صدیق تعریف



تصنیف #ال_ساقیا
خواننده #صدیق _تعریف
آهنگساز #پویا_بیگلری
شعر #حافظ
دستگاه/مایه #ابو_عطا
بیاداوالقاسم_عارف_قزوینی
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴 # خوانندهٔ موسیقی سنتی ایرانی و دانش‌آموختهٔ هنرستان موسیقی سوره و نیز دارای مدرک کارشناسی در رشتهٔ بازیگری تئاتر

۱۱ آذر زادروز #سالار_عقیلی

( زاده ۱۱ آذر ۱۳۵۶ تهران )
#خواننده موسیقی سنتی

#سالار_عقیلی دانش‌آموخته هنرستان موسیقی سوره و دارای مدرک کارشناسی در رشته بازیگری تئاتر و خوانندهٔ ثابت ارکستر موسیقی ملی ایران است. او َسابقهٔ کار با ارکستر سمفونیک اصفهان، گروه #دستان، گروه #راز_ونیاز و #ارشدتهماسبی را دارد.
#سالار_عقیلی سرود #ایران_جوان را با اجرای ارکستر ملل خوانده‌است. همسر وی با نام #حریرشریعت_زاده نوازنده پیانو و دف است.
#سالار_عقیلی از ۸ سالگی فراگیری موسیقی را با نوازندگی سازهای مختلف آغاز کرد. برادر و مادرش علاقه‌مند به موسیقی و مشوق او بودند و پدرش که وکیل دادگستری بود بیشتر متمایل به پیشرفت تحصیلی او بود. او به هنرستان موسیقی رفت و از همان‌جا تصمیم به یادگیری آواز گرفت. او در طی بیش از ۵ سال نزد #صدیق_تعریف به فراگیری آواز پرداخت. هم‌اکنون افزون بر اجرا و ضبط آثار موسیقی به تدریس موسیقی در آموزشگاه خود و در هنرستان موسیقی مشغول است.

او همچنین گروه #راز_و_نیاز را تشکیل داد. اعضای این گروه عبارتند از :

#سالار_عقیلی، #حریر_شریعت_زاده، #حامدفکوری، #مهدی_باقری، #آرش_فرهنگفر و #شهرام_غلامی.

او به همراه این گروه کنسرت‌های بسیاری در داخل و خارج از کشور اجرا کرده‌است.
در جشنوارهٔ موسیقی فجر سال ۱۳۷۵، #سالار_عقیلی جوانی ۱۸–۱۷ ساله، برای نخستین بار به روی صحنه آمد و موجب حیرت تماشاچیان شد.
حریر شریعت زاده نیز در آن کنسرت حاضر بوده‌است و به سبب تسلط بر آوازهای ایرانی، با شنیدن صدای سالار عقیلی به استعداد وی پی می‌برد. پس از اتمام برنامه در رابطه با آوازهای ایرانی به صحبت می‌نشینند و همین امر موجب همکاری‌های بعدی و در نهایت به ازدواج این دو هنرمند منجر می‌شود. «شریعت زاده» در آلبوم #مایه_ناز سالار عقیلی نوازنده پیانو است، همچنین شنیده‌ها حاکی از آن است که به تازگی تهیه‌کنندگی فعالیت‌های همسرش را نیز بر عهده دارد.
اولین بیمه حنجره کشور :

#سالار_عقیلی اولین خواننده در تاریخ موسیقی ایران بود که حنجره اش بیمه شد.
همزمان با هشتاد و یکمین سالروز تأسیس بیمه ایران، برای نخستین‌بار در تاریخ صنعت بیمه، حنجره سالار عقیلی از سوی شرکت سهامی بیمه ایران تحت پوشش بیمه‌ای قرار گرفت. این مراسم بعدازظهر شنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۵ در مرکز همایش‌های بیمه ایران و با حضور مسوولان این شرکت برگزار شد.

حاشیه‌ها :

#سالار_عقیلی که برای اجرای کنسرت به لندن سفر کرده بود، در بهمن ماه ۹۴ در استودیوی تلویزیون من‌وتو حاضر شد و در یکی از برنامه‌های این شبکه ماهواره‌ای به گفت‌وگو نشست. حضور او در این برنامه با واکنش منفی رسانه‌های محافظه‌کار در ایران روبه‌رو شد و #حمیدرضانوربخش، مدیر سی و یکمین دوره جشنواره موسیقی فجر گفت که بر اساس تصمیم شورای نظارت جشنواره فجر به همین دلیل از جدول این دوره از جشنواره حذف خواهد شد. از نکات قابل توجه این ماجرا می‌توان به انتشار آلبوم #قصه_باران چند روز پس از مصاحبه در دوازده بهمن اشاره کرد و از سوی دیگر صدای او از رسانه ملی ایران قطع نشد و پیوسته صدای او از رادیو و تلویزیون پخش شد.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی

#صدیق_تعریف

جناب "صدیق تعریف" ردیف‌دان و خواننده سنتی ایرانی، در دوران فعالیتِ هنری اش با هنرمندان سرشناس بسیاری از جمله زنده یاد "محمدرضا لطفی" (در آلبوم چاووش ۱۰ به یاد طاهرزاده)، شادروان "جلال ذوالفنون" (آلبوم شیدایی)، "حسین علیزاده"، "فرهاد فخرالدینی" و "حسین یوسف‌زمانی" همکاری داشته است. از میان شاگردان او نیز می‌توان به "سالار عقیلی" اشاره کرد. وی تصنیف‌های بسیار زیبایی را تاکنون اجرا کرده که از میان آن‌ها می‌توان به تصنیف «از نگاه یاران» همراه با شعری از "فریدون مشیری" همراه در آلبوم «شیدایی» اشاره کرد.

اولین اثر وی، «به یاد طاهرزاده» یا همان «چاووش ۱۰» شناخته می‌شد، که توسط گروه شیدا و عارف به سرپرستی استاد "محمدرضا لطفی" اجرا شده است. به گفته خودش، از دوران دبیرستان در تئاترهای دانش‌آموزی بازی می‌کرد و پشت صحنه یا روی صحنه آواز نیز می‌خواند و معمولاً از خوانندگانی چون "ایرج" یا "گلپایگانی"، تقلید می‌کرد. در سال ۱۳۵۴ به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران راه یافت و در سال ۱۳۵۹ در رشته هنرهای نمایشی فارغ‌التحصیل شد. از جمله اساتید وی در دانشکده می‌توان به"بهرام بیضایی"، "هوشنگ گلشیری"، "شمیم بهار"، "گلی ترقی"، "میرفندرفسکی"، "حمید سمندریان" و "داریوش آشوری" اشاره کرد. اولین اثر او به «یاد استاد طاهرزاده» یا همان چاووش ۱۰ شناخته شده، که توسط گروه شیدا و عارف به سرپرستی شادروان "محمدرضا لطفی" اجرا شده است.

خودِ جنابِ تعریف در یکی از مصاحبه‌هایش پس از مرگ استاد "محمدرضا لطفی" گفته بود که: «در سال ۱۳۶۳، "لطفی" مرا برای همکاری دعوت کرد و «دستم بگرفت و پا به پا برد» و آن کار سنگین و سترگ به یاد "طاهرزاده" را با دقت و صبوری و عشق به من آموخت. "صدیق تعریف"، در این مصاحبه استاد "محمدرضا لطفی" را مصداق یک استاد کامل نامید. این اثر ابتدا توسط کانون چاووش منتشر شده بود و در فهرست مجموعه ۱۲ آلبوم چاووش قرار داشت و امروزه توسط مؤسسه فرهنگی و هنری آوای شیدا زیر نظر استاد "محمدرضا لطفی" بازنشر شده است.

جنابِ "تعریف"، در بدو ورود به دانشگاه از طریق "جلیل عندلیبی" به استاد برجسته ی آواز، "محمود کریمی‌" معرفی شد و از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶ نزد وی به فراگیری آواز پرداخت. همچنین از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷ نزد "رضوی سروستانی" با مکتب و شیوه آوازی "حسین طاهرزاده" به "روایت نورعلی خان برومند" آشنا شد. پس از آن در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۴ در کانون چاووش به یاری "نصرالله ناصح پور" با شیوه و سبک آوازی زنده یاد "عبدالله دوامی" آشنا گردید. وی در سال ۱۳۶۴ چند تصنیف کوتاه بر روی «رباعیات ابوعلی سینا» در سریال ابن سینا با آهنگ سازی "فرهاد فخرالدینی" اجرا کرد. از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ قطعات و تصنیف‌های استادان قدیمی‌را در محضر زنده نام "علی اصغر بهاری" فرا گرفت. در همین زمان از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۳ نزد "مجید کیانی" با مکاتب و شیوه‌های آوازی قدیمی ‌ایران آشنا شد و از سال ۱۳۷۲ تا سال ۱۳۷۵ نیز از محضر "رجب امیری‌فلاح" بهره برد. "تعریف" از سال ۱۳۶۴ تا هم اکنون تدریس و تعلیم آواز ایرانی می‌کند. همچنین از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳ در دانشکده تئاتر و سینمای دانشگاه سوره و دانشکده موسیقی دانشگاه هنر نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخت.

از مهم ترین آثارش می توان از، به یاد طاهرزاده (چاووش ۱۰) ۱۳۶۳محمدرضا لطفی گروه‌های شیدا و عارف | بوعلی سینا ۱۳۶۴ فرهاد فخرالدینی | آثاری از حسین دهلوی ۱۳۶۴، گلگشت ۱۳۶۷ پشنگ کامکار، امیر جاهد | شیدایی ۱۳۶۹ جلال ذوالفنون، پشنگ کامکار، صدیق تعریف | فراق ۱۳۷۱ پشنگ کامکار، علی اکبر شیدا | شور دشت ۱۳۷۲| امام علی(ع) ۱۳۷۵ فرهاد فخرالدینی | آبگینه ۱۳۷۶گروه همنوازان | ماه بانو ۱۳۷۸رضا محجوبی، ابوالحسن صبا، عارف قزوینی، مرتضی نی‌داود، علی اصغر بهاری، اردشیر کامکار، کیوان ساکت، ارژنگ کامکار | کردانه ۱۳۸۲| ماه عروس ۱۳۸۴|خیال‌انگیز ۱۳۸۸|مهتاب ۱۳۸۹حسین یوسف‌زمانی ارکستر سمفونیک| عارف شیدا (آلبوم) عارف شیدا ۱۳۹۴ و... نام برد.


#zartosht

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#صدیق_تعریف 🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ

۲۵ دی زادروز #صدیق_تعریف

( زاده ۲۵ دی ۱۳۳۵ سنندج) ردیف‌دان و خواننده
.
صدیق تعریف در دوران فعالیت هنری‌اش با هنرمندان سرشناس بسیاری از جمله محمدرضا لطفی در آلبوم چاووش (به یاد طاهرزاده) جلال ذوالفنون (در آلبوم شیدایی) حسین علیزاده، فرهاد فخرالدینی و حسین یوسف‌زمانی همکاری داشته است. وی تصنیف‌های بسیار زیبایی را تاکنون اجرا کرده که از میان آن‌ها می‌توان به تصنیف یاران (شعر فریدون مشیری همراه در آلبوم شیدایی) اشاره کرد.
به گفته خودش، از دوران دبیرستان در تئاترهای دانش‌آموزی بازی می‌کرد و پشت صحنه یا روی صحنه آواز نیز می‌خواند و معمولاً از خوانندگانی چون ایرج یا گلپایگانی تقلید می‌کرد. در سال ۱۳۵۴ به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران راه یافت و در سال ۱۳۵۹ در رشته هنرهای نمایشی فارغ‌التحصیل شد. از جمله استادان وی در دانشکده می‌توان به بهرام بیضایی، هوشنگ گلشیری، شمیم بهار، گلی ترقی، میرفندرفسکی، حمید سمندریان و داریوش آشوری اشاره کرد.
اولین اثر صدیق تعریف به یاد طاهرزاده است که توسط گروه شیدا و عارف به سرپرستی محمدرضا لطفی اجرا شده است. تعریف در یکی از مصاحبه‌هایش پس از مرگ محمدرضا لطفی گفته بود که: در سال ۱۳۶۳، یعنی حدود ۳۰سال پیش لطفی مرا برای همکاری دعوت کرد و «دستم بگرفت و پا به پا برد» و آن کار سنگین و سترگ به یاد طاهرزاده را با دقت و صبوری و عشق به من آموخت. صدیق تعریف در این مصاحبه محمدرضا لطفی را مصداق یک استاد کامل نامید. این اثر ابتدا توسط کانون چاووش منتشر شده بود و در فهرست مجموعه ۱۲ آلبوم چاووش قرار داشت و توسط مؤسسه فرهنگی و هنری آوای شیدا زیر نظر محمدرضا لطفی بازنشر شده است.
در بدو ورود به دانشگاه از طریق جلیل عندلیبی به استاد برجسته آواز محمود کریمی معرفی شد و از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶ نزد وی به فراگیری آواز پرداخت. همچنین از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷ نزد رضوی سروستانی با مکتب و شیوه آوازی حسین طاهرزاده به روایت نورعلی برومند آشنا شد. پس از آن در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۴ در کانون چاووش به یاری نصراله ناصح پور با شیوه و سبک آوازی عبداله دوامی آشنا شد. در همین زمان در سال‌های ۱۳۶۱ و ۱۳۶۲ با شیوه و سبک مکتب حسین طاهرزاده به اهتمام محمدرضا لطفی بیشتر آشنا شد. سال ۱۳۶۲ همراه بود با اجرای اولین کنسرت رسمی.
وی در سال ۱۳۶۴ چند تصنیف کوتاه بر روی رباعیات ابوعلی سینا در سرالن ابن سینا با آهنگ سازی فرهاد فخرالدینی اجرا کرد. از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ قطعات و تصنیف‌های استادان قدیمی را نزد علی‌اصغر بهاری فرا گرفت. در همین زمان از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۳ نزد مجید کیانی با مکاتب و شیوه‌های آوازی قدیمی ایران آشنا شد و از سال ۱۳۷۲ تا سال ۱۳۷۵ نیز از محضر رجب امیری ‌فلاح بهره برد.
تعریف از سال ۱۳۶۴ تا هم اکنون تدریس و تعلیم آواز ایرانی می‌کند. همچنین از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳ در دانشکده تئاتر و سینمای دانشگاه سوره و دانشکده موسیقی دانشگاه هنر نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخته است.
او در طول کار حرفه‌ای خود با موسیقیدانانی چون محمدرضا لطفی، حسین علیزاده، حسین دهلوی، فرهاد فخرالدینی، جلال ذوالفنون، حمید متبسم، مجید درخشانی، حسین یوسف‌زمانی، گروه همنوازان و گروه کامکارها همکاری کرده است. همچنین هنرمندانی چون سالار عقیلی، حسین علیشاپور، امیر اثنی عشری، مهدی کلاهدوز و... از جمله شاگردان وی بوده‌اند.

#عمرشون_جاودانه

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

#ارتباط_با_ما

#گروه_شهر_کتاب

@Bookcitychat

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#موسیقی_ایرانی

#صدیق_تعریف

جناب "صدیق تعریف" ردیف‌دان و خواننده سنتی ایرانی، در دوران فعالیتِ هنری اش با هنرمندان سرشناس بسیاری از جمله زنده یاد "محمدرضا لطفی" (در آلبوم چاووش ۱۰ به یاد طاهرزاده)، شادروان "جلال ذوالفنون" (آلبوم شیدایی)، "حسین علیزاده"، "فرهاد فخرالدینی" و "حسین یوسف‌زمانی" همکاری داشته است. از میان شاگردان او نیز می‌توان به "سالار عقیلی" اشاره کرد. وی تصنیف‌های بسیار زیبایی را تاکنون اجرا کرده که از میان آن‌ها می‌توان به تصنیف «از نگاه یاران» همراه با شعری از "فریدون مشیری" همراه در آلبوم «شیدایی» اشاره کرد.

اولین اثر وی، «به یاد طاهرزاده» یا همان «چاووش ۱۰» شناخته می‌شد، که توسط گروه شیدا و عارف به سرپرستی استاد "محمدرضا لطفی" اجرا شده است. به گفته خودش، از دوران دبیرستان در تئاترهای دانش‌آموزی بازی می‌کرد و پشت صحنه یا روی صحنه آواز نیز می‌خواند و معمولاً از خوانندگانی چون "ایرج" یا "گلپایگانی"، تقلید می‌کرد. در سال ۱۳۵۴ به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران راه یافت و در سال ۱۳۵۹ در رشته هنرهای نمایشی فارغ‌التحصیل شد. از جمله اساتید وی در دانشکده می‌توان به"بهرام بیضایی"، "هوشنگ گلشیری"، "شمیم بهار"، "گلی ترقی"، "میرفندرفسکی"، "حمید سمندریان" و "داریوش آشوری" اشاره کرد. اولین اثر او به «یاد استاد طاهرزاده» یا همان چاووش ۱۰ شناخته شده، که توسط گروه شیدا و عارف به سرپرستی شادروان "محمدرضا لطفی" اجرا شده است.

خودِ جنابِ تعریف در یکی از مصاحبه‌هایش پس از مرگ استاد "محمدرضا لطفی" گفته بود که: «در سال ۱۳۶۳، "لطفی" مرا برای همکاری دعوت کرد و «دستم بگرفت و پا به پا برد» و آن کار سنگین و سترگ به یاد "طاهرزاده" را با دقت و صبوری و عشق به من آموخت. "صدیق تعریف"، در این مصاحبه استاد "محمدرضا لطفی" را مصداق یک استاد کامل نامید. این اثر ابتدا توسط کانون چاووش منتشر شده بود و در فهرست مجموعه ۱۲ آلبوم چاووش قرار داشت و امروزه توسط مؤسسه فرهنگی و هنری آوای شیدا زیر نظر استاد "محمدرضا لطفی" بازنشر شده است.

جنابِ "تعریف"، در بدو ورود به دانشگاه از طریق "جلیل عندلیبی" به استاد برجسته ی آواز، "محمود کریمی‌" معرفی شد و از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶ نزد وی به فراگیری آواز پرداخت. همچنین از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷ نزد "رضوی سروستانی" با مکتب و شیوه آوازی "حسین طاهرزاده" به "روایت نورعلی خان برومند" آشنا شد. پس از آن در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۴ در کانون چاووش به یاری "نصرالله ناصح پور" با شیوه و سبک آوازی زنده یاد "عبدالله دوامی" آشنا گردید. وی در سال ۱۳۶۴ چند تصنیف کوتاه بر روی «رباعیات ابوعلی سینا» در سریال ابن سینا با آهنگ سازی "فرهاد فخرالدینی" اجرا کرد. از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ قطعات و تصنیف‌های استادان قدیمی‌را در محضر زنده نام "علی اصغر بهاری" فرا گرفت. در همین زمان از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۳ نزد "مجید کیانی" با مکاتب و شیوه‌های آوازی قدیمی ‌ایران آشنا شد و از سال ۱۳۷۲ تا سال ۱۳۷۵ نیز از محضر "رجب امیری‌فلاح" بهره برد. "تعریف" از سال ۱۳۶۴ تا هم اکنون تدریس و تعلیم آواز ایرانی می‌کند. همچنین از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳ در دانشکده تئاتر و سینمای دانشگاه سوره و دانشکده موسیقی دانشگاه هنر نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخت.

از مهم ترین آثارش می توان از، به یاد طاهرزاده (چاووش ۱۰) ۱۳۶۳محمدرضا لطفی گروه‌های شیدا و عارف | بوعلی سینا ۱۳۶۴ فرهاد فخرالدینی | آثاری از حسین دهلوی ۱۳۶۴، گلگشت ۱۳۶۷ پشنگ کامکار، امیر جاهد | شیدایی ۱۳۶۹ جلال ذوالفنون، پشنگ کامکار، صدیق تعریف | فراق ۱۳۷۱ پشنگ کامکار، علی اکبر شیدا | شور دشت ۱۳۷۲| امام علی(ع) ۱۳۷۵ فرهاد فخرالدینی | آبگینه ۱۳۷۶گروه همنوازان | ماه بانو ۱۳۷۸رضا محجوبی، ابوالحسن صبا، عارف قزوینی، مرتضی نی‌داود، علی اصغر بهاری، اردشیر کامکار، کیوان ساکت، ارژنگ کامکار | کردانه ۱۳۸۲| ماه عروس ۱۳۸۴|خیال‌انگیز ۱۳۸۸|مهتاب ۱۳۸۹حسین یوسف‌زمانی ارکستر سمفونیک| عارف شیدا (آلبوم) عارف شیدا ۱۳۹۴ و... نام برد.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#موسیقی_ایرانی 🎼

#صدیق_تعریف 🎼

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#موسیقی_ایرانی 🎼

#صدیق_تعریف 🎼

جناب "صدیق تعریف" ردیف‌دان و خواننده سنتی ایرانی، در دوران فعالیتِ هنری اش با هنرمندان سرشناس بسیاری از جمله زنده یاد "محمدرضا لطفی" (در آلبوم چاووش ۱۰ به یاد طاهرزاده)، شادروان "جلال ذوالفنون" (آلبوم شیدایی)، "حسین علیزاده"، "فرهاد فخرالدینی" و "حسین یوسف‌زمانی" همکاری داشته است. از میان شاگردان او نیز می‌توان به "سالار عقیلی" اشاره کرد. وی تصنیف‌های بسیار زیبایی را تاکنون اجرا کرده که از میان آن‌ها می‌توان به تصنیف «از نگاه یاران» همراه با شعری از "فریدون مشیری" همراه در آلبوم «شیدایی» اشاره کرد.

اولین اثر وی، «به یاد طاهرزاده» یا همان «چاووش ۱۰» شناخته می‌شد، که توسط گروه شیدا و عارف به سرپرستی استاد "محمدرضا لطفی" اجرا شده است. به گفته خودش، از دوران دبیرستان در تئاترهای دانش‌آموزی بازی می‌کرد و پشت صحنه یا روی صحنه آواز نیز می‌خواند و معمولاً از خوانندگانی چون "ایرج" یا "گلپایگانی"، تقلید می‌کرد. در سال ۱۳۵۴ به دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران راه یافت و در سال ۱۳۵۹ در رشته هنرهای نمایشی فارغ‌التحصیل شد. از جمله اساتید وی در دانشکده می‌توان به"بهرام بیضایی"، "هوشنگ گلشیری"، "شمیم بهار"، "گلی ترقی"، "میرفندرفسکی"، "حمید سمندریان" و "داریوش آشوری" اشاره کرد. اولین اثر او به «یاد استاد طاهرزاده» یا همان چاووش ۱۰ شناخته شده، که توسط گروه شیدا و عارف به سرپرستی شادروان "محمدرضا لطفی" اجرا شده است.

خودِ جنابِ تعریف در یکی از مصاحبه‌هایش پس از مرگ استاد "محمدرضا لطفی" گفته بود که: «در سال ۱۳۶۳، "لطفی" مرا برای همکاری دعوت کرد و «دستم بگرفت و پا به پا برد» و آن کار سنگین و سترگ به یاد "طاهرزاده" را با دقت و صبوری و عشق به من آموخت. "صدیق تعریف"، در این مصاحبه استاد "محمدرضا لطفی" را مصداق یک استاد کامل نامید. این اثر ابتدا توسط کانون چاووش منتشر شده بود و در فهرست مجموعه ۱۲ آلبوم چاووش قرار داشت و امروزه توسط مؤسسه فرهنگی و هنری آوای شیدا زیر نظر استاد "محمدرضا لطفی" بازنشر شده است.

جنابِ "تعریف"، در بدو ورود به دانشگاه از طریق "جلیل عندلیبی" به استاد برجسته ی آواز، "محمود کریمی‌" معرفی شد و از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶ نزد وی به فراگیری آواز پرداخت. همچنین از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷ نزد "رضوی سروستانی" با مکتب و شیوه آوازی "حسین طاهرزاده" به "روایت نورعلی خان برومند" آشنا شد. پس از آن در سال‌های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۴ در کانون چاووش به یاری "نصرالله ناصح پور" با شیوه و سبک آوازی زنده یاد "عبدالله دوامی" آشنا گردید. وی در سال ۱۳۶۴ چند تصنیف کوتاه بر روی «رباعیات ابوعلی سینا» در سریال ابن سینا با آهنگ سازی "فرهاد فخرالدینی" اجرا کرد. از سال ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۲ قطعات و تصنیف‌های استادان قدیمی‌را در محضر زنده نام "علی اصغر بهاری" فرا گرفت. در همین زمان از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۳ نزد "مجید کیانی" با مکاتب و شیوه‌های آوازی قدیمی ‌ایران آشنا شد و از سال ۱۳۷۲ تا سال ۱۳۷۵ نیز از محضر "رجب امیری‌فلاح" بهره برد. "تعریف" از سال ۱۳۶۴ تا هم اکنون تدریس و تعلیم آواز ایرانی می‌کند. همچنین از سال ۱۳۸۰ تا ۱۳۸۳ در دانشکده تئاتر و سینمای دانشگاه سوره و دانشکده موسیقی دانشگاه هنر نیز به تدریس موسیقی و آواز پرداخت.

از مهم ترین آثارش می توان از، به یاد طاهرزاده (چاووش ۱۰) ۱۳۶۳محمدرضا لطفی گروه‌های شیدا و عارف | بوعلی سینا ۱۳۶۴ فرهاد فخرالدینی | آثاری از حسین دهلوی ۱۳۶۴، گلگشت ۱۳۶۷ پشنگ کامکار، امیر جاهد | شیدایی ۱۳۶۹ جلال ذوالفنون، پشنگ کامکار، صدیق تعریف | فراق ۱۳۷۱ پشنگ کامکار، علی اکبر شیدا | شور دشت ۱۳۷۲| امام علی(ع) ۱۳۷۵ فرهاد فخرالدینی | آبگینه ۱۳۷۶گروه همنوازان | ماه بانو ۱۳۷۸رضا محجوبی، ابوالحسن صبا، عارف قزوینی، مرتضی نی‌داود، علی اصغر بهاری، اردشیر کامکار، کیوان ساکت، ارژنگ کامکار | کردانه ۱۳۸۲| ماه عروس ۱۳۸۴|خیال‌انگیز ۱۳۸۸|مهتاب ۱۳۸۹حسین یوسف‌زمانی ارکستر سمفونیک| عارف شیدا (آلبوم) عارف شیدا ۱۳۹۴ و... نام برد.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity