۳۱ شهریور ۱۳۵۹ آغاز رسمی جنگ ایران و‌ عراق و‌ تجاوز صدام بعثی به خاک ایران است اما این حملات و تجاوز از سال ۱۳۵۸ آغاز شده بود.
از اولین شهدای وطن در برابر تجاوز عراق خلبانان ارتش بودند.
یاد و خاطره شهدای جنگ تحمیلی علی الخصوص  شهدای خلبان نیروی هوایی گرامی باد بزرگمردانی که با نثار خون پاک خود مانع از رویا صدام برای تکرار قادسیه دیگری شدند
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

به دنبال شلیک صدها راکت و موشک از جنوب لبنان به سمت اسرائیل تعداد بسیار زیادی از این پرتابه‌ها یا عمل نکرده و‌یا مورد هدف پدافند هوایی واقع شدند، مردم اسراییل شب گذشته در حال عکس انداختن و خندیدن با بقایای موشک فجر سپاه هستند.
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

سما جهانباز دختر ۲۲ ساله اصفهانی حدود هفت ماه پیش در شیراز  به‌طور مرموزی مفقود شد.
پدر #سما_جهانباز که از #جانبازان #جنگ_ایران_و_عراق است ۲۳ بهمن ماه ۱۴۰۱ کنار #پل_خواجو #اصفهان در حالی که پلاکاردی از عکس‌های دخترش را در دست داشت از «رئیس‌جمهور و رئیس #قوه_قضائیه » درخواست کمک کرده است تا دخترش را پیدا کنند.
گفتنی است با گذشت دو سال از مفقودی این دختر ۲۲ ساله نیروی انتظامی از قبول شکایت و‌ گزارش مفقودی او سرباز می‌زند، #پلیس_اصفهان معتقد است چون وی در #شیراز مفقود شده باید به آنجا رفت و #پلیس_شیراز هم‌ اعلام کرده چون هیچ سندی مبنی بر حضور این دختر در شیراز نیست شکایت را نمی‌پذیرد، پدر سما اما بدون ذکر دلیل و‌جزئیات معتقد است موضوع امنیتی است.
#علیه_فراموشی

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

مرگ رضا سراج، مرگ مردی بود که در پنجاه و نه سالگی، چکیده بخش مهمی از رذايل جمهوری اسلامی
سربازجوی اطلاعات سپاه و رییس پیشین معاونت ویژه این سازمان که مسوول ترور شهروندان اسراییلی بود.
کسی که زندانیان را شکنجه مجبور می‌کرد علیه خودشان اعتراف کنند.
#رضا_سراج از فرماندهان میانی لشکر ۲۷ محمد رسول الله در دوران پایانی سالهای جنگ ایران و عراق بود و سپس در بخش های امنیتی سپاه همچون قرارگاه ثارالله تهران و سازمان اطلاعات سپاه فعالیت داشت.
سراج در حوادثی چون حمله به کوی دانشگاه تهران در سال ۱۳۷۸ و سرکوب جنبش سبز در ۱۳۸۸ و همچنین دی ماه ۹۶ و #آبان_خونین_۹۸ از جمله مدیران امنیتی و بازجویان بازداشت شدگان بوده است.
تاکنون خبری از بیماری وی در رسانه‌ها منتشر نشده بود.

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

طبق اطلاعات رسیده به ایران‌ بریفینگ ، سروناز احمدی، مترجم زندانی در اوین، از ۱۶ روز پیش در اعتراض به محرومیت از اعزام به مرخصی درمانی در اعتصاب دارو است. این زندانی سیاسی که به صرع مبتلاست، با قطع داروها دچار سردرد و بی‌خوابی و اسپاسم‌های عضلانی، عصبی و موضعی شده است.
احمدی تاکنون ۱۷ ماه از حبس سه سال و شش ماهه خود را در زندان اوین سپری کرده و با وجود تحمل بیش از یک‌سوم ایام محکومیت و نامناسب بودن وضعیت جسمی، از اعزام به مرخصی استعلاجی محروم است.
به گفته نزدیکان #سروناز_احمدی ، پزشک زندان در مرداد ماه امسال وضعیت او را «نامناسب و اضطراری» تشخیص داد.
با گذشت شش هفته از درخواست این زندانی سیاسی برای اعزام به مرخصی، مسئولان زندان همچنان نسبت به خواسته‌های او بی‌تفاوت هستند.
#اخبار_زندانیان_سیاسی_عقیدتی
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

علیرضا مهدی، فرمانده سپاه پاسداران ساوه گفت: «حجاب از هر گونه سلاح نظامی قوی‌تر بوده بنابراین نباید اجازه دهیم حجاب در هیاهوی زندگی روزمره کمرنگ شود.»
او افزود: «دشمن با ایجاد بیش از ۲۶۰ کانال در فضای مجازی سعی در تخریب جایگاه حجاب و ارزش‌های اسلامی دارد.»
#دروغهای_سیستماتیک_سپاه
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

شهرک سازی های سپاه پاسداران برای اسکان شبه نظامیان زینبیون ، فاطمیون و حشدالشعبی به بهانه طرح توسعه سواحل مکران

جمهوری اسلامی برای احیای تمدن علوی و تشکیل امپراطوری شیعه ، به طرح توسعه سواحل مکران سرعت بیشتری بخشیده است .
حکومت قرار است ، زمین های آبا و اجدادی مردم بومی بلوچ را به بهانه طرح توسعه سواحل مکران ، تصرف و جهت استقرار گروهگ های تروریستی از قبیل ؛ حشد الشعبی عراق ، زینبیون پاکستان و فاطمیون افغانستان، شهرک سازی نماید .

این روزها که مردم بلوچ به آسیب ها و تهدیدات مخرب این طرح منحوس پی برده اند ، عوامل رژیم در روند اجرای این پروژه سرعت بیشتری بخشیده است .
#سپاه_تروریستی_پاسداران
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

به یاد جان‌باخته راه آزادی مهسا موگویی که با هفتادویک گلوله وحوش خامنه ای به قتل رسید
جاویدنام #مهسا_موگویی، دختر دلاور و آزادیخواهی که با اصابت بیش از ٧١ گلوله ساچمه‌ای مزدوران خامنه‌ای خائن، در راه آزادی جان سپرد.
در گواهی فوت مهسا نوشته شده؛ که «در ستون فقرات او ۳۹ عدد سوراخ مدور در بازوی چپ ۳۱ و ساعد دست چپ نیز ۹ سوراخ مدور با حاشیه سوختگی دیده شده است.»

همچنین نوشته شده بود: پیکر «با مانتو مشکی آغشته به خون دارای سوراخ‌های متعدد و کوچک تحویل داده شده است.»

مهسا موگویی، متولد ۱۳۸۲ در سی‌و‌یکم شهریور ماه ۱۴۰۱، در جریان قیام ژینا در فولاد شهر اصفهان با شلیک گلوله مزدوران خامنه‌ای به قتل رسید.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

روایت قتل محمد جامه‌بزرگ و تبدیل خانواده‌اش به خانواده دادخواه، از غروب ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ آغاز شد.
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing
‏

محمد جامه‌بزرگ، بامداد دوم مهرماه ۱۴۰۱ در بحبوحه اعترضات «زن، زندگی، آزادی» با ورود نیروهای بسیج و سپاه پاسداران به منزلش و شلیک مستقیم و‌ تعمدی آنها کشته شد.
آن طور که پیام درفشان وکیل خانواده محمد گفته، به دستور بازپرس دادسرای نظامی، برای ۱۴ نفر از نیروهای مهاجم به منزل جامه‌بزرگ، قرار نهایی صادر شده است.
به گفته وی بازپرس شعبه اول دادسرای نظامی غرب تهران در این پرونده با «اقدامات مسئولانه» تاکنون عامل اصلی کشته شدن محمد جامه‌بزرگ را بازداشت کرده و در قرار نهایی نیز «برای ۱۲ نفر از ۱۴ متهم پرونده که در فرایند ورود به عنف به منزل مقتول مشارکت داشته‌اند، به دستگیری و تفهیم اتهام» حکم داده است.

در گزارش روزنامه شرق اشاره شده که محمد جامه‌بزرگ متولد سوم فروردین ۴۲ و صاحب مغازه‌ای در شهر ملارد بود که دو روز پس از تظاهرات این شهر، با ورود شبانه نیروهای سپاه پاسداران به منزلش در اثر «شلیک با سلاح ساچمه‌زن از فاصله یک متری به چشمش» کشته شد.

روایت قتل محمد جامه‌بزرگ و تبدیل خانواده‌اش به خانواده دادخواه، از غروب ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ آغاز شد.
‏فرزندش اینگونه روایت می کند:«با شروع اعتراضات، مغازه را بستم و از عرض خیابان که اعتراضات در جریان بود، عبور کردم تا بروم خانه، اما جلوی در خانه یک نفر دست انداخت و لباس من را کشید و گفت با من بیا، تو شلوغ می‌کردی.
‏من داد می‌زدم و می‌گفتم اینجا خانه‌مان است ولی گوش نمی‌کرد. یک دفعه تعداد ماموران زیاد شد، شدند ۵ یا ۶ نفر. من میثم را گرفته بودم که من را نبرند، آن‌ها هم ما را می‌کشیدند که هر دوی ما را ببرند. هرچه می‌گفتیم، کسی گوش نمی‌کرد. بابا که این صحنه را دید، با بیل آمد دنبال ما. با آمدن بابا، بعضی از ماموران که آمده بودند داخل خانه، رفتند بیرون. من فورا در را بستم و قفل در را هم انداختم. ماموران شروع کردند به شکستن شیشه در و انداختن گاز اشک‌آور داخل خانه. ما می‌خواستیم برویم داخل اما بابا نمی‌آمد و می‌گفت این کارها غیرقانونی است، حق ندارند این کارها را بکنند.»
‏مریم جعفری، همسر محمد تنها شاهد عینی لحظه قتل است:«چند بار زنگ زدند در را باز نکردیم تا اینکه یک نفر از ماموران از بالای دیوار به داخل حیاط پرید و در را برای ۵ نفر دیگر باز کرد» و به این ترتیب «۶ نفر وارد حیاط شدند. من در اتاق خواب بودم که یک مرتبه وارد خانه و اتاق شدند. پرسیدم چرا وارد خانه شدید؟ شما چه کسانی هستید که گفتند ماموریم و آمده‌ایم به دنبال محمد جامه‌بزرگ.»
‏این نیروها به دنبال محمد جامه‌بزرگ، خانه و پشت بام را جستجو می‌کنند و وقتی او را نمی‌یابند قصد خروج از خانه را داشتند که یکی از ماموران از مشاهده «سایه‌ای روی پشت بام» خبر می‌دهد و ماموران به «پشت بام باز می‌گردند اما محمد جامه‌بزرگ در مقابل آنها مقاومت کرده و خواهان «ارائه حکم بازداشت» می‌شود.
‏پس از آن ۶ مامور از گروه اول این زن و شوهر را تهدید می‌کنند که اگر با تیم دوم تماس بگیرند «محمد جامه‌بزرگ را خواهند کشت» و در ادامه با تماس آنها ۶ نفر از نیروهای دیگر «با قد و قامت بلندتر» وارد خانه می‌شوند و مریم جعفری، همسر محمد جامه‌بزرگ را در «طبقه بالا حبس می‌کنند و خود به پشت بام می‌روند».
‏پیام درفشان، وکیل، درباره نحوه کشته شدن محمد جامه‌بزرگ در پشت بام خانه‌اش پس از ورود ماموران به آنجا گفت: «ضارب اصلی ادعاهای مختلفی مطرح کرده است، ولی با بررسی‌های کارشناس اسلحه که نظریه او در قرار نهایی هم مورد استناد بازپرس قرار گرفته، مشخص شده که تیر از فاصله نزدیک، یک متر و به شکل مستقیم و از جلو، به سمت مقتول شلیک کرده است.»
‏این وکیل افزود: «کارشناس اسلحه این نوع از شلیک را به قصد کشت اعلام کرده به همین دلیل هم متهم اصلی به قتل عمد متهم شده است.»
‏مریم جعفری نیز با اشاره به اینکه چند دقیقه بعد از رفتن ماموران به پشت بام «صدای کوبیده شدن چیزی روی زمین شنیده شد و بعد صدای شلیک شنیدم»، گفته که اما «مامور گفت اتفاقی رخ نداده و ولی کمی حالش بد است. به سرعت رفتم پایین و یک لیوان آب برداشتم تا برای محمد ببرم. او پیرمرد بود و مریض‌احوال. همان مامور اما اجازه نداد من بروم بالا. لیوان را از من گرفت و گفت برو پایین.»
‏همسر جامه‌بزرگ افزود: «چند دقیقه بعد دوباره رفتم بالا که دیدم هیچ کس روی پشت بام نیست جز شوهر من که کف زمین پشت بام افتاده است. دستم را روی سینه‌اش گذاشته‌ام، صدایش کردم، جواب نداد. بدنش گرم بود، گفتم شکر خدا زنده است که یک دفعه دیدم پشت سرش پر از خون است. تازه صورتش را دیدم. به چشم او شلیک شده بود.»
‏به گفته خانم جعفری، «بعدها و با بررسی پزشکی قانونی مشخص شد که از فاصله نزدیک به چشم او گلوله ساچمه‌ای شلیک شده و در مغزش پخش شده است.»

محمد جامه‌بزرگ، بامداد دوم مهرماه ۱۴۰۱ در بحبوحه اعترضات «زن، زندگی، آزادی» با ورود نیروهای بسیج و سپاه پاسداران به منزلش و شلیک مستقیم و‌ تعمدی آنها کشته شد.
محمد جامه‌بزرگ متولد سوم فروردین ۴۲ و صاحب مغازه‌ای در شهر ملارد بود که دو روز پس از تظاهرات این شهر، با ورود شبانه نیروهای سپاه پاسداران به منزلش در اثر «شلیک با سلاح ساچمه‌زن از فاصله یک متری به چشمش» کشته شد.

ماجرای محمد جامه‌بزرگ و تبدیل خانواده‌اش به خانواده دادخواه، از غروب ۳۱ شهریور ۱۴۰۱ آغاز شد.
با شروع اعتراضات، مغازه را بستم و از عرض خیابان که اعتراضات در جریان بود، عبور کردم تا بروم خانه، اما جلوی در خانه یک نفر دست انداخت و لباس من را کشید و گفت با من بیا، تو شلوغ می‌کردی.
من داد می‌زدم و می‌گفتم اینجا خانه‌مان است ولی گوش نمی‌کرد. یک دفعه تعداد ماموران زیاد شد، شدند ۵ یا ۶ نفر. من میثم را گرفته بودم که من را نبرند، آن‌ها هم ما را می‌کشیدند که هر دوی ما را ببرند. هرچه می‌گفتیم، کسی گوش نمی‌کرد. بابا که این صحنه را دید، با بیل آمد دنبال ما. با آمدن بابا، بعضی از ماموران که آمده بودند داخل خانه، رفتند بیرون. من فورا در را بستم و قفل در را هم انداختم. ماموران شروع کردند به شکستن شیشه در و انداختن گاز اشک‌آور داخل خانه. ما می‌خواستیم برویم داخل اما بابا نمی‌آمد و می‌گفت این کارها غیرقانونی است، حق ندارند این کارها را بکنند.»
مریم جعفری، همسر محمد تنها شاهد عینی لحظه قتل است:«چند بار زنگ زدند در را باز نکردیم تا اینکه یک نفر از ماموران از بالای دیوار به داخل حیاط پرید و در را برای ۵ نفر دیگر باز کرد» و به این ترتیب «۶ نفر وارد حیاط شدند. من در اتاق خواب بودم که یک مرتبه وارد خانه و اتاق شدند. پرسیدم چرا وارد خانه شدید؟ شما چه کسانی هستید که گفتند ماموریم و آمده‌ایم به دنبال محمد جامه‌بزرگ.»
این نیروها به دنبال محمد جامه‌بزرگ، خانه و پشت بام را جستجو می‌کنند و وقتی او را نمی‌یابند قصد خروج از خانه را داشتند که یکی از ماموران از مشاهده «سایه‌ای روی پشت بام» خبر می‌دهد و ماموران به «پشت بام باز می‌گردند اما محمد جامه‌بزرگ در مقابل آنها مقاومت کرده و خواهان «ارائه حکم بازداشت» می‌شود.
پس از آن ۶ مامور از گروه اول این زن و شوهر را تهدید می‌کنند که اگر با تیم دوم تماس بگیرند «محمد جامه‌بزرگ را خواهند کشت» و در ادامه با تماس آنها ۶ نفر از نیروهای دیگر «با قد و قامت بلندتر» وارد خانه می‌شوند و مریم جعفری، همسر محمد جامه‌بزرگ را در «طبقه بالا حبس می‌کنند و خود به پشت بام می‌روند».
مریم جعفری نیز با اشاره به اینکه چند دقیقه بعد از رفتن ماموران به پشت بام «صدای کوبیده شدن چیزی روی زمین شنیده شد و بعد صدای شلیک شنیدم»، گفته که اما «مامور گفت اتفاقی رخ نداده و ولی کمی حالش بد است. به سرعت رفتم پایین و یک لیوان آب برداشتم تا برای محمد ببرم. او پیرمرد بود و مریض‌احوال. همان مامور اما اجازه نداد من بروم بالا. لیوان را از من گرفت و گفت برو پایین.»
همسر جامه‌بزرگ افزود: «چند دقیقه بعد دوباره رفتم بالا که دیدم هیچ کس روی پشت بام نیست جز شوهر من که کف زمین پشت بام افتاده است. دستم را روی سینه‌اش گذاشته‌ام، صدایش کردم، جواب نداد. بدنش گرم بود، گفتم شکر خدا زنده است که یک دفعه دیدم پشت سرش پر از خون است. تازه صورتش را دیدم. به چشم او شلیک شده بود.»
به گفته خانم جعفری، «بعدها و با بررسی پزشکی قانونی مشخص شد که از فاصله نزدیک به چشم او گلوله ساچمه‌ای شلیک شده و در مغزش پخش شده است.»
پرونده قتل محمد هنوز منتج به رای نهایی نشده است.‏
‏
‏⁧ #علیه_فراموشی⁩

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

#تصویرجنگ / موتور حمل مجروح با جوش دادن صندلی پراید به موتور سیکلت در رژه نیروهای مسلح ۳۱ شهریور ۱۴۰۲ .
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing