اهمیت کار خیر و فعالیت‌های خیریه

✍️اصلاح‌وب

کار خیر در اسلام تنها به کمک مالی محدود نمی‌شود، بلکه جلوه‌ای از رحمت، همبستگی اجتماعی، مسئولیت‌پذیری و همکاری میان انسان‌هاست. قرآن و سنت بر انفاق، یاری نیازمندان، اطعام گرسنگان، حمایت از یتیمان و رفع گرفتاری دیگران تأکید کرده‌اند. فعالیت‌های خیریه افزون بر کاهش فقر و نابرابری، به تقویت سرمایه اجتماعی، حمایت از آموزش و سلامت و تحقق توسعه پایدار کمک می‌کند. در این میان، وقف و به‌ویژه وقف نخلستان می‌تواند الگویی برای کار خیر ماندگار باشد؛ زیرا با ایجاد یک منبع درآمد پایدار، امکان تداوم حمایت از نیازمندان و اجرای پروژه‌های عام‌المنفعه را برای سال‌های طولانی فراهم می‌سازد.

🖇 ادامه‌ی مطلب

#کار_خیر #خیریه #اسلام #صدقه #صدقه_جاریه #وقف #وقف_خیریه #انفاق #تکافل_اجتماعی #کمک_به_نیازمندان #توسعه_پایدار #مسئولیت_اجتماعی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_قرآنی

💠وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ

‏در آن روز چهره‌هائی شاداب و شادانند. به پروردگار خود می‌نگرند.

‏سوره القیامه

🔸‏واقعاً دلم می‌خواهد خداوند را ببینم ...
‏می‌خواهم ببینم آن کسی را که همیشه در تنهایی‌هایم مونس من بود؛
‏گرفتاری‌هایم را رفع کرد،
‏ترس‌هایم را آرام کرد،
‏و زندگی‌ام را تدبیر نمود.
‏ وقتی دیگران رهایم کردند، پناهم داد؛
‏مرا شفا داد، به من غذا و آب بخشید؛
‏بی‌آنکه  قدرت و نیرویی داشته باشم
‏
🔻‏پروردگارا، ما را از لذتِ نگاه کردن به چهره‌ی  مبارکت محروم مکن.

‏ ادهم شرقاوی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠وَإِنَّكَ لَتُلَقَّى ٱلۡقُرۡءَانَ مِن لَّدُنۡ حَكِيمٍ عَلِيمٍ
و تو (ای محمّد!) کسی هستی که قرآن از سوی خداوند حکیم (در گرداندن امور آفریدگان، و) آگاه (از کار و بار سعادت و شقاوت دنیوی و اخروی ایشان) به تو القاء و عطاء می‌گردد.‏

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌رهبری اجتماعی: مهارت‌هایی ضروری برای آینده

نویسنده: اصلاح‌وب

رهبری اجتماعی توانایی تأثیرگذاری بر دیگران و ایجاد انگیزه برای دستیابی به اهداف مشترک و توسعه جامعه است. این نوع رهبری تنها به جایگاه رسمی افراد وابسته نیست، بلکه بر مجموعه‌ای از مهارت‌ها مانند گوش دادن فعال، تفکر انتقادی، ارتباط مؤثر، سازمان‌دهی و مدیریت زمان استوار است. استفاده درست از رسانه‌های اجتماعی، یادگیری مستمر، شناخت تنوع فرهنگی و نیازهای جامعه و ایجاد محیطی مبتنی بر همکاری نیز از عوامل مهم موفقیت رهبران اجتماعی به شمار می‌روند. در نهایت، مشارکت فعال در جامعه، تعیین اهداف روشن، کسب تجربه و تقویت مستمر مهارت‌ها می‌تواند افراد را برای ایفای نقشی مؤثر در رهبری و تقویت جوامع آماده کند.

🖇 ادامه‌ی مطلب

#رهبری_اجتماعی #مهارت_رهبری #رهبری #توسعه_جامعه #مشارکت_اجتماعی #تفکر_انتقادی #مهارت_ارتباطی #کار_تیمی #مدیریت_زمان #یادگیری_مستمر

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠بندگیِ خدا و نعمت‌هایِ دنیا

ناصر سبحانی

بندگیِ خدا به معنایِ عدمِ استفاده از نعمت‌هایِ دنیایی، ترکِ دنیا، دوری‌گرفتن از مردم و یا تنها مشغول‌بودن به عباداتی چون نماز و روزه نیست.

بندگیِ خدا این است که انسان از امکانات و نعمت‌هایی که خداوند در اختیارش قرار داده و به او بخشیده است، طبقِ دستور و فرمانِ او استفاده کند.

هر فردی با هر شغلی که دارد، اگر در آن به یادِ خدا باشد و فکرش را متمرکزِ این مهم کند که انجامِ چه کاری درست و چه کاری نادرست است، چه چیزی خیر و چه چیزی شر است تا آن‌چه را که خدا دوست دارد انجام دهد و از آن‌چه او بیزار است دوری کند، مشغولِ بندگیِ خداست. در غیرِ این صورت، راهی غیر از بندگیِ خدا را در پیش گرفته است.

بندگیِ خدا محدود به کارهایِ خاصی نمی‌شود و تنها به جنبه یا جوانبی از حیاتِ انسان اختصاص ندارد؛ بلکه بندگیِ خدا آن است که انسان در تمامِ جوانب و مراحلِ زندگی‌اش و در هر کاری که انجام می‌دهد، فرمانبردار و مطیعِ خداوند باشد.

اگر تاجری هنگامِ تجارت در فکرِ رضایتِ خدا، اوامر و نواهیِ او باشد، در عینِ حال که مشغولِ کسب‌وکارِ دنیایی است، مشغولِ عبادت و بندگیِ خداست. چنین فردی کار را وظیفه‌یِ خود می‌داند و چون استعدادِ خود را در امرِ تجارت می‌بیند، مشغولِ آن است تا از این طریق، رزق و روزیِ خود و خانواده‌اش را به دست آورد. چنین فردی با هدفِ انجامِ مسئولیت مشغولِ تجارت است و هدفش تنها افزایشِ ثروت و مال‌اندوزی نیست؛ پس همواره در این فکر است که خدا چه فرمانی داده و او را از چه چیزی نهی کرده است تا مطابقِ آن عمل کند و با چنین دیدی، مشغولِ بندگیِ خداست.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠شارژر را که از گوشی جدا می‌کنیم، اما از برق نه!

آیا می‌دانستید شارژری که در پریز برق باقی مانده، حتی بدون اتصال به تلفن همراه، می‌تواند مقدار کمی برق مصرف کند؟
این مصرف در شارژرهای استاندارد و جدید معمولاً بسیار ناچیز است؛ اما وقتی همین اتفاق برای میلیون‌ها شارژر و وسیله برقی و در طول ماه‌ها و سال‌ها تکرار شود، به مصرفی تبدیل می‌شود که کاملاً قابل پیشگیری است.
⚡ اما موضوع فقط قبض برق نیست!
هر وسیله‌ای که بدون نیاز، برای مدت طولانی به برق متصل می‌ماند، علاوه بر مصرف انرژی، در معرض گرم‌شدن، فرسودگی و آسیب‌های احتمالی قرار دارد. شارژرهای بی‌کیفیت، تقلبی، آسیب‌دیده یا دارای سیم و دوشاخه معیوب می‌توانند خطر بیشتری ایجاد کنند.
🚨 به‌ویژه:
شارژرهای آسیب‌دیده یا ترک‌خورده را استفاده نکنید.
شارژر را زیر بالش، پتو یا در فضای بدون تهویه رها نکنید.
از شارژرهای غیراستاندارد و بی‌نام‌ونشان پرهیز کنید.
در صورت امکان، پس از پایان شارژ، شارژر را از پریز جدا کنید.
برای چند وسیله، به‌جای رها کردن دائمی چند آداپتور در پریز، می‌توانید از محافظ یا چندراهی استاندارد دارای کلید استفاده کنید.
🌱 یک شارژر شاید مصرف بسیار کمی داشته باشد؛ اما مسئولیت ما فقط درباره مقدار مصرف یک وسیله نیست.
فرهنگ درست مصرف کردن یعنی هرجا می‌توانیم، مصرف غیرضروری را حذف کنیم.
از امروز یک عادت کوچک بسازیم:

🔌 گوشی را جدا کردی؟ شارژر را هم از برق بکش!
چون حفاظت از انرژی، از همین کارهای کوچک و روزمره شروع می‌شود.
شبکه حامی | برای آب، انرژی و محیط‌زیست


#شبکه_حامی


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠﴿ ٱعۡدِلُواْ هُوَ أَقۡرَبُ لِلتَّقۡوَىٰۖ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۚ ﴾

سوره مائده آیه ۸

عدالت زیرمجموعۀ تقواست. هر که او باتقواتر، عادل‌تر هست...

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠سیرهٔ جهادی و مدیریتی پیامبر اکرم ﷺ(( بیست و سوّم ربیـع الأوّل ))

✍🏻حمزه خان‌بیگی

«مدیریت بحران‌ها؛هندسهٔ قرآنیِ تدبیر،بصیرت وسلوک درلحظات سرنوشت»

بـخــش اوّل

درافق نبوی،«بحران»صرفاًرخدادی بیرونی،سیاسی یانظامی نیست؛بلکه«میدانِ امتحان»است؛صحنه‌ای که در آن، حقیقتِ ایمان، عمقِ توحید، استواریِ شخصیت، وصدقِ دعویِ عبودیت، در معرض ظهور قرار می‌گیرد. اگر تاریخ را تنها به‌مثابهٔ سلسله‌ای از وقایع بنگریم،بحران‌ها، لحظه‌های اضطراب و آشوب‌اند؛ اما اگر تاریخِ نبوی را بانگاه تدبری،قرآنی و معرفتی خوانیم، بحران‌ها، «منازل سلوک» می‌شوند؛ منازلی که در آن، پیامبر ﷺ،هم جامعه را مدیریت می‌کند،هم دل‌ها را تربیت، وهم راهی برای سالکانِ آینده می‌گشاید.

🔶در مدرسهٔ نبوت، بحران، سه لایهٔ درهم‌تنیده دارد:
🔸لایهٔ بیرونی: تهدید، محاصره، جنگ، شکست، اعتراض، گسست اجتماعی؛
🔸لایهٔ میانی: اضطراب جمعی، ترس، تردید، خشم، سوء‌برداشت، هیجان؛
🔸لایهٔ درونی: نسبت دل با خدا، نسبت عقل با حقیقت، نسبت نفس با توحید و عبودیت.

مدیریت بحران، دراین مدرسه،تنها سامان‌دهیِ لایهٔ بیرونی نیست؛بلکه معماریِ لایهٔ درونی است؛ معماریِ دل‌ها، آرام‌سازیِ جان‌ها، و استوارسازیِ روح جمعی در مدار توحید.از این‌رو، هر بحران، درسیرهٔ نبوی، هم «رخداد» است، هم «درس»، هم «آینه»، و هم «منزلِ سلوک».
قرآن کریم، مدیریت بحران را در مدار چهار حقیقت بنیادین می‌نشاند:سکینه، توکل، مشورت و تدبیر؛
و این چهار،ستون‌های هندسهٔ نبویِ مدیریت‌اند؛ستون‌هایی که اگر درهرجامعه‌ای برپا شوند،بحران،ازتهدید به فرصت، و ازآشوب به مدرسهٔ تربیت تبدیل می‌شود.
🔶 سکینه؛ آرامش توحیدی در قلب آشوب
در لحظه‌های سخت، نخستین خطابِ قرآن، خطاب به دل است، نه به دست:

«لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا»
اندوه مدار، خدا با ماست.

این آیه، در متنِ بحرانِ هجرت،هنگامی که خطر در اوج است، به ما می‌آموزد که مدیریت بحران، از «آرامشِ توحیدی» آغاز می‌شود؛ از این‌که دل، پیش از هرتدبیر،به حضور الهی تکیه کند.
🔶توکل؛ سپردن دل به خدا، نه رها کردن عقل
   توکل، درهندسهٔ قرآنی، هرگز به معنای ترک تدبیر نیست؛بلکه به معنای«سپردن دل» است، نه «رها کردن عقل». قرآن، در کنار سکینه، بر تدبیر و مشورت تأکید می‌کند:

«وَشَاوِرْهُمْ فِی الْأَمْرِ» در کارها با آنان مشورت کن.

این فرمان،مدیریت بحران را ازفردمحوری و استبداد رأی، به«بصیرت جمعی» ارتقا می‌دهد؛بصیرتی که در آن،عقل‌ها به هم می‌پیوندند و دل‌ها در یک مدار واحد قرار می‌گیرند.

توکل، دراین افق، یعنی: دل،به خدا؛ عقل، به مشورت؛ عمل،به تدبیر. سالکِ راهِ نبوت، دربحران، نه به اسباب، بلکه به «مسبب» تکیه می‌کند؛ اما اسباب را نیز در مدار حکمت به‌کار می‌گیرد.

🔶 تدبیر؛دیدن میدان، سنجیدن آینده، شناخت دل‌ها
   قرآن،پیامبر رابه تدبیر دعوت می‌کند؛تدبیری که درآن،میدان دیده می‌شود،آینده سنجیده می‌شود،ودل‌ها شناخته می‌شوند.مدیریت بحران،بدون شناختِ انسان‌ها،بدون فهمِ روان جمعی، وبدون دیدنِ افق‌های دور،به واکنش‌های مقطعی فرومی‌غلتد؛ اما درمدرسهٔ نبوت،تدبیر، «معماریِ آینده» است؛نه صرفاً«حلِ امروز».تدبیر، دراین افق،پیوندی است میان عقل،ایمان، تجربه وشهود؛وهمین پیوند است که مدیریت نبوی را ازمدیریت‌های صرفاً تکنیکی متمایز می‌سازد.
🔶 مشورت؛ بصیرت جمعی، نه استبداد رأی

«وَشَاوِرْهُمْ فِی الْأَمْرِ»در متنِ بحران نازل شد؛ تا نشان دهد که مدیریت بحران، بدون مشارکت، ناقص است. پیامبر، با یاران مشورت می‌کرد؛ در بدر، در خندق، در حدیبیه. این مشورت، نه نشانهٔ ضعف، بلکه نشانهٔ تواضعِ مدیریتی و ایمان به «جمعِ مؤمنان» است.

در افق تربیتی، مشورت،مدرسهٔ رشدِ عقل‌هاست؛ و درافق عرفانی،نشانهٔ خروج ازخودمحوری و پذیرشِ حقیقت در آینهٔ دیگران.
👌برای فهم مدیریت بحران درسیرهٔ نبوی، باید میدان‌ها را نه‌تنها به‌عنوان رخداد،بلکه به‌مثابهٔ «متن» بخوانیم؛ متنی که هر سطر آن، حاملِ درس تربیتی، سلوکی و مدیریتی است.

🔶در بدر، بحران از هر سو پیامبر را احاطه کرده بود: سپاه اندک، تجهیزات ناچیز، دشمنی قدرتمند، و اضطرابِ طبیعیِ دل‌ها. در این میدان، پیامبر ﷺ، سه سطح مدیریت را هم‌زمان به‌کار گرفت:
🔸مدیریتِ دل‌ها: با یاد خدا، تلاوت آیات، وعدهٔ نصرت، و حضور در صف نخست، دل‌ها را از ترس به امید برد؛ خوف را به سکینه بدل کرد؛ و ایمان را از سطحِ ادعا، به سطحِ حضور در میدان کشاند.
🔸مدیریتِ عقل‌ها: با مشورت، انتخاب موقعیت مناسب، سامان‌دهی صف‌ها، و استفادهٔ درست از امکانات، میدان را عقلانی کرد؛ تا احساس، بر عقل غلبه نکند.
🔸مدیریتِ روح جمعی: با تبدیلِ این نبرد به «امتحانِ ایمان»، بحران را به فرصتِ تربیتی بدل ساخت؛ تا هر دل، خود را در آینهٔ میدان ببیند.

☆ ادامه دارد ☆

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠سیرهٔ جهادی ومدیریتی پیامبر اکرم ﷺ(( بیست و سوّم ربیـع الأوّل ))

✍🏻حمزه خان‌بیگی

«مدیریت بحران‌ها؛هندسهٔ قرآنیِ تدبیر،بصیرت وسلوک درلحظات سرنوشت»

ادامه بخش اوّل

در افق سلوکی،بدر، نمادِ لحظه‌ای است که سالک،با ضعفِ خویش روبه‌رو می‌شود؛ واگر به توحید تکیه کند، ضعف، به قدرتِ معنوی بدل می‌گردد. بدر، درسِ تبدیلِ «ترس» به «حضور» است؛حضوری که در آن، دل، در محضر خدا، از هیبتِ دشمن می‌گذرد.احد، در افق تربیتی، نمونهٔ مدیریت«پس از بحران» است؛ مدیریتی که شکست را به سرمایهٔ تربیتی تبدیل می‌کند و جامعه را از فروپاشی نجات می‌دهد.

احد، منزلِ «توبهٔ جمعی» است؛ جایی که سالک، ازخطای خویش آگاه می‌شود و راهِ بازگشت را می‌یابد؛ و می‌آموزد که سقوط، اگر با توبه همراه شود، به صعود بدل می‌گردد.

🔶در خندق، بحران، چندلایه بود: محاصرهٔ مدینه، اتحاد دشمنان، خیانتِ برخی از اهلِ کتاب، سرمای شدید، گرسنگی، و ترسِ فراگیر.

🔶 در این میدان، پیامبر ﷺ:
🔸با مشورت سلمان، راهبردی نوین برگزید؛ حفر خندق، به‌مثابهٔ تدبیرِ دفاعی؛ این تدبیر، نشان داد که مدیریت بحران، نیازمند نوآوری و خروج از عادت است؛
🔸خود در کنار یاران بیل زد و سنگ شکافت؛ تا روح جمعی را تقویت کند و نشان دهد که مدیریت، از مرکز میدان آغاز می‌شود؛ نه از حاشیهٔ امن؛
🔸با پیش‌بینی آینده، خبر فتحِ فارس و روم را در دل‌های خسته دمید؛ تا بحران، به افقِ امید گره بخورد؛ و دل‌ها، در میانِ سختی، به نورِ آینده متصل شوند؛
🔸با مدیریت روانی، ترس را به سکینه، و ناامیدی را به انتظارِ فتح تبدیل کرد؛ تا بحران، به مدرسهٔ صبر و ثبات بدل شود.

خندق، در افق پژوهشی،نمونهٔ مدیریتِ بحرانِ مرکب است؛ بحرانی که هم نظامی است، هم روانی، هم اجتماعی، و هم اعتقادی. در افق سلوکی، خندق، منزلِ «ثبات» است؛ جایی که سالک، در محاصرهٔ خوف و فقر، به توحید تکیه می‌کند و راه را ادامه می‌دهد؛ ومی‌آموزد که محاصرهٔ بیرونی، اگر باحضورِ درونی همراه شود، به فتحِ معنوی بدل می‌گردد.

🔶در حدیبیه، بحران، نه ازدشمن،بلکه ازدرون جامعهٔ مؤمنان برخاست؛اعتراض‌ها،نارضایتی‌ها، سوء‌برداشت‌ها،واحساسِ شکست.ظاهرِ صلح،برای بسیاری، تلخ و سنگین بود؛اما پیامبرﷺ، دراین میدان:
آرام ماند؛ در برابر هیجانِ جمعی؛ سکینهٔ او، محورِ آرامشِ جامعه شد؛
تصمیمِ سخت را حفظ کرد؛ با وجود فشارها؛ زیرا حقیقت، گاه در لباسِ تلخی ظاهر می‌شود؛
آینده را دید؛ در حالی که دیگران، تنها ظاهرِ امروز را می‌دیدند؛ حدیبیه را «فتح مبین» خواند؛
با حلم و اخلاق، دل‌های معترض را آرام کرد؛ و با تبیینِ حکمت، بحرانِ روانی را فرو نشاند.

حدیبیه،درافق تحلیلی،نمونهٔ مدیریتِ بحرانِ ادراکی است؛بحرانی که از«فهمِ ناقصِ واقعیت»برمی‌خیزد. در افق عرفانی، حدیبیه، منزلِ «تسلیم» است؛ جایی که سالک، می‌آموزد که گاه، فتحِ حقیقی، در لباسِ صلحِ صبورانه پنهان است؛ و باید به حکمتِ الهی، فراتر از ظاهرِ حوادث، اعتماد کرد.
درس‌های امروزین؛ مدیریت بحران در عصر آشوب‌ها و گسست‌ها
در جهان امروز، که بحران‌ها پی‌درپی، پیچیده، و چندلایه‌اند؛ بحران‌های سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، اخلاقی، روانی و معنوی؛ بازخوانی سیرهٔ نبوی در باب مدیریت بحران، ضرورتی تربیتی، اخلاقی و تمدنی است.

🔷این سیره، برای انسانِ معاصر، پیام‌های روشنی دارد:
🔹آرامش را اصل قرار دهیم، نه هیجان را؛ دل را پیش از دست، به خدا بسپاریم؛ تا تصمیم‌ها، از اضطراب پاک شوند؛
🔹مشورت را به‌کار گیریم، نه تصمیم‌های فردی و شتاب‌زده را؛ عقل‌ها را به هم پیوند دهیم؛ تا بحران، به مدرسهٔ خرد جمعی بدل شود؛
🔹آینده را ببینیم، نه فقط ظاهرِ امروز را؛ بحران را در افقِ راه بخوانیم، نه در افقِ لحظه؛ تا یأس، جای خود را به امید دهد؛
🔹اخلاق را در اوج بحران حفظ کنیم؛ کرامت انسان را پاس بداریم، حتی در سخت‌ترین تصمیم‌ها؛ تا قدرت، به ظلم بدل نشود؛
🔹دل‌ها را بسازیم، نه فقط ساختارها را؛ زیرا هر ساختارِ بی‌دل، در نخستین بحران، فرو می‌ریزد؛
🔹بحران را به مدرسهٔ تربیت تبدیل کنیم؛ نه به میدانِ انتقام و تخریب؛ تا هر بحران، به فرصتی برای رشدِ فردی و جمعی بدل گردد.

در این افق،مدیریت بحران، هنرِ تبدیل آشوب به آرامش، ضعف به قدرت،و ترس به امید است؛ هنری که در مدرسهٔ نبوت، بر مدار توحید، اخلاق و حضور سامان یافته است.

مدیریت بحران، در سیرهٔ جهادی و مدیریتی پیامبر اکرم ﷺ، حقیقتی ژرف، نورانی، تربیتی و عرفانی است؛ حقیقتی که انسان را از اضطراب، بی‌تدبیری، ترس و آشوب می‌رهاند و او را به سوی نور، کرامت، آرامش و حضور الهی سوق می‌دهد.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_قرآنی

💠خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ

ما انسان را (از نظر جسم و روح) در بهترین شکل و زیباترین سیما آفریده‌ایم.
🌷سوره تین آیه ۴

تو یک اتفاق ساده در این جهان نیستی؛
تو معجزه‌ای از جانب خداوندی ...
از میان میلیون‌ها امکان، تو به این جهان آمدی؛ با قلبی که می‌تپد،
چشمانی که می‌بینند،
روحی که عشق می‌ورزد
و دلی که می‌تواند رنج بکشد، ببخشد و دوباره برخیزد ...
💎 پس قدر خودت را بدان ...


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠جلال معروفیان

با کلامی مهرآگین و رفتاری محترمانه، چراغ شادی و امید را در خانواده،گرم و فروزان نگه‌دارید تا از زندگی لذت ببرید و انرژی لازم برای رشد و خدمت را در جامعه داشته‌باشید و در هر دو جهان مفید، مؤثر و ماندگار بمانید.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠﴿وَإِذۡ قَالَ لُقۡمَٰنُ لِٱبۡنِهِۦ وَهُوَ يَعِظُهُۥ يَٰبُنَيَّ لَا تُشۡرِكۡ بِٱللَّهِۖ إِنَّ ٱلشِّرۡكَ لَظُلۡمٌ عَظِيمٞ ١٣﴾

(یادآور شو) زمانی را که لقمان به پسرش گفت - در حالی که او را پند می‌داد - پسر عزیزم! (چیزی و کسی را) انباز خدا مکن، واقعاً شرک ستم بزرگی است.‏

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠آغازی برای آداب معاشرت بهتر

رفتارهای خوب و شایسته، رعایت همان اصولی است که در همه‌ی زمان‌ها برای ایجاد احساس راحتی و آرامش در انسان‌ها به کار می‌رفته است.
مؤدب بودن تنها برای جوامع پیشرفته، رویدادهای رسمی یا اتاق هیئت‌رئیسه نیست. رفتارهای شایسته اجتناب‌پذیرند و هر روز، در هر جا، لازم‌اند!
بی‌ادبی و نامهربانی هیچ‌وقت متداول نمی‌شود. همیشه به یاد داشته باشید: وقتی شک دارید که چگونه رفتار کنید، با مردم به همان شکلی رفتار کنید که دوست دارید با شما رفتار شود.
آدم‌ها ممکن است سعی کنند از قضاوت‌های سریع پرهیز کنند، اما در اولین برخوردها، به‌طور ناخودآگاه دیگران را از روی ظاهرشان برانداز می‌کنند.

قانون تأثیر در نگاه اول: تنها یک بار فرصت دارید!

روان‌شناسان می‌گویند اغلب مردم در چهار دقیقه‌ی نخستِ بعد از اولین برخورد، از دیگران تأثیر می‌گیرند و هشتاد درصدِ این تأثیر بر حرکات غیرکلامی استوار است. به عبارت دیگر، آنچه از دهانِ شما خارج می‌شود، بر چگونگی قضاوت مردم درباره‌ی شما نقش بسیار کمی دارد؛ برعکس، حالت چهره و بیانِ شما نقش بسیار زیادی دارد. و بعد از ایجاد اولین تأثیر، دگرگون کردن نظر دیگران بسیار دشوار است.
طرز لباس‌پوشیدن و آرایش و رفتار در مجامع عمومی،
کلیت یا «بسته‌بندیِ» شماست. همان‌طور که محصولات را بسته‌بندی می‌کنند، شما هم می‌توانید خودتان را چنان نشان دهید که بیشترین جذابیت را داشته باشید؛ و همین‌طور می‌توانید خودتان را به گونه‌ای متفاوت و متناسب با زمان و مکان نشان دهید. برای مثال، ظاهر شما باید متناسب با مکان جغرافیایی‌تان تغییر کند — طرز لباس‌پوشیدن و رفتارتان هنگام گردش در پارک‌های ملی و طبیعی، با رفتارتان در مرکز شهرهای بزرگ تفاوت دارد.
«تعدادی راهبرد مهم برای ظاهری مناسب»
پوشیدن لباس‌های غیررسمی دلیلی برای نامرتب بودن نیست؛ همیشه تمیز و مرتب باشید.
از پوشیدن لباس‌های نامتعارف، باز، و لباس‌های مهمانی و شب در محل کار خودداری کنید.
راحتی خود را فدای سبک یا مد جدید نکنید.
سلیقه‌ی خوب به کار ببرید، یا برای فهمیدن اینکه چه چیزی زیبا و مقبول است، از کسی کمک بگیرید.

برای اینکه با اعتمادبه‌نفس و مطمئن به نظر برسید، نیاز به درآمد آدم‌های میلیونر ندارید. ظاهرتان، شخصیت و احساسات و افکار درونی‌تان را به دیگران منتقل می‌کند. در کنار این‌ها، اهمیتِ لباس‌ها و آرایشِ شما، از بخش‌های ضروری بسته‌بندی شخصیت شماست.

برگرفته از کتاب «آداب معاشرت به زبان آدمیزاد»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠 سیرهٔ جهادی و مدیریتی پیامبر اکرم ﷺ  ((بیست و چهــارم ربیـع الأوّل))

✍🏻حمزه خان‌بیگی

«صلح‌جویی ودعوت به آرامش؛هندسهٔ نبویِ رحمت،حکمت وتدبیر درمدیریت قدرت»

بـخــش اوّل

صلح‌جویی درسیرهٔ پیامبراکرمﷺ،نه تاکتیکی گذرا درعرصهٔ سیاست،بلکه«مقامی» توحیدی، تربیتی ومدیریتی است؛ مقامی که در آن، قدرت درخدمتِ آرامش واصلاح قرار می‌گیرد، نه در خدمتِ هیجان و خشونت، و جهاد درمدارِ رحمت وعدالت معنا می‌شود،نه در مدارِ انتقام.
دراین افق،پیامبر ﷺ آرامش را تنها درمیدان‌های سیاسی واجتماعی نمی‌آفرید، بلکه درساحتِ روانی، اخلاقی و تربیتی نیز؛آرامشی که دل‌ها را نرم می‌کرد،جامعه را منسجم می‌ساخت وراه دعوت را می‌گشود. آنچه قابل تأمل است،بازنماییِ همین حقیقتِ ژرف است؛حقیقتی که در آن، صلح‌جویی به‌مثابهٔ«سلوکِ مدیریتی» و«تربیتِ اجتماعی» جلوه می‌کند ومدیریت بحران، درمدارِ رحمت وسکینه سامان می‌یابد.
قرآن کریم، صلح را در مدارِ توحید و حکمت می‌نشاند؛ صلحی که از ترس وضعف برنمی‌خیزد، بلکه از بصیرت و قدرتِ مهار‌شده؛ صلحی که نه نفیِ حق،بلکه تثبیتِ حق در قالبِ آرامش و اصلاح است.
📖خداوند می‌فرماید:

﴿وَإِنْ جَنَحُوا لِلسَّلْمِ فَاجْنَحْ لَهَا﴾
«و اگر به صلح گرایش یافتند، تو نیز به صلح گرایش یاب.»

این آیه،هندسهٔ اخلاقیِ صلح‌جویی را ترسیم می‌کند:صلح، هنگامی که درمدارِحق وکرامت باشد،برجنگ مقدم است؛ و آرامش، هنگامی که در مدارِ حکمت و عدالت باشد، برهیجان وخشونت پیشی می‌گیرد.
🔶در افقِ تفسیری،این آیه سه پیام بنیادین دارد:

🔸نخست آن‌که صلح، در نگاه نبوی، انتخابی الهی است، نه صرفاً انسانی؛
🔸دوم آن‌که صلح،تنها زمانی ارزشمند است که درمدارِحق، کرامت وحفظ حدود الهی سامان یابد؛
🔸سوم آن‌که صلح، راهی برای گشودن دل‌ها و نرم‌کردن فضاهای اجتماعی است، نه صرفاً توقفِ موقتِ درگیری‌ها.

در افقِ سلوکی، این آیه دعوتی است به آرام‌سازیِ دل؛ زیرا دلِ آرام،جامعهٔ آرام می‌سازد،ودلِ مضطرب، جامعهٔ مضطرب.صلح‌جویی بیرونی،بی‌صلحِ درونی، پایدار نمی‌ماند؛ وآرامشِ اجتماعی،بی‌سکینهٔ قلبی، به‌سرعت فرومی‌پاشد.

صلح‌جویی در سیرهٔ پیامبر ﷺ، در متنِ بحران‌ها معنا می‌یابد؛ نه درحاشیهٔ آرامش‌های ظاهری. او در سخت‌ترین لحظات،راهِ آرامش را می‌گشود ودر اوجِ تنش‌ها،راهِ گفت‌وگو و رحمت را هموار می‌کرد.
۲.۱. صلح حدیبیه؛ فتحی در لباسِ آرامش

صلح حدیبیه، اوجِ تدبیر نبوی در مدیریت بحران و دعوت به آرامش است. ظاهرِ این صلح، برای بسیاری از یاران، سنگین و دشوار بود؛ برخی آن را عقب‌نشینی می‌پنداشتند؛ اما پیامبر ﷺ، در پسِ این ظاهر، افقی دیگر می‌دید: افقِ گشایشِ راه دعوت، نرم‌شدن دل‌ها، و فراهم‌شدنِ زمینهٔ فتحِ بزرگ‌تر.
حدیبیه، در افقِ پژوهشی، نمونهٔ مدیریتِ «بحرانِ ادراکی» است؛ بحرانی که از سوء‌برداشت‌ها، هیجان‌ها و انتظارهای ناپخته برمی‌خیزد.

در افقِ عرفانی،حدیبیه منزلِ«تسلیم»است؛جایی که سالک می‌آموزد گاه فتحِ حقیقی،در لباسِ صلحِ صبورانه پنهان است؛ وگاه،عقب‌نشینیِ ظاهری، مقدمهٔ پیشرویِ باطنی است.

پیامبر ﷺ در لحظه‌های سخت،نخست دل‌ها را آرام می‌کرد؛زیرا آرامشِ دل،مقدمهٔ آرامشِ جامعه است.در بدر، احد،خندق،حنین وحدیبیه،سکینهٔ نبوی،محورِ ثباتِ جمعی بود. این آرامش، احساسِ سطحی نبود،بلکه «سکینهٔ توحیدی»بود؛ همان سکینه‌ای که قرآن بارها ازآن یاد می‌کند:

﴿فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ﴾
«پس خداوند، سکینهٔ خویش را بر او نازل کرد.»

در افقِ تربیتی، این سکینه به ما می‌آموزد که صلح‌جویی، پیش از آن‌که تصمیمی سیاسی باشد، حالتی قلبی است؛ حالتی که از حضورِ الهی و اعتماد به وعدهٔ خدا برمی‌خیزد. دلِ آشنا با سکینه، در بحران، به هیجانِ کور نمی‌غلتد؛ بلکه در مدارِ توحید، راهِ آرامش و تدبیر را می‌جوید.
در مدینه، پیامبر ﷺ جامعه‌ای نوپا، متکثر و در معرضِ تهدیدهای بیرونی و درونی را مدیریت می‌کرد. در چنین فضایی، او آرامش را اصل قرار داد؛ اختلاف‌ها را با گفت‌وگو و حکمت فرو می‌نشاند؛ نزاع‌ها را با عدالت و رحمت مهار می‌کرد؛ و دل‌ها را با کرامت و احترام نرم می‌ساخت.
او می‌دانست که جامعهٔ نوپا، بیش از هر چیز،به«آرامشِ اخلاقی»نیازدارد؛ آرامشی که ازعدالت،رحمت، صدق و حضورِ الهی برمی‌خیزد. صلح‌جوییِ نبوی، دراین سطح،نه فقط مدیریتِ بحران،بلکه تربیتِ روحِ جمعی است؛ تربیتِ روحی که درآن،خشونت جای خود را به حلم، وکینه جای خود را به الفت می‌دهد.

☆ ادامه دارد ☆

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠سیرهٔ جهادی و مدیریتی پیامبر اکرم ﷺ ((بیست و چهــارم ربیـع الأوّل ))

✍🏻حمزه خان‌بیگی

«صلح‌جویی ودعوت به آرامش؛هندسهٔ نبویِ رحمت،حکمت وتدبیر درمدیریت قدرت»

🔺ادامه بخش اوّل

🔶از مجموعِ سیرهٔ نبوی،می‌توان اصولی استخراج کرد که صلح‌جویی را ازسطحِ رفتارهای پراکنده، به سطحِ «هندسهٔ مدیریتی» و«نظامِ تربیتی» ارتقا می‌دهد.

🔸 سکینهٔ توحیدی؛ آرامش پیش از تصمیم
پیامبر ﷺپیش ازهرتصمیمِ بزرگ،دل‌ها رابه یادخدا متوجه می‌کرد؛زیرادلِ آرام،تصمیمِ درست می‌گیرد،ودلِ مضطرب،تصمیمِ شتاب‌زده وهیجانی.سکینه،زمینهٔ حکمت است؛ویادخدا،زمینهٔ سکینه. صلح‌جوییِ نبوی،براین سکینه استوار است؛نه برترس،نه برمصلحت‌جوییِ بی‌ریشه،بلکه برحضورِ الهی.
🔸گفت‌وگو؛ راهبردِ اصلاح، نه نشانهٔ ضعف
گفت‌وگو، در مدرسهٔ نبوت، نشانهٔ ضعف نیست، بلکه نشانهٔ بلوغ و اعتماد به حق است. پیامبر ﷺ با دشمنان، معترضان، مخالفان، تازه‌مسلمانان، اهل کتاب و قبایل مختلف گفت‌وگو می‌کرد؛ زیرا گفت‌وگو، راهی برای نرم‌کردن دل‌ها و گشودن افق‌هاست. صلح‌جویی، بدون گفت‌وگو، به سکوتِ منفعل بدل می‌شود؛ اما با گفت‌وگو، به اصلاحِ فعال و آگاهانه تبدیل می‌گردد.
🔸آینده‌نگری؛ دیدنِ فردا در دلِ امروز
صلح حدیبیه، نمونهٔ روشنِ آینده‌نگریِ نبوی است؛ پیامبر ﷺ دردلِ صلحِ سخت وظاهراً نابرابر،فتحِ مکه وگسترشِ دعوت رامی‌دید.این دیدن،صلح را از«توقف»به «آغاز»تبدیل کرد؛از«تعلیقِ حرکت» به«تغییرِ مسیر».صلح‌جوییِ نبوی، همواره بانگاهِ بلند همراه است؛نگاهی که فراتر از هیجانِ لحظه، افقِ تاریخ را می‌بیند.
🔸اخلاق؛ حفظ کرامت حتی در اوجِ اختلاف
پیامبر ﷺ حتی در صلح، کرامتِ دشمن را حفظ می‌کرد؛ زیرا صلح،در نگاه او، نه تحقیر،بلکه اصلاح بود؛ نه شکستن،بلکه ساختن.حفظِ حرمتِ انسان،حتی دراختلاف، یکی ازستون‌های صلح‌جوییِ نبوی است. صلحی که برتحقیر بنا شود، دیریا زود به خشونت بازمی‌گردد؛اما صلحی که برکرامت بنا شود، زمینهٔ الفت وتحولِ درونی را فراهم می‌کند.
🔸 آرام‌سازیِ روانی؛ ساختن دل‌ها پیش از ساختن ساختارها
صلح‌جویی،بدون آرام‌سازیِ دل‌ها، به ظاهری شکننده بدل می‌شود.پیامبر ﷺ پیش از آن‌که ساختارها را سامان دهد،دل‌ها رامی‌ساخت؛پیش ازآن‌که پیمان‌ها را بنویسد،اعتماد را درجان‌ها می‌نشاند. آرامشِ پایدار،ازدلِ آرام برمی‌خیزد؛ ومدیریتِ نبوی،این حقیقت را درعمل نشان داده است.

در جهان امروز، که بحران‌ها پی‌درپی و پیچیده‌اند، صلح‌جوییِ نبوی، راهی روشن پیشِ روی ما می‌نهد. از این سیره، می‌توان چند درسِ بنیادین استخراج کرد:

آرامش را اصل قرار دهیم، نه هیجان را؛
گفت‌وگو را راهبرد بدانیم، نه نشانهٔ ضعف؛
آینده را ببینیم، نه فقط ظاهرِ امروز را؛
کرامتِ انسان را پاس بداریم، حتی در اوجِ اختلاف؛
دل‌ها را بسازیم، نه فقط ساختارها را؛
صلح را در مدارِ حق، عدالت و حکمت سامان دهیم، نه در مدارِ سازشِ بی‌اصول.

صلح‌جویی، در نگاه نبوی، هنرِ تبدیلِ آشوب به آرامش، اختلاف به الفت،وبحران به فرصت است؛هنری که بر توحید،رحمت وتدبیر استوار است.

صلح‌جویی، درسیرهٔ جهادی و مدیریتی پیامبر اکرم ﷺ، حقیقتی ژرف،نورانی وتربیتی است؛ حقیقتی که انسان را از خشونت، هیجان، کینه و آشوب می‌رهاند و او را به سوی نور، کرامت، آرامش و حضور الهی سوق می‌دهد.این سیرهٔ روشن، ما را فرامی‌خواند که میدان‌های زندگی را در مدارِ توحید سامان دهیم؛قدرت را با اخلاق بیامیزیم؛ تدبیر را با بصیرت همراه سازیم؛ و در همهٔ تصمیم‌ها، حضورِ الهی را محور قرار دهیم.

در این مسیر، انسان درمی‌یابد که صلح، نشانهٔ ضعف نیست، بلکه نشانهٔ بلوغ؛ و آرامش، سکون نیست، بلکه حکمت؛ و این همان نوری است که پیامبر اکرم ﷺ، با سیرهٔ مدیریتی و جهادیِ خویش، پیشِ روی تاریخ نهاده است؛ نوری که هر دلِ جویای حق، اگر به آن نزدیک شود، راهِ خویش را در میانِ تاریکی‌های قدرت و بحران خواهد یافت.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠روح نماز

✍🏻ناصر سبحانی

فجر طلوع کرده است؛ زمان زمان ادای یکی از نماز های واجب است؛ وقت نماز صبح است.
انسان از خواب بیدار می شود؛ وقتی از خواب بیدار شد، باید به این مهم توجه کند که بخش جدیدی از روز های زندگی اش شروع شده است و او که بنده خداست باید امروز را نیز همانند روز های دیگر، مشغول بندگی خدا باشد. شاید هم این نخستین روز بندگی او باشد؛ پس بر اوست که بندگی و اطاعت از خدا را آغاز کند.

اولین چیزی که هنگام بیدار شدن باید به ذهن انسان خطور کند همین است. واضح و روشن است که بندگی، اطاعت و فرمانبرداری، بدون دعا و درخواست کمک امکان پذیر نیست؛

پس بنده خدا باید به این فکر باشد که از خدا طلب کمک و یاری نماید. او بلند می شود و به سوی ادای نماز و انجام دعا و درخواست کمک می رود؛ اما… اما با این وضعیت و حال نامرتب و نامنظم، نمی شود در برابر خداوند ایستاد و او را به کمک طلبید. او باید از هر لحاظ پاک و مرتب باشد؛ هم خود و هم جایی که قرار است در آن، این راز و نیاز به انجام برسد.
انسان وقتی می خواهد به مجلس و به میان جمعی برود، چگونه به وضعیت ظاهر خود رسیدگی می کند و خود را منظم و مرتب می سازد تا دیگران به گونه ای دیگر و با دیده حقارت به او ننگرند؟
در این حال و وضعیت که بالاترین و مبارک ترین حالات است، صورت و دست هایش را تا آرنج می شوید و دستی بر سرش می کشد تا اگر چیزی روی آن قرار داشته، برداشته و پاک گردد. سپس پاهایش را تا قوزک می شوید و پس از آن، رو به محلی می ایستد که خداوند متعال خود مقرر کرده است.
او به سمت کعبه می ایستد. اگر انسان نمی تواند با خدای خود چهره به چهره روبرو شود و او را با چشم سر ببیند -زیرا او هم چون حاکمان بشری نیست و از سوی دیگر چون انسان تحت تأثیر محسوسات قرار دارد- برای رفع چنین مشکلی، به سوی آن خانه می ایستد که به منزله پایتخت خداوند در روی زمین است. همان طور که بندگان حاکمان زمینی همیشه متوجه پایتخت حاکمان خود هستند و آنجا را قبله دل خود قرار داده اند، بنده خدا نیز به سوی پایتخت خدا، که همان کعبه است و در مکه قرار دارد، می ایستد.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#حدیث
💠از امیرالمؤمنین ابى حفص عمر بن خطابس روایت است که گفت: شنیدم که پیامبر خدا ص مى فرمود:

«إنَّمَا الأَعْمَالُ بِالنِّياَّتِ وَإنمَّاَ لِكُلِّ امْرِئٍ مَا نَوَى، فَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ إِلَى اللهِ وَرَسُولِهِ فَهِجْرَتُهُ إِلَى اللهِ وَرَسُولِهِ، وَمَنْ كَانَتْ هِجْرَتُهُ لِدُنْياَ يُصِيْبُهَا أَوِ امْرَأَةٍ يَنْكِحُهَا فَهِجْرَتُهُ إِلَى مَا هَاجَرَ إِلَيْه»(١).

«همانا اعمال و کردار به نیت بستگى دارد، و هرکسی به اندازه نیتش از کردارش اجر و ثواب مى برد. پس کسى که هجرت و انتقال او به مدینه به سوى خدا و پیامبر بوده باشد، این هجرت به سوى خدا و پیامبر اوست، و هرکس هجرتش به خاطر مال دنیا و یا به خاطر زنی باشد که بخواهد با او ازدواج کند، اهمیت هجرت او برابر با همین قصد و همت اوست».


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠چرا منطق بدترین واکنش به حسادت است؟

✍️احسان الفقیه
▷ ◉───────── ۲۲:۴۱

این پادکست به بررسی ریشه و مدیریت غیرت زنانه در چارچوب روابط زناشویی می‌پردازد و آن را واکنشی برخاسته از عاطفه و عشق توصیف می‌کند. نویسنده تاکید دارد که مردان باید با سعه صدر و درک متقابل از تمسخر این حس پرهیز کنند تا امنیت روانی همسرشان تامین شود. با بازخوانی رفتارهای پیامبر اسلام، بر لزوم شفافیت و تکریم زن برای کاهش نگرانی‌های او تاکید شده است. در نهایت، متن از زنان می‌خواهد با حفظ تعادل و اعتماد، اجازه ندهند غیرت طبیعی به شک مخرب تبدیل شود. این منبع در پی آموزش مهارت‌های عاطفی برای حفظ صمیمیت و پایداری کانون خانواده است.

#پادکست_آوای_اصلاح۴۴

💢تهیه شده با هوش مصنوعی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات