🔴#لبِ تو
نقطهی پایانِ
ماجرای من است """"
بیا که این
غزلِ کهنه
را تمام کنی
#هوشنگ_ابتهاج
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
نقطهی پایانِ
ماجرای من است """"
بیا که این
غزلِ کهنه
را تمام کنی
#هوشنگ_ابتهاج
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🔴#لب من عطر تو را دارد و من میترسم
نکند مادرم از بوسهمان بو ببرد
اگر امشب بتِ من دست به ابرو ببرد
خبر مرگ مرا باد به هر سو ببرد
هر کسی شعر به چشمان تو تقدیم کند
مثل این است که رقاصه به باکو ببرد
سر مویی اگر از حسن تو معلوم شود
سر انگشت زیاد است که چاقو ببرد!
روسریهای تو باعث شده زنبور عسل
جای گل، حسرت و اندوه به کندو ببرد
لب من عطر تو را دارد و من میترسم
نکند مادرم از بوسهمان بو ببرد!
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
نکند مادرم از بوسهمان بو ببرد
اگر امشب بتِ من دست به ابرو ببرد
خبر مرگ مرا باد به هر سو ببرد
هر کسی شعر به چشمان تو تقدیم کند
مثل این است که رقاصه به باکو ببرد
سر مویی اگر از حسن تو معلوم شود
سر انگشت زیاد است که چاقو ببرد!
روسریهای تو باعث شده زنبور عسل
جای گل، حسرت و اندوه به کندو ببرد
لب من عطر تو را دارد و من میترسم
نکند مادرم از بوسهمان بو ببرد!
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🔴#لب های سرخ و
طرهی افشان كه جای خود!
دنيا #غزل نداشت اگر دختری نبود
#Zartosht
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@bookirancity
طرهی افشان كه جای خود!
دنيا #غزل نداشت اگر دختری نبود
#Zartosht
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#_یادمان
۲۸ امرداد سالروز درگذشت سیمین بهبهانی
( زادهٔ ۲۸ تیر ۱۳۰۶ تهران -- درگذشته ۲۸ امرداد ۱۳۹۳ تهران ) نویسنده و غزلسرا و از بنیانگذاران کانون نویسندگان ایران
سیمین خلیلی معروف به سیمین بهبهانی در طول زندگیاش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شدهاست. اشعار وی موضوعاتی همچون عشق به وطن، زلزله، انقلاب، جنگ، فقر، تنفروشی، آزادی بیان و حقوق برابر برای زنان را در بر میگیرند. او به خاطر سرودن غزل فارسی در وزنهای بیسابقه به «نیمای غزل» معروف است.
وی فرزند عباس خلیلی (شاعر و نویسنده و مدیر روزنامه اقدام) بود. میرزا حسین میرزا خلیل مشهور به حسین خلیلی تهرانی که از رهبران مشروطه بود، عموی پدر او و ملاعلی رازی خلیلی تهرانی پدربزرگ اوست. پدرش عباس خلیلی به دو زبان فارسی و عربی شعر میگفت و حدود ۱۱۰۰ بیت از ابیات شاهنامه فردوسی را به عربی ترجمه کرده بود و در ضمن رمانهای متعددی را هم به رشته تحریر درآورد که همگی به چاپ رسیدند.
مادر او فخرعظما ارغون دختر مرتضی ارغون (مکرم السلطان خلعتبری) از بطن قمر خانم عظمت السلطنه (فرزند محمد امیرتومان و نبیره امیر هدایت فومنی) بود. فخر عظمی ارغون فارسی و عربی و فقه و اصول را در مکتبخانه خصوصی خواند و با متون نظم و نثر آشنایی کامل داشت و زبان فرانسه را نیز زیر نظر یک مربی سوئیسی آموخت. او همچنین از زنان پیشرو و از شاعران موفق زمان خود بود و در انجمن زنان وطنخواه عضویت داشت و مدتی هم سردبیر روزنامه آینده ایران بود. او همچنین عضو کانون بانوان و حزب دموکرات بود و به عنوان معلم زبان فرانسه در آموزش و پرورش خدمت میکرد.
سیمین در سال ۱۳۲۵ با حسن بهبهانی ازدواج کرد و به نام خانوادگی همسر خود شناخته شد. وی از این ازدواج دو پسر با نامهای علی و حسین، و یک دختر به نام امید دارد. ابوالحسن تهامی نژاد دوبلور و صداپیشهٔ ایرانی، داماد اوست. وی در سال ۱۳۴۹ از حسن بهبهانی جدا شد و در همان سال با منوچهر کوشیار که در دوران دانشجویی با او آشنا شدهبود، ازدواج کرد.
برخی از کتابهایی بانو بهبهانی که منتشر شده است:
سهتار شکسته ۱۳۳۰، جای پا (۱۳۳۵/۱۹۵۴)، چلچراغ (۱۳۳۶/۱۹۵۵)، مرمر (۱۳۴۱/۱۹۶۱)، رستاخیز (۱۳۵۲/۱۹۷۱)، خطی ز سرعت و از آتش (۱۳۶۰/۱۹۸۰)، دشت ارژن (۱۳۶۲/۱۹۸۳)، گزینه اشعار (۱۳۶۷)، دربارهٔ هنر و ادبیات (۱۳۶۸)، آن مرد، مرد همراهم (۱۳۶۹)، کاغذینجامه (۱۳۷۱/۱۹۹۲)، کولی و نامه و عشق (۱۳۷۳)، عاشقتر از همیشه بخوان (۱۳۷۳)،شاعران امروز فرانسه (۱۳۷۳)، با قلب خود چه خریدم؟ (۱۳۷۵/۱۹۹۶)، یک دریچه آزادی (۱۳۷۴/۱۹۹۵)، مجموعه اشعار (۲۰۰۳)، یکی مثلاً این که (۲۰۰۵)، با مادرم همراه ـ زندگینامه خود نوشت(۱۳۹۰)،
شعر زمان ما (۱۳۹۱)، مجموعه اشعار سیمین بهبهانی (۱۳۹۱)
سیمین بهبهانی بانوی غزل ایران در ۸۷ سالگی درگذشت.
یک #بوسه بس است
از #لب سوزان تو ما را
تا آب کند این دل یخ بسته ی ما را
من #سردم و سردم
تو #شرر باش و بسوزان
من دردم و دردم ، تو دوا باش خدا را
#سیمین_بهبهانی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
گفتا که می بوسم تو را ،
گفتم تمنا می کنم
گفتا اگر بیند کسی ،
گفتم که حاشا می کنم
گفتا ز بخت بد اگر ،
ناگه رقیب آید ز در
گفتم که با افسونگری ،
او را ز سر وا می کنم
گفتا که تلخی های می
گر نا گوار افتد مرا
گفتم که با نوش لبم ،
آنرا گوارا می کنم
گفتا چه می بینی بگو ،
در چشم چون آیینه ام
گفتم که من خود را در آن
عریان تماشا می کنم
گفتا که از بی طاقتی
دل قصد یغما می کند
گفتم که با یغما گران
باری مدارا می کنم
گفتا که پیوند تو را
با نقد هستی می خرم
گفتم که ارزانتر از این
من با تو سودا می کنم
گفتا اگر از کوی خود
روزی تو را گفتم برو
گفتم که صد سال دگر
امروز و فردا می کنم.
#سیمین_بهبهانی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#_یادمان
۲۸ امرداد سالروز درگذشت سیمین بهبهانی
( زادهٔ ۲۸ تیر ۱۳۰۶ تهران -- درگذشته ۲۸ امرداد ۱۳۹۳ تهران ) نویسنده و غزلسرا و از بنیانگذاران کانون نویسندگان ایران
سیمین خلیلی معروف به سیمین بهبهانی در طول زندگیاش بیش از ۶۰۰ غزل سرود که در ۲۰ کتاب منتشر شدهاست. اشعار وی موضوعاتی همچون عشق به وطن، زلزله، انقلاب، جنگ، فقر، تنفروشی، آزادی بیان و حقوق برابر برای زنان را در بر میگیرند. او به خاطر سرودن غزل فارسی در وزنهای بیسابقه به «نیمای غزل» معروف است.
وی فرزند عباس خلیلی (شاعر و نویسنده و مدیر روزنامه اقدام) بود. میرزا حسین میرزا خلیل مشهور به حسین خلیلی تهرانی که از رهبران مشروطه بود، عموی پدر او و ملاعلی رازی خلیلی تهرانی پدربزرگ اوست. پدرش عباس خلیلی به دو زبان فارسی و عربی شعر میگفت و حدود ۱۱۰۰ بیت از ابیات شاهنامه فردوسی را به عربی ترجمه کرده بود و در ضمن رمانهای متعددی را هم به رشته تحریر درآورد که همگی به چاپ رسیدند.
مادر او فخرعظما ارغون دختر مرتضی ارغون (مکرم السلطان خلعتبری) از بطن قمر خانم عظمت السلطنه (فرزند محمد امیرتومان و نبیره امیر هدایت فومنی) بود. فخر عظمی ارغون فارسی و عربی و فقه و اصول را در مکتبخانه خصوصی خواند و با متون نظم و نثر آشنایی کامل داشت و زبان فرانسه را نیز زیر نظر یک مربی سوئیسی آموخت. او همچنین از زنان پیشرو و از شاعران موفق زمان خود بود و در انجمن زنان وطنخواه عضویت داشت و مدتی هم سردبیر روزنامه آینده ایران بود. او همچنین عضو کانون بانوان و حزب دموکرات بود و به عنوان معلم زبان فرانسه در آموزش و پرورش خدمت میکرد.
سیمین در سال ۱۳۲۵ با حسن بهبهانی ازدواج کرد و به نام خانوادگی همسر خود شناخته شد. وی از این ازدواج دو پسر با نامهای علی و حسین، و یک دختر به نام امید دارد. ابوالحسن تهامی نژاد دوبلور و صداپیشهٔ ایرانی، داماد اوست. وی در سال ۱۳۴۹ از حسن بهبهانی جدا شد و در همان سال با منوچهر کوشیار که در دوران دانشجویی با او آشنا شدهبود، ازدواج کرد.
برخی از کتابهایی بانو بهبهانی که منتشر شده است:
سهتار شکسته ۱۳۳۰، جای پا (۱۳۳۵/۱۹۵۴)، چلچراغ (۱۳۳۶/۱۹۵۵)، مرمر (۱۳۴۱/۱۹۶۱)، رستاخیز (۱۳۵۲/۱۹۷۱)، خطی ز سرعت و از آتش (۱۳۶۰/۱۹۸۰)، دشت ارژن (۱۳۶۲/۱۹۸۳)، گزینه اشعار (۱۳۶۷)، دربارهٔ هنر و ادبیات (۱۳۶۸)، آن مرد، مرد همراهم (۱۳۶۹)، کاغذینجامه (۱۳۷۱/۱۹۹۲)، کولی و نامه و عشق (۱۳۷۳)، عاشقتر از همیشه بخوان (۱۳۷۳)،شاعران امروز فرانسه (۱۳۷۳)، با قلب خود چه خریدم؟ (۱۳۷۵/۱۹۹۶)، یک دریچه آزادی (۱۳۷۴/۱۹۹۵)، مجموعه اشعار (۲۰۰۳)، یکی مثلاً این که (۲۰۰۵)، با مادرم همراه ـ زندگینامه خود نوشت(۱۳۹۰)،
شعر زمان ما (۱۳۹۱)، مجموعه اشعار سیمین بهبهانی (۱۳۹۱)
سیمین بهبهانی بانوی غزل ایران در ۸۷ سالگی درگذشت.
یک #بوسه بس است
از #لب سوزان تو ما را
تا آب کند این دل یخ بسته ی ما را
من #سردم و سردم
تو #شرر باش و بسوزان
من دردم و دردم ، تو دوا باش خدا را
#سیمین_بهبهانی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
گفتا که می بوسم تو را ،
گفتم تمنا می کنم
گفتا اگر بیند کسی ،
گفتم که حاشا می کنم
گفتا ز بخت بد اگر ،
ناگه رقیب آید ز در
گفتم که با افسونگری ،
او را ز سر وا می کنم
گفتا که تلخی های می
گر نا گوار افتد مرا
گفتم که با نوش لبم ،
آنرا گوارا می کنم
گفتا چه می بینی بگو ،
در چشم چون آیینه ام
گفتم که من خود را در آن
عریان تماشا می کنم
گفتا که از بی طاقتی
دل قصد یغما می کند
گفتم که با یغما گران
باری مدارا می کنم
گفتا که پیوند تو را
با نقد هستی می خرم
گفتم که ارزانتر از این
من با تو سودا می کنم
گفتا اگر از کوی خود
روزی تو را گفتم برو
گفتم که صد سال دگر
امروز و فردا می کنم.
#سیمین_بهبهانی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity