امیر حسین جوادی‌فر متولد۲۳ شهریور ۱۳۶۴، دانشجوی مدیریت صنعتی دانشگاه آزاد قزوین و علاقه‌مند به بازیگری بود.
او که ۲۴ سال داشت، در موسسه «کارنامه» در حال گذراندن دوره بازیگری بود و پر از شور زندگی و انرژی بود.

در ۱۸ تیر ۱۳۸۸، هم‌زمان با اعتراضات سراسری و در دهمین سالگرد حمله به کوی دانشگاه تهران، توسط نیروهای لباس شخصی در تهران دستگیر و به کلانتری منتقل شد.
به دلیل شدت ضرب و شتم در هنگام دستگیری، او به بیمارستان انتقال یافت، اما نیروهای امنیتی از ترس یافته شدنش توسط خانواده در بیمارستان ، درمان او‌را نیمه کاره رها کردند و‌ او‌ را در ۱۹ تیرماه، به زندان کهریزک منتقل کردند.
امیر در ۲۳ تیر ۱۳۸۸ بر اثر ۵ روز شکنجه در کهریزک به دستور مرتضوی جانش را بر سر عهدش به آزادی فدا کرد.
خانواده او ۱۲ روز پس از مرگش از کشته شدن او مطلع شدند و جسدش را در پزشکی قانونی کهریزک شناسایی کردند.
مقام ها به خانواده امیر جوادی فر، اطلاع دادند بودند که پیکر او را ساعت نه صبح روز یکشنبه ۲۳ تحویل بگیرند.
در گواهی فوت او‌ علت مرگ نوشته شده است :«عفونت خونی و اختلال عصبی» !
جمهوری اسلامی بعدها در گزارش هیأت بررسی #جنایت_کهریزک پذیرفت #امیرحسین_جوادی به علت ضربات باتوم بر سر و گردنش در #بازداشتگاه_کهریزک به قتل رسیده است.
#علیه_فراموشی
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

حضرت زینب در مدینه است، نه در سوریه!
خامنه‌ای ابتدا صدها میلیارد دلار به نام دفاع از حرم حضرت زینب برای حرم بشار اسد خرج کرد و حدود ده هزار ایرانی را هم به اسم شهید مدافع حرم به فنا داد. وقتی شکست خورد، حالا می‌گویند اصلاً آنجا نیست؛ درست مثل مستضعفین که بعداً گفتند مستضعفین را بد معنا کرده‌اند!

🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

‏

‏ملیکا ۲۲ ساله، دانشجوی ترم آخر گرافیک بود و بعد از پایان کارش در حال برگشتن به خانه بود که متوجه رفتار عجیب راننده شد. همان لحظه لایو لوکیشن برای دوستانش فرستاد، اما بلافاصله بعد از آن با راننده درگیر شد و راننده او را به قتل رساند. دو روز بعد جسدش در یک کانال آب پیدا شد و طبق آخرین اخبار قاتلش هنوز دستگیر نشده است.

🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

🔴شاهکار خلبان آمریکایی در ایران

افسر تسلیحات جنگنده آمریکایی که در جریان جنگ بر فراز ایران سرنگون شد، این هفته در برنامه «60 Minutes» برای نخستین‌بار پس از سرنگونی هواپیما با رسانه‌ها گفت‌وگو کرد.

به گفته او، پس از اینکه هر دو خدمه از جنگنده خارج شدند، هنگام فرود حدود ۸ کیلومتر (۵ مایل) از یکدیگر فاصله داشتند.

این افسر تسلیحات گفت احتمالاً با سرعتی نزدیک به ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت (۱۰۰ مایل بر ساعت) به زمین برخورد کرده است. او زنده ماندن از این سقوط را «گواهی بر لطف و حمایت خداوند در زندگی‌ام» دانست.

او پس از به‌دست آوردن هوشیاری و در حالی که به‌شدت مجروح شده بود، برای افزایش شانس نجات خود به سمت مناطق مرتفع حرکت کرد.


🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

روایت نفس‌گیر «براوو»؛ دو روز فرار و اختفا در ایران

افسر تسلیحات نیروی هوایی آمریکا با نام رمزی «براوو» (Bravo) که پس از سرنگونی F-15E دو روز در پشت خطوط دشمن در ایران گرفتار بود، به 60 Minutes گفت نخستین اولویتش دور شدن از محل فرود و پیدا کردن مخفیگاه بود.

صندلی پرتاب آسیب دیده بود و کیت بقا شامل غذا، آب اضافی و تجهیزات پزشکی را از دست داده بود. تنها جلیقه بقا برایش باقی مانده بود که مقدار کمی آب، تجهیزات ارتباطی و علامت‌دهی و چند ابزار ضروری داشت.

براوو زخم‌ها و خونریزی‌های خارجی خود را تا حد امکان درمان کرد، اما برای جراحات داخلی کاری از دستش برنمی‌آمد.

او گفت: «هر فرصتی که پیش می‌آمد، برای برقراری ارتباط با نیروهای خودی تلاش می‌کردم.»

با این حال، ارتباط گرفتن هیچ‌گاه مهم‌تر از فرار از نیروهای جمهوری اسلامی، پنهان ماندن و مقابله با شرایط سخت محیطی نبود.


🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

روایت نفس‌گیر «براوو»؛ دو روز فرار در ایران

افسر تسلیحات نیروی هوایی آمریکا با نام رمز «براوو» (Bravo) که پس از سرنگونی F-15E در ماه آوریل، دو روز در پشت خطوط دشمن در ایران گرفتار شده بود، در گفت‌وگو با 60 Minutes از لحظات سخت فرارش گفت.

او پس از فرود، در حالی که مصدوم و دارای شکستگی استخوان بود، خود را در دره‌ای مرتفع و خشک و میان صخره‌ها یافت. برای افزایش شانس زنده ماندن، با وجود جراحات به سمت ارتفاعات حرکت کرد و خود را به خط‌الرأسی در ارتفاع حدود ۷۰۰۰ فوت (۲۱۳۳ متر) رساند.

براوو می‌دانست نیروهای ایرانی ممکن است به‌زودی منطقه را جست‌وجو کنند، بنابراین تلاش کرد هرچه سریع‌تر از محل فرودش فاصله بگیرد و با نیروهای آمریکایی ارتباط برقرار کند.

او برای ادامه مسیر به همان اصلی پایبند ماند که در طول جنگ به نیروهایش آموزش داده بود:

«هیچ‌وقت اجازه نده کمبود انگیزه باعث شود سر از تلویزیون ایران دربیاوری.»

براوو می‌گوید با وجود جراحات شدید، به حرکت ادامه داد؛ چون معتقد بود باید به «روحیه جنگجویی» (Warrior Ethos) که به نیروهایش آموزش داده بود، عمل کند.

🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

«براوو»؛ دو روز در ایران

«براوو»، افسر تسلیحات نیروی هوایی آمریکا که پس از سرنگونی جنگنده F-15E در ماه آوریل، به مدت دو روز در ایران گرفتار شده بود، در گفت‌وگو با 60 Minutes گفت بزرگ‌ترین ترسش این بود که تیمی را که برای نجات او آمده بود، ناامید کند.

او گفت:

««می‌دانستم که آنها خواهند آمد. می‌دانستم آمریکا، چه یک روز طول بکشد و چه یک سال، به وعده‌اش عمل خواهد کرد و برای نجات من خواهد آمد.»»

براوو می‌دانست که یک تیم جست‌وجوی جمهوری اسلامی در حال پیدا کردن اوست. او مسلح بود، اما تمام تمرکزش روی زنده ماندن و فاصله گرفتن از نیروهای جمهوری اسلامی بود.

««حتی ذره‌ای از تمرکزم را روی چیزهایی که خارج از کنترل من بودند، نگذاشتم.»»

دو روز در ایران، زخمی و تحت تعقیب؛ اما با ایمان به اینکه آمریکا بالاخره برای نجاتش خواهد آمد.

🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

پیام خلبان به نیروهای ویژه آمریکایی:
«مجروح هستم، در حال حرکتم؛ خدا نیکوست.»

افسر تسلیحات نیروی هوایی آمریکا با نام رمزی «براوو» (Bravo) که پس از سرنگونی جنگنده F-15E در ماه آوریل، به مدت دو روز در پشت خطوط دشمن در ایران گرفتار شده بود، در گفت‌وگو با 60 Minutes از نخستین پیامی گفت که پس از حادثه به نیروهای آمریکایی مخابره کرد:

««I’m hurt, I’m moving, God is good.»

«مجروح هستم، در حال حرکتم؛ خدا نیکوست.»»

براوو توضیح داد که این جمله برای او تنها یک پیام نبود؛ بلکه اعترافی به تمام آن چیزی بود که خداوند او را از میانشان عبور داده بود—از زنده ماندن در پی اصابت و سرنگونی F-15E، تحمل برخورد شدید با زمین با سرعت بالا، تا دو روز فرار و پنهان ماندن از افرادی که به‌طور فعال در جست‌وجوی او بودند.

در دل یکی از سخت‌ترین لحظات زندگی‌اش، تنها یک جمله در ذهن او باقی مانده بود:«خدا نیکوست.»




🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

در ادامه باجگیرهای سپاه پاسداران در جنگ قدرت حکومتی ، یک رسانه وابسته به سپاه پاسداران از واگذاری قسطی ۱۵ هکتار اراضی ملی شمیرانات به قیمت ۱۵ میلیون تومان به یک مقام حکومتی خبر داد.

در دهه‌های اخیر، یکی از مدیران دولتی که این رسانه نامش را فاش نکرده است دستور واگذاری ۱۵ هکتار از اراضی ملی در منطقه لالان شهرستان شمیرانات را به یک شرکت وابسته به فردی چهره و مشهور صادر می‌کند.

این اراضی طی صلح نامه رسمی به قیمت ۱۵ میلیون تومان و پس از اعمال تخفیف ۵۰ درصدی و مابقی به صورت اقساطی به شرکت مذکور واگذار می‌شود؛ که همین مبلغ نیز تاکنون پرداخت نشده است.

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

اوباشی که شب گذشته با یورش به رستورانی در رشت به بهانه حجاب آن را کاملاً تخریب کردند!
این اوباش را به خاطر داشته باشید!
پیام:
من از رشت پیام می‌دهم. در رشت رستوران تمیز و خوبی به نام سحرخیزان داشتیم. من در شعبه قلی‌پور زیاد تردد می‌کردم و طی ده روز گذشته بیش از پنج بار آنجا آش و هلیم خوردم؛ چون رستورانی تمیز با پرسنل مجرب و قیمت مناسب بود. دیشب لباس‌شخصی‌ها ریختند و این رستوران را نابود کردند، به خاطر مسئله حجاب اجباری. در مدتی که آنجا می‌رفتم تنها مسئله نداشتن روسری بانوان بود. شکستند و نابود کردند و کسب‌وکار را تعطیل کردند، بدون اینکه فکر کنند از این مکان چند نفر نان می‌خورند و چند کارگر بیکار شدند. حالا خانواده آن کارگران در مملکتی که قیمت گوشت افسانه‌ای شده چگونه زندگی کنند؟ لطفاً صدای ما را به دنیا برسانید تا شاید ترامپ و نتانیاهو زودتر به دادمان برسند؛ چون ملت خسته‌اند.


🌐 irbr.news
📡 @irbriefing

کنعان آقایی، متولد ۲۴شهریور ۱۳۸۱ است.
جوانی از #گلشهر_کرج تنها ۲۰ سال داشت که در راه آزادی ایران جان خود را از دست داد.
او از بازداشت شدگان #آبان_خونین_۹۸ در کرج بود، هنرمند و خواننده آهنگهای رپ بود.
در گلشهر فروشنده لباس بود و از همان آبان ۹۸ به یکی از لیدرهای خیابانی گلشهر تبدیل شده بود.
او در نیمه شب ۳۱ شهریور ۱۴۰۱، در جریان اعتراضات مردمی، هدف گلوله‌های ماموران حکومتی قرار گرفت.
آنها ۸۵ گلوله ساچمه‌ای را از فاصله نزدیک به سمت او شلیک کردند، و او در اثر خونریزی شدید جان باخت.
کنعان تنها شش روز بعد از جشن تولد ۲۰ سالگی‌اش جان خود را فدای آزادیکشورش کرد.
کنعان یکی از قهرمانانی بود که با شجاعت و از خودگذشتگی برای آزادی و عدالت مبارزه کرد. حکومت، که از اثرگذاری این فریادها آگاه بود، تلاش کرد تا با تهدید خانواده کنعان و ایجاد جو امنیتی، جلوی برگزاری مراسم چهلم او را بگیرد.
اما با وجود تمام فشارها، مراسم چهلم او در روز جمعه ۱۳ آبان ۱۴۰۱، در پنجاهمین روز #انقلاب_مهسا ، در بهشت سکینه برگزار شد.
در اولین سالگرد جاودانگی کنعان پدر دادخواهش از غم دوری تنها فرزندش به او پیوست.
#کنعان_آقایی از گمنامترین زندانیان سیاسی آبان و قهرمانان ۱۴۰۱ است.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

#تصویرجنگ / شهریور ‌ ۱۳۶۰، شهر #صحنه در استان #کرمانشاه.
گفتن قسمت آخر این جمله الان اقدام علیه امنیت ملی محسوب میشه !

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

سعید به نقل از #حبیب_افکاری، نوشته:«به شدت واسم سخته که از اون روزا و شرایطی که وحید داره بنویسم.
اصلنم دوس ندارم مردمو ناراحت کنم اما با دیدن تصاویر زندانهای سوریه و آگاهی مردم تصمیم گرفتم کمی از زندانهای ایران و آنچه به من و برادرانم گذشت بنویسم.
۱۳ شهریور ۹۹، نوید رو به انفرادی بردن
نوید قبل از رفتن به دوستش گفته بود که به داداشام خبر بده، اما زندان تلفنها رو قطع کرده بود.(زندان ما سه نفرو جداگانه نگه میداشت).
پس‌فرداش به طریقی به ما پیغام رسید که نوید رو بردن انفرادی واسه اعدام.
منو وحید تونستیم از بندهای خودمون خارج بشیمو خودمونو برسونیم جلوی سلول انفرادی(ارشاد).
شروع به اعتراض کردیم. نوید بعدا بهمون گفت باور نمیکردم اومده باشید! چجوری از بند خارج شدید و اومدید اینجا؟
محکم میزدیم تو درب و نویدو صدا میزدیم. فریاد میزدیم شما که میدونید نوید بی‌گناهه.
گارد زندان بهمون حمله کرد و وحید گفت اینجا دوربینه درگیر نشو چون میان فقط همین تیکشو کات میکننو ازش استفاده میکنن.
زورمونم به همشون نمیرسید. حدود ۲۰ نفر مسلح تا تونستن و جون داشتن مارو زدن.
نوید که صدای مارو شنیده بود پیرهنشو درآورده بود با شامپویی که اونجا بود بدنشو لیز کرده بود و دوربین مداربسته رو کنده بود و تخت آهنیو از جا کنده بود و سعی داشت درب سلول رو بکنه.
گارد به سرعت سمت نوید رفت و با ضربه به سرش انداختنش زمین و شروع کردن به زدنش.
به قدری زدنمون که از خستگی به نفس زدن افتاده بودن.
هم به ما فحش میدادن هم به مردمی که حمایتمون کردن.
خیلی احساس بدی داشتیم. من یکدفعه داد زدم جانم فدای ایران. نوید و وحیدم شروع کردن به فریاد زدن جانم فدای ایران
از زدنمون دست کشیدن بقیشون ولی خادم الحسینی(رییس گارد) ادامه میداد.
گفتن لخت بشید و شورتتونم در بیارید.
یه لباس پاره و خونی تنمون کردن و دست بند و پابند و چشم بند بهمون زدن و گفتن راه بیفتید.
لباسها بخاطر کتک زدن و خودزنی پاره و خونی بود و میدن نفر بعدی.
یکی دستمون گرفته بود و راه رو نشونمون میداد.
درب ورودی زیرزمین باز شد و گفت جلوی پات پله هست.
حدود ۱۵ تا ۲۰ تا پله زیرِ زمین.
هر کدوممون رو انداختن توی سلولی.
حدودا ۳ در ۴ متر که فقط یه موکت داشت.
بدنه و کف از سنگ بود و به شدت سرد.
آخر سلول یه دستشویی و حموم داشت. که از همونجا آب میخوردیم.
بیشتر از این نوشتن در حال حاضر از توان من خارجه.»
#جمهوری_اعدامی #برادران_افکاری #نوید_افکاری
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

مهدی نیکویی علی‌آبادی، ۲۳ ساله، اهل شهرستان مرودشت، استان فارس، دانشجوی رشته حقوق در دانشگاه آزاد شیراز است. وی در روز ۲۵ آبان ۱۳۹۸ در جریان اعتراضات #آبان_خونین_۹۸ اولین شهید #معالی_آباد_شیراز است.
وی به همراه گروهی دیگر از مردم در جمع معترضان حضور پیدا کرد.
در شیراز برای سرکوب تظاهرات از سلاح‌های جنگی و هلیکوپتر امام جمعه استفاده شد.
نزدیک کلانتری گلدشت-خیابان معالی‌آباد شیراز، مهدی در حال شعار دادن بود که هدف گلولهٔ مستقیم مأموران کلانتری قرار گرفت و به شهادت رسید.
مهدی توسط مردم به بیمارستان کوثر شیراز منتقل شد.
پس از ساعاتی، فردی با شماره‌ای ناشناس از طریق تلفن همراه، با عموی وی تماس گرفته و او را از کشته شدن برادرزاده‌اش مطلع کرد.
گلوله از پشت به مهدی نیکویی اصابت کرده و از قفسهٔ سینه خارج شده بود.
ویدئویی از دقایق یا ساعاتی پیش از حادثه گلوله‌خوردن به مهدی نکویی منتشر شد که نشان می‌دهد او و گروهی از معترضان کنار آتشی ایستاده‌اند و درحال دست زدن و شعار دادن هستند. شعارهایی چون «شیرازی بسه، دیگه غیرتت رو نشون بده» و «نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران» را سر می‌دهند.
ویدئویی که از مهم‌ترین فیلم‌های اعتراضی شیراز و منطقه معالی‌آباد است و به سرعت در فضای مجازی منتشر شد ویدیوی ۲۰ ثانیه‌ای مربوط به لحظه تیرخوردن به مهدی نیکویی است. در این ویدئو، صدای یکی از معترضان به گوش می‌رسد که میگه: “شیراز، شلیک نیروی انتظامی به مردم. کلانتری معالی‌آباد داره شلیک می‌کنه به مردم. کلانتری معالی‌آباد مردم رو زده زیر تیر. مردم با تیر زدند، مردم با تیر زدند، مردم با تیر زدند…”
مأموران امنیتی تا چند روز از تحویل پیکر مهدی نکویی به خانواده‌اش خودداری می‌کردند. اطلاعات سپاه در زمان تحویل پیکر، تعهدی مبنی بر عدم انجام مصاحبه با خانوادهٔ مهدی نیکویی گرفته بودند.
پیکر #مهدی_نیکویی روز ۳۰ آبان ۱۳۹۸ از شیراز به زادگاهش منتقل شد و در روز جمعه ۱ آذر ۱۳۹۸، در فضایی امنیتی و با حضور نیروهای لباس‌شخصی، در قبرستان روستای بیمور کامفیروز (زادگاهش)به خاک سپرده شد.
مهدی نیکویی زادهٔ ۲۴ شهریور ۱۳۷۵ در بیمور کامفیروز است.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

هیوا جانان، جوان ۳۲ ساله اهل بوکان بود. در خیزش سراسری ۱۴۰۱ با امید به پیروزی و آزادی به خیابان رفت تا به سرکوب معترضان و کشته شدن بسیاری از همشهریانش اعتراض کند.
نام او “هیوا” به معنای امید بود و به آزادی مردمش باور داشت.

هیوا که به دلیل مشکلات مالی نتوانست تحصیلاتش را ادامه دهد، با تلاش زیاد جوشکاری آموخت و در یک کارگاه اتاق‌سازی مشغول به کار شد. او انسانی مهربان، محبوب و رئوف بود که با صدای دلنشینش در مجالس شهر آواز می‌خواند و دل‌ها را گرم می‌کرد.

در ۲۶آبان ۱۴۰۱ با گلوله مزدوران در اعتراضات بشهادت رسید.
پس از شهادت او ، مردم بوکان در چهلمش بار دیگر به خیابان آمدند و یاد و راه او را ادامه دادند. خون او الهام‌بخش همشهریانش شد تا برای آزادی بجنگند.
#هیوا_جانان متولد ۲۵ شهربور ۱۳۶۹ بود.
#علیه_فراموشی

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

میلاد استاد هاشم، متولد ۲۵ شهریور ۱۳۶۴، فروشنده لوازم خانگی در میدان شوش تهران و پدر یک دختر ۸ ساله است.
او مانند بسیاری از هموطنانش طعم ظلم حکومت را چشیده بود و آرزوی آزادی در دل داشت.
با آغاز خیزش سراسری در سال ۱۴۰۱، میلاد به صفوف مردم پیوست و با عزمی راسخ برای تحقق رویای آزادی مبارزه کرد.
در روز ۴ آبان ۱۴۰۱، میلاد در حوالی میدان هفت حوض تهران، زمانی که سوار بر موتورش بود، از پشت مورد اصابت گلوله قرار گرفت.
او که شدیداً مجروح شده بود، موتور را کنار زد و در همان محل جان باخت.
پس از مرگش، حکومت از خانواده او ۲۰ میلیون تومان «حق تیر» گرفت و با تهدید آنها به کشتن دو برادر دیگر میلاد، خانواده را مجبور کرد که او را بسیجی معرفی کنند.
نیروهای امنیتی سپاه با فشار به خانواده #میلاد_استاد_هاشم برای گرفتن ⁧#اعتراف_اجباری آنها را مجبور کردند تا بگویند فرزندشان بسیجی است.
همزمان رسانه‌های حکومت او را بسیجی معرفی کردند و گفتند معترضان او را کشته‌اند.
به آنها گفته شده که «یا شما می‌آیید ویدیوی تکذیبیه پر می‌کنید ‌یا می‌آییم و می‌بریم‌تون!»
ماموران تهدید کرده‌اند مهیار، برادر کوچک میلاد، را دستگیر می‌کنند.
پیکر میلاد در آرامستان بهشت زهرا تهران، قطعه ۱۰۲، ردیف ۸۸، شماره ۴۷ به خاک سپرده شد.
اگرچه مراسم تشییع حکومتی برای او برگزار شد، اما خون او نیز همچون دیگر آزادی‌خواهان این سرزمین، درخت آزادی را آبیاری خواهد کرد تا روزی در فردای آزاد ایران به بار بنشیند.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing