"جشن خردادگان همایون باد"
💧💧💧💧💧💧💧💧
در گاهشماری زرتشتیان هر کدام از روزهای ماه نامی دارند که در این بین نامهای دوازده ماه نیز وجود دارد مانند فروردین، خرداد، بهمن و … . هر گاه نام روز با نام ماه یکی شود ایرانیان آن روز را جشن میگیرند. روز ششم هر ماه خرداد نام دارد. جشن خردادگان در روز ششم خرداد ماه و به مناسبت همنام شدن روز و ماه برگزار میشود.
در اسطورههای اوستایی و باورهای زرتشتی٬ خرداد پنجمین امشاسپند است. این امشاسپندبانو نماینده رسایی و کمال و دانش اهورامزداست و در گیتی به نگهبانی آبها گماشته شده است. او سلامتی و کامیابی و ثروت را برای انسانها به ارمغان میآورد و کسان را در چیرگی بر تشنگی یاری میکند از این روی زرشتیان، به هنگام نوشیدن آب از او به نیکی یاد میکنند. او پاسدار و سَروَر سالها و ماهها و روزها و فصلهاست.
هورمزد او را برای هدیه دادن رستگاری و آسایش و رامش (نشاط) و بهروزی و لذت به پیروانش برگزیده تا انسانها برای راندن نیروهای اهریمن نام او را بر زبان بیاورند و از او یاد کنند. در باور زرتشتیان هر آنکس که خرداد را بستاید همانند آن است که همه امشاسپندان را ستایش کردهاست.
در کتابهای کهن از گل سوسن به عنوان گل ویژه «خُرداد» نام برده شدهاست. معروفترین نمونههای گل سوسن نزد ایرانیان، سوسن سپید یا سوسن آزاد است.
در اسطورههای زرتشتی٬ دو امشاسپند هـَئوروَتات و اَمـِر ِتـاتْ (خرداد و مرداد) پیوسته در کنار یکدیگر یاد میشوند و در اوستای نو نیز این دو امشاسپند، پاسدارنده آبها و گیاهان اند که به یاری مردمان میآیند و تشنگی و گرسنگی را شکست میدهند. به سبب ارتباطشان با آنچه که زندگی را حفظ می کند٬ پاسدار خوردنیها و نوشیدنیها برای انسانها و موجودات دیگر هستند. جسم خاکی زرتشت یا «گوهر تن» نیز به آن دو سپرده شدهاست.
بنا بر نوشتههای زرتشتی و پهلوی این دو امشاسپندبانو به همراه سپندارمذ در سمت چپ اهورامزدا میایستند. هورمزد٬ «رسایی خرداد» و «جاودانگی امرداد» را به کسی خواهد بخشید که اندیشه و گفتار و کردارش برابر آیین راستی است.
همانطور كه این دو امشاسپند کنارهم و باهم ناميده میشوند، دو دیو که هماورد این دو هستند نیز همیشه در کنار هم هستند. زَريزدیو، ديو گرسنگی و دشمن امرداد است كه زهر می سازد و تَريزدیو ، نیز ديو تشنگی و دشمن امشاسپند خرداد است.
یکی از مهمترین آیینهای جشن خردادگان، رفتن به سرچشمهها یا کنار دریاها و رودها، تن شویی در آب و خواندن نیایشهای ویژه این روز همراه با شادی و سرور در کنار خانواده و دوستان بوده است.
نمونه ای از سنت های رایج در این روز را می توان از سروده « دستور داراب پالن » موبد بزرگ پارسی در منظومه « فرضیات نامه » برداشت نمود که از آیین های ویژه خرداد روز به « تن شویی » و « کندن چاه » و « نو کردن کاریز» اشاره می کند و در همین مورد در متن پهلوی « اندرز انوشه روان آذرپاد مهر اسپندان» یاد آوری شده که « در خرداد روز جوی کن».
بر این پایه، در این روز توجه ویژهای به نگهداری و نوسازی نقطهای که آب از آنجا سرچشمه گرفته و در آنجا جاری میشود شده است؛ مانند: چشمهها، چاهها، جویها، کاریزها و رودها که با آب زندگی بخش خود، ادامه زندگی را در این کره خاکی برای نسل بشر امکان پذیر میکنند.
به راستی اگر ما ایرانیان دست کم مفهوم مادی جشن هایی همچون خردادگان را درست درک می کردیم شاید امروز رودها و تالاب ها و دریاچه ها و کاریزها و دریاهای ما به خاطر بی آبی و آلودگی و تخریب روز افزون نفس های آخر را نمی کشیدند. https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
💧💧💧💧💧💧💧💧
در گاهشماری زرتشتیان هر کدام از روزهای ماه نامی دارند که در این بین نامهای دوازده ماه نیز وجود دارد مانند فروردین، خرداد، بهمن و … . هر گاه نام روز با نام ماه یکی شود ایرانیان آن روز را جشن میگیرند. روز ششم هر ماه خرداد نام دارد. جشن خردادگان در روز ششم خرداد ماه و به مناسبت همنام شدن روز و ماه برگزار میشود.
در اسطورههای اوستایی و باورهای زرتشتی٬ خرداد پنجمین امشاسپند است. این امشاسپندبانو نماینده رسایی و کمال و دانش اهورامزداست و در گیتی به نگهبانی آبها گماشته شده است. او سلامتی و کامیابی و ثروت را برای انسانها به ارمغان میآورد و کسان را در چیرگی بر تشنگی یاری میکند از این روی زرشتیان، به هنگام نوشیدن آب از او به نیکی یاد میکنند. او پاسدار و سَروَر سالها و ماهها و روزها و فصلهاست.
هورمزد او را برای هدیه دادن رستگاری و آسایش و رامش (نشاط) و بهروزی و لذت به پیروانش برگزیده تا انسانها برای راندن نیروهای اهریمن نام او را بر زبان بیاورند و از او یاد کنند. در باور زرتشتیان هر آنکس که خرداد را بستاید همانند آن است که همه امشاسپندان را ستایش کردهاست.
در کتابهای کهن از گل سوسن به عنوان گل ویژه «خُرداد» نام برده شدهاست. معروفترین نمونههای گل سوسن نزد ایرانیان، سوسن سپید یا سوسن آزاد است.
در اسطورههای زرتشتی٬ دو امشاسپند هـَئوروَتات و اَمـِر ِتـاتْ (خرداد و مرداد) پیوسته در کنار یکدیگر یاد میشوند و در اوستای نو نیز این دو امشاسپند، پاسدارنده آبها و گیاهان اند که به یاری مردمان میآیند و تشنگی و گرسنگی را شکست میدهند. به سبب ارتباطشان با آنچه که زندگی را حفظ می کند٬ پاسدار خوردنیها و نوشیدنیها برای انسانها و موجودات دیگر هستند. جسم خاکی زرتشت یا «گوهر تن» نیز به آن دو سپرده شدهاست.
بنا بر نوشتههای زرتشتی و پهلوی این دو امشاسپندبانو به همراه سپندارمذ در سمت چپ اهورامزدا میایستند. هورمزد٬ «رسایی خرداد» و «جاودانگی امرداد» را به کسی خواهد بخشید که اندیشه و گفتار و کردارش برابر آیین راستی است.
همانطور كه این دو امشاسپند کنارهم و باهم ناميده میشوند، دو دیو که هماورد این دو هستند نیز همیشه در کنار هم هستند. زَريزدیو، ديو گرسنگی و دشمن امرداد است كه زهر می سازد و تَريزدیو ، نیز ديو تشنگی و دشمن امشاسپند خرداد است.
یکی از مهمترین آیینهای جشن خردادگان، رفتن به سرچشمهها یا کنار دریاها و رودها، تن شویی در آب و خواندن نیایشهای ویژه این روز همراه با شادی و سرور در کنار خانواده و دوستان بوده است.
نمونه ای از سنت های رایج در این روز را می توان از سروده « دستور داراب پالن » موبد بزرگ پارسی در منظومه « فرضیات نامه » برداشت نمود که از آیین های ویژه خرداد روز به « تن شویی » و « کندن چاه » و « نو کردن کاریز» اشاره می کند و در همین مورد در متن پهلوی « اندرز انوشه روان آذرپاد مهر اسپندان» یاد آوری شده که « در خرداد روز جوی کن».
بر این پایه، در این روز توجه ویژهای به نگهداری و نوسازی نقطهای که آب از آنجا سرچشمه گرفته و در آنجا جاری میشود شده است؛ مانند: چشمهها، چاهها، جویها، کاریزها و رودها که با آب زندگی بخش خود، ادامه زندگی را در این کره خاکی برای نسل بشر امکان پذیر میکنند.
به راستی اگر ما ایرانیان دست کم مفهوم مادی جشن هایی همچون خردادگان را درست درک می کردیم شاید امروز رودها و تالاب ها و دریاچه ها و کاریزها و دریاهای ما به خاطر بی آبی و آلودگی و تخریب روز افزون نفس های آخر را نمی کشیدند. https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
در زمان هخامنشیان به حفظ منابع آب بسیار توجه نشان داده میشد، به گواهی تاریخ مصر، دریاسالار پارسی «اسکیلاکس هخامنشی» هنگام اقامت در مصر، فنون احداث کاریز را به مصریان آموخت.https://t.me/joinchat/AAAAA
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#میراث_سرزمینم
🌸 جشن خُردادگان در یک نگاه
.
💧نام جشن : خُردادگان.
.
💧زمان برگزاری : روز خرداد ( ششمین روز ماه ) از ماه خرداد ( سومین ماه سال ).
.
💧 انگیزه برگزاری : فرخندگی هم نامی روز و ماه به نام امشاسپند خرداد و بزرگداشت جایگاه آن در اندیشه ایرانیان.
.
💧مفهوم امشاسپند خرداد: « خرداد » در اوستا «هـَئوروَتات» و در پهلوی «خُردات» یا «هُردات » به معنی رسایی و کمال است که در گات ها یکی از فروزه های اهورا مزدا و در اوستای نو نام یکی از هفت امشاسپند و نماد رسایی اهورا مزدا است. خرداد، امشاسپند بانویی است که نگهداری از آب ها در این جهان خویشکاری اوست و کسان را در چیرگی بر تشنگی یاری می کند از این روی در سنت، به هنگام نوشیدن آب از او به نیکی یاد می شود. در گات ها، از خرداد و امرداد پیوسته در کنار یکدیگر یاد می شود و در اوستای نو نیز این دو امشاسپند، پاسدارنده آب ها و گیاهان اند که به یاری مردمان می آیند و تشنگی و گرسنگی را شکست می دهند. در یسنا، هات 47، آمده است که اهورامزدا رسایی خرداد و جاودانگی امرداد را به کسی خواهد بخشید که اندیشه و گفتار و کردارش برابر آیین راستی است.
💧 امشاسپند خرداد در متن های کهن : چهارمین یشت از یشت های بیست و یک گانه اوستا، ویژه ستایش و نیایش امشاسپند بانو خرداد است که در آن یشت از زبان اهورا مزدا یادآور می شود که « ... یاری و رستگاری و رامش و بهروزی خرداد را برای مردمان اشون بیافریدم...» و سپس تاکید می شود هر آن کس که خرداد را بستاید همانند آن است که همه امشاسپندان را ستایش کرده است.
در بندهش نیز درباره خرداد آمده است : « ... ششم از مینویان، خرداد است؛ او از آفرینش گیتی آب را به خویش پذیرفت..» ، « ... خرداد سرور سال ها و ماه ها و روزهاست [ یعنی] که او سرور همه است. او را به گیتی، آب خویش است. چنین گوید: هستی، زایش و پرورش همه موجودات مادی جهان از آب است و زمین را نیز آبادانی از اوست...»
.
🌿 گل ویژه جشن خردادگان : در کتاب بندهش از گل سوسن به عنوان گل ویژه امشاسپند بانو « خُرداد » نام برده شده است: «... این را نیز گوید که هرگلی از آنِ امشاسپندی است؛ و باشد که گوید: ... سوسن خرداد را، .. » که بر این بنیان بهترین نماد برای جشن خردادگان گل سوسن است. معروف ترین نمونه های گل سوسن نزد ایرانیان سوسن سپید Lilium candidum یا سوسن آزاد است که به نام سوسن ده زبان یا سوسن گل دراز نیز شناخته می شود، همچنین یکی دیگر از گونه های نادر گل سوسن که بومی برخی مناطق شمالی ایران است ، سوسن چلچراغ ( Lilium lederbourii ) نام گرفته است. در متن پهلوی « خسرو قبادان و ریدکی» بوی گل سوسن سپید، چون « بوی دوستی » توصیف شده است.
.
💦 آیین های جشن خردادگان : یکی از مهم ترین آیین های روز خرداد که در جشن خرادگان پررنگ تر می شود، رفتن به سرچشمه ها یا کنار دریاها و رودها، تن شویی در آب و خواندن نیایش های ویژه این روز همراه با شادی و سرور در کنار خانواده و دوستان بوده است.
نمونه ای از سنت های رایج در این روز را می توان از سروده « دستور داراب پالن » موبد بزرگ پارسی در منظومه « فرضیات نامه » برداشت نمود که از آیین های ویژه خرداد روز به « تن شویی » و « کندن چاه » و « نو کردن کاریز» اشاره می کند و در همین مورد در متن پهلوی « اندرز انوشه روان آذرپاد مهر اسپندان» یاد آوری شده که « در خرداد روز جوی کن».
بر این پایه، در این روز توجه ای ویژه می شده به نگهداری و نوسازی جای هایی که آب از آن ها سرچشمه می گیرد و در آنجا جاری می شود چون چشمه ها ، چاه ها ، جوی ها ، کاریز ها و رود ها که با آب زندگی بخش خود، ادامه زندگی را در این کره خاکی برای زیستمندان امکان پذیر می کنند.
.
💦💧پپام جشن خردادگان: به راستی اگر ما ایرانیان دست کم مفهوم مادی جشن هایی همچون خردادگان را درست درک می کردیم شاید امروز رودها و تالاب ها و دریاچه ها و کاریزها و دریاهای ما به خاطر بی آبی و آلودگی و تخریب روز افزون نفس های آخر را نمی کشیدند.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#میراث_سرزمینم
🌸 جشن خُردادگان در یک نگاه
.
💧نام جشن : خُردادگان.
.
💧زمان برگزاری : روز خرداد ( ششمین روز ماه ) از ماه خرداد ( سومین ماه سال ).
.
💧 انگیزه برگزاری : فرخندگی هم نامی روز و ماه به نام امشاسپند خرداد و بزرگداشت جایگاه آن در اندیشه ایرانیان.
.
💧مفهوم امشاسپند خرداد: « خرداد » در اوستا «هـَئوروَتات» و در پهلوی «خُردات» یا «هُردات » به معنی رسایی و کمال است که در گات ها یکی از فروزه های اهورا مزدا و در اوستای نو نام یکی از هفت امشاسپند و نماد رسایی اهورا مزدا است. خرداد، امشاسپند بانویی است که نگهداری از آب ها در این جهان خویشکاری اوست و کسان را در چیرگی بر تشنگی یاری می کند از این روی در سنت، به هنگام نوشیدن آب از او به نیکی یاد می شود. در گات ها، از خرداد و امرداد پیوسته در کنار یکدیگر یاد می شود و در اوستای نو نیز این دو امشاسپند، پاسدارنده آب ها و گیاهان اند که به یاری مردمان می آیند و تشنگی و گرسنگی را شکست می دهند. در یسنا، هات 47، آمده است که اهورامزدا رسایی خرداد و جاودانگی امرداد را به کسی خواهد بخشید که اندیشه و گفتار و کردارش برابر آیین راستی است.
💧 امشاسپند خرداد در متن های کهن : چهارمین یشت از یشت های بیست و یک گانه اوستا، ویژه ستایش و نیایش امشاسپند بانو خرداد است که در آن یشت از زبان اهورا مزدا یادآور می شود که « ... یاری و رستگاری و رامش و بهروزی خرداد را برای مردمان اشون بیافریدم...» و سپس تاکید می شود هر آن کس که خرداد را بستاید همانند آن است که همه امشاسپندان را ستایش کرده است.
در بندهش نیز درباره خرداد آمده است : « ... ششم از مینویان، خرداد است؛ او از آفرینش گیتی آب را به خویش پذیرفت..» ، « ... خرداد سرور سال ها و ماه ها و روزهاست [ یعنی] که او سرور همه است. او را به گیتی، آب خویش است. چنین گوید: هستی، زایش و پرورش همه موجودات مادی جهان از آب است و زمین را نیز آبادانی از اوست...»
.
🌿 گل ویژه جشن خردادگان : در کتاب بندهش از گل سوسن به عنوان گل ویژه امشاسپند بانو « خُرداد » نام برده شده است: «... این را نیز گوید که هرگلی از آنِ امشاسپندی است؛ و باشد که گوید: ... سوسن خرداد را، .. » که بر این بنیان بهترین نماد برای جشن خردادگان گل سوسن است. معروف ترین نمونه های گل سوسن نزد ایرانیان سوسن سپید Lilium candidum یا سوسن آزاد است که به نام سوسن ده زبان یا سوسن گل دراز نیز شناخته می شود، همچنین یکی دیگر از گونه های نادر گل سوسن که بومی برخی مناطق شمالی ایران است ، سوسن چلچراغ ( Lilium lederbourii ) نام گرفته است. در متن پهلوی « خسرو قبادان و ریدکی» بوی گل سوسن سپید، چون « بوی دوستی » توصیف شده است.
.
💦 آیین های جشن خردادگان : یکی از مهم ترین آیین های روز خرداد که در جشن خرادگان پررنگ تر می شود، رفتن به سرچشمه ها یا کنار دریاها و رودها، تن شویی در آب و خواندن نیایش های ویژه این روز همراه با شادی و سرور در کنار خانواده و دوستان بوده است.
نمونه ای از سنت های رایج در این روز را می توان از سروده « دستور داراب پالن » موبد بزرگ پارسی در منظومه « فرضیات نامه » برداشت نمود که از آیین های ویژه خرداد روز به « تن شویی » و « کندن چاه » و « نو کردن کاریز» اشاره می کند و در همین مورد در متن پهلوی « اندرز انوشه روان آذرپاد مهر اسپندان» یاد آوری شده که « در خرداد روز جوی کن».
بر این پایه، در این روز توجه ای ویژه می شده به نگهداری و نوسازی جای هایی که آب از آن ها سرچشمه می گیرد و در آنجا جاری می شود چون چشمه ها ، چاه ها ، جوی ها ، کاریز ها و رود ها که با آب زندگی بخش خود، ادامه زندگی را در این کره خاکی برای زیستمندان امکان پذیر می کنند.
.
💦💧پپام جشن خردادگان: به راستی اگر ما ایرانیان دست کم مفهوم مادی جشن هایی همچون خردادگان را درست درک می کردیم شاید امروز رودها و تالاب ها و دریاچه ها و کاریزها و دریاهای ما به خاطر بی آبی و آلودگی و تخریب روز افزون نفس های آخر را نمی کشیدند.
https://t.me/joinchat/AAAAAE5DraCayIXjcpNvyw
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
Telegram
Book_iran_city
📚#معرفی_کتاب
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🎨#معرفی_نقاشی
🎼#موسیقی_ناب
📜#اشعار_ناب
📰#سخنان_بزرگان
📽#دیالوگ_سینما
📷#عکس_نوشته
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#_یادمان
۲ شهریور زادروز #حسین_مسرّت
( زاده ۲ شهریور ۱۳۳۹ یزد) نویسنده و پژوهشگر
حسین مسرّت، از پژوهشگران و مصححان متون کهن و کتابشناسان و یزدشناسان شناخته شدۀ کشور است. او تحصیلات مقدّماتی و کارشناسی زبان و ادبیّات فارسی را در یزد و کارشناسی ارشد نسخهشناسی را در دانشگاه شهید بهشتی گذرانده است. وی هم اکنون دارای بیش از ۶۰ عنوان کتاب و ۸۰۰ مقاله چاپی است و افزون بر حوزۀ یزدشناسی و کتابشناسی به ویژه تصحیح متون و فهرست نگاری نسخ خطّی، دستی هم در شعر و شاعری دارد و با تخلّص «مسرور» شعر می سراید. او در سال ۱۳۵۶ نخستین مقالهاش را در روزنامه اطلاعات منتشر کرد. اخیراً به همّت دکتر پیام شمس الدینی و خانۀ کتاب ایران، کتابی در ۳۵۶ صفحه با عنوان « یادگار قلم، کارنامۀ پژوهشی حسین مسرّت» منتشر کرده است که علاوه بر آن، گفتگوی مفصّلی با این پژوهشگر پرتلاش در شرح زندگی و آثارش دارد. در خرداد ۱۳۹۸ همایش نکوداشت وی در یزد برگزار شد وکتابی با عنوان «کاریز فرهنگ» به این مناسبت چاپ شد.
گزیدۀ آثار :
الف – پژوهش و نگارش
آب انبارهای شهر یزد
آتش جانسوز
آذر یزدی شیفته کتاب
آقا رضا سعیدی
از خاک تا خشت
امید شعر
بادیۀ عشق
بارالها
بقای شعر
پرده گشا راز نما
پژوهشی در آب انبارهای شهر یزد
پناه مردم
پویای فرهنگ
پیشوای آزادی
در آیینه خشت خام
در آیینه روزها
دیباچه ها
دیدگاهها، دربارهٔ آثار دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن(5 جلد)
ذات لایزال
رضا مدرّس یزدی
روحانی فرهنگ دوست
روشن تر از روشن
رهاورد دیدار
زندگی نامه و خدمات علمی آذر یزدی
زندگی و آثار استاد محمود مشروطه
سفرنامۀ منشیزاده
سفرها و سخن ها
سید احمد اخوان دستمالچی
سید علی محمد وزیری یزدی
سیمای یزد
شاعر لب دوخته
شکوه پارسایی و پایداری
طبیب دلها
فهرست الفبایی کتابهای خطی پزشکی کتابخانه وزیری
کتابشناسی ابوالفضل رشیدالدّین میبدی
کتابشناسی اخوان ثالث
کتابشناسی فرّخی یزدی
کتابشناسی وحشی بافقی
گزیده اشعار وحشی بافقی
گنج کویر
مردی با باوری بلند و روشن
مرغ طوفان، دربارهٔ زندگی و افکار فرخی یزدی
میراث نیاکان، یادنامه مهدی اخوان ثالث
مسجد جامع کبیر یزد
مهدی آذر یزدی
نادر فرخنده پیام
ویژه نامۀ کنگره بزرگداشت فرخی یزدی
ویژه نامۀ همایش نکوداشت استاد مهدی آذر یزدی
یادمان شادروان وزیری یزدی
یزد
یزدانش
یزد شناس نامور
یزد، یادگار تاریخ (۲ جلد)
یکتای بی همتا
ب- تصحیح :
بستان نياز و گلستان راز
تذکرۀ میکده، همراه با تاریخ ادبیّات یزد در عصر قاجار
دیوان اشعار کاظم ثابتی اشرف
دیوان غیاث الدّین نقشبند یزدی
دیوان فرّخی یزدی
دیوان قضایی یزدی
رباعیّات مومن یزدی
سفرنامه منشی زاده
#عمرشون_پاینده
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#_یادمان
۲ شهریور زادروز #حسین_مسرّت
( زاده ۲ شهریور ۱۳۳۹ یزد) نویسنده و پژوهشگر
حسین مسرّت، از پژوهشگران و مصححان متون کهن و کتابشناسان و یزدشناسان شناخته شدۀ کشور است. او تحصیلات مقدّماتی و کارشناسی زبان و ادبیّات فارسی را در یزد و کارشناسی ارشد نسخهشناسی را در دانشگاه شهید بهشتی گذرانده است. وی هم اکنون دارای بیش از ۶۰ عنوان کتاب و ۸۰۰ مقاله چاپی است و افزون بر حوزۀ یزدشناسی و کتابشناسی به ویژه تصحیح متون و فهرست نگاری نسخ خطّی، دستی هم در شعر و شاعری دارد و با تخلّص «مسرور» شعر می سراید. او در سال ۱۳۵۶ نخستین مقالهاش را در روزنامه اطلاعات منتشر کرد. اخیراً به همّت دکتر پیام شمس الدینی و خانۀ کتاب ایران، کتابی در ۳۵۶ صفحه با عنوان « یادگار قلم، کارنامۀ پژوهشی حسین مسرّت» منتشر کرده است که علاوه بر آن، گفتگوی مفصّلی با این پژوهشگر پرتلاش در شرح زندگی و آثارش دارد. در خرداد ۱۳۹۸ همایش نکوداشت وی در یزد برگزار شد وکتابی با عنوان «کاریز فرهنگ» به این مناسبت چاپ شد.
گزیدۀ آثار :
الف – پژوهش و نگارش
آب انبارهای شهر یزد
آتش جانسوز
آذر یزدی شیفته کتاب
آقا رضا سعیدی
از خاک تا خشت
امید شعر
بادیۀ عشق
بارالها
بقای شعر
پرده گشا راز نما
پژوهشی در آب انبارهای شهر یزد
پناه مردم
پویای فرهنگ
پیشوای آزادی
در آیینه خشت خام
در آیینه روزها
دیباچه ها
دیدگاهها، دربارهٔ آثار دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن(5 جلد)
ذات لایزال
رضا مدرّس یزدی
روحانی فرهنگ دوست
روشن تر از روشن
رهاورد دیدار
زندگی نامه و خدمات علمی آذر یزدی
زندگی و آثار استاد محمود مشروطه
سفرنامۀ منشیزاده
سفرها و سخن ها
سید احمد اخوان دستمالچی
سید علی محمد وزیری یزدی
سیمای یزد
شاعر لب دوخته
شکوه پارسایی و پایداری
طبیب دلها
فهرست الفبایی کتابهای خطی پزشکی کتابخانه وزیری
کتابشناسی ابوالفضل رشیدالدّین میبدی
کتابشناسی اخوان ثالث
کتابشناسی فرّخی یزدی
کتابشناسی وحشی بافقی
گزیده اشعار وحشی بافقی
گنج کویر
مردی با باوری بلند و روشن
مرغ طوفان، دربارهٔ زندگی و افکار فرخی یزدی
میراث نیاکان، یادنامه مهدی اخوان ثالث
مسجد جامع کبیر یزد
مهدی آذر یزدی
نادر فرخنده پیام
ویژه نامۀ کنگره بزرگداشت فرخی یزدی
ویژه نامۀ همایش نکوداشت استاد مهدی آذر یزدی
یادمان شادروان وزیری یزدی
یزد
یزدانش
یزد شناس نامور
یزد، یادگار تاریخ (۲ جلد)
یکتای بی همتا
ب- تصحیح :
بستان نياز و گلستان راز
تذکرۀ میکده، همراه با تاریخ ادبیّات یزد در عصر قاجار
دیوان اشعار کاظم ثابتی اشرف
دیوان غیاث الدّین نقشبند یزدی
دیوان فرّخی یزدی
دیوان قضایی یزدی
رباعیّات مومن یزدی
سفرنامه منشی زاده
#عمرشون_پاینده
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋✨
🍃🌸🍃🦋🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸
🦋
✨
🔴#میراث_سرزمینم
☔️ #آشنایی_با_جشن_های_ایرانی
☔️ #جشن_آبانگاه
«...اینک آبها را میستاییم، آبهای فروچکیده و گردآمده و روانشده و خوبکُنشِ اهورایی را...»
برگرفته از نسک یسنا
☄️ آب در ایران و جهان در گذشتههای دور بسیار ارزشمند و سپند بود. ایرانیان برای پاکنگهداشتن و بهرهبرداری درست از آب میکوشیدند. در گاهشماری کهن ایران، روز و ماه آبان ویژهی آب و ایزدبانوی آبها، آناهیتا بود. افزون بر ماه آبان که ماه بارندگی است، روز دهم هر ماه آبانروز نام داشت.
جشن آبانگان در آبانروز از آبانماه و جشن آبانگاه در آبانروز از فروردینماه برابر با دهم فروردین برگزار میشد. انگیزهی برگزاری جشن آبانگاه این بود که آبانروز فروردین، نخستین روز پاسداشت آب در سال بود. دو جشن آبانگاه و آبانگان ریشه، انگیزه و آیینهای همسانی داشتند و جشنی در پاسداشت آب و آناهیتا، ایزدبانوی آبها بودند. از آیینهای این روز سامان دادن به کاریز(قنات)ها و رودها، نیایش برای داشتن سالی پرباران و آبپاشی و شادی در کنار آبها بود. هنوز هم در باور ایرانیان آب روشنایی است، پشت سرِ راهی(مسافر) آب میپاشند و آب ناخواسته را نشانهی بهکامی(مراد) میدانند. به باور مردمان کهن، چنانچه در این جشن باران میبارید، جشن آبانگاه از آن مردان بود و مردان به آبتنی میرفتند و اگر باران نمیبارید آبانگاه از آن زنان بود و زنان آبتنی میکردند و این کار را دارای شگون میدانستند.
☄️ آناهیتا ایزدبانوی بسیار برجستهای در افسانههای ایرانی بود و جایگاه ویژهای در آیینهای ایرانی داشت. پیشینهی ستایش او به زمانی بسیار پیش از پیدایش کیش زرتشتی میرسد.
در نسک یشتها او زنی جوان، خوشاندام، بلندبالا، زیباچهره، با بازوان سپید و اندامی برازنده، به گوهر آراسته، با گردنبندی زرین بر گردن، گوشواری چهارگوش در گوش، تاگی(تاجی) با سَد(صد) ستارهی هشتگوش بر سر، پاپوشهایی درخشان در پا، با بالاپوشی زرین و پرچینی از پوست سگ آبی است. اَناهید یا آناهیتا گردونهای دارد با چهار اسب سپید و اسبهای گردونهی او ابر، باران، برف و تگرگ هستند.
او در بلندترین جای آسمان است و بر کرانهی هر دریاچهای خانهای آراسته که سَد پنجرهی درخشان و هزار ستون خوشتراش دارد. او از فراز ابرهای آسمان به فرمان اهورامزدا باران و برف و تگرگ را فرومیباراند.
☄️ نیایشگاهها(معابد) آناهیتا در کنار رودها برپا میشد و مسیتگاه(زیارتگاه)هایی که امروز با نامهای دختر و بیبی شناخته میشوند و در کنار آنها آبی روان بوده یا هست، میتوانند بجامانده از باورهای کهن ایرانی یا نیایشگاههای آناهید باشند.
برخی هتا(حتی) خوان پَتیست(نذری) با نام بیبی(همچون بیبی سهشنبه) را بازماندهی آیینهای نیایش آناهیتا میدانند.
____________________
📚 برداشت آزاد از:
1- برهان قاطع #محمدحسین_خلف_تبریزی
2- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
3- راهنمای زمان جشنها و گردهمایی ملی ایرانیان #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
@Bookirancity
✨
🦋
🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸🍃🦋🌸
🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋✨
🍃🌸🍃🦋🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸
🦋
✨
🔴#میراث_سرزمینم
☔️ #آشنایی_با_جشن_های_ایرانی
☔️ #جشن_آبانگاه
«...اینک آبها را میستاییم، آبهای فروچکیده و گردآمده و روانشده و خوبکُنشِ اهورایی را...»
برگرفته از نسک یسنا
☄️ آب در ایران و جهان در گذشتههای دور بسیار ارزشمند و سپند بود. ایرانیان برای پاکنگهداشتن و بهرهبرداری درست از آب میکوشیدند. در گاهشماری کهن ایران، روز و ماه آبان ویژهی آب و ایزدبانوی آبها، آناهیتا بود. افزون بر ماه آبان که ماه بارندگی است، روز دهم هر ماه آبانروز نام داشت.
جشن آبانگان در آبانروز از آبانماه و جشن آبانگاه در آبانروز از فروردینماه برابر با دهم فروردین برگزار میشد. انگیزهی برگزاری جشن آبانگاه این بود که آبانروز فروردین، نخستین روز پاسداشت آب در سال بود. دو جشن آبانگاه و آبانگان ریشه، انگیزه و آیینهای همسانی داشتند و جشنی در پاسداشت آب و آناهیتا، ایزدبانوی آبها بودند. از آیینهای این روز سامان دادن به کاریز(قنات)ها و رودها، نیایش برای داشتن سالی پرباران و آبپاشی و شادی در کنار آبها بود. هنوز هم در باور ایرانیان آب روشنایی است، پشت سرِ راهی(مسافر) آب میپاشند و آب ناخواسته را نشانهی بهکامی(مراد) میدانند. به باور مردمان کهن، چنانچه در این جشن باران میبارید، جشن آبانگاه از آن مردان بود و مردان به آبتنی میرفتند و اگر باران نمیبارید آبانگاه از آن زنان بود و زنان آبتنی میکردند و این کار را دارای شگون میدانستند.
☄️ آناهیتا ایزدبانوی بسیار برجستهای در افسانههای ایرانی بود و جایگاه ویژهای در آیینهای ایرانی داشت. پیشینهی ستایش او به زمانی بسیار پیش از پیدایش کیش زرتشتی میرسد.
در نسک یشتها او زنی جوان، خوشاندام، بلندبالا، زیباچهره، با بازوان سپید و اندامی برازنده، به گوهر آراسته، با گردنبندی زرین بر گردن، گوشواری چهارگوش در گوش، تاگی(تاجی) با سَد(صد) ستارهی هشتگوش بر سر، پاپوشهایی درخشان در پا، با بالاپوشی زرین و پرچینی از پوست سگ آبی است. اَناهید یا آناهیتا گردونهای دارد با چهار اسب سپید و اسبهای گردونهی او ابر، باران، برف و تگرگ هستند.
او در بلندترین جای آسمان است و بر کرانهی هر دریاچهای خانهای آراسته که سَد پنجرهی درخشان و هزار ستون خوشتراش دارد. او از فراز ابرهای آسمان به فرمان اهورامزدا باران و برف و تگرگ را فرومیباراند.
☄️ نیایشگاهها(معابد) آناهیتا در کنار رودها برپا میشد و مسیتگاه(زیارتگاه)هایی که امروز با نامهای دختر و بیبی شناخته میشوند و در کنار آنها آبی روان بوده یا هست، میتوانند بجامانده از باورهای کهن ایرانی یا نیایشگاههای آناهید باشند.
برخی هتا(حتی) خوان پَتیست(نذری) با نام بیبی(همچون بیبی سهشنبه) را بازماندهی آیینهای نیایش آناهیتا میدانند.
____________________
📚 برداشت آزاد از:
1- برهان قاطع #محمدحسین_خلف_تبریزی
2- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
3- راهنمای زمان جشنها و گردهمایی ملی ایرانیان #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
@Bookirancity
✨
🦋
🍃🌸
🌸🍃🦋
🍃🌸🍃🦋🌸
🦋🍃🌸🍃🦋🍃🌸🍃🦋✨
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۳ اردیبهشت #روز_معمار
سوم اردیبهشت ۹۷ را به یاد شیخ بهایی روز معمار نامگذاری کردهاند.
روز معماری در ایران ۳ اردیبهشت (۲۳ آوریل) هر سال، مصادف با سالروز تولد شیخ بهایی است. این روز را نباید با روز جهانی معماری (نخستین دوشنبه ماه اکتبر در هر سال) اشتباه گرفت.
سال ١٣٨٣ انجمن مفاخر معماری ایران مراسمی را در روز ۳ اردیبهشت مصادف با زادروز شیخبهایی برپا کرد و پیشنهاد کرد تا این روز به نام روز معماری شناخته شود. این مراسم در سال ۱۳۸۴ تکرار شد. سال ۱۳۸۵ همزمان با درگذشت هادی میرمیران در روز ۲۹ فروردین، که خود از پیشنهاددهندگان تعیین روزی به نام روز معمار بود، بنا شد تا در روز ۳ اردیبهشت مراسمی برای اعطای جایزه میرمیران برگزار شود. نخستین دوره اعطای این جایزه از سال ۱۳۸۶ برگزار شد. سال ۲۰۰۹ از سوی یونسکو به نام سال بزرگداشت شیخبهایی نامگذاری شد و از این سال (۱۳۸۸) روز ۳ اردیبهشت به طور رسمی به عنوان روز معماری در ایران پذیرفته شده و در تقویم رسمی ایران نیز از سوی دولت ثبت شد.
شیخبهایی دانشمند نامدار عصر صفوی است که در دانشهای فلسفه، منطق، هیئت و نجوم ، ریاضیات و معماری تبحر داشت.
وی در دوران صفویه، تعداد زیادی از بناها را با تکنولوژی فراتر از عصر خود طراحی کرده و به اجرا درآورد. آثاری همچون مسجد اماماصفهان، نقشه شهر نجف آباد، مهندسی تقسیم آب زاینده رود، طرحریزی کاریز نجفآباد، حمام شیخبهایی، معماری حرم امامرضا (ع)، مجموعه کاخهای دولتی اصفهان (دولت خانه) چینیخانه بقعه شیخ صفیالدین اردبیلی که امروزه از او به یادگار مانده است.
شیخ بهایی در میان دیگر هنرهایش معماری را برگزید، چراکه معماری هنر ساختن یک تمدن است. دستاوردهای این بزرگوار صرفا در زمینههای مهندسی و هنر معماری جزء عجایب جهان محسوب میشود. این همان چیزی است که مهندسان ایتالیایی و آمریکایی را مسحور خود کرده بود.
محاسبات دقیق شیخبهایی در احداث سنگهای قبلهنما در مساجد و یا داستان طلسم سازی او برای ایوان ورودی حرم امام رضا(ع) بیشتر ما را با شق علمی وی آشنا میکند؛ اما مهمتر از آن حکمت این دانشمند است.
حمام شیخ بهایی:
گلخن گرمابهای است که هنوز در اصفهان برجای مانده و به حمام شیخبهائی یا حمام شیخ معروف است. این بنا درمیان مسجد جامع و هارونیه در بازار کهنه نزدیک بقعه معروف به درب امام واقع است و گلخن گرمابه را چنان ساخته بود که با شمعی گرم میشده و در زیر پاتیل گلخن فضایی تهی تعبیه کرده و شمعی افروخته در میان آن گذاشته و آن فضا را بسته بود که شمع تا مدتهای زیاد همچنان میسوخت و آب حمام بدان وسیله گرم میشد و خود گفته بود که اگر روزی آن فضا را بشکافند، شمع خاموش خواهد شد و گلخن از کار می افتد.
فاضلاب مسجد جامع اصفهان توسط لولههای جمعآوری فاضلاب وارد خزینه حمام میشده است و طبق محاسبات دقیقی که شیخبهایی انجام داده بود و با طراحی خاص خزینه، این فاضلاب تبدیل به گاز متان میشد که قابل سوختن است. شیخبهایی با محاسباتی که انجام داده بود، حجم لجن را برای تولید بیوگاز مشخص کرده بود.
مهندسان غربی آن محوطه را شکافتند، شمع فوراً خاموش شد و دیگر از آن پس نتوانستند آن را دوباره بسازند.
معماران امروز کشور به مهارت شیخ در هنر معماری ایمان دارند و برای آنکه بتوانند سمت و سوی هنر معماری امروز را با حکمت شیخ در معماری پیوند دهند، سوم اردیبهشت و روز بزرگداشت شیخ بهایی را روز معمار نامیدهاند.
#این_روز_بر_مهربانها_ومهربانو_های_معمار_همایون_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۳ اردیبهشت #روز_معمار
سوم اردیبهشت ۹۷ را به یاد شیخ بهایی روز معمار نامگذاری کردهاند.
روز معماری در ایران ۳ اردیبهشت (۲۳ آوریل) هر سال، مصادف با سالروز تولد شیخ بهایی است. این روز را نباید با روز جهانی معماری (نخستین دوشنبه ماه اکتبر در هر سال) اشتباه گرفت.
سال ١٣٨٣ انجمن مفاخر معماری ایران مراسمی را در روز ۳ اردیبهشت مصادف با زادروز شیخبهایی برپا کرد و پیشنهاد کرد تا این روز به نام روز معماری شناخته شود. این مراسم در سال ۱۳۸۴ تکرار شد. سال ۱۳۸۵ همزمان با درگذشت هادی میرمیران در روز ۲۹ فروردین، که خود از پیشنهاددهندگان تعیین روزی به نام روز معمار بود، بنا شد تا در روز ۳ اردیبهشت مراسمی برای اعطای جایزه میرمیران برگزار شود. نخستین دوره اعطای این جایزه از سال ۱۳۸۶ برگزار شد. سال ۲۰۰۹ از سوی یونسکو به نام سال بزرگداشت شیخبهایی نامگذاری شد و از این سال (۱۳۸۸) روز ۳ اردیبهشت به طور رسمی به عنوان روز معماری در ایران پذیرفته شده و در تقویم رسمی ایران نیز از سوی دولت ثبت شد.
شیخبهایی دانشمند نامدار عصر صفوی است که در دانشهای فلسفه، منطق، هیئت و نجوم ، ریاضیات و معماری تبحر داشت.
وی در دوران صفویه، تعداد زیادی از بناها را با تکنولوژی فراتر از عصر خود طراحی کرده و به اجرا درآورد. آثاری همچون مسجد اماماصفهان، نقشه شهر نجف آباد، مهندسی تقسیم آب زاینده رود، طرحریزی کاریز نجفآباد، حمام شیخبهایی، معماری حرم امامرضا (ع)، مجموعه کاخهای دولتی اصفهان (دولت خانه) چینیخانه بقعه شیخ صفیالدین اردبیلی که امروزه از او به یادگار مانده است.
شیخ بهایی در میان دیگر هنرهایش معماری را برگزید، چراکه معماری هنر ساختن یک تمدن است. دستاوردهای این بزرگوار صرفا در زمینههای مهندسی و هنر معماری جزء عجایب جهان محسوب میشود. این همان چیزی است که مهندسان ایتالیایی و آمریکایی را مسحور خود کرده بود.
محاسبات دقیق شیخبهایی در احداث سنگهای قبلهنما در مساجد و یا داستان طلسم سازی او برای ایوان ورودی حرم امام رضا(ع) بیشتر ما را با شق علمی وی آشنا میکند؛ اما مهمتر از آن حکمت این دانشمند است.
حمام شیخ بهایی:
گلخن گرمابهای است که هنوز در اصفهان برجای مانده و به حمام شیخبهائی یا حمام شیخ معروف است. این بنا درمیان مسجد جامع و هارونیه در بازار کهنه نزدیک بقعه معروف به درب امام واقع است و گلخن گرمابه را چنان ساخته بود که با شمعی گرم میشده و در زیر پاتیل گلخن فضایی تهی تعبیه کرده و شمعی افروخته در میان آن گذاشته و آن فضا را بسته بود که شمع تا مدتهای زیاد همچنان میسوخت و آب حمام بدان وسیله گرم میشد و خود گفته بود که اگر روزی آن فضا را بشکافند، شمع خاموش خواهد شد و گلخن از کار می افتد.
فاضلاب مسجد جامع اصفهان توسط لولههای جمعآوری فاضلاب وارد خزینه حمام میشده است و طبق محاسبات دقیقی که شیخبهایی انجام داده بود و با طراحی خاص خزینه، این فاضلاب تبدیل به گاز متان میشد که قابل سوختن است. شیخبهایی با محاسباتی که انجام داده بود، حجم لجن را برای تولید بیوگاز مشخص کرده بود.
مهندسان غربی آن محوطه را شکافتند، شمع فوراً خاموش شد و دیگر از آن پس نتوانستند آن را دوباره بسازند.
معماران امروز کشور به مهارت شیخ در هنر معماری ایمان دارند و برای آنکه بتوانند سمت و سوی هنر معماری امروز را با حکمت شیخ در معماری پیوند دهند، سوم اردیبهشت و روز بزرگداشت شیخ بهایی را روز معمار نامیدهاند.
#این_روز_بر_مهربانها_ومهربانو_های_معمار_همایون_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_شهر_کتاب
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
یکی از مهمترین آیینهای روز خرداد که در جشن خرادگان پررنگ تر میشود، رفتن به سرچشمهها یا کنار دریاها و رودها، تن شویی در آب و خواندن نیایشهای ویژه این روز همراه با شادی و سرور در کنار خانواده و دوستان بودهاست. نمونهای از سنتهای رایج در این روز را میتوان از سروده «دستور داراب پالن» موبد بزرگ پارسی در منظومه «فرضیات نامه» برداشت نمود که از آیینهای ویژه خرداد روز به «تن شویی» و «کندن چاه» و «نو کردن کاریز» اشاره میکند و در همین مورد در متن پهلوی «اندرز انوشه روان آذرپاد مهر اسپندان» یادآوری شده که «در خرداد روز جوی کن». بر این پایه، در این روز توجهای ویژه میشده به نگهداری و نوسازی جایهایی که آب از آنها سرچشمه میگیرد و در آنجا جاری میشود چون چشمهها، چاهها، جویها، کاریزها و رودها که با آب زندگی بخش خود، ادامه زندگی را در این کره خاکی برای زیستمندان امکانپذیر میکنند.
بن مایه:
نسک یادگار دیرین
آیین ها، مراسم و باورهای مذهبی
ترادادی(سنتی)زرتشتیان ایران
پژوهش و نگارش: موبد دکتر کورش نیکنام
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
بن مایه:
نسک یادگار دیرین
آیین ها، مراسم و باورهای مذهبی
ترادادی(سنتی)زرتشتیان ایران
پژوهش و نگارش: موبد دکتر کورش نیکنام
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲ شهریور زادروز #حسین_مسرت
( زاده ۲ شهریور ۱۳۳۹ یزد) نویسنده و پژوهشگر
حسین مسرّت، از پژوهشگران و مصححان متون کهن و کتابشناسان و یزدشناسان شناخته شده کشور است. او تحصیلات مقدّماتی و کارشناسی زبان و ادبیّات فارسی را در یزد و کارشناسی ارشد نسخهشناسی را در دانشگاه شهید بهشتی گذرانده است. وی هماکنون دارای بیش از 70 عنوان کتاب و ۸۰۰ مقاله چاپی است و افزون بر حوزه یزدشناسی و کتابشناسی به ویژه تصحیح متون و فهرستنگاری نسخ خطّی، دستی هم در شعر و شاعری دارد و با تخلّص «مسرور» شعر میسراید. او در سال ۱۳۵۶ نخستین مقالهاش را در روزنامه اطلاعات منتشر کرد. اخیراً به همّت دکتر پیام شمسالدینی و خانه کتاب ایران، کتابی در ۳۵۶ صفحه با عنوان « یادگار قلم، کارنامه پژوهشی حسین مسرّت» منتشر کرده است که علاوه بر آن، گفتگوی مفصّلی با این پژوهشگر پرتلاش در شرح زندگی و آثارش دارد. در خرداد ۱۳۹۸ همایش نکوداشت وی در یزد برگزار شد و کتابی با عنوان «کاریز فرهنگ» به این مناسبت چاپ شد.وی هم اکنون مدرّس رشتۀ ایرانشناسی در دانشکاه میبد است.
گزیده آثار:
الف – پژوهش و نگارش
آب انبارهای شهر یزد
آتش جانسوز
آذر یزدی شیفته کتاب
آقا رضا سعیدی
از خاک تا خشت
امید شعر
بادیۀ عشق
بارالها
بحر عشق
بقای شعر
پردهگشا رازنما
پژوهشی در آب انبارهای شهر یزد
پناه مردم
پویای فرهنگ
پیشوای آزادی
تندیس پارسایی
چکیدۀ تاریخ فرهنگ و ادب یزد در عصر قاجار
در آیینه خشت خام
در آیینه روزها
دیباچهها
دیدگاهها، دربارهٔ آثار دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن(5 جلد)
ذات لایزال
رضا مدرّس یزدی
روحانی فرهنگدوست
روشنتر از روشن
رهاورد دیدار
زندگی، آثار و خدمات غلامرضا آگاه
زندگینامه و خدمات علمی آذر یزدی
زندگی و آثار استاد محمود مشروطه
سفرها و سخنها
سید احمد اخوان دستمالچی
سید علی محمد وزیرییزدی
سیمای یزد
شاعر لبدوخته
شکوه پارسایی و پایداری
طبیب دلها
فهرست الفبایی کتابهای خطی پزشکی کتابخانه وزیری
کارنامۀ نشر علوم انسانی در یزد (1390 -1395)
کتابشناسی ابوالفضل رشیدالدّین میبدی
کتابشناسی اخوانثالث
کتابشناسی فرّخی یزدی
کتابشناسی وحشی بافقی
گزارش زندگی، آثار و خدمات افراد برجستۀ خاندان صدر، نوّاب و خانواده های وابسته به آن
گزیده اشعار وحشی بافقی
گنج کویر
مردی با باوری بلند و روشن
مرغ طوفان، درباره زندگی و افکار فرخی یزدی
مسجدجامع کبیر یزد
مهدی آذریزدی
میراث نیاکان، یادنامه مهدی اخوانثالث
میرزا محمّد کاظمینی
نادر فرخنده پیام
ویژهنامه کنگره بزرگداشت فرخی یزدی
ویژهنامه همایش نکوداشت استاد مهدی آذر یزدی
یادمان شادروان وزیری یزدی
یزد
یزدانش
یزدشناس نامور
یزد، یادگار تاریخ (۲ جلد)
یکتای بیهمتا
ب- تصحیح:
بستان نياز و گلستان راز
تذکره میکده، همراه با تاریخ ادبیّات یزد در عصر قاجار
دیوان اشعار کاظم ثابتیاشرف
دیوان غیاثالدّین نقشبند یزدی
دیوان فرّخی یزدی
دیوان قضایی یزدی
رباعیّات مومن یزدی
سفر به جنوب ایران
سفرنامه منشیزاده
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۲ شهریور زادروز #حسین_مسرت
( زاده ۲ شهریور ۱۳۳۹ یزد) نویسنده و پژوهشگر
حسین مسرّت، از پژوهشگران و مصححان متون کهن و کتابشناسان و یزدشناسان شناخته شده کشور است. او تحصیلات مقدّماتی و کارشناسی زبان و ادبیّات فارسی را در یزد و کارشناسی ارشد نسخهشناسی را در دانشگاه شهید بهشتی گذرانده است. وی هماکنون دارای بیش از 70 عنوان کتاب و ۸۰۰ مقاله چاپی است و افزون بر حوزه یزدشناسی و کتابشناسی به ویژه تصحیح متون و فهرستنگاری نسخ خطّی، دستی هم در شعر و شاعری دارد و با تخلّص «مسرور» شعر میسراید. او در سال ۱۳۵۶ نخستین مقالهاش را در روزنامه اطلاعات منتشر کرد. اخیراً به همّت دکتر پیام شمسالدینی و خانه کتاب ایران، کتابی در ۳۵۶ صفحه با عنوان « یادگار قلم، کارنامه پژوهشی حسین مسرّت» منتشر کرده است که علاوه بر آن، گفتگوی مفصّلی با این پژوهشگر پرتلاش در شرح زندگی و آثارش دارد. در خرداد ۱۳۹۸ همایش نکوداشت وی در یزد برگزار شد و کتابی با عنوان «کاریز فرهنگ» به این مناسبت چاپ شد.وی هم اکنون مدرّس رشتۀ ایرانشناسی در دانشکاه میبد است.
گزیده آثار:
الف – پژوهش و نگارش
آب انبارهای شهر یزد
آتش جانسوز
آذر یزدی شیفته کتاب
آقا رضا سعیدی
از خاک تا خشت
امید شعر
بادیۀ عشق
بارالها
بحر عشق
بقای شعر
پردهگشا رازنما
پژوهشی در آب انبارهای شهر یزد
پناه مردم
پویای فرهنگ
پیشوای آزادی
تندیس پارسایی
چکیدۀ تاریخ فرهنگ و ادب یزد در عصر قاجار
در آیینه خشت خام
در آیینه روزها
دیباچهها
دیدگاهها، دربارهٔ آثار دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن(5 جلد)
ذات لایزال
رضا مدرّس یزدی
روحانی فرهنگدوست
روشنتر از روشن
رهاورد دیدار
زندگی، آثار و خدمات غلامرضا آگاه
زندگینامه و خدمات علمی آذر یزدی
زندگی و آثار استاد محمود مشروطه
سفرها و سخنها
سید احمد اخوان دستمالچی
سید علی محمد وزیرییزدی
سیمای یزد
شاعر لبدوخته
شکوه پارسایی و پایداری
طبیب دلها
فهرست الفبایی کتابهای خطی پزشکی کتابخانه وزیری
کارنامۀ نشر علوم انسانی در یزد (1390 -1395)
کتابشناسی ابوالفضل رشیدالدّین میبدی
کتابشناسی اخوانثالث
کتابشناسی فرّخی یزدی
کتابشناسی وحشی بافقی
گزارش زندگی، آثار و خدمات افراد برجستۀ خاندان صدر، نوّاب و خانواده های وابسته به آن
گزیده اشعار وحشی بافقی
گنج کویر
مردی با باوری بلند و روشن
مرغ طوفان، درباره زندگی و افکار فرخی یزدی
مسجدجامع کبیر یزد
مهدی آذریزدی
میراث نیاکان، یادنامه مهدی اخوانثالث
میرزا محمّد کاظمینی
نادر فرخنده پیام
ویژهنامه کنگره بزرگداشت فرخی یزدی
ویژهنامه همایش نکوداشت استاد مهدی آذر یزدی
یادمان شادروان وزیری یزدی
یزد
یزدانش
یزدشناس نامور
یزد، یادگار تاریخ (۲ جلد)
یکتای بیهمتا
ب- تصحیح:
بستان نياز و گلستان راز
تذکره میکده، همراه با تاریخ ادبیّات یزد در عصر قاجار
دیوان اشعار کاظم ثابتیاشرف
دیوان غیاثالدّین نقشبند یزدی
دیوان فرّخی یزدی
دیوان قضایی یزدی
رباعیّات مومن یزدی
سفر به جنوب ایران
سفرنامه منشیزاده
#عمرشون_جاودانه
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۸ شهریور سالروز درگذشت #شیخ_بهایی
( زاده ۸ اسفند ۹۲۵ لبنان -- درگذشته ۸ شهریور ۱۰۰۰ اصفهان ) عارف، ریاضیدان و دانشمند
بهاءالدین محمدبنحسین عاملی، معروف به شیخ بهایی، حکیم، علامه فقیه، عارف، ستارهشناس، ریاضیدان، شاعر، مورخ و دانشمند نامدار سده دهم و یازدهم هجری، در دانشهای فلسفه، منطق و ریاضیات دانایی داشت. از او در حدود ۹۵ کتاب و رساله از سیاست، حدیث، ریاضی، اخلاق، نجوم، عرفان، فقه، مهندسی، هنر و فیزیک بر جای مانده است. به پاس خدمات او به علم ستارهشناسی، یونسکو سال ۲۰۰۹ که مصادف با سال نجوم بود، نام وی را، در لیست مفاخر ایران ثبت کرد.
خانواده:
وی از نوادگان حارث همدانی یکی از یاران علیبنابیطالب است که در بعلبک به دنیا آمد. دوران کودکی او در جبلعامل، از نواحی شام، در روستایی به نام «جبع» یا «جباع» گذشت، خاندان او از خانوادههای معروف جبلعامل، در سدههای دهم و یازدهم خورشیدی بودند و پدر او از شاگردان برجسته شهیدثانی بود.
خدماتعلمی و عمرانی:
مهارت شیخبهایی در ریاضی و معماری و مهندسی معروف بود. از مهمترین خدمات او در رونق بخشیدن به شهر اصفهان،
تعیین سمت قبله مسجدشاه اصفهان. این قبلهیابی که با استفاده از ابزارهای آن زمان صورت پذیرفته، هفت درجه با جهت واقعی قبله اختلاف دارد.
تقسیم آب زایندهرود به محلات اصفهان و روستاهای مجاور رودخانه.
ساخت گلخن گرمابهای که هنوز در اصفهان مانده، معروف به حمام شیخبهایی.
طراحی منارجنبان اصفهان که به او نسبت داده میشود.
همچنین طرحریزی کاریز نجف آباد-اصفهان به نام قنات زرینکمر، (یکی از بزرگترین کاریزهای ایران)
معماری مسجدشاه اصفهان و مهندسی حصار نجف و شاخص تعیین اوقات شرعی (ساعت آفتابی در مغرب مسجد.
بنا به روایتی شیخبهایی را احتمالاً مبدع تهیه نانسنگک، حلواشکری و فرینی میدانند.
استادان:
عزالدینحسین عاملی (پدرش)
ملاعبداله یزدی
مولانا عبداله شوشتری
مولانا افضل قاینی
حکیم عمادالدینمحمود
او از دوستان نزدیک میرداماد بود.
شاگردان:
ملاصدرای شیرازی
محمدتقی مجلسی
محقق سبزواری
نظامالدین محمدقرشی
ملامحسن فیضکاشانی
ملاخلیل قزوینی
ملاصالح مازندارانی
میرزاحسینی طباطبایینایینی
تالیفات:
مفتاحالفلاح، کشکول
حبلالمتین، حدائقالصالحین
مثنوی نانوحلوا، عروةالوثقی
تشریح الافلاک، جامع عباسی
مشرقالشمسین و اکسیرالسعادتین
خلاصةالحساب، حدیقههلالیه
بحرالحساب، الزبده فیالاصول
صمدیه، اثناعشریه، سرالمستتر.
شیخ بهایی در ۷۵ سالگی درگذشت و آرامگاهش در حرم امامرضا در مشهد است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
📚🤔
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
۸ شهریور سالروز درگذشت #شیخ_بهایی
( زاده ۸ اسفند ۹۲۵ لبنان -- درگذشته ۸ شهریور ۱۰۰۰ اصفهان ) عارف، ریاضیدان و دانشمند
بهاءالدین محمدبنحسین عاملی، معروف به شیخ بهایی، حکیم، علامه فقیه، عارف، ستارهشناس، ریاضیدان، شاعر، مورخ و دانشمند نامدار سده دهم و یازدهم هجری، در دانشهای فلسفه، منطق و ریاضیات دانایی داشت. از او در حدود ۹۵ کتاب و رساله از سیاست، حدیث، ریاضی، اخلاق، نجوم، عرفان، فقه، مهندسی، هنر و فیزیک بر جای مانده است. به پاس خدمات او به علم ستارهشناسی، یونسکو سال ۲۰۰۹ که مصادف با سال نجوم بود، نام وی را، در لیست مفاخر ایران ثبت کرد.
خانواده:
وی از نوادگان حارث همدانی یکی از یاران علیبنابیطالب است که در بعلبک به دنیا آمد. دوران کودکی او در جبلعامل، از نواحی شام، در روستایی به نام «جبع» یا «جباع» گذشت، خاندان او از خانوادههای معروف جبلعامل، در سدههای دهم و یازدهم خورشیدی بودند و پدر او از شاگردان برجسته شهیدثانی بود.
خدماتعلمی و عمرانی:
مهارت شیخبهایی در ریاضی و معماری و مهندسی معروف بود. از مهمترین خدمات او در رونق بخشیدن به شهر اصفهان،
تعیین سمت قبله مسجدشاه اصفهان. این قبلهیابی که با استفاده از ابزارهای آن زمان صورت پذیرفته، هفت درجه با جهت واقعی قبله اختلاف دارد.
تقسیم آب زایندهرود به محلات اصفهان و روستاهای مجاور رودخانه.
ساخت گلخن گرمابهای که هنوز در اصفهان مانده، معروف به حمام شیخبهایی.
طراحی منارجنبان اصفهان که به او نسبت داده میشود.
همچنین طرحریزی کاریز نجف آباد-اصفهان به نام قنات زرینکمر، (یکی از بزرگترین کاریزهای ایران)
معماری مسجدشاه اصفهان و مهندسی حصار نجف و شاخص تعیین اوقات شرعی (ساعت آفتابی در مغرب مسجد.
بنا به روایتی شیخبهایی را احتمالاً مبدع تهیه نانسنگک، حلواشکری و فرینی میدانند.
استادان:
عزالدینحسین عاملی (پدرش)
ملاعبداله یزدی
مولانا عبداله شوشتری
مولانا افضل قاینی
حکیم عمادالدینمحمود
او از دوستان نزدیک میرداماد بود.
شاگردان:
ملاصدرای شیرازی
محمدتقی مجلسی
محقق سبزواری
نظامالدین محمدقرشی
ملامحسن فیضکاشانی
ملاخلیل قزوینی
ملاصالح مازندارانی
میرزاحسینی طباطبایینایینی
تالیفات:
مفتاحالفلاح، کشکول
حبلالمتین، حدائقالصالحین
مثنوی نانوحلوا، عروةالوثقی
تشریح الافلاک، جامع عباسی
مشرقالشمسین و اکسیرالسعادتین
خلاصةالحساب، حدیقههلالیه
بحرالحساب، الزبده فیالاصول
صمدیه، اثناعشریه، سرالمستتر.
شیخ بهایی در ۷۵ سالگی درگذشت و آرامگاهش در حرم امامرضا در مشهد است.
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#به_خشنودی_اهورا_مزدا
#به_روان_پاک_و_فروهر_همه_درگذشتگان
#نیکوکار_و_پارسایی_درود_باد
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#میراث_سرزمینم
☆#جشن_آبانگان☆
جشن آب و آبادانى
پاسداشت جایگاه اناهیتا
پاکی وبالندگی چشمه و رودخانه ها
مایه تندرستى و شادى
جشن نيايش و ستايش
به یاد و آرزوی باران
هنگام تازه شدن جهان
پیروز وفرخنده باد
در فرهنگ ایرانی، واژه آبان به چم(معنی) آب و نماد آبهای پاک است و جشن آبانگان، جشن ارج گذاشتن و پاسداری از آبهای پاک روی زمین است. این جشن به روزی برگزار می شود که روز آبان با ماه آبان هماهنگ شود.
درباره پیدایش جشن آبان گان، گروهی از پژوهش گران بر این باورند که در پی جنگ هایی دراز که در بین ایران و توران روی داد، افراسیاب تورانی دستور داد تا کاریزها و نهرها را در ایران، ویران کنند. پس از پایان جنگ، پسر تهماسب که زو نام داشت، پیشنهاد کرد تا کاریز ها و نهرهای خراب را لایروبی کنند، پس از این اقدام و مرمت آبراهه ها، بار دیگر آب در کاریزها روان گردید و مردم بالندگی آب ها را جشن گرفتند. در روایت دیگری آمده است که پس از هشت سال خشکسالی که در ایران روی داد در ماه آبان سال بعد، باران آغاز به باریدن کرد، آنگاه خرمی و سرسبزی باز آمد، بیماری و فقر مردم تمام شد و از آن هنگام جشن آبان گان با شادی بیشتری برپا گردید. مزدیسنان همانند دیگر جشن های ماهیانه به باور ترادادی خود جشن آبانگان را گرامی داشته و به انگیزه پاسداری از این آخشیج(عنصر) پاک کننده و زندگی بخش و نقش و جایگاه این ماده در زندگی انسان، شادی و سروری ویژه دارند.
در برخی از روستاها که هنوز آب روان در جوی قنات وجود دارد، اهالی آن محل به کنار آب روان می روند؛ آبان یشت که سرودی کهن است، در ستایش آب و یا نیایش آبزور که کوتاه شده آن است و در خرده اوستا گنجانده شده است، می سرایند و با نیایش خویش اهورامزدا را مورد ستایش قرار می دهند.
☆آبانگان خجسته باد☆
✅آبانگان (چهارمِ آبانماه به گاهشماریِ کنونی، دهمِ آبانماه به گاهشماریِ یزدگردی) یکی از جشنهای ایرانی است که در ستایش و نیایش ایزدبانو آناهیتا که ایزد آبهای روان بودهاست، برگزار میشدهاست. زمان برگزاری این جشن در آبان، روز دهم آبان بودهاست.
✅آبان (نام ِ دیگر ِ ارِدْوی سورَ اَنَهیتَه/اَناهیتا) ایزدْبانوی ِ آبهای روی زمین و نگاهبان ِ پاکی و بی آلایشی در جهان ِهستی است. اناهیتا در اسطورههای ایرانی، یکی از تابناکترین چهرهها و یکی از کارآمدترین نقشْ وَرزان است و در اوستا، سرود بلند و زیبایی به نام آبانْ یَشت با خیالْ نقشهایی دل پذیر، ویژهٔ نیایش و ستایش اوست:
✅اوست بَرومندی که در همه جا بلندْ آوازهاست.اوست که در بسیار فَرّه مَندی، همچند ِ همهٔ ِ آبهای روی زمین است.
اوست زورمندی که از کوه ِ هُکَر به دریای ِ فراخْ کرت ریزد. من -- اهوره مَزدا -- او را به نیروی خویش، هستی بخشیدم تا خانه و روستا و شهر و کشور را بپرورم و پشتیبان و پناه بخش و نگاهبان باشم ...
✅در جشن آبانگان، پارسیان به ویژه زنان در کنار دریا یا رودخانهها، فرشتهٔ آب را نیایش میکنند. ایرانیان کهن آب را پاک (مقدس) میشمردند و هیچ گاه آن را آلوده نمیکردند و آبی را که ویژگی سه گانهاش (رنگ- بو- مزه) دگرگون میشد برای آشامیدن و شستشو به کار نمیبردند. زرتشتیان نیز در این روز همانند سایر جشنها به آدریانها (آتشکدهها) میروند و پس از آن برای گرامی داشت مقام فرشتهٔ آبها، به کنار جویها و قناتها رفته و با خواندن اوستای آبزور (بخشی از اوستا که به آب و آبان وابسته است) و به دستیاری مُوبَد خوانده میشود، اهورامزدا را ستایش کرده و درخواست فراوانی آب و نگهداری آن را کرده و پس از آن به شادی میپردازند
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
📚🤔
🔴#میراث_سرزمینم
☆#جشن_آبانگان☆
جشن آب و آبادانى
پاسداشت جایگاه اناهیتا
پاکی وبالندگی چشمه و رودخانه ها
مایه تندرستى و شادى
جشن نيايش و ستايش
به یاد و آرزوی باران
هنگام تازه شدن جهان
پیروز وفرخنده باد
در فرهنگ ایرانی، واژه آبان به چم(معنی) آب و نماد آبهای پاک است و جشن آبانگان، جشن ارج گذاشتن و پاسداری از آبهای پاک روی زمین است. این جشن به روزی برگزار می شود که روز آبان با ماه آبان هماهنگ شود.
درباره پیدایش جشن آبان گان، گروهی از پژوهش گران بر این باورند که در پی جنگ هایی دراز که در بین ایران و توران روی داد، افراسیاب تورانی دستور داد تا کاریزها و نهرها را در ایران، ویران کنند. پس از پایان جنگ، پسر تهماسب که زو نام داشت، پیشنهاد کرد تا کاریز ها و نهرهای خراب را لایروبی کنند، پس از این اقدام و مرمت آبراهه ها، بار دیگر آب در کاریزها روان گردید و مردم بالندگی آب ها را جشن گرفتند. در روایت دیگری آمده است که پس از هشت سال خشکسالی که در ایران روی داد در ماه آبان سال بعد، باران آغاز به باریدن کرد، آنگاه خرمی و سرسبزی باز آمد، بیماری و فقر مردم تمام شد و از آن هنگام جشن آبان گان با شادی بیشتری برپا گردید. مزدیسنان همانند دیگر جشن های ماهیانه به باور ترادادی خود جشن آبانگان را گرامی داشته و به انگیزه پاسداری از این آخشیج(عنصر) پاک کننده و زندگی بخش و نقش و جایگاه این ماده در زندگی انسان، شادی و سروری ویژه دارند.
در برخی از روستاها که هنوز آب روان در جوی قنات وجود دارد، اهالی آن محل به کنار آب روان می روند؛ آبان یشت که سرودی کهن است، در ستایش آب و یا نیایش آبزور که کوتاه شده آن است و در خرده اوستا گنجانده شده است، می سرایند و با نیایش خویش اهورامزدا را مورد ستایش قرار می دهند.
☆آبانگان خجسته باد☆
✅آبانگان (چهارمِ آبانماه به گاهشماریِ کنونی، دهمِ آبانماه به گاهشماریِ یزدگردی) یکی از جشنهای ایرانی است که در ستایش و نیایش ایزدبانو آناهیتا که ایزد آبهای روان بودهاست، برگزار میشدهاست. زمان برگزاری این جشن در آبان، روز دهم آبان بودهاست.
✅آبان (نام ِ دیگر ِ ارِدْوی سورَ اَنَهیتَه/اَناهیتا) ایزدْبانوی ِ آبهای روی زمین و نگاهبان ِ پاکی و بی آلایشی در جهان ِهستی است. اناهیتا در اسطورههای ایرانی، یکی از تابناکترین چهرهها و یکی از کارآمدترین نقشْ وَرزان است و در اوستا، سرود بلند و زیبایی به نام آبانْ یَشت با خیالْ نقشهایی دل پذیر، ویژهٔ نیایش و ستایش اوست:
✅اوست بَرومندی که در همه جا بلندْ آوازهاست.اوست که در بسیار فَرّه مَندی، همچند ِ همهٔ ِ آبهای روی زمین است.
اوست زورمندی که از کوه ِ هُکَر به دریای ِ فراخْ کرت ریزد. من -- اهوره مَزدا -- او را به نیروی خویش، هستی بخشیدم تا خانه و روستا و شهر و کشور را بپرورم و پشتیبان و پناه بخش و نگاهبان باشم ...
✅در جشن آبانگان، پارسیان به ویژه زنان در کنار دریا یا رودخانهها، فرشتهٔ آب را نیایش میکنند. ایرانیان کهن آب را پاک (مقدس) میشمردند و هیچ گاه آن را آلوده نمیکردند و آبی را که ویژگی سه گانهاش (رنگ- بو- مزه) دگرگون میشد برای آشامیدن و شستشو به کار نمیبردند. زرتشتیان نیز در این روز همانند سایر جشنها به آدریانها (آتشکدهها) میروند و پس از آن برای گرامی داشت مقام فرشتهٔ آبها، به کنار جویها و قناتها رفته و با خواندن اوستای آبزور (بخشی از اوستا که به آب و آبان وابسته است) و به دستیاری مُوبَد خوانده میشود، اهورامزدا را ستایش کرده و درخواست فراوانی آب و نگهداری آن را کرده و پس از آن به شادی میپردازند
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
💧#جشن_آبانگان_روز_ملی_پاسداشت_آب_همایون_باد💧
💦 آبانگان از جشنهای ماهانه ایرانی است که هر سال به فرخندگی همنامی روز آبان (روز دهم) در ماه آبان (ماه هشتم) طبق تقویم رسمی کشور، برگزار میشود.
💦 آبانگان، جشن پاسداشت آبهای روان و ایستای روی زمین همچون سرچشمهها، رودها، دریاها، دریاچهها، کاریزها، آبشارها و جویهاست.
💦 آب، مایه سرزندگی، سرسبزی، سازندگی، پاکی، روشنایی، شادابی و شادکامی است و در سرزمین ایران همواره از اهمیت زیادی برخوردار بوده است.
💦 از آیینهای جشن آبانگان، ستایش آفریدگار، خواندن سرود کهن آبان یشت و ستایش آناهیتا ایزدبانوی آبها، در نیایشگاه و شادی و پایکوبی در کنار آب هاست.
💦 از آیینهای دیگر جشن آبانگان، نوسازی و بازسازی سازههای آبی همچون کاریز (قنات)، جوی، سرچشمه، چاه، بند، مادی و پلهاست.
💦 گل نیلوفر آبی نماد جشن آبانگان است.
💦 استفاده درست و بهینه از آب بهترین شیوه بزرگداشت جشن آبانگان است.
👈👈👈👈 در کشوری که با بحران آب روبروست، جشن آبانگان فرصت خوبی برای جلب توجه مردم به اهمیت آب و پاسداشت آن است .
براین پایه، پیشنهاد میشود که جشن آبانگان به عنوان "روز ملی پاسداشت آب" نامگذاری شود.
در این روز نمادین، با هماهنگی سازمانهای زیست محیطی، مردم به مصرف بهینه آب رهنمون شوند و برای پاکسازی و لایروبی رودخانهها و دریاچهها و برکهها و سرچشمهها و قناتها و مادیها و ... تلاش کنند.
وضعیت نگران کننده دریاچه ارومیه و رودخانه زاینده رود و دیگر رودها و دریاچههای کشور حتی دریاچه مازندران نشان میدهد که برای پاسداشت منابع آبی کشور باید کارهای گستردهتری انجام داد و یکی از این کارها فرهنگسازی بر بنیان ریشههای فرهنگ ملی است.
جشن آبانگان فرصت خوبی در اختیار ما مینهد که بیشتر به وضعیت منابع آب کشور بپردازیم.
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌿🌸
🔴#برگی_از_تقویم_تاریخ
💧#جشن_آبانگان_روز_ملی_پاسداشت_آب_همایون_باد💧
💦 آبانگان از جشنهای ماهانه ایرانی است که هر سال به فرخندگی همنامی روز آبان (روز دهم) در ماه آبان (ماه هشتم) طبق تقویم رسمی کشور، برگزار میشود.
💦 آبانگان، جشن پاسداشت آبهای روان و ایستای روی زمین همچون سرچشمهها، رودها، دریاها، دریاچهها، کاریزها، آبشارها و جویهاست.
💦 آب، مایه سرزندگی، سرسبزی، سازندگی، پاکی، روشنایی، شادابی و شادکامی است و در سرزمین ایران همواره از اهمیت زیادی برخوردار بوده است.
💦 از آیینهای جشن آبانگان، ستایش آفریدگار، خواندن سرود کهن آبان یشت و ستایش آناهیتا ایزدبانوی آبها، در نیایشگاه و شادی و پایکوبی در کنار آب هاست.
💦 از آیینهای دیگر جشن آبانگان، نوسازی و بازسازی سازههای آبی همچون کاریز (قنات)، جوی، سرچشمه، چاه، بند، مادی و پلهاست.
💦 گل نیلوفر آبی نماد جشن آبانگان است.
💦 استفاده درست و بهینه از آب بهترین شیوه بزرگداشت جشن آبانگان است.
👈👈👈👈 در کشوری که با بحران آب روبروست، جشن آبانگان فرصت خوبی برای جلب توجه مردم به اهمیت آب و پاسداشت آن است .
براین پایه، پیشنهاد میشود که جشن آبانگان به عنوان "روز ملی پاسداشت آب" نامگذاری شود.
در این روز نمادین، با هماهنگی سازمانهای زیست محیطی، مردم به مصرف بهینه آب رهنمون شوند و برای پاکسازی و لایروبی رودخانهها و دریاچهها و برکهها و سرچشمهها و قناتها و مادیها و ... تلاش کنند.
وضعیت نگران کننده دریاچه ارومیه و رودخانه زاینده رود و دیگر رودها و دریاچههای کشور حتی دریاچه مازندران نشان میدهد که برای پاسداشت منابع آبی کشور باید کارهای گستردهتری انجام داد و یکی از این کارها فرهنگسازی بر بنیان ریشههای فرهنگ ملی است.
جشن آبانگان فرصت خوبی در اختیار ما مینهد که بیشتر به وضعیت منابع آب کشور بپردازیم.
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
#ارتباط_با_ما
#گروه_کتاب_ایرانشهر
@Bookcitychat
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#آشنایی_با_جشن_های_ایرانی
#جشن_آبانگان
بخش دوم پیدایش #جشن_آبانگان
☔️ ایرانیان، هزاران سال پیش از این، ارزش آب را دریافته بودند و جشنهایی چون آبانگان، خوردادگان، تیرگان، آبریزگان، آبسالان و... که دستکم بیش از ۱۰ جشن بود، به بهانهی پاسداشت آب برگزار میشد. تا جایی که گفته میشود تیرداد اشکانی برای جنگ با رومیان، بهجای راه آبی، راه دشوار زمینی را برگزید تا آب را نیالاید.
جشن #آبانگان نیز جشن ارج نهادن و پاسداری از آب، آناهیتا (ایزدبانوی آب) و آبهای پاک زمین بود.
💧 در استورههای ایرانی، آب دومین پیشکش خداوند به زمین است و «آناهیتا» نگهبان آن. از اینرو آب و آناهیتا نمادهای پاکی تن و روان بودند و جشن آبانگان، جشن بزرگداشت پالایش تن و روان از زشتی و پلشتی بود. برپایهی نوشتههای نسک پهلوی بندهش، گل نیلوفر آبی یا سوسن خورآیی(شرقی) نشان ماه آبان، جشن آبانگان و آناهیتا ایزدبانوی آبها است.
🌧 یکی از پایههای پیدایش جشن آبانگان این است که در پی جنگهای دراز ایران و توران، افراسیاب تورانی دستور داد تا کاریز(قنات)ها و نهرهای ایران را ویران کنند. پسر تهماسب که «زَو» نام داشت بر افراسیاب پیروز شد و او را از ایران راند. سپس دستور داد تا کاریزها و نهرهای ویران شده در جنگ لایروبی شوند. بار دیگر آب در نهرها روان شد و مردم بالندگی آبها را جشن گرفتند.
همچنین گفته میشود پس از هفت یا هشت سال خشکسالی در ایران، در ماه آبان باران بارید و خرمی و سرسبزی بازآمد. بیماری و نداری مردم به پایان رسید و از آن زمان جشن آبانگان با شادی بیشتری برپا شد.
🌂 ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه نوشته است: «...آبان روز دهم آبان ماه است و آن را عید میدانند که به جهت همراه بودن دو نام، آبانگان میگویند. در این روز زو پسر تهماسپ از سلسلهی پیشدادیان به شاهی رسید، مردم را به کندن کاریزها و نهرها و بازسازی آنها فرمان داد. در این روز به کشورهای هفتگانه خبر رسید که فریدون، بیوراسب [آژیدهاک یا همان ضحاک] را اسیر کرده، خود به پادشاهی رسیده و به مردم دستور داده است که خانه و زندگی خود را دارا شوند...»
🎞 فرتور(عکس): گل نیلوفر آبی یا خورایی(شرقی)
📚 برگرفته از:
۱- آثارالباقیه #ابوریحان_بیرونی
۲- هفتهنامه امرداد
۳- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
۴- اساطیر و فرهنگ ایران در نوشتههای پهلوی #رحیم_عفیفی
۵- راهنمای زمان جشنها و گردهمایی ملی ایران باستان #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
۶- جشنها و آیینهای ایرانی #منصوره_میرفتاح
۷- جشن آبانگان، روز ملی پاسداشت آب #شاهین_سپنتا
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
📚🤔
🔴#آشنایی_با_جشن_های_ایرانی
#جشن_آبانگان
بخش دوم پیدایش #جشن_آبانگان
☔️ ایرانیان، هزاران سال پیش از این، ارزش آب را دریافته بودند و جشنهایی چون آبانگان، خوردادگان، تیرگان، آبریزگان، آبسالان و... که دستکم بیش از ۱۰ جشن بود، به بهانهی پاسداشت آب برگزار میشد. تا جایی که گفته میشود تیرداد اشکانی برای جنگ با رومیان، بهجای راه آبی، راه دشوار زمینی را برگزید تا آب را نیالاید.
جشن #آبانگان نیز جشن ارج نهادن و پاسداری از آب، آناهیتا (ایزدبانوی آب) و آبهای پاک زمین بود.
💧 در استورههای ایرانی، آب دومین پیشکش خداوند به زمین است و «آناهیتا» نگهبان آن. از اینرو آب و آناهیتا نمادهای پاکی تن و روان بودند و جشن آبانگان، جشن بزرگداشت پالایش تن و روان از زشتی و پلشتی بود. برپایهی نوشتههای نسک پهلوی بندهش، گل نیلوفر آبی یا سوسن خورآیی(شرقی) نشان ماه آبان، جشن آبانگان و آناهیتا ایزدبانوی آبها است.
🌧 یکی از پایههای پیدایش جشن آبانگان این است که در پی جنگهای دراز ایران و توران، افراسیاب تورانی دستور داد تا کاریز(قنات)ها و نهرهای ایران را ویران کنند. پسر تهماسب که «زَو» نام داشت بر افراسیاب پیروز شد و او را از ایران راند. سپس دستور داد تا کاریزها و نهرهای ویران شده در جنگ لایروبی شوند. بار دیگر آب در نهرها روان شد و مردم بالندگی آبها را جشن گرفتند.
همچنین گفته میشود پس از هفت یا هشت سال خشکسالی در ایران، در ماه آبان باران بارید و خرمی و سرسبزی بازآمد. بیماری و نداری مردم به پایان رسید و از آن زمان جشن آبانگان با شادی بیشتری برپا شد.
🌂 ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه نوشته است: «...آبان روز دهم آبان ماه است و آن را عید میدانند که به جهت همراه بودن دو نام، آبانگان میگویند. در این روز زو پسر تهماسپ از سلسلهی پیشدادیان به شاهی رسید، مردم را به کندن کاریزها و نهرها و بازسازی آنها فرمان داد. در این روز به کشورهای هفتگانه خبر رسید که فریدون، بیوراسب [آژیدهاک یا همان ضحاک] را اسیر کرده، خود به پادشاهی رسیده و به مردم دستور داده است که خانه و زندگی خود را دارا شوند...»
🎞 فرتور(عکس): گل نیلوفر آبی یا خورایی(شرقی)
📚 برگرفته از:
۱- آثارالباقیه #ابوریحان_بیرونی
۲- هفتهنامه امرداد
۳- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
۴- اساطیر و فرهنگ ایران در نوشتههای پهلوی #رحیم_عفیفی
۵- راهنمای زمان جشنها و گردهمایی ملی ایران باستان #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
۶- جشنها و آیینهای ایرانی #منصوره_میرفتاح
۷- جشن آبانگان، روز ملی پاسداشت آب #شاهین_سپنتا
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
📚🤔
🔴#میرذاث_سرزمینم
#آشنایی_با_جشن_های_ایرانی
#جشن_آبانگان
بخش سوم و پایانی: آیینهای آبانگان
☔️ واژهی «آبان» نماد آبهای پاک و به چم (معنی) آبهای پاک و هنگام آب و باران و برگرفته از آپَه یا اَپَه در پارسی باستان و آپ در پارسی پهلوی است. این آخشیج (عنصر) همراه آخشیجهای آتش، خاک و هوا پایههای چهارگانه زندگی بوده و مردم آنها را میستودند. آلوده کردنشان هم گناه بزرگی بود. هریک از چهار آخشیج ایزدبانو یا ایزدی داشتند که با پیدایش کیش زرتشتی امشاسپند یا فرشته نامیده شدند.
🌧 هرودت نوشته است که ایرانیان درهیچ رودی پیشاب(ادرار) نمیکنند، آب دهان و بینی نمیاندازند و دستهایشان را در آن نمیشویند. آنها شستن دست و تن را در آب روان نمیپذیرند و آن را آلوده نمیکنند. زیرا به رودخانه و آب ارج مینهند. استرابون نیز نوشته ایرانیان تن خود را در چارچوبی به نام آبزن میشویند تا آب بیهوده از دست نرود. آنها در آب روان مردار و هرچه ناپاک است، نمیاندازند!
💧 ایرانیان در جشن آبانگان جامهی سپید میپوشیدند و در کنار رودها و دریاها نیایش میکردند و سپس به پایکوبی میپرداختند. پس از پیدایش کیش زرتشتی، خواندن سرودهی «آبانیشت» یا «آپزور/آبزور» به آیینهای این جشن افزوده شد. ساخت و نوسازی کاریز (قنات)، آبانبار، جوی، سرچشمه، چاه، آببند و پل از آیینهای دیگر نگهداشت و بهرهبرداری بهینه از آب بود. یک نمونه از این کوشش ساخت پالایشگر آب زیگورات چغازنبیل است.
☂️ گفته میشود اگر در روز جشن آبانگان باران میبارید، مردان آبتنی میکردند و اگر نمیبارید، زنان تن به آب میسپردند.
مردم ایران به بهانههای گوناگون بر پاسداشت زیستبوم گواهی میدادند؛ ارزش و جایگاه آب، این پیشکش بیمانند هستی را میدانستند؛ سرسبزی، زندگی، پارههای پرهام (عناصر طبیعت) و پیشکشهای گیتی را میستودند و برای بالندگی خاک ایران میکوشیدند و نامهای فراوانی که برگرفته از سرسبزی و آبادنی زمین بود، برای فرزندان خود برمیگزیدند. چنانچه یکی از ویژگیهای سهگانهی رنگ، بو و مزهی آب دگرگون میشد، از آن برای آشامیدن و شستوشو بهره نمیبردند.
🍂 «جشن انار» یا «انارچینی» که در روزهای آبان در بخش تارم و روستاهای انبوده و رودبار الموت کاسپین(قزوین) برگزار میشود، ریشه در جشن آبانگان دارد. جشن انار همراه با شادی، پایکوبی و نواختن ساز و سرنا است. در گذشته چیدن انار پیش از آغاز جشن ناپسند شمرده میشد. انار، نشانهی آناهیتا ایزدبانوی آب و باروری است.
🌧 اکنون پیشنهاد چند تن از کنشگران زیستبوم(محیط زیست) این است که روز جشن #آبانگان روز میهنی پاسداشت آب نامگذاری شود تا در کشور ما که همواره با کمبود آب روبرو است، به بهرهبرداری درست و ارجمندانه از آب که ریشه در گذشتهی دور ما دارد، نگاه ویژهای شود. شاید که بتوان دوباره بخشهایی از فرهنگ والای ایرانی را بازسازی کرد.
آبان روز است و ماه آبان
خرّم گردان به آب رَز، جان
مسعود سعد سلمان
🎞 فرتور(عکس): نگارهای نمادین از آناهیتا و جشن آبانگان
____________
📚 برگرفته از:
۱- آثارالباقیه #ابوریحان_بیرونی
۲- هفتهنامه امرداد
۳- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
۴- اساطیر و فرهنگ ایران در نوشتههای پهلوی #رحیم_عفیفی
۵- راهنمای زمان جشنها و گردهمایی ملی ایران باستان #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
۶- جشنها و آیینهای ایرانی #منصوره_میرفتاح
۷- #جشن_آبانگان روز ملی پاسداشت آب #شاهین_سپنتا
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
📚🤔
🔴#میرذاث_سرزمینم
#آشنایی_با_جشن_های_ایرانی
#جشن_آبانگان
بخش سوم و پایانی: آیینهای آبانگان
☔️ واژهی «آبان» نماد آبهای پاک و به چم (معنی) آبهای پاک و هنگام آب و باران و برگرفته از آپَه یا اَپَه در پارسی باستان و آپ در پارسی پهلوی است. این آخشیج (عنصر) همراه آخشیجهای آتش، خاک و هوا پایههای چهارگانه زندگی بوده و مردم آنها را میستودند. آلوده کردنشان هم گناه بزرگی بود. هریک از چهار آخشیج ایزدبانو یا ایزدی داشتند که با پیدایش کیش زرتشتی امشاسپند یا فرشته نامیده شدند.
🌧 هرودت نوشته است که ایرانیان درهیچ رودی پیشاب(ادرار) نمیکنند، آب دهان و بینی نمیاندازند و دستهایشان را در آن نمیشویند. آنها شستن دست و تن را در آب روان نمیپذیرند و آن را آلوده نمیکنند. زیرا به رودخانه و آب ارج مینهند. استرابون نیز نوشته ایرانیان تن خود را در چارچوبی به نام آبزن میشویند تا آب بیهوده از دست نرود. آنها در آب روان مردار و هرچه ناپاک است، نمیاندازند!
💧 ایرانیان در جشن آبانگان جامهی سپید میپوشیدند و در کنار رودها و دریاها نیایش میکردند و سپس به پایکوبی میپرداختند. پس از پیدایش کیش زرتشتی، خواندن سرودهی «آبانیشت» یا «آپزور/آبزور» به آیینهای این جشن افزوده شد. ساخت و نوسازی کاریز (قنات)، آبانبار، جوی، سرچشمه، چاه، آببند و پل از آیینهای دیگر نگهداشت و بهرهبرداری بهینه از آب بود. یک نمونه از این کوشش ساخت پالایشگر آب زیگورات چغازنبیل است.
☂️ گفته میشود اگر در روز جشن آبانگان باران میبارید، مردان آبتنی میکردند و اگر نمیبارید، زنان تن به آب میسپردند.
مردم ایران به بهانههای گوناگون بر پاسداشت زیستبوم گواهی میدادند؛ ارزش و جایگاه آب، این پیشکش بیمانند هستی را میدانستند؛ سرسبزی، زندگی، پارههای پرهام (عناصر طبیعت) و پیشکشهای گیتی را میستودند و برای بالندگی خاک ایران میکوشیدند و نامهای فراوانی که برگرفته از سرسبزی و آبادنی زمین بود، برای فرزندان خود برمیگزیدند. چنانچه یکی از ویژگیهای سهگانهی رنگ، بو و مزهی آب دگرگون میشد، از آن برای آشامیدن و شستوشو بهره نمیبردند.
🍂 «جشن انار» یا «انارچینی» که در روزهای آبان در بخش تارم و روستاهای انبوده و رودبار الموت کاسپین(قزوین) برگزار میشود، ریشه در جشن آبانگان دارد. جشن انار همراه با شادی، پایکوبی و نواختن ساز و سرنا است. در گذشته چیدن انار پیش از آغاز جشن ناپسند شمرده میشد. انار، نشانهی آناهیتا ایزدبانوی آب و باروری است.
🌧 اکنون پیشنهاد چند تن از کنشگران زیستبوم(محیط زیست) این است که روز جشن #آبانگان روز میهنی پاسداشت آب نامگذاری شود تا در کشور ما که همواره با کمبود آب روبرو است، به بهرهبرداری درست و ارجمندانه از آب که ریشه در گذشتهی دور ما دارد، نگاه ویژهای شود. شاید که بتوان دوباره بخشهایی از فرهنگ والای ایرانی را بازسازی کرد.
آبان روز است و ماه آبان
خرّم گردان به آب رَز، جان
مسعود سعد سلمان
🎞 فرتور(عکس): نگارهای نمادین از آناهیتا و جشن آبانگان
____________
📚 برگرفته از:
۱- آثارالباقیه #ابوریحان_بیرونی
۲- هفتهنامه امرداد
۳- گاهشماری و جشنهای ایران باستان #هاشم_رضی
۴- اساطیر و فرهنگ ایران در نوشتههای پهلوی #رحیم_عفیفی
۵- راهنمای زمان جشنها و گردهمایی ملی ایران باستان #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
۶- جشنها و آیینهای ایرانی #منصوره_میرفتاح
۷- #جشن_آبانگان روز ملی پاسداشت آب #شاهین_سپنتا
#آرمان_ما_ایرانشهر_ماست
🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🌿
🔴#_شــــرح_فــــرتــــور📸
#_کاریز (قنات) در استان یزد
از دریچهی دوربین گئورگ گرستر، سال ۱۳۵۶
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity
🌸🌿
🔴#_شــــرح_فــــرتــــور📸
#_کاریز (قنات) در استان یزد
از دریچهی دوربین گئورگ گرستر، سال ۱۳۵۶
🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸🌿🌸
🌸🍂🌸@Bookirancity