‌
🔹️محمدعلی نادعلی‌زاده،‌ مدیرعامل خبرگزاری دولتی ایسنا، گفت: «مسجد باید در همه زمینه‌ها حضور داشته باشد. متأسفانه امروز شاهد هستیم در برخی مساجد فقط جمعی از سالمندان حضور دارند و جوانان کمتر دیده می‌شوند.»
او افزود: «این یک اشکال است که ان‌شاءالله با همت کانون‌های فرهنگی مساجد مرتفع می‌شود.»
نادعلی‌زاده اضافه کرد:‌ «آمار حدود ۸۰ هزار مسجد در کشور، حتی اگر برخی تعطیل یا کم‌رونق باشند، یک سرمایه عظیم ملی است. وجود مکانی با حداقل امکاناتی مانند آب و برق رایگان، به‌خصوص در مواقع بحران همانند دفاع مقدس ۱۲ روزه، بسیار تعیین‌کننده است.»

🔸️اظهارات اخیر مدیرعامل ایسنا درباره خالی ماندن مساجد از جوانان را نمی‌توان صرفاً یک «اشکال» ساده دانست، بلکه باید آن را نشانه شکست یک سیاست چنددهه‌ای دید؛ سیاستی که با صرف هزینه‌های هنگفت، ایجاد زیرساخت‌های گسترده، اختصاص بودجه‌های کلان، و پیشبرد آموزش‌های ایدئولوژیک دینی در مدارس، دانشگاه‌ها، رسانه‌ها و کانون‌های فرهنگی اجرا شده است.

ده‌ها نهاد رسمی و شبه‌دولتی مأمور «جذب جوانان به دین» بوده‌اند، اما نتیجه برعکس شده است: دین‌گریزی، بی‌اعتمادی و فاصله‌گرفتن عمومی از نهادهای مذهبی، به‌ویژه در میان نسل‌های جدید.

این واقعیت اجتماعی پیام روشنی دارد: مشکل از نبود «امکانات» یا کمبود «کانون فرهنگی» نیست؛ مشکل از رویکرد حکومتی‌ای است که دین را به ابزار سیاست تبدیل کرده، آن را با اجبار، کنترل اجتماعی و نظارت ادغام کرده و ایدئولوژی را جایگزین معنویت کرده است.

جمهوری اسلامی با وجود ادعای تشکیل یک «حکومت دینی»، حتی در مهم‌ترین هدف ادعایی خود—حفظ و تقویت باور دینی مردم—ناکام مانده است.

شکاف نسلی در نهادهای دینی، مسجدهای کم‌رمق، و گسترش بی‌اعتمادی عمومی نشان می‌دهد که این ساختار نه تنها موفق به جذب مردم نشده، بلکه خود به یکی از عوامل اصلی دین‌گریزی تبدیل شده است.

#دین_گریزی #حکومت_ایدئولوژیک #مسجد #معنویت #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

عید حنوکا (Hanukkah)

عید حنوکا، که به آن «جشن روشنایی» نیز گفته می‌شود، یکی از جشن‌های مهم یهودیان است. این عید هشت‌روزه در ماه کسیلو (نوامبر یا دسامبر) در تقویم عبری برگزار می‌شود و یادآور معجزه‌ای است که در قرن دوم پیش از میلاد در زمان شورش مکابیان رخ داد.

پیشینه تاریخی:
در قرن دوم پیش از میلاد، یهودیان تحت سلطه امپراتوری سلوکی بودند که تلاش داشت فرهنگ و مذهب یونانی را بر یهودیان تحمیل کند.
آنتیوخوس چهارم، پادشاه سلوکی، معبد مقدس یهودیان در اورشلیم را مورد بی‌حرمتی قرار داد و آن را به مرکزی برای پرستش خدایان یونانی تبدیل کرد.
- گروهی از یهودیان به رهبری یهودا مکابی علیه این حکومت شورش کردند و موفق شدند معبد را بازپس بگیرند.

پس از بازپس‌گیری معبد، یهودیان برای تطهیر و بازسازی آن اقدام کردند. یکی از مراسم‌های اصلی روشن کردن چراغ‌های شمعدانی (مِنورا) در معبد بود. اما روغن خالص برای روشن کردن شمعدانی تنها به اندازه یک روز در دسترس بود. به لطف معجزه، این روغن برای هشت روز کامل شعله‌ور ماند، تا زمانی که روغن جدید تهیه شد.

روشن کردن شمعدان (حنوکیه):
حنوکیه، شمعدانی با نه شاخه است که در طول هشت شب جشن هر شب یک شمع آن روشن می‌شود. شاخه نهم، به نام «شَمَش» (خادم)، برای روشن کردن سایر شمع‌ها استفاده می‌شود.
روشن کردن شمع‌ها نماد پیروزی نور بر تاریکی و ایمان بر ناامیدی است.

دعاهای خاصی مانند «برکت نور» و سرودهایی که خداوند را برای معجزه و نجات سپاس می‌گویند، خوانده می‌شود.

غذاهای سرخ‌شده مانند لاتکس (پنکیک سیب‌زمینی) و سوفگانیا (نوعی دونات پرشده با مربا) خورده می‌شوند، که یادآور روغن معجزه‌آسا هستند.

کودکان با «دریادل»، یک فرفره چهاروجهی که بر روی آن حروف عبری نوشته شده است، بازی می‌کنند. این حروف نماد عبارت «یک معجزه بزرگ آنجا رخ داد» هستند.

به کودکان هدایا یا پولی به نام «حنوکا گلت» داده می‌شود و خانواده‌ها در این ایام به نیازمندان کمک می‌کنند.

حنوکا نمادی از ایمان، مقاومت در برابر ظلم، و تجلیل از معجزات خداوند است. این جشن، یهودیان را به حفظ هویت و فرهنگ خود در برابر چالش‌ها و تحولات تاریخی تشویق می‌کند.

تیم پژوهشی گفت‌وشنود این عید را به یهودیان جهان به ویژه هموطنان یهودی تبریک عرض می‌کند.

#رواداری #مدارا #دین #حنوکا

@dialogue1402

رئیس‌جمهور تاجیکستان در سخنرانی در مجلس نمایندگان این کشور گفت که کشورش دو برابر بیشتر از دیگر کشورهای آسیای مرکزی مسجد ساخته و ساخت‌وساز مسجد همین‌قدر بس است.
او افزود «مسلمانی ما را هیچ‌کس نمی‌گیرد.»
امامعلی رحمان تاکید کرد که اکنون زمان آموختن علم، فراگیری هنر و بلندبردن سطح معرفتی ملت تاجیک فرا رسیده است.
آقای رحمان در ادامه سخنرانی خود گفت: «روی راست می‌گویم با خرافات دولت ترقی نمی‌کند.» و «ببینید که ملت‌های دیگر به کجاها رسیده است و ما در کجا قرار داریم.»

در حالی‌که رئیس‌جمهور تاجیکستان صراحتا اعلام می‌کند ساخت مسجد بیش از نیاز انجام شده و اولویت امروز کشورش «علم، هنر و ارتقای سطح معرفت» است، وضعیت ایران در مسیری معکوس حرکت می‌کند؛ جایی که حاکمان، با وجود بحران‌های عمیق در زیرساخت‌های حیاتی، نظام سلامت فرسوده، آموزش نابرابر، فقر فزاینده و کاهش رفاه عمومی، همچنان بخش قابل‌توجهی از بودجه و منابع ملی را صرف ساخت مسجد، توسعه مراکز مذهبی و نهادهای ایدئولوژیک می‌کنند.

این رویکرد نه‌تنها پاسخگوی نیازهای واقعی جامعه نیست، بلکه فاصله میان دین و زندگی روزمره مردم را عمیق‌تر کرده است.

همان‌گونه که امامعلی رحمان تاکید می‌کند «با خرافات دولت ترقی نمی‌کند»، تجربه ایران نشان می‌دهد اصرار بر نمادسازی مذهبی به‌جای سرمایه‌گذاری در انسان، دانش و رفاه، نه به تقویت ایمان می‌انجامد و نه به پیشرفت، بلکه به اتلاف ثروت ملی و فرسایش اعتماد عمومی منتهی می‌شود.

#دین_حکومتی #حکومت_ایدئولوژیک #عقلگرایی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

اخلاقی‌بودن و مذهبی‌بودن؛ نسبتی ناضروری

در بحث از نسبت اخلاق و مذهب، این پرسش مطرح می‌شود که آیا می‌توان اخلاق را بدون وابستگی به مذهب تعریف کرد؟

برخی از افراد دین‌دار بر این عقیده‌اند که ارزش‌های اخلاقی، ریشه در باورهای دینی دارند و بدون آن‌ها، نمی‌توان به اخلاق واقعی دست یافت.

اما این دیدگاه تبعات ناگواری دارد.

یکی از مسائلی که هنگام گره‌زدن اخلاق به مذهب پیش می‌آید، قضاوت نادرست درباره افراد غیرمذهبی است. اگر ما اخلاق را به مذهب مرتبط کنیم، به سادگی ممکن است افرادی که به هیچ دین یا مذهب خاصی پایبند نیستند، از دایره اخلاقی دور تلقی شوند. این می‌تواند عواقب اجتماعی جدی به همراه داشته باشد.

ضمن این‌که وجود مذاهب مختلف، خود یکی از دلایلی است که نمی‌تواند وابستگی دین به اخلاق را توجیه کند.

مطالعه بیشتر

https://dialog.tavaana.org/morality-religiosity/

#اخلاق #مذهب #دین #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

اپیکور، فیلسوف لذت‌گرای عقلانی یونان باستان، در نگاه خود به خدا کوشید یکی از عمیق‌ترین سرچشمه‌های اضطراب انسانی را از میان بردارد.

او وجود خدایان را انکار نمی‌کرد، اما آن‌ها را موجوداتی کامل، آرام و بی‌نیاز می‌دانست که هیچ دخالتی در جهان و زندگی انسان ندارند.

از نظر اپیکور، خدایی که خشم می‌گیرد، پاداش می‌دهد یا مجازات می‌کند، خدایی ناقص است؛ زیرا دخالت در امور جهان مستلزم رنج، نگرانی و دلبستگی است.

بنابراین ترس از خدایان و داوری پس از مرگ، زاییده‌ توهم انسانی است و نه واقعیت، و رهایی از این ترس شرط رسیدن به آرامش روانی است.

این نگاه در تقابل آشکار با فلسفه‌ رواقی قرار دارد.
رواقیون به خدایی فعال و درون‌ماندگار باور داشتند؛ خدایی که همان عقل کیهانی یا «لوگوس» است و سراسر جهان را به‌صورت عقلانی و هدفمند اداره می‌کند.

در اندیشه‌ رواقی، خدا از جهان جدا نیست، بلکه در ذات طبیعت و قانون آن حضور دارد و سرنوشت انسان نیز بخشی از همین نظم الهی است.

از این رو، انسان خردمند نه با فاصله گرفتن از خدا، بلکه با هماهنگ شدن با اراده و نظم او به آرامش می‌رسد.

در نگاه دینی، به‌ویژه در ادیان ابراهیمی، خدا شخصی، خالق، آگاه و ناظر است؛ خدایی که سخن می‌گوید، فرمان می‌دهد، داوری می‌کند و در تاریخ و زندگی فردی انسان دخالت دارد.

ایمان دینی معمولا با مفاهیمی چون مسئولیت اخلاقی، حسابرسی، پاداش و کیفر اخروی همراه است.

این تصویر از خدا دقیقا در نقطه‌ مقابل اندیشه‌ اپیکور قرار می‌گیرد، زیرا آنچه دین اغلب مایه‌ معنا و هدایت می‌داند، اپیکور یکی از اصلی‌ترین منابع ترس و ناآرامی انسان تلقی می‌کرد.

#اپیکور #خدا #رواقیون #دین #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

شهره آغداشلو، هنرپیشه شهیر ایرانی، با انتشار ویدئویی در صفحه اینستاگرام خود، بار دیگر توجه افکار عمومی را به وضعیت فاطمه سپهری جلب کرده است؛ کنشگر متدین، منتقد صریح جمهوری اسلامی و علی خامنه‌ای، همسر شهید و پایبند به اسلام.

آغداشلو پرسشی روشن و بی‌پرده را مطرح می‌کند؛ پرسشی نه خطاب به کارگزاران حکومت دینی و نه وابستگان نظام، بلکه خطاب به مسلمانان واقعی در ایران.
او می‌پرسد: فاطمه سپهری که نماز و روزه‌اش ترک نمی‌شود، حجابش پابرجاست و به «اسلام واقعی» پایبند است، اکنون کجاست؟
چرا باید در زندان‌های مخوف جمهوری اسلامی باشد؟ چرا حکومتی که خود را اسلامی می‌نامد، از چنین زنی می‌ترسد؟

و پرسش مهم‌تر این است: شما که خود را مسلمان می‌دانید، چرا دادخواه او نیستید؟ چرا حتی یک نامه در دفاع از او ننوشتید؟

اگر ظلم به یک زن مومن و همسر شهید شما را به واکنش وادار نمی‌کند، پس مرز دینداری کجاست؟

این پرسش، پرسشی صرفا سیاسی نیست؛ پرسشی اخلاقی و دینی است.
اکنون باید صریح پرسید:
فاطمه سپهری کجاست؟

و مهم‌تر از آن:
شما متدین به اسلام هستید یا متدین به
جمهوری اسلامی؟

#فاطمه_سپهری #شهره_آغداشلو #دین_حکومتی #گفتگو_توانا

🔴 ‏بودجه اعلامی برخی از نهادهای مذهبی

🔸 مرکز خدمات حوزه های علمیه:
۱۶.۴۲ هزار میلیارد تومان

🔸شورای عالی حوزه های علمیه:
۷.۴۵ هزار میلیارد تومان

🔸 سازمان تبلیغات اسلامی:
۶.۷۷ هزار میلیارد تومان

🔸 شورای عالی انقلاب فرهنگی:
۱.۲۲ هزار میلیارد تومان

🔸 جامعة المصطفی العالمیه:
۱.۸۶ هزار میلیارد تومان

#بودجه #حکومت_دینی #دین_حکومتی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
در جمهوری اسلامی، ترویج خرافه و بدعت در دین به یکی از ابزارهای اصلی مهندسی ایمان و حفظ اقتدار سیاسی تبدیل شده است.

حاکمیت با دستکاری مفاهیم دینی و افزودن لایه‌هایی از تقدس‌سازی حول رهبران و نهادهای حکومتی، نوعی «دین ایدئولوژیک» خلق کرده که با جوهره‌ ایمان آزاد و آگاهانه تفاوت بنیادین دارد.

مراسمی مانند بزرگداشت‌های حکومتی، روایت‌های ساختگی از کرامت و معجزه، و تفاسیر جهت‌دار از متون دینی، نه برای تقویت معنویت، بلکه برای تثبیت مشروعیت قدرت به‌کار گرفته می‌شوند.

این روند، مرز میان باور دینی و اطاعت سیاسی را عمداً مخدوش می‌کند تا مؤمن، ناخواسته، وفاداری به نظام را مترادف با وفاداری به خدا بپندارد.

از سوی دیگر، استفاده ابزاری از دین در جمهوری اسلامی نوعی کنترل اجتماعی مبتنی بر احساس گناه، ترس و امید به ثواب را ایجاد کرده است.

حکومت با بهره‌گیری از نهادهای مذهبی، منابر، رسانه‌ها و آموزش رسمی، ایمان مردم را از عرصه‌ شخصی و اخلاقی به حوزه‌ اطاعت سیاسی و ایدئولوژیک منتقل کرده است.

در این ساختار، دین نه زبان رهایی و اخلاق، بلکه سازوکاری برای بازتولید قدرت و سرکوب اندیشه‌ انتقادی است.
چنین مهندسی‌ای، در نهایت، نه ایمان را تقویت می‌کند و نه جامعه را معنوی‌تر می‌سازد؛ بلکه تنها ابزاری است برای بازتولید سلطه، ایجاد انقیاد روانی و جلوگیری از شکل‌گیری تفکر مستقل و مسئولانه در میان شهروندان.

#مهندسی_ایمان #خرافات #دین_حکومتی #اخلاق #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

مردم گرسنه زیر بار گرانی له می‌شوند؛
حوزه‌های علمیه بودجه‌های کلان را می‌بلعند
و مراجع شیعه سکوت را ترجیح می‌دهند

پیام همراهان

در روزگاری که سفره‌های مردم هر روز کوچک‌تر می‌شود و گرانی، نفس طبقات فرودست را بریده است، تناقضی تلخ پیش چشم جامعه قرار دارد: بودجه‌های کلان و تضمین‌شده‌ای که بی‌وقفه به نهادهای دینی، به‌ویژه حوزه‌های علمیه، سرازیر می‌شود. این شکاف آشکار میان رنج عمومی و رفاه نهادی، پرسشی اخلاقی و دینی را پیش می‌کشد؛ پرسشی که پاسخ آن سال‌هاست به تعویق افتاده است.

نهادهای دینی‌ که مدعی پناه معنوی مردم و زبان گویای عدالت بودند، امروز در ساختار قدرت حل شده‌اند و از رانت‌های مالی بهره‌مندند؛ بی‌آنکه مسئولیتی متناسب با این امتیازها بپذیرند.

سکوت مراجع شیعه در برابر فقر، تورم افسارگسیخته و سیاست‌هایی که کرامت انسانی را فرسوده کرده، دیگر سکوتی خنثی نیست؛ این سکوت همراهی با حاکم و سهم در قدرت تعبیر می‌شود.

دین، اگر قرار است معنایی اجتماعی داشته باشد، نمی‌تواند نسبت به نان، کار و عزت مردم بی‌اعتنا بماند.
مرجعیت دینی که باید در کنار رنج‌دیدگان می‌ایستاد و هزینه این ایستادن را می‌پرداخت، نقش تاریخی و اخلاقی خود را واگذار کرده است.

جامعه امروز بیش از هر زمان، شاهد و آگاه به سکوتی است که در پس ادعای دین و اخلاق منفعت فرقه‌ای را برگزیده است.

#مرجعیت_شیعه #حوزه_علمیه #بودجه #دین_حکومتی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

⁨ ‌
در مراسم بزرگداشت جاویدنام نیما پارسا، مادر او بر مزار فرزندش خطاب به حاضران گفت: «بچه من نیازی به فاتحه ندارد، برایش دست بزنید. این روح قهرمان که اینجا حضور دارد تمام عمر درست خواند و درس داد.» او با تأکید بر منش و شخصیت فرزندش افزود او قهرمان شده و به او افتخار می‌کند.

نیما پارسا، مدرس زبان‌ و دانش‌آموخته دانشگاه بولونیا و مؤسس «نیپا آکادمی» بود و از طریق یوتیوب خدمات آموزش رایگان زبان ارائه می‌کرد. او در جریان اعتراضات مردمی، ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در تهران با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جان باخت.

ویدیوهای متعددی از مراسم یادبود جان‌باختگان منتشر شده که در آنها، به‌جای قرائت‌های مرسوم دینی، شکل‌های متفاوتی از سوگواری، از جمله دست‌زدن و رقص سوگ دیده می‌شود و برخی خانواده‌ها از برگزاری آیین‌های مذهبی متعارف پرهیز می‌کنند. این شیوه‌های تازه، علاوه بر بیان اعتراض مدنی بازماندگان، از نگاه برخی ناظران نشانه‌ای از دگرگونی اجتماعی و فاصله‌گیری بخشی از جامعه از آیین‌های رسمی مذهبی است؛ روندی که تحلیلگران، فشارهای ناشی از ساختار حکومت مذهبی را از عوامل مؤثر در آن می‌دانند.

#دین_حکومتی #گفتگو_توانا #نیما_پارسا⁩

⁨ ‌
در مراسم بزرگداشت جاویدنام نیما پارسا، مادر او بر مزار فرزندش خطاب به حاضران گفت: «بچه من نیازی به فاتحه ندارد، برایش دست بزنید. این روح قهرمان که اینجا حضور دارد تمام عمر درست خواند و درس داد.» او با تأکید بر منش و شخصیت فرزندش افزود او قهرمان شده و به او افتخار می‌کند.

نیما پارسا، مدرس زبان‌ و دانش‌آموخته دانشگاه بولونیا و مؤسس «نیپا آکادمی» بود و از طریق یوتیوب خدمات آموزش رایگان زبان ارائه می‌کرد. او در جریان اعتراضات مردمی، ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در تهران با شلیک مستقیم نیروهای امنیتی جان باخت.

ویدیوهای متعددی از مراسم یادبود جان‌باختگان منتشر شده که در آنها، به‌جای قرائت‌های مرسوم دینی، شکل‌های متفاوتی از سوگواری، از جمله دست‌زدن و رقص سوگ دیده می‌شود و برخی خانواده‌ها از برگزاری آیین‌های مذهبی متعارف پرهیز می‌کنند. این شیوه‌های تازه، علاوه بر بیان اعتراض مدنی بازماندگان، از نگاه برخی ناظران نشانه‌ای از دگرگونی اجتماعی و فاصله‌گیری بخشی از جامعه از آیین‌های رسمی مذهبی است؛ روندی که تحلیلگران، فشارهای ناشی از ساختار حکومت مذهبی را از عوامل مؤثر در آن می‌دانند.

#دین_حکومتی #گفتگو_توانا #نیما_پارسا⁩

“بچه‌ام رهگذر نبود، مبارز بود! برای وطنش رفت!”
مادر جاوید نام نهایت رحیمی در مراسم چهلم: خانواده‌ای که ماه محرم علم می‌گرفتیم دور می‌زدیم، از این به بعد تاسوعا و عاشورای ما؟ ۱۸ دی ۱۹ دی!
این راه ادامه دارنه!


“نهایت رحیمی دشتی، پنجشنبه ۱۸دی با تیراندازی به گردن در میدان کاخ #گرگان کشته شد.”

#نهایت_رحیمی #حکومت_دینی #دین_حکومتی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

رسول فلاحتی، نماینده خامنه‌ای در استان گیلان خواستار برخورد با به گفته او «روزه‌خواران» شد و گفت: «همه باید حرمت ماه رمضان را نگه دارند و عده‌ای خودفروخته و نادان فکر نکنند که در این ایام همه چیز آزاد است.»
او افزود: «از دستگاه قضایی و سایر مجموعه‌های مربوطه می‌خواهیم تا با نظارت جدی، مراکز متخلف و بی‌توجه در رعایت شئونات ماه رمضان را تا پایان این ماه ببندند.»

اظهارات رسول فلاحتی، نماینده علی خامنه‌ای در گیلان، نمونه‌ای روشن از تبدیل امر شخصی و ایمانی به ابزار اجبار حکومتی است؛ دینداری زمانی معنا دارد که برآمده از انتخاب آزاد باشد، نه نتیجه تهدید به بستن اماکن کسب و برخورد قضایی. چنین رویکردی نه‌تنها ایمان را تقویت نمی‌کند، بلکه با تقسیم جامعه به دوگانه‌های «روزه‌دار و روزه‌خوار» و «مؤمن و غیرمؤمن» شکاف و بی‌اعتمادی را عمیق‌تر می‌کند و شهروندان را به‌جای همزیستی مسالمت‌آمیز، در برابر یکدیگر قرار می‌دهد. در جمهوری اسلامی تحمیل سبک زندگی دینی از مسیر قدرت سیاسی، به‌جای پاسداشت حرمت باورها، آن را به امر امنیتی و اجباری فرو ‌کاسته و دین‌گریزی را خصوصا در قشر جوان تسریع و تشدید کرده است.

#دین_حکومتی. #دین_گریزی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی: معترضان باید اعتراضشان را در مساجد بیان کنند

شما چطور فکر می‌کنید؟

🔶عبدالحسین خسروپناه، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی گفت: «افرادی که معترض هستند می‌توانند در مساجد اعتراضات خود را بیان کنند و به جای اینکه مسجد آتش بزنند، در مسجد با حضور مسئولان حرفشان را بزنند و مسئولین هم استماع کنند تا بعضی از مشکلاتی که امکان رفع آن وجود دارد، برطرف شود.»
او افزود: «البته حل بعضی از مشکلات ممکن است مقداری بلندمدت باشد.»

🔷اظهارات عبدالحسین خسروپناه، دبیر
شورای عالی انقلاب فرهنگی، درباره اینکه معترضان باید اعتراض خود را در مسجد بیان کنند، در ظاهر دعوت به گفت‌وگوست، اما یک پرسش اساسی را نادیده می‌گیرد: آیا مسجد در وضعیت کنونی واقعاً یک فضای عمومی بی‌طرف و امن برای بیان اعتراض است؟

وقتی طی سال‌ها قرائت‌های حکومتی از دین بر منبرها غالب شده و مساجد و مراکز دینی کارکردی ایدئولوژیک و حکومتی یافته‌اند، آیا می‌توان انتظار داشت بخش بزرگی از جامعه ــ حتی بسیاری از مؤمنان و به‌ویژه جوانان ــ که به‌دلیل همین رویکردها از این فضاها فاصله گرفته‌اند، مسجد را محل شنیده‌شدن صدای انتقاد خود بدانند؟

اگر اعتماد عمومی آسیب دیده باشد، صرف دعوت به حضور در مسجد بدون بازنگری در این کارکرد و بازتعریف نقش نهاد دین در نسبت با قدرت سیاسی، چگونه می‌تواند به گفت‌وگویی واقعی و برابر منجر شود؟

❓شما چطور فکر می‌کنید؟

#دین_حکومتی #دین_گریزی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

سرتان را در آب فرو نبرید، چراکه روزه را باطل می‌کند!
اما، اگر سر دهها هزار انسان بی‌گناه را زیر آب کنید؛ هرگز روزه شما باطل نمی‌شود!!!

✍️عبدالرحیم سلیمانی اردستانی

این فتوای فقیهان در باب روزه است! در قرآن آمده که هدف از تشریع حکم روزه این است که انسان‌ها متقی شوند، اما گویا کسانی که برخی فقیهشان می‌انگارند جایی برای حقوق انسان‌ها در تقوا قائل نیستند!

این مدعیان فقاهت می‌گویند که اگر سر به زیر آب برید روزه شما باطل می‌شود اما اگر سر میلیون‌ها انسان را زیر آب کنید هیچ مشکلی برای روزه شما پیش نمی‌آید!

اگر دود سیگار به حلق خود برسانید روزه باطل می‌شود اما اگر زندگی هزاران انسان را دود کنید هیچ مشکلی برای روزه شما پیش نمی‌آید!

با همین منطق است که به خاطر تار موی نوجوانی فریاد اینان به آسمان هفتم می‌رسد اما برای کشته شدن هزاران نوجوان و جوان هیچ صدایی شنیده نمی‌شود!

برای تعطیلی روز شنبه صداها بلند می‌شود و فتواها صادر می‌شود، اما وقتی سخن از این است که دهها جوان با اتهامات واهی و در فرایند قضایی نادرست و غیر انسانی در معرض حکم اعدام هستند، چنان سکوتی بر آنان حکمفرما می‌شود که گویا زنده نیستند!

واقعا جوانان حق دارند که از شما دین‌فروشان دنیاپرست عبور کرده‌اند! کشوری و ملتی درحال سقوط است و این قبرستان کاملا ساکت است!


برگرفته و بازنشر از کانال تلگرام نگارنده

#حکومت_فقهی #فقه_شیعه #دین_حکومتی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

در ویدیویی که پس از مرگ علی خامنه‌ای «شیخ علی» طلبه-بلاگر کنیایی تحصیل کرده در قم منتشر کرده با طعنه به مردم ایران می‌گوید: شاید شما به بی پدر شدن عادت کردید ولی ما تازه بی‌پدر شدیم.

او محصول مراکزی مثل جامعه‌المصطفی است که با پول ایرانیان و نظر علی خامنه‌ای مشغول توسعه و ترویج شیعیان سیاسی در کشورهایی مثل کنیا و دیگر کشور‌های آفریقایی است.

در حالی که مردم ایران زیر بار تورم، بیکاری و سقوط قدرت خرید کمر خم کرده‌اند، سیاست‌های علی خامنه‌ای و ساختار ایدئولوژیک حاکم بر جمهوری اسلامی ایران همچنان هزاران میلیارد تومان از منابع عمومی را صرف صدور ایدئولوژی شیعی می‌کند؛ از بودجه‌های کلان و غیر شفاف برای جامعه المصطفی العالمیه که مأموریتش تربیت طلاب خارجی و گسترش شبکه‌های مذهبی در آفریقا، آسیا و حتی آمریکای لاتین است، تا هزینه‌کرد در کشورهای فقیر برای ساخت مدارس، مراکز دینی و حمایت از گروه‌های همسو با هدف «شیعه‌پروری» سیاسی.

این در حالی است که داخل کشور، کارگران ماه‌ها حقوق نمی‌گیرند، بازنشستگان زیر خط فقرند و زیرساخت‌های آموزشی و درمانی فرسوده شده‌اند.

منتقدان سال‌هاست می‌پرسند چگونه حکومتی که از تامین ابتدایی‌ترین نیازهای شهروندانش عاجز است، برای پروژه‌های ایدئولوژیک برون‌مرزی چنین دست و دلباز عمل می‌کند؛ تناقضی آشکار میان شعار حمایت از مستضعفان و واقعیت فشار اقتصادی بر همان مردمی که هزینه این سیاست‌ها را می‌پردازند.

#دین_حکومتی #اسلام_سیاسی #حکومت_ایدئولوژیک #پایان_دیکتاتور #گفتگو_توانا

@Dialogue1402