🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#فلسفه
#ارسطو
اخلاق نیکوماخوس
ارسطو مردی بود عملنگر . او با اینکه شاگرد افلاطون بود ، اندیشهی استادش را دایر براینکه واقعیت ورای جهان هرروزه ، در اقلیم صور جای دارد رد کرد .
ارسطو به اسطورهی غار افلاطون اعتقاد نداشت .
اخلاق نیکوماخوس مجموعهایست از یادداشتهای درسهای ارسطو.
ارسطو در اخلاق نیکوماخوس یکی از بنیادیترین سوالات جمیع مردمان را مطرح میکند : " چگونه باید زندگی کنیم ؟ "
پارهای از اصطلاحات بنیادینی که ارسطو استعمال میکند به راحتی قابل ترجمه به زبان انگلیسی نیست . یکی از مهمترین این اصطلاحات #ائودایمونیا میباشد.
ائودایمونیا را غالبا به #سعادت ترجمه میکنند ، ولی این معادل ممکناست بسیار گمراهکننده باشد ، گاهی نیز آنرا به #شکوفایی برمیگردانند که اگر چه دشوار است ، دلالتهای ضمنی مناسبتری دارد .
ارسطو معتقد است که همهی ما جویای ائودایمونیا هستیم . ما همه طالب آنیم که زندگیمان به نیکی پیش برود . زندگی قرین توفیق و کامیابی .
آن نوع زندگی که اگر بتوانیم به آن نائل شویم ، هیچکس در بین ما پیدا نمیشود که در انتخاب آن تردید به خود راه دهد
ائودایمونیا همواره به صورت غایتی دنبال میشود و هیچگاه آن را وسیلهای برای رسیدن به غایتی درنظر نمیگیرند.
مثلا همهی ما جویای پول هستیم ، زیرا پول وسیلهایست که با آن میتوانیم لباسهای گرانقیمت بخریم و با آن لباسها درنظر افرادی که میخواهیم مجذوب خود کنیم جذابتر جلوه کنیم ، و از آن جهت میخواهیم این افراد را مجذوب خود کنیم که اعتقاد داریم آنها میتوانند کاری کنند که زندگی ما به سمت نیکی پیشرود . ولی معنی ندارد که بپرسیم چرا میخواهیم زندگیمان به نیکی جریان پیدا کند .
ائودایمونیا در خدمت غایت دیگری قرار نمیگیرد : ائودایمونیا جاییست که درآن این سنخ رشتهی تعلیل پایان میپذیرد .
معنی ندارد که بپرسیم " چرا باید در پی ائودایمونیا بود ؟"
زیرا به رغم ارسطو ، این حقیقتی مفهومیست که پیجویی ائودایمونیا کاریست که جمیع آدمیان میکنند.
نیکوماخوس
یک هدف اخلاق نیکوماخوس پرتو انداختن بر چند و چون طلب اثر ائودایمونیاست.
اگر در باره این که مطلوبمان چیست و مشخصا چگونه حاصل می شود بیشتر بدانیم، در این صورت احتمال بیشتری هست که خودمان آن را به دست آوریم ولو این که نهایتا، آن طور که ارسطو اعتقاد داشت، نحوه تعلیم و تربیت ما در دوران آغازین زندگی و اوضاع و احوال مادی موجود تا حد زیادی تعیین کننده قابلیتمان برای دنبال کردن صراط مستقیم باشد.
ارسطو، به خلاف کثیری از فیلسوفان اخلاق بعد از خود، در خصوص تأثير وقایع خارج از اختیار ما بر کامیابی زندگیمان دیدی واقع نگرداشت.
بنا به عقیده او، داشتن مقداری پول، سیمایی نسبتا خوب، و نیاکان و فرزندان خوب پیش شرطهای هر قسم زندگی حقیقتأ آئودایمون است. بدون بهره گیری از چنین سرمایه هایی نمی توانیم به اعلی درجه ائودایمونیا نایل شویم، بلکه باید جامه اعمالمان را به قامت اوضاع و احوالی که با آن مواجه می شویم بدوزیم.
به اعتقاد ارسطو، خوب زیستن حکایت به کار بستن قواعد کلی در موارد جزئی نیست، بلکه بیشتر سازگار کردن و متناسب ساختن رفتارمان با اوضاع و احوال جزئی زندگی خویش است.
ارسطو با این که معتقد بود همه ما جویای آئودایمونیا هستیم و باید هم چنین باشیم، به هیچ وجه لذت باور نبود، به این معنا که از آن سنخ زندگی که قرین غوطه وری در لذات حسی است جانبداری نمی کرد. به زعم او، کسانی که تنها سر در پی خور و خواب و خشم و شهوت دارند خود را تا سطح رمه گاوان فرو می آورند. ائودایمونیا نوعی حالت روحی خوش و خرم نیست، بلکه نوعی فعالیت است، طریقی است برای زیستن، طریقی که لذت های خاص خودش را به ارمغان می آورد، ولی نمی توان آن را با اعمال خاص و
جزئی تعیین و ارزیابی کرد. قبل از این که به طور قطع و یقین بتوانیم بگوییم که شخصی به مرتبه ائودایمونیا نایل شده است یا نه، تمامت زندگی او را باید در نظر آوریم: همان طور که ارسطو به طرزی فراموش نشدنی می گوید، با یک گل بهار نمی آید و یک روز توأم با سعادت، ضامن یک عمر سعادت نیست.
چه بسا وقوع مصیبتی در پایان زندگی شما در خصوص این مسئله که آیا زندگیتان به طور کلی روالی نیک داشته است یا نه، نگرشی کاملا متفاوت را پیش بکشد. پس در این اندیشه حقیقتی نهفته است که تا وقتی کسی نمرده است، نمی توانیم زندگی او را ائودايمون بخوانیم.
ارسطو حتی حالاتی را بررسی می کند که در آنها وقایع پس از مرگتان ممکن است در ارزیابی زندگی شما از حیث نیک بودن یا نبودن اثر بگذارد؛ نظر او این است که سرنوشت اعقاب شما پس از مرگتان ممکن است تا حدی بر ائودایمونیای شما اثرگذار باشد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#فلسفه
#ارسطو
اخلاق نیکوماخوس
ارسطو مردی بود عملنگر . او با اینکه شاگرد افلاطون بود ، اندیشهی استادش را دایر براینکه واقعیت ورای جهان هرروزه ، در اقلیم صور جای دارد رد کرد .
ارسطو به اسطورهی غار افلاطون اعتقاد نداشت .
اخلاق نیکوماخوس مجموعهایست از یادداشتهای درسهای ارسطو.
ارسطو در اخلاق نیکوماخوس یکی از بنیادیترین سوالات جمیع مردمان را مطرح میکند : " چگونه باید زندگی کنیم ؟ "
پارهای از اصطلاحات بنیادینی که ارسطو استعمال میکند به راحتی قابل ترجمه به زبان انگلیسی نیست . یکی از مهمترین این اصطلاحات #ائودایمونیا میباشد.
ائودایمونیا را غالبا به #سعادت ترجمه میکنند ، ولی این معادل ممکناست بسیار گمراهکننده باشد ، گاهی نیز آنرا به #شکوفایی برمیگردانند که اگر چه دشوار است ، دلالتهای ضمنی مناسبتری دارد .
ارسطو معتقد است که همهی ما جویای ائودایمونیا هستیم . ما همه طالب آنیم که زندگیمان به نیکی پیش برود . زندگی قرین توفیق و کامیابی .
آن نوع زندگی که اگر بتوانیم به آن نائل شویم ، هیچکس در بین ما پیدا نمیشود که در انتخاب آن تردید به خود راه دهد
ائودایمونیا همواره به صورت غایتی دنبال میشود و هیچگاه آن را وسیلهای برای رسیدن به غایتی درنظر نمیگیرند.
مثلا همهی ما جویای پول هستیم ، زیرا پول وسیلهایست که با آن میتوانیم لباسهای گرانقیمت بخریم و با آن لباسها درنظر افرادی که میخواهیم مجذوب خود کنیم جذابتر جلوه کنیم ، و از آن جهت میخواهیم این افراد را مجذوب خود کنیم که اعتقاد داریم آنها میتوانند کاری کنند که زندگی ما به سمت نیکی پیشرود . ولی معنی ندارد که بپرسیم چرا میخواهیم زندگیمان به نیکی جریان پیدا کند .
ائودایمونیا در خدمت غایت دیگری قرار نمیگیرد : ائودایمونیا جاییست که درآن این سنخ رشتهی تعلیل پایان میپذیرد .
معنی ندارد که بپرسیم " چرا باید در پی ائودایمونیا بود ؟"
زیرا به رغم ارسطو ، این حقیقتی مفهومیست که پیجویی ائودایمونیا کاریست که جمیع آدمیان میکنند.
نیکوماخوس
یک هدف اخلاق نیکوماخوس پرتو انداختن بر چند و چون طلب اثر ائودایمونیاست.
اگر در باره این که مطلوبمان چیست و مشخصا چگونه حاصل می شود بیشتر بدانیم، در این صورت احتمال بیشتری هست که خودمان آن را به دست آوریم ولو این که نهایتا، آن طور که ارسطو اعتقاد داشت، نحوه تعلیم و تربیت ما در دوران آغازین زندگی و اوضاع و احوال مادی موجود تا حد زیادی تعیین کننده قابلیتمان برای دنبال کردن صراط مستقیم باشد.
ارسطو، به خلاف کثیری از فیلسوفان اخلاق بعد از خود، در خصوص تأثير وقایع خارج از اختیار ما بر کامیابی زندگیمان دیدی واقع نگرداشت.
بنا به عقیده او، داشتن مقداری پول، سیمایی نسبتا خوب، و نیاکان و فرزندان خوب پیش شرطهای هر قسم زندگی حقیقتأ آئودایمون است. بدون بهره گیری از چنین سرمایه هایی نمی توانیم به اعلی درجه ائودایمونیا نایل شویم، بلکه باید جامه اعمالمان را به قامت اوضاع و احوالی که با آن مواجه می شویم بدوزیم.
به اعتقاد ارسطو، خوب زیستن حکایت به کار بستن قواعد کلی در موارد جزئی نیست، بلکه بیشتر سازگار کردن و متناسب ساختن رفتارمان با اوضاع و احوال جزئی زندگی خویش است.
ارسطو با این که معتقد بود همه ما جویای آئودایمونیا هستیم و باید هم چنین باشیم، به هیچ وجه لذت باور نبود، به این معنا که از آن سنخ زندگی که قرین غوطه وری در لذات حسی است جانبداری نمی کرد. به زعم او، کسانی که تنها سر در پی خور و خواب و خشم و شهوت دارند خود را تا سطح رمه گاوان فرو می آورند. ائودایمونیا نوعی حالت روحی خوش و خرم نیست، بلکه نوعی فعالیت است، طریقی است برای زیستن، طریقی که لذت های خاص خودش را به ارمغان می آورد، ولی نمی توان آن را با اعمال خاص و
جزئی تعیین و ارزیابی کرد. قبل از این که به طور قطع و یقین بتوانیم بگوییم که شخصی به مرتبه ائودایمونیا نایل شده است یا نه، تمامت زندگی او را باید در نظر آوریم: همان طور که ارسطو به طرزی فراموش نشدنی می گوید، با یک گل بهار نمی آید و یک روز توأم با سعادت، ضامن یک عمر سعادت نیست.
چه بسا وقوع مصیبتی در پایان زندگی شما در خصوص این مسئله که آیا زندگیتان به طور کلی روالی نیک داشته است یا نه، نگرشی کاملا متفاوت را پیش بکشد. پس در این اندیشه حقیقتی نهفته است که تا وقتی کسی نمرده است، نمی توانیم زندگی او را ائودايمون بخوانیم.
ارسطو حتی حالاتی را بررسی می کند که در آنها وقایع پس از مرگتان ممکن است در ارزیابی زندگی شما از حیث نیک بودن یا نبودن اثر بگذارد؛ نظر او این است که سرنوشت اعقاب شما پس از مرگتان ممکن است تا حدی بر ائودایمونیای شما اثرگذار باشد.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity