🔴#مرا ببوس مرا ببوس برای اخرین بار
تورا خدانگهدارکه میروم بسوی سرنوشت
بهار ما گذشته
گذشته ها گذشته
منم به جستجوی سر نوشت
در میان طوفان همپیمان با قایقرانها
گذشته از جان باید بگذشت از طوفانها
به نیمه شبها دارم با یارم پیمانها
که بر فروزم اتشها در کوهستانها
اه شبه سیه گذز کند
زتیره راه گذر کند
نگه کن ای گل من
سرشک غم به دامن
برای من میفکن
دختر زیبا امشب بر تو مهمانم
در پیش تو می مانم
تا لب بگذاری بر لب من
دختر زیبا از برق نگاه تو
اشک بی گناه تو روشن سازد یک امشب من
مرا ببوس مرا ببوس برای اخرین بار
تورا خدا نگهدارکه میروم بسوی سرنوشت...
#حیدر_رقابی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
تورا خدانگهدارکه میروم بسوی سرنوشت
بهار ما گذشته
گذشته ها گذشته
منم به جستجوی سر نوشت
در میان طوفان همپیمان با قایقرانها
گذشته از جان باید بگذشت از طوفانها
به نیمه شبها دارم با یارم پیمانها
که بر فروزم اتشها در کوهستانها
اه شبه سیه گذز کند
زتیره راه گذر کند
نگه کن ای گل من
سرشک غم به دامن
برای من میفکن
دختر زیبا امشب بر تو مهمانم
در پیش تو می مانم
تا لب بگذاری بر لب من
دختر زیبا از برق نگاه تو
اشک بی گناه تو روشن سازد یک امشب من
مرا ببوس مرا ببوس برای اخرین بار
تورا خدا نگهدارکه میروم بسوی سرنوشت...
#حیدر_رقابی
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#موسیقی_ایرانی 🎼
#مرا_ببوس
در میان آهنگ های زنده یاد "مجید وفادار" ترانه ای وجود دارد که باید آن را اوجی در آغازِ موسیقی پاپ در ایران تلقی نمود. ترانه ای که به هیچ یک از آفریده های او شباهتی ندارد. نغمه ی آن از جنس دیگری ست و ریتمِ آن از ضرب های معمول در موسیقی سنتی ایران نمی باشد. متنِ ترانه همراه با این آهنگ که نام «مرا ببوس» را بر آن نهاده اند، در پوششی نرم از زبان عاشقانه، باری سنگین از آرمان خواهی های انقلابی را با خود حمل می کند. شعری تاثیرگذار از "حیدر رقابی" از شاعرانِ جوان و پرشور دهه ی سی، که ظاهراً از پیروان یکی از احزاب ناسیونالیستی ایران بوده است. «مرا ببوس» نه تنها "مجید وفادار" و "حیدر رقابی" را به اوج شهرت رسانید که همین نقش را در مورد خواننده ی گمنامِ خود، زنده یاد "حسن گل نراقی" ایفا کرد. خواننده ای که یک شبه به اوج شهرت رسید و بی آنکه ترانه ای دیگر بخواند با همین ترانه، نام خود را در فهرست خوانندگانِ نام آور، نگاه داشت.
از همه ی این صحبت ها که بگذریم ترانه «مرا ببوس»، شایعاتی را نیز به دنبال خود پدید آورده بود که باز بر شهرتش افزوده است. متنِ ترانه، سخن از سرنوشتِ محکومی را به میان می آورد و ضرورتِ گذشتن از میانِ شب ها و طوفان ها، هم پیمان شدن با قایقران ها و آتش افروختن در کوهستانها. شاعر در بند دوم که عنوان فرعی «آخرین دیدار» را دارد، از سپیدهدمی میگوید که اگر چه روشن است ولی او را بازنمیدارد از وفای به عهدی خونین که با صبحی روشنتر دارد. با دلدار که بدرود میگوید، در چشمش میخواند که این آخرین دیدار است.
شایعه پردازان، این متن را به یکی از افسرانِ بازداشتیِ «حزب توده» نسبت می دادند که حکم اعدامش صادر شده بود، در حالی که "اسماعیل نواب صفا"، شاعر و ترانه سرای مشهور کشورمان و از دوستان نزدیک "مجید وفادار" به گفته هایی از فرزند او "بیژن وفادار" و نیز "عباس فروتن"، یکی از رؤسای آن زمانی رادیو ایران، استناد می کند که هر دو، متنِ ترانه را از "حیدر رقابی" دانسته اند که اگرچه شاعری آرمان خواه بوده است، اما با «حزب توده»، میانه ای نداشته است.
از سوی دیگر "عطاالله خرم" آهنگ سازِ موسیقی پاپ، که با "گل نراقی" آشنایی داشته است، از زبان او روایت دیگری را نقل کرده است و پیش از آن، شرح می دهد که: «همین گونه شایعات را برای ترانه ای از ساخته های او نیز پراکنده ساخته بودند، به عنوان مثال در مورد ترانه ی «پرستوی منوچهر سخایی» داستانی دارد که شنیدنی ست. «یک روز خواهر "احمد شاملو"، شعار معروف که از شاگردان من نیز بود و مادر محترمی هم داشت، یک روز مرا به منزلشان دعوت کرده بودند و اینکه تو از ترانه ها و و آهنگ های محلی خوب استفاده می کنی و یک ترانه ی محلی نیز، در منزلشان خوانده بودند. من نیز، از آن ترانه، خیلی خوشم آمد که یک ملودی بسیار کوتاهی نیز داشت و من بر روی آن، آهنگی گذاشتم که همان آهنگ «پرستوی معروف منوچهر سخایی» شد که شعرش را نیز آقای "سیروس آریا" سروده بود. اما بعداً شایعه شده بود که این ترانه برای برادر "منوچهر" ساخته شده و اینکه برادرش سرهنگ بوده و ....
که به هیچ عنوان چنین چیزی نبوده و از اصل دروغ بوده است. در مورد «مرا ببوس» نیز که با "گل نراقی" صحبت کرده بودم، از وی سوال کردم که جریانِ «مرا ببوس» چیه و ایشان گفتند که "مجید وفادار" آهنگی ساخته بود برای فیلمی که بانو "پروانه" هم آن را خوانده بود و من هم یک لحظه از آن آهنگ خوشم آمد و گفتم که من هم می خواهم بخوانمش. و یک روز مرا به رادیو برد و من هم آن را خواندم و تمام شد. اما این موضوع به سوژه و به سیاست خاصی ارتباط نداشته و شایعه ای بیش نبوده است.»
همچنین "ناصر انقطاع"، نویسنده، پژوهشگر و مورخ ایرانی، در کتابِ خود ضمن اشاره به این موضوع مینویسد: «کدام پدری است که در زندان باشد و سپس به دخترش بگوید: ای دختر زیبا، امشب بر تو مهمانم. در پیش تو میمانم. تا لب بگذاری بر لب من؟!!!»
«مراببوس» را خوانندگان زیادی بازخوانی کرده اند، اما به عقیده نگارنده هیچ یک به تاثیرگذاری اجرای "حسن گل نراقی" نمی رسد که ویولنش را زنده یاد پرویز یاحقی و پیانوی آن را مشیرهمایون شهردار در «مایه بیات اصفهان»، اجرا نموده اند.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#موسیقی_ایرانی 🎼
#مرا_ببوس
در میان آهنگ های زنده یاد "مجید وفادار" ترانه ای وجود دارد که باید آن را اوجی در آغازِ موسیقی پاپ در ایران تلقی نمود. ترانه ای که به هیچ یک از آفریده های او شباهتی ندارد. نغمه ی آن از جنس دیگری ست و ریتمِ آن از ضرب های معمول در موسیقی سنتی ایران نمی باشد. متنِ ترانه همراه با این آهنگ که نام «مرا ببوس» را بر آن نهاده اند، در پوششی نرم از زبان عاشقانه، باری سنگین از آرمان خواهی های انقلابی را با خود حمل می کند. شعری تاثیرگذار از "حیدر رقابی" از شاعرانِ جوان و پرشور دهه ی سی، که ظاهراً از پیروان یکی از احزاب ناسیونالیستی ایران بوده است. «مرا ببوس» نه تنها "مجید وفادار" و "حیدر رقابی" را به اوج شهرت رسانید که همین نقش را در مورد خواننده ی گمنامِ خود، زنده یاد "حسن گل نراقی" ایفا کرد. خواننده ای که یک شبه به اوج شهرت رسید و بی آنکه ترانه ای دیگر بخواند با همین ترانه، نام خود را در فهرست خوانندگانِ نام آور، نگاه داشت.
از همه ی این صحبت ها که بگذریم ترانه «مرا ببوس»، شایعاتی را نیز به دنبال خود پدید آورده بود که باز بر شهرتش افزوده است. متنِ ترانه، سخن از سرنوشتِ محکومی را به میان می آورد و ضرورتِ گذشتن از میانِ شب ها و طوفان ها، هم پیمان شدن با قایقران ها و آتش افروختن در کوهستانها. شاعر در بند دوم که عنوان فرعی «آخرین دیدار» را دارد، از سپیدهدمی میگوید که اگر چه روشن است ولی او را بازنمیدارد از وفای به عهدی خونین که با صبحی روشنتر دارد. با دلدار که بدرود میگوید، در چشمش میخواند که این آخرین دیدار است.
شایعه پردازان، این متن را به یکی از افسرانِ بازداشتیِ «حزب توده» نسبت می دادند که حکم اعدامش صادر شده بود، در حالی که "اسماعیل نواب صفا"، شاعر و ترانه سرای مشهور کشورمان و از دوستان نزدیک "مجید وفادار" به گفته هایی از فرزند او "بیژن وفادار" و نیز "عباس فروتن"، یکی از رؤسای آن زمانی رادیو ایران، استناد می کند که هر دو، متنِ ترانه را از "حیدر رقابی" دانسته اند که اگرچه شاعری آرمان خواه بوده است، اما با «حزب توده»، میانه ای نداشته است.
از سوی دیگر "عطاالله خرم" آهنگ سازِ موسیقی پاپ، که با "گل نراقی" آشنایی داشته است، از زبان او روایت دیگری را نقل کرده است و پیش از آن، شرح می دهد که: «همین گونه شایعات را برای ترانه ای از ساخته های او نیز پراکنده ساخته بودند، به عنوان مثال در مورد ترانه ی «پرستوی منوچهر سخایی» داستانی دارد که شنیدنی ست. «یک روز خواهر "احمد شاملو"، شعار معروف که از شاگردان من نیز بود و مادر محترمی هم داشت، یک روز مرا به منزلشان دعوت کرده بودند و اینکه تو از ترانه ها و و آهنگ های محلی خوب استفاده می کنی و یک ترانه ی محلی نیز، در منزلشان خوانده بودند. من نیز، از آن ترانه، خیلی خوشم آمد که یک ملودی بسیار کوتاهی نیز داشت و من بر روی آن، آهنگی گذاشتم که همان آهنگ «پرستوی معروف منوچهر سخایی» شد که شعرش را نیز آقای "سیروس آریا" سروده بود. اما بعداً شایعه شده بود که این ترانه برای برادر "منوچهر" ساخته شده و اینکه برادرش سرهنگ بوده و ....
که به هیچ عنوان چنین چیزی نبوده و از اصل دروغ بوده است. در مورد «مرا ببوس» نیز که با "گل نراقی" صحبت کرده بودم، از وی سوال کردم که جریانِ «مرا ببوس» چیه و ایشان گفتند که "مجید وفادار" آهنگی ساخته بود برای فیلمی که بانو "پروانه" هم آن را خوانده بود و من هم یک لحظه از آن آهنگ خوشم آمد و گفتم که من هم می خواهم بخوانمش. و یک روز مرا به رادیو برد و من هم آن را خواندم و تمام شد. اما این موضوع به سوژه و به سیاست خاصی ارتباط نداشته و شایعه ای بیش نبوده است.»
همچنین "ناصر انقطاع"، نویسنده، پژوهشگر و مورخ ایرانی، در کتابِ خود ضمن اشاره به این موضوع مینویسد: «کدام پدری است که در زندان باشد و سپس به دخترش بگوید: ای دختر زیبا، امشب بر تو مهمانم. در پیش تو میمانم. تا لب بگذاری بر لب من؟!!!»
«مراببوس» را خوانندگان زیادی بازخوانی کرده اند، اما به عقیده نگارنده هیچ یک به تاثیرگذاری اجرای "حسن گل نراقی" نمی رسد که ویولنش را زنده یاد پرویز یاحقی و پیانوی آن را مشیرهمایون شهردار در «مایه بیات اصفهان»، اجرا نموده اند.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#تفسیر_یک_ترانه
مرا ببوس، مرا ببوس
برای آخرین بار، تو را خدا نگهدار،
که میروم به سوی سرنوشت
بهار ما گذشته، گذشتهها گذشته،
منم به جستجوی سرنوشت
در میان توفان همپیمان با قایقرانها
گذشته از جان باید بگذشت از توفانها
به نیمه شبها دارم با یارم پیمانها
که بر فروزم آتشها در کوهستانها
شب سیه سفر کنم، ز تیره ره گذر کنم
نگر تو ای گل من،
سرشک غم بدامن،
برای من میفکن
دختر زیبا امشب بر تو مهمانم،
در پیش تو میمانم،
تا لب بگذاری بر لب من
دختر زیبا از برق نگاه تو، اشک بی گناه تو،
روشن سازد یک امشب من
ستاره مرد سپیده دم، به رسم یک اشاره،
نهاده دیده برهم
میان پرنیان غنوده بود
در آخرین نگاهش نگاه بی گناهش،
سرود واپسین سروده بود
بین که من از این پس دل در راه دیگر دارم
به راه دیگر شوری دیگر در سر دارم
به صبح روشن باید از آن دل بردارم،
که عهد خونین با صبحی
روشنتر دارم... ها
مرا ببوس
این بوسه وداع
بوی خون میدهد
ترانه مرا ببوس اثری با صدای حسن گلنراقی، شعر از حیدر رقابی، ساخت آهنگ مجید وفادار در دستگاه اصفهان، همراه با ویلون پرویز یاحقی و پیانوی مشیر همایون شهردار از ترانههای موسیقی ایرانی است. شعر مرا ببوس در مجموعه شعری از حیدر رقابی به نام آسمان اشک در سال ۱۳۲۹ در انتشارات امیرکبیر به چاپ رسید. در سال ۱۳۳۵ در فیلمی با صدای خواننده نه چندان مشهوری به نام پروانه به اجرا در آمد که چندان مورد توجه قرار نگرفت.
سپس در در سالهای سیاه پس از کودتای ۲۸ مرداد، که نهضت ملی مردم ایران را برای مدتی متوقف کرد و امیدها را به یاسی فراگیر بدل ساخت، و در ایامی که در میدانهای اعدام، قهرمانان، مرگ را به سینهٔ مردمدوستی و شجاعت سپر میکردند، ترانهٔ مرا ببوس برای نخستین بار از رادیو ایران پخش شد. اینبار این ترانه و آهنگ بسیار مورد استقبال قرار گرفت و سالها و نسلها ذهن و زبان مردم بهویژه جوانان را به زمزمه مکرر خود واداشت.
در واقع قسمت اول ترانه همان است که با نام مرا ببوس معروف گشته است و قسمت دوم ترانه که با نام #ستاره_مُرد پخش شد، همچون قسمت اول ترانه محبوبیت زیادی پیدا نکرد اما برای #نراقی گران تمام شد و او را با حکومت آن زمان درگیر ساخت.
در جریان کودتای ۲۸ مرداد شایعه شده بود که ترانه #مرا_ببوس را سرهنگی شب قبل از اعدامش برای دختر خود سروده است!
هر چند این شایعه بطور کامل دروغ بود و همانطور که گفته شد، ترانه سرای مرا ببوس، #حیدررقابی بوده است اما اثر این شایعه آنقدر زیاد بود که دولت وقت پخش ترانه از رادیو ممنوع کرد و صفحه هایش را از بازار جمع آوری نمود.
چند سال بعد بعضی از خوانندگان همچون ویگن و… اجازه یافتند قسمت اول این ترانه را بازخوانی کنند اما پخش قسمت دوم ترانه همچنان ممنوع بود.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#تفسیر_یک_ترانه
مرا ببوس، مرا ببوس
برای آخرین بار، تو را خدا نگهدار،
که میروم به سوی سرنوشت
بهار ما گذشته، گذشتهها گذشته،
منم به جستجوی سرنوشت
در میان توفان همپیمان با قایقرانها
گذشته از جان باید بگذشت از توفانها
به نیمه شبها دارم با یارم پیمانها
که بر فروزم آتشها در کوهستانها
شب سیه سفر کنم، ز تیره ره گذر کنم
نگر تو ای گل من،
سرشک غم بدامن،
برای من میفکن
دختر زیبا امشب بر تو مهمانم،
در پیش تو میمانم،
تا لب بگذاری بر لب من
دختر زیبا از برق نگاه تو، اشک بی گناه تو،
روشن سازد یک امشب من
ستاره مرد سپیده دم، به رسم یک اشاره،
نهاده دیده برهم
میان پرنیان غنوده بود
در آخرین نگاهش نگاه بی گناهش،
سرود واپسین سروده بود
بین که من از این پس دل در راه دیگر دارم
به راه دیگر شوری دیگر در سر دارم
به صبح روشن باید از آن دل بردارم،
که عهد خونین با صبحی
روشنتر دارم... ها
مرا ببوس
این بوسه وداع
بوی خون میدهد
ترانه مرا ببوس اثری با صدای حسن گلنراقی، شعر از حیدر رقابی، ساخت آهنگ مجید وفادار در دستگاه اصفهان، همراه با ویلون پرویز یاحقی و پیانوی مشیر همایون شهردار از ترانههای موسیقی ایرانی است. شعر مرا ببوس در مجموعه شعری از حیدر رقابی به نام آسمان اشک در سال ۱۳۲۹ در انتشارات امیرکبیر به چاپ رسید. در سال ۱۳۳۵ در فیلمی با صدای خواننده نه چندان مشهوری به نام پروانه به اجرا در آمد که چندان مورد توجه قرار نگرفت.
سپس در در سالهای سیاه پس از کودتای ۲۸ مرداد، که نهضت ملی مردم ایران را برای مدتی متوقف کرد و امیدها را به یاسی فراگیر بدل ساخت، و در ایامی که در میدانهای اعدام، قهرمانان، مرگ را به سینهٔ مردمدوستی و شجاعت سپر میکردند، ترانهٔ مرا ببوس برای نخستین بار از رادیو ایران پخش شد. اینبار این ترانه و آهنگ بسیار مورد استقبال قرار گرفت و سالها و نسلها ذهن و زبان مردم بهویژه جوانان را به زمزمه مکرر خود واداشت.
در واقع قسمت اول ترانه همان است که با نام مرا ببوس معروف گشته است و قسمت دوم ترانه که با نام #ستاره_مُرد پخش شد، همچون قسمت اول ترانه محبوبیت زیادی پیدا نکرد اما برای #نراقی گران تمام شد و او را با حکومت آن زمان درگیر ساخت.
در جریان کودتای ۲۸ مرداد شایعه شده بود که ترانه #مرا_ببوس را سرهنگی شب قبل از اعدامش برای دختر خود سروده است!
هر چند این شایعه بطور کامل دروغ بود و همانطور که گفته شد، ترانه سرای مرا ببوس، #حیدررقابی بوده است اما اثر این شایعه آنقدر زیاد بود که دولت وقت پخش ترانه از رادیو ممنوع کرد و صفحه هایش را از بازار جمع آوری نمود.
چند سال بعد بعضی از خوانندگان همچون ویگن و… اجازه یافتند قسمت اول این ترانه را بازخوانی کنند اما پخش قسمت دوم ترانه همچنان ممنوع بود.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity