Forwarded from گفتوشنود
یورش شبانه و بازداشت مجدد ایمان رحمتپناه، شهروند بهایی در شیراز
در ساعت ۱۱ شب روز یکشنبه، اول تیرماه ۱۴۰۴، حدود هشت نفر از نیروهای امنیتی برای دومین بار به منزل ایمان رحمتپناه، شهروند بهایی ساکن شیراز، یورش برده و او را بدون ارائه حکم قضایی بازداشت کردهاند. در این یورش، مأموران اقدام به ضبط تلفنهای همراه، لپتاپ، عکسها و کتب مربوط به آیین بهایی کرده و ایمان رحمتپناه را با خود به مکان نامعلومی منتقل کردهاند.
اگرچه این بار رفتار خشونتآمیزی در جریان ورود به منزل گزارش نشده، اما زمانی که ایمان رحمتپناه درخواست مشاهده حکم بازداشت خود را مطرح میکند، یکی از مأموران با تهدید میگوید: «میخواهی دستبندت بزنیم و ببریمت؟» این برخورد تهدیدآمیز و فضای امنیتی موجب وحشت شدید دو فرزند خردسال او میشود. پسر بزرگ خانواده که از بیماری قند رنج میبرد، در پی این اتفاق دچار وخامت حال میشود و تنها به او اجازه داده میشود محل را ترک کند. پسر کوچکتر نیز با شنیدن خبر بازداشت پدر، دچار اضطراب شدید و گریههای ممتد شده است.
در صبح روز بعد، دوم تیرماه، همسر ایمان رحمتپناه به همراه برادر او برای پیگیری وضعیت به دادگاه انقلاب شیراز مراجعه میکنند. اما با وجود ساعتها انتظار از صبح زود تا بعدازظهر، نهتنها پاسخی دریافت نمیکنند، بلکه حتی اجازه ورود به ساختمان دادگاه به آنها داده نمیشود. مسئولان قضایی حاضر، از پاسخگویی درباره محل نگهداری ایمان رحمتپناه خودداری کرده و اعلام میکنند: «برای ورود به دادگاه باید نامهی قضایی بیاورید» و به همسر او نیز میگویند که «تا چند روز اجازه ورود نداری.» تنها پاسخ رسمی ارائهشده به خانواده، این بوده که «قرار بازداشت» برای او صادر شده، بیآنکه محل انتقال یا نهاد بازداشتکننده مشخص شود.
با توجه به تجربه بازداشت قبلی، خانواده در ادامه به اداره اطلاعات سپاه شیراز، معروف به پلاک ۱۰۰ مراجعه میکنند و در آنجا به آنها گفته میشود که ایمان رحمتپناه به این محل منتقل شده است.
این بازداشت خودسرانه و بیاطلاع نگهداشتن خانواده، نمونهای آشکار از نقض اصول بنیادین دادرسی عادلانه و مصداق اذیت و آزار سیستماتیک بهاییان در جمهوری اسلامی ایران است. فشارهای روانی وارد شده بر فرزندان خردسال این خانواده نیز بیانگر بیتوجهی نهادهای امنیتی به حداقل استانداردهای حقوق بشر و حقوق کودک است.
#ایمان_رحمت_پناه #بهائی #بهائیان_ایران #داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
در ساعت ۱۱ شب روز یکشنبه، اول تیرماه ۱۴۰۴، حدود هشت نفر از نیروهای امنیتی برای دومین بار به منزل ایمان رحمتپناه، شهروند بهایی ساکن شیراز، یورش برده و او را بدون ارائه حکم قضایی بازداشت کردهاند. در این یورش، مأموران اقدام به ضبط تلفنهای همراه، لپتاپ، عکسها و کتب مربوط به آیین بهایی کرده و ایمان رحمتپناه را با خود به مکان نامعلومی منتقل کردهاند.
اگرچه این بار رفتار خشونتآمیزی در جریان ورود به منزل گزارش نشده، اما زمانی که ایمان رحمتپناه درخواست مشاهده حکم بازداشت خود را مطرح میکند، یکی از مأموران با تهدید میگوید: «میخواهی دستبندت بزنیم و ببریمت؟» این برخورد تهدیدآمیز و فضای امنیتی موجب وحشت شدید دو فرزند خردسال او میشود. پسر بزرگ خانواده که از بیماری قند رنج میبرد، در پی این اتفاق دچار وخامت حال میشود و تنها به او اجازه داده میشود محل را ترک کند. پسر کوچکتر نیز با شنیدن خبر بازداشت پدر، دچار اضطراب شدید و گریههای ممتد شده است.
در صبح روز بعد، دوم تیرماه، همسر ایمان رحمتپناه به همراه برادر او برای پیگیری وضعیت به دادگاه انقلاب شیراز مراجعه میکنند. اما با وجود ساعتها انتظار از صبح زود تا بعدازظهر، نهتنها پاسخی دریافت نمیکنند، بلکه حتی اجازه ورود به ساختمان دادگاه به آنها داده نمیشود. مسئولان قضایی حاضر، از پاسخگویی درباره محل نگهداری ایمان رحمتپناه خودداری کرده و اعلام میکنند: «برای ورود به دادگاه باید نامهی قضایی بیاورید» و به همسر او نیز میگویند که «تا چند روز اجازه ورود نداری.» تنها پاسخ رسمی ارائهشده به خانواده، این بوده که «قرار بازداشت» برای او صادر شده، بیآنکه محل انتقال یا نهاد بازداشتکننده مشخص شود.
با توجه به تجربه بازداشت قبلی، خانواده در ادامه به اداره اطلاعات سپاه شیراز، معروف به پلاک ۱۰۰ مراجعه میکنند و در آنجا به آنها گفته میشود که ایمان رحمتپناه به این محل منتقل شده است.
این بازداشت خودسرانه و بیاطلاع نگهداشتن خانواده، نمونهای آشکار از نقض اصول بنیادین دادرسی عادلانه و مصداق اذیت و آزار سیستماتیک بهاییان در جمهوری اسلامی ایران است. فشارهای روانی وارد شده بر فرزندان خردسال این خانواده نیز بیانگر بیتوجهی نهادهای امنیتی به حداقل استانداردهای حقوق بشر و حقوق کودک است.
#ایمان_رحمت_پناه #بهائی #بهائیان_ایران #داستان_ما_یکیست #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔19🕊4❤2