شیرین عبادی در سالگرد قتل #زهرا_کاظمی در #زندان_اوین نوشته است:«۲۱سال از قتل زهرا کاظمی گذشت؛ زهرا کاظمی خبرنگار عکاسی بود که در سال ۱۳۸۲ و در جریان اعتراضات دانشجویی به ایران آمد. او به جرم عکس‌ برداری از تجمع خانواده‌های زندانیان سیاسی در مقابل زندان اوین بازداشت و در زندان به قتل رسید.
سعید مرتضوی عامل اصلی بازداشت او بود.
من و گروهی از همکارانم از جمله آقایان دادخواه و سلطانی در آن زمان وکالت خانواده زهرا کاظمی را بر عهده داشتیم. این پرونده همان طور که انتظار می‌‌رفت پس از سال‌ها در دستگاه قضایی وابسته‌ی جمهوری اسلامی به سرانجامی نرسید و تنها متهم پرونده نیر که یکی از کارمندان رده پایین وزارت اطلاعات بود تبرئه شد.
#زهرا_کاظمی اولین مورد قتل در بازداشت نبود. #زهرا_بنی‌یعقوب، #ستار_بهشتی، ژینا #مهسا_امینی و در همین ایام #موسی_اسماعیلی و #پیمان_گلوانی ، قربانیان دیگر شکنجه‌های سبعانه‌ی مامورین امنیتی بوده‌اند.
نام‌هایی از این دست بی‌شمارند. اگر می‌خواهیم روند جنایت متوقف شود یک راه بیشتر نداریم: برای سرنگونی این حکومت باید متحد شویم. راه دیگری نداریم.»
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

‏⁧ #روز_جهانی_معلم ⁩ در ایران یادآور یک معلم دیگر نیز هست: ⁧ #فرزادکمانگر ⁩ معلم کردی که به همراه علی حيدريان، فرهاد وكيلی ، شيرين علم هولی و مهدی اسلاميان در تاریخ ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۹ به اتهام عضویت در «گروهک های ضد انقلاب» و مشارکت در «عملیات تروریستی» در ⁧ #زندان_اوین ⁩ اعدام شدند و جنازه آنها هرگز به خانواده‌هایشان تحویل داده نشد و محل دفنشان نیز نامشخص است.

‏فرزاد کمانگر متولد کامیاران استان کردستان، در هنگام مرگ ۳۵ سال داشت و تا پیش از بازداشت در مرداد ۱۳۸۵ به مدت ۱۲ سال معلم بود.

‏این فعال حقوق صنفی به گفته وکیلش به اتهام عضویت در گروه «پژاک» دستگیر شد و تحت فشارهای شدید برای اعتراف تلویزیونی قرار داشت.

‏فرزاد بارها اتهاماتش را تکذیب کرد و در نامه‌هایی که از زندان ارسال کرد به شکنجه‌های شدید انجام شده در دوران بازداشت و برگزاری جلسه هفت دقیقه‌ای دادگاه بدون حضور وکیل مدافع اشاره کرد.

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

دو سال پیش در چنین روزی جنگیدند و شعله وجودشان راه آزادی را روشن و ماندگار کرد:
۱۷ مهر ۱۴۰۱
#نادیا_عارفانی، فردیس کرج
#کیانا_آتش_زر تهران
#اسماعیل_دزوار، سقز
#آرین_مریدی، ثلاث باباجانی
#عارف_عاشوری #زندان_لاکان_رشت
#میلان_درخشان_خمام #زندان_لاکان_رشت
#مهران_عباسپور_اقدم زندان لاکان رشت
#مهرزاد_بهروز زندان لاکان رشت
#میثم_پدیدار زندان لاکان رشت
#محمد_انوش زندان لاکان رشت
#مهرگان_زحمتکش زندان لاکان رشت
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

مهرگان زحمتکش ، ده روز قبل از تولد سی سالگی‌اش، در ۱۷ مهر ۱۴۰۱ با شلیک سه گلوله جنگی‌ در #زندان_لاکان_رشت کشته شد.
مهرگان ‌جوانی شاداب و زنده دلی بود.
شغلش دستفروشی بود و آرزویش این بود کافه‌ای تأسیس کند، در کنار دستفروشی با موتوری مسافرکشی می‌کرد که تمام زندگیش بود.
او به اتهام درگیری با فردی که از او‌طلب مالی دلست به زندان افتاده بود، ۴ ماه بود که حبس قانونیش تمام شده بود و فقط دیه‌اش مانده بود.
روزهای آخر با آشنایانش تماس می‌گرفت و از این‌که در زندان لاکان دو بند را خالی کرده و از بچه‌های دهه هشتادی پر کرده‌اند خبر میداد.
مهرگان گفته بود که زندانبانان این نوجوانان را خیلی اذیت می‌کنند و او دلش برای این بچه‌ها خیلی می‌سوزد. به‌خاطر همین به آنها کمک می‌کند.
#مهرگان_زحمتکش در آخر در روز درگیری در #زندان_لاکان_رشت در حال دفاع از زندانیان نوجوان بازداشت شده اعتراضات مورد حمله گارد زندان قرار می‌گیرد و با شلیک سه گلوله جنگی بر سر و‌گردنش در دم جان می‌سپارد.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

محمد انوش نیا ، ۳۰ ساله ، به اتهام درگیری با صاحب خانه پدرش به سه ماه زندان محکوم شده بود، در اداره بازرسی تاکسیرانی رشت کار می‌کرد و یک هفته به آزادی‌اش مانده بود.
#محمد_انوش_نیا نیز به هنگام آغاز درگیری ها در بند موقت و سیاسی #زندان_لاکان_رشت به حمایت از نوجوانان و بازداشت شدگان اعتراضات پرداخته و با شلیک چهار گلوله جنگی به سر و قلبش در دم جان می‌سپارد.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

میثم پدیدار،۳۲ ساله، متولد ۸ مهر ۱۳۶۹ به اتهام مالی و عجز از پرداخت مهریه در #زندان_لاکان_رشت بازداشت بود.
او نیز در شب درگیری ۱۷ مهر ۱۴۰۱ در زندان همچون دیگر متهمان بند مالی به حمایت از نوجوانان بازداشت شده اعتراضات برخواسته و توسط نیروهای سپاه پاسداران اعزام شده به زندان لاکان رشت مورد اصابت یک گلوله کلت از فاصله نزدیک به گلویش قرار می‌گیرد.
او پس از انتقال به بیمارستان یک روز بعد جان خود را از دست می‌دهد.
#میثم_پدیدار تنها فرزند خانواده بود و سه سال از ازدواجش می‌گذشت که به دلیل مسائل اقتصادی و ورشکسته شدن در تولیدی پوشاک به جدایی و زندان ختم شده بود، او نزدیک به پنج ماه در زندان بسر می‌برد.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

مهرزاد (مهدی) بهروز ۲۱ ساله اهل خمام رشت به اتهام تولید مشروبات الکلی به یکسال زندان و پنجاه میلیون جریمه محکوم شده بود.
#مهرزاد_بهروز ۱۰ ماه از زندانش را سپری کرده بود ، او در زمان درگیری در #زندان_لاکان_رشت ۱۷ مهر ۱۴۰۱ در بخش قرنطینه زندان مشغول خدمات نظافتی بود که اعتراضات آغاز می‌شود ، او پس از آنکه تلاش می‌کند در بند مالی را برای زندانیانی که قصد حمایت از بازداشت شدگان نوجوان اعتراضات را داشتند باز کند مورد اصابت چهار گلوله جنگی از پشت قرار می‌گیرد ، دو‌گلوله به سر و یک گلوله به دست و یک گلوله به کمر، مهرزاد در دم جان می‌سپارد.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

مهران عباسپور اقدم، از اهالی رشت و فرزند آخر یک خانواده زحمتکش بود.
او متولد ۱۷ تیر ۱۳۷۰ و شاغل در یک صافکاری بود، برایش مشکل مالی پیش آمده بود و بخاطر عدم پرداخت یک‌ چک در پایان زمستان ۱۴۰۰ به زندان لاکان رشت افتاد.
مهران پس از ۹ ماه زندان، در حالی که قرار بود ۹ آبان آزاد شود، در مهرماه ۱۴۰۱ با ورود تعداد زیادی نوجوان دستگیر شده در تظاهرات رشت به زندان، سعی در حمایت از آنها داشت.
ماموران زندان این نوجوانان را اذیت می‌کردند و یک روز که صدای فریادهای آنها بلند شد، مهران به همراه تعدادی از زندانیان اعتراض کرد.
درگیری با ماموران #زندان_لاکان_رشت شروع شد و یگان ویژه به زندانیان حمله کرد. آنها در فضای بسته گاز اشک‌آور زدند و زندانیان برای خنثی کردن گاز، پتوها را آتش زدند. آتش‌سوزی زیاد شد و زندانیان مجبور به خروج شدند.
مهرگان زحمتکش، اولین نفری که وارد راهرو شد، توسط ماموران هدف قرار گرفت و کشته شد. مهران نیز همان لحظه گلوله خورد دو‌گلوله در سینه و‌شکم و‌یک گلوله به گردنش و در کف راهرو زندان غرق در خون افتاد.
عصر روز ۱۷ مهر ۱۴۰۱، مهران در سن ۳۱ سالگی، در دفاع از بازداشت‌شدگان نوجوان اعتراضات ۱۴۰۱ ، جان خود را از دست داد. ماموران حکومت تا یک هفته خانواده او را برای تحویل پیکرش معطل نگه داشتند و‌ هر بار بهانه‌ای آوردند ، حتی در ابتدا گفتند در انفرادی است، بعد گفتند زخمی شده و‌حتا گفتند به زندان دیگری منتقل شده.
در آخر با دریافت ۱۲۰ میلیون پول گلوله‌ها پیکرش را با صورت و بدنی کبود و پای شکسته و گردنی نیمه متلاشی شده تحویل دادند. خانواده مهران قصد داشتند او را در آرامستان پیرملا دفن کنند، اما حکومت اجازه نداد و مجبور شدند او را در «باغ رضوان» دفن کنند.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

میلان درخشان جوانی از اهالی روستای کِلاچاه اول از توابع خمام رشت بود.
ماشینی خریده بود و در باربری کار می‌کرد. جوانی قدبلند، با هیکلی ورزیده و درشت. پدر دختر کوچکی به نام رها. او عاشق دخترش بود عاشق زندگی و زیبایی‌های زندگی.

او با سختی بزرگ شده بود و ۱۴سال بود که پدرش را از دست داده بود. مادرش ۲۰سال کارگری کرد تا بچه‌هایش را بزرگ کند.

#میلان_درخشان از روزی که توانست کار کند، کمک کار تامین خرج خانواده شد و خودش با جان کندن زندگی را سپری می‌کرد. او نه تنها زندگی همسر و دختر ۸ساله‌اش رها را باید تامین می‌کرد بلکه باید به مادرش هم کمک می‌کرد.

میلان بخاطر ماشینی که برای کار باربری خریده بود، بدهکار شده بود و چندماهی به زندان افتاده بود.

او همراه مهرگان زحمتکش و مهرزاد بهروز با هم در بند۸ زندان لاکان رشت بودند. میلان بخاطر هیکل درشتش حرفش در زندان برو داشت.

دو روز مانده بود که او با فیش از بند آزاد شود. اما این باعث نشد که چشمش را در مقابل ظلم و بیداد ببندد و سکوت کند.

شبی که در زندان لاکان، زندانیان عادی در اعتراض به شکنجه نوجوانان دستگیر شده قیام، با ماموران حکومتی درگیر شدند، میلان پیشاپیش همه وارد میدان شد. او با قدرت بدنی‌اش درحالیکه گاز اشک آور را به داخل بندها انداخته بودند و در فضای بسته زندان زندانیان درحال خفه شدن بودند با استفاده از یک گاری در زندان را شکست تا زندانیان از اتاق بیرون بیایند.

مزدوران حکومت که از هیبت و شجاعت میلان بشدت می‌ترسیدند با کینه‌ای حیوانی کپسول گاز اشک آور را در دهانش خالی کردند و بعد او را به گلوله بستند. وقتی میلان افتاد با باتوم پاهایش را له کردند.

براستی چه کسی می‌داند که آن شب هولناک در زندان لاکان رشت بر زندانیان دست و پا بسته چه گذشت‌ و چه جنایت‌ها که در حقشان نشد؟‌

وقتی خانواده‌اش پیکر میلان را تحویل گرفتند، علاوه بر کبودی پاها آثار پنچ گلوله بر بدنش پیدا بود.

حکومت #میلان_درخشان_خمام را متهم ردیف اول و عامل اصلی شورش در #زندان_لاکان_رشت می‌داند. به همین دلیل به خانواده‌اش حتی اجازه نصب بنر هم نداد و حتی وقتی عکسش را در استوری گذاشتند، آنها را وادار کرد که پاک کنند.
#علیه_فراموشی

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

مهرگان زحمتکش متولد ۲۸ مهر ۱۳۷۱ است او ده روز قبل از تولد سی سالگی‌اش، در ۱۷ مهر ۱۴۰۱ با شلیک سه گلوله جنگی‌ در #زندان_لاکان_رشت کشته شد.
مهرگان ‌جوانی شاداب و زنده دل بود.
شغلش دستفروشی بود و آرزویش این بود کافه‌ای تأسیس کند، در کنار دستفروشی با موتوری مسافرکشی می‌کرد که تمام زندگیش بود.
او به اتهام درگیری با فردی که از او‌ طلب مالی دلست به زندان افتاده بود، ۴ ماه بود که حبس قانونیش تمام شده بود و فقط دیه‌اش مانده بود.
روزهای آخر با آشنایانش تماس می‌گرفت و از این‌که در زندان لاکان دو بند را خالی کرده و از بچه‌های دهه هشتادی پر کرده‌اند خبر میداد.
مهرگان گفته بود که زندانبانان این نوجوانان را خیلی اذیت می‌کنند و او دلش برای این بچه‌ها خیلی می‌سوزد. به‌خاطر همین به آنها کمک می‌کند.
#مهرگان_زحمتکش در آخر در روز درگیری در #زندان_لاکان_رشت در حال دفاع از زندانیان نوجوان بازداشت شده اعتراضات مورد حمله گارد زندان قرار می‌گیرد و با شلیک سه گلوله جنگی بر سر و‌گردنش در دم جان می‌سپارد.
#علیه_فراموشی
‏
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

سپهر همت‌خانی در ۱۲ تیر ۱۳۷۸ در گیلانغرب به دنیا آمد.
ده ساله بود که به همراه خانواده به تهران آمدند، سپهر هم در اعتراضات دی ۹۶ شرکت داشت و هم در اعتراضات #آبان_خونین_۹۸ ، در آبان ۹۸ بازداشت شد و پس از یک هفته سرگردانی خانواده با وثیقه ۱۰۰ میلیونی توانستند از #زندان_فشافویه آزادش کردند.
#سپهر_همت_خانی از اولین روزهای اعتراضات ۱۴۰۱ در آن حضور داشت و‌ رفته رفته به یکی از لیدرهای خیابانی در اعتراضات میدان توحید و‌گیشا مشهور شده بود.
او از آغاز اعتراضات دو بار توسط مأموران سرکوبگر دستگیر شد بازداشت‌هایی که پس از اعزام به دادگاه آزادشد تا اینکه دوم خرداد ۱۴۰۲ در خیابان گیشا توسط چند موتورسوار لباس شخصی بازداشت و او را با خودروی پژویی بدون پلاک منتقل می‌کنند، دوستانش دیده‌اند که از همان بدو بازداشت در خودرو اورا مورد ضرب و شتم قرارداده‌اند، پنج روز بعد در ۷خرداد ۱۴۰۲، در جواب پیگیری‌های خانواده‌اش در دادسرای زندان اوین به خانواده‌اش می‌گویند در سانحه تصادف فوت کرده و نشانی مزارش را در بهشت زهرا به آنها می‌دهند.
او در زیر شکنجه به قتل رسیده است…
#علیه_فراموشی
🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

تصاویر دیده نشده‌ای از #آبان_خونین_۹۸ از آرشیو ایران بریفینگ که به مرور در روزهای آتی خواهیم دید:
مهرداد محمدنژاد، هم‌بندی بازداشت‌شدگان آبان در #زندان_تهران_بزرگ ، می‌گوید: افراد زیر ۱۸ سال توی یک اتاق جداگانه زندان نگهداری می‌شدند که به آن می‌گفتند : #اتاق_شاپرک‌_ها .
در میان #بازداشت_شدگان_آبان٩٨ ، ده‌ها کودک زیر ۱۸ سال بوده‌اند.
آمار دقیقی از تعداد این کودکان وجود ندارد.
این گزارش کوتاه ۱ آذر ۹۸ در ایران بریفینگ پخش شده.
#آبان_پایان_ناپذیر_ایران


🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing

وحید صیادی نصیری زندانی سیاسی مشروطه خواه متولد ۵ شهریور ۱۳۵۹ است.
او در تهران در خانواده‌ای نظامی به دنیا آمد،وی از معترضان و‌زندانیان اعتراضات تیر ماه ۱۳۷۸ ، حمله به کوی دانشگاه تهران بود.
وحید صیادی نصیری مجددا در مهرماه سال ۹۴ توسط ماموران امنیتی بازداشت شد، او در شعبه ۱۵ #دادگاه_انقلاب تهران به اتهام تبلیغ علیه نظام٬ توهین به مقدسات و توهین به رهبر ایران جمعا به هشت سال زندان محکوم شد.
اتهام‌هایی که به گفته خانواده‌اش مبنای آنها فعالیت‌های او در فضای مجازی بود.
حکم او پس از یک سال و نیم مورد رسیدگی قرار گرفت و نهایتا با عفو نوروزی به ۳۰ ماه زندان کاهش یافت.
او بار دیگر پس از آنکه دو سال و نیم حبس کشیده و در سال ۹۶ آزاد شده بود.
#وحید_صیادی_نصیری مجددا در ابتدای مرداد سال ۹۷ از سوی اداره اطلاعات قم بازداشت و توسط دادگاه انقلاب قم به اتهام تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبری به چهارسال و نیم حبس محکوم شد.
صبح روز ۲۴ مهرماه به وحید صیادی اطلاع داده شد که به علت اتهام «توهین به مقدسات» پرونده جدیدی برایش گشوده شده است.
وحید به علت شورش در زندان و‌ تحریک زندانیان به اعتراض از زندان اوین به #زندان_قم منتقل شد و بدون رعایت اصول تفکیک جرائم در میان مجرمان خطرناک و متهمان مواد مخدر زندانی شد. وحید در اعتراض به عدم رعایت اصل تفکیک جرائم در زندان و همچنین محرومیت از دادرسی عادلانه و نیز بی‌توجهی مسئولان زندان برای انتقال او به زندان اوین، دست به اعتصاب غذا زد.
او‌ نهایت پس از دوماه اعتصاب غذا و اعتصاب دارو در بیمارستان «شهید بهشتی» شهر قم در ۲۱ آذر ۱۳۹۷ جان باخت.

پیکر وحید هرگز به خانواده‌اش تحویل داده نشد ،تلاشهای خانواده برای خاکسپاری وحید در تهران بی نتیجه ماند و نهایتا در روز جمعه ۲۳ آذر ۱۳۹۷ پیکر وحید صیادی نصیری در «بهشت معصومه قم» به خاک سپرده شد.
این خاکسپاری با حضور نیروهای امنیتی و فقط خانواده وحیدبرگزار شد. خانواده نصیری مدعی شدند که برای لحظاتی کوتاه موفق شدند صورت وحید را پیش از خاکسپاری‌اش ببینند که آغشته به خون بوده‌است.

به گفته‌ی خانواده‌ی وحید صیادی، بدن وی بر اثر اعتصاب غذا به شدت ضعیف شده بود و دستگاه گوارش او نمی‌توانست حتی آب را جذب کند.
یکی از ابعاد غیرقابل چشم‌پوشی در مرگ وحید صیادی نصیری، «بایکوت خبری» اخبار مربوط به زندانی‌شدن و اعتصاب غذای او توسط رسانه‌های جریان اصلی فارسی‌زبان بود که انتقادات گسترده‌ای را پس از مرگ دردناکش به همراه داشت.
بر باور بسیاری، وابستگی وحید به مشروطه خواهی ، باعث شد تا رسانه‌های جریان اصلی فارسی‌زبان خبری دربارهٔ وضعیت او منتشر نکنند و بی‌آنکه صدایش به بیرون از زندان برسد او در بایکوت خبری درگذشت به گونه‌ای که چند روز بعد از خاکسپاری او خبر جان باختن وی منتشر شد .
#علیه_فراموشی

🌐 irbr.news
🆔 @irbriefing