‌
در قرن شانزدهم، شهر ژنو در سوئیس تحت تأثیر اصلاحات مذهبی ژان کالون، رهبر برجسته جنبش پروتستان، دگرگون شد. کالون با دیدگاهی سخت‌گیرانه نسبت به تجمل و زرق و برق، آموزه‌هایی را ترویج می‌داد که استفاده از جواهرات و زیورآلات را نشانه فساد اخلاقی و دنیاگرایی می‌دانست. این دیدگاه خیلی زود به سیاست‌های رسمی شهر تبدیل شد و مشاغلی که با زیبایی ظاهری سر و کار داشتند، به ویژه جواهرسازی، تحت فشار قرار گرفتند. جواهرسازان ژنو ناگهان با کاهش شدید تقاضا مواجه شدند و بسیاری از آن‌ها کار خود را از دست دادند.

اما این صنعتگران ماهر، به جای ترک شهر یا رها کردن تخصص خود، به دنبال راهی برای بقا و تطبیق با شرایط جدید بودند. در این میان، ساعت‌سازی به عنوان صنعتی جایگزین، مورد توجه آنان قرار گرفت. ساخت ساعت نه‌تنها با مهارت‌های ظریف‌کاری و فلزکاری جواهرسازان سازگار بود، بلکه از نظر اخلاقی نیز با آموزه‌های کالونیستی همخوانی داشت: ابزاری سودمند، دقیق، و بدون جلوه‌گری‌های بیهوده. به این ترتیب، بسیاری از جواهرسازان ژنوی مسیر خود را تغییر دادند و وارد دنیای ساعت‌سازی شدند.

هر چند این فرایند تدریجی بود اما طولی نکشید که این تغییر شغلی، نه‌تنها باعث رونق اقتصادی ژنو شد، بلکه سنگ‌بنای شکل‌گیری صنعت ساعت‌سازی سوئیس را نیز پی‌ریزی کرد. مهارت و دقتی که جواهرسازان سابق به این حرفه جدید آوردند، موجب شد ساعت‌های ساخت سوئیس به کیفیت و ظرافت بی‌نظیری دست یابند. در قرون بعد، نام سوئیس به تدریج با ساعت‌های دقیق و لوکس مترادف شد و این کشور به عنوان مرکز جهانی صنعت ساعت‌سازی شناخته شد.

داستان تبدیل شدن ژنو از مرکز جواهرسازی به قطب ساعت‌سازی، نمونه‌ای است از پیوند پیچیده دین، اقتصاد و نوآوری. فتوی ساده‌ای که در ابتدا به نظر می‌رسید مانعی برای هنر و صنعت باشد، در واقع بذر صنعتی را کاشت که نه‌تنها هویت اقتصادی سوئیس را دگرگون کرد، بلکه جایگاه این کشور را در تاریخ فناوری و مهندسی نیز تثبیت کرد. این روایت نشان می‌دهد چگونه فشارهای فرهنگی و مذهبی می‌توانند به فرصت‌هایی تازه برای شکوفایی تبدیل شوند.

#ساعت_سوئیسی #سوئیس #پروتستان #صنعت #دین #گفتگو_توانا

@Dialogue1402