☕️ جرعه‌ای آرامش | ۵

💠«شتاب نکن؛ او زمان همه چیز را می‌داند»

ما انسان‌ها همیشه عجولیم. دوست داریم درها همین حالا باز شوند، مشکلات همین لحظه حل شوند و پاسخ دعاهایمان را بی درنگ بگیریم. وقتی در مسیر رسیدن به خواسته‌هایمان تاخیر می‌افتد، نگران می‌شویم که نکند فراموش شده‌ایم یا نکند تقدیرمان بد نوشته شده است.

اما خدا بر اساس زمان محدود ما عمل نمی‌کند؛ او بر اساس حکمتی عمل می‌کند که وسعتش از دید ما پنهان است.

🔹 خداوند در قرآن به ما یادآوری می‌کند که نگاه ما به خیر و شر، محدود است، در حالی که او به حقیقت امور آگاه است:
🔖 وَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَن تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ
«و چه بسا چیزی را ناخوش بدارید در حالی که برای شما خیر است، و چه بسا چیزی را دوست داشته باشید در حالی که برای شما شر است؛ و خدا می‌داند و شما نمی‌دانید.»
📖 سوره بقره، بخشی از آیه ۲۱۶
💎 گاهی آنچه تو در ظاهر تاخیر می‌بینی، در واقع محافظت است. شاید هنوز آمادگی پذیرش آن موهبت را نداری، یا شاید آن اتفاق، آن طور که تو فکر می‌کنی به صلاحت نیست.

اعتماد به خدا یعنی قبول کنی که او بهتر از تو، وقت رسیدن به خواسته‌هایت را می‌داند. وقتی از عجله دست برمی‌داری و به تدبیر او تکیه می‌کنی، اضطراب جایش را به آرامش می‌دهد.

امروز اگر چیزی طبق زمان‌بندی تو پیش نرفته، نگران نباش.
خداوند زمان هر گل دادن را بهتر از باغبان می‌داند.

#جرعه_ای_آرامش

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠متفکر بزرگ، دکتر طه عبدالرحمن، می‌گوید:

«سرگردانی فکری» که گرفتار آن شده‌ایم، در «پراکندگی و آشفتگی» اهل اندیشه‌ای که در میان ما زندگی می‌کنند، خود را نشان می‌دهد؛ و این پراکندگی شکل‌های گوناگونی دارد:

۱. پراکندگی مکانی:

جایی نیست که آنان را گرد هم آورد، مجلسی نیست که در آن جمع شوند و محفلی نیست که آنان را کنار یکدیگر قرار دهد.

۲. پراکندگی زمانی:

اندیشه‌های آنان در تصمیم‌ها و عرصه‌های تعیین‌کننده امروز حضور و تأثیری ندارد؛ دیدگاه‌هایشان در افق آینده اثری بر جای نمی‌گذارد؛ میان افراد یک نسل گفت‌وگویی شکل نمی‌گیرد و نسل‌های مختلف نیز با یکدیگر ارتباط و گفت‌وگویی ندارند.

۳. پراکندگی در اندیشه‌ها؛ و این بدترین نوع پراکندگی است:

یکی گرفتار «تقلید» است و دیگران را به تکرار گذشته و عقب‌نشینی فرامی‌خواند.

دیگری گرفتار «الگوبرداری و یکسان‌سازی» است و مردم را به سازگار شدن و هضم شدن در جریان‌های موجود دعوت می‌کند.

یکی به هر آنچه قدیمی است چنگ می‌زند؛ از ترس اینکه هویت خود را از دست بدهد.

دیگری با هر پدیده و اندیشه تازه‌ای همراه می‌شود؛ به امید اینکه هویت خود را از طریق «دیگری» وام بگیرد و به رسمیت شناخته شود.

یکی هر روز گرفتار یک مسئله و سردرگمی تازه است؛ گاهی به جریان موجود می‌پیوندد، گاهی عقب‌نشینی می‌کند و گاهی در میانه این دو حالت باقی می‌ماند.

دیگری اصلاً خود را درگیر مسئله‌ای نمی‌کند؛ فقط درباره مسائل روز می‌اندیشد و از محدوده زمان حال فراتر نمی‌رود.

اما با وجود همه این تفاوت‌ها، هر یک از آنان عادت کرده است که «برای تأیید و پاک‌سازی اندیشه خودش» بیندیشد؛ و چه بسیار دور است از اینکه بر اندیشه خودش اعتراض کند و آن را به نقد بکشد!

در حقیقت، اگر به جای تأیید همیشگی خود، به نقد و اعتراض به خویشتن می‌پرداخت، درمی‌یافت که در «سرگردانی بزرگی» گرفتار است.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠قواعد قرآنی (56)

✍🏻عبدالظاهر سلطانی

لاتَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشيطان بقره/168
از گام‌های شیطان پیروی نکنید.

در قرآن پنج بار چنین تعبیری به کار رفته است. بعد از همه آن‌ها هم به روشنی علتش را بیان کرده است؛ چون او دشمن آشکار شماست. إنه لكم عدوٌّ مبين یا چون به زشتی و پلشتی فرمان می‌دهد.

اهریمنان برای هر کس برنامه خاصی دارند و گام به گام، او را به سوی نابودی و تاریکی پیش می‌برند.

مواظب گام نخست باش، که شاید از سستی، تنبلی، بی‌توجهی و... آغاز شود.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

⭐پیام قرآنی

💠 آب سنگ را می‌شکافت

نه بخاطر قدرتش، بلکه بخاطر تداومش ...
همچنان باش و از تلاش دست نکش ...

📃 کسانی که گفتند: پروردگار ما خداست، سپس استقامت ورزیدند، فرشتگان بر آنان فرود می‌آیند [و می‌گویند:] نترسید و اندوهگین نباشید ...
سوره فصلت آیه ۳۰

🌱 امروز، حتی اگر قدمی کوچک برمی‌داری، آن را با ایمان و استقامت ادامه بده؛ زیرا خداوند، پاداش استقامت را هرگز ضایع نمی‌کند.

#پیام_قرآنی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

‍ 📌وقتی دوچرخه، مسیرِ اخلاق می‌شود.

✨در روزگار ما، عوامل متعددی دست‌به‌دست هم داده‌اند تا نوجوانان و جوانان بیش از گذشته در معرض آسیب‌هایی همچون اعتیاد، مشکلات روحی و روانی و فاصله گرفتن از اخلاق و معنویت قرار گیرند. بررسی علل این وضعیت مجال دیگری می‌طلبد؛ اما آنچه در این میان اهمیت دارد، توجه به شیوه‌های جدید ارتباط با نسل امروز است.

🔸اسباب و شیوه‌های دعوت دینی، متناسب با شرایط هر جامعه و نسل، متفاوت است. امروزه بسیاری از نوجوانان و جوانان کمتر از شیوه‌های مستقیمِ وعظ و موعظه تأثیر می‌پذیرند و در مقابل، فضای مجازی، به‌ویژه اینستاگرام، نقش پررنگی در شکل‌دهی به افکار، سبک زندگی و نگرش آنان دارد. ازاین‌رو، کسانی که در قالب‌های متفاوت و متناسب با ادبیات نسل جدید، ارزش‌های اخلاقی و دینی را منتقل می‌کنند، می‌توانند ارتباط مؤثرتری با این نسل برقرار کنند.

🔸در همین راستا، آشنایی نگارنده با فعالیت‌های دو چهره ورزشی، کاک میلاد حیدری و کاک پویا پورمندی، و مشاهده بازتاب فعالیت‌های آنان در میان نوجوانان و جوانان، انگیزه‌ای شد تا از این دو عزیز تقدیر و فعالیت‌هایشان بازتاب داده شود.

🔸کاک میلاد حیدری با برگزاری «چالش ۳۰ روزه دوچرخه‌سواری» در تابستان امسال، هر روز مسیر و مقصدی مشخص را اعلام کرد و از اقشار مختلف جامعه برای حضور در این برنامه دعوت به عمل آورد. در این برنامه، از نوجوان ۱۲ ساله تا افراد ۷۰ ساله در کنار یکدیگر رکاب زدند و ضمن تجربه ورزش و نشاط، مفاهیمی همچون نظم، مسئولیت‌پذیری، اخلاق‌مداری و همدلی را نیز تجربه کردند. این برنامه در نهایت با صعود دوچرخه‌سواران به قله آبیدر به پایان رسید و از شرکت‌کنندگان نیز با اهدای لوح تقدیر شد؛ اقدامی که از سوی هیئت دوچرخه‌سواری نیز مورد تقدیر قرار گرفت.

🔸در کنار ایشان، کاک پویا پورمندی نیز با استفاده از ادبیات و زبان قابل فهم برای نوجوانان و جوانان، در خلال فعالیت‌های ورزشی، آنان را به اخلاق‌مداری و دین‌داری دعوت می‌کند و گاه با استناد به آیات قرآن، مفاهیم دینی را در قالبی متفاوت و امروزی منتقل می‌سازد. این شیوه را می‌توان نمونه‌ای از پیوند ورزش، فضای مجازی و تربیت اخلاقی دانست.

✔️فعالیت‌های این دو عزیز در صفحات اینستاگرامی @midrdbike و @teacher.ride بازتاب می‌یابد و می‌تواند نمونه‌ای قابل توجه از استفاده هدفمند از ظرفیت ورزش و فضای مجازی برای ارتباط با نسل نوجوان و جوان باشد.

🔺نگارنده با بیش از دو دهه تجربه در فعالیت‌های دینی و حضور میدانی در این عرصه، بر این باور است که برای شهر سنندج، چنین شیوه‌هایی می‌تواند ظرفیت قابل توجهی برای ارتباط با نوجوانان داشته باشد؛ به‌ویژه آنکه از نزدیک شاهد تأثیر این نوع ادبیات بر نوجوانان ۱۰ تا ۱۵ ساله بوده‌ام.

✔️شاید امروز برای دعوت نسل جدید به اخلاق و معنویت، همیشه لازم نباشد از منبر آغاز کنیم؛ گاهی می‌توان از یک دوچرخه، یک مسیر، یک همراهی و یک گفت‌وگوی صمیمی شروع کرد.

🖌️دكتر فرزاد وليدى

#ورزش #دوچرخه‌سواری #جوانان #نوجوانان #اخلاق #دین‌داری #تربیت_نسل #سنندج #آبیدر #فرهنگ #فضای_مجازی #سبک_زندگی #میلاد_حیدری #پویا_پورمندى

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠شیوه ورود به عصر جدید و استقبال از آن

✍🏻دبیرکل جماعت دعوت و اصلاح

ورود به عصر نوین نباید قرین شک، تردید و ترس باشد؛

چرا که از یک سو ما بر این باوریم که هستی مالک، مدیر و مدبری دارد و اوست که «بیده ملکوت السماوات والارض» است و خود فرموده است: «فسبحان الذی بیده ملکوت کل شیء و الیه ترجعون». از سوی دیگر، دستاوردها و تحولات علمی و فناوری عصر نوین که نتیجه‌ی تمدن بشری است و در جهت خدمت به جامعه و تسهیل هرچه بیشترِ زندگی قرار دارد، هم‌سو با قوانین و سنت‌های الهی حاکم بر هستی است.
زیرا قرائت درست و تأمل در هستی، کشف قوانین حاکم بر آن و تلاش برای تحقق و اجرای این قوانین، از جمله‌ی توصیه‌های قرآن مجید است.

بنابراین، شایسته است ما در جایگاه مخالفت با دستاوردهای بشری در زمینه‌های جامعه‌شناسی، روان‌شناسی، اقتصاد، رسانه، اطلاعات، فناوری و روابط بشری قرار نگیریم.

لاجرم ورود به عصر جدید لازم است، بنا به توصیه‌ی قرآن مجید، با قدم‌های بلند، مثبت، تخصصی، دقیق و رو به جلو همراه باشد: «لمن شاء منکم ان یتقدم او یتأخر». تمامی امکانات و توانایی‌ها را باید به کار گیریم و بیشترین و بهترین بهره‌ی مثبت را از نتایج تحولات ببریم.

قابل ذکر است که اقتضای حرکت درست رو به آینده، وجود اندیشه‌ای جامع، واقع‌بینانه، دگرپذیر و روادار است که ضمن حفظ «قدیمِ اصیل»، پذیرای هر «جدیدِ مفیدی» باشد.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📇 تقویم

💠﴿وَأَقِيمُواْ ٱلۡوَزۡنَ بِٱلۡقِسۡطِ وَلَا تُخۡسِرُواْ ٱلۡمِيزَانَ ٩﴾

در وزن کردن و برکشیدن (کالاها و در متر کردن و اندازه‌گیری چیزها) دادگرانه رفتار کنید و از ترازو مکاهید (و کم و کاست ندهید و کم‌فروشی نکنید).‏

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

☀پیام روز

💠راز شادی همیشگی

همه ما به‌دنبال خوشبختی هستیم؛ اما آیا می‌دانیم که کلید خوشبختی در درون خودمان نهفته است؟ افکار ما به‌طور مستقیم بر احساسات و در نهایت بر رفتار ما تأثیر می‌گذارند. همان‌طور که آلبرت انیشتین گفته است: «دیوانگی یعنی تکرار کارها و داشتن انتظار نتیجه‌ای متفاوت.» اگر می‌خواهیم زندگی‌مان را تغییر دهیم، باید افکارمان را تغییر دهیم.
ممکن است بپرسید چرا با وجود دانستن این موضوع، همچنان به تکرار اشتباهات خود ادامه می‌دهیم؟ یکی از دلایل اصلی آن، عادت است. مغز ما تمایل دارد به‌دنبال الگوها بگردد و به روال‌های تکراری عادت کند؛ همچنین ترس از تغییر و ناشناخته‌ها نیز مانع از تغییر ما می‌شود. اما آیا این ترس واقعاً منطقی است؟ وقتی به داشته‌های خود فکر می‌کنید، متوجه می‌شوید که در امنیت هستید. پس چرا نباید از زندگی لذت ببریم؟
تصور کنید زندگی یک بازی بزرگ است. در این بازی، نگرش شما کلید موفقیت است. با یک نگرش مثبت، مشکلات تبدیل به چالش‌های هیجان‌انگیز می‌شوند. ذهن شما خلاق می‌شود و راه‌حل‌های جدیدی برای شما می‌یابد. پس به‌جای اینکه از مشکلات بترسید، آن‌ها را فرصتی برای رشد ببینید.
ریچارد بندلر می‌گوید: «نیازی نیست تا خط پایان منتظر بمانید تا احساس خوبی داشته باشید؛ از همان ابتدا از سفر لذت ببرید.» ما اغلب خوشحالی را به شرایط خاصی گره می‌زنیم: داشتن شغل ایده‌آل، داشتن همسر ایده‌آل یا داشتن ثروت فراوان؛ اما واقعیت این است که خوشحالی یک انتخاب است. شما می‌توانید در هر شرایطی احساس خوبی داشته باشید.
چرا احساس خوب مهم است؟
«شما همان چیزی می‌شوید که در مورد آن فکر می‌کنید.»
«همه آنچه هستیم، نتیجه افکار ماست.»
ایجاد احساس خوب یک فرایند مداوم است. با تمرین و پشتکار می‌توانیم افکار و عادات خود را تغییر دهیم و زندگی شادتری داشته باشیم. به‌یاد داشته باشید که شما لایق خوشبختی هستید.

برگرفته از کتاب «۱۰۰ چیزی که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود درک کنید»

#پیام_روز

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠 تلنگرهای مولانا

✍ الحاق جوادی

گر بهر زخمی تو پُرکینه شوی
پس کجا بی‌صیقل آیینه شوی

📚 مثنوی | دفتر اول

▪️ آینه‌های روزگار مولانا غالباً فلزی بودند؛ آینه‌گر قطعه‌ای فلزِ تیره و زبر را برمی‌داشت و بارها سنگ و سوهان بر پیکر آن می‌کشید. هر بار که تیغهٔ سوهان بر فلز فرود می‌آمد، خراشی برمی‌داشت، اما زنگار و کدورتش می‌ریخت و قابلیت انعکاسش بیشتر می‌شد. اگر آن فلز می‌توانست لب به شکوه بگشاید، شاید هر ضربه را دشمنی می‌پنداشت؛ اما استاد می‌دانست آنچه بر فلز می‌رود، تخریب نیست؛ صیقل است.

▪️ مولانا جان انسان را به همان فلز تشبیه می‌کند و به سالک راه رشد هشدار می‌دهد:

«چون گُزیدی پیر، نازک‌دل مباش
سست و ریزیده چو آب و گِل مباش»

رشد واقعی تنها در سایهٔ تحسین، تمجید و آسودگی حاصل نمی‌شود. انسانی که در پی تعالی است، ناگزیر با نقد، مخالفت، تلخی روزگار و اصطکاک‌های روابط روبه‌رو می‌شود. بسیاری از این تلخی‌ها، اگر با صبر و آگاهی با آن‌ها روبه‌رو شویم و نگذاریم در دل به کینه بدل شوند، همان سنگ‌های صیقلی‌اند که زنگارِ خودخواهی، خودبزرگ‌بینی و ناپختگی را از جان می‌زدایند.

▪️ مولانا نمی‌گوید رنج مکش یا دلگیر مشو؛ چرا که جهان، بستر آزمون و تزاحم است. پرسش اساسی او این است: وقتی زخمی خوردی، با آن چه می‌کنی؟ آیا آن زخم را به کینه‌ای فرساینده بدل می‌سازی یا به بینش و بیداری؟ بسیاری از آدم‌ها از ضربهٔ نخستین آسیب نمی‌بینند، بلکه از کینه‌ای فرسوده می‌شوند که ماه‌ها و سال‌ها در دل خود می‌پرورانند. زخم شاید با گذر زمان التیام یابد، اما کینه می‌ماند و شفافیت آینهٔ جان را می‌گیرد.

▪️ قرآن کریم نیز سنت آزمون و سختی را جزئی جدایی‌ناپذیر از حیات انسان می‌داند:

﴿وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنْفُسِ وَالثَّمَرَاتِ ۗ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ﴾
«و قطعاً شما را با چیزی از ترس، گرسنگی، و کاهشی در اموال و جان‌ها و محصولات می‌آزماییم؛ و شکیبایان را بشارت ده.»
📖 سوره بقره، آیه ۱۵۵

بشارت برای کسانی است که زیر فشار حوادث نمی‌شکنند، نازک‌دلی را کنار می‌گذارند و تلخی روزگار را به کینه‌توزی علیه جهان تبدیل نمی‌کنند.

▪️ در زندگی امروز، بسیاری از رابطه‌ها، از پیوندهای خانوادگی گرفته تا دوستی‌ها و همکاری‌ها، نه با یک اشتباه، بلکه با انباشته شدن رنجش‌های ناگفته و کینه‌های خاموش فرو می‌ریزند. انسان پخته کسی نیست که هرگز زخمی بر تن نداشته باشد؛ بلکه کسی است که اجازه نداده رنج‌هایش او را تلخ، بدگمان و منزوی کند. آینه شدن بها دارد؛ بهای آن، تاب‌آوری در برابر صیقل‌ها و باز نگه داشتن دل به روی مهربانی است.

✓ از خود بپرسیم: کدام نقد یا تلخی از گذشته هنوز در دلم به کینه نشسته است؟ و اگر از زاویهٔ رشد به آن نگاه کنم، آن اصطکاک چه بخش ناپخته‌ای از جانم را صیقل داده است؟

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠تلنگر

گاهی خداوند متعال، کسی را در مسیر زندگی‌ات می‌گذارد که نه تنها خود، خیری بزرگ است، بلکه واسطه‌ی ورودِ خیراتِ دیگر می‌شود.

گاه از طریق او، دریچه‌هایی به رویت باز می‌شود که نمی‌دانستی وجود دارند؛ انگار وارد قصری می‌شوی با اتاق‌های تو در تو، که در هر کدام گنجینه‌ای از مهربانی، آگاهی یا آرامش به سویت روانه می‌گردد.

عجب آن‌که گاهی این نعمت‌ها چنان بی‌وقفه و زلال به سمت ما سرازیر می‌شوند که چشم بر آن‌ها می‌بندیم و گویی در هیاهوی روزمرگی، حضورشان را به دست فراموشی می‌سپاریم. اما اگر تنها کمی مکث کنیم، اگر لحظه‌ای “درنگ” کنیم و نگاهِ مشتاق‌مان را بر داشته‌هایمان بدوزیم، درمی‌یابیم که حقیقتی بزرگ را گم کرده بودیم:

ما اکنون در حالِ زندگی کردنِ همان آرزوهایی هستیم که روزی، بی آنکه باور داشته باشیم، از خدا طلب می‌کردیم.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠قدرت پنهان کلام

کلمات قدرتمندترین سلاحی هستند که در اختیار داریم؛ هم برای ساختن و هم برای ویران کردن.

ابن قدامه چه زیبا می گوید:
«انسان فرزند کلمات خویش است.»
ما با هر کلمه ای که به عزیزانمان، به فرزندانمان و به شاگردانمان می گوییم، بخشی از جهان درونی آن ها را می سازیم.

کلمات منفی روح را خرد می کنند و کلمات درست به جان ها حیات می بخشند.

تمرین امروز ما:
قبل از آنکه کلمه ای را بگوییم، این سه سوال را از خود بپرسیم:

۱. آیا این کلمه واقعیت دارد؟
۲. آیا مهربانانه است؟
۳. آیا سازنده است؟

اگر پاسخ مثبت بود، آن را با لبخند و دلسوزی هدیه دهیم. کلمات ما آینده ای است که برای دیگران می سازیم.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌«چالشِ پیدا کردن سنگرِ خدمت»

نویسنده: دکتر احمد عبدالمنعم
مترجم: اصلاح‌وب

خدمت مؤثر به دین، نیازمند دو عنصر اساسی است: ایجاد انگیزه و قرار گرفتن در جایگاهی متناسب با استعدادها و توانایی‌ها. برای یافتن این جایگاه باید با خود صادق بود، عرصه‌های مختلف را تجربه کرد، از مشورت دیگران بهره گرفت و تحت تأثیر شهرت و فضای غالب قرار نگرفت.
نویسنده با هشدار دربارهٔ عجله، کمال‌گرایی و پراکندگی فعالیت‌ها تأکید می‌کند که پس از انتخاب جایگاه مناسب، باید با اخلاص، استمرار، رشد علمی و ایمانی و شناخت واقعیت‌های جامعه در مسیر خدمت گام برداشت. هیچ‌کس نباید به دلیل کوچک شمردن نقش خود یا نرسیدن به موفقیت‌های بزرگ، از خدمت کناره‌گیری کند؛ زیرا ارزش خدمت به شهرت و بزرگی جایگاه نیست، بلکه به میزان اخلاص، تعهد و تلاش در حد توان بستگی دارد.

🖇 ادامه‌ی مطلب

#خدمت_به_دین #استعدادیابی #خودشناسی #اخلاص #مسئولیت‌پذیری #استمرار #تربیت_اسلامی #جماعت_دعوت_و_اصلاح

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

☕️ جرعه‌ای آرامش | ۶

💠سختی ها، تنها نیمی از ماجرا هستند

گاهی فکر می‌کنیم زندگی فقط از روزهای سخت تشکیل شده است. وقتی در میان مشکلات غرق هستیم، فراموش می‌کنیم که این وضعیت دائمی نیست. ما اغلب تمام تمرکز خود را روی مشکل می‌گذاریم و یادمان می‌رود که پشت در بسته، راهی باز است. خدا در قرآن این حقیقت را نه یک بار، که دو بار به ما اطمینان داده است تا قلبمان آرام بگیرد.
🔹 خداوند می‌فرماید:
🔖 فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا * إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْرًا
«پس به یقین با هر سختی آسانی است؛ قطعاً با هر سختی آسانی است.»
📖 سوره شرح، آیات ۵ و ۶
💎 نکته در کلمه “مع” (با) نهفته است. خدا نمی‌گوید بعد از سختی، آسانی می‌آید؛ می‌گوید آسانی همراه با سختی است. یعنی گشایش در بطن همان سختی نهفته است. اگر امروز در حال عبور از روزهای دشوار هستی، بدان که همان سختی دارد بذر آسانی را در خودش می‌پروراند. دیدن این گشایش، نیاز به صبوری و نگاهی دقیق‌تر دارد.
قرار نیست برای همیشه در آن نقطه بمانی. هر شب تیره، نویدبخش صبحی روشن است.

به خدا اعتماد کن؛ او هرگز سختی را بدون همراهی آسانی برایت نمی‌فرستد.

#جرعه_ای_آرامش

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

⭐پیام قرآنی

💠الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا

همان کسی که مرگ و زندگی را آفرید تا شما را پیازماید که کدام یک نیکوارترید
🔖سوره ملک | آیه ۲

فرصتی دیگر برای زندگی ❤️
هر صبح که چشم می گشاییم خداوند فرصتی تازه برای زندگی جبران و نیکی به ما عطا می‌کند ...
پس امروز را غنیمت بشمار
خدا را سپاس بگو
دلی را شاد کن؛
خطاها را جبران کن
و گامی به او نزدیک تر شو؛
امروز فرصتی است که دیگر بر نمی گرد... ♡
زیرا هر صبح، فرصتی دوباره برای بهتر زیستن و آماده شدن برای دیدار پروردگارت است...

#پیام_قرآنی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠معماری خوشبختی: بنایی بر سه ستون رابطه، معنا و حضور

✍🏻صدیق ابراهیمی

خوشبختی، مفهومی ساده در زبان روزمره، اما پیچیده در ژرفای روان‌شناسی و فلسفه است. دانش امروز نشان داده است که شادی و رضایت، نه یک حادثه‌ی گذرا، بلکه حاصل توازن میان ذهن، قلب و روابط انسانی است. روان‌شناسان آن را "زیستن در هماهنگی با ارزش‌های درونی و پیوندهای اصیل" می‌دانند، و فیلسوفان آن را "هنر زیستن خوب" خوانده‌اند.

خوشبختی نه در انباشتن دارایی‌ها، که در کیفیت تجربه‌ها و معنا یافتن لحظه‌ها شکل می‌گیرد. پژوهش‌های علمی نیز تأیید کرده‌اند که آنچه انسان را به آرامش پایدار می‌رساند، نه قدرت و ثروت، بلکه رابطه‌ای صمیمی، دلی قدردان و ذهنی هدفمند است.

به زبان ساده، خوشبختی سفری درونی است؛ سفری که با آگاهی، معنا و عشق هموار می‌شود.

مطالعات طولی و گسترده (مانند مطالعه‌ی معروف دانشگاه هاروارد که بیش از ۸۰ سال ادامه داشته) به طور مکرر به این نتیجه رسیده‌اند که خوشبختی حقیقی در چیزهایی که معمولاً برایشان تلاش می‌کنیم، ثروت، مقام و شهرت نیست.
ثروت و قدرت می‌توانند رفاه بیاورند، اما به خودی خود بر عمق رضایت از زندگی نمی‌افزایند. آن‌ها بیشتر شبیه یک مسکن موقت هستند تا درمان ریشه‌ای احساس پوچی.

روابط گرم و اصیل، سنگ بنای خوشبختی هستند. این پژوهش‌ها نشان می‌دهند که کیفیت روابط ما قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده سلامت جسمی، روانی و رضایت کلی از زندگی در بلندمدت است.

خانوادەی صمیمی و لحظه‌های ساده‌ای مانند یک وعده غذای مشترک، یک سرمایه‌ی اجتماعی و عاطفی بی‌همتا ایجاد می‌کنند که هیچ موفقیت مالی نمی‌تواند جایگزین آن شود.

دوستی‌های راستین که بر پایه‌ی اعتماد و محبت بنا شده‌اند، مانند یک سیستم ایمنی روانی عمل می‌کنند و در برابر استرس‌های زندگی از ما محافظت می‌کنند.

اما خوشبختی فقط به روابط ختم نمی‌شود.

معنا و هدف در زندگی: افرادی که برای زندگیشان هدفی روشن دارند، در برابر مشکلات تاب‌آوری بیشتری دارند و زندگی خود را پربارتر می‌دانند.

هدفمندی، چارچوبی ایجاد می‌کند که رویدادهای زندگی، چه خوب و چه بد، در آن معنا پیدا می‌کنند.

تمرکز بر تجربیات به جای اشیاء: پژوهش‌ها ثابت کرده‌اند که خرج کردن پول برای تجربیات (مانند سفر، یادگیری یک مهارت جدید، یا وقت گذراندن با عزیزان) بسیار بیشتر از خرید اشیای مادی، شادی پایدار ایجاد می‌کند. زیرا تجربیات به بخشی از هویت ما تبدیل می‌شوند و خاطرات مثبت می‌سازند.

بر اساس این یافته‌ها، راهکار نهایی برای دستیابی به خوشبختی پایدار را می‌توان در یک مثلث طلایی خلاصه کرد:

۱.  سرمایه‌گذاری روی روابط
زمان و انرژی خود را عمدتاً بر تقویت پیوندهای خانوادگی و دوستی‌های اصیل متمرکز کنید.
کیفیت زمان گذاشتن با عزیزان بسیار مهم‌تر از کمیت آن است. گوش دادن فعال و حضور واقعی داشته باشید.

۲. یافتن معنا
از خود بپرسید: "چه چیزی به زندگی من معنا می‌بخشد؟" پاسخ می‌تواند کمک به دیگران، رشد شخصی، خلق یک اثر یا عشق به خانواده باشد.

التزام عملی به دین رحمت در رفتار و گفتار: گاهی معنا در تجلی عینی ایمان، در آینه‌ی کردار و گفتار جستجو می‌شود. دین رحمت، با تأکید بر مهربانی به مثابه‌ی قانون طلایی هستی، خود سرچشمه‌ای زلال برای معناست. این معنا در رفتاری رحمت‌آمیز متبلور می‌شود: در نگاهی که آبروی بر باد رفته‌ای را می‌پوشاند، و در خدمتی خالصانه به هر موجود زنده‌ای که همسفر تو در این کره‌ی خاکی است. و در گفتاری پر از رحمت تجلی می‌یابد: در کلماتی که زخم کهنه‌ای را التیام می‌بخشد، در سخنی که پل می‌سازد نه دیوار، و در صداقتی که آمیخته به مهر است.

این التزام عملی، زندگی را از حصار فردیت بیرون می‌کشد و به قصه‌ای بزرگ‌تر از خود پیوند می‌زند؛ قصه‌ای که در آن رحمت، محور اصلی معناست.

اهداف کوچک و بزرگی برای خود تعیین کنید که با ارزش‌های عمیق‌تان همخوانی دارند. این کار به زندگی شما جهت و انگیزه می‌دهد.

۳. هنر حضور و شکرگزاری
قدردانی از چیزهای کوچک و خوبی‌هایی که دارید (سفره‌ی ساده اما پر از محبت) را به یک عادت روزانه تبدیل کنید. این کار مغز شما را برای دیدن مثبت‌ها تربیت می‌کند.

در لحظه‌ی حال زندگی کنید. نگرانی درباره‌ی آینده یا حسرت گذشته، بزرگترین دزدان آرامش هستند. تمرین توجه آگاهی به شما کمک می‌کند عمق زیبایی‌های "همین الان" را درک کنید.

خوشبختی یک مقصد نیست، بلکه شیوه‌ی سفر کردن است. این مسیر، با قدم‌زدن در کنار کسانی که دوستشان داریم، با معنا بخشیدن به راهی که می‌رویم و با چشیدن طعم لحظه‌های کوچک اما عمیق زندگی، ساخته می‌شود. ثروت و موفقیت بیرونی می‌توانند ابزار باشند، اما هرگز خود هدف نیستند.

گنج واقعی در دلی آرام، رابطه‌ای صمیمی و زندگی‌ای با معنا نهفته است.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📇 تقویم

💠﴿وَٱلۡأَرۡضَ وَضَعَهَا لِلۡأَنَامِ ١٠﴾

خداوند زمین را برای (زندگی) انسان‌ها آفریده است.‏

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

☀پیام روز

💠کارگردان زندگی خودتان شوید

ما کارگردان فیلم زندگی خودمان هستیم. هر اتفاقی که در زندگی‌مان رخ می‌دهد، داستانی است که خودمان آن را می‌نویسیم. درست مثل یک فیلم که کارگردان آن با انتخاب صحنه‌ها، دیالوگ‌ها و موسیقی، داستانی را روایت می‌کند، ما هم با انتخاب نگرش و تفکرات‌مان، داستانی از زندگی خود می‌سازیم.
داستان سه راهب، مثال زیبایی از این موضوع است. هر سه راهب با یک موقعیت مشابه مواجه شدند؛ اما واکنش آن‌ها به‌طور کامل متفاوت بود. یکی از آن‌ها با سپاس‌گزاری از هر اتفاقی استقبال می‌کرد، دیگری مدام شکایت می‌کرد و سومی حتی خدا را نفرین می‌کرد. این تفاوتِ واکنش‌ها نشان می‌دهد که چگونه نگرش ما می‌تواند تأثیر عمیقی بر احساسات و رفتارهایمان داشته باشد.
روان‌شناسان به این پدیده، «تفکر مثبت» و «تفکر منفی» می‌گویند. افرادی که تفکر مثبتی دارند، حتی در شرایط سخت، نکات مثبت را می‌بینند و به دنبال راه‌حل هستند. در مقابل، افرادی که تفکر منفی دارند، مدام به جنبه‌های منفی اتفاقات توجه می‌کنند و احساس ناامیدی و یأس می‌کنند. خوشبختانه، ما می‌توانیم نگرش خود را تغییر دهیم. این فرایند را «بازآرایی شناختی» می‌نامند. با تمرین و تلاش، می‌توانیم یاد بگیریم که به‌جای تمرکز بر مشکلات، به دنبال راه‌حل باشیم و از هر موقعیتی، فرصتی برای رشد و یادگیری بیابیم.
فرض کنید در یک آزمون مهم شرکت می‌کنید و نمره خوبی نمی‌گیرید. ممکن است در ابتدا احساس ناامیدی و عصبانیت کنید؛ اما به‌جای اینکه خودتان را سرزنش کنید و به توانایی‌هایتان شک کنید، می‌توانید به این فکر کنید که این تجربه، فرصتی برای شناخت نقاط ضعف و بهبود آن‌هاست. یا مثلاً اگر شغل‌تان را از دست بدهید، ممکن است در ابتدا احساس ناامنی و ترس کنید؛ اما به‌جای اینکه در افکار منفی غرق شوید، می‌توانید به این فکر کنید که این فرصتی است برای تغییر مسیر و پیدا کردن شغلی که بیشتر به آن علاقه دارید.
داستان زندگی هرکدام از ما، یک اثر هنری است که خودمان آن را خلق می‌کنیم. با انتخاب نگرش مثبت و تمرین بازآرایی شناختی، می‌توانیم از زندگی خود داستانی زیبا و امیدبخش بسازیم. پس بیایید از امروز، به‌جای اینکه قربانی اتفاقات باشیم، کارگردان زندگی خودمان باشیم.

برگرفته از کتاب «۱۰۰ چیزی که باید قبل از اینکه خیلی دیر شود درک کنید»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠مهم‌ترین ترس مولانا

✍️ ایرج شهبازی

مولانا انسانی بسیار دلاور است. در زندگی او کمترین ترسی از آن گونه ترس‌ها که در نزد بسیاری از انسان‌ها دیده می‌شود، وجود ندارد. او جانی به شدت حماسی و شکوهمند دارد و می‌تواند حقیقتاً به مصاف شیر برود و چشم در چشم عدم بدوزد. در بیش از شصت هزار بیت او یک بیت که نشان‌دهندۀ ضعف و عجز و اندوه باشد، دیده نمی‌شود. مولانا حقیقتاً شعله‌خوار است و از تنهایی، تاریکی، فقر، بیماری، مرگ، جنگ، داوری‌های دیگران و اموری مانند آنها نمی‌ترسد.

با این حال نباید گمان کرد که مولانا از همۀ ترس و لرزها تهی است. او در مقام یک عارف فرزانه از برخی از مسائل واهمه دارد.

از بررسی مجموعۀ سخنان او می‌توان دریافت که بیشترین ترس او از این است که براثر سخنانش کسی دچار لغزش شود.

او بارها به این نکته اشاره کرده است که می‌ترسد سخنانش به کسی آسیب برساند و باعث لغزش او شود. همین ترس باعث می‌شود که او در بسیاری از موارد حرف خود را ناتمام بگذارد و از سخن گفتن بازایستد: 

شرح این را گفتمی من، از مِری
لیک ترسم تا نلغزد خاطری
نکته‌ها چون تیغ پولاد است تیز
گر نداری تو سپر، واپس گریز!
پیش این الماس بی اسپر میا!
کز بُریدن تیغ را نبود حیا
زین سبب من تیغ کردم در غلاف           
تا که کژخوانی نخواند برخلاف
(د ۱/ ۶۹۳ – ۶۹۰)

مولانا از ترس این‌که سخنانش باعث لغزش دیگران نشود، سخنانش را ناگفته رها می‌کند، مگر این‌که بی‌خودانه سخنی از زبان او بیرون بجهد: 
بس مثال و شرح خواهد اين كلام
ليك ترسم تا نلغزد وَهْمِ عام          
تا نگردد نيكويىِّ ما بَدى
اين‌كه گفتم هم نبُد جز بی‌خودى
(د ۲/ ۸۴۱ ـ ۸۴۰)

برخی از انسان‌ها فهم‌های کهنه‌پسند کوته‌نظری دارند و در برابر هر سخن بلند تازه‌ای می‌ایستند. مولانا از چنین کسانی می‌ترسد و ترس اصلی او از این است که سخنانش آنها را گرفتار خیال‌های ناروا کند: 
شرح می‌خواهد بیان این سخن
لیک می‌ترسم ز اَفهامِ کهن
فهم‌های کهنۀ کوته‌نظر
صد خیالِ بَد درآرَد در فِکَر
بر سماعِ راست هر کس چیر نیست
لقمۀ هر مرغکی انجیر نیست
(د ۱/ ۲۷۶۳ ـ ۲۷۶۱)

مولانا قصد دارد نکته‌ای عمیق را درباره‌ی خطرات نفس بیان کند اما می‌ترسد حرف‌هایش باعث ناامیدی کسی شود؛

به همین سخن از بیان مطلب طفره می‌رود: 
مرد را زنبور گر نیشی زند
نيش آن زنبور از خود مي‌كَنَد
زخم نیش اما چو از هستیِّ توست
غم قوی باشد، نگردد درد سست
شرح این از سینه بیرون می‌جهد
لیک می‌ترسم که نومیدی دهد
نه، مشو نومید، خود را شاد کن
پیش آن فریادرس فریاد کن!‏
(د ۱/ ۳۲۵۲ ـ ۳۲۴۹)

مولانا می‌ترسد رازهای اولیای حق را فاش کند و باعث رنجش خاطر آنها شود: 
واقعات ار بازگويم يَك‌به‌يَك                     
پس يقين گردد صفا بر اهل شك
ليك مى‏ترسم ز كشف رازشان                      
نازنينانند و زيبد نازشان
(د ۲/ ۲۹۰۷ ـ ۲۹۰۶)

بسیاری از کسان، بدون توجه به سطح مخاطب، سخنانی می‌گویند و ذهن او را به هم می‌ریزند، اما مولانا چنین نیست. او از بیان مطالبی که خللی به فهم مخاطب وارد می‌کند، می‌ترسد: 
گر نظاير گويم اينجا در مثال                 
فهم را ترسم كه آرد اختلال
(د ۲/ ۳۷۳۰)

مولانا در ضمن داستان‌گویی، گاه از بیان جزئیات پرهیز می‌کند؛ چرا که می‌ترسد وقت مخاطب را تلف کند و وقفه‌ای در سلوک او ایجاد نماید: 

گر ز شادى خواجه آگاهت كنم                     
ترسم، اى ره‌رو! كه بى‏گاهت كنم‏

(د ۳/ ۵۸۵)

از طریق یک کار آماری ساده در مثنوی، می‌توان بی هیچ تردیدی به این نتیجه رسید که بزرگ‌ترین ترس عارفِ دلیرِ دریادلی هم‌چون مولانا، این است که سخنانش کسی را برنجاند، کسی را ناامید کند، باعث لغزش کسی شود یا وقت کسی را تلف کند. این ترس از مسئولیت‌پذیری فراوان مولانا و نگرانی او برای آسیب دیدن دیگران مایه می‌گیرد. بی‌گمان اگر همه‌ی انسان‌ها از چنین ترس فرخنده‌ای برخوردار بودند، چهره‌ی جهان به کلی دگرگون می‌شد.

ظالم آن قومی که چشمان دوختند
زآن سخن‌ها عالمی را سوختند


اول مهرماه ۱۴۰۵


📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠سنجش کلام با معیار جان

✍🏻صدیق قطبی

عارفان، دعوت و ندایی را که آدمی را به جنبش و حرکت وادارد، مبارک و خجسته می‌دانند و با نگاهی «کارکردگرایانه» بر این باورند که از پی‌آمدِ یک سخن و باور، می‌توان به صحت و سقم آن ره برد.
مولانا می‌گوید:

هر ندایی که تو را بالا کشید
آن ندا بدان که از بالا رسید
هر ندایی که ترا حرص آورد
بانگ گرگی دان که او مردم درد

از نظر مولانا، همین که سخنی و دعوتی، آدمی را از سطح خاک کمی بالاتر بکشد، ندایی رحمانی و مبارک است. همین که فرد از جایگاه خود کنده شود و یک گام به جلو بردارد و از خویشتنِ ناموزون و نادل‌خواهش قدمی دور شود و جنبش و حرکتی از خود نشان دهد، مراد حاصل شده است. او می‌گوید:
«مرغی که از زمین بالا پرد، اگرچه به آسمان نرسد، اما این‌قدر باشد که از دام دورتر باشد و برهد. و همچنین اگر کسی درویش شود و به کمالِ درویشی نرسد، اما این‌قدر باشد که از زمره‌ی خلق و اهل بازار و از زحمت‌های دنیا برهد و سبک‌بار گردد که: نجا المخففون و هلک المثقلون - سبک‌باران رستگار شدند و گران‌باران تباه گشتند.»
شمس تبریزی هم، خاصانِ حق را از مزورانِ بی‌مایه تمیز می‌دهد. به باور او، هر باور و اعتقادی که «گرما» بخشد، شایسته‌ی التزام و تمسک است و از هر نگرشی که «سردی» دهد، باید دور ماند و پرهیز کرد:

«هر اعتقادی که تو را گرم کرد، آن را نگه دار و هر اعتقادی که تو را سرد کرد، از آن دور باش!»

به گمان او، عارفِ راستین و فرشته‌صفت کسی است که مصاحبتِ او بسط و گرما و گشادگی به دنبال دارد و هر که مصاحبت و هم‌سخنی با او قبض و تنگی و سردی در پی داشته باشد، از جنس شیطان و دوزخ است.
به تماشای بهارِ جهان نشستن و پنجره‌ی دل را به هوای بهاری گشودن، می‌تواند آرام‌آرام ما را به آن بهارِ جان و نهان رهنمون کند؛ چرا که مصاحبت و معاشرت با هر چیزی، کمابیش اوصاف و خصالِ آن را در اندرونه‌ی فرد می‌نشاند. در هر چیزی که نظر کنی، همان چیز می‌گردی و به گفته‌ی بسیار دقیق شمس تبریزی:

«همنشین، تو را در عالمِ خویشتن کشد.»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات