قانون نابرابر مروج خشونت علیه زنان است

طرح از مانا نیستانی

از ۲۵ نوامبر تا دهم دسامبر، روزهای نارنجی نام نهاده شده است. روزهایی که به آگاه‌سازی درباره خشونت علیه زنان اختصاص دارد.

به نظر شما چگونه می‌توان به خشونت سیستماتیک علیه زنان پایان داد؟ شهروندان چه کارهایی می‌توانند بکنند؟ در خانواده خود چگونه درباره این موضوع گفت‌وگو می‌کنید؟

#نه_به_خشونت_علیه_زنان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech

صفحه گرشاد چند روز پیش این ویدیو را با متن زیر منتشر کرد و نوشت:

🔴 روز جهانی منع خشونت علیه زنان «بدن من، تصمیم من»

امروز روز جهانی منع خشونت علیه زنان است، اما در ایران، این روز به تلخی یادآور واقعیتی روزمره است؛ جایی که بسیاری از زنان به دلیل قوانین حجاب اجباری هر روز با خشونت قانون و جامعه روبه‌رو می‌شوند.

حجاب اجباری چیزی فراتر از یک قانون ساده‌ی پوشش است؛ بهانه‌ای برای کنترل بدن زنان، تحمیل تصمیمات بر زندگی‌شان، و تنبیه هر کسی که جرات کند این «نظم» را برهم بزند.

حجاب اجباری، نه انتخاب بلکه دستوری‌ست که زنان را از اختیار خودشان محروم می‌کند. برای بسیاری از زنان، سرپیچی از این اجبار ممکن است به بازداشت، ضرب و شتم، یا حتی محرومیت از حقوق اجتماعی بیانجامد. با این حال، روزانه زنانی در خیابان‌های ایران شجاعانه ریسک می‌کنند؛ آن‌ها حجاب اجباری را کنار می‌گذارند و به دنیا نشان می‌دهند که دیگر از دخالت و نظارت خسته‌اند و خواهان حق انتخاب بر بدن و زندگی خود هستند.

این روز نه تنها نمادی برای اعتراض به خشونت‌های آشکار است، بلکه فرصتی برای افشای خشونت‌های پنهانی است که در قوانین و عرف‌های به‌ظاهر «عادی» ریشه دوانده‌اند. زنانی که در ایران این قوانین را به چالش می‌کشند، به دنیا نشان می‌دهند که مبارزه‌شان فراتر از پوشش است؛ آن‌ها برای حق انتخاب، برای حفظ کرامت انسانی، و برای داشتن زندگی‌ای آزادتر ایستادگی می‌کنند.

با جسارت و اراده، زنان ایران پیامی روشن به جهانیان می‌فرستند: «بدن من، تصمیم من.»

@gershadapp
#نه_به_خشونت_علیه_زنان
#نه_به_تبعیض_جنسیتی
#روز_جهانی_منع_خشونت_علیه_زنان
#نه_به_پوشش_اجباری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سال‌ها ست که زنان ایرانی با تحجر تحت هر عنوانی مبارزه می‌کنند و تاسف‌آور این‌که جمهوری اسلامی مروج زن‌ستیزی در جامعه است.
۱۶ روز نارنجی، از ۲۵ نوامبر تا ۱۰ دسامبر روزهای آگاه‌سازی در مورد خشونت علیه زنان است و فعالان حقوق زنان در سراسر دنیا فعالیت‌هایی را ترتیب می‌دهند.
سکوی قهرمانی
طرح از رضا عقیلی
https://tavaana.org/march8womenday/

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_خشونت_علیه_زنان #خشونت_علیه_زنان
@Tavaana_TavaanaTech

‌
در گزارش‌ها آمده زنی را به‌خاطر حجاب ۷۴ ضربه شلاق زده‌اند. در دورانی که انسان‌ها به سیاره‌های دیگر سفر می‌کنند زنان ایران به واسطه ج.ا از حقوق ابتدایی یک انسان محرومند و بدوی‌ترین رفتارها با آنها صورت می‌گیرد.

به این توحش و به این دوران سیاهی پایان خواهیم داد.

زن، زندگی، آزادی

Reports indicate that a woman was  lashed 74 times for her hijab. In an era where humanity is traveling other planets, Iranian woman are deprived of the most basic human rights due to the Islamic Republic, facing the most primitive forms of treatment.

We will put an end to this barbarity and this dark era.

Woman, Life, Freedom

برگرفته از تلگرام حسین رونقی

@Hossrinronaghi


ـ تصویر را برای انتشار در اینستاگرام تار کردیم، به خاطر محدودیت‌های شرکت متا
تصویر واضح در تلگرام و توییتر موجود است.

#نه_به_پوشش_اجباری #نه_به_جمهورى_اسلامى #آپارتاید_جنسیتی #نه_به_خشونت_علیه_زنان #زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

لایحه عفاف و حجاب، شکل جدیدی از «برده‌داری» و «اعلان جنگ» علیه همه شهروندان است
✍️حسین رونقی

لایحه عفاف و حجاب نه یک قانون، بلکه شکل جدیدی از برده‌داری است که به‌نوعی «اعلان جنگ علیه همه شهروندان» به‌ویژه زنان محسوب می‌شود. این لایحه، تلاشی برای نقض آزادی‌های فردی و سرکوب عمومی است و به‌ویژه از فقر تحمیل شده به مردم در این سال‌ها (که خود جمهوری اسلامی عامل آن است) سوءاستفاده می‌کند تا فقر را به شکل جدیدی از ابزار سرکوب تبدیل کند. مشخصا فشار اقتصادی به عنوان ابزاری برای اعمال این سیاست‌ها و اهرم فشار به کار گرفته می‌شود.

این لایحه در واقع یک تیر و دو نشان است: اول، ایجاد فرصت‌های مالی برای عده‌ای خاص در حکومت و دستگاه سرکوب و دوم، ایجاد تشویش و برهم زدن آسایش و امنیت عمومی. هدف آن، تبدیل کردن مردم به جاسوسی کردن از یکدیگر و ایجاد فضای بی‌اعتمادی در جامعه در آستانه انفجار و فروپاشی است.

اجرایی شدن این قانون، با توجه به ماهیت غیرعقلانی و بی‌سابقه آن، ممکن است با هدف فرستادن ناجی برای منحل کردن آن باشد.

حکومت خوب می‌داند که اکثر مردم مخالف او هستند و توانایی مالی برای تبعیت از این دستورات را ندارند، اما به هر حال، برای سرکوب بیشتر و تسلط بر جامعه، به پیش می‌رود.

دوران قلدری تحت عنوان «قانون» گذشته است.

دوران قلدری تحت عنوان «قانون» گذشته است. اعتراضات مدنی مردم، آشوب نیست. آن‌چه که این سیستم در پی ایجاد آن است، بیشتر از هر چیز دامن زدن به بی‌ثباتی و ایجاد شرایطی است که تنها برای آزار و اذیت عمومی به‌ویژه زنان طراحی شده است. ما در برابر چنین سیاست‌های غیرانسانی که مستقیما حقوق و آزادی‌های ایرانیان به‌ویژه زنان را هدف قرار داده است خواهیم ایستاد. ایستادگی در مقابل چنین بربریت و تحجری، ایستادن برای آزادی و بازگرداندن کرامت انسانی و ترسیم آینده پیش‌رو است.

ـ متن از صفحه حسین رونقی
@hosseinronaghi

طرح از رضا جوزانی
reza.arts

#نه_به_خشونت_علیه_زنان #آپارتاید_جنسیتی #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_حجاب_اجباری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

۱۶ روز نارنجی، از ۲۵ نوامبر تا ۱۰ دسامبر، برای مبارزه با خشونت علیه زنان نامگذاری شده است.
خبرهای این چند روز را مرور کنیم:
روشنک مولایی‌علیشاه، پس از تعرض جنسی در خیابان و مقاومت در برابر آزارگر، بازداشت شد به حبس شلاق ممنوعیت خروج از کشور محکوم شد او پس از اجرای حکم شلاق از زندان آزاد شد.
وریشه مرادی به اعدام محکوم شده
پخشان عزیزی به اعدام محکوم شده
مطهره گونه‌ای و ویدا ربانی در اعتراض به عدم رسیدگی پزشکی به نرگس محمدی دست به اعتصاب غذا زده‌اند.
راحله راحمی‌پور علیرغم بیماری‌ و کهولت سن در حبس است.
مهوش ثابت با وجود بیماری و کهولت سن همچنان در حبس است.

و البته اخبار تجاوز قتل شکنجه بریدن گوش‌های یک دختر نوجوان اجبار به خودکشی و هزاران خبر دردناک دیگر که روزانه می‌شنویم ... نشان می‌دهد کشورمان در سایه عدم آگاهی و آموزش و البته حمایت حکومت از زن‌ستیزی چگونه به جنگ با زنان رفته است.

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#نه_به_خشونت_علیه_زنان
#زن_زندگی_آزادی


@Tavaana_TavaanaTech

جمهوری اسلامی امروز را «روز زن» نامگذاری کرده است.

اما سیاست جمهوری اسلامی در قبال زنان چه بوده؟
اول زنان را انکار کنید، سپس مشکلات‌شان ناپدید خواهد شد!

به نظر شما چگونه می‌توان به خشونت سیستماتیک علیه زنان پایان داد؟ شهروندان چه کارهایی می‌توانند بکنند؟ در خانواده خود چگونه درباره این موضوع گفت‌وگو می‌کنید؟
کدام زنان؟
طرح از رضا عقیلی
https://tavaana.org/there-is-no-woman/


#نه_به_خشونت_علیه_زنان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech

هفت سال پیش در چنین روزی، ویدا موحد با شجاعتی بی‌بدیل بر سکوی خیابان انقلاب ایستاد و با برداشتن روسری‌اش، صدای اعتراض زنانی شد که سال‌ها علیه خشونت سازمان‌یافته حجاب اجباری مبارزه کرده‌اند. این حرکت، نه تنها نقطه عطفی در مبارزه زنان بود، بلکه نشان داد مقاومت آنان از حالت تدافعی بیرون آمده و به شکلی تعرضی و پیشرو بدل شده است.
.
ویدا تنها نبود. او آغازی شد برای صدای هزاران زن و دختر دیگر، از نرگس حسینی، اعظم جنگروی، شاپرک شجری‌زاده، مریم شریعتمداری، تا همراز صادقی و بسیاری دیگر که در شهرهای مختلف ایران با همان جسارت و ایستادگی، روسری‌هایشان را به نشانه اعتراض برداشتند. ویدا موحد روسری خود را بر سر چوب گرفت و بنیانگذار حرکتی شد که بعدها به نام «دختران خیابان انقلاب» شناخته شد.
.
این اقدام، امتداد جنگی بود که زنان ایران از ۸ مارس ۱۳۵۷، در اعتراض به حجاب اجباری آغاز کردند؛ جنگی که با وجود سرکوب‌ها، زندان‌ها و فشارهای اجتماعی، هرگز متوقف نشد و در نهایت، خیزش دی ۹۶ را به بستری برای جهش این مبارزه تبدیل کرد. ویدا موحد، نماد زنانی است که به‌جای سکوت، مبارزه را انتخاب کردند و نشان دادند که حجاب اجباری نه مسئله‌ای جزئی، بلکه محوری‌ترین ابزار خشونت و سرکوب زنان در جمهوری اسلامی است.
.
این حرکت همچنین پاسخ قاطع زنان به تفکراتی بود که سال‌ها تلاش کردند موضوع حجاب اجباری را بی‌اهمیت یا محدود به بخشی از جامعه جلوه دهند. اما زنان، با جسارت و ایستادگی، خط بطلانی بر این تفکرات کشیدند و به رژیم اعلام کردند که مبارزه‌شان، ریشه‌دارتر و رادیکال‌تر از آن است که بتوان آن را نادیده گرفت.

امروز، حرکت ویدا موحد و هزاران زن دیگر، در شعار «زن، زندگی، آزادی» ادامه دارد. شعاری که نه فقط علیه حجاب اجباری در جمهوری اسلامیست، بلکه علیه کلیت نظام‌های سرکوب‌گر و مردسالار است. این مبارزه، نشان‌دهنده قدرت و اراده زنانی است که برای بازپس‌گیری حقوق انسانی‌شان، تا آخرین لحظه می‌جنگند.
.
.
.

iranianpopart
.
ویدئو: مهرداد فرخ‌پور

#نه_به_ححاب_اجباری #نه_به_خشونت_علیه_زنان #نه_به_پوشش_اجباری #نه_به_جمهورى_اسلامى #ویدا_موحدی #ویدا_موحد #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

برای تو که ایستاده‌ای...

طرح از رضا جوزانی
reza.arts

#زن_زندگی_آزادی #نه_به_جمهورى_اسلامى #نه_به_ححاب_اجباری #نه_به_خشونت_علیه_زنان #نه_به_پوشش_اجباری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

در آستانه‌ی ۲۵ نوامبر، روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان، فرزانه برزه‌کار ــ مادر جاویدنام عرفان رضایی ــ در ویدیویی که منتشر کرده از سال‌ها زندگی در سایه خشونت و بی‌عدالتی سخن گفت؛ روایتی که تنها از رنج فردی نمی‌گوید، بلکه از نگاه تبعیض‌آمیزی پرده برمی‌دارد که در جامعه و حتی در دادگاه‌ها، صدای زنان را کم‌رنگ و امنیت آنان را نادیده می‌گیرد. او با تأکید بر حق زنان برای زیستن در «امنیت، عزت و آزادی»، خواستار قوانین و رویه‌های عادلانه‌تر، خدمات حمایتی مؤثر و تغییر بنیادین نگرش‌ها نسبت به نقش و جایگاه زنان شد.


«من به عنوان زنی که سال‌ها در سایه خشم زندگی کردم؛ سایه‌ای که خشونت رفتاری و فیزیکی بر من و زندگی‌ام انداخت و در دادگاه‌ها هم به من به اندازه‌ی آنچه که می‌خواستم، حمایت نشد. این تجربه‌ی تبعیض‌آمیز تنها نتیجه‌ی خشونت نبود، بلکه نشان داد که چگونه جنسیت می‌تواند به ابزاری برای ردّ صدای زنان و بی‌اعتبار کردن ایمنی و حقوقشان تبدیل شود. من با ترس و سکوت ویران نشدم؛ بلکه از آن تجربه، صدایی برخاست که حالا می‌خواهد به همه‌ی دختران، زنان و مادرانی که همچنان در سایه‌ احساسات متفاوت اما هم‌تراز رنج هستند، بگوید: ما ارزشمندیم و حق داریم زندگی کنیم با امنیت، عزت و آزادی تصمیم‌گیری درباره‌ی آینده‌ی خود.

در این مسیر، فهمیدم که خشونت تنها ضرب‌وشتم نیست؛ خشونت، یعنی نقضِ اختیار، تحمیلِ کنترل‌های مداوم، کاهشِ عزت نفس و از بین بردن فرصت‌های زندگی. در دادگاه‌ها هم گاهی احساس کردم که تبعیضِ جنسیتی به جای حمایت از من، با پرسش‌هایی بی‌ربط و ناشایست، مرا مورد خطاب و آزمایش قرار می‌دهد و به جای حفاظت از امنیت من، به شکلی غیرمنصفانه به‌بُهت کشیدنِ گذشته‌ام را تقویت می‌کند. این تجربیات، نه تنها بر من بلکه بر هر زنِ دردمند نشان می‌دهد که عدالت زمانی تحقق می‌یابد که جنسیت به عنوان معیارِ بی‌عدالتی به کار گرفته نشود؛ وقتی که قوانین، رویه‌ها و قضاوت‌ها با نگاهِ برابر و با حساسیتِ جنسیتی عمل کنند.

من امروز می‌خواهم با صدای آرام اما قاطع بگویم: من از امنیتِ واقعی و حقوقِ برابر برخوردارم. این خواسته، نه تنها برای من، بلکه برای هر زنِ تجربه‌دیده‌ای است که در دادگاه‌ها و جامعه، برای اثبات حقِ زندگی امن خود می‌جنگد. ما به قوانین روشن و کارآمد نیاز داریم که انواع خشونت را به رسمیت بشناسند و از قربانیان حمایت کنند؛ به خدمات حمایتی پایدار و دسترس‌پذیر و به آموزش همگانی که باورهای نادرست درباره‌ی نقش زنان را به‌طور ریشه‌ای تغییر دهد. ما به عدالتِ بدون شرطِ جنسیت نیاز داریم؛ عدالت که به جای از بین بردنِ صدای زنان، به آن‌ها قدرت بدهد تا صدایشان را به گوش همه برسانند.

ما با هم می‌توانیم از طریق حمایتِ حقوقی، دسترسی به خدمات روانی و حقوقی، و آگاهی‌بخشیِ اجتماعی، تبعیضِ جنسیتی در هر سطحی را کاهش دهیم. ما با هم می‌خواهیم جامعه‌ای بسازیم که در آن هیچ زنی به خاطر جنسیتش از امنیت و کرامت محروم نباشد؛ جامعه‌ای که در آن خشونت به عنوان راهی برای کنترل هیچ کسی پذیرفته نشود و زنان بتوانند با اعتماد به نفس، آینده‌ی خود را بسازند.»

#نه_به_خشونت_علیه_زنان
#۲۵نوامبر
#یاری_مدنی_توانا #تبعیض_جنسیتی

@Tavaana_TavaanaTech

۲۵ نوامبر؛ روز جهانی منع خشونت علیه زنان

خشونت علیه زنان و دختران، طیف وسیعی از رفتار خشونت‌آمیز و توهین‌آمیز را شامل می‌شود که به اشکال مختلف رخ می‌دهد. امروزه خشونت فیزیکی، روانی، جنسی و گونه‌های دیگر خشونت در کنار محرومیت از حقوق اجتماعی و شخصی و غیره در جهان جاری است. در بسیاری از کشورها که قانون از زنان حمایت نمی‌کند چندان که باید به خشونت پرداخته نمی‌شود؛ عمدتا به دلایلی مانند مصونیت از مجازات، خاموش‌ماندن در برابر خشونت‌گر، بدنامی، شرم، خجالت و حفظ آبرو.

خشونت علیه زنان در همه طبقات اجتماعی، اقتصادی، نژادی و جغرافیایی رخ می‌دهد، اما در برخی گروه‌ها شایع‌تر است و مانع دستیابی به برابری، توسعه و صلح و تحقق حقوق بشر می‌شود.
بیش‌تر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/16DaysOrange

#نه_به_خشونت_علیه_زنان #خشونت_علیه_زنان #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech

۲۵ نوامبر؛ روز جهانی منع خشونت علیه زنان
طرح از ساناز باقری

خشونت علیه زنان و دختران، طیف وسیعی از رفتار خشونت‌آمیز و توهین‌آمیز را شامل می‌شود که به اشکال مختلف رخ می‌دهد. امروزه خشونت فیزیکی، روانی، جنسی و گونه‌های دیگر خشونت در کنار محرومیت از حقوق اجتماعی و شخصی و غیره در جهان جاری است. در بسیاری از کشورها که قانون از زنان حمایت نمی‌کند چندان که باید به خشونت پرداخته نمی‌شود؛ عمدتا به دلایلی مانند مصونیت از مجازات، خاموش‌ماندن در برابر خشونت‌گر، بدنامی، شرم، خجالت و حفظ آبرو.

خشونت علیه زنان در همه طبقات اجتماعی، اقتصادی، نژادی و جغرافیایی رخ می‌دهد، اما در برخی گروه‌ها شایع‌تر است و مانع دستیابی به برابری، توسعه و صلح و تحقق حقوق بشر می‌شود.
بیش‌تر بخوانید:
https://tavaana.org/fa/16DaysOrange

#نه_به_خشونت_علیه_زنان #خشونت_علیه_زنان #زنان #کارتون #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

او صدها بار من را کشت
جستاری درباره‌ی زنان با جرم شوهرکشی در زندان
✍️ژینا مدرس گرجی

به مناسبت ۲۵ نوامبر،روز جهانی مبارزه با خشونت علیه زنان

این جستار روایتی است از تجربه‌ی ژینا مدرس گرجی در زندان زنان سنندج، جایی که با ده‌ها زن محکوم به قتل یا شوهرکشی زندگی کرده و از خلال روایت‌های آنان، چرخه‌ی خشن و سیستماتیکی از خشونت خانگی، کودک‌همسری، فقر، نابرابری قانونی، نبود حمایت اجتماعی و طرد خانوادگی را ترسیم می‌کند؛ زنانی که سال‌ها تحت خشونت جسمی، جنسی، روانی و اقتصادی بوده‌اند و در نهایت در لحظه‌ای از درماندگی و خشم دست به قتل زده‌اند، بی‌آنکه مسیرهای امن و قانونی برای خروج از خشونت در اختیار داشته باشند. متن همچنین به پیامدهای ویرانگر این قتل‌ها برای کودکان، سوگ پیچیده‌ی خانواده‌ها، بی‌رحمی نظام قضایی و نقش حیاتی کمپین‌های ضد اعدام در نجات جان زنان می‌پردازد و تأکید می‌کند که راه‌حل، تغییر ساختارهای تبعیض‌آمیز و حمایت مؤثر از زنان است، نه تشدید مجازات.

بخوانید:
تصور اکثر ما از شخص قاتل، یک تصویر دور، عجیب، بی‌رحم و خطرناک است. ولی تجربه‌ی زندگی مشترک و موقت من در زندان زنان سنندج این تصور را زیر و رو کرد. زنانی که لایه‌های مختلف و پیچیده‌ای از انواع خشونت جسمی، جنسی، روانی و اقتصادی مبتنی بر جنسیت را تحمل کرده‌اند و در نهایت فنر خشونت با حلقه‌های بسیار فشرده‌اش آنچنان پرش پرقدرتی کرده که زندگی خود و اطرافیان را به نابودی کشانده. یک مرد (شوهر) به قتل رسیده، زنی در زندان به جرم قتل عمد یا معاونت در قتل زیر حکم قصاص یا زندان چندین‌ساله است، فرزندانی که آواره، غمگین و خشمگین‌اند و سوگی پیچیده را تجربه می‌کنند و خانواده و اطرافیان هم همین‌طور.

در زندان زنان سنندج که من دوران محکومیتم را گذراندم*، نزدیک به یک‌سوم زندانیان، زنانی با جرم یا اتهام قتل عمد یا معاونت در قتل بودند. زنانی از سن بیست‌وچهار تا شصت‌وهفت‌ساله، که نه تمامی ولی اکثراً آنان عمل خشونت‌آمیزی را انجام داده بودند که از جنس درماندگی و خشم فروخورده بود. چرا که خشونت مداوم بی‌شک بازتولید خشونت می‌کند؛ خشونتی که منبع آن مردسالاری است.

‌
ادامه را در لینک زیر:
https://tinyurl.com/27ydyeaj


#نه_به_خشونت_علیه_زنان #کودک_همسری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌ با خشونت علیه زنان مبارزه کنیم

طرح از مانا نیستانی

اصلی‌ترین دلایل خشونت علیه زنان در ایران را چه می‌دانید؟

به نظر شما آیا ظرفیت‌های حقوقی موجود توان اعاده حقوق زنان را دارند؟
مسئولیت نهادهای مدنی در این خصوص چیست؟

#زنان #خشونت_علیه_زنان #نه_به_خشونت_علیه_زنان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

روایت یک مادر از رفتار خشونت‌آمیز مأمور «امنیت اخلاقی»؛ ضبط گوشی دختر نوجوان بدون حکم قضایی

یک مادر با ارسال پیامی صوتی از برخورد خشونت‌آمیز یکی از مأموران امنیت اخلاقی با دختر نوجوانش خبر داده و گفته است این مأمور به دلیل «حجاب»، بدون ارائه حکم قضایی، تلفن همراه دخترش را از او قاپیده و همین اقدام باعث تنش و درگیری شده است. به گفته او، مأمور لباس سبز بدون هیچ نشان هویتی داشته، صورتش را با ماسک پوشانده و با دوربین روی سینه، صحنه را ضبط کرده است.

این مادر می‌گوید: «دخترم بارها پرسید حکم دارید یا نه. تذکر حجاب هیچ ارتباطی با گرفتن گوشی ندارد. اما جواب نمی‌داد و معلوم نبود او واقعاً کیست.» پس از مراجعه خانواده به پلیس امنیت اخلاقی، به آن‌ها گفته شده که همان مأمور از دختر شکایت کرده و برای بازگرداندن گوشی باید «کلاس آموزشی» گذرانده شود. با وجود گذراندن کلاس‌ها و نامه دادستانی، مأمور از پس گرفتن شکایت خودداری کرده و نیروهای امنیت اخلاقی نیز دستور قاضی را اجرا نکرده‌اند.

این مادر افزوده است: «تلفنی به قاضی گفتند می‌خواهیم این‌ها را اذیت کنیم. مأموری که هویت خود را پنهان می‌کند اگر کارش درست است چرا معرفی نمی‌شود؟» او از خانواده‌ها خواست مراقب باشند: «به هیچ عنوان گوشی‌شان را به کسی ندهند، حتی اگر لباس پلیس پوشیده باشد. برای برخورد با زنان باید مأمور زن حضور داشته باشد.» او همچنین تأکید کرد که فقدان شفافیت و رفتارهای خودسرانه، زمینه‌ساز سوءاستفاده و ایجاد آسیب‌های جدی برای نوجوانان و خانواده‌هاست.

لازم به ذکر است، طبق نظر وکلا و کارشناسان حقوقی، هیچ مأموری حق توقیف تلفن همراه شهروندان به دلیل نداشتن حجاب اجباری را ندارد. عدم رعایت حجاب در انظار عمومی «جرم تعزیری درجه ۸» است و پلیس صرفاً می‌تواند فرد را به دستگاه قضایی معرفی کند. ضابطان بدون دستور قضایی حق توقیف هیچ شیئی را ندارند و حتی در «جرم مشهود»، تنها مجازند اشیای مرتبط با جرم را حفظ کنند؛ موضوع حجاب هیچ ارتباطی با ضبط تلفن همراه ندارد. همچنین مأموران موسوم به «آمران به معروف» فقط حق تذکر کتبی دارند و هرگونه مداخله فیزیکی یا توقیف اموال غیرقانونی است و برای مأمور مسئولیت کیفری ایجاد می‌کند. قربانی نیز حق شکایت از مأمور متخلف را دارد.

#نه_به_خشونت_علیه_زنان #نه_به_پوشش_اجباری #نه_به_حجاب_اجباری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TabaanaTech

۱۶ روز نارنجی؛ مبارزه با خشونت علیه زنان

یکی از انواع خشونت علیه زنان، خشونت خانگی ست. در کشورمان هم این معضل وجود دارد و اتفاقن از طرف حکومت و قوانین حمایت می‌شود. مثل نمونه اندونزی. اما چگونه مقاومت زنان و در کل مردم حکومت را مجبور به حمایت از زنان کرد؟

این پادکست را بشنوید!

اندونزی: نه به خشونت خانگی علیه زنان!

خشونت علیه زنان از مدت‌ها پیش برای اندونزی عامل نگرانی زیادی بود. در اواخر دهه ۱۹۹۰ – در آخرین سال‌های حکومت دیکتاتوری رئیس جمهور سوهارتو Suharto – زنان اندونزی برای برخورد با این معضل، اقدام به سازمان‌دهی برای تغییر قوانین کردند. خشونت خانگی، امری خصوصی محسوب می‌شد که در باورهای دینی ریشه داشت؛ باورهایی که مرد را در صدرِ خانواده قرار می‌داد. ایدئولوژیِ جنسیت‌گرایِ رژیمِ سوهارتو بر نقش «طبیعیِ» زن به عنوان «همسر» و «مادر» تاکید داشت و سوهارتو سازمان‌هایی برای زنان ایجاد کرده بود که این دیدگاه را تبلیغ کنند.

با وجود این، در اواخر دهه ۱۹۸۰، سازمان‌های غیردولتی جدیدی به راه افتادند که بر موضوع حقوق زنان و حمایت از زنانی که قربانی خشونت شده بودند، تمرکز داشتند. در ژانویه سال ۱۹۹۸، شورش‌های سراسری آغاز شد.

سایت:
https://tavaana.org/indonesian_domestic_violence/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=xd78JeYo5eA
ساندکلاود:
https://soundcloud.com/tavaana/xaixf8fqjbya

#پادکست
#حقوق_زنان
#خشونت_خانگی #زنان
#نه_به_خشونت_علیه_زنان #مطالعه_موردی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech