🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#معرفی_یک_کارگردان
#ویم_وندرس ( - 1945)
Wim Wenders (1945 - )
ویم وندرس کارگردان، تهیهکننده و فیلمنامهنویس (۱۹۴۵، دوسلدورف - آلمان) با نام ارنست ویلهلم وندرس دُرست پس از پایانِ جنگِ جهانی دوم به دنیا آمد. از همان کودکی، علاقه زیادی به سینمای آمریکا داشت؛ اما بهجای محصولات بزرگ تجاری، شیفتهی فیلمهای رده «ب»، بهخصوص ملودرام و وسترن بود. پس از تحصیل در رشتههای پزشکی و فلسفه در کشورِ خودش، به پاریس (مکانی ایدئال برای دیدن فیلمهای آمریکایی) رفت و در رشتهی هنر تحصیل کرد و سپس به آلمان بازگشت و مدتی هم در آکادمی فیلم و تلویزیون مونیخ دوره دید. مثل بسیاری از همنسلان سینماگر فرانسویاش، وندرس نیز کارش را در سینما با نوشتن نقد فیلم آغاز کرد و سپس، تعدادی فیلم کوتاه ساخت. در ۱۹۷۰، بهاتفاق چند تن از فیلمسازان جوان، شرکتِ پخش و تولید فیلمی را پایه گذاشت. تابستان در شهر (۱۹۷۰)، نخستین فیلمِ بلند وندرس بود اما چندی بعد در ۱۹۷۲، داغِ ننگ، اقتباسی از رمان ناتانیل هوتورن بود که توجه علاقهمندان را در سایر کشورها به سویش جلب کرد. فیلم دستاوردهایی هم داشت، ازجمله بازی درخشانی که از سنتا برگر در نقش «هستر پراین» گرفته و بهعلاوه، توانسته بود مناظر اسپانیا را طوری توصیف کند که بهعنوان نیوانگلند (امریکا) در قرن نوزدهم باورپذیر باشد. در همان زمان وندرس، کارگردانی سری فیلمهای جادهای خود را، ملهم از فیلمهایی مثل ایزی رایدر (دنیس هاپر، ۱۹۷۰) آغاز کرد. در این ژانر، او سه فیلم پشتهم ساخت: آلیس در شهرها (۱۹۷۳)، حرکت غلط (۱۹۷۴) و سلاطین جاده (۱۹۷۶). برای دوست آمریکایی (۱۹۷۷) نخستین فیلمش به زبان انگلیسی، سه تن از شخصیتهای سینمایی موردعلاقهاش، دنیس هاپر و نیکلاس ری و ساموئل فولر را به کار گرفت و بعدها، آذرخش روی آب (۱۹۸۱) را بهاتفاق ری کارگردانی کرد. فیلمهایی که وندرس در آمریکا و با سرمایهی آمریکایی ساخت، همت (۱۹۸۲) و پاریس، تگزاس (۱۹۸۴)، در توصیف و زندهکردنِ زمانه و مکانِ ماجراها، درخشان عمل کرده بودند و او بیشک، میتوانست بهگونهای رضایتبخش، به کارش در هالیوود ادامه دهد؛ ولی ظاهراً اروپا را ترجیح میداد.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#معرفی_یک_کارگردان
#ویم_وندرس ( - 1945)
Wim Wenders (1945 - )
ویم وندرس کارگردان، تهیهکننده و فیلمنامهنویس (۱۹۴۵، دوسلدورف - آلمان) با نام ارنست ویلهلم وندرس دُرست پس از پایانِ جنگِ جهانی دوم به دنیا آمد. از همان کودکی، علاقه زیادی به سینمای آمریکا داشت؛ اما بهجای محصولات بزرگ تجاری، شیفتهی فیلمهای رده «ب»، بهخصوص ملودرام و وسترن بود. پس از تحصیل در رشتههای پزشکی و فلسفه در کشورِ خودش، به پاریس (مکانی ایدئال برای دیدن فیلمهای آمریکایی) رفت و در رشتهی هنر تحصیل کرد و سپس به آلمان بازگشت و مدتی هم در آکادمی فیلم و تلویزیون مونیخ دوره دید. مثل بسیاری از همنسلان سینماگر فرانسویاش، وندرس نیز کارش را در سینما با نوشتن نقد فیلم آغاز کرد و سپس، تعدادی فیلم کوتاه ساخت. در ۱۹۷۰، بهاتفاق چند تن از فیلمسازان جوان، شرکتِ پخش و تولید فیلمی را پایه گذاشت. تابستان در شهر (۱۹۷۰)، نخستین فیلمِ بلند وندرس بود اما چندی بعد در ۱۹۷۲، داغِ ننگ، اقتباسی از رمان ناتانیل هوتورن بود که توجه علاقهمندان را در سایر کشورها به سویش جلب کرد. فیلم دستاوردهایی هم داشت، ازجمله بازی درخشانی که از سنتا برگر در نقش «هستر پراین» گرفته و بهعلاوه، توانسته بود مناظر اسپانیا را طوری توصیف کند که بهعنوان نیوانگلند (امریکا) در قرن نوزدهم باورپذیر باشد. در همان زمان وندرس، کارگردانی سری فیلمهای جادهای خود را، ملهم از فیلمهایی مثل ایزی رایدر (دنیس هاپر، ۱۹۷۰) آغاز کرد. در این ژانر، او سه فیلم پشتهم ساخت: آلیس در شهرها (۱۹۷۳)، حرکت غلط (۱۹۷۴) و سلاطین جاده (۱۹۷۶). برای دوست آمریکایی (۱۹۷۷) نخستین فیلمش به زبان انگلیسی، سه تن از شخصیتهای سینمایی موردعلاقهاش، دنیس هاپر و نیکلاس ری و ساموئل فولر را به کار گرفت و بعدها، آذرخش روی آب (۱۹۸۱) را بهاتفاق ری کارگردانی کرد. فیلمهایی که وندرس در آمریکا و با سرمایهی آمریکایی ساخت، همت (۱۹۸۲) و پاریس، تگزاس (۱۹۸۴)، در توصیف و زندهکردنِ زمانه و مکانِ ماجراها، درخشان عمل کرده بودند و او بیشک، میتوانست بهگونهای رضایتبخش، به کارش در هالیوود ادامه دهد؛ ولی ظاهراً اروپا را ترجیح میداد.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔴#_نقل_قول
#_سکانس
▪️اگر در قرن حاضر هنوز چیزی مقدس وجود داشته باشد، چیزی مانند گنجینهای سینمایی، آن گنجینه برای شخص من آثار "یاسوجیرو اوزو" است.
#ویم_وندرس
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
#_سکانس
▪️اگر در قرن حاضر هنوز چیزی مقدس وجود داشته باشد، چیزی مانند گنجینهای سینمایی، آن گنجینه برای شخص من آثار "یاسوجیرو اوزو" است.
#ویم_وندرس
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity