🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋✨
🍃🌸🍃🦋🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸
🦋
✨
🔴# #اِولین_باغچه_بان سال ۱۳۰۷ در شهر مرسین ترکیه از مادری فرانسوی و پدری ترک به دنیا آمد.
در کنسرتوار آنکارا با #ثمین_باغچه_بان آهنگساز ایرانی آشنا شد و این آشنایی به ازدواج آن دو انجامید، ازدواجی فرخنده برای موسیقی ایران.
او همراه ثمین به ایران آمد و در ۲۲ سالگی نخستین کلاس تخصصی آواز را در هنرستان عالی موسیقی تهران بنیان گذاشت. نتیجه این کلاس ها پرورش خوانندگانی همچون #حسین_سرشار، #محمد_نوری، #سودابه_تاجبخش، #پری_ثمر، #پری_زنگنه، #سودابه_صفاییه و #عنایت_رضایی است که البته شاگردان این هنرمندان خود نیز بخش بزرگی از خوانندگان ایران را تشکیل می دهند.
#اِولین_باغچه_بان به همراه #منیره_وکیلی، #حشمت_سنجری ، #فاخره_صبا و چند هنرمند دیگر از پایه گذاران #اپرای_ایران و #تالاررودکی هستند.
او همچنین نخستین کر یا آواز گروهی هنرستان عالی موسیقی (کنسرواتور تهران) را تشکیل داد. گروهی که نخستین گام ها را در اجرای داستان های شاهنامه و متل های ایرانی برداشت. پس از آن #کر_ملی_تهران را پایه گذاری کرد.
اما تاسیس گروه کر کودکان یتیم با حمایت موسسه خیریه فرح پهلوی موضوعی است که او همواره از آن با افتخار یاد می کند.
اِولین باغچه بان تاثیر موسیقی در زندگی این کودکان را شگفت آور می داند. این گروه حدود چهل اجرا در تالار رودکی داشت و حتی در مراسم تاج گذاری محمدرضا شاه پهلوی نیز برنامه ای اجرا کرد.
اجرای ده قطعه #رنگین_کمون ساخته #ثمین_باغچه_بان با همکاری ارکستر #سمفونیک رادیو وین اثر ماندگار این گروه است.
با وقوع انقلاب ایران فعالیت های او و ثمین باغچه بان متوقف شد تا این که در سال ۱۳۶۳ مجبور به مهاجرت به شهر استانبول شدند. اِولین در دانشگاه "معمار سنان استانبول " تا سال ۱۳۷۳ نوازندگی پیانو درس می داد.
او در دوران بازنشستگی ده کتاب درباره تکنیک های پیانو و آواز به زبان ترکی و فرانسوی نوشت. آخرین کتاب او نیز موسیقی برای کودکان، هنوز منتشر نشده است. اما مهمترین کتاب او برای ایرانیان، کتابی است به زبان فرانسه که درباره فعالیت ها، آثار هنری و هنرمندان قبل از انقلاب ایران نوشته شده است.
#اِولین اجراهای ماندگاری در اپرای ایران داشت و به ترک پارسی خوان اپرای ایران شهرت یافت. اما آخرین اجرای او، سه روز قبل از فوتش در برنامه کوک تلویزیون بی بی سی فارسی در استانبول بود. اجرایی کمتر از سه دقیقه بر روی آهنگ #فردا ساخته #کاوه_باغچه_بان و گفتگوی کوتاهی با بهزاد بلور مجری این برنامه، آخرین مصاحبه و اجرای اِولین در برابر دوربین است.
این گفته او بسیار معروف است:
"ترکیه وطن من است و من مثل یک درخت در آنجا رشد کردم، اما میوه هایم را در ایران دادم و در ایران به بار نشستم. به همین علت هر دو کشور را دوست دارم و هر دو را وطن خودم می دانم."
او همیشه همراه همسر خود ثمین باغچه بان بود که سه سال پیش به دور از وطن در استانبول فوت کرد. اما او نیز همانند همسر هنرمندش در ۸۲ سالگی به علت ایست قلبی درگذشت. او صبح دوشنبه ۱۰ آبان، در گورستان ایرانیان درقسمت آسیایی استانبول کنار قبر همسرش دفن شد.
#اولین_باغچهبان در دهه چهل، نخستین گروه کر کودکان ایران را بنیان گذاری کرد. هنرمندان این گروه کر، دویست کودک بیسرپرستی بودند که اولین با سر زدن به شهر و روستاهای مختلف آنها را برگزیده بود. کودکانی که آموزش آنها به باور بسیاری غیر ممکن می آمد و به آن ها #عقب_افتاده می گفتند.
او این کودکان را با جادوی مهر مادری اش آموزش داد. کودکان این گروه پیشرفت خیره کنندهای داشتند و به شکل حرفهای نزدیک به ۴۰ برنامه در تالار رودکی تهران اجرا کردند.
#اولین، گفته بود که موسیقی تاثیر بزرگی بر زندگی این کودکان بر جای گذاشت اما کسی نمی تواند بگوید که محبت مادری و آموزگاری اولین چقدر بر روح و جسم این کودکان اثر گذاشت.
تشکیل این گروه کر، سبب شد که همسرش #ثمین، به اندیشه ساختن آلبوم #رنگین_کمون برسد. آلبومی که #ثمین آهنگساز و ترانه سرای آن بود و #اولین رهبر گروه و یکی از خوانندگانش.
#رنگین_کمون با شرکت اعضای ارکستر سمفونیک رادیو وین به رهبری #توماس_کریستین_داوید، گروه #همسرایان_میترا و رهبری #اولین_باغچهبان اجرا شد.
آلبوم رنگین کمون در سال ۵۷ ضبط شد و پس از انقلاب همراه با کتابی با تصویرگری #پرویزکلانتری از سوی انتشارات ماهور منتشر شد. از آن به بعد رنگین کمون شد ورد زبان کودکان آن سالها و سالهای پس از آن.
🍃🌸🍃🦋🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸
🦋
✨
🔴# #اِولین_باغچه_بان سال ۱۳۰۷ در شهر مرسین ترکیه از مادری فرانسوی و پدری ترک به دنیا آمد.
در کنسرتوار آنکارا با #ثمین_باغچه_بان آهنگساز ایرانی آشنا شد و این آشنایی به ازدواج آن دو انجامید، ازدواجی فرخنده برای موسیقی ایران.
او همراه ثمین به ایران آمد و در ۲۲ سالگی نخستین کلاس تخصصی آواز را در هنرستان عالی موسیقی تهران بنیان گذاشت. نتیجه این کلاس ها پرورش خوانندگانی همچون #حسین_سرشار، #محمد_نوری، #سودابه_تاجبخش، #پری_ثمر، #پری_زنگنه، #سودابه_صفاییه و #عنایت_رضایی است که البته شاگردان این هنرمندان خود نیز بخش بزرگی از خوانندگان ایران را تشکیل می دهند.
#اِولین_باغچه_بان به همراه #منیره_وکیلی، #حشمت_سنجری ، #فاخره_صبا و چند هنرمند دیگر از پایه گذاران #اپرای_ایران و #تالاررودکی هستند.
او همچنین نخستین کر یا آواز گروهی هنرستان عالی موسیقی (کنسرواتور تهران) را تشکیل داد. گروهی که نخستین گام ها را در اجرای داستان های شاهنامه و متل های ایرانی برداشت. پس از آن #کر_ملی_تهران را پایه گذاری کرد.
اما تاسیس گروه کر کودکان یتیم با حمایت موسسه خیریه فرح پهلوی موضوعی است که او همواره از آن با افتخار یاد می کند.
اِولین باغچه بان تاثیر موسیقی در زندگی این کودکان را شگفت آور می داند. این گروه حدود چهل اجرا در تالار رودکی داشت و حتی در مراسم تاج گذاری محمدرضا شاه پهلوی نیز برنامه ای اجرا کرد.
اجرای ده قطعه #رنگین_کمون ساخته #ثمین_باغچه_بان با همکاری ارکستر #سمفونیک رادیو وین اثر ماندگار این گروه است.
با وقوع انقلاب ایران فعالیت های او و ثمین باغچه بان متوقف شد تا این که در سال ۱۳۶۳ مجبور به مهاجرت به شهر استانبول شدند. اِولین در دانشگاه "معمار سنان استانبول " تا سال ۱۳۷۳ نوازندگی پیانو درس می داد.
او در دوران بازنشستگی ده کتاب درباره تکنیک های پیانو و آواز به زبان ترکی و فرانسوی نوشت. آخرین کتاب او نیز موسیقی برای کودکان، هنوز منتشر نشده است. اما مهمترین کتاب او برای ایرانیان، کتابی است به زبان فرانسه که درباره فعالیت ها، آثار هنری و هنرمندان قبل از انقلاب ایران نوشته شده است.
#اِولین اجراهای ماندگاری در اپرای ایران داشت و به ترک پارسی خوان اپرای ایران شهرت یافت. اما آخرین اجرای او، سه روز قبل از فوتش در برنامه کوک تلویزیون بی بی سی فارسی در استانبول بود. اجرایی کمتر از سه دقیقه بر روی آهنگ #فردا ساخته #کاوه_باغچه_بان و گفتگوی کوتاهی با بهزاد بلور مجری این برنامه، آخرین مصاحبه و اجرای اِولین در برابر دوربین است.
این گفته او بسیار معروف است:
"ترکیه وطن من است و من مثل یک درخت در آنجا رشد کردم، اما میوه هایم را در ایران دادم و در ایران به بار نشستم. به همین علت هر دو کشور را دوست دارم و هر دو را وطن خودم می دانم."
او همیشه همراه همسر خود ثمین باغچه بان بود که سه سال پیش به دور از وطن در استانبول فوت کرد. اما او نیز همانند همسر هنرمندش در ۸۲ سالگی به علت ایست قلبی درگذشت. او صبح دوشنبه ۱۰ آبان، در گورستان ایرانیان درقسمت آسیایی استانبول کنار قبر همسرش دفن شد.
#اولین_باغچهبان در دهه چهل، نخستین گروه کر کودکان ایران را بنیان گذاری کرد. هنرمندان این گروه کر، دویست کودک بیسرپرستی بودند که اولین با سر زدن به شهر و روستاهای مختلف آنها را برگزیده بود. کودکانی که آموزش آنها به باور بسیاری غیر ممکن می آمد و به آن ها #عقب_افتاده می گفتند.
او این کودکان را با جادوی مهر مادری اش آموزش داد. کودکان این گروه پیشرفت خیره کنندهای داشتند و به شکل حرفهای نزدیک به ۴۰ برنامه در تالار رودکی تهران اجرا کردند.
#اولین، گفته بود که موسیقی تاثیر بزرگی بر زندگی این کودکان بر جای گذاشت اما کسی نمی تواند بگوید که محبت مادری و آموزگاری اولین چقدر بر روح و جسم این کودکان اثر گذاشت.
تشکیل این گروه کر، سبب شد که همسرش #ثمین، به اندیشه ساختن آلبوم #رنگین_کمون برسد. آلبومی که #ثمین آهنگساز و ترانه سرای آن بود و #اولین رهبر گروه و یکی از خوانندگانش.
#رنگین_کمون با شرکت اعضای ارکستر سمفونیک رادیو وین به رهبری #توماس_کریستین_داوید، گروه #همسرایان_میترا و رهبری #اولین_باغچهبان اجرا شد.
آلبوم رنگین کمون در سال ۵۷ ضبط شد و پس از انقلاب همراه با کتابی با تصویرگری #پرویزکلانتری از سوی انتشارات ماهور منتشر شد. از آن به بعد رنگین کمون شد ورد زبان کودکان آن سالها و سالهای پس از آن.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اجرای ترانه زیبا و خاطره انگیز #دختر_بویر_احمدی توسط یک بانوی هموطن. این ترانه قبلا توسط بانو #پری_زنگنه اجرا شده بود
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۱ آذر زادروز #پری_زنگنه
( زاده ۱۱ آذر ۱۳۱۸ کاشان ) نویسنده و خواننده اپرا
پریرخ شاهیلانی مشهور به پری زنگنه، خواننده سبک اپرا، که از جمله فعالیتهایش، باید کار بر روی موسیقی محلی و فولکوریک ایران را اشاره کرد. وی فارغالتحصیل شاخهٔ اپرا از کنسرواتوار عالی موسیقی تهران است. او تحصیلات مقدماتی خود را در تهران گذراند و نخستین درسهای آواز را نزد استاد نصراله زرین پنجه در ردیف آوازهای ایرانی فراگرفت، سپس به هنرستان عالی موسیقی رفت. به علت داشتن صدای «لیریکو اسپینتو» (به انگلیسی: Lyrico Espinto) نزد خانم اولین باغچه بان، اپرا آموخت و بعد از آن برای تکمیل آموختههای خود به کشورهای ایتالیا، آلمان و اتریش سفر کرد و از چندین آکادمی فارغالتحصیل شد.
وی علاوه بر خوانندگی، در سفر تحصیلی خود به ژاپن، متوجه استعداد خود در هنر گلآرایی هم شد و آن را فراگرفت و در بازگشت به ایران نمایشگاههای گلآرایی نیز برگزار کرد و کتاب هنر گل آرایی را در همین زمینه انتشار داد.
در سال ۱۳۵۰ در یک حادثه ساده رانندگی و پرتاب خرده شیشههای اتومبیل پیکان، بیناییاش را از دست داد.
(پس از اين تصادف بود كه در پيكان از شيشه هاى ایمنی و ضد ضربه استفاده شد.)
اما تنها پس از وقفهٔ کوتاهی به فعالیتهای خود ادامه داد. صدای او در محافل هنری مهم جهان از جمله تالار الیس تالی در لینکن سنتر نیویورک، هربست در سانفرانسیسکو، دانشگاه هاروارد در بوستون، سل گو در پاریس، هرکولس در مونیخ، و تالارهایی در سرتاسر ژاپن پخش شده است.
مسافرتهای او در سرتاسر ایران به منظور آشنایی با موسیقی محلی ایران بوده است. از اجراهای معروفش سولیست بودن در سمفونی شماره ۹ بتهوون است که توسط ارکستر سمفونی فورت لادردل در فلوریدا اجرا شد. بازسازی علمی ترانههای بومی و محلی ایران و اجرای آن به سبک کلاسیک از کارهای شاخص او به شمار میرود.
او برای کودکان چندین کتاب تألیف کرده و مقالات و ترانههای متعددی منتشر ساخته است. فرهنگ جامع «آوای نامها ایران زمین» که مهمترین نام نامه در زبان فارسی بشمار میرود، حاصل تلاش اوست که تدوین آن پنج سال به طول انجامیده است. خود او می گوید : بسی رنج بردم در این سال پنج / ز نام آفریدم کتابی چو گنج.
از کتابهای دیگر او میتوان به «پری لالاییها، سرودههای پری زنگنه برای همه سالان» و «سخنی به خوشی: حرفهایی بزرگ در کتابی کوچک» اشاره کرد. آن سوی تاریکی نام کتاب دیگری از اوست که تاریخچه نابینایان در ایران و جهان در آن به رشته تحریر درآمده است.
«پری آوازها» زندگینامه اوست که در سال ۱۳۹۵ توسط نشر کتابسرا منتشر شده است.
آخرین کتاب بانو زنگنه "برای دلتنگی هایم" مجموعه داستانهای کوتاه، که در دست تهیه است.
از فعالیتهای وسیع اجتماعی زنگنه در جهت بهبود وضعیت نابینایان میتوان به برگزاری کنسرت به نفع سازمانهای فرهنگی نابینایان در سراسر ایران و جهان اشاره کرد.
خانم زنگنه عنوان بینالمللی «سفیر حسن نیت» را دریافت کرده است و از جمله مسئولیتهای او، ریاست روابط فرهنگی و اجتماعی نابینایان ایران بوده است. در سالهای پس از انقلاب، فعالیتهای او در ایران به کنسرتهایی ویژه بانوان اختصاص دارد.
خانه پدری بانو زنگنه در کاشان که قدمتی ۲۰۰ ساله دارد به وسیله خانم مهین راهب و مجید راهب بازسازی شده و به منظور آشنا کردن توریستها با خانه های قدیم کاشان به نام مهمانسرای شاه یلانی در حال خدمت رسانی است.
پری شاهیلانی پس از ازدواج با حسین زنگنه، صاحب شرکت تاکسی ایر، به نام پری زنگنه شناخته شد.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۱ آذر زادروز #پری_زنگنه
( زاده ۱۱ آذر ۱۳۱۸ کاشان ) نویسنده و خواننده اپرا
پریرخ شاهیلانی مشهور به پری زنگنه، خواننده سبک اپرا، که از جمله فعالیتهایش، باید کار بر روی موسیقی محلی و فولکوریک ایران را اشاره کرد. وی فارغالتحصیل شاخهٔ اپرا از کنسرواتوار عالی موسیقی تهران است. او تحصیلات مقدماتی خود را در تهران گذراند و نخستین درسهای آواز را نزد استاد نصراله زرین پنجه در ردیف آوازهای ایرانی فراگرفت، سپس به هنرستان عالی موسیقی رفت. به علت داشتن صدای «لیریکو اسپینتو» (به انگلیسی: Lyrico Espinto) نزد خانم اولین باغچه بان، اپرا آموخت و بعد از آن برای تکمیل آموختههای خود به کشورهای ایتالیا، آلمان و اتریش سفر کرد و از چندین آکادمی فارغالتحصیل شد.
وی علاوه بر خوانندگی، در سفر تحصیلی خود به ژاپن، متوجه استعداد خود در هنر گلآرایی هم شد و آن را فراگرفت و در بازگشت به ایران نمایشگاههای گلآرایی نیز برگزار کرد و کتاب هنر گل آرایی را در همین زمینه انتشار داد.
در سال ۱۳۵۰ در یک حادثه ساده رانندگی و پرتاب خرده شیشههای اتومبیل پیکان، بیناییاش را از دست داد.
(پس از اين تصادف بود كه در پيكان از شيشه هاى ایمنی و ضد ضربه استفاده شد.)
اما تنها پس از وقفهٔ کوتاهی به فعالیتهای خود ادامه داد. صدای او در محافل هنری مهم جهان از جمله تالار الیس تالی در لینکن سنتر نیویورک، هربست در سانفرانسیسکو، دانشگاه هاروارد در بوستون، سل گو در پاریس، هرکولس در مونیخ، و تالارهایی در سرتاسر ژاپن پخش شده است.
مسافرتهای او در سرتاسر ایران به منظور آشنایی با موسیقی محلی ایران بوده است. از اجراهای معروفش سولیست بودن در سمفونی شماره ۹ بتهوون است که توسط ارکستر سمفونی فورت لادردل در فلوریدا اجرا شد. بازسازی علمی ترانههای بومی و محلی ایران و اجرای آن به سبک کلاسیک از کارهای شاخص او به شمار میرود.
او برای کودکان چندین کتاب تألیف کرده و مقالات و ترانههای متعددی منتشر ساخته است. فرهنگ جامع «آوای نامها ایران زمین» که مهمترین نام نامه در زبان فارسی بشمار میرود، حاصل تلاش اوست که تدوین آن پنج سال به طول انجامیده است. خود او می گوید : بسی رنج بردم در این سال پنج / ز نام آفریدم کتابی چو گنج.
از کتابهای دیگر او میتوان به «پری لالاییها، سرودههای پری زنگنه برای همه سالان» و «سخنی به خوشی: حرفهایی بزرگ در کتابی کوچک» اشاره کرد. آن سوی تاریکی نام کتاب دیگری از اوست که تاریخچه نابینایان در ایران و جهان در آن به رشته تحریر درآمده است.
«پری آوازها» زندگینامه اوست که در سال ۱۳۹۵ توسط نشر کتابسرا منتشر شده است.
آخرین کتاب بانو زنگنه "برای دلتنگی هایم" مجموعه داستانهای کوتاه، که در دست تهیه است.
از فعالیتهای وسیع اجتماعی زنگنه در جهت بهبود وضعیت نابینایان میتوان به برگزاری کنسرت به نفع سازمانهای فرهنگی نابینایان در سراسر ایران و جهان اشاره کرد.
خانم زنگنه عنوان بینالمللی «سفیر حسن نیت» را دریافت کرده است و از جمله مسئولیتهای او، ریاست روابط فرهنگی و اجتماعی نابینایان ایران بوده است. در سالهای پس از انقلاب، فعالیتهای او در ایران به کنسرتهایی ویژه بانوان اختصاص دارد.
خانه پدری بانو زنگنه در کاشان که قدمتی ۲۰۰ ساله دارد به وسیله خانم مهین راهب و مجید راهب بازسازی شده و به منظور آشنا کردن توریستها با خانه های قدیم کاشان به نام مهمانسرای شاه یلانی در حال خدمت رسانی است.
پری شاهیلانی پس از ازدواج با حسین زنگنه، صاحب شرکت تاکسی ایر، به نام پری زنگنه شناخته شد.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۱ آذر زادروز #پری_زنگنه
( زاده ۱۱ آذر ۱۳۱۸ کاشان ) نویسنده و خواننده اپرا
پریرخ شاهیلانی مشهور به پری زنگنه، خواننده سبک اپرا، که از جمله فعالیتهایش، باید کار بر روی موسیقی محلی و فولکوریک ایران را اشاره کرد. او فارغالتحصیل شاخه اپرا از کنسرواتوار عالی موسیقی تهران است. وی تحصیلات مقدماتی خود را در تهران گذراند و نخستین درسهای آواز را نزد استاد نصراله زرین پنجه در ردیف آوازهای ایرانی فراگرفت، سپس به هنرستان عالی موسیقی رفت. به علت داشتن صدای «لیریکو اسپینتو» (به انگلیسی: Lyrico Espinto) نزد خانم اولین باغچهبان، اپرا آموخت و بعد از آن برای تکمیل آموختههای خود به کشورهای ایتالیا، آلمان و اتریش سفر کرد و از چندین آکادمی فارغالتحصیل شد.
وی علاوه بر خوانندگی، در سفر تحصیلی خود به ژاپن، متوجه استعداد خود در هنر گلآرایی هم شد و آن را فراگرفت و در بازگشت به ایران نمایشگاههای گلآرایی نیز برگزار کرد و کتاب هنر گل آرایی را در همین زمینه انتشار داد.
او در سال ۱۳۵۰ در یک حادثه ساده رانندگی و پرتاب خرده شیشههای اتومبیل پیکان، بیناییاش را از دست داد.
(پس از اين تصادف بود كه در پيكان از شيشه هاى ایمنی و ضدضربه استفاده شد.)
اما تنها پس از وقفه کوتاهی به فعالیتهای خود ادامه داد. صدای او در محافل هنری مهم جهان از جمله تالار الیس تالی در لینکن سنتر نیویورک، هربست در سانفرانسیسکو، دانشگاه هاروارد در بوستون، سل گو در پاریس، هرکولس در مونیخ، و تالارهایی در سرتاسر ژاپن پخش شده است.
مسافرتهای او در سرتاسر ایران به منظور آشنایی با موسیقی محلی ایران بوده است. از اجراهای معروفش سولیست بودن در سمفونی شماره ۹ بتهوون است که توسط ارکستر سمفونی فورت لادردل در فلوریدا اجرا شد. بازسازی علمی ترانههای بومی و محلی ایران و اجرای آن به سبک کلاسیک از کارهای شاخص او به شمار میرود.
او برای کودکان چندین کتاب تألیف کرده و مقالات و ترانههای متعددی منتشر ساخته است. فرهنگ جامع «آوای نامها ایران زمین» که مهمترین نام نامه در زبان فارسی بشمار میرود، حاصل تلاش اوست که تدوین آن پنج سال به طول انجامیده است. خود او میگوید : بسی رنج بردم در این سال پنج / ز نام آفریدم کتابی چو گنج.
از کتابهای دیگر او میتوان به «پری لالاییها، سرودههای پری زنگنه برای همه سالان» و «سخنی به خوشی: حرفهایی بزرگ در کتابی کوچک» اشاره کرد. آن سوی تاریکی نام کتاب دیگری از اوست که تاریخچه نابینایان در ایران و جهان در آن به رشته تحریر درآمده است.
«پری آوازها» زندگینامه اوست که در سال ۱۳۹۵ توسط نشر کتابسرا منتشر شده است.
آخرین کتاب بانو زنگنه "برای دلتنگی هایم" مجموعه داستانهای کوتاه، که در دست تهیه است.
از فعالیتهای وسیع اجتماعی زنگنه در جهت بهبود وضعیت نابینایان میتوان به برگزاری کنسرت به نفع سازمانهای فرهنگی نابینایان در سراسر ایران و جهان اشاره کرد.
خانم زنگنه عنوان بینالمللی «سفیر حسن نیت» را دریافت کرده است و از جمله مسئولیتهای او، ریاست روابط فرهنگی و اجتماعی نابینایان ایران بوده است. در سالهای پس از انقلاب، فعالیتهای او در ایران به کنسرتهایی ویژه بانوان اختصاص دارد.
خانه پدری بانو زنگنه در کاشان که قدمتی ۲۰۰ ساله دارد به وسیله خانم مهین راهب و مجید راهب بازسازی شده و به منظور آشنا کردن توریستها با خانه های قدیم کاشان به نام مهمانسرای شاه یلانی در حال خدمت رسانی است.
پری شاهیلانی پس از ازدواج با حسین زنگنه، صاحب شرکت تاکسیایر، به نام پری زنگنه شناخته شد.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۱۱ آذر زادروز #پری_زنگنه
( زاده ۱۱ آذر ۱۳۱۸ کاشان ) نویسنده و خواننده اپرا
پریرخ شاهیلانی مشهور به پری زنگنه، خواننده سبک اپرا، که از جمله فعالیتهایش، باید کار بر روی موسیقی محلی و فولکوریک ایران را اشاره کرد. او فارغالتحصیل شاخه اپرا از کنسرواتوار عالی موسیقی تهران است. وی تحصیلات مقدماتی خود را در تهران گذراند و نخستین درسهای آواز را نزد استاد نصراله زرین پنجه در ردیف آوازهای ایرانی فراگرفت، سپس به هنرستان عالی موسیقی رفت. به علت داشتن صدای «لیریکو اسپینتو» (به انگلیسی: Lyrico Espinto) نزد خانم اولین باغچهبان، اپرا آموخت و بعد از آن برای تکمیل آموختههای خود به کشورهای ایتالیا، آلمان و اتریش سفر کرد و از چندین آکادمی فارغالتحصیل شد.
وی علاوه بر خوانندگی، در سفر تحصیلی خود به ژاپن، متوجه استعداد خود در هنر گلآرایی هم شد و آن را فراگرفت و در بازگشت به ایران نمایشگاههای گلآرایی نیز برگزار کرد و کتاب هنر گل آرایی را در همین زمینه انتشار داد.
او در سال ۱۳۵۰ در یک حادثه ساده رانندگی و پرتاب خرده شیشههای اتومبیل پیکان، بیناییاش را از دست داد.
(پس از اين تصادف بود كه در پيكان از شيشه هاى ایمنی و ضدضربه استفاده شد.)
اما تنها پس از وقفه کوتاهی به فعالیتهای خود ادامه داد. صدای او در محافل هنری مهم جهان از جمله تالار الیس تالی در لینکن سنتر نیویورک، هربست در سانفرانسیسکو، دانشگاه هاروارد در بوستون، سل گو در پاریس، هرکولس در مونیخ، و تالارهایی در سرتاسر ژاپن پخش شده است.
مسافرتهای او در سرتاسر ایران به منظور آشنایی با موسیقی محلی ایران بوده است. از اجراهای معروفش سولیست بودن در سمفونی شماره ۹ بتهوون است که توسط ارکستر سمفونی فورت لادردل در فلوریدا اجرا شد. بازسازی علمی ترانههای بومی و محلی ایران و اجرای آن به سبک کلاسیک از کارهای شاخص او به شمار میرود.
او برای کودکان چندین کتاب تألیف کرده و مقالات و ترانههای متعددی منتشر ساخته است. فرهنگ جامع «آوای نامها ایران زمین» که مهمترین نام نامه در زبان فارسی بشمار میرود، حاصل تلاش اوست که تدوین آن پنج سال به طول انجامیده است. خود او میگوید : بسی رنج بردم در این سال پنج / ز نام آفریدم کتابی چو گنج.
از کتابهای دیگر او میتوان به «پری لالاییها، سرودههای پری زنگنه برای همه سالان» و «سخنی به خوشی: حرفهایی بزرگ در کتابی کوچک» اشاره کرد. آن سوی تاریکی نام کتاب دیگری از اوست که تاریخچه نابینایان در ایران و جهان در آن به رشته تحریر درآمده است.
«پری آوازها» زندگینامه اوست که در سال ۱۳۹۵ توسط نشر کتابسرا منتشر شده است.
آخرین کتاب بانو زنگنه "برای دلتنگی هایم" مجموعه داستانهای کوتاه، که در دست تهیه است.
از فعالیتهای وسیع اجتماعی زنگنه در جهت بهبود وضعیت نابینایان میتوان به برگزاری کنسرت به نفع سازمانهای فرهنگی نابینایان در سراسر ایران و جهان اشاره کرد.
خانم زنگنه عنوان بینالمللی «سفیر حسن نیت» را دریافت کرده است و از جمله مسئولیتهای او، ریاست روابط فرهنگی و اجتماعی نابینایان ایران بوده است. در سالهای پس از انقلاب، فعالیتهای او در ایران به کنسرتهایی ویژه بانوان اختصاص دارد.
خانه پدری بانو زنگنه در کاشان که قدمتی ۲۰۰ ساله دارد به وسیله خانم مهین راهب و مجید راهب بازسازی شده و به منظور آشنا کردن توریستها با خانه های قدیم کاشان به نام مهمانسرای شاه یلانی در حال خدمت رسانی است.
پری شاهیلانی پس از ازدواج با حسین زنگنه، صاحب شرکت تاکسیایر، به نام پری زنگنه شناخته شد.
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity