#موسیقی_سنتی
#شعله_های_زرد
#پرواز_همای

روز #آتش_نشان و
یاد و خاطره #شهدای_آتش نشان
#گرامی_باد.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

#موسیقی_سنتی_ماهور
#تاب_بنفشه
#بانو_پریسا
#حافظ
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw

#موسیقی_سنتی
#خلیل_عالی_نژاد
#حافظ

من از آنکه گردم
به مستی هلاک
به آیین مستان
بریدم به خاک

به آب خرابات
غسلم دهید
پس آنگاه بر دوش
مستم نهید

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvy

🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴# درباره پری رخ زنگنه (۱۳۱۸ کاشان)

او از مادری گیلانی و پدری کاشانی بدنیا آمد. کودکستان ایران اولین صحنه ای بود که آوای کودکانه اش در آن شنیده شد. نوجوانی او در حالی در کوچه باغهای شمیران گذشت که نخستین درسهای ردیفهای آواز ایرانی نزد نصرالله زرین پنجه و همزمان نواختن پیانو را فرا میگرفت.
در ۱۷ سالگی به ژاپن رفت و بیادگیری زبانهای انگلیسی و ژاپنی، عروسک‌سازی و هنر گل‌آرایی ژاپن (ایکه بانا) پرداخت.
بعداز مراجعت به ایران به آموزش هنرگل‌آرایی در انجمن دوشیزگان و بانوان مبادرت ورزید و نمایشگاههایی در این زمینه برپا نمود. هنر آوازش، در هنرستان عالی موسیقی، با خانم اِولین باغچه بان بمدت ۳ سال تبلور یافت.
پری‌رخ بعدها پس از ازدواج با آقای امیرحسین اعظم زنگنه و سانحه رانندگی که منجر به نابینایی و تغییر بزرگ زندگی‌اش شد، برای تکمیل آموخته ها و تجربه اندوزی بیشتر در رشته اپرا، به کشورهای ایتالیا، آلمان و اتریش سفر کرد. خیلی زود آوای دل انگیز، پرقدرت و شفافش را با تنظیمهای واروژان به گوش جهانیان رساند.
او با اجراهای بیشمار به زبانها و گویشهای گوناگون در صحنه های مهم جهان، مرزهای جغرافیایی را در نوردید. دستاورد فعالیتهایش بیش از ۳۰۰ ترانه و اجرای آوازی در طیفی به گستردگی لالایی های ملل جهان است. خدمات پری زنگنه به ترانه های فولکلور ایران و تلفیق آن با موسیقی بین المللی در اجرای علمی و در عین حال ساده و شیرین با صدای مخملین چون نسیم بهاریش، از او یک اسطوره ساخت. او اکنون در ایران به تدریس هنر آواز به بانوان، نوشتن کتاب زندگینامه هنری خود و رسیدگی به امور فرهنگی و اجتماعی نابینایان اشتغال دارد.
او در مصاحبه خاطراتش را اینطور ورق زد:
هنوز خواننده‌ های روستاها و آبادیها، دلپسندتر و شیرین‌تر از ما میخوانند، چرا که بومیها با غمهای روزگار آمیخته‌اند. چقدر دوست دارم مادرم از کودکی‌ام برایم بگوید، همه بچه‌ها همین ‌طورند. مادرم رشتی بود و اولین بار در ۵ ‌سالگی رشت را دیدم. من آوازم را مدیون خاندان قمشه‌ای در گیلانم که باعث شدند به هنرستان موسیقی بروم. خانه پدری‌ام در کاشان بود و دارهای قالی و دختران قالیباف که نقشه ‌ها را با ریتم می خواندند، مرا با ریتم آشنا کردند و در کنار دار قالی مادربزرگم با ترانه ‌های محلی ایران آشنا شدم.

🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂🌿🍂

#موسیقی_سنتی
#دختر_بویر_احمدی

دختر بویراحمدی
نوم ت ندونم یار گلم
بیا بریم خونه­ ی خومون
خونه­ ی خوتونه یار گلم

گلم ای یارگلم گل
عزیز دلم ای یار گلم
گل لیلا آمد و گل من
نیومد یار گلم

خدای من امید من
چرا نیومدی یار گلم
گلم ای یارگلم گل
عزیز دلم ای یار گلم

مرغک وحشی چرا
رفتی چنین یار گلم
مشکن دلم ای دلبرم
ای نازنین یار گلم

گلم ای یارگلم
گل عزیز دلم ای یار گلم
رنگ هیچ گلی مثل
روی تو نمی­شه یار گلم

چشمان من از دیدن تو
هیچ سیر نمی­شه یارگلم
گلم ای یارگلم
گل عزیز دلم ای یار گلم

https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw


🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🔴#موسیقی_سنتی
#میخانه_به_میخوانه
#مهسا_مرعشی

میخانه به میخانه
پیمانه به پیمانه
راه تو میپوید
این می و مستی
بود بی تو بهانه
میسوزم شبها با
شمع رخ تو
با سوز نهان

میسازم با این
آتش دل خود
با کاهش جان

مي زده شب
چو ز ميكده باز آيم
تنهاييم در
كوچه هاي شهر را
با شما پر از خالي كردم
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#موسیقی_سنتی

#محبوبه_گلزاری از خوانندگان جوان موسیقی سنتی است.
اولین استاد آواز او در سن ۱۱سالگی سعیده سعیدی بوده‌است. در اوایل نوجوانی در محضر بانو پریسا (خواننده) فراگیری ردیف‌های آوازی را آغاز نمود. این بانوی ایرانی به شاگردی در محضر بسیاری از اساتید ایران زمین همچون استاد بزرگ محمدرضا شجریان، دکتر حسین عمومی، محمدرضا لطفی، امیر اسلامی، محسن کرامتی و حسین علیزاده پرداخته‌است.

در کارنامه هنری این خواننده سنتی همکاری با گروه هم آوایان حسین علیزاده و اجرای کنسرت در دانشگاه ایلام در سال ۱۳۸۱ و نیز خوانندن لالایی در موسیقی فیلم «لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند» از بهمن قبادی به چشم می‌خورد.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨
🍃🍂🦋🍃🍂
🍂🦋🍂
🦋
🍃
✨
🔴#بخوانیم

#ایران_کشور_تابوها


من گمان نمی‌کنم هیچ کشوری در دنیا به اندازۀ #ایران تابو داشته باشد. در کدام کشور
ورود زنان به #ورزشگاه‌ها
#دوچرخه‌سواری بانوان
ازادی پوشش
در کدام کشور، « #مذاکره»، حتی با #ابلیس مجسم، تابو است؟
در کدام کشور دموکراتیک، انتقاد از سیاست‌‌های کلان کشوری در رسانه‌های رسمی و مطبوعات، تابو است؟
در کدام کشور نشان دادن #آلات_موسیقی آن کشور در رسانۀ ملی آن کشور ممنوع و تابو است ؟
آن هم آلات موسیقی #سنتی و ملی آن کشور، نه ابزارآلات موسیقی غربی و مدرن.
این روزها همۀ جامعه‌شناسان و اهل اندیشه و فرهنگ، از پانزده میلیون کامنت در زیر یک پستِ روکم‌کنی #تتلو در اینستاگرام در بهت و حیرت فرورفته‌‌اند.
من هم باور نمی‌کردم تا اینکه به چشم دیدم. خدا می‌داند چه غم سنگینی روی دلم نشست.
تتلو همۀ ما را شکست داد.
همۀ مؤسسات فرهنگی و دینی، دانشگاه‌ها، حوزه‌های علمیه، سازمان‌ها و نهادهای فرهنگی و تبلیغی بودجه‌نابودکن، نمازجمعه‌ها، دفتر تبلیغات اسلامی، فرهنگستان‌ها، صداوسیما، وزارت ارشاد و...، هر چه بودجه از بیت المال گرفته‌اند باید به جیب مردم برگردانند؛ چون تتلو بدون هیچ زحمتی همۀ آنها را شکست داد.
شبکه‌های اجتماعی هم باید سر به زیر اندازند و خجالت بکشند از این افتضاحی که به بار آمده است. می‌گویند آن پانزده میلیون کامنت را پانزده میلیون نفر ننوشته‌اند. قبول؛ بگو ده میلیون نفر کامنت گذاشته‌اند؛ بگو پنج میلیون نفر. کدام ستارۀ موسیقی و کدام هنرمند اصیل ایرانی یا کدام فعال محیط زیست می‌تواند چند صد کامنت از مردم و جوانان بگیرد؟ ده هزار و صدهزار و یک‌میلیون و چند میلیون پیشکش.
مقصر کیست؟
مقصر سیاست‌هایی است که #موسیقی سنتی را در ایران #تابو کرده است.
سیاستی که #شجریان را دشمن تر از تتلو میشمارد...
مقصر صداوسیما است که قیافۀ تار و سه‌تار و سنتور را از چشم مردم می‌پوشاند.
مقصر آنان‌اند که طعم موسیقی کلاسیک ایرانی و سمفونی‌های بتهوون و موتزارت و باخ را به این جوانان نچشاندند تا در این حجم و اندازه دنبال تتلوها نیفتند.
روزی‌روزگاری در این کشور، پیرهن‌ رنگی یا آستین‌کوتاه یا تراشیدن ریش برای آقایان تابو بود.
شاید الان کسی باور نکند، ولی ما روزگاری را به یاد داریم که شاهنامه در شمار تابوهای نابخشودنی بود. مربی فرهنگی ما در دبیرستان از من و چند دانش‌آموز دیگر خواسته بود که هر کدام چند بیت از شاهکارهای ادب فارسی را حفظ کنیم و در یک برنامۀ فرهنگی در مدرسه بخوانیم.
من ابیات نخست شاهنامه را حفظ کردم. به نام خداوند جان و خرد... وقتی مربی فرهنگی ما فهمید که من می‌خواهم شاهنامه بخوانم، اسمم را از فهرست برنامه خط زد و در اولین دیدار نیز من را نصیحت کرد و اندرز داد که کتاب‌های طاغوتی نخوانم.
ایران کشور تابوها است؛ اما همۀ تابوهای بی‌بنیان دیر یا زود می‌شکنند. پس این همه هزینه برای حفظ تابوهای ساختگی، چرا؟ تابو آن است که مردم تابو بدانند؛ وگرنه عمری دراز نخواهد داشت. من مرده، شما زنده.

#رضا_بابایی

🌸🍂🌸@Bookirancity

✨
🍃
🦋
🍂🦋🍂
🍃🍂🦋🍃🍂
🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨