🔶🔷🔸🔹
ترانه جاودان: #مهرآفرین
صدای ماندگار: #بانو_الهه
آهنگساز استاد: #پرویز_یاحقی
ترانه سرا: #نواب_صفا
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
ترانه جاودان: #مهرآفرین
صدای ماندگار: #بانو_الهه
آهنگساز استاد: #پرویز_یاحقی
ترانه سرا: #نواب_صفا
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
تصنیف جاودانه
«آمدی که با دلم گفتگو کنی»
با صدای #بانو_الهه
آهنگساز #استاد_همایون_خرم
ترانه سرا #استاد_تورج_نگهبان
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
«آمدی که با دلم گفتگو کنی»
با صدای #بانو_الهه
آهنگساز #استاد_همایون_خرم
ترانه سرا #استاد_تورج_نگهبان
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۴ امرداد سالروز درگذشت #بانو_الهه
( زاده سال ۱۳۱۳ تهران -- درگذشته ۲۴ امرداد ۱۳۸۶ تهران ) خواننده
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
۲۴ امرداد سالروز درگذشت #بانو_الهه
( زاده سال ۱۳۱۳ تهران -- درگذشته ۲۴ امرداد ۱۳۸۶ تهران ) خواننده
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۴ امرداد سالروز درگذشت #بانو_الهه
( زاده سال ۱۳۱۳ تهران -- درگذشته ۲۴ امرداد ۱۳۸۶ تهران ) خواننده
بهار غلامحسینی معروف به الهه، از شاگردان عبداله دوامی، استاد بزرگ ردیف موسیقی ایران و غلامحسین بنان، از خوانندگان نامدار موسیقی سنتی ایران بود و در ۲۷ سالگی صدای او مورد توجه داوود پیرنیا، تهیهکننده برنامه گلها در رادیو ایران قرار گرفت که برنامه اصلی موسیقی در رادیو بهشمار میرفت و خاص موسیقی سنتی بود.
نخستین پخش رسمی صدای الهه با نام پریچهر در فیلم «مردی که رنج میبرد» بود که در سال ۱۳۳۶ اکران شد. الهه با اجرای ترانه معروف «رسوای زمانه» که شعر آن را بهادر یگانه سروده بود با آهنگسازی همایون خرم به رادیو راه یافت و به مدت ۱۵ سال از خوانندگان اصلی برنامه گلها بود. بسیاری از ترانههایی که با صدای الهه خوانده شده از ساختههای همایون خرم است. از جمله مشهورترین اجراهای او خواندن ترانه «از خون جوانان وطن لاله دمیده»، ساخته و سروده عارف قزوینی بود که روحاله خالقی آن را برای ارکستر بزرگ تنظیم کرد و با صدای الهه اجرا شد.
الهه در سالهای بعد ترانههایی نیز در قالب پاپ اجرا کرد، اما عمدتاً به عنوان خواننده سنتی مطرح بود. همچنین ترانه رفته، ساخته همایون خرم یکی از ماندگارترین آهنگهای اوست.
وی نزدیک به ۵۰ سال در عرصه موسیقی ایران فعال بود و بیش از ۱۰۰ قسمت از مجموعه قدیمی و مشهور برنامه گلها را در رادیو ایران اجرا کرد، او در طول فعالیت هنریاش بیش از ۷۰۰ ترانه خواند و در بیشتر برنامههای موسیقی رادیوی زمان خود حضوری فعال داشت.
الهه در طول دوران خوانندگی خود با آهنگسازانی چون پرویز یاحقی و همایون خرم و نیز تعداد زیادی از شاعران و ترانهسازان مشهور همکاری کرد.
با وقوع انقلاب که پخش برنامه گلها متوقف و خوانندگی زنان ممنوع شد، الهه ابتدا به لندن پیش فرزندانش رفت و سپس به آمریکا مهاجرت کرد. وی در خارج از ایران گاهی به اجرای کنسرت میپرداخت و تنها آلبوم «ساقی» خود را در این زمان منتشر کرد، هرچند موسیقی سنتی ایران در خارج از ایران چندان مورد توجه نبود.
بانو الهه در اردیبهشت ۱۳۸۶ برای همیشه به ایران بازگشت و سرانجام در ۷۳ سالگی درگذشت.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲۴ امرداد سالروز درگذشت #بانو_الهه
( زاده سال ۱۳۱۳ تهران -- درگذشته ۲۴ امرداد ۱۳۸۶ تهران ) خواننده
بهار غلامحسینی معروف به الهه، از شاگردان عبداله دوامی، استاد بزرگ ردیف موسیقی ایران و غلامحسین بنان، از خوانندگان نامدار موسیقی سنتی ایران بود و در ۲۷ سالگی صدای او مورد توجه داوود پیرنیا، تهیهکننده برنامه گلها در رادیو ایران قرار گرفت که برنامه اصلی موسیقی در رادیو بهشمار میرفت و خاص موسیقی سنتی بود.
نخستین پخش رسمی صدای الهه با نام پریچهر در فیلم «مردی که رنج میبرد» بود که در سال ۱۳۳۶ اکران شد. الهه با اجرای ترانه معروف «رسوای زمانه» که شعر آن را بهادر یگانه سروده بود با آهنگسازی همایون خرم به رادیو راه یافت و به مدت ۱۵ سال از خوانندگان اصلی برنامه گلها بود. بسیاری از ترانههایی که با صدای الهه خوانده شده از ساختههای همایون خرم است. از جمله مشهورترین اجراهای او خواندن ترانه «از خون جوانان وطن لاله دمیده»، ساخته و سروده عارف قزوینی بود که روحاله خالقی آن را برای ارکستر بزرگ تنظیم کرد و با صدای الهه اجرا شد.
الهه در سالهای بعد ترانههایی نیز در قالب پاپ اجرا کرد، اما عمدتاً به عنوان خواننده سنتی مطرح بود. همچنین ترانه رفته، ساخته همایون خرم یکی از ماندگارترین آهنگهای اوست.
وی نزدیک به ۵۰ سال در عرصه موسیقی ایران فعال بود و بیش از ۱۰۰ قسمت از مجموعه قدیمی و مشهور برنامه گلها را در رادیو ایران اجرا کرد، او در طول فعالیت هنریاش بیش از ۷۰۰ ترانه خواند و در بیشتر برنامههای موسیقی رادیوی زمان خود حضوری فعال داشت.
الهه در طول دوران خوانندگی خود با آهنگسازانی چون پرویز یاحقی و همایون خرم و نیز تعداد زیادی از شاعران و ترانهسازان مشهور همکاری کرد.
با وقوع انقلاب که پخش برنامه گلها متوقف و خوانندگی زنان ممنوع شد، الهه ابتدا به لندن پیش فرزندانش رفت و سپس به آمریکا مهاجرت کرد. وی در خارج از ایران گاهی به اجرای کنسرت میپرداخت و تنها آلبوم «ساقی» خود را در این زمان منتشر کرد، هرچند موسیقی سنتی ایران در خارج از ایران چندان مورد توجه نبود.
بانو الهه در اردیبهشت ۱۳۸۶ برای همیشه به ایران بازگشت و سرانجام در ۷۳ سالگی درگذشت.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨
🍃🍂🦋🍃🍂
🍂🦋🍂
🦋
🍃
✨
🔴#موسیقی_ایرانی 🎼
#بانو_الهه
پس از بانو "مرضیه"، در آغاز به نظر می رسید که مسئولان برنامه ی گلها در گزینش خوانندگانِ زن، کمال احتیاط را به عمل می آوردند. در آن زمان به جز "قمر"، "روحبخش" و "دلکش"، آواز نمی خواندند و بیشتر تصنیف خوان بودند. از آنجایی که هدف مسئولان برنامه، برجسته ساختن شعر خصوصاً، غزل فارسی به یاری موسیقی فاخر سنتی بود، آواز برایشان اهمیت بیشتری پیدا می کرد. و دکلمه های شعر، جای تصنیف پیش و یا پس از آواز را می گرفت. با این همه، خیلی زود این رویه تغییر کرد و با تنظیم و تدوین گلهای رنگارنگ جای مناسبی برای پخش تصنیف های فاخر سنتی پدید آمد. و بعدها در برنامه های جنبی "یک شاخه گل"، "برگ سبز" و "گلهای صحرایی" به تصنیف، ترانه و قطعات ضربی، میدان عمل گسترده تری داده شد.
بهرحال می توان گفت پس از بانو "مرضیه" زنان خواننده دیگری وارد عرصه ی گلها شدند و روز به روز به تنوع و جذابیت برنامه افزودند. "الهه"، "پروین"، "حمیرا"، "عهدیه"، و "سیمابینا" و کمی دیرتر "مهستی" و "هایده" از جمله این بانوانِ خواننده بشمار می روند، که برخی هم تصنیف خوان بودند و هم آواز، مانند "حمیرا" و "هایده" و برخی دیگر به اجرای ترانه های سنتی می پرداختند. در این میان، گمان می رود که قدمت بانو "الهه" اگر نه در گلها، دستِ کم در دیگر برنامه های موسیقی رادیو ایران بیش از دیگران باشد و خوانده های او در برنامه گلها، از بهترین ترانه های سنتی بشمار می رود.
بانو "بهار غلامحسینی" با نام هنریِ "الهه"، در سال ۱۳۱۳ خورشیدی در تهران زاده شد، کارِ موسیقی را با اساتیدی چون، "جواد لشگری" و "مجید وفادار" آغاز کرده و با شادروانان، "حبیب الله بدیعی"، "پرویز یاحقی" و "همایون خرم" و... ادامه داده و در نخستین سالهای دهه ۴۰ وارد برنامه گلها شده است.
استاد "همایون خرم" می گوید ... روزی شادروان "داوود پیرنیا" از او خواسته بود که برای برنامه گلها، آهنگی بسازد. او نیز پذیرفته بود و با ساختن ترانه ی "رسوای زمانه" هم ترانه سرای با ذوق، "بهادر یگانه" و هم خواننده ی خوش صدا "الهه" را بیش از پیش به عالمِ هنر و موسیقی شناساند... زنده یاد "خرم" می افزاید: "الهه" سازگارترین صدایی بود که می توانست این ترانه را عاشقانه بپروراند. "الهه" از آن پس، در بسیاری از برنامه های "گلهای رنگارنگ"، شرکت داشته است. او پس از انقلاب ۵۷، ابتدا راهیِ انگلستان و سپس به آمریکا رفت و کمابیش به فعالیت های خود از طریق برگزاری کنسرت ها و ضبط کاست و دیسک ادامه داد و سرانجام در ۲۴مردادماه سال ۱۳۸۶ خورشیدی درگذشت.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🍂🌸@Bookirancity
✨
🍃
🦋
🍂🦋🍂
🍃🍂🦋🍃🍂
🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨
🍃🍂🦋🍃🍂
🍂🦋🍂
🦋
🍃
✨
🔴#موسیقی_ایرانی 🎼
#بانو_الهه
پس از بانو "مرضیه"، در آغاز به نظر می رسید که مسئولان برنامه ی گلها در گزینش خوانندگانِ زن، کمال احتیاط را به عمل می آوردند. در آن زمان به جز "قمر"، "روحبخش" و "دلکش"، آواز نمی خواندند و بیشتر تصنیف خوان بودند. از آنجایی که هدف مسئولان برنامه، برجسته ساختن شعر خصوصاً، غزل فارسی به یاری موسیقی فاخر سنتی بود، آواز برایشان اهمیت بیشتری پیدا می کرد. و دکلمه های شعر، جای تصنیف پیش و یا پس از آواز را می گرفت. با این همه، خیلی زود این رویه تغییر کرد و با تنظیم و تدوین گلهای رنگارنگ جای مناسبی برای پخش تصنیف های فاخر سنتی پدید آمد. و بعدها در برنامه های جنبی "یک شاخه گل"، "برگ سبز" و "گلهای صحرایی" به تصنیف، ترانه و قطعات ضربی، میدان عمل گسترده تری داده شد.
بهرحال می توان گفت پس از بانو "مرضیه" زنان خواننده دیگری وارد عرصه ی گلها شدند و روز به روز به تنوع و جذابیت برنامه افزودند. "الهه"، "پروین"، "حمیرا"، "عهدیه"، و "سیمابینا" و کمی دیرتر "مهستی" و "هایده" از جمله این بانوانِ خواننده بشمار می روند، که برخی هم تصنیف خوان بودند و هم آواز، مانند "حمیرا" و "هایده" و برخی دیگر به اجرای ترانه های سنتی می پرداختند. در این میان، گمان می رود که قدمت بانو "الهه" اگر نه در گلها، دستِ کم در دیگر برنامه های موسیقی رادیو ایران بیش از دیگران باشد و خوانده های او در برنامه گلها، از بهترین ترانه های سنتی بشمار می رود.
بانو "بهار غلامحسینی" با نام هنریِ "الهه"، در سال ۱۳۱۳ خورشیدی در تهران زاده شد، کارِ موسیقی را با اساتیدی چون، "جواد لشگری" و "مجید وفادار" آغاز کرده و با شادروانان، "حبیب الله بدیعی"، "پرویز یاحقی" و "همایون خرم" و... ادامه داده و در نخستین سالهای دهه ۴۰ وارد برنامه گلها شده است.
استاد "همایون خرم" می گوید ... روزی شادروان "داوود پیرنیا" از او خواسته بود که برای برنامه گلها، آهنگی بسازد. او نیز پذیرفته بود و با ساختن ترانه ی "رسوای زمانه" هم ترانه سرای با ذوق، "بهادر یگانه" و هم خواننده ی خوش صدا "الهه" را بیش از پیش به عالمِ هنر و موسیقی شناساند... زنده یاد "خرم" می افزاید: "الهه" سازگارترین صدایی بود که می توانست این ترانه را عاشقانه بپروراند. "الهه" از آن پس، در بسیاری از برنامه های "گلهای رنگارنگ"، شرکت داشته است. او پس از انقلاب ۵۷، ابتدا راهیِ انگلستان و سپس به آمریکا رفت و کمابیش به فعالیت های خود از طریق برگزاری کنسرت ها و ضبط کاست و دیسک ادامه داد و سرانجام در ۲۴مردادماه سال ۱۳۸۶ خورشیدی درگذشت.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🍂🌸@Bookirancity
✨
🍃
🦋
🍂🦋🍂
🍃🍂🦋🍃🍂
🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨