در آستانه‌ی ۲۵ نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، فرزانه برزه‌کار ــ مادر جاویدنام عرفان رضایی ــ در ویدیویی که منتشر کرده از سال‌ها زندگی در سایه خشونت و بی‌عدالتی سخن گفت؛ روایتی که تنها از رنج فردی نمی‌گوید، بلکه از نگاه تبعیض‌آمیزی پرده برمی‌دارد که در جامعه و حتی در دادگاه‌ها، صدای زنان را کم‌رنگ و امنیت آنان را نادیده می‌گیرد. او با تأکید بر حق زنان برای زیستن در «امنیت، عزت و آزادی»، خواستار قوانین و رویه‌های عادلانه‌تر، خدمات حمایتی مؤثر و تغییر بنیادین نگرش‌ها نسبت به نقش و جایگاه زنان شد.


«من به عنوان زنی که سال‌ها در سایه خشم زندگی کردم؛ سایه‌ای که خشونت رفتاری و فیزیکی بر من و زندگی‌ام انداخت و در دادگاه‌ها هم به من به اندازه‌ی آنچه که می‌خواستم، حمایت نشد. این تجربه‌ی تبعیض‌آمیز تنها نتیجه‌ی خشونت نبود، بلکه نشان داد که چگونه جنسیت می‌تواند به ابزاری برای ردّ صدای زنان و بی‌اعتبار کردن ایمنی و حقوقشان تبدیل شود. من با ترس و سکوت ویران نشدم؛ بلکه از آن تجربه، صدایی برخاست که حالا می‌خواهد به همه‌ی دختران، زنان و مادرانی که همچنان در سایه‌ احساسات متفاوت اما هم‌تراز رنج هستند، بگوید: ما ارزشمندیم و حق داریم زندگی کنیم با امنیت، عزت و آزادی تصمیم‌گیری درباره‌ی آینده‌ی خود.

در این مسیر، فهمیدم که خشونت تنها ضرب‌وشتم نیست؛ خشونت، یعنی نقضِ اختیار، تحمیلِ کنترل‌های مداوم، کاهشِ عزت نفس و از بین بردن فرصت‌های زندگی. در دادگاه‌ها هم گاهی احساس کردم که تبعیضِ جنسیتی به جای حمایت از من، با پرسش‌هایی بی‌ربط و ناشایست، مرا مورد خطاب و آزمایش قرار می‌دهد و به جای حفاظت از امنیت من، به شکلی غیرمنصفانه به‌بُهت کشیدنِ گذشته‌ام را تقویت می‌کند. این تجربیات، نه تنها بر من بلکه بر هر زنِ دردمند نشان می‌دهد که عدالت زمانی تحقق می‌یابد که جنسیت به عنوان معیارِ بی‌عدالتی به کار گرفته نشود؛ وقتی که قوانین، رویه‌ها و قضاوت‌ها با نگاهِ برابر و با حساسیتِ جنسیتی عمل کنند.

من امروز می‌خواهم با صدای آرام اما قاطع بگویم: من از امنیتِ واقعی و حقوقِ برابر برخوردارم. این خواسته، نه تنها برای من، بلکه برای هر زنِ تجربه‌دیده‌ای است که در دادگاه‌ها و جامعه، برای اثبات حقِ زندگی امن خود می‌جنگد. ما به قوانین روشن و کارآمد نیاز داریم که انواع خشونت را به رسمیت بشناسند و از قربانیان حمایت کنند؛ به خدمات حمایتی پایدار و دسترس‌پذیر و به آموزش همگانی که باورهای نادرست درباره‌ی نقش زنان را به‌طور ریشه‌ای تغییر دهد. ما به عدالتِ بدون شرطِ جنسیت نیاز داریم؛ عدالت که به جای از بین بردنِ صدای زنان، به آن‌ها قدرت بدهد تا صدایشان را به گوش همه برسانند.

ما با هم می‌توانیم از طریق حمایتِ حقوقی، دسترسی به خدمات روانی و حقوقی، و آگاهی‌بخشیِ اجتماعی، تبعیضِ جنسیتی در هر سطحی را کاهش دهیم. ما با هم می‌خواهیم جامعه‌ای بسازیم که در آن هیچ زنی به خاطر جنسیتش از امنیت و کرامت محروم نباشد؛ جامعه‌ای که در آن خشونت به عنوان راهی برای کنترل هیچ کسی پذیرفته نشود و زنان بتوانند با اعتماد به نفس، آینده‌ی خود را بسازند.»

#نه_به_خشونت_علیه_زنان
#۲۵نوامبر
#یاری_مدنی_توانا #تبعیض_جنسیتی

@Tavaana_TavaanaTech