🔴#مجسمه_تندیس

اثر: #اگوست_رودین

🔴#چکامه_پارسی

کاش در همان لحظه ی داغ،
در تشنجِ خیس،
تندیس میشدیم...


#بیژن_نجدی

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🔴#مجسمه(تندیس)

نام آثر:#داود

هنرمند:#دوناتلو

در فلورانس، #دوناتلو هم طی سال های ۱۴۳۰ تا ۱۴۴۰ میلادی مجسمه‌ای بی پروا از داوود ساخت. حالت آرام و ملایم داوود برای فرهنگی طراحی شده بود که باور داشتِ مردان، بدن زیبای مردان #اروتیک را خواهند یافت.درواقع به رغم ممنوعیت، روابط همجنس‌خواهانه به امری عادی بدل شده بود. بیش از نیمی از مردان فلورانسی در قرن پانزدهم هم‌جنسگرا بودند. سنت سباستین موضوعی محبوب بود. فقط مردان نبودند که با دیدن فرم تنش به التهاب می‌افتادند.

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#مجسمه_تندیس

#کعرفی_اثر

#فریاد_سوگ_مریم_مجدلیه بر بدنِ مسیح در گور

یک فیگورِ ساخته‌شده‌ از رُس در قرن پانزده به دست نیکولو دلّا آرکا مجموعه‌ای در ابعاد واقعی است.
چهار مریم بر نعشِ مسیح سوگ‌وارند و دو مرد آرام. این میان تندبادِ پیچیده در شولای مریمِ مجدلیه و خیزِ او به سمتِ بدن تاریخ شگفت‌آور است.
جان برجر در جستاری در باب شهر بولونیا که چندی دیگر با فارسی محسن آزرم و حسین عیدی‌زاده در می‌آید در باب این فیگورهای رُسی چنین نوشته: «دسته‌ای مجسمه‌ی رُسی در ابعاد واقعی که در کوره پخته شده. قرن پانزدهم. مسیح بی‌جان روی زمین دراز کشیده و دور او یوسف الرامی، مرد ثروتمندی که مقبره‌ی مسیح را خرید تا بشود دفنش کرد، مریم مادر یوحنای رسول و یعقوب، مریم مادر عیسی مسیح، یوحنای نقال، مریمی که خاله‌ی مسیح بود و مریم مجدلیه ایستاده‌اند. خالق این مجسمه‌ها نیکولو دلّا آرکاست که بیش‌تر عمرش را وقف شهر بولونیا کرد.دو مردِ این جمع آرام‌اند، چهار مریم گرفتارِ گردباد سوگ‌. مرکز این گردباد مریم مجدلیه است. آن‌چه باد بر سر جامه‌هایش آورده، آن‌‌گونه که باد جامه‌هایش را، که سراسیمه پیش می‌رود، دریده، درست همان است که سوگواری‌اش بر سر لب‌ها و گلویش آورده. اما سوگ کلمه‌ی درستی‌ست؟ سوگ‌اش بدل شده است به عزمی راسخ. چیزی جلودارش نخواهد بود.»
جانِ کلام برجر را در مریم مجدلیه حس می‌کنم. خیزی زنانه، شجاعانه و بی‌پروا و البته مومنانه به سوی تجسدی که مصلوب شده. او تندباد را رد می‌کند تا به مسیح نزدیک شود و این شاید فراتر از سوگ باشد، چه درش فاعلیت است، نه انفعال و چه‌قدر این خیز من را متصل می‌کند به مادرانِ داغ‌دار، منتظر و البته ضدِتاریخ این روزگار. یوحنا به عیسا نگاه می‌کند و آرام است و تاریخ را پذیرفته اما مریم‌ها از جمله مجدلیه‌ی گریان می‌خواهند علیه تاریخِ مقرر باشند و به همین خاطر سوگِ آن‌ها شجاعانه است و معطوف به بدنی که باید رستاخیز کند. دلا آرکا با درکِ عمیق استعاره‌ی توفانِ برآمده از بدنِ مصلوب قهرمانِ خود را انتخاب می‌کند و چیدمانی شگفت می‌سازد که خودِ تاریخ است. سوگ، فاعلیت، انفعال و البته حُزنی که انگار قوه‌ی پیش‌برنده‌ی این بدن‌های متکثر است. بدن‌هایی که نسبت و موجودیت‌شان در نسبت با بدنِ مرد مصلوب از نو تعریف می‌شود و وجهِ زنانه‌ی اثر خود را به رخ می‌کشد. مساله‌ای که در نگاه به ماجرای تصلیب حرف نخست را می‌زند. و البته ایستادن و مقاومتِ این امر مقابلِ نیستی. با ایمان کامل. انگار مجدلیه روی دیگر توماسِ شکاک است. او تاریخ را نپذیرفته و برای همین پیش می‌رود. بی‌هراس.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#مجسمه_(تندیس)

#معرفی_هنرمند

#جان_هوپر

مجسمه‌سازی شکلی از هنر است که اهداف مختلفی می‌تواند داشته باشد. مجسمه‌ها می‌توانند یادآور یک شخص مهم و یا تصویری از افکار مجسمه‌ساز باشند. جان هوپر (John Hooper) مجسمه‌ساز ماهر کانادایی، مجسمه‌های چوبی بسیار زیبا و عجیبی از انسان‌ها با اندازه‌های واقعی ساخته که هریک می‌تواند معنایی خاص داشته باشند.
کارهای هوپر را می‌توان درون و بیرون از شهر پیدا کرد. حکاکی‌های بازیگوش او به نام «تعادل» چهار مجسمه عجیب چوبی با رنگ‌های روشن هستند که در حال راه رفتن و حفظ تعادل بر روی یک تیرک وای مانند (Y) هستند، در حالی که مجسمه‌ی پنجمی در فاصله‌ای دورتر در حال نگاه کردن به دیگران است. «تعادل» در اصل بیرون از مرکز هنرهای ملی (NAC) در اتاوا، در سال ۱۹۸۱، بنا شد، اما سپس در سال ۲۰۱۱ در پارک‌وی (باغ راه) کلنل بای درایو قرار داده شدند.
هوپر همچنین مجسمه‌ای برنزی از ورزشکار کانادایی تری فاکس (Terry Fox) ساخت، که اثری متفاوت از مجسمه‌های بازیگوش معمولی او است. این مجسمه نزدیک پارلمنت هیل (Parliament Hill) در اتاوا قرار دارد.
جان هوپر، برنده جایزه‌های بی‌شمار از جمله نشانِ کانادا (Order of Canada)، در سال ۲۰۰۶ در سن ۷۹ سالگی درگذشت.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#مجسمه_تندیس


#هنرمند_ژان_آنتوان_اینجلبرت
(بزیر ، 1845 - پاریس ، 1933).


#Sculpture
Art by Jean-Antoine Injalbert
(Béziers, 1845 - París, 1933).

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#مجسمه_(تندیس)

#نام_اثر
#شاعر_نشسته
#هنرمند_پرویز_تناولی

«شاعر نشسته» پرویز تناولی رکورد گران‌قیمت‌ترین اثر هنر مدرن ایران را شکست
پانزدهمین حراج هنر مدرن ایران با فروش ۱۵۸ میلیارد و ۸۹۰ میلیون تومان به کار خود پایان داد و اثری از پرویز تناولی با عنوان «شاعر نشسته» به قیمت ۱۴ میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان فروخته شد تا عنوان گران‌ترین اثر این دوره را به خود اختصاص دهد.
در این حراجی همچنین آثاری از ژازه تباتبایی، سهراب سپهری، منیر فرمانفرماییان، محسن وزیری مقدم، عنایت‌الله نظری‌نوری، نصرالله افجه‌ای، عین‌الدین صادق‌زاده، محمدعلی ترقی‌جاه، حسین محجوبی، حسین زنده رودی و... به فروش رسید.


🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity