Forwarded from 🖌مقاله،ویدیو آموزشی
💐💐💐💐💐💐💐💐
#روز_معلم بر همه دلسوزان تعلیم و تربیت فرزندان وطن عزیز، ایران دوست داشتنی مبارک باد
—----------------
لیست چند مقاله و مطلب پیرامون بزرگداشت مقام معلم که در کانال نشر یافته برای مطالعه روی لینک مطلب کلیک کنید .
🍀ویدیو روز معلم
https://t.me/eduarticle/3193
🍀 روز معلم و دوگانه "حقوق و مسئوليت"
https://t.me/eduarticle/116
🍀 حکایتی از گلستان سعدی در باب تعلیم و تربیت
https://t.me/eduarticle/328
🍀روز معلم در دیگر کشورها - قسمت اول
https://t.me/eduarticle/1478
🍀روز معلم در دیگر کشورها - قسمت دوم/
https://t.me/eduarticle/1479
🍀 معلمان زن (به بهانه هفته معلم)
https://t.me/eduarticle/3200
🍀معلم خوب از دید دانش آموزان
https://t.me/eduarticle/4069
🍀تمام قد به احترام معلمان، برپا
https://t.me/eduarticle/90
—------------------—
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
#روز_معلم بر همه دلسوزان تعلیم و تربیت فرزندان وطن عزیز، ایران دوست داشتنی مبارک باد
—----------------
لیست چند مقاله و مطلب پیرامون بزرگداشت مقام معلم که در کانال نشر یافته برای مطالعه روی لینک مطلب کلیک کنید .
🍀ویدیو روز معلم
https://t.me/eduarticle/3193
🍀 روز معلم و دوگانه "حقوق و مسئوليت"
https://t.me/eduarticle/116
🍀 حکایتی از گلستان سعدی در باب تعلیم و تربیت
https://t.me/eduarticle/328
🍀روز معلم در دیگر کشورها - قسمت اول
https://t.me/eduarticle/1478
🍀روز معلم در دیگر کشورها - قسمت دوم/
https://t.me/eduarticle/1479
🍀 معلمان زن (به بهانه هفته معلم)
https://t.me/eduarticle/3200
🍀معلم خوب از دید دانش آموزان
https://t.me/eduarticle/4069
🍀تمام قد به احترام معلمان، برپا
https://t.me/eduarticle/90
—------------------—
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
Telegram
🖌مقاله،ویدیو آموزشی فرهنگی
🌷روز معلم بر همه دلسوزان تعلیم و تربیت فرزندان وطن عزیز، ایران دوست داشتنی مبارک باد.
کانال مقاله ها @eduarticle
کانال مقاله ها @eduarticle
✔️ إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ.
شامگاه شوم جمعه 8اردیبهشت جوانمرد پهلوان مهندس حمیدرضا الداغی که اتمام کلاس دخترش را انتظار می کشید شاهد تعرض مردنمایان بی غیرتی بود که مرزهای بی حیایی را درنوردیدند.
او که جغرافیای جانش ذیل تربیت بانویی فرهیخته و فرهنگی رشد پیدا کرده بود، دیدن و شنیدن مدد طلبی مظلومی را تاب نیاورد و «زندگی» خویش را آگاهانه تقدیم «زنی» کرد که «آزادی» اش در غروبی وهم آلود به مخاطره افتاده بود؛ تردید نکرد و سینه اش را به دشنه جاهلی سپرد و شهری را در بهت و عزا فرو برد.
اگر چه بر این مرگ خونین و آگاهانه عزاداری روا نباشد و به گفته ملای روم:
پس عزا بر خود کنید اى خفتگان
زانکه بد مرگى است این خواب گران
انجمن اسلامی معلمان سبزوار مراتب تألم و تسلیت خود را به همکار ارجمند فرهنگی؛ مادر حمیدرضای عزیز سرکار خانم گرامی، همسر و دختر داغدیده این بزرگوار اعلام نموده و برای این خانواده محترم از خداوند خوبی ها صبوری آرزو می کند!
روانش شاد و یادش گرامی
انجمن اسلامی معلمان سبزوار
۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۲
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
شامگاه شوم جمعه 8اردیبهشت جوانمرد پهلوان مهندس حمیدرضا الداغی که اتمام کلاس دخترش را انتظار می کشید شاهد تعرض مردنمایان بی غیرتی بود که مرزهای بی حیایی را درنوردیدند.
او که جغرافیای جانش ذیل تربیت بانویی فرهیخته و فرهنگی رشد پیدا کرده بود، دیدن و شنیدن مدد طلبی مظلومی را تاب نیاورد و «زندگی» خویش را آگاهانه تقدیم «زنی» کرد که «آزادی» اش در غروبی وهم آلود به مخاطره افتاده بود؛ تردید نکرد و سینه اش را به دشنه جاهلی سپرد و شهری را در بهت و عزا فرو برد.
اگر چه بر این مرگ خونین و آگاهانه عزاداری روا نباشد و به گفته ملای روم:
پس عزا بر خود کنید اى خفتگان
زانکه بد مرگى است این خواب گران
انجمن اسلامی معلمان سبزوار مراتب تألم و تسلیت خود را به همکار ارجمند فرهنگی؛ مادر حمیدرضای عزیز سرکار خانم گرامی، همسر و دختر داغدیده این بزرگوار اعلام نموده و برای این خانواده محترم از خداوند خوبی ها صبوری آرزو می کند!
روانش شاد و یادش گرامی
انجمن اسلامی معلمان سبزوار
۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۲
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
🔻آموزش و پرورش مهم ترین مساله
...شاید از نظر مردم مهمترین مسألهای که با آن دست به گریبان هستند، تورم، درآمد پایین و بیکاری و مسکن و غذا است. به طور قطع از نظر سلسله مراتب نیازهای بشر، این اولویتها درست است، ولی اگر قدری به آینده نگاه کنیم، میبینیم که مسایل مهمتری هم داریم. از نظر بنده نظام آموزشی بویژه آموزش ابتدایی و متوسطه در وضعیت ناکارکردی مفرط قرار دارد و متأسفانه هیچ نوع سیاستگذاری مفید آموزشی نیز در جهت اصلاح این نظام فشل آموزشی نیز وجود ندارد.
🔘بخش مهمی از مشکلات اجتماعی بویژه در حوزه آسیبهای اجتماعی نیز محصول همین ضعف است، که گروهی از دانشآموزان را کاملاً بیگانه با هنجارها و ارزشهای مثبت و اخلاقی بار آورده است. اگر هم دانشآموزانی هستند که ویژگیهای مثبت دارند، به طور مشخص تحت تأثیر خانواده هستند، به عبارت دقیقتر نظام آموزش عمومی ایران قادر نیست به عنوان یک نهاد مستقل، نقش مثبتی را در تربیت فرزندان این کشور برای آینده ایفا کند، همه بار تربیتی آنان همچنان بر دوش خانواده است. خانوادهای که خود درگیر مشکلات فزایندهای شده و کمر آن زیر بار تأمین نیازهای اولیه خمیده شده است.
🔘مهمتر اینکه فقر خانواده موجب شده که از اقتدار آن بر فرزندان کاسته شود و در آینده احتمال ضد اجتماعیتر شدن نوجوانان و جوانان بیشتر خواهد شد، چرا که هیچ ساختار کنترلی بر آنها وجود ندارد، جز پلیس و قاضی که اینها نیز کارآیی لازم را ندارند چون بدون نهادهای نظارتی ایجابی مثل خانواده، آموزش و پرورش، رسانه و دین، آنها ناکارآمد هستند و هر چهار نهاد مذکور در ایران دچار ناکارآمدی مفرط شدهاند و حتی در مواردی میتوان گفت که ضد کارکردی هم هستند.
🔘تصور رسمی از مدرسه همان مکتبخانههای قدیم است با این تفاوت که مکتبخانهها کارکرد تربیتی هم داشتند ولی مدرسه امروز فاقد این کارکرد است، زیرا نقش آموزگار را در آموزش کم؛ و آنان را تبدیل به ابزاری برای انتقال مطالب کتابهای درسی کرده است که نه خودشان اعتقاد جدی به آن دارند و نه دانشآموزان با آن همنوایی دارند، و نه حتی خانوادهها آن را قبول دارند.
🔘نظام آموزشی بیش از پیش دولتی و از بالا شده است و در عین حال سیاستگذاران این نظام نیز بسیار ضعیف و ناتوانتر از گذشته شدهاند و در نهایت شکاف عمیقی میان آموزش رسمی با نیازهای واقعی دانشآموزان به وجود آمده که نیازهای خود را از طریق سایر شیوهها، چون خانواده، رسانههای غیر رسمی و دوستان و آشنایان تأمین میکنند.
🔘مشکل واقعی نظام آموزشی در غیبت مردم، نخبگان و معلمان در شکلگیری آموزش اعم از موضوعات آموزشی و شیوه و نیز محتوای آموزش است. در هر سه زمینه شکاف عمیقی میان یک نظام آموزشی مطلوب با آموزش رسمی موجود دیده میشود. شیوه موجود مبتنی بر حفظیات، محتوای آنها بعضاً نادرست و سوگیرانه و موضوعات نیز به شدت بیربط یا کمربط با نیازهای روزمره و اولویتهای جامعه است. و با توجه به وضعیت خطیر معیشت آموزگاران و بودجه کم آموزش و پرورش، تصور میرود که در ادامه وضع آموزش بدتر هم خواهد شد.
🔘مشکل اصلی طبقاتی شدن آموزش نیست، مشکل فراتر از آن است. مشکل ضد کارکردی شدن نهاد آموزش رسمی و انتقال وظایف آن به خانواده و رسانه است و چون خانواده دچار مشکلات ویژه خود است و رسانه رسمی نیز در قعر موقعیت تاریخی خود قرار دارد، وظیفه اجتماعی کردن نوجوانان و جوانان این کشور در عمل روی زمین مانده و تربیت آنان باری به هر جهت خواهد بود و این خطری است که آینده ایران را حتی بیش از کمبود آب تهدید میکند، چون نسلی که چنین رشد کنند، دیگر نمیتوان آنها را به نقطه صفر آموزش برگرداند. نوجوانان تا سنین ۱۲ تا ۱۵ سالگی هر چه تربیت شوند، شدهاند، دیگر به این راحتی نمیتوانند تغییر بنیادی کنند.
🔘نظام اقتصادی ایران نیز در حداقلها کار میکند، هر چند به عللی که جداگانه باید بحث شود در آینده نزدیک دچار نوعی عقبافتادگی میشود که آن را زمینگیر میکند، ولی چون بخش مهمی از اقتصاد در دستان مردم است، به هر حال حداقلهایی را دارد، و چون مشکلات آن موضوعیت عاجل دارند، لذا فشار برای اصلاح آنها بالاست. ولی نظام آموزشی چنین نیست، هم اینکه مردم و نخبگان به کلی از آن دور هستند و هم اینکه مشکلات آن به فوریت تبدیل به مسأله نمیشود.
🔘در هر حال امید میرود که کارشناسان این حوزه، بویژه آموزگاران بیش از گذشته نسبت به طرح مسایل این حوزه اقدام کنند، چون فعلاً مسأله منحصر شده به دستمزد و حقوق آموزگاران که البته مهم است، ولی این بخش آشکار کوه یخ مشکلات این نظام است و با وجود نیروهای به شدت ناکارآمد برای اداره این وزارتخانه، آینده بیش از آنکه به نظر میرسد خطیر خواهد بود.
#آموزش_پرورش
عباس عبدی روزنامه نگار
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
...شاید از نظر مردم مهمترین مسألهای که با آن دست به گریبان هستند، تورم، درآمد پایین و بیکاری و مسکن و غذا است. به طور قطع از نظر سلسله مراتب نیازهای بشر، این اولویتها درست است، ولی اگر قدری به آینده نگاه کنیم، میبینیم که مسایل مهمتری هم داریم. از نظر بنده نظام آموزشی بویژه آموزش ابتدایی و متوسطه در وضعیت ناکارکردی مفرط قرار دارد و متأسفانه هیچ نوع سیاستگذاری مفید آموزشی نیز در جهت اصلاح این نظام فشل آموزشی نیز وجود ندارد.
🔘بخش مهمی از مشکلات اجتماعی بویژه در حوزه آسیبهای اجتماعی نیز محصول همین ضعف است، که گروهی از دانشآموزان را کاملاً بیگانه با هنجارها و ارزشهای مثبت و اخلاقی بار آورده است. اگر هم دانشآموزانی هستند که ویژگیهای مثبت دارند، به طور مشخص تحت تأثیر خانواده هستند، به عبارت دقیقتر نظام آموزش عمومی ایران قادر نیست به عنوان یک نهاد مستقل، نقش مثبتی را در تربیت فرزندان این کشور برای آینده ایفا کند، همه بار تربیتی آنان همچنان بر دوش خانواده است. خانوادهای که خود درگیر مشکلات فزایندهای شده و کمر آن زیر بار تأمین نیازهای اولیه خمیده شده است.
🔘مهمتر اینکه فقر خانواده موجب شده که از اقتدار آن بر فرزندان کاسته شود و در آینده احتمال ضد اجتماعیتر شدن نوجوانان و جوانان بیشتر خواهد شد، چرا که هیچ ساختار کنترلی بر آنها وجود ندارد، جز پلیس و قاضی که اینها نیز کارآیی لازم را ندارند چون بدون نهادهای نظارتی ایجابی مثل خانواده، آموزش و پرورش، رسانه و دین، آنها ناکارآمد هستند و هر چهار نهاد مذکور در ایران دچار ناکارآمدی مفرط شدهاند و حتی در مواردی میتوان گفت که ضد کارکردی هم هستند.
🔘تصور رسمی از مدرسه همان مکتبخانههای قدیم است با این تفاوت که مکتبخانهها کارکرد تربیتی هم داشتند ولی مدرسه امروز فاقد این کارکرد است، زیرا نقش آموزگار را در آموزش کم؛ و آنان را تبدیل به ابزاری برای انتقال مطالب کتابهای درسی کرده است که نه خودشان اعتقاد جدی به آن دارند و نه دانشآموزان با آن همنوایی دارند، و نه حتی خانوادهها آن را قبول دارند.
🔘نظام آموزشی بیش از پیش دولتی و از بالا شده است و در عین حال سیاستگذاران این نظام نیز بسیار ضعیف و ناتوانتر از گذشته شدهاند و در نهایت شکاف عمیقی میان آموزش رسمی با نیازهای واقعی دانشآموزان به وجود آمده که نیازهای خود را از طریق سایر شیوهها، چون خانواده، رسانههای غیر رسمی و دوستان و آشنایان تأمین میکنند.
🔘مشکل واقعی نظام آموزشی در غیبت مردم، نخبگان و معلمان در شکلگیری آموزش اعم از موضوعات آموزشی و شیوه و نیز محتوای آموزش است. در هر سه زمینه شکاف عمیقی میان یک نظام آموزشی مطلوب با آموزش رسمی موجود دیده میشود. شیوه موجود مبتنی بر حفظیات، محتوای آنها بعضاً نادرست و سوگیرانه و موضوعات نیز به شدت بیربط یا کمربط با نیازهای روزمره و اولویتهای جامعه است. و با توجه به وضعیت خطیر معیشت آموزگاران و بودجه کم آموزش و پرورش، تصور میرود که در ادامه وضع آموزش بدتر هم خواهد شد.
🔘مشکل اصلی طبقاتی شدن آموزش نیست، مشکل فراتر از آن است. مشکل ضد کارکردی شدن نهاد آموزش رسمی و انتقال وظایف آن به خانواده و رسانه است و چون خانواده دچار مشکلات ویژه خود است و رسانه رسمی نیز در قعر موقعیت تاریخی خود قرار دارد، وظیفه اجتماعی کردن نوجوانان و جوانان این کشور در عمل روی زمین مانده و تربیت آنان باری به هر جهت خواهد بود و این خطری است که آینده ایران را حتی بیش از کمبود آب تهدید میکند، چون نسلی که چنین رشد کنند، دیگر نمیتوان آنها را به نقطه صفر آموزش برگرداند. نوجوانان تا سنین ۱۲ تا ۱۵ سالگی هر چه تربیت شوند، شدهاند، دیگر به این راحتی نمیتوانند تغییر بنیادی کنند.
🔘نظام اقتصادی ایران نیز در حداقلها کار میکند، هر چند به عللی که جداگانه باید بحث شود در آینده نزدیک دچار نوعی عقبافتادگی میشود که آن را زمینگیر میکند، ولی چون بخش مهمی از اقتصاد در دستان مردم است، به هر حال حداقلهایی را دارد، و چون مشکلات آن موضوعیت عاجل دارند، لذا فشار برای اصلاح آنها بالاست. ولی نظام آموزشی چنین نیست، هم اینکه مردم و نخبگان به کلی از آن دور هستند و هم اینکه مشکلات آن به فوریت تبدیل به مسأله نمیشود.
🔘در هر حال امید میرود که کارشناسان این حوزه، بویژه آموزگاران بیش از گذشته نسبت به طرح مسایل این حوزه اقدام کنند، چون فعلاً مسأله منحصر شده به دستمزد و حقوق آموزگاران که البته مهم است، ولی این بخش آشکار کوه یخ مشکلات این نظام است و با وجود نیروهای به شدت ناکارآمد برای اداره این وزارتخانه، آینده بیش از آنکه به نظر میرسد خطیر خواهد بود.
#آموزش_پرورش
عباس عبدی روزنامه نگار
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
#ویدیو_خبری
محمد بطحایی: چرا دانشآموزی که سالها در مدرسه جمهوری اسلامی درس خوانده مقید به حجاب نیست؟!
💢 وزیر پیشین آموزش و پرورش در برنامه حضور گفت: معلوم است که آن روشهایی که ما در مدرسه پیش گرفتهایم برای جوان امروز و نسل امروز پسندیده نیست و قبول ندارد. آن روشها نتوانسته است اثرگذار باشد./جماران
[ آقای بطحایی اینهایی را که گفتید همه می دانند شما بگو در زمان وزارتت در خصوص اصلاح روشها چه کردی؟ در دوره شما هم که آموزش و پرورش روی همان پاشنه چرخید. ]
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
محمد بطحایی: چرا دانشآموزی که سالها در مدرسه جمهوری اسلامی درس خوانده مقید به حجاب نیست؟!
💢 وزیر پیشین آموزش و پرورش در برنامه حضور گفت: معلوم است که آن روشهایی که ما در مدرسه پیش گرفتهایم برای جوان امروز و نسل امروز پسندیده نیست و قبول ندارد. آن روشها نتوانسته است اثرگذار باشد./جماران
[ آقای بطحایی اینهایی را که گفتید همه می دانند شما بگو در زمان وزارتت در خصوص اصلاح روشها چه کردی؟ در دوره شما هم که آموزش و پرورش روی همان پاشنه چرخید. ]
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
Telegram
-
🔴آموزش عمومی در اغما
🔺اعتماد ۱۰ خرداد ۱۴۰۲
✍️عباس عبدی
🔘نامزد پیشنهادی برای وزارت آموزش و پرورش از مجلس رأی اعتماد گرفت ولی نه رفتن قبلی چندان مهم بود و نه آمدن فرد جدید. این نه به دلیل ویژگیهای شخصی آنان که مسأله چیز دیگری است. نظام آموزش عمومی کشور و در این اواخر آموزش عالی نه تنها پیشرفتی ندارد بلکه در همان وضعیت نامطلوب خود توقف کرده است و این ربطی به این وزیر و آن وزیر نداشته و طی ربع قرن گذشته و شاید پیش از آن هم چنین بوده است.
🔘البته وزرا به لحاظ ویژگیهای فردی میتوانند گامهایی بردارند، ولی در ساختار موجود این مسأله اهمیت تعیینکنندهای ندارد، بویژه در مورد وزیر قبلی نه معلوم شد که چرا آمد و چرا رفت؟ و معلوم نشد که معرفیکنندگان این وزیر نیز آیا براساس همان معیارهای قبلی وزیر فعلی را معرفی کردهاند؟ اگر بلی که وضع بدتر میشود و نه بهتر و اگر نه؛ تغییر سیاست دادهاند، که باید توضیح کافی دهند. بگذریم.
🔘در پاییز سال ۱۴۰۰ گزارشی از سوی مرکز سنجش و پایش کیفیت آموزشی وزارت آموزش و پرورش منتشر شد که بسیار مهم بود. بخشی از این گزارش به نتایج آزمون تیمز (Timss) پرداخته که در سال ۲۰۱۹ انجام شده است.
🔘این آزمونی بینالمللی است که هر ۴ سال یک بار و از حدود ۶۰ کشور انجام میشود و پیشرفت تحصیلی را در علوم و ریاضیات میسنجد. نمرات ایران در پایه چهارم و هشتم ابتدایی کلاً ناامیدکننده بود.
🔘میانگین نمرات ریاضی و علوم به ترتیب ۴۴۳ و ۴۴۱ بود که رتبه ایران از ۵۸ کشور را در ۵۰ و ۴۸ قرار داده بود. مشکل اصلی این بود که ۳۲ درصد دانشآموزان نمره زیر ۴۰۰ گرفته بودند که بسیار ضعیف محسوب میشود و فقط ۱۱ درصد بالای ۵۵۰ گرفته بودند، در حالی که میانگین آن در همه کشورها، این درصد سه برابر بوده است.
🔘آزمون دیگری نیز در سال ۲۰۲۱ انجام شده که مشابه آزمون تیمز به نام پرلز و برای کیفیت روخوانی است. گزارش آن را آقای رضا امیدی منتشر کرده است. دانشآموزان ایرانی از میان ۵۷ کشور شرکتکننده رتبه ۵۳ با نمره ۴۱۳ را آوردهاند که بسیار پایین است. ۴۱ درصد آنان زیر نمره ۴۰۰ که حداقل معیار است را آوردهاند. بقیه آمارها را هم بر همین سیاق حدس بزنید.
🔘مسأله این است که آموزش و پرورش الگوی کلی نهادهای حکومتی و جامعه است و به همین علت سنگاپور در این رتبهبندیها اول میشود. تا زمانی که آموزش و پرورش جایگاه شایستهای پیدا نکند، ممکن نیست که به مراحل اصلی توسعه و پیشرفت گام بگذاریم، و به موازاتی که نظام آموزشی عقبگرد میکند ساید نهادها هم در مسیر پسرفت خواهند بود همچنان که در این مسیر هستیم.
🔘تقریباً بخش مهمی از نابسامانیهای و ناهنجاریها ریشه در ضعف نظام آموزشی و جامعهپذیری کودکانمان دارد. مهمترین مشکلات نظام آموزشی آنهایی نیستند که امروز در سطح جامعه مطرح است، البته اینها مسایل مهمی هستند، ولی مهمترین ضعف نظام آموزش عمومی و ابتدایی و متوسطه ایران، فقدان فلسفه آموزش در جهت تربیت نوجوانان و جوانان خلاق، توانمند، منتقد و آزاد است.
🔘جوانانی که از طریق این آموزش متکی به نفس بار آیند و امید به آینده در آنان موج بزند. مدرسه در کنار خانه، مامن اصلی آنان باشد. با این وضعیت آموزشی، احتمالاً پس از این بدتر هم خواهد شد و تعداد دانشآموزان ترک تحصیل کرده بیشتر شده و از کیفیت آموزشی کاسته و در عین حال بر نابرابری آموزشی افزوده خواهد شد.
🔘مسأله در ایران زیاد داریم، ولی آموزش عمومی و سپس دانشگاهی جزو چند مسأله اصلی کشور است که نه به عنوان مسأله شناخته میشوند، و نه از نظر ساختار رسمی ایده ایجابی و مثبتی برای آن وجود دارد.
https://t.me/abdiabbas
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
🔺اعتماد ۱۰ خرداد ۱۴۰۲
✍️عباس عبدی
🔘نامزد پیشنهادی برای وزارت آموزش و پرورش از مجلس رأی اعتماد گرفت ولی نه رفتن قبلی چندان مهم بود و نه آمدن فرد جدید. این نه به دلیل ویژگیهای شخصی آنان که مسأله چیز دیگری است. نظام آموزش عمومی کشور و در این اواخر آموزش عالی نه تنها پیشرفتی ندارد بلکه در همان وضعیت نامطلوب خود توقف کرده است و این ربطی به این وزیر و آن وزیر نداشته و طی ربع قرن گذشته و شاید پیش از آن هم چنین بوده است.
🔘البته وزرا به لحاظ ویژگیهای فردی میتوانند گامهایی بردارند، ولی در ساختار موجود این مسأله اهمیت تعیینکنندهای ندارد، بویژه در مورد وزیر قبلی نه معلوم شد که چرا آمد و چرا رفت؟ و معلوم نشد که معرفیکنندگان این وزیر نیز آیا براساس همان معیارهای قبلی وزیر فعلی را معرفی کردهاند؟ اگر بلی که وضع بدتر میشود و نه بهتر و اگر نه؛ تغییر سیاست دادهاند، که باید توضیح کافی دهند. بگذریم.
🔘در پاییز سال ۱۴۰۰ گزارشی از سوی مرکز سنجش و پایش کیفیت آموزشی وزارت آموزش و پرورش منتشر شد که بسیار مهم بود. بخشی از این گزارش به نتایج آزمون تیمز (Timss) پرداخته که در سال ۲۰۱۹ انجام شده است.
🔘این آزمونی بینالمللی است که هر ۴ سال یک بار و از حدود ۶۰ کشور انجام میشود و پیشرفت تحصیلی را در علوم و ریاضیات میسنجد. نمرات ایران در پایه چهارم و هشتم ابتدایی کلاً ناامیدکننده بود.
🔘میانگین نمرات ریاضی و علوم به ترتیب ۴۴۳ و ۴۴۱ بود که رتبه ایران از ۵۸ کشور را در ۵۰ و ۴۸ قرار داده بود. مشکل اصلی این بود که ۳۲ درصد دانشآموزان نمره زیر ۴۰۰ گرفته بودند که بسیار ضعیف محسوب میشود و فقط ۱۱ درصد بالای ۵۵۰ گرفته بودند، در حالی که میانگین آن در همه کشورها، این درصد سه برابر بوده است.
🔘آزمون دیگری نیز در سال ۲۰۲۱ انجام شده که مشابه آزمون تیمز به نام پرلز و برای کیفیت روخوانی است. گزارش آن را آقای رضا امیدی منتشر کرده است. دانشآموزان ایرانی از میان ۵۷ کشور شرکتکننده رتبه ۵۳ با نمره ۴۱۳ را آوردهاند که بسیار پایین است. ۴۱ درصد آنان زیر نمره ۴۰۰ که حداقل معیار است را آوردهاند. بقیه آمارها را هم بر همین سیاق حدس بزنید.
🔘مسأله این است که آموزش و پرورش الگوی کلی نهادهای حکومتی و جامعه است و به همین علت سنگاپور در این رتبهبندیها اول میشود. تا زمانی که آموزش و پرورش جایگاه شایستهای پیدا نکند، ممکن نیست که به مراحل اصلی توسعه و پیشرفت گام بگذاریم، و به موازاتی که نظام آموزشی عقبگرد میکند ساید نهادها هم در مسیر پسرفت خواهند بود همچنان که در این مسیر هستیم.
🔘تقریباً بخش مهمی از نابسامانیهای و ناهنجاریها ریشه در ضعف نظام آموزشی و جامعهپذیری کودکانمان دارد. مهمترین مشکلات نظام آموزشی آنهایی نیستند که امروز در سطح جامعه مطرح است، البته اینها مسایل مهمی هستند، ولی مهمترین ضعف نظام آموزش عمومی و ابتدایی و متوسطه ایران، فقدان فلسفه آموزش در جهت تربیت نوجوانان و جوانان خلاق، توانمند، منتقد و آزاد است.
🔘جوانانی که از طریق این آموزش متکی به نفس بار آیند و امید به آینده در آنان موج بزند. مدرسه در کنار خانه، مامن اصلی آنان باشد. با این وضعیت آموزشی، احتمالاً پس از این بدتر هم خواهد شد و تعداد دانشآموزان ترک تحصیل کرده بیشتر شده و از کیفیت آموزشی کاسته و در عین حال بر نابرابری آموزشی افزوده خواهد شد.
🔘مسأله در ایران زیاد داریم، ولی آموزش عمومی و سپس دانشگاهی جزو چند مسأله اصلی کشور است که نه به عنوان مسأله شناخته میشوند، و نه از نظر ساختار رسمی ایده ایجابی و مثبتی برای آن وجود دارد.
https://t.me/abdiabbas
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
🔻درباره افت دانشآموزان ایرانی در آزمون پرلز- pirls
...چندی پیش که گزارش آزمون جهانی #پرلز منتشر شد، دیدم که در عملکرد خواندن هم دختران پیش افتادهاند و این پدیدهای جهانی است که باید در جای خود به دلایل آن پرداخت؛ اما در ایران این موضوع میتواند دستمایه نگاهی متفاوت به این گزارش باشد. این گزارش حکایت از افت دانشآموزان ایرانی و رشد کشورهای همسایه ایران مثل عربستان سعودی و بحرین و عمان در عملکرد خواندن دارد که پیشازاین در ردهای پایینتر از ایران بودند یا نزدیک به ایران. آزمون پرلز آزمونی جهانی است که در آن سواد خواندن سنجیده میشود. اهمیت سواد خواندن در آن است که پایه یادگیری و آموزش است؛ یعنی کودک و نوجوان چه بخواهد علوم انسانی بخواند، چه بخواهد علوم تجربی بخواند و چه بخواهد ریاضی بخواند، عملکرد خواندن او در پیشرفتش تأثیر جدی دارد. شرکتکنندگان این آزمون دانشآموزان کلاس چهارم ابتدایی هستند، بهایندلیل که علیالقاعده مهارت خواندن در آنها کامل میشود. در این آزمون فرایندهای درک متن با تفکیک خواندن ادبی و خواندن ارتباطی و افزون بر آن واکنش آنان نسبت به متن ارزیابی میشود. کنار این آزمون تحقیقی هم انجام میشود که در آن عوامل و متغیرهای مؤثر بر عملکرد مؤثر آن ارزیابی میشود. پیشرفت دانشآموزان کشورهای همسایه و افت دانشآموزان ما ضمن اینکه به سرمایهگذاریهای آنان برمیگردد، متأسفانه برملاکننده تأثیر وضعیت اقتصادی نیز میتواند باشد. بخش مهمی از عوامل تأثیرگذار در عملکرد خواندن ارتباط مستقیم با اقتصاد دارد.
گرچه افت عملکرد خواندن #دانشآموزان ایرانی در پایگاههای خبری برجسته شده است؛ اما واقعیت این است که در سالهای گذشته نیز وضعیت ما چندان تعریفی نداشت. نتایج مجموعه این آزمونها نشاندهنده شکست نظام آموزش و پرورش در ایران است. صاحبنظران مستقل و سیاستگذاران رسمی آموزش و پرورش دیدگاههای متنوع و متفاوتی در اهداف آموزش و پرورش دارند؛ اما همه آنان احتمالا در این حداقل با هم به اشتراک میرسند که یکی از مهمترین وظایف آموزش و پرورش ابتدایی آموزش خواندن و نوشتن است و وقتی آموزش و پرورش در این حداقل شکست خورده است، در دستیابی به اهدافی که بر سر معنای مفاهیمش توافقی نیست، نتیجه آشکار است.
افت امسال را میتوان گردن کرونا انداخت؛ اما کرونا تبعیض اعمال نمیکرد و در کشورهای دیگر هم جولان میداد. اگر جولانش در کشورهای دیگر زودتر مهار شد تا چنین تأثیری بر دانشآموزانش نگذارد، باز هم به سیاستگذاریهای رسمی برمیگردد که چهبسا ریشه افت در این آزمون و جولان کرونا در ایران یکی باشد.
پژوهندگان حوزه آموزش و پرورش بارها نوشتهاند که آموزش و پرورش ایران نیاز به اصلاحات دارد؛ اما به نظر میرسد هر نوع اصلاحی در آموزش و پرورش تقریبا ناممکن است. بدنه کارشناسی آموزش و پرورش و نگاه رسمی به آن با وجود گفتن از اصلاح، از موانع اصلی اصلاح در آموزش و پرورش هستند؛ کمااینکه در دوره جدید تحولات جاری در این نهاد، سمتوسوی حرکت آن را نشان میدهد.
ادامه مطلب با ذکر منبع در سایت بانک مقاله ها 👈اینجا
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
...چندی پیش که گزارش آزمون جهانی #پرلز منتشر شد، دیدم که در عملکرد خواندن هم دختران پیش افتادهاند و این پدیدهای جهانی است که باید در جای خود به دلایل آن پرداخت؛ اما در ایران این موضوع میتواند دستمایه نگاهی متفاوت به این گزارش باشد. این گزارش حکایت از افت دانشآموزان ایرانی و رشد کشورهای همسایه ایران مثل عربستان سعودی و بحرین و عمان در عملکرد خواندن دارد که پیشازاین در ردهای پایینتر از ایران بودند یا نزدیک به ایران. آزمون پرلز آزمونی جهانی است که در آن سواد خواندن سنجیده میشود. اهمیت سواد خواندن در آن است که پایه یادگیری و آموزش است؛ یعنی کودک و نوجوان چه بخواهد علوم انسانی بخواند، چه بخواهد علوم تجربی بخواند و چه بخواهد ریاضی بخواند، عملکرد خواندن او در پیشرفتش تأثیر جدی دارد. شرکتکنندگان این آزمون دانشآموزان کلاس چهارم ابتدایی هستند، بهایندلیل که علیالقاعده مهارت خواندن در آنها کامل میشود. در این آزمون فرایندهای درک متن با تفکیک خواندن ادبی و خواندن ارتباطی و افزون بر آن واکنش آنان نسبت به متن ارزیابی میشود. کنار این آزمون تحقیقی هم انجام میشود که در آن عوامل و متغیرهای مؤثر بر عملکرد مؤثر آن ارزیابی میشود. پیشرفت دانشآموزان کشورهای همسایه و افت دانشآموزان ما ضمن اینکه به سرمایهگذاریهای آنان برمیگردد، متأسفانه برملاکننده تأثیر وضعیت اقتصادی نیز میتواند باشد. بخش مهمی از عوامل تأثیرگذار در عملکرد خواندن ارتباط مستقیم با اقتصاد دارد.
گرچه افت عملکرد خواندن #دانشآموزان ایرانی در پایگاههای خبری برجسته شده است؛ اما واقعیت این است که در سالهای گذشته نیز وضعیت ما چندان تعریفی نداشت. نتایج مجموعه این آزمونها نشاندهنده شکست نظام آموزش و پرورش در ایران است. صاحبنظران مستقل و سیاستگذاران رسمی آموزش و پرورش دیدگاههای متنوع و متفاوتی در اهداف آموزش و پرورش دارند؛ اما همه آنان احتمالا در این حداقل با هم به اشتراک میرسند که یکی از مهمترین وظایف آموزش و پرورش ابتدایی آموزش خواندن و نوشتن است و وقتی آموزش و پرورش در این حداقل شکست خورده است، در دستیابی به اهدافی که بر سر معنای مفاهیمش توافقی نیست، نتیجه آشکار است.
افت امسال را میتوان گردن کرونا انداخت؛ اما کرونا تبعیض اعمال نمیکرد و در کشورهای دیگر هم جولان میداد. اگر جولانش در کشورهای دیگر زودتر مهار شد تا چنین تأثیری بر دانشآموزانش نگذارد، باز هم به سیاستگذاریهای رسمی برمیگردد که چهبسا ریشه افت در این آزمون و جولان کرونا در ایران یکی باشد.
پژوهندگان حوزه آموزش و پرورش بارها نوشتهاند که آموزش و پرورش ایران نیاز به اصلاحات دارد؛ اما به نظر میرسد هر نوع اصلاحی در آموزش و پرورش تقریبا ناممکن است. بدنه کارشناسی آموزش و پرورش و نگاه رسمی به آن با وجود گفتن از اصلاح، از موانع اصلی اصلاح در آموزش و پرورش هستند؛ کمااینکه در دوره جدید تحولات جاری در این نهاد، سمتوسوی حرکت آن را نشان میدهد.
ادامه مطلب با ذکر منبع در سایت بانک مقاله ها 👈اینجا
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
بانک مقاله های آموزشی و فرهنگی
درباره افت دانشآموزان ایرانی در آزمون پرلز-pirls
…چندی پیش که گزارش آزمون جهانی پرلز منتشر شد، دیدم که در عملکرد خواندن هم دختران پیش افتادهاند و این پدیدهای جهانی است که باید در جای خود به دلایل آن پرداخت؛ اما در ایران این موضوع میتواند دس
⚠️مروری بر یافتههای آزمون پرلز ۲۰۲۱
اخیراً گزارش آزمون #پرلز سال 2021 منتشر شده است. این آزمون مربوط به سنجش کیفیت روخوانی و درک مطلب دانشآموزان پایۀ چهارم ابتدایی است. آزمون این دوره همزمان با شیوع کرونا بوده است. از ایران حدود ۲۱۸ مدرسه با ۵۹۶۲ دانشآموز بهعنوان نمونه در این آزمون حضور داشتهاند. در این گزارش، مروری بر یافته های آزمون پرلز 2021 خواهیم داشت.
در آزمون پرلز ۲۰۲۱ که یافتههای آن طی روزهای اخیر منتشر شده، ۵۷ کشورو ۸ ایالت (۵ ایالت از کانادا، ۲ امارت از امارات متحدۀ عربی، و آفریقای جنوبی) شرکت داشتهاند؛ جمعاً ۴۰۰ هزار دانشآموز، ۲۰ هزار معلم، ۳۸۰ هزار والدین، و ۱۳ هزار مدرسه. آزمون پرلز مربوط به سنجش کیفیت روخوانی و درک مطلب دانشآموزان پایۀ چهارم ابتدایی است. سؤالات آزمون در سه سطح آسان، متوسط، و دشوار طراحی میشود. آزمون این دوره همزمان با شیوع کرونا بوده است. از ایران حدود ۲۱۸ مدرسه با ۵۹۶۲ #دانشآموز بهعنوان نمونه در این آزمون حضور داشتهاند.
در بین ۵۷ کشور شرکتکننده، #دانشآموزان ایرانی با نمرۀ ۴۱۳ در رتبۀ ۵۳ قرار گرفتهاند و تنها اردن، مصر، مراکش، و آفریقای جنوبی بعد از ایران قرار دارند. کشورهای منطقه نظیر عربستان، عمان، قطر، و بحرین که در دورۀ قبل آزمون در وضعیت نزدیک به ایران یا پایینتر قرار داشتند، در این دوره پیشرفت قابلتوجهی کردهاند.
در تمام کشورهای شرکتکننده نمرۀ دختران بالاتر از پسران است. در ایران نیز نمرۀ دختران ۴۲۲ و نمرۀ پسران ۴۰۵ است. در مقایسه با دورۀ قبل آزمون دختران ایرانی حدود ۳۰ نمره و پسران حدود ۲ نمره افت کردهاند.
در این دورۀ آزمون حدود ۹۴ درصد دانشآموزان شرکتکننده از کشورهای حاضر در آزمون از این آستانه عبور کردهاند، درحالیکه شکاف ایران از این آستانه بیش از دورۀ قبل شده است. در دورۀ قبل ۳۵ درصد دانشآموزان ایران نمرۀ کمتر از ۴۰۰ گرفته بودند، که در این دوره این نسبت به ۴۱ درصد رسیده است؛ نمرۀ زیر ۴۰۰ یعنی ضعف جدی و ناتوانی در خواندن و درک مطلب. این در حالی است که در کل آزمونِ این دوره تنها حدود ۶ درصد دانشآموزان نمرۀ کمتر از ۴۰۰ گرفتهاند.
🔸متن کامل مطلب در سایت بانک مقاله ها 👈اینجا
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
اخیراً گزارش آزمون #پرلز سال 2021 منتشر شده است. این آزمون مربوط به سنجش کیفیت روخوانی و درک مطلب دانشآموزان پایۀ چهارم ابتدایی است. آزمون این دوره همزمان با شیوع کرونا بوده است. از ایران حدود ۲۱۸ مدرسه با ۵۹۶۲ دانشآموز بهعنوان نمونه در این آزمون حضور داشتهاند. در این گزارش، مروری بر یافته های آزمون پرلز 2021 خواهیم داشت.
در آزمون پرلز ۲۰۲۱ که یافتههای آن طی روزهای اخیر منتشر شده، ۵۷ کشورو ۸ ایالت (۵ ایالت از کانادا، ۲ امارت از امارات متحدۀ عربی، و آفریقای جنوبی) شرکت داشتهاند؛ جمعاً ۴۰۰ هزار دانشآموز، ۲۰ هزار معلم، ۳۸۰ هزار والدین، و ۱۳ هزار مدرسه. آزمون پرلز مربوط به سنجش کیفیت روخوانی و درک مطلب دانشآموزان پایۀ چهارم ابتدایی است. سؤالات آزمون در سه سطح آسان، متوسط، و دشوار طراحی میشود. آزمون این دوره همزمان با شیوع کرونا بوده است. از ایران حدود ۲۱۸ مدرسه با ۵۹۶۲ #دانشآموز بهعنوان نمونه در این آزمون حضور داشتهاند.
در بین ۵۷ کشور شرکتکننده، #دانشآموزان ایرانی با نمرۀ ۴۱۳ در رتبۀ ۵۳ قرار گرفتهاند و تنها اردن، مصر، مراکش، و آفریقای جنوبی بعد از ایران قرار دارند. کشورهای منطقه نظیر عربستان، عمان، قطر، و بحرین که در دورۀ قبل آزمون در وضعیت نزدیک به ایران یا پایینتر قرار داشتند، در این دوره پیشرفت قابلتوجهی کردهاند.
در تمام کشورهای شرکتکننده نمرۀ دختران بالاتر از پسران است. در ایران نیز نمرۀ دختران ۴۲۲ و نمرۀ پسران ۴۰۵ است. در مقایسه با دورۀ قبل آزمون دختران ایرانی حدود ۳۰ نمره و پسران حدود ۲ نمره افت کردهاند.
در این دورۀ آزمون حدود ۹۴ درصد دانشآموزان شرکتکننده از کشورهای حاضر در آزمون از این آستانه عبور کردهاند، درحالیکه شکاف ایران از این آستانه بیش از دورۀ قبل شده است. در دورۀ قبل ۳۵ درصد دانشآموزان ایران نمرۀ کمتر از ۴۰۰ گرفته بودند، که در این دوره این نسبت به ۴۱ درصد رسیده است؛ نمرۀ زیر ۴۰۰ یعنی ضعف جدی و ناتوانی در خواندن و درک مطلب. این در حالی است که در کل آزمونِ این دوره تنها حدود ۶ درصد دانشآموزان نمرۀ کمتر از ۴۰۰ گرفتهاند.
🔸متن کامل مطلب در سایت بانک مقاله ها 👈اینجا
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
بانک مقاله های آموزشی و فرهنگی
مروری بر یافتههای آزمون پرلز ۲۰۲۱- Pirls - بانک مقاله های آموزشی و فرهنگی
اخیراً گزارش آزمون پرلز سال 2021 منتشر شده است. این آزمون مربوط به سنجش کیفیت روخوانی و درک مطلب دان
Forwarded from شرق
«شبکه شرق» از انجام یک نظرسنجی نامتعارف در جریان برگزاری امتحانات نهایی دانشآموزان پایه دوازدهم گزارش میدهد؛
🔻تفتیش عقاید یا نظرسنجی؟
مرجان کُرد
به تازگی خبر و تصاویری در شبکههای اجتماعی منتشر شد که نشان میداد همراه با برگههای امتحانی دانشآموزان پایه دوازدهم، پرسشنامههایی درباره گرایشهای فکری، سیاسی، عقیدتی و مذهبی در میان آنها توزیع شدهاست.
این اقدام نامتعارف پرسشهایی را ایجاد کرد از جمله این که آیا این اقدام سلیقهای و بر اساس تشخیص مدیران برخی مدارس بوده یا سازمانیافته و از طریق آموزش و پرورش اجرا شدهاست. آیا این سوالات مصداق نظرسنجی از دانشآموزان است یا این که اساسا به یک اظهارنامه کتبی شباهت دارد؟ ناظران در داوری این اقدام به اصل بیست و سوم قانون اساسی اشاره کردند که تاکید دارد تفتیش عقاید ممنوع است.
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-884505
👈🏻از طریق لینک زیر، حامی باش:
hamibash.com/sharghdaily
@sharghdaily
sharghdaily.com
🔻تفتیش عقاید یا نظرسنجی؟
مرجان کُرد
به تازگی خبر و تصاویری در شبکههای اجتماعی منتشر شد که نشان میداد همراه با برگههای امتحانی دانشآموزان پایه دوازدهم، پرسشنامههایی درباره گرایشهای فکری، سیاسی، عقیدتی و مذهبی در میان آنها توزیع شدهاست.
این اقدام نامتعارف پرسشهایی را ایجاد کرد از جمله این که آیا این اقدام سلیقهای و بر اساس تشخیص مدیران برخی مدارس بوده یا سازمانیافته و از طریق آموزش و پرورش اجرا شدهاست. آیا این سوالات مصداق نظرسنجی از دانشآموزان است یا این که اساسا به یک اظهارنامه کتبی شباهت دارد؟ ناظران در داوری این اقدام به اصل بیست و سوم قانون اساسی اشاره کردند که تاکید دارد تفتیش عقاید ممنوع است.
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-884505
👈🏻از طریق لینک زیر، حامی باش:
hamibash.com/sharghdaily
@sharghdaily
sharghdaily.com
🔴پیمایش یا پروندهسازی؟
🔺اعتماد ۳۰ خرداد ۱۴۰۲
✍️عباس عبدی
🔘پرسشنامهای را وزارت آموزش و پرورش به دانشآموزان داده است که پیش از آغاز امتحانات نهایی آن را تکمیل کنند. با توجه به مفاد پرسشها و توضیحات جنبی این پرسشنامه چند نکته مهم را متذکر میشوم.
🔘۱ـ ای کاش این برنامه، یک طرح علمی بود و با همین پرسشها از شرکتکنندگان در امتحانات نهایی کشور پرسیده میشد و نتایج آن نیز در اختیار افکار عمومی قرار میگرفت. جامعه ما به چنین پژوهشی بسیار نیازمند است. اتفاقاً کلیت رویکرد پرسشهای طرح شده هم خوب و قابل قبول است.
🔘اگر اجازه دهند که چنین پژوهشی انجام شود، آنگاه متوجه میشوند که نظام آموزشی موجود به کلی ورشکسته است. یعنی هر چه سعی کردهاند به دانشآموزان القا کنند، نتیجه عکس گرفتهاند.
🔘حتماً میپرسید که من از کجا چنین نتیجهای را گرفتهام؟ این فرضیه من بر حسب مطالعاتم است، میتوانیم با پیمایش آن را رد یا تأیید کنیم. اگر حاضر به انجام پژوهش مستقل نشوند، معلوم است که مقامات رسمی نیز کمابیش همین گزاره را قبول دارند، ولی نمیخواهند آن را بطور علمی آزمون کنند و تبعات آن را بپذیرند.
🔘۲ـ این پرسشنامه با هدف پژوهش انجام نشده است، چون انجام پژوهشی آن چند نقص جدی دارد.
▪️اول؛ اینکه پرسشنامه را به تعداد دهها و صدها هزار دانشآموز تهیه و توزیع نمیکنند. برای این کار یک نمونه ۱۲۰۰ تا حداکثر ۱۵۰۰ نفر کافی است. اضافه بر این تعداد نابخردی است و منابع مالی را تلف میکند و حتی نتایج آن اعتبار کمتری از نمونه ۱۵۰۰ نفری دارد. زیرا از دقت در جزییات اجرایی کاسته میشود.
▪️دوم؛ اینکه بسیاری از متغیرهای مستقل نیز باید پرسیده میشد که در این پرسشنامهها نیست، در واقع آنها را از روی پرونده دانشآموزی پر میکنند و این به معنای شناسایی پاسخگو و تشکیل پرونده است.
🔘سوم؛ شناسایی پاسخگو عملی غیر اخلاقی و غیر قانونی و مصداق تفتیش عقاید و مغایر با اصول پژوهشی است. اگر افراد به صورت کاملاً ناشناخته و برحسب تصادف انتخاب شوند و با رضایت خود پاسخ دهند، معنای تفتیش صادق نیست، چون کسی نمیداند که چه کسی پاسخ داده، ولی در اینجا روشن است که پاسخها ضمیمه پرونده فرد خواهد شد.
🔘چهارم؛ محقق باید شرایطی را فراهم کند که از صداقت نسبی پاسخگو اطمینان حاصل کند. البته همیشه تعدادی افراد هستند که مسیر دیگری را طی میکنند ولی در شرایط پژوهشی آزاد و ناشناخته و با اختیار و آزادی پاسخگویی، بیصداقتی در پاسخگویی خیلی کمتر رخ میدهد، چون اگر نخواهند صادقانه پاسخ دهند، میتوانند در پاسخگویی شرکت نکنند. بنابراین اعتبار پاسخهای داده شده به کلی مخدوش است.
🔘پنجم؛ مرجع اجرا کننده و گزارشدهنده نیز باید مستقل باشند. برخی از نهادهای نظرسنجی بودهاند که در ارقام گزارش نهایی دخل و تصرف میکردند. لذا حتی اگر این تحقیق درست هم انجام شود و به لحاظ اخلاق و حقوق حرفهای ایرادی هم نداشته باشد و ضوابط علمی هم رعایت شود، چون نتایج آن در دست مدیران غیرمستقل است و در خدمت افکار عمومی جامعه در نمیآید، انجامش مجاز نیست، و نتایج اعلام شده احتمالی آن نیز مخدوش و غیر معتبر است.
🔘۳ـ با توجه به جمیع جهات باید گفت که توزیع این پرسشنامه و اجرای آن خلاف حقوق دانشآموزان و اولیای آنان است و حق نداشتهاند از شرایط آغاز امتحانات سوءاستفاده کرده و آنان را مجبور به پاسخگویی کنند.
🔘البته تردیدی نیست که اغلب دانشآموزان متوجه مسأله هستند و به خوبی میدانند که هدف اصلی این پژوهش چیست و لذا با شوخی یا تمسخر کردن، پاسخهای غیرواقعی و مخدوش میدهند و شبهپژوهشگران دولتی را سر کار میگذارند، و در نهایت چیزی جز زیان محصول چنین اقدام نابخردانهای نیست.
🔘تنها حُسن آن برای مدیران این است که یک گزارش از نتایج مخدوش آن برای مقامات بالادستی بنویسند که ۹۸ درصد دانشآموزان در مسیر مطلوب ما هستند، و فقط دو درصد بیمار هستند.
🔘اگر بخواهند بر اساس این نوع تحقیقات از وضعیت اجتماعی مطلع شوند و تصمیم بگیرند حاصلی جز فریب دادن مسئولان و به خطا انداختن آنها ندارد. نتایج این نوع شبهتحقیقات در اجتماع علمی فاقد اعتبار قلمداد میشود و کسی به آن اعتنا نمیکند. همین نکته هم باعث بیاعتباری تحقیق و محققان خواهد شد. احتمالا هیچ پژوهشگر معتبری حاضر نیست نام خود را زیر گزارش این پرسشنامه قرار دهد.
🔘این تحقیق اثری بر افکار عمومی هم ندارد چون جامعه جور دیگری فکر میکند و به این شبهتحقیقات رسمی و تبلیغاتی اعتمادی ندارد. سوال این است که چنین شبه تحقیقی که نفعی برای هیچ یک از مخاطبان ندارد، پس چه نفعی در انجام آن وجود دارد؟ اگر به همین پاسخ فکر شود بدون تحقیق هم میتوان فهمید که در زیر پوست جامعه چه خبر است؟
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
🔺اعتماد ۳۰ خرداد ۱۴۰۲
✍️عباس عبدی
🔘پرسشنامهای را وزارت آموزش و پرورش به دانشآموزان داده است که پیش از آغاز امتحانات نهایی آن را تکمیل کنند. با توجه به مفاد پرسشها و توضیحات جنبی این پرسشنامه چند نکته مهم را متذکر میشوم.
🔘۱ـ ای کاش این برنامه، یک طرح علمی بود و با همین پرسشها از شرکتکنندگان در امتحانات نهایی کشور پرسیده میشد و نتایج آن نیز در اختیار افکار عمومی قرار میگرفت. جامعه ما به چنین پژوهشی بسیار نیازمند است. اتفاقاً کلیت رویکرد پرسشهای طرح شده هم خوب و قابل قبول است.
🔘اگر اجازه دهند که چنین پژوهشی انجام شود، آنگاه متوجه میشوند که نظام آموزشی موجود به کلی ورشکسته است. یعنی هر چه سعی کردهاند به دانشآموزان القا کنند، نتیجه عکس گرفتهاند.
🔘حتماً میپرسید که من از کجا چنین نتیجهای را گرفتهام؟ این فرضیه من بر حسب مطالعاتم است، میتوانیم با پیمایش آن را رد یا تأیید کنیم. اگر حاضر به انجام پژوهش مستقل نشوند، معلوم است که مقامات رسمی نیز کمابیش همین گزاره را قبول دارند، ولی نمیخواهند آن را بطور علمی آزمون کنند و تبعات آن را بپذیرند.
🔘۲ـ این پرسشنامه با هدف پژوهش انجام نشده است، چون انجام پژوهشی آن چند نقص جدی دارد.
▪️اول؛ اینکه پرسشنامه را به تعداد دهها و صدها هزار دانشآموز تهیه و توزیع نمیکنند. برای این کار یک نمونه ۱۲۰۰ تا حداکثر ۱۵۰۰ نفر کافی است. اضافه بر این تعداد نابخردی است و منابع مالی را تلف میکند و حتی نتایج آن اعتبار کمتری از نمونه ۱۵۰۰ نفری دارد. زیرا از دقت در جزییات اجرایی کاسته میشود.
▪️دوم؛ اینکه بسیاری از متغیرهای مستقل نیز باید پرسیده میشد که در این پرسشنامهها نیست، در واقع آنها را از روی پرونده دانشآموزی پر میکنند و این به معنای شناسایی پاسخگو و تشکیل پرونده است.
🔘سوم؛ شناسایی پاسخگو عملی غیر اخلاقی و غیر قانونی و مصداق تفتیش عقاید و مغایر با اصول پژوهشی است. اگر افراد به صورت کاملاً ناشناخته و برحسب تصادف انتخاب شوند و با رضایت خود پاسخ دهند، معنای تفتیش صادق نیست، چون کسی نمیداند که چه کسی پاسخ داده، ولی در اینجا روشن است که پاسخها ضمیمه پرونده فرد خواهد شد.
🔘چهارم؛ محقق باید شرایطی را فراهم کند که از صداقت نسبی پاسخگو اطمینان حاصل کند. البته همیشه تعدادی افراد هستند که مسیر دیگری را طی میکنند ولی در شرایط پژوهشی آزاد و ناشناخته و با اختیار و آزادی پاسخگویی، بیصداقتی در پاسخگویی خیلی کمتر رخ میدهد، چون اگر نخواهند صادقانه پاسخ دهند، میتوانند در پاسخگویی شرکت نکنند. بنابراین اعتبار پاسخهای داده شده به کلی مخدوش است.
🔘پنجم؛ مرجع اجرا کننده و گزارشدهنده نیز باید مستقل باشند. برخی از نهادهای نظرسنجی بودهاند که در ارقام گزارش نهایی دخل و تصرف میکردند. لذا حتی اگر این تحقیق درست هم انجام شود و به لحاظ اخلاق و حقوق حرفهای ایرادی هم نداشته باشد و ضوابط علمی هم رعایت شود، چون نتایج آن در دست مدیران غیرمستقل است و در خدمت افکار عمومی جامعه در نمیآید، انجامش مجاز نیست، و نتایج اعلام شده احتمالی آن نیز مخدوش و غیر معتبر است.
🔘۳ـ با توجه به جمیع جهات باید گفت که توزیع این پرسشنامه و اجرای آن خلاف حقوق دانشآموزان و اولیای آنان است و حق نداشتهاند از شرایط آغاز امتحانات سوءاستفاده کرده و آنان را مجبور به پاسخگویی کنند.
🔘البته تردیدی نیست که اغلب دانشآموزان متوجه مسأله هستند و به خوبی میدانند که هدف اصلی این پژوهش چیست و لذا با شوخی یا تمسخر کردن، پاسخهای غیرواقعی و مخدوش میدهند و شبهپژوهشگران دولتی را سر کار میگذارند، و در نهایت چیزی جز زیان محصول چنین اقدام نابخردانهای نیست.
🔘تنها حُسن آن برای مدیران این است که یک گزارش از نتایج مخدوش آن برای مقامات بالادستی بنویسند که ۹۸ درصد دانشآموزان در مسیر مطلوب ما هستند، و فقط دو درصد بیمار هستند.
🔘اگر بخواهند بر اساس این نوع تحقیقات از وضعیت اجتماعی مطلع شوند و تصمیم بگیرند حاصلی جز فریب دادن مسئولان و به خطا انداختن آنها ندارد. نتایج این نوع شبهتحقیقات در اجتماع علمی فاقد اعتبار قلمداد میشود و کسی به آن اعتنا نمیکند. همین نکته هم باعث بیاعتباری تحقیق و محققان خواهد شد. احتمالا هیچ پژوهشگر معتبری حاضر نیست نام خود را زیر گزارش این پرسشنامه قرار دهد.
🔘این تحقیق اثری بر افکار عمومی هم ندارد چون جامعه جور دیگری فکر میکند و به این شبهتحقیقات رسمی و تبلیغاتی اعتمادی ندارد. سوال این است که چنین شبه تحقیقی که نفعی برای هیچ یک از مخاطبان ندارد، پس چه نفعی در انجام آن وجود دارد؟ اگر به همین پاسخ فکر شود بدون تحقیق هم میتوان فهمید که در زیر پوست جامعه چه خبر است؟
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
🔻کودکان کنسروی و توسعه
دکتر محمدرضا اسلامی
ویدئویی در شبکه های اجتماعی دست به دست می شد که یک مدرسۀ ابتدایی ژاپنی را نشان می دهد که بچه ها خودشان مدرسه و کلاسِ درسشان را تمیز می کنند. همچنین نشان می دهد که #کودکان مدرسه ابتدایی بعد از عبور از خیابان، بر می گردند و به سمت ماشینهایِ ایستاده در خیابان (با احترام) تعظیم می کنند. این ویدئو با «تحسین» مخاطبان مواجه شد.
به شخصه جزء کسانی بودم که از اوایل ورود به ژاپن، اینهمه نظم و سیستم را تحسین می کردم.
مطالب مختلفی هم در این خصوص نوشتم . حتی زمانی که در آزمایشگاه فولاد دانشگاه کوبه، روز آخر سال بچه های دانشجوی ارشد و کارشناسی، خانه تکانی می کردند، متنی نوشتم و این رفتارها را تحسین کردم.
گویا زمان لازم بود تا چند سال بگذرد و متوجه بشوم که چقدر این سیستم بیمار است و چقدر بهداشتِ روانی و روحی انسان را خراب می کند. آقای دکتر محمود گلزاری (به عنوان یک روانشناس مبرّز و با تجربه) معتقد است که مدارس اسلامی (مذهبی) بهداشت روحی کودک را خراب می کنند. این را کسی می گفت که خودش مذهبی و متدین است ولی دانشِ روانشناسی به او آموخته بود که عمدۀ آنچه در مدارس مذهبی ما (در تهران) رخ می دهد، در کوتاه مدت، ظاهرا عالی، ولی در بلندمدت، ویرانه است. همین ماجرا به شکل بدتر و گسترده تر در سیستم آموزشی ژاپن برقرار است.
🔹 آن بچۀ کلاس سوم ابتدایی که بعد از عبورِ از خیابان بر می گردد و «تعظیم» می کند (و رو به ماشینهای خیابان که قبل از خطِ عابر متوقف شده اند) احترام می گذارد، او «کودکی» مفهومی که دکتر محسن رنانی می گوید) ندارد، بلکه او را در اوج سنینِ پرطراوت کودکی، در چنان «قوطیِ کنسِرو» تنگ و صلبِ از بایدها و نبایدها کرده اند، که ثمره اش در بزرگسالی می شود انسانی پر وسواس، خجالتی، (بعضا) همراه با انواع تیک های عصبی، و مقداری از خمیر مایۀ خشم.
این مانند همان دختر نوجوانی است که در اوج سنین با طراوت کودکی و نوجوانی، او را در چادر مشکی قرار می دهیم و بعد افتخار می کنیم که ببین، چقدر تربیتِ نظام مند و ارزشمندی را انتخاب کرده ایم! امتداد و ادامۀ آن کودکی و آن نوجوانی را باید در سی و شش/هفت سالگی دید که ثمره اش چه می شود؟
🔹در دانشگاه کیوتو، به دفتر ریاست مرکز مطالعات زلزله دانشگاه رفته بودم. این مرکزی است که جزء برترین مراکز مطالعات زلزله در دنیا محسوب می شود و برترین اساتید دانشگاههای آمریکا، دورۀ فرصت مطالعاتی خود را به این مرکز می آیند. در دفتر ریاست مرکز جلسه ای بود. بعد از جلسه (وقتی که همه رفته بودند) رئیس مرکز زلزله پرسید: وضعیت پیشرفتِ پایان نامه ات چطور است؟ چه زمانی فارغ التحصیل می شوی؟ توضیحاتی دادم و همزمان گلایه کردم که استاد راهنمایم قدری بد اخلاق است و این بد اخلاقی هایش، گاه باعث کند شدنِ مسیر پایان نامه می شود. گفت بداخلاقی؟! دست بردار. بعد به گوشه اتاق اشاره کرد و گفت: اینجا را می بینی؟ من دانشجویان دکترایم را می آورم اینجا و چنان می بندمشان به رگبار سوال و فریاد و چنان تحت فشاری قرارشان می دهم که همین گوشه می ایستند و گریه می کنند (یعنی که برو آقا جان بداخلاقیِ استاد که چیزی نیست!)
این «امتدادِ» همان مسیر بیمار است که در بالا اشاره شد. اینکه تصوّر کنی در گوشۀ آن اتاق مجلل مرکز پژوهشی، دانشجویِ دکترا ایستاده و گریه می کند. مسلّم است که همان دانشجوی دکترا، وقتی که استاد شد، بلایی بر سر دانشجوی دکترایش می آورد، که آن بدبخت هم بایستد و گوشه ای گریه کند.
☑️⭕️سخن پایانی:
همین خطا ممکن است در مورد آمریکا نیز رخ دهد: الگوی آمریکایی که بیشتر بر خلاقیت، فردگرایی و انعطاف و آزادی تاکید دارد. نکته همین است که باید دید «امتدادِ» آن رفتارِ کودکی (مثل امتدادِ تعظیمِ به ماشین و چادر در ده سالگی) به کجاها می رسد؟ وگرنه «در لحظه دیدنِ» امور و تحسین کردن، که هُنری نیست.
درد از اینجا آغاز شد که ما همیشه در دیدنِ «اکستریم» ها (چه #ژاپن باشد و چه آمریکا و چه هر کشور دیگری)، به وجد می آئیم. حکایتِ همان گزارشِ بازدید آقای حدادعادل از مدرسه ابتدایی ژاپنی (که در کتابهای دورۀ دبیرستانِ ما چاپ شده بود) و حکایت همان دو/سه مقاله خودم که در سالهای نخست تحصیلم در ژاپن، به «تحسین» از سیستم آموزشی نوشته بودم.
دقت کنیم که ما نیز اگر در جستجوی توسعه هستیم باید در #مدارس خود سخت کوشی، انضباط، کار گروهی و خلاقیت، انتقادگری و انتقادپذیری... را پرورش دهیم و می دانیم که آن نظم ژاپنی (با معایبش) بهتر از بی سیستمی و بی نظمی و شلختگی است، اما خاطرمان باشد که وقتی به تحسین از یک «رفتار» یا یک «ساختار» می پردازیم، همۀ وجوه ماجرا را دیده باشیم و ببنیم «امتدادِ مسیر» قرار است به کجاها ختم شود؟ از ژاپن الهام بگیریم اما لزوما کپی-پیست (Copy-Paste) راه حل نیست.
شبکه توسعه
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
دکتر محمدرضا اسلامی
ویدئویی در شبکه های اجتماعی دست به دست می شد که یک مدرسۀ ابتدایی ژاپنی را نشان می دهد که بچه ها خودشان مدرسه و کلاسِ درسشان را تمیز می کنند. همچنین نشان می دهد که #کودکان مدرسه ابتدایی بعد از عبور از خیابان، بر می گردند و به سمت ماشینهایِ ایستاده در خیابان (با احترام) تعظیم می کنند. این ویدئو با «تحسین» مخاطبان مواجه شد.
به شخصه جزء کسانی بودم که از اوایل ورود به ژاپن، اینهمه نظم و سیستم را تحسین می کردم.
مطالب مختلفی هم در این خصوص نوشتم . حتی زمانی که در آزمایشگاه فولاد دانشگاه کوبه، روز آخر سال بچه های دانشجوی ارشد و کارشناسی، خانه تکانی می کردند، متنی نوشتم و این رفتارها را تحسین کردم.
گویا زمان لازم بود تا چند سال بگذرد و متوجه بشوم که چقدر این سیستم بیمار است و چقدر بهداشتِ روانی و روحی انسان را خراب می کند. آقای دکتر محمود گلزاری (به عنوان یک روانشناس مبرّز و با تجربه) معتقد است که مدارس اسلامی (مذهبی) بهداشت روحی کودک را خراب می کنند. این را کسی می گفت که خودش مذهبی و متدین است ولی دانشِ روانشناسی به او آموخته بود که عمدۀ آنچه در مدارس مذهبی ما (در تهران) رخ می دهد، در کوتاه مدت، ظاهرا عالی، ولی در بلندمدت، ویرانه است. همین ماجرا به شکل بدتر و گسترده تر در سیستم آموزشی ژاپن برقرار است.
🔹 آن بچۀ کلاس سوم ابتدایی که بعد از عبورِ از خیابان بر می گردد و «تعظیم» می کند (و رو به ماشینهای خیابان که قبل از خطِ عابر متوقف شده اند) احترام می گذارد، او «کودکی» مفهومی که دکتر محسن رنانی می گوید) ندارد، بلکه او را در اوج سنینِ پرطراوت کودکی، در چنان «قوطیِ کنسِرو» تنگ و صلبِ از بایدها و نبایدها کرده اند، که ثمره اش در بزرگسالی می شود انسانی پر وسواس، خجالتی، (بعضا) همراه با انواع تیک های عصبی، و مقداری از خمیر مایۀ خشم.
این مانند همان دختر نوجوانی است که در اوج سنین با طراوت کودکی و نوجوانی، او را در چادر مشکی قرار می دهیم و بعد افتخار می کنیم که ببین، چقدر تربیتِ نظام مند و ارزشمندی را انتخاب کرده ایم! امتداد و ادامۀ آن کودکی و آن نوجوانی را باید در سی و شش/هفت سالگی دید که ثمره اش چه می شود؟
🔹در دانشگاه کیوتو، به دفتر ریاست مرکز مطالعات زلزله دانشگاه رفته بودم. این مرکزی است که جزء برترین مراکز مطالعات زلزله در دنیا محسوب می شود و برترین اساتید دانشگاههای آمریکا، دورۀ فرصت مطالعاتی خود را به این مرکز می آیند. در دفتر ریاست مرکز جلسه ای بود. بعد از جلسه (وقتی که همه رفته بودند) رئیس مرکز زلزله پرسید: وضعیت پیشرفتِ پایان نامه ات چطور است؟ چه زمانی فارغ التحصیل می شوی؟ توضیحاتی دادم و همزمان گلایه کردم که استاد راهنمایم قدری بد اخلاق است و این بد اخلاقی هایش، گاه باعث کند شدنِ مسیر پایان نامه می شود. گفت بداخلاقی؟! دست بردار. بعد به گوشه اتاق اشاره کرد و گفت: اینجا را می بینی؟ من دانشجویان دکترایم را می آورم اینجا و چنان می بندمشان به رگبار سوال و فریاد و چنان تحت فشاری قرارشان می دهم که همین گوشه می ایستند و گریه می کنند (یعنی که برو آقا جان بداخلاقیِ استاد که چیزی نیست!)
این «امتدادِ» همان مسیر بیمار است که در بالا اشاره شد. اینکه تصوّر کنی در گوشۀ آن اتاق مجلل مرکز پژوهشی، دانشجویِ دکترا ایستاده و گریه می کند. مسلّم است که همان دانشجوی دکترا، وقتی که استاد شد، بلایی بر سر دانشجوی دکترایش می آورد، که آن بدبخت هم بایستد و گوشه ای گریه کند.
☑️⭕️سخن پایانی:
همین خطا ممکن است در مورد آمریکا نیز رخ دهد: الگوی آمریکایی که بیشتر بر خلاقیت، فردگرایی و انعطاف و آزادی تاکید دارد. نکته همین است که باید دید «امتدادِ» آن رفتارِ کودکی (مثل امتدادِ تعظیمِ به ماشین و چادر در ده سالگی) به کجاها می رسد؟ وگرنه «در لحظه دیدنِ» امور و تحسین کردن، که هُنری نیست.
درد از اینجا آغاز شد که ما همیشه در دیدنِ «اکستریم» ها (چه #ژاپن باشد و چه آمریکا و چه هر کشور دیگری)، به وجد می آئیم. حکایتِ همان گزارشِ بازدید آقای حدادعادل از مدرسه ابتدایی ژاپنی (که در کتابهای دورۀ دبیرستانِ ما چاپ شده بود) و حکایت همان دو/سه مقاله خودم که در سالهای نخست تحصیلم در ژاپن، به «تحسین» از سیستم آموزشی نوشته بودم.
دقت کنیم که ما نیز اگر در جستجوی توسعه هستیم باید در #مدارس خود سخت کوشی، انضباط، کار گروهی و خلاقیت، انتقادگری و انتقادپذیری... را پرورش دهیم و می دانیم که آن نظم ژاپنی (با معایبش) بهتر از بی سیستمی و بی نظمی و شلختگی است، اما خاطرمان باشد که وقتی به تحسین از یک «رفتار» یا یک «ساختار» می پردازیم، همۀ وجوه ماجرا را دیده باشیم و ببنیم «امتدادِ مسیر» قرار است به کجاها ختم شود؟ از ژاپن الهام بگیریم اما لزوما کپی-پیست (Copy-Paste) راه حل نیست.
شبکه توسعه
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
Telegram
-
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥#ویدیو_آموزشی
❓چگونه باید از #سلامت_روان دانشآموزان مراقبت کرد؟
Why students should have mental health days? | Hailey Hardcastle
#مدرسه میتواند پر از استرس، اضطراب، حملات عصبی و حتی خستگی مفرط باشد اما آیا هیچ راهکار مدونی برای #دانشآموزانی که باید سلامت خود را در اولویت قرار بدهند وجود دارد؟
در این ویدئو هیلی هاردکسل توضیح میدهد که چرا مدارس باید روزهایی را برای سلامت روان اختصاص دهند و به دانش آموزان فرصت دهند که سلامت عاطفی را بدون احساس شرم تمرین کنند.
صحبتهای هیلی را بشنوید تا ببینید که چگونه او و تیمی از نوجوانان توانستهاند ایده تمرین سلامت روان دانشآموزان را به قانون تبدیل کنند.
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
❓چگونه باید از #سلامت_روان دانشآموزان مراقبت کرد؟
Why students should have mental health days? | Hailey Hardcastle
#مدرسه میتواند پر از استرس، اضطراب، حملات عصبی و حتی خستگی مفرط باشد اما آیا هیچ راهکار مدونی برای #دانشآموزانی که باید سلامت خود را در اولویت قرار بدهند وجود دارد؟
در این ویدئو هیلی هاردکسل توضیح میدهد که چرا مدارس باید روزهایی را برای سلامت روان اختصاص دهند و به دانش آموزان فرصت دهند که سلامت عاطفی را بدون احساس شرم تمرین کنند.
صحبتهای هیلی را بشنوید تا ببینید که چگونه او و تیمی از نوجوانان توانستهاند ایده تمرین سلامت روان دانشآموزان را به قانون تبدیل کنند.
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
نگاهی به آزمون سراسری ۱۴۰۲
چالشهای نظام آموزش با چرخههای بازارگرا
بیش از یک دهه است که پس از برگزاری آزمون سراسری و بررسی آن، تحلیل آزمون را به صورت سالانه منتشر میکنم. در آغاز لازم است اشاره کنم که آرزوی دیرین نگارنده، حرکت نظام آموزش و پرورش در راستای برآوردن اهداف یک سیستم آموزشی -به معنای راستین آن- است، که عبارت از آموزش فرهنگ، بنیانهای زندگی، مبانی دانش و ارتقای توان درک و تحلیل آموختهها در شاخههای مختلف دانش در مدرسه است و نه گرهزدن همه هدفهای آموزشی به یک آزمون ورودی دانشگاهها به نام «کنکور». اگرچه پذیرش تستی دانشآموزان برای ورود به دانشگاه را کاری به دور از یک سنجش علمی میدانم (دستکم نقصهای فراوان دارد که پرداختن به آن، خود یادداشتی طولانی میخواهد)؛ اما در برهه کنونی و با پذیرش این مطلب که فعلا واقعیتی به نام کنکور بر سر جایش است، به تحلیل و بررسی کلی آزمون سراسری میپردازم.
آنچه عمده معلمان و کارشناسان بر آن باور دارند، این است که آزمون سراسری ۱۴۰۲ تقریبا در همه گروههای تحصیلی، دارای ابهام یا اشکالات علمی درخورتوجه و مشکلات فنی بوده که به طور طبیعی در برخی دروس، آن را آزمونی غیرمنطقی یا دشوار ساخته است و در برخی نه. #کنکور
🔸ادامه مطلب در سایت بانک مقاله ها 👈 اینجا
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
چالشهای نظام آموزش با چرخههای بازارگرا
بیش از یک دهه است که پس از برگزاری آزمون سراسری و بررسی آن، تحلیل آزمون را به صورت سالانه منتشر میکنم. در آغاز لازم است اشاره کنم که آرزوی دیرین نگارنده، حرکت نظام آموزش و پرورش در راستای برآوردن اهداف یک سیستم آموزشی -به معنای راستین آن- است، که عبارت از آموزش فرهنگ، بنیانهای زندگی، مبانی دانش و ارتقای توان درک و تحلیل آموختهها در شاخههای مختلف دانش در مدرسه است و نه گرهزدن همه هدفهای آموزشی به یک آزمون ورودی دانشگاهها به نام «کنکور». اگرچه پذیرش تستی دانشآموزان برای ورود به دانشگاه را کاری به دور از یک سنجش علمی میدانم (دستکم نقصهای فراوان دارد که پرداختن به آن، خود یادداشتی طولانی میخواهد)؛ اما در برهه کنونی و با پذیرش این مطلب که فعلا واقعیتی به نام کنکور بر سر جایش است، به تحلیل و بررسی کلی آزمون سراسری میپردازم.
آنچه عمده معلمان و کارشناسان بر آن باور دارند، این است که آزمون سراسری ۱۴۰۲ تقریبا در همه گروههای تحصیلی، دارای ابهام یا اشکالات علمی درخورتوجه و مشکلات فنی بوده که به طور طبیعی در برخی دروس، آن را آزمونی غیرمنطقی یا دشوار ساخته است و در برخی نه. #کنکور
🔸ادامه مطلب در سایت بانک مقاله ها 👈 اینجا
کانال مقاله ها 🌺 @eduarticle
بانک مقاله های آموزشی و فرهنگی
نگاهی به آزمون سراسری ۱۴۰۲چالشهای نظام آموزش با چرخههای بازارگرا
بیش از یک دهه است که پس از برگزاری آزمون سراسری و بررسی آن، تحلیل آزمون را به صورت سالانه منتشر میکنم. در آغاز لازم است اشاره کنم که آرزوی دیرین نگارنده، حرکت نظام آموزش و پرورش در راستای برآوردن اه