جاویدنام ستاره رفیعی، ۱۹ ساله، روز ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در منطقه نارمک تهران با شلیک گلوله به سر جان باخت. خانواده‌اش پس از ساعت‌ها جست‌وجو و بی‌خبری، پیکر او را در میان جان‌باختگان منتقل‌شده به محوطه بیمارستان الغدیر پیدا کردند.

ستاره متولد ۲۱ خرداد ۱۳۸۵ بود؛ دختری جوان با آرزوهایی که هنوز فرصت زندگی‌کردن نیافته بودند. او تنها ۱۹ سال داشت؛ سنی که باید سرشار از امید، برنامه برای آینده و تجربه‌های تازه باشد، اما گلوله‌های سرکوب فرصت ادامه زندگی را از او گرفتند.

ستاره آن شب قزار نبود که به خیابان برود ولی به خانواده‌اش گفت: «دوستام میگن دارن بچه‌ها رو میکشن من باید برم» و او رفت و ستاره‌ای شد در شب‌های تار میهن.

پیکر ستاره در حیاط بیمارستان الغدیر پیدا شد؛ مکانی که در روزهای سرکوب خونین دی‌ماه، به یکی از تلخ‌ترین نمادهای جست‌وجوی خانواده‌ها برای یافتن عزیزانشان تبدیل شد.

حالا خانواده ستاره که سال گذشته در خانه کنار هم تولد او را جشن می‌گرفتند، زادروزش را کنار مزارش گرامی داشتند.
ستاره یک برادر هشت ساله دارد. بر پدر و مادر و برادر ستاره، روزهای سختی می‌گذرد. روزهایی بی فروغ، اما به امید روشنایی و آزادی؛ به امید روزی که نام ستاره و همه جان‌باختگان این سرزمین با حقیقت و عدالت گره بخورد.

#ستاره_رفیعی #دادخواهی #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
سال‌هاست برای ما از عاشورا و فجیع بودن کشتار یاران حسین بن علی می‌گویند، اما ردم ما در تمام این سال‌ها کشتار فجیع را در کشور خودمان شاهد بوده‌اند.
در دی ماه ۱۴۰۴ جنایتی بی‌سابق در ایران رخ داد، هزاران نفر از مردم را کشتند، به زخمی‌ها در خیابان و در بیمارستان تیر خلاص زدند، با سلاح جنگی سنگین مردم را به رگبار بستند. از پیکرهای خونین افتاده بر زمین فیلم گرفتند و خندیدند.‌ در خیابان‌ها جوی خون راه انداختند. با ماشین آتش نشانی خون‌ها را شستند. خانواده‌ها را وادار کردند تا صدها و بلکه هزارها کاور مشکی را باز کنند و پیکرهای به خون خفته را ببینند تا عزیز از دست داده خود را پیدا کنند.
در ویدیویی که پدر سپهر شکری، به دنبال پیکر پدرش می‌گردد و مرتب می‌گوید سپهر بابا کجایی.‌ یک لحظه یک کاور مشکی را باز می‌کند، پیکر یک زن را می‌بیند و و می‌گوید آخی الهی بمیرم این زنه. آن زن ستاره رفیعی ۱۹ ساله بود.

در جنایت بی‌سابقه دی ماه ۱۴۰۴ عده زیادی دانش‌آموز، دانشجو کودک، زن، مرد، سالمند ... توسط جمهوری اسلامی کشته شدند. هنوز ابعاد جنایت مشخص نشده است. ولی این خون‌های به ریخته شده، این جان‌های عزیزی که گرفته شدند، گریبان این رژیم را خواهند گرفت.

#سپهر_بابا #ستاره_رفیعی #دادخواهی


@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام ستاره رفیعی، ۱۹ ساله، روز ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در منطقه نارمک تهران با شلیک گلوله به سر جان باخت. خانواده‌اش پس از ساعت‌ها جست‌وجو و بی‌خبری، پیکر او را در میان جان‌باختگان منتقل‌شده به محوطه بیمارستان الغدیر پیدا کردند.

ستاره متولد ۲۱ خرداد ۱۳۸۵ بود؛ دختری جوان با آرزوهایی که هنوز فرصت زندگی‌کردن نیافته بودند. او تنها ۱۹ سال داشت؛ سنی که باید سرشار از امید، برنامه برای آینده و تجربه‌های تازه باشد، اما گلوله‌های سرکوب فرصت ادامه زندگی را از او گرفتند.

ستاره آن شب قزار نبود که به خیابان برود ولی به خانواده‌اش گفت: «دوستام میگن دارن بچه‌ها رو میکشن من باید برم» و او رفت و ستاره‌ای شد در شب‌های تار میهن.

پیکر ستاره در حیاط بیمارستان الغدیر پیدا شد؛ مکانی که در روزهای سرکوب خونین دی‌ماه، به یکی از تلخ‌ترین نمادهای جست‌وجوی خانواده‌ها برای یافتن عزیزانشان تبدیل شد.

حالا خانواده ستاره که سال گذشته در خانه کنار هم تولد او را جشن می‌گرفتند، زادروزش را کنار مزارش گرامی داشتند.
ستاره یک برادر هشت ساله دارد. بر پدر و مادر و برادر ستاره، روزهای سختی می‌گذرد. روزهایی بی فروغ، اما به امید روشنایی و آزادی؛ به امید روزی که نام ستاره و همه جان‌باختگان این سرزمین با حقیقت و عدالت گره بخورد.

فرهاد پوریای، هنرمند ایرانی در سواحل عمان، تندیس شنی ستاره رفیعی را درست کرد.

#ستاره_رفیعی #دادخواهی #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech