🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#هنر

📸#ویلیام_شکسپیر
◾️William Shakespeare
◾️شکسپیر و تصاویر بی پایان از آثار او
◾️ویلیام شکسپیر (۲۶ آوریل ۱۵۶۴ – 23 آوریل 1616) شاعر و نمایشنامه‌نویس و بازیگر تئاتر بود. بسیاری او را بزرگ‌ترین نویسنده در زبان انگلیسی دانسته‌اند. «سخن سرای آون» (Bard of Avon) لقبی است که به خاطر محل تولدش، آون واقع در استراتفورد انگلیس به وی داده‌اند. او در هجده سالگی با ان هتوی ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شد.
بین سال‌های ۱۵۸۵ و ۱۵۹۲، او فعالیت حرفه‌ای و موفق خود را در لندن به عنوان بازیگر، نویسنده و مالک بخشی از یک شرکت بازیگری به نام مردان لرد چمبرلین، که بعداً به عنوان مردان پادشاه شناخته شد، آغاز کرد. به نظر می‌رسد در ۴۹ سالگی (حدود سال ۱۶۱۳) در استراتفورد بازنشسته شد و سه سال بعد همان‌جا درگذشت. کمتر سوابقی از زندگی خصوصی شکسپیر باقی مانده‌ و موجب گمانه زنی‌های بسیاری در مواردی مانند ظاهر فیزیکی و اینکه آیا آثار منتسب به وی توسط دیگران نوشته شده‌است گردیده است.
شکسپیر بیشتر آثار شناخته شده خود را بین سال‌های ۱۵۸۹ و ۱۶۱۳ نوشته است. وی سپس تا سال ۱۶۰۸ غالباً تراژدی‌ می‌نوشت، از جمله هملت، رومئو و ژولیت، اتلو، شاه لیر و مکبث که همگی از بهترین آثار به زبان انگلیسی محسوب می‌شدند. وی در آخرین مرحله کار خود، تراژی ـ کمدی (که به آن عاشقانه‌ها نیز می‌گویند) نوشت و با نمایشنامه‌نویسان دیگر همکاری کرد.
بسیاری از نمایشنامه‌های شکسپیر در دوره‌های مختلف با کیفیت‌های متفاوت در طول زندگی وی منتشر شده ‌است. با این حال، در سال ۱۶۲۳، دونفر از بازیگر و دوستان شکسپیر، جان همینگز و هنری کاندل، متن قطعی‌تری را منتشر کردند که به عنوان اولین نسخه جمع‌آوری شده پس از مرگ از آثار نمایشی شکسپیر که شامل همه نمایشنامه‌های وی به جز دوتای آنها بود ، منتشر شد. بخش آغازین این کتاب با شعری از بن جانسون مزین شد، که در آن از قول معروف شکسپیر «نه از یک دوره بلکه برای همه دوران» استفاده نمود.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#کتاب_ولحظه

به طور تناقض‌آلودی، خودداری از پاسخ دادن به توهین، یکی از موثرترین پاسخ‌های ممکن است.
یک دلیلش چنان که سنکا یاد آور می‌شود این است که خاموشی ما ممکن است برای فردی که توهین کرده است، گیج‌کننده باشد؛ به این معنی که نمی‌داند آیا توهینش را فهمیده‌ایم یا خیر؛ بعلاوه، با این کار اجازه نمیدهیم از توهینش لذت ببرد و در نتیجه به احتمال زیاد پریشان می‌شود.

پاسخ ندادن نشان میدهد که بود و نبود او در نظرمان یکسان است و از آنجا که هیچ‌کس دوست ندارد نادیده گرفته شود، عدم تمایلِ ما به پاسخ دهی، احساس تحقیر شدگی را در او برمی‌انگیزد.


کتاب:فلسفه‌ای برای زندگی
#ویلیام_اروین

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#معرفی_فیلم

خانم مینی‌وِر (Miniver) فیلمی محصول سال ۱۹۴۲ ایالات متحدهٔ آمریکا به کارگردانی #ویلیام_وایلر با بازی گریر گارسون و والتر پیجن.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#معرفی_فیلم

خانم مینی‌وِر (Miniver) فیلمی محصول سال ۱۹۴۲ ایالات متحدهٔ آمریکا به کارگردانی #ویلیام_وایلر با بازی گریر گارسون و والتر پیجن.

▪️خلاصهٔ داستان

طی جنگ جهانی دوم، خانواده‌ای از طبقهٔ متوسط انگلستان با جلوه‌های مختلف جنگ روبرو می‌شوند. مادر خانواده، "خانم مینی‌وِر" (گارسون) آن‌چه را یک عمر دوست می‌داشته از دست می‌دهد، پسر بزرگ‌تر به خدمت نیروی هوایی درمی‌آید و پدر (پیجن) در تخلیهٔ دانکرک، با قایق تفریحی‌اش به کمک آنان می‌رود...

٭ دومین فیلم آمریکایی (پس از دیکتاتور بزرگ چارلی چاپلین) که به جنگ در "اروپای دوردست" می‌پردازد و هم‌سویی با تلاش‌های نظامی علیه تجاوزهای نیروهای آلمانی را بازتاب می‌دهد. وایلر سعی می‌کند تا تأثیر جنگ بر مردم عادی را از منظر خود آنان روایت کند. جنگ برای مادر (قهرمان داستان) ابتدا یعنی وداع با گل‌های رز باغچه؛ و وایلر این را با رئالیسم پذیرفته‌شده در چارچوب قراردادهای موجود در یک ملودرام، با مهارت به‌تصویر می‌کشد. اما در شیوهٔ فیلم‌ساز و از دیدگاه دراماتیک، این فیلم جنگی به یک نتیجه‌گیری خوش‌بینانه ـ مثل فیلم‌های فرانک کاپرا ـ می‌رسد. دنبالهٔ آن با نام داستان مینی‌وِر (هـ. ک. پاتر، ۱۹۵۰) ساخته می‌شود.

🏆 نامزدی‌ها و جوایز اسکار

خانم مینی‌وِر در سال ۱۹۴۳ برندهٔ ۶ جایزهٔ اسکار شد

بهترین کارگردانی برنده ویلیام وایلر
بهترین بازیگر نقش اول مرد نامزدشده
بهترین بازیگر نقش اول زن برنده
بهترین فیلم‌نامه اقتباسی برنده
بهترین بازیگر نقش مکمل مرد نامزدشده
بهترین بازیگر نقش مکمل زن برنده
بهترین بازیگر نقش مکمل زن نامزدشده
جایزه اسکار بهترین فیلمبرداری (سیاه و سفید) برنده
بهترین جلوه‌های بصری نامزدشده
بهترین تدوین فیلم نامزد شده
بهترین صدابرداری نامزدشده

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#نقاشی

بانوی شالوت — ۱۸۸۸
#ویلیام_واترهاوس

The Lady of Shalott — 1888
#Waterhouse

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#نقاشی

بانوی شالوت — ۱۸۸۸
#ویلیام_واترهاوس

The Lady of Shalott — 1888
#Waterhouse

"بانوی شالوت" نام شعری رمانتیک از آلفرد تنی‌سون (۱۸۰۹-۱۸۹۲) است. این شعر الهام‌گرفته از داستانی از مجموعه بزرگ افسانه‌های شاه آرتور (از پادشاهان بزرگ بریتانیا) است که دورهٔ قرون وسطی در میان مردم نقل می‌شد.

این شعر طولانی که از افسانهٔ اِلنِ آستلات، (قرن سیزدهم) الهام گرفته است، داستان بانوی جوانی است که در قلعه‌ای در جزیرهٔ شالوت در نزدیکی شهر کاملوت(مرکز حکومت شاه آرتور) زندگی می‌کند.
این بانو طلسم شده است، به طوری که نمی‌تواند دنیای بیرون را به طور مستقیم نگاه کند. او هر روز از طریق آینه‌ای که در مقابل پنجره‌ای در بالای برج قرار دارد به دنیای بیرون می‌نگرد و آن‌چه را که می‌بیند بر روی قالیچه‌ای می‌بافد.
در یک روز پاییزی، او تصویر شوالیه لانسلو(از دوستان شاه آرتور) را در آینه می‌بیند و چنان جذب او می‌شود که با وجود آگاهی از طلسم، از پنجره به طور مستقیم به او نگاه می‌کند. آنگاه است که آینه می‌شکند، باد قالیچه را به هوا بلند می‌کند و بانوی شالوت شدت و نیروی طلسم را احساس می‌کند. او در طوفانی شدید قلعه‌اش را ترک می‌کند، قایقی را می‌یابد و نامش را بر روی آن حک می‌کند، بر آن می‌نشیند و سرود مرگش را زمزمه می‌کند. چندی بعد مردم کاملوت جنازهٔ او را در قایق می‌یابند و هنگامی که از هویت او آگاه می‌شوند اظهار تأسف می‌کنند. در همین حین لانسلو به قایق نزدیک می‌شود، او به می‌نگرد، اظهار می‌دارد که او صورت زیبایی داشت و برای او از خدا آمرزش می‌خواهد.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿

🔴#کتاب_ولحظه

📚مردم را شناختن کاری بس دشوار است و من گمان نمی‌کنم انسان هرگز بتواند جز هم‌میهنان خود، مردمی را به درستی بشناسد، زیرا هستی مردان و زنان، تنها وجود خود آنان نیست. هر انسانی ترکیبی است از بخشی که در آن به جهان چشم گشوده، خانهٔ شهری یا کلبهٔ روستایی‌ای که در آن راه‌رفتن آموخته، بازی‌هایی که به کودکی کرده، افسانه‌هایی که از دیگران بازشنیده، غذایی که خورده، مدرسه‌ای که به آن رفته، ورزش‌هایی که دنبال کرده، شاعرانی که شعر آنان را خوانده و خدایی که در او ایمان نهاده است. این‌ها همه دست به دست هم داده تا او را آنچه هست، ساخته است و این‌‌ها نه چیزی است که انسان از راه شنیدن، به هستی و کیفیت آن پی تواند برد. این‌ها را تنها هنگامی درک می‌توانیم کرد که خود، جزءجزء آن را به تجربهٔ زندگی دیده و آمیغی از آن شده باشیم و چون مردم کشورهای دیگر را که بیگانهٔ ما هستند، جز به ظاهر نمی‌توانیم شناخت، آنان را در صفحات کتاب زنده نمی‌توانیم کرد.

#لبهٔ_تیغ
#ویلیام_سامرست_موام

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#چکامه

بعضی چیزاست که تو هیچ‌وقت نباید تحملشون کنی.
بعضی چیزاست که هرگز نباید تحملتو از دست بدی
و اونا رو قبول کنی...

چیزایی مثل بی عدالتی، بی حرمتی، بی شرفی و ننگ. فرقی نمی‌کنه چقدر جوان یا پیر باشی
و این به‌خاطر شهرت یا پول نیست.
به‌خاطر چاپ عکست در روزنامه یا
موجودیت در بانک نیست.
فقط از تحمل این قبیل چیزا باید امتناع کنی ...

#ویلیام_فاکنر

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#چکامه

بسیاری از مردم فکر می کنند که در حال فکرکردن هستند،
درحالی که فقط شکل تعصباتشان را تغییر می دهند.

#ویلیام_جیمز

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌸🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃🍂🦋🍃✨
🍃🍂🦋🍃🍂
🍂🦋🍂
🦋
🍃
✨
🔴#بررسی_نقش_فرشتگان_در_تاریخ_هنر

برای قرن ها، نقش فرشتگان به آثار هنری جنبه ای روحانی و آسمانی داده اند. از مجسمه های باستانی گرفته تا نقاشی های مدرن، این چهره های بالدار به عنوان عضوی جدایی ناپذیر تاریخ هنر بوده اند.

ایده معاصر ما در مورد آنچه یک فرشته به نظر می رسد در قرن چهارم به وجود آمد، وجود شخصیت های فرشته-مانند در هنر می تواند به هزاران سال پیش برگردد. ابتدا در تاریخ بعضی تمدن ها، این موجودات آسمانی و منبع الهامات آنها را اجمالا" بررسی می کنیم.

○ قوم آشور
در فرهنگ باستان آشوری، لاماسو یک خدای نگهبان بود. همچنین معمولا به عنوان یک گاو بالدار شناخته می شود، این موجود دورگه دارای سر انسان، بدن گاو یا شیر و بال های بزرگ است. به دلیل داشتن نقش نگهبانی و زیبایی، این رب النوع اسطوره ای اغلب موضوع هنر آشوریان بوده است. وجود یک جفت مجسمه لاماسو در ورودی های کاخ آشوری به قرن دهم قبل از میلاد برمی گردد.


○ یونان باستان
در یونان، دو پیکره آماده پرواز، الهام گرفته از فرشتگان در هنر بود: اِروس و نایک.

در اساطیر، اِروس (که بعد ها در رومی، کوپید معروف شد) پسر آفرودیت و خدای عشق است. هنر دوره کلاسیک (۵۱۰ قبل از میلاد تا ۳۲۳ قبل از میلاد) اروس را به عنوان یک جوان با بال های برجسته تصویر می کند.

در طول دوره ی سلطنتی (۳۲۳ سال قبل از میلاد تا ۳۱ پس از میلاد) محبوبیت مجسمه های سنگ مرمر افزایش یافت. بسیاری از هنرمندان از این کار برای ساخت مجسمه های خدایان، از جمله "پیروزی بال‌دار ساموتراس" معروف استفاده می کردند. این مجسمه در اوایل قرن دوازدهم به منظور یادبود یک نبرد دریایی به تصویر کشیده شد، این مجسمه ۱۸ فوتی نشانگر نایک، الهه یونانی پیروزی است. این پیکره ی با مهارت تراش یافته به خاطر حالت واقع گرایانه اش، لباس های پر چین و چروک، و بال های بزرگ آن مشهور است.
○ رم
اولین تفسیر هنری یک فرشته در قبرستان پریسیلا، گورستانی برای دفن مسیحیان در قرن سوم، یافت شد.

در یکی از قسمت های این گورستان، مجموعه ای از نقاشی های دیواری صحنه هایی از عهد قدیم و جدید را نشان می دهد. علاوه بر پیوند اسحاق و تصاویر مدونا و کودک، این نقاشی های دیواری داستان آشنایی را نیز روایت می کنند که رویدادی از کتاب مقدس است؛ فرشته گابریل(جبرئیل) به ماری(مریم) وحی کرد که او پسر خدا را به دنیا خواهد آورد.

گرچه معتقدند این نقش جبرئیل است اما این طرح بال ندارد. در حقیقت، تا قرون بعدی، هنرمندان پیشین آشنایی چندانی با فرشتگان نداشتند.

○ بیزانس
اولین اثر هنری شناخته شده برای نشان دادن فرشتگان با بال به قرن چهارم برمی گردد. تزئینات یک تابوت سنگی از جنس مرمر(که به سارکوفاگوس مشهور است) یافت شده در نزدیکی ترکیه، نشان دهنده ی تعداد زیادی از فرشتگان بالدار در هنر بیزانس هستند.

برای چندین قرن بعد، فرشتگان به عنوان موضوع موزاییک های طلایی، نقاشی های پانلی و دیگر آیکون های کاتولیک رومی ظاهر شدند.
○ قرون وسطی
هنرمندان قرون وسطایی تفسیر بیزانس از فرشتگان را به تصویب رساندند و آنها را تبدیل به نقاشی هایی با پس زمینه طلایی کردند. اغلب این موجودات بالدار را می توان در پس زمینه صحنه هایی حاوی چهره های مقدس دید، آثاری مانند "مریم باکره و عیسی" و "مدونا و کودک با فرشتگان" اثر پیترو دی دومنیکو دا مونتپولچیانو.

به همین ترتیب، این پیام آوران الهی اغلب در نسخه های خطی به عنوان عناصر تزئینی و موضوعات اصلی داستان ها، ظاهر شدند.

○ رنسانس ایتالیایی
در دوران ابتدایی رنسانس، هنرمندان به استفاده از فرشتگان در آثار خود ادامه دادند. با این حال، بر خلاف تصویرهای قرون وسطایی، این آثار بیشتر شروع به نگاه به زمین کردند —تکاملی که به نگرش هنرمندان عالی رنسانس به طبیعت گرایی اشاره کرد— یک نمونه اولیه که این تغییر را نشان می دهد، "مدونا با کودک و دو فرشته" اثر فرا فیلیپو لیپی است.

هنرمندان رنسانس شمالی مانند یان فن ایک، نیز بال فرشته ها را با جایگزین کردن پرهای طلایی و سیاه با ترکیبات رنگارنگ شگفت انگیز، دوباره طراحی کردند.
○ نئوکلاسیسم
با الهام از رئالیسم رنسانس، هنرمندان نئوکلاسیکال طرح های ناتورالیستی از فرشتگان نقاشی می کردند که در قالب کودک-فرشته ها(cherubs) و زنان زیبارو به تصویر کشیده می شدند. وجود نقوش فرشته در کارهای رنسانس کیفیت آنها را بسیار بالا برده بود.

بر خلاف قبل اما، فرشتگان نئوکلاسیک دقیقا مطابق آنچه در کتب مقدس وجود داشت، نبود. بلکه اقتباسی از اساطیر باستانی و با الهام از هنر کلاسیک بود؛ مانند نقاشی معروف "تولد ونوس" اثر #ویلیام_بوگرو.

○ مدرنیسم
در قرن ۲۰، همچنان، هنرمندان با نگاه به آسمان به دنبال الهام گیری بودند. #مارک_شاگال، یک یهودی مدرنیست، با توجه به علاقه ی همیشگی اش به متون عهد عتیق، در کارهایش از طرح فرشتگان استفاده می کرد.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#نقاشی

#ویلیام_بوگرو، آواز فرشتگان، ۱۸۸۱

William-Adolphe Bouguereau, ‘Song of the Angels,’ 1881

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#نقاشی

#ویلیام_بوگرو، تولد ونوس، ۱۸۷۹

William-Adolphe Bouguereau, ‘Birth of Venus,’ 1879

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#چــــکــــامــــه

در شمار آن کاهنان و کشیشان مباش
که شیب تند و ستیغ پرخار بهشت را به من بنمایی
و خود چون رندانِ لاابالی
در راه پُرگل و ریحانِ عیش بخرامی
و هیچ پروای خویشت نباشد...


#ویلیام_شکسپیر

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#مـــعـــرفـــی_هـــنـــرمـــنـــد

#نـــقـــاش

#ویلیام_ترنر (William Turner)، نقاش انگلیسی، به سبب نوآوری‌هایش، یکی از مهم‌ترین منظره‌نگاران اروپایی به شمار می‌آید. ترنر پیش از آنکه راه منظره‌نگاران سده‌ی هفدهم را در پیش گیرد، آبرنگ‌کار چیره‌دستی بود و به موضع‌نگاری گرایش داشت. اما اوج محبوبیت او هنگامی بود که پرده‌های رنگ‌روغنی بزرگ و تیره‌فام، و گاه تصنعی، نقاشی می‌کرد. سپس در چندین منظره‌ی شاعرانه و روایی اثرپذیری از کلود لُرن را نمایان کرد. و طی چند سال، میان موضوع‌های تاریخی (گذشتن هانیبال از کوه‌های آلپ – ۱۸۱۲) و برداشت‌های ساده از طبیعت (بامداد مه‌آلود – ۱۸۱۳) در نوسان بود. ضمن سفری به ایتالیا (۱۸۱۹)، با گرمی روشنی، و غنای رنگی مناظر آن سرزمین روبه‌رو شد. این سفر اثری تعیین‌کننده بر او گذاشت؛ و در رم و ونیز طرحواره‌های بی‌شمار با آبرنگ ساخت که لطافت و سادگی منظره‌نگاری خاور دور را به یاد می‌آورند.

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🌿

🔴#_چــــکــــامــــه🎵


عشق هر چه بیشتر در پنهان داشتن خویش بکوشد، خود را آشکارتر می‌سازد.


#ویلیام_شکسپیر
#طوفان
نقاشی: #ادوارد_مونش

🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸

🌸🍂🌸@Bookirancity