه فداکاری فرزندان شماست که میجنگیم و بر این جنگیدن استوار خواهیم ماند. جنگیدن برای آزادی مردم ایران نه مایه حسرت و رنج که بزرگترین مایه افتخار است.
على يونسى زندان قزلحصار، ٢٢ ارديبهشت ١٤٠٥
#بیانیه
@Tavaana_TavaanaTech
❤23🕊2👍1