🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#تـــلــــنــــگــــر


مادر نمونه 😂😂😁😁😁😁
چنان بلایی سر بچه‌ها آورد که حالا حالاها فکر خرج نکنن😁


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#نـــقـــاشـــی 🎨

سِیری در فلسفه — ۱۹۵۹
#ادوارد_هاپر

Excursion into philosophy — 1959
#Edward_Hopper



🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#نـــقـــاشـــی 🎨

سِیری در فلسفه — ۱۹۵۹

#ادوارد_هاپر

Excursion into philosophy — 1959

#Edward_Hopper


تابلوی سِیری در فلسفه، صحنه‌ای پس از همخوابگی را مجسم می‌کند. مردی غرق در افکارش روی تخت‌خوابی نشسته، زنی نیمه برهنه کنارش دراز کشیده و رویش را به دیوار کرده است. سوژه‌ی مذکر به مستطیلی از نورِ روشن بر کف اتاق خیره شده که از پنجره‌ای در سمت راستِ کار درون اتاق افتاده است. از خلال پنجره، چشم‌اندازی در سه بخش مختلف دیده می‌شود: آسمان آبی، چمن‌های سبز و فضای خالیِ تاریکی، در پایین‌ترین سطح.
این نقاشی فیلسوفی را مجسم می‌کند که فکورانه به نور خورشید در کف اتاقش خیره شده است. نورِ روشنِ پنجره‌ی سمتِ چپِ او در تقابل با فضای خالیِ کاملا سیاهی قرار گرفته، که در انتهای ردیف پلکانی در سمت راستش واقع است. تضاد نمادینِ این نور خیره‌کننده و تاریکیِ مطلق، یادآور این جملات والاس استیونس در سال ۱۹۹۰ است:
فروزندگیِ بیش از حدِ این خورشیدِ زودهنگام
به صرافتم می‌اندازد که چه تاریک شده‌ام.
خود هاپر می‌گوید «همه‌ی حیوانات پس از مقاربت جنسی، غمگین می‌شوند.» اگرچه این «غمزدگیِ» پس از مقاربت، در نقاشی سِیری در فلسفه، با افکار فلسفی ادغام شده است.

📕 پنجره و خلاء در نقاشی‌های ادوارد هاپر، لوئیس شادویک

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#چـــکـــامـــه_پـــارســـی


بهارِ عُمر به‌ غفلت تمام شد افسوس
رفو نکردم و چون گُل شدم گریبان‌چاک

#حضوری_ملتانی

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#چـــکـــامـــه_پـــارســـی

هر جا مَهی‌ست پیشِ رُخَت هست ناتمام
ماهِ تمامِ روی زمین و زمان تویی

#هلالی_جغتایی

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#ویـــــدئـــــو🎥


#ترانه_ای_ایران

باگویش اوستایی

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#دلــــنـــوشـــتـــه_امـــروز

#برکت ، تنهـا نـان
درونِ سفـره نیسـت…

#بـرکت
گاهی آدمیست که با بـودنش
در سفـره‌ی قـلبت
زیبا می‌کند ادامه‌ی زندگی‌ات را.....


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#چــــکــــامــــه

ترسناک‌ترین داستان‌های سه کلمه‌ای:

• مدارک، کارت ماشین
• برگه‌ها رومیز
• تشریف بیارین حراست
• طبیعی رفتار کن
• موجودی کافی نیست
• باهات حرف دارم
• آزمایش مثبت بود
• چه نسبتی دارید؟
• یه زحمتی دارم
• دستشویی ته باغه
• این حرف آخرته ؟

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#چــــکــــامــــه

بعضی از آدمها همیشه موندگارن
نه پیشِ روی چشم ات
که درون کنج کوچک قلبت

بعضی از آدما آنقدر در یادت
موندگار می شن
که در نبودشون هم براشون بهترین
آرزوها را داری

هر روز صبح دوست داشتنشون را
بغل میگیری

جای پای خاطره هاشون رو میبوسی و
دلتنگشون میشی

#Zartosht

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#کــــتــــاب_ولــــحــــظــــه📕


فراموشی یکی از نشانه‌های مرگ است. وقتی حافظه نداری دیگر اصلاً انسان نیستی. مبارزه برای فرا رفتن از مرگ، ذاتاً مبارزه‌ای انسانی است. این احساس که مرگ نباید پایان همه چیز باشد، یکی از پایه‌ای‌ترین احساسات زیستی و وجودی است. ما با مقاومت در برابر مرگ، با فراموشی مقابله می‌کنیم و البته به عکس هم: با مقابله با فراموشی، در برابر مرگ مقاومت می‌کنیم. یکی از اَشکالی که این مقاومت می‌تواند به خودش بگیرد، آفرینندگی است. آگاهانه یا ناخودآگاه، این اعتقاد باید در ذهن آفریننده حی‌وحاضر باشد: «چون می‌آفرینم، پس با مرگ می‌ستیزم».
پس اگر به معنا و ارزش و اصالت آفرینندگی می‌اندیشیم، نمی‌توانیم از کنار این سؤال بی‌اعتنا بگذریم که چرا می‌نویسیم و چرا می‌آفرینیم...نوشتن مسئولیتی است که از آگاهی بر تداوم تجربه‌ها سرچشمه می‌گیرد. آگاهی بر اینکه هر آنچه پیش‌تر گذشته است، باز هم پیش خواهد آمد. آگاهی بر سرنوشت همۀ آن‌هایی که پیشتر بودند، یعنی مسئولیتی برای حفظ همه چیزهایی که نباید فراموش شوند.

#روح_پراگ

#ایوان_کلیما

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#کــــتــــاب_ولــــحــــظــــه📕


ای زندگی! به‌تازگی در دیدگان‌ات نگریستم و گویی در ژرفنای ناپیمودنی غرقه شدم.

•#سرود_رقص
#چنین_گفت_زرتشت
#فریدریش_نیچه


شرح تصویر:
Daylight~1975
Artist: Joan Mitchell

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity