🔘 اسلام از شما متنفر است
✍️ نویسنده: آرش
#بخش_اول
💢 آیا اسلام نفرت یا محبت نسبت به غیرمسلمانان را آموزش می‌دهد؟
اسلام یک جهان‌بینی استاندارد نسبت به غیرمسلمانان ارائه می‌دهد.
آیا مسلمانان باید رویکردی نفرت‌انگیز، تهاجمی و سلطه‌جویانه نسبت به غیرمسلمانان داشته باشند یا رویکردی مهربان، محبت‌آمیز و با ملاحظه؟
یا پاسخ جایی در میانه است؟

🌍 درک جهان‌بینی اسلامی نسبت به غیرمسلمانان
میلیون‌ها مسلمان در سراسر جهان انسان‌هایی عالی هستند.
آن‌ها افرادی مهربان، محبت‌آمیز و بخشنده‌اند و شهروندانی نمونه و همسایگانی فوق‌العاده.
من شخصاً مسلمانان خوب و شریف بسیاری را می‌شناسم که نمی‌توان آن‌ها را با نگاهی بدخواهانه توصیف کرد.
با این حال، می‌دانم که میلیون‌ها مسلمان در جهان از تروریسم و سرکوب برای پیشبرد پادشاهی الله، یعنی پادشاهی محمد، به‌عنوان حاکم و مرجع جهانی حمایت می‌کنند.
این افراد همچنان خون مسلمانان و غیرمسلمانان را در سراسر جهان می‌ریزند.
در برخی کشورهای اسلامی، اکثریت با تروریسم اسلامی مخالفند، اما در برخی دیگر، اکثریت از نوعی زور یا خشونت حمایت می‌کنند، زیرا هدف آن گسترش سلطه اسلام است.
مشخصاً، تعیین اینکه آیا الله در اسلام از غیرمسلمانان متنفر است یا به آن‌ها محبت دارد، بر اساس نگرش‌ها و اقدامات متناقض مسلمانان در سراسر جهان، کاری نادرست است.
برای پاسخ به این پرسش، باید به منابع اسلامی، یعنی قرآن، حدیث و سیره، رجوع کنیم تا موضع محمد را بررسی کنیم.
محمد بزرگ‌ترین مسلمانی است که تاکنون زیسته و به مسلمانان امر شده که از کلام او پیروی کنند و از رفتارش الگو بگیرند.
بنابراین، باید از محمد، تعالیم و اقدامات او که در منابع اسلامی با در نظر گرفتن زمینه مناسب آن‌ها ذکر شده‌اند، به‌عنوان مرجع اصلی استفاده کنیم.
❓ سؤال این است: موضع نهایی محمد درباره چگونگی دیدگاه و برخورد مسلمانان با غیرمسلمانان چه بود؟
❓ سؤال بعدی این است: این موضع نهایی چگونه جهان‌بینی اسلامی امروز را شکل می‌دهد؟
هدف این مطالعه، شناسایی جهان‌بینی نهایی اسلام برای رویکرد معنوی و فیزیکی آن نسبت به غیرمسلمانان است.
این بررسی بر اساس ترکیبی از منابع اسلامی (قرآن، حدیث و سیره) که پایه الهیاتی اسلام را تشکیل می‌دهند، انجام می‌شود.
همچنین، نوشته‌های تاریخی مربوط به سال‌های اولیه پس از مرگ محمد را مرور می‌کنیم، زیرا این نوشته‌ها اجرای دستورات محمد برای رویکرد اسلامی نسبت به غیرمسلمانان را نشان می‌دهند.
علاوه بر این، به آثار برخی از علمای بزرگ الهیاتی اسلام نیز رجوع خواهیم کرد.
همچنین، نمونه‌های واقعی از تعاملات محمد با غیرمسلمانان را بررسی می‌کنیم.
محمد مرد عمل بود.
او نه‌تنها سخن اسلامی گفت، بلکه راه اسلامی را پیمود.
اگر رویکرد استانداردی در اسلام نسبت به غیرمسلمانان وجود داشته باشد، باید همبستگی بین سخنان محمد (تعالیم اسلام) و اقدامات او وجود داشته باشد.
ضرب‌المثل «عمل بلندتر از کلام سخن می‌گوید» در اینجا مناسب است و باید این همبستگی اثبات شود.
بررسی تعالیم و اقدامات محمد در ارتباط با تعاملاتش با غیرمسلمانان باید رویکرد اصلی و نهایی او را نشان دهد.
آیا این روشی هوشمندانه، منطقی و منصفانه برای بررسی این موضوع نیست؟

💢 موضع نهایی محمد درباره دیدگاه و برخورد مسلمانان با غیرمسلمانان
نگرش محمد نسبت به غیرمسلمانان در طول زمان تغییر کرد.
منابع سیره نشان می‌دهند که او در طول زندگی‌اش تعاملات متنوعی با غیرمسلمانان داشت.
نگرش او همیشه «برادر، تو را دوست دارم، بیا در آغوش بگیریم!» یا «کافر، از تو متنفرم، بمیر!» نبود.
نگرش او بسته به موقعیت، افراد و جایگاهش تغییر می‌کرد و متفاوت بود.
با این حال، در سال‌های آخر زندگی‌اش، با کسب قدرت نظامی، این نگرش استاندارد شد.
بنابراین، پاسخ را با رویدادی که در میانه ۲۳ سال رسالت محمد رخ داد آغاز می‌کنم، نه از ابتدای آن، زیرا این رویداد کاتالیزور تثبیت موضع نهایی او بود.

⚔️ دستور به جنگ
بزرگ‌ترین تغییر در الهیات اسلام زمانی رخ داد که الله به محمد دستوری خاص داد، معروف به «دستور به جنگ».
این دستور مبتنی بر آیات سوره بقره، آیه ۱۹۳ و سوره حج، آیات ۳۹-۴۱ است.
سوره حج، آیه ۳۹ اجازه خشونت برای دفاع از خود را می‌دهد، در حالی که سوره بقره، آیه ۱۹۳ خشونت برای تحمیل اسلام بر دیگران را مجاز می‌داند: «تا دین تنها برای الله باشد».
در ادامه به این موضوع بیشتر پرداخته خواهد شد.
محمد این دستور را در مکه، کمی پیش از هجرت به مدینه، در سال ۶۲۱/۶۲۲ میلادی دریافت کرد.
تا آن زمان، محمد و مسلمانان بسیار ضعیف بودند.
اگر آن‌ها دست به خشونت می‌زدند، قریش آن‌ها را خرد کرده و محمد را می‌کشت.

@islie

🔘 تئاتر دیپلماتیک: نمایش «مذاکره» برای خرید زمان و فرار از ماشه

▪️ بر اساس آخرین گزارش مرکز مطالعات جنگ (ISW)، نمایش ظاهری «اجماع» در حاکمیت برای ازسرگیری مذاکرات، بیش از آنکه یک تغییر استراتژیک واقعی باشد، یک «تئاتر دیپلماتیک» برای خرید زمان است. جناح معتدل‌تر (پزشکیان و عراقچی) با ژست‌های صلح‌طلبانه، تلاش می‌کنند غرب را به پای میز مذاکره بکشانند، اما همزمان، جناح تندرو و نهادهای امنیتی، با گذاشتن شروط غیرممکن، عملاً هرگونه توافق را وتو می‌کنند.

▪️ این بازی دوگانه در مواضع رسمی کاملاً آشکار است. از یک سو، مقامات رژیم از آمادگی برای گفتگو می‌گویند؛ از سوی دیگر، با زبانی تهدیدآمیز، هرگونه استفاده از «مکانیسم ماشه» را با «پاسخ متناسب» روبرو می‌کنند و همزمان اعلام می‌کنند که «حق غنی‌سازی» و برنامه موشکی، اصول غیرقابل‌مذاکره هستند. این دقیقاً همان مواضعی است که مذاکرات را قبل از جنگ به بن‌بست کشانده بود.

▪️ همزمان، تصاویر ماهواره‌ای از سایت هسته‌ای فردو، واقعیت را عریان می‌کند: کارگران در حال ساخت جاده‌های دسترسی جدید و پاکسازی محل برخورد بمب‌های سنگرشکن هستند. این به معنای آغاز فرآیند «ارزیابی خسارت» و آماده‌سازی برای بازسازی است، نه رها کردن برنامه هسته‌ای. به عبارت دیگر، در حالی که دیپلمات‌ها لبخند می‌زنند، مهندسان در حال بازسازی ماشین جنگی هستند.

▫️ سه پرده از یک نمایش خطرناک

۱. استراتژی دوگانه: ویترین مذاکره، موتورخانه تقابل
این تناقضات، نشانه سردرگمی نیست؛ یک استراتژی حساب‌شده است. جناح معتدل به عنوان «ویترین» عمل می‌کند تا با نمایش انعطاف، اروپا را از فعال‌سازی مکانیسم ماشه منصرف کرده و زمان بخرد. در مقابل، «موتورخانه» نظام، یعنی نهادهای امنیتی-نظامی و تندروها، با طرح شروط حداکثری و پیشبرد برنامه در عمل، تضمین می‌کنند که هیچ امتیاز واقعی داده نشود. آنها می‌خواهند هم از مزایای دیپلماسی (تأخیر در تحریم) بهره‌مند شوند و هم از مزایای تقابل (پیشبرد برنامه هسته‌ای).

۲. ترس تندروها از «کودتای نرم»
گزارش ISW به یک نکته کلیدی دیگر نیز اشاره می‌کند: ترس عمیق تندروها از قدرت گرفتن میانه‌روها پس از جنگ. یک تحلیلگر نزدیک به سپاه می‌گوید که جنگ اخیر، «لایه ایدئولوژیک و انقلابی» نظام را تضعیف کرده و میانه‌روها در تلاشند تا خود را به عنوان «ناجی» کشور معرفی کنند. این ترس، دلیل اصلی کارشکنی آنها در مسیر هرگونه توافق است. آنها می‌دانند که یک توافق پایدار با غرب، به معنای تقویت رقبای داخلی و به حاشیه رفتن خودشان است.

۳. بازی با آتش: چرا این استراتژی شکست خواهد خورد؟
این نمایش دیپلماتیک، یک قمار بسیار پرریسک است. به سختی شاید بتواند برای چند هفته زمان بخرد، اما در نهایت، این رفتار دوگانه، بهترین مدرک را به دست غرب می‌دهد تا ثابت کنند که ایران قابل اعتماد نیست و تنها به دنبال فریب و خرید زمان است. به ویژه آنکه جمهوری اسلامی اعلام کرده همکاری‌اش با آژانس «موردی» خواهد بود و به دلیل مسائل «امنیتی»، اجازه بازرسی از سایت‌های بمباران‌شده را نخواهد داد. این اقدام عملاً به معنای پایان نظارت معنادار و بهترین دلیل برای فعال‌سازی مکانیسم ماشه است.

@khod2

🔘تغییر راهبرد محمد از صلح به جنگ – روایت سیره و تفسیر اسلامی
✍️نویسنده:آرش
#بخش_دوم

الله به محمد دستور داده بود که خشونت به خرج ندهد (سوره یونس، آیه ۹۹).

اما درست پیش از دریافت دستور به جنگ، گروهی از جنگجویان باتجربه از مدینه شمشیرهای خود را برای دفاع و جنگ در راه محمد به او تقدیم کردند.
این رویداد به «بیعت دوم عقبه» معروف است. آن‌ها درک کردند که محمد و اسلام باید برتری یابند و حتی قسم خوردند که برای خاطر محمد با تمام جهان بجنگند.
با تغییر شرایط فیزیکی محمد، الله دستوراتش را متناسب با آن تغییر داد. حالا جنگیدن مجاز و دستور داده‌شده بود.
📌 این رویداد نقطه عطفی جدید برای محمد بود. قواعد بازی ۱۸۰ درجه تغییر کرد:
در مکه، او یک «هشداردهنده» صلح‌جو بود؛
در مدینه، جنگجویی خشن شد.
پیش‌تر، ریختن خون برای او ممنوع بود؛
حالا به ریختن خون امر شده بود.
پیش‌تر، معنویت او تحمل تمسخر و آزار بود؛
حالا معنویتش به او می‌گفت شمشیر را بردارد، غیرمسلمانان را آزار دهد و آن‌ها را به تسلیم در برابر اسلام وادار کند.

📚

سیره ابن هشام زمینه و پیش‌زمینه این دستور را ارائه می‌دهد:

محمد تا پیش از بیعت دوم عقبه اجازه جنگیدن یا ریختن خون نداشت.
او تنها مأمور بود که مردم را به سوی خدا دعوت کند، توهین‌ها را تحمل کند و جاهلان را ببخشد…
هنگامی که آن‌ها در جایگاه برتری قرار گیرند، نماز را اقامه می‌کنند، زکات می‌دهند، به نیکی امر می‌کنند و از زشتی نهی می‌کنند، یعنی محمد و یارانش، همه آن‌ها.

سپس الله به او وحی کرد:

«با آن‌ها بجنگید تا دیگر فتنه‌ای نباشد»

یعنی تا هیچ مؤمنی از دین خود گمراه نشود.

«و دین از آنِ خدا باشد»

یعنی تا تنها الله پرستیده شود.
محمد به اندازه کافی باهوش بود که بداند وقتی از نظر نظامی ضعیف است، نمی‌تواند اسلام را به زور بر مردم تحمیل کند.
اما بعدها، اگر به اندازه کافی قوی شد،

باید

اسلام را بر دیگران تحمیل می‌کرد.
این اصل امروز نیز در جهان اسلام دیده می‌شود.

💢این تغییر ناگهانی الهیاتی در الهیات اسلامی با عنوان «نسخ» (Abrogation) مجاز است.
این رویداد، بزرگ‌ترین نسخ در الهیات اسلامی را نشان می‌دهد.
بنابراین، «دستور به جنگ» یک پایه الهیاتی و پیش‌زمینه‌ای روشن برای درک موضع نهایی محمد نسبت به غیرمسلمانان فراهم می‌کند.
الله دستورات پیشین خود مبنی بر عدم خشونت را نسخ کرد
و به محمد دستور داد که در صورت لزوم از خشونت برای گسترش حاکمیت اسلام استفاده کند.

📘

تفسیر ابن کثیر

، عالم برجسته اسلامی، درباره استفاده از خشونت برای گسترش قلمرو اسلام توضیح می‌دهد:
سپس الله به مسلمانان دستور می‌دهد که کافران را بکشند تا دیگر فتنه‌ای نباشد.
به گفته ابن عباس و دیگران، «فتنه» به معنای شرک است.

«و دین برای الله باشد»

یعنی دین الله باید بر دیگر ادیان برتری یابد و آن‌ها را تحت‌الشعاع قرار دهد.

💢در صحیحین نقل شده که محمد گفت:

«به من امر شده که با مردم بجنگم تا بگویند: هیچ‌کس جز الله شایسته پرستش نیست، و هرکس این را بگوید، جان و مالش از من در امان است، مگر در مواردی که قانون را نقض کند، و حساب او با الله است.»

💢محمد درباره این دستور به جنگ اظهار داشت:
«محمد گفت: به من امر شده که با مردم بجنگم تا بگویند: هیچ‌کس جز الله شایسته پرستش نیست.
و اگر این را گفتند، مانند ما نماز بخوانند، به سوی قبله ما رو کنند و مانند ما ذبح کنند،
آن‌گاه خون و مالشان برای ما مقدس است و جز در موارد قانونی در امورشان دخالت نمی‌کنیم و حسابشان با الله است.»

💢مدتی پس از صدور «دستور به جنگ»، محمد به مدینه هجرت کرد.
او بلافاصله از خشونت برای اعمال قدرت و بهره‌برداری از دیگران استفاده کرد.
او شروع به حمله، کشتار و غارت قبایل غیرمسلمان عرب و کاروان‌های تجاری کرد.
📚 منابع تاریخی بسیاری به این حملات اشاره کرده‌اند:
– تاریخ طبری (جلدهای ۷، ۸ و ۹)
– مغازی واقدی (ترجمه ریزوی فایزر): ۵۰۰ صفحه جزئیات مربوط به قتل‌ها، غارت‌ها، حملات و جنگ‌های محمد
– احادیث معتبر: صحیح بخاری، مسلم، ابوداوود، ترمذی، ابن ماجه، نسائی

دقت کنید که خشونت محمد ابتدا کوچک بود:
– حملات به کاروان‌های تجاری بی‌دفاع
– ترورها
– حملات به قبایل کوچک عرب بت‌پرست
اما در ادامه تبدیل شد به:
– اخراج
– بردگی گسترده
– قتل‌عام صدها اسیر

در نهایت، محمد ارتش‌هایی چند هزار نفره برای جنگ با غیرمسلمانان فرستاد
و این به تسلیم کامل مناطق و قبایل از طریق زور یا ارعاب منجر شد.

@islie

🔘 جنگ جمهوری‌اسلامی با شرکت ملی گاز: چگونه استراتژی «مرگ با هزاران خراش» کار می‌کند؟

▪️ آیا ایران در حال آماده شدن برای یک «جنگ ده ساله» است یا در آتش حوادث داخلی خود می‌سوزد؟ این سوالی است که با مشاهده رفتار متناقض و اسکیزوفرنیک جمهوری اسلامی در ۲۴ ساعت گذشته، به ذهن می‌رسد. از یک سو، معاون ستاد کل نیروهای مسلح با غرور اعلام می‌کند که ایران «تجهیزات کافی برای ده سال جنگ» را دارد. از سوی دیگر، سریال انفجارهای مشکوک در سراسر کشور، از قم و تهران تا مشهد و تبریز، ادامه دارد و روایت رسمی و مضحک «نشت گاز»، به سوژه طنز ملی و نماد بی‌کفایتی رژیم تبدیل شده است.

▪️ این عربده‌کشی‌ها در حالی صورت می‌گیرد که شواهد نشان می‌دهد نفوذ منطقه‌ای ایران در حال فروپاشی کامل است. گزارش‌های معتبر تأیید می‌کنند که نفوذ ایران حتی در عراق، که حیاط خلوت استراتژیک آن محسوب می‌شد، به شدت رو به افول است. شبه‌نظامیان شیعه که روزی گوش به فرمان قاسم سلیمانی بودند، اکنون به امپراتوری‌های اقتصادی مستقل تبدیل شده‌اند که حاضر نیستند منافع خود را برای دفاع از تهران به خطر بیندازند و حتی مانع از کمک به ایران در جنگ اخیر شده‌اند.

▪️ در همین حال، ناو هواپیمابر «یواس‌اس نیمیتز» آمریکا در دریای عمان و در نزدیکی سواحل ایران مستقر شده است. حضور این غول فولادی، یک پیام خاموش اما بسیار گویاست که تمام رجزخوانی‌های تهران را در نطفه خفه می‌کند و یادآور می‌شود که موازنه قدرت واقعی در چه سطحی قرار دارد.

▫️ استراتژی «جنگ فرسایشی» و توهم قدرت

۱. کالبدشکافی توهم قدرت: هرچه ضعیف‌تر، پر سر و صداتر
رفتار تهاجمی و لفاظی‌های جنگ‌طلبانه جمهوری اسلامی، نه نشانه قدرت، که دقیقاً برعکس، نشانه «ضعف استراتژیک» است. رژیمی که تا مرز سربریده شدن پیش می‌رود و جلسه شورای عالی امنیت ملی آن با حضور سران سه قوه هدف بمباران قرار می‌گیرد، دیگر چیزی برای از دست دادن ندارد. این که رهبران رژیم با «شانس و معجزه» از این حمله جان سالم به در برده‌اند، اوج ضعف و نفوذپذیری اطلاعاتی را نشان می‌دهد. فریاد «جنگ ده ساله»، نه از سر قدرت، که واکنشی روانی برای پنهان کردن همین تحقیر و وحشت است.

۲. استراتژی «مرگ با هزاران خراش» اسرائیل
انفجارهای سریالی «گاز» در سراسر ایران، که اغلب در نزدیکی مراکز حساس یا ساختمان‌های مرتبط با مقامات رخ می‌دهد، بعید است که تصادفی باشد. این حوادث، بیشتر به یک استراتژی حساب‌شده و جنگ فرسایشی شباهت دارد که در نشریه «The Cradle» از آن به عنوان «جنگ در فاز جدید» یاد شده است. هدف، نه یک رویارویی مستقیم، بلکه «جوشاندن قورباغه» است: ایجاد ناامنی دائمی، فرسایش روحیه مقامات و نیروهای امنیتی، تحقیر دستگاه اطلاعاتی، و نشان دادن این واقعیت که هیچ نقطه‌ای در ایران امن نیست و شبح «مامور گاز» همواره در کمین است.

۳. نظریه «جنگ تمام‌عیار»: مقصد نهایی؟
مقاله‌ای تکان‌دهنده در نشریه «Providence» این سوال را مطرح می‌کند که آیا اسرائیل در نهایت به سمت «نظریه جنگ تمام‌عیار» حرکت خواهد کرد؟ این نظریه معتقد است که برای حذف یک تهدید وجودی (مانند آلمان نازی یا ژاپن امپریالیستی)، جنگ محدود کافی نیست و تنها «پیروزی کامل» و نابودی توانایی دشمن برای جنگیدن، می‌تواند به یک صلح پایدار منجر شود. از این دیدگاه، جنگ فرسایشی فعلی، تنها یک مرحله میانی برای تضعیف دشمن است و اگر رژیم ایران تغییر ماهیت ندهد، گزینه نهایی، یک جنگ تمام‌عیار برای حذف کامل تهدید خواهد بود.

🔸 مرگ با هزاران خراش (Death by a Thousand Cuts): این اصطلاح، که ریشه در یک روش شکنجه باستانی چینی دارد، در ادبیات استراتژیک مدرن به کار می‌رود تا یک نوع جنگ فرسایشی را توصیف کند. در این استراتژی، به جای یک حمله بزرگ و نابودکننده، از صدها یا هزاران حمله کوچک، دقیق و مداوم (مانند خرابکاری در زیرساخت‌ها، حملات سایبری، انفجارهای هدفمند، و ترورهای نقطه‌ای) برای تضعیف تدریجی دشمن استفاده می‌شود. هدف از این کار، فرسایش روانی، ایجاد حس ناامنی دائمی، تحقیر حاکمیت و اثبات بی‌کفایتی آن (ناتوانی در جلوگیری از انفجار یک لوله گاز) و در نهایت، رساندن دشمن به نقطه فروپاشی از درون است، بدون آنکه نیاز به یک جنگ تمام‌عیار و پرهزینه باشد.

@khod2

🔘فتوحات اسلامی تا تسلیم کامل جهان به اسلام ادامه می‌یافت
✍️نویسنده:آرش
#بخش_سوم

💢برخی استدلال کرده‌اند که دستورات خشونت‌آمیز محمد محدود به افرادی بود که در نزدیکی مسلمانان با آن‌ها می‌جنگیدند. این اشتباه است. محمد می‌خواست پیروانش تا روز آخر بجنگند.
پایان حمله به تبوک این را نشان می‌دهد. پس از آن حمله، برخی مسلمانان به اشتباه فکر کردند که جهاد تمام شده و شروع به فروش سلاح‌هایشان کردند. محمد از این موضوع مطلع شد و آن‌ها را از این کار منع کرد و گفت: «گروهی از امتم تا ظهور دجال برای حقیقت خواهند جنگید.»

💢بررسی عمیق‌تر «دستور به جنگ»
بیایید نگاهی عمیق‌تر به «دستور به جنگ» داشته باشیم. این دستور جهان‌بینی محمد نسبت به غیرمسلمانان را زیربنای خود قرار می‌دهد. دو نکته کلیدی باید درک شود:

💢نقطه ۱) ایجاد و شناسایی «دیگری»
این دستور جدایی معنوی و فیزیکی و طبقه‌بندی بین مسلمان و غیرمسلمان را برقرار می‌کند. این یک تمایز «یا با ما هستید یا علیه ما» است. به محمد دستور داده شد که علیه کسانی که با او نیستند، به‌صورت فیزیکی بجنگد. این یک جنگ معنوی، فرهنگی و فیزیکی است.
برخی محققان این جدایی را به‌عنوان «دارالاسلام» (خانه اسلام) و «دارالحرب» (خانه جنگ) توصیف می‌کنند.
این تفکیک، شناسایی «دیگری»، توسط الله آغاز شد. این بخشی از پایه الهیاتی اسلام است و حتی به اعضای خانواده نیز گسترش می‌یابد. آیات سوره ممتحنه، آیات ۳ و ۴ از ابراهیم به‌عنوان الگویی برای مسلمانان برای پذیرش و تقلید در موضع‌گیری نسبت به غیرمسلمانان استفاده می‌کنند:
«پیوندهای خویشاوندی و فرزندانتان در روز قیامت به شما سودی نمی‌رسانند. او شما را جدا خواهد کرد. الله به آنچه انجام می‌دهید بیناست. الگویی نیکو برای شما در ابراهیم و همراهانش است، هنگامی که به قوم خود گفتند: ما از شما و آنچه جز الله می‌پرستید بیزاریم. ما با شما قطع رابطه کرده‌ایم. و بین ما و شما دشمنی و نفرت برای همیشه پدید آمده تا زمانی که تنها به الله ایمان آورید…»

💢نقطه ۲) وادار کردن «دیگری» به تسلیم به حاکمیت محمد
«دستور به جنگ» به محمد دستور داد که جهان غیرمسلمان (دیگری) را به تسلیم به حاکمیت او وادار کند، زیرا پادشاهی الله باید بر زمین باشد. این باعث می‌شود که اسلام نه‌تنها یک ایمان معنوی، بلکه به همان اندازه یک ایمان ژئوپلیتیکی باشد. اسلام دینی است با دستورات و مقررات مدنی، نظامی و ژئوپلیتیکی یکپارچه. الله می‌خواست محمد سلطه خود را بر همه گسترش دهد و دستور او جنگ علیه غیرمسلمانان را در صورت امتناع از تسلیم، تأیید و تشویق کرد.
سوره توبه، آیه ۳۳: «او کسی است که پیامبرش را با هدایت و دین حق فرستاد تا آن را بر همه ادیان غالب کند، هرچند بت‌پرستان اکراه داشته باشند.»
سوره اعراف، آیه ۱۵۸: «بگو: ای مردم! من به سوی همه شما به‌عنوان رسول الله فرستاده شده‌ام، کسی که سلطه آسمان‌ها و زمین از آن اوست: هیچ خدایی جز او نیست: اوست که زندگی و مرگ می‌دهد. پس به الله و رسولش، پیامبر بی‌سواد، که به الله و کلامش ایمان دارد، ایمان بیاورید: از او پیروی کنید تا هدایت شوید.»

💢چرا الله به محمد دستور داد از خشونت برای گسترش حاکمیت اسلام استفاده کند؟
الله کسانی را که به او ایمان ندارند یا به خدایان دیگری باور دارند، شرور و دوستان دشمنان الله می‌داند. بنابراین، الله از آن‌ها متنفر است. استفاده از خشونت پس از آن مجاز است که غیرمسلمانان پیام اسلام را شنیده و رد کرده باشند. اگر پیشنهاد صلح‌آمیز پذیرش اسلام را رد کنند، باید با آن‌ها جنگید تا به حاکمیت الله تسلیم شوند. در اینجا گزیده‌ای از آیات که این رامنعکس می‌کنند، آورده شده است:

سوره انفال، آیات ۵۴ و ۵۵: «مانند قوم فرعون و پیشینیانشان؛ آن‌ها پیام‌های پروردگارشان را رد کردند، بنابراین ما آن‌ها را به خاطر گناهانشان نابود کردیم و قوم فرعون را غرق کردیم، و همه آن‌ها ظالم بودند. به‌راستی پست‌ترین جانوران در نظر الله کسانی هستند که کفر ورزیده‌اند، سپس ایمان نیاوردند.»

سوره نساء، آیه ۷۶: «کسانی که ایمان دارند در راه الله می‌جنگند، و کسانی که کفر می‌ورزند در راه شیطان می‌جنگند. بنابراین علیه دوستان شیطان بجنگید؛ به‌راستی نیرنگ شیطان ضعیف است.»

سوره آل‌عمران، آیات ۵۶ و ۵۷: «آنگاه که به کسانی که کفر ورزیده‌اند، در این جهان و آخرت عذابی سخت خواهم داد، و هیچ یاوری نخواهند داشت. و برای کسانی که ایمان آورده و کارهای نیک انجام داده‌اند، پاداششان را کامل خواهد داد؛ و الله ستمگران را دوست ندارد.»

ادامه دارد …..

@islie

🔘 «معامله مخفی» بلینکن: کالبدشکافی یک ادعا و سوءاستفاده تبلیغاتی از آن

▪️ ویدیوی جدیدی از مصاحبه کریستین امانپور با آنتونی بلینکن در حال دست به دست شدن است که در آن، وزیر خارجه پیشین آمریکا ادعا می‌کند ایران در آستانه ارائه یک «توافق طلایی» بوده است که شامل امتیازاتی بی‌سابقه می‌شده است؛ کاهش غنی‌سازی اورانیوم به زیر یک درصد و حتی ورود به گفتگو در مورد موشک‌های بالستیک. این ادعا به ابزاری در دست حامیان جمهوری اسلامی تبدیل شده تا یک روایت خطرناک را ترویج دهند: «شما با اعتراضات خود غرب را به طمع «تغییر رژیم» انداختید و باعث شدید آنها این توافق را رد کنند.»

▪️ وظیفه ما کالبدشکافی این ادعا و باطل کردن این سوءاستفاده تبلیغاتی است. اول، بلینکن این را به عنوان یک «شنیده» از همکاران اروپایی مطرح می‌کند، نه یک فکت اطلاعاتی. دوم و مهم‌تر، اگر این پیشنهاد یک برگ برنده واقعی بود، چرا جمهوری اسلامی آن را علنی نکرد تا تمام بازی را به نفع خود برگرداند و طرف مقابل را به عنوان جنگ‌طلب معرفی کند؟

▫️چرا این روایت یک مغالطه است؟

۱. «معامله» به مثابه ابزار وقت‌کشی
بر خلاف تصور، یک پیشنهاد وسوسه‌انگیز لزوماً در تضاد با سیاست «وقت‌کشی» نیست؛ بلکه می‌تواند بهترین ابزار برای اجرای آن باشد. ارائه چنین پیشنهادهایی در کانال‌های غیررسمی به اروپایی‌ها، یک تاکتیک شناخته‌شده برای داغ نگه داشتن مذاکرات، ایجاد امیدواری کاذب، و جلوگیری از اجماع غرب برای یک اقدام قاطع است. ایران می‌توانست ماه‌ها غرب را با این «شبح توافق» سرگرم کند و بعد در لحظه آخر، زیر همه چیز بزند. این فرصت‌سوزی نیست؛ این خودِ استراتژی فرصت‌سوزی است.

۲. قیاس منطقی با رفتار حماس
سکوت ایران در مورد این پیشنهاد ادعایی، دقیقاً مشابه رفتار حماس است. حماس مدعی است هدف اسرائیل نسل‌کشی است. اگر اینطور بود، می‌توانست با آزاد کردن یک‌طرفه گروگان‌ها، مشروعیت جنگ را از اسرائیل بگیرد. به همین ترتیب، اگر ایران واقعاً آماده تسلیم هسته‌ای بود یا هست، می‌توانست/ می‌تواند با اعلام علنی آن، ترامپ و نتانیاهو را در یک بازی سیاسی گرفتار کند. وقتی یک طرف، برگ برنده دیپلماتیک دارد که می‌تواند حریف را خلع سلاح کند اما از آن استفاده نمی‌کند، به احتمال قریب به یقین، چنین برگ برنده‌ای از ابتدا وجود خارجی نداشته است.

۳. سوءاستفاده از یک «ادعا» برای سرکوب داخلی
خطرناک‌ترین بخش ماجرا اینجاست. اکنون حامیان رژیم، با استناد به یک «شنیده دیپلماتیک»، در حال ساختن یک پرونده خیانت علیه معترضان داخلی هستند. آنها می‌خواهند این ایده را جا بیندازند که هرگونه صدای مخالف در داخل، منافع ملی را به خطر می‌اندازد و منجر به جنگ و تحریم می‌شود. این یک مغالطه بی‌شرمانه برای ساکت کردن جامعه مدنی و مقصر جلوه دادن قربانیان به جای عاملان بحران است.

۴. تکرار پروپاگاندای رژیم برای اهداف سیاسی
بلینکن در بخشی از مصاحبه ادعا می‌کند که برنامه هسته‌ای جمهوری اسلامی یک موضوع «غرور ملی» است که حتی مخالفان رژیم را هم متحد می‌کند و شاید «نیمی از جامعه» حامی آن باشند. این ادعا که با واقعیت‌های میدانی ایران و اعتراضاتی که معیشت مردم را هدف گرفته در تضاد است، یک هدف سیاسی مشخص دارد. بلینکن با «ملی و مردمی» جلوه دادن پروژه هسته‌ای، تلاش می‌کند استدلال کند که راه حل، نه تغییر رژیم، بلکه یک «معامله دیپلماتیک» با همین ساختار است. این تکرار پروپاگاندای رژیم، ابزاری برای دفاع از میراث دولت بایدن / اوباما (برجام) و فشار بر ترامپ برای یک توافق است.

🔸 معامله شرودینگر (Schrödinger's Deal): این بهترین توصیف برای پیشنهاد ادعایی ایران است. این توافق همزمان هم «وجود داشت» (به عنوان یک ابزار وقت‌کشی در گفتگوهای غیررسمی) و هم «وجود نداشت» (به عنوان یک پیشنهاد رسمی و قطعی). کارکرد اصلی این «شبح دیپلماتیک» دقیقاً در همین ابهام است: به ایران اجازه می‌دهد زمان بخرد، به سیاستمداران غربی مانند بلینکن اجازه می‌دهد علیه رقبای خود پرونده‌سازی کنند، و به حامیان رژیم اجازه می‌دهد از آن به عنوان چماقی علیه مخالفان داخلی استفاده کنند.

@khod2

🔘چرا اسرائیل به جولانی اعتماد نمیکند؟

💢سیاست خارجی اسرائیل در قبال تحولات سیاسی-نظامی سوریه، به‌ویژه پس از سقوط دولت بشار اسد و ظهور گروه‌های اسلام‌گرای سلفی-جهادی مانند جبهه النصره (که بعداً به هیئة تحریر الشام تغییر نام داد) تحت رهبری احمد الشرا (ابومحمد الجولانی)، از منظر راهبرد بلندمدت و درک عمیق از پویایی‌های منطقه‌ای قابل برسی است
این سیاست مبتنی بر ارزیابی اسرائیل از تهدیدات ناشی از ایدئولوژی سلفی-جهادی، رقابت‌های منطقه‌ای با بازیگرانی مانند ترکیه و عربستان سعودی، و تلاش برای حفظ برتری استراتژیک در منطقه است.

💢اسرائیل از زمان تأسیس در سال 1948، به‌طور مداوم با تهدیدات ناشی از گروه‌های غیردولتی و ایدئولوژی‌های افراطی در منطقه مواجه بوده است. تجربه تاریخی اسرائیل در مواجهه با گروه‌هایی مانند حزب‌الله در لبنان و حماس در غزه، این کشور را نسبت به خطرات ناشی از گروه‌های مسلح با ایدئولوژی‌های ضدصهیونیستی حساس کرده است (Pape, 2005). جبهه النصره و بعدها هیئة تحریر الشام، با وجود تلاش‌های الجولانی برای بازسازی تصویر گروه به‌عنوان نیرویی میانه‌روتر در مقایسه با داعش، همچنان ریشه در ایدئولوژی سلفی-جهادی دارند که به‌طور ذاتی با موجودیت اسرائیل دشمنی دارد
این ایدئولوژی، به‌ویژه در شکل سنی آن، نه‌تنها یهودیان را به‌عنوان دشمن تاریخی تلقی می‌کند، بلکه به دلیل پیوندهایش با بازیگران منطقه‌ای مانند ترکیه و عربستان، تهدیدی چندلایه برای اسرائیل محسوب می‌شود.

💢ترکیه و عربستان سعودی، به‌عنوان دو بازیگر کلیدی حامی گروه‌های سلفی در سوریه، از منظر اسرائیل نه‌تنها رقبای منطقه‌ای، بلکه تهدیداتی بالقوه برای امنیت ملی این کشور هستند. ترکیه تحت رهبری رجب طیب اردوغان، از سال 2011 با حمایت از گروه‌های اسلام‌گرا در سوریه، به دنبال گسترش نفوذ خود در منطقه بوده است
این حمایت شامل کمک‌های مالی، لجستیکی و سیاسی به گروه‌هایی مانند هیئة تحریر الشام بوده که الجولانی را به یکی از مهره‌های کلیدی آنکارا در سوریه تبدیل کرده است
از سوی دیگر، عربستان سعودی نیز با هدف تضعیف نفوذ ایران در منطقه، از گروه‌های سلفی حمایت کرده است، هرچند این حمایت در مقایسه با ترکیه کمتر مستقیم بوده است .

💢اسرائیل، این دو کشور را به‌عنوان رقبایی می‌بیند که می‌توانند از طریق حمایت از گروه‌های سلفی، توازن قدرت منطقه‌ای را به زیان این کشور تغییر دهند. به‌ویژه ترکیه، با تبدیل شدن به یک قدرت منطقه‌ای با ادعاهای نئو-عثمانی، به دنبال بازسازی نفوذ تاریخی خود در شامات است که این امر مستقیماً با منافع اسرائیل در تضاد است
حملات اسرائیل به مواضع تحت کنترل الجولانی در سوریه، مانند حملات هوایی مکرر به اهداف نظامی در مناطق تحت کنترل هیئة تحریر الشام، نه‌تنها به‌عنوان اقدامی پیشگیرانه علیه تهدیدات فوری، بلکه به‌عنوان بخشی از استراتژی بلندمدت برای تضعیف ساختارهایی تلقی می‌شود که می‌توانند به پایگاه‌های قدرت ترکیه و عربستان تبدیل شوند.

💢اسرائیل برخلاف بسیاری از بازیگران بین‌المللی، مانند ایالات متحده و کشورهای اروپایی که ممکن است در کوتاه‌مدت به دنبال تعامل با الجولانی به‌عنوان یک “شر کمتر” در مقایسه با داعش یا دیگر گروه‌های افراطی باشند، رویکردی بلندمدت را در پیش گرفته است. تجربه تاریخی اسرائیل در مواجهه با گروه‌های مسلح، مانند جنگ 2006 با حزب‌الله، نشان داده است که تعامل با گروه‌های ایدئولوژیک به‌منظور مصالحه کوتاه‌مدت، می‌تواند به تقویت دشمنان در بلندمدت منجر شود
از این‌رو، اسرائیل معتقد است که یک دولت سلفی-جهادی در سوریه، حتی اگر در ظاهر میانه‌رو به نظر برسد، به دلیل ماهیت ایدئولوژیک خود و پیوندهایش با ترکیه و عربستان، در آینده به تهدیدی جدی تبدیل خواهد شد.
این دیدگاه با تحلیل اسرائیل از تاریخچه سلفی-جهادی تقویت می‌شود. گروه‌هایی مانند القاعده و داعش نشان داده‌اند که حتی در صورت تضعیف موقت، قابلیت بازسازی و احیای خود را دارند
بنابراین، اسرائیل با انجام حملات هدفمند به زیرساخت‌های نظامی و لجستیکی گروه‌های سلفی در سوریه، به دنبال جلوگیری از شکل‌گیری یک دولت پایدار سلفی است که بتواند به‌عنوان پایگاهی برای عملیات علیه اسرائیل یا متحدانش در منطقه عمل کند.

💢یکی از پیچیدگی‌های سیاست اسرائیل در قبال سوریه، تأثیر غیرمستقیم اقدامات این کشور بر نفوذ ایران است. حملات اسرائیل به مواضع هیئة تحریر الشام، به‌طور غیرمستقیم می‌تواند به تضعیف دشمنان ایران در سوریه منجر شود، زیرا گروه‌های سلفی مانند النصره از مخالفان اصلی محور مقاومت تحت رهبری ایران هستند
با این حال، اسرائیل این ریسک را به جان می‌خرد، زیرا معتقد است که تهدید ناشی از یک دولت سلفی مورد حمایت ترکیه و عربستان، به دلیل نزدیکی جغرافیایی و پتانسیل بی‌ثباتی در مرزهای شمالی اسرائیل، از تهدید ایران در بلندمدت خطرناک‌تر است.

@khod2

🔘 شمشیر دولبه‌ی حکومت در تاریخ ایران: چرا ما همواره منتظر یک ناجی هستیم؟

▪️ برای درک معمای رفتار امروز جامعه ایران، باید از سیاست روزمره فراتر رفت و به تاریخ نگریست. یک نظریه رادیکال اما قابل تأمل می‌گوید که جامعه ایران دچار «فرهنگ پذیرش جبری قدرت» است: این باور ناخودآگاه که «حکومت، حکومت است»، صرف‌نظر از اینکه عادل، لایق، یا سرکوبگر باشد. این یک اعتماد بی‌چون و چرا نیست، بلکه یک «پذیرش جبری» است که از دل یک تاریخ پرآشوب و خونین زاده شده است.

▪️ تاریخ ایران، داستان چرخه‌های بی‌پایان است. این چرخه، یک الگوی تکرارشونده و بی‌رحمانه است:
۱. فروپاشی و هرج‌ومرج: یک سلسله به اوج فساد و بی‌کفایتی می‌رسد (مانند اواخر صفویه) و کشور در آشوب و تجزیه غرق می‌شود.
۲. ظهور ناجی مستبد: از دل این آشوب، یک ناجی قدرتمند و بی‌رحم برمی‌خیزد (مانند نادرشاه یا آقامحمدخان قاجار) که با خشونت تمام، کشور را دوباره یکپارچه و امنیت را برقرار می‌کند.
۳. تثبیت و سپس انحطاط: سلسله‌ای که آن ناجی تأسیس کرده، پس از مدتی خود دچار فساد و ضعف شده و کشور را به لبه یک فروپاشی جدید می‌برد و این چرخه دوباره تکرار می‌شود.

▫️ حکاکی تاریخ بر روان جمعی

۱. حکومت: هم بیماری، هم درمان
این چرخه معیوب، این پیام را در ناخودآگاه تاریخی ما حک کرده است که حکومت، هم منشأ درد و هرج‌ومرج است و هم تنها درمان ممکن برای آن. مردم آموخته‌اند که در دوران ضعف حکومت، باید آشوب و ناامنی را تحمل کنند و منتظر ظهور یک «پدر قدرتمند» جدید باشند تا با مشت آهنین، نظم را بازگرداند. در این نگاه، مردم نه «مشارکت‌کننده» در ساختن نظم، که «منتظران» برقراری نظم هستند.

۲. اسکیزوفرنی سیاسی مدرن: دو روح در یک بدن
این میراث تاریخی، امروز یک «اسکیزوفرنی سیاسی» در جامعه ایران ایجاد کرده است. دو روح در کالبد ایرانی امروز در حال جنگ است:

روح تاریخی: روحی محافظه‌کار، فردگرا و بدبین به اقدام جمعی. این روح آموخته است که برای بقا باید با قدرت حاکم ساخت و سرنوشت را به دست «بزرگان» سپرد. این روح، مسئول همان انفعال و «تلاش برای تغییر رایگان» است.

روح مدرن: روحی که متأثر از جهان مدرن است، خواهان کرامت انسانی، حق تعیین سرنوشت و دموکراسی است. این روح، ایرانیان را به خیابان‌ها می‌کشاند، آنها را وادار به اعتراض می‌کند و رویای جامعه‌ای مانند ژاپن یا کره جنوبی را در سر می‌پروراند؛ جوامعی که سرنوشت خود را به دست گرفتند.

این جنگ داخلی روانی، توضیح می‌دهد که چرا جنبش‌های اجتماعی در ایران اغلب «شروعی طوفانی» و «پایانی زودهنگام» دارند. «روح مدرن» قیام می‌کند، اما با اولین سرکوب‌های جدی و بالا رفتن «هزینه تغییر»، «روح تاریخی» زمزمه می‌کند که «تقابل فایده ندارد، باید سوخت و ساخت» و جامعه به لاک دفاعی خود بازمی‌گردد.

🔸 انقلاب علیه تاریخ: گذار از «ناجی‌گرایی» به «شهروندی»
شاید بزرگترین و سخت‌ترین انقلاب برای ایران، نه در خیابان‌ها، که در ذهن‌ها باید رخ دهد: انقلابی علیه این جبر تاریخی. گذار از یک ملتِ چشم‌انتظارِ «ناجی» به یک ملت متشکل از «شهروندان مسئول». شهروندی که می‌داند نظم و امنیت و آزادی، دادنی نیست، بلکه ساختنی است و هزینه دارد. تا زمانی که جامعه ایران به این بلوغ فکری نرسد که خودش باید ناجی خودش باشد، خطر تکرار چرخه «آشوب-ناجی مستبد-انحطاط» همچنان تاریخ آینده این سرزمین را تهدید خواهد کرد.

@khod2

رهبر حقیر دوباره روی زمین آمد
جفنگ گفت ، گند گوزی کرد
و دوباره به فاضلاب برگشت .
برادران موسی هم صبح و شب مشغول عبادت
و پاکسازی هستند .
اما حکایت ما ملت هم عجیب است
بجای تمام کردن کار
کنسرو و روغن و برنج ذخیره کردیم .
گویی انگار ن انگار وسط برزخ زندگی میکنیم .
انگار نه انگار ثروت و آب و خاکمان به یغما میرود.
انگار ن انگار‌ فرزندانمان آینده ای دارند
انگار فقط زنده ایم

@khod2

اسراییل برایتان آزادی نمی آورد
نقطه اشتراک ما با اسراییل دشمن مشترک است.
کاری که ما با هزاران کشته نمیتوانستیم انجام دهیم او انجام داد .
او پاس گل میدهد ولی گل زدن وظیفه ماست

@khod2

🔘 اسرائیل، طرح صلح آمریکا در سوریه را به آتش کشید: نتانیاهو به دنبال «منطقه حائل» است، نه «پیمان ابراهیم»

▪️ در یک اقدام بی‌سابقه که تمام معادلات دیپلماتیک را به هم ریخته، اسرائیل با بمباران سنگین قلب دمشق، از جمله ساختمان وزارت دفاع سوریه، رسماً وارد درگیری‌های داخلی این کشور شد. بهانه این دخالت نظامی، «حفاظت از اقلیت دروزی‌ها» در برابر نیروهای دولت جدید سوریه است. اما این اقدام، در واقع یک پیام مستقیم و سرکشانه به واشنگتن است و طرح دونالد ترامپ برای ایجاد یک نظم نوین منطقه‌ای را به چالش می‌کشد.

▪️ این حمله در حالی صورت می‌گیرد که دولت ترامپ به تازگی تحریم‌ها علیه دولت جدید سوریه به رهبری احمد الشرع را لغو کرده و تلاش داشت این کشور را به سمت «پیمان ابراهیم» و صلح با اسرائیل سوق دهد. اکنون، اسرائیل با بمباران پایتخت همین دولت، عملاً به متحد اصلی خود نشان می‌دهد که به این «صلح» اعتقادی ندارد و امنیت خود را به روش‌های نظامی تعریف می‌کند.

▪️ واکنش آمریکا سردرگمی کامل بود. وزیر خارجه، مارکو روبیو، با ابراز «نگرانی شدید»، خواستار توقف درگیری‌ها از «همه طرف‌ها» شد و حتی سخنگوی وزارت خارجه از «لزوم عقب‌نشینی اسرائیل» نیز سخن گفت. این نشان می‌دهد که اسرائیل این عملیات را بدون هماهنگی کامل با آمریکا و بر اساس منافع یک‌جانبه خود پیش می‌برد و واشنگتن را در یک عمل انجام‌شده قرار داده است.

▫️سه هدف پنهان اسرائیل در بمباران دمشق

۱. هدف واقعی: ایجاد «منطقه حائل»، نه صلح با دمشق
نتانیاهو هیچ اعتمادی به دولت جدید و اسلام‌گرای سوریه ندارد، حتی اگر این دولت ضد-اسد و مورد حمایت آمریکا باشد. هدف اصلی او، نه ادغام سوریه در یک نظم منطقه‌ای، بلکه ایجاد یک «منطقه حائل» عمیق و غیرنظامی‌شده در جنوب سوریه با هر قیمتی است. او می‌خواهد اطمینان حاصل کند که هیچ نیروی نظامی سازمان‌یافته‌ای، چه ارتش سوریه و چه گروه‌های دیگر، در نزدیکی مرزهای اسرائیل حضور نخواهد داشت. درگیری‌های دروزی‌ها، بهترین بهانه برای تحقق این هدف استراتژیک است.

۲. پیامی به ترامپ: «طرح شما ساده‌لوحانه است»
این حملات، یک پیام مستقیم به کاخ سفید است. نتانیاهو عملاً به ترامپ می‌گوید: «خاورمیانه واقعی این است، نه آنچه در اتاق‌های فکر واشنگتن طراحی می‌شود.» او با به آتش کشیدن سوریه، نشان می‌دهد که منطقه پیچیده‌تر و خطرناک‌تر از آن است که بتوان با یک «معامله بزرگ» آن را آرام کرد. این اقدام، استراتژی نتانیاهو مبنی بر «اولویت قدرت نظامی بر دیپلماسی» را به کرسی می‌نشاند و تلاش ترامپ برای یک پیروزی دیپلماتیک سریع را تضعیف می‌کند.

۳. استفاده از «کارت دروزی‌ها»؛ یک اهرم فشار هوشمندانه
موضوع حفاظت از دروزی‌ها، یک ابزار ژئوپولیتیک قدرتمند است. اسرائیل با این بهانه، حمایت جامعه دروزی‌های داخل اسرائیل را (که بخش مهمی از ارتش هستند) جلب می‌کند، مشروعیت اخلاقی برای عملیات خود می‌سازد و دولت جدید سوریه را در یک وضعیت غیرممکن قرار می‌دهد. این یک بازی برد-برد برای تل‌آویو است که به آن اجازه می‌دهد اهداف امنیتی خود را در پوشش یک مأموریت انسان‌دوستانه پیش ببرد.

@khod2

🔘نفرت و جنگ در اسلام: دستورات محمد برای تسخیر غیرمسلمانان
✍️نویسنده:آرش
#بخش_چهارم

سوره آل‌عمران، آیات ۳۱ و ۳۲: «بگو: اگر الله را دوست دارید، از من پیروی کنید، الله شما را دوست خواهد داشت و گناهانتان را خواهد بخشید، و الله آمرزنده و
مهربان است.بگو:از الله و رسولش اطاعت کنید؛ اما اگر روی برگردانند، به‌راستی الله کافران را دوست ندارد.»

سوره توبه، آیات ۷۳ و ۷۴: ای محمد! علیه کافران و منافقان سخت بجنگ و با آن‌ها قاطع باش؛ و جایگاهشان جهنم است، و چه بد مقصدی است. الله به مردان و زنان منافق و کافران آتش جهنم را وعده داده که در آن جاودانه باشند؛ این برایشان کافی است؛ و الله آن‌ها را لعنت کرده وعذابی پایدار خواهند داشت… بنابراین اگر توبه کنند، برایشان بهتر است؛ و اگر روی برگردانند، الله آن‌ها را در این جهان و آخرت با عذابی دردناک مجازات خواهد کرد، و در زمین هیچ نگهبان یا یاوری نخواهند داشت.»

سوره توبه، آیه ۱۲۳: «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! با کافرانی که به شما نزدیک‌اند بجنگید و بگذارید در شما سختی ببینند؛ و بدانید که الله با پرهیزگاران است.»

یکی از قوی‌ترین آیات درباره برخورد با غیرمسلمانان سوره توبه، آیه ۵ است. برای درک زمینه قصد محمد باید کل آیه را خواند:

«پس هنگامی که ماه‌های حرام سپری شد، بت‌پرستان را هر کجا یافتید بکشید، آن‌ها را اسیر کنید، محاصره کنید و در هر کمین‌گاه به انتظارشان بنشینید، سپس اگر توبه کردند و نماز برپا داشتند و زکات دادند، راهشان را آزاد کنید؛به‌راستی الله آمرزنده و مهربان است.»

این آیات دستور الله/محمد برای برخورد با غیرمسلمانان بت‌پرست در حجاز (منطقه محل زندگی محمد) است. مسلمانان باید اسلام را به بت‌پرستان پیشنهاد کنند. اگر آن‌ها از تسلیم شدن و پذیرش محمد به‌عنوان پیامبرشان امتناع کنند، پس از پایان ماه‌های حرام، مسلمانان باید جنگ همه‌جانبه‌ای علیه آن‌ها آغاز کنند. هیچ رحمی نباید نشان داده شود.
نقل‌قولی از «تفسیر ابن کثیر» درباره این آیه:
«اما اگر توبه کنند و نماز بخوانند و زکات بدهند، راهشان را آزاد کنید. به‌راستی الله آمرزنده و بسیار مهربان است.»
ابوبکر صدیق از این آیه و دیگر آیات شریف به‌عنوان دلیلی برای جنگ با کسانی که از پرداخت زکات خودداری می‌کردند استفاده کرد. این آیات اجازه جنگ با مردم را می‌دادند، مگر اینکه و تا زمانی که اسلام را بپذیرند و احکام و تعهدات آن را اجرا کنند.
این آیات و نظرات عالمان نفرت الله و محمد از غیرمؤمنان، مرتدان و منافقان مسلمانان را برجسته می‌کنند. محمد قصد داشت آن‌ها را تحقیر کند و به حاکمیت خود وادارد.
زمینه دستورات محمد جنگ علیه همه غیرمسلمانان را گسترش می‌دهد.
محکومیت اسلام شامل مسیحیان نیز می‌شود
تعریف اسلام از «دیگری» شامل مسیحیت و یهودیت نیز می‌شود. اگرچه متون مختلف اسلامی از مسیحیان و یهودیان به نیکی یاد می‌کنند، اما دیگر متون آن‌ها را تحقیر و سرزنش می‌کنند. در نهایت، آن‌ها «دیگری» بودند و باید به حاکمیت اسلام تسلیم می‌شدند و توسط مسلمانان تحقیر می‌شدند. این به این دلیل است که این ادیان ناقص، ناکافی و خطاکار تلقی می‌شدند. در اینجا آیاتی از قرآن آورده شده است:

سوره صف، آیه ۹:او کسی است که پیامبرش را با هدایت و دین حق فرستاد تا آن را بر همه ادیان غالب کند، هرچند بت‌پرستان اکراه داشته باشند.»

سوره مائده، آیه ۷۲:کسانی که می‌گویند: الله، مسیح پسر مریم است، کفر ورزیده‌اند. اما مسیح گفت: ای بنی‌اسرائیل! الله، پروردگار من و پروردگار شما را بپرستید. هر کس خدایان دیگری را با الله شریک کند، الله بهشت را بر او حرام می‌کند و آتش جایگاه او خواهد بود. برای ستمگران هیچ یاوری نخواهد بود.»

سوره توبه، آیات ۲۹ و ۳۰:با کسانی از اهل کتاب که به خدا و روز آخرت ایمان ندارند، و آنچه خدا و رسولش حرام کرده‌اند را حرام نمی‌دانند، و دین حق را نمی‌پذیرند، بجنگید تا با دست خود جزیه بپردازند و خوار شوند. یهودیان می‌گویند:عزیر پسر خداست، و مسیحیان می‌گویند:مسیح پسر خداست. این سخنان از دهانشان بیرون می‌آید! شبیه سخنان کافران پیشین است! خدا با آن‌ها بجنگد! چگونه گمراه شده‌اند!»

سوره مائده، آیه ۷۳: «به‌یقین کسانی که می‌گویند: الله سومین (شخص) از سه است، کفر ورزیده‌اند؛ و هیچ خدایی جز خدای یگانه نیست،و اگر از آنچه می‌گویند دست نکشند، عذابی دردناک به کافرانشان خواهد رسید.»

اسلام مایل نیست دینی صلح‌جو باشد. هدف آن تسخیرهمه ادیان برای پذیرش یا تسلیم است. به همین دلیل خشونت در اسلام بسیار است.سنی‌ها شیعیان را می‌کشند و شیعیان سنی‌ها را می‌کشند. هر دو گروه دیگر گروه‌های مسلمان بدعت‌گذاررا می‌کشند. کشتار قبطی‌ها درمصر نیزنتیجه انگیزه فتح است.
کشتار مسیحیان درآفریقا،کشتار ایرانیان و دیگر کشورها با هدف ریشه‌کن کردن مسیحیان و زرتشتی ها یا وادار کردن آن‌ها به گرویدن به اسلام است

ادامه دارد…

@islie

🔘 محاصره استراتژیک جمهوری اسلامی: آخرین دست و پا زدن‌های رژیم در گوشه رینگ
(بررسی گزارش مرکز مطالعات جنگ روزهای ۱۵ و ۱۶ ژوئیه)

▪️ در حالی که اولتیماتوم غرب برای توافق تا پایان ماه اوت، حلقه فشار را بر تهران تنگ‌تر می‌کند، گزارش‌های جدید نشان‌دهنده استیصال و آشفتگی عمیق در استراتژی بقای جمهوری اسلامی است. رژیم که از حمایت «محتاطانه» روسیه در جنگ اخیر سرخورده شده، نومیدانه به سمت چین چرخیده تا شاید یک حامی جدید پیدا کند؛ تلاشی که با توجه به عمل‌گرایی پکن، بعید است به نتیجه‌ای جز وابستگی بیشتر ختم شود.

▪️ همزمان، با نزدیک شدن به ضرب‌الاجل فعال‌سازی مکانیسم ماشه، سپاه پاسداران به سیاست «بلوف هسته‌ای» روی آورده است. رسانه‌های وابسته به سپاه تهدید کرده‌اند که در صورت بازگشت تحریم‌ها، ایران غنی‌سازی را تا سطح ۹۰ درصد (سطح تسلیحاتی) افزایش خواهد داد. این تهدید، در حالی که توانایی عملی ایران برای اجرای آن پس از حملات اخیر به شدت زیر سوال است، یک تلاش مذبوحانه برای ترساندن غرب و جلوگیری از اجماع جهانی است.

▪️ در داخل نیز، نشانه‌های فروپاشی و ترس آشکار است. علی خامنه‌ای در یک سخنرانی، همه را به «وحدت ملی» برای دفاع از نظام دعوت کرده و از مسئولان خواسته از «طرح انتقادهای غیرضروری» پرهیز کنند. این فراخوان برای سکوت، آن هم در بحبوحه اختلافات جناحی و بالا گرفتن صدای منتقدانی چون میرحسین موسوی، نه نشانه قدرت، که اعتراف به وجود شکاف‌های عمیق و ترس از فروپاشی درونی است. انتصاب مجدد فقهای تندرو در شورای نگهبان نیز تلاشی برای خالص‌سازی و کنترل کامل فضای سیاسی در روزهای سخت آینده است.

▫️سه ضلع یک محاصره مرگبار

۱. پایان توهم «نگاه به شرق»: از سرخوردگی از روسیه تا آویزان شدن به چین
ایران دریافته است که روسیه یک شریک تاکتیکی است، نه یک متحد استراتژیک. مسکو حاضر نیست برای ایران با غرب وارد یک تقابل جدی شود. اکنون تهران دست به دامان پکن شده، اما چین نیز نشان داده که منافع اقتصادی جهانی خود را فدای یک رژیم در حال سقوط نخواهد کرد. این چرخش‌های دیپلماتیک، بیش از آنکه نشان از یک استراتژی جدید داشته باشد، بیانگر «انزوای استراتژیک» و از دست دادن تمام حامیان قدرتمند است.

مطلب مرتبط:

🔘 بررسی رسانه‌های چینی زبان: امپراتور لباس بر تن ندارد، کالبدشکافی بی‌رحمانه چینی‌ها از شکست ایران؛ «بازیگری، حماقت و توهم»

۲. بلوف هسته‌ای با دست خالی
تهدید به غنی‌سازی ۹۰ درصد، یک قمار خطرناک با دستانی خالی است. گزارش‌های اطلاعاتی غرب حاکی از آن است که زیرساخت‌های غنی‌سازی ایران به شدت آسیب دیده و توانایی بازسازی سریع آن وجود ندارد. بنابراین، این تهدید یک بلوف است که غرب به سادگی آن را خواهد خواند. اینگونه تهدیدات، به جای ترساندن غرب، تنها عزم آنها را برای فعال کردن مکانیسم ماشه و پایان دادن به بازی برای همیشه، جدی‌تر می‌کند.

۳. از حملات نیابتی تا سرکوب مالی: آخرین نفس‌های محور مقاومت
در حالی که ایران تلاش می‌کند با حملات پهپادی در عراق و تداوم شرارت حوثی‌ها قدرت‌نمایی کند، پایه‌های اقتصادی نیروهای نیابتی‌اش در حال فروریختن است. اقدام اخیر بانک مرکزی لبنان در ممنوعیت همکاری با موسسه مالی «قرض‌الحسنه» حزب‌الله، یک ضربه کاری به شریان مالی این گروه است. این یعنی محور مقاومت نه تنها در میدان نظامی ضربه خورده، بلکه اکنون درگیر یک جنگ فرسایشی اقتصادی و مالی نیز شده است.

🔸 وحدت یا سرکوب؟ رمزگشایی از سخنان خامنه‌ای
وقتی یک رهبر در اوج بحران، همه را به «وحدت» دعوت می‌کند، این یک پیام دوگانه دارد. برای حامیان، این یک فراخوان برای انسجام است. اما برای منتقدان و مخالفان، این یک تهدید صریح است: هرگونه صدای مخالفی در این شرایط، «تضعیف نظام» تلقی شده و با آن برخورد خواهد شد. سخنان خامنه‌ای، بیش از آنکه یک درخواست برای وحدت باشد، یک دستور برای سکوت و آماده‌سازی فضا برای یک دوره جدید از سرکوب در آستانه تحولات سرنوشت‌ساز آینده است.

مطلب مرتبط:

🔘 «معامله مخفی» بلینکن: کالبدشکافی یک ادعا و سوءاستفاده تبلیغاتی از آن

@khod2

🔘رویکرد اسلام به غیرمسلمانان: از
تعالیم تا اقدامات محمد
✍️نویسنده:آرش
#بخش_پنجم
💢نظری مهم درباره تسلیم مسیحیان و یهودیان از کتاب «اعتماد مسافر» آمده است. این کتاب راهنمای فقه شافعی است
«خلیفه علیه یهودیان، مسیحیان و زرتشتیان جنگ می‌کند، مشروط بر اینکه ابتدا آن‌ها را به پذیرش ایمان و عمل به اسلام دعوت کرده باشد، و اگر نپذیرند، آن‌ها را به ورود به نظم اجتماعی اسلام با پرداخت جزیه، مالیات غیرمسلمانان، دعوت کند… مطابق با کلام الله :
«با کسانی که به الله و روز آخرت ایمان ندارند و آنچه الله و پیامبرش حرام کرده‌اند را حرام نمی‌دانند و دین حق را نمی‌پذیرند، بجنگید تا با دست خود جزیه بپردازند و خوار شوند.» (سوره توبه، آیه ۲۹)
خلیفه با همه مردم دیگر می‌جنگد تا مسلمان شوند…
در حالی که قرآن برخی ستایش‌ها را برای مسیحیان ارائه می‌دهد، لحن کلی آن منفی است.

🔘نتیجه‌گیری درباره تعالیم منابع اسلامی در مورد جهان‌بینی نهایی اسلام نسبت به غیرمسلمانان

💢قرآن مقدار قابل‌توجهی از مطالب را ارائه می‌دهد که نفرت الله از غیرمؤمنان را نشان می‌دهد. آیات نقل‌شده در بالا به‌صورت زمانی با «دستور به جنگ» هم‌راستا هستند، یعنی همه آن‌ها در دوره مدینه رخ داده‌اند و پس از «دستور به جنگ» آمده‌اند. بذرهای رد، محکومیت و جدایی از «دیگری» از همان ابتدا در مکه وجود داشت. سپس «دستور به جنگ» الهیات اسلامی را به‌طور قابل‌توجهی درست پیش از هجرت محمد به مدینه تغییر داد. این بذرها در مدینه به رشد خود پایان دادند و میوه خشونت را به بار آوردند، زمانی که محمد قدرت بیشتری کسب کرد. در مدینه بود که اسلام واقعی، اسلام محمد، ماهیت واقعی خود را نشان داد.
این موضوع «دیگری» که باید به اسلام تسلیم شود، اصل زیربنایی رویکرد اسلام نسبت به غیرمسلمانان است. مسلمانان باید با پیشنهاد پذیرش اسلام به غیرمسلمانان نزدیک شوند. اگرمسلمین از نظر نظامی ضعیف باشند، باید صلح‌جو و پایدار در تبلیغ اسلام باقی بمانند. اگر مسلمین از نظر نظامی قوی باشند، باید از زور برای وادار کردن غیرمسلمانان به تسلیم استفاده کنند.
اسلام شناسان این دو نوع متضاد اسلام را به‌عنوان «اسلام مکی یا مدنی» شناسایی می‌کنند. در طول صدها سال از زمان محمد، این موضوع و این رویکرد بارها و بارها در تعاملات مسلمانان با غیرمسلمانان تکرار شده است. این را امروز در سراسر جهان اسلام در نحوه سوءاستفاده مسلمانان از اقلیت‌های غیرمسلمان می‌بینید. هرچه یک ملت یا منطقه اسلامی‌تر باشد، یعنی هرچه مسلمانان بیشتر اسلام محمد را اجرا کنند، سوءاستفاده از «دیگری» بیشتر است.

💢اقدامات محمد در تأیید سخنانش
پیش‌تر گفتیم: «اگر رویکرد استانداردی در اسلام نسبت به غیرمسلمانان وجود داشته باشد، باید همبستگی بین سخنان محمد (تعالیم اسلام) و اقدامات او وجود داشته باشد.» ضرب‌المثل «عمل بلندتر از کلام سخن می‌گوید» در اینجا مناسب است. اکنون فهرستی کوتاه از اقدامات محمد و مسلمین اولیه را مرور می‌کنیم تا ببینیم چگونه با سخنان او هم‌خوانی دارند.
محمد رویکردی یکسان داشت: رویارویی و استفاده از خشونت در صورت لزوم.
من به جزئیات سلسله حملات مداوم از زمان ورود محمد به مدینه تا مرگ او نمی‌پردازم، اما در اینجا یک طرح کلی کوتاه و زمانی ارائه می‌شود. تمامی این موارد در تاریخ طبری، جلدهای ۷، ۸، ۹ و ۱۰ یافت می‌شوند:
1️⃣• سال اول هجری: اولین حملات به کاروان‌ها و قبایل غیرمسلمان عرب.
2️⃣• سال دوم هجری: محمد جنگ با قریش را آغاز کرد، حمله به یهودیان بنی‌قینقاع.
3️⃣• سال سوم هجری: قتل کعب اشرف، ادامه حملات به اقوام مختلف.
4️⃣• سال چهارم هجری: حمله به یهودیان بنی‌نضیر، ادامه حملات به قبایل.
5️⃣• سال پنجم هجری: ادامه حملات به بت‌پرستان عرب، قتل‌عام یهودیان بنی‌قریظه.
6️⃣• سال ششم هجری: ادامه حملات به قبایل بت‌پرست عرب، اجازه تجاوز به بردگان زن.
7️⃣• سال هفتم هجری: حمله و به بردگی گرفتن یهودیان خیبر، شکنجه کِنانه.
8️⃣• سال هشتم هجری: حملات به قبایل بت‌پرست عرب، لشکرکشی به موته، فتح مکه.
9️⃣• سال نهم هجری: لشکرکشی به تبوک، تسلیم مسیحیان .

ادامه دارد …

@islie

🔘 کالبدشکافی یک نفرت: چرا مغز شما برای بیگانه‌ستیزی برنامه‌ریزی شده است؟
(خلاصه مقاله‌های رادیو زمانه ۱ ۲ ۳)

📌یادداشت ضروری: این تحلیل، توضیح «مکانیسم نفرت» و «ریشه‌های روان‌شناختی تعصب» با استفاده از پدیده افغان‌ستیزی به عنوان یک نمونه است و به هیچ وجه یک بیانیه سیاسی در مورد سیاست‌های مهاجرتی نیست. بحث بر سر این نیست که مرزها باید باز باشند یا بسته، یا اینکه وضعیت حقوقی مهاجران چه باید باشد. هدف این تحلیل، صرفاً نشان دادن این است که چگونه ذهن انسان، فارغ از درستی یا نادرستی موضع، می‌تواند در دام کلیشه و تفکر قبیله‌ای بیفتد.

▪️ چرا افغان‌ستیزی در ایران تا این حد فراگیر و ریشه‌دار است؟ چرا حتی افراد تحصیل‌کرده نیز گاهی در دام کلیشه‌های نژادپرستانه می‌افتند؟ پاسخ، فراتر از اقتصاد و سیاست، در معماری و سازوکار مغز ما نهفته است. برای درک این پدیده، باید از تحلیل‌های سطحی عبور کرده و با عینک دانیل کانمن، روانشناس برنده جایزه نوبل، به درون «ماشین ذهن» خود نگاه کنیم.

▪️ کانمن در کتاب «تفکر، سریع و آهسته» توضیح می‌دهد که ذهن ما دارای دو سیستم عامل است: سیستم ۱ (سریع و خودکار) که بر اساس شهود، احساسات و کلیشه‌ها عمل می‌کند و مسئول اکثر تصمیمات روزمره ماست. و سیستم ۲ (کند و تحلیلی) که منطقی، پرزحمت و نیازمند تمرکز است. مشکل اینجاست که سیستم ۲ ذاتاً «تنبل» است و مغز ما بر اساس «قانون حداقل تلاش»، ترجیح می‌دهد تا جای ممکن از سیستم ۱ استفاده کند. افغان‌ستیزی، محصول پیروزی این سیستم سریع و خطاکار بر سیستم کند و منطقی ماست.

▫️ مرحله اول: کلیشه‌سازی؛ راحت‌ترین مسیر برای مغز
وقتی با یک پدیده پیچیده مانند «بحران اقتصادی» یا «ناامنی» روبرو می‌شویم، سیستم ۲ برای تحلیل آن نیازمند صرف انرژی زیادی است. در مقابل، سیستم ۱ یک راه‌حل ساده و کم‌هزینه ارائه می‌دهد: پیدا کردن یک مقصر در دسترس. کلیشه‌هایی مانند «افغان‌ها کار ما را دزدیده‌اند» یا «مهاجران عامل جرم هستند»، پاسخ‌های آماده‌ای هستند که مغز را از زحمت تحلیل عمیق خلاص می‌کنند. این دقیقاً مانند «توهم مولر-لیر» است؛ حتی وقتی با خط‌کش اندازه می‌گیرید و می‌فهمید که دو خط برابرند (دانش سیستم ۲)، چشم شما (سیستم ۱) همچنان آنها را نابرابر می‌بیند. حتی اگر بدانید آمار جرائم مهاجران پایین است، مغز شما با دیدن یک خبر جنجالی، همان کلیشه را بازتولید می‌کند.

▫️ مرحله دوم: کاشتن نفرت در ناخودآگاه با «آماده‌سازی ذهنی» (Priming)
رسانه‌ها و گفتمان سیاسی، با تکرار مداوم کلماتی مانند «اتباع غیرمجاز»، «جاسوس» و «تهدید امنیتی» در کنار کلمه «افغانستانی»، به‌صورت ناخودآگاه شبکه‌ای از تداعی‌های منفی را در ذهن ما می‌کارند. این فرآیند «آماده‌سازی ذهنی» نام دارد. پس از مدتی، مغز شما بدون آنکه خودتان آگاه باشید، با شنیدن نام افغانستان، به‌صورت خودکار احساس ناامنی یا انزجار را فعال می‌کند. این مانند آزمایشی است که در آن، افرادی که با کلمات مرتبط با پیری (مثل خاکستری، فراموشی) آماده‌سازی شدند، ناخودآگاه آهسته‌تر راه می‌رفتند. به همین ترتیب، آماده‌سازی جامعه با اخبار منفی، واکنش‌های منفی را خودکار می‌سازد.

▫️ مرحله سوم: تله تهاجم کلامی؛ وقتی حامیان مهاجران هم در دام می‌افتند
در آن سوی ماجرا نیز سیستم ۱ در حال فعالیت است. وقتی حامیان حقوق مهاجران، هر منتقدی را بلافاصله با برچسب‌هایی مانند «فاشیست» یا «نژادپرست» خطاب می‌کنند، آنها نیز در حال استفاده از یک کلیشه سریع و کم‌هزینه هستند. این برچسب‌زنی، در طرف مقابل یک واکنش دفاعی شدید (Backfire Effect) ایجاد می‌کند و باعث می‌شود نه تنها حرف شما را نپذیرد، بلکه در موضع خود سرسخت‌تر شود. در واقع، هر دو طرف مناقشه، با تسلیم شدن به سیستم ۱ خود، امکان هرگونه گفتگوی منطقی و تحلیلی (که وظیفه سیستم ۲ است) را از بین می‌برند و چرخه نفرت را تقویت می‌کنند.

🔸 راه خروج چیست؟ فعال‌سازی سیستمِ تنبل
غلبه بر تعصبات ریشه‌دار، یک وظیفه شناختی سخت و پرهزینه است. این کار نیازمند فعال‌سازی آگاهانه سیستم ۲ است:
۱. شناسایی موقعیت‌های پرخطر: بدانیم که در زمان بحران اقتصادی یا پس از انتشار یک خبر جنجالی، سیستم ۱ ما آماده فریب خوردن است.
۲. مقاومت در برابر پاسخ‌های فوری: در مقابل وسوسه برچسب زدن یا پذیرش کلیشه‌ها مقاومت کنیم و از خود بپرسیم: «شواهد واقعی چه می‌گویند؟»
۳. تغییر تداعی‌ها: به جای تمرکز بر اخبار منفی، به دنبال روایت‌های انسانی و تعاملات مثبت با مهاجران باشیم تا به‌مرور، پیوندهای ذهنی جدیدی در مغزمان ایجاد کنیم.
در نهایت، باید بپذیریم که مبارزه با افغان‌ستیزی و هر نوع تعصب و نفرت‌پراکنی دیگری، مبارزه‌ای دائمی با تمایلات طبیعی مغز خودمان است. مسیر خردگرایی، یک سربالایی پرزحمت است، در حالی که لغزیدن به دره تعصب، آسان و بی‌دردسر. انتخاب میان این دو مسیر، انسانیت ما را تعریف می‌کند.

@khod2

🔘 بازگشت به واقعیت: ۴۵ سال درجا زدن ایران در هیچ‌کجا

▪️ در یک مقاله تحلیلی قابل تامل در وبسایت هندی NDTV، سید زبیر احمد، روزنامه‌نگار کهنه‌کار، به کالبدشکافی ۴۵ سال سیاست خارجی جمهوری اسلامی پرداخته و آن را یک «حرکت پرزحمت به سوی هیچ‌کجا» توصیف می‌کند. او استدلال می‌کند که پس از چهار دهه، شعارهای انقلابی ثابت مانده، اما نتیجه آن چیزی جز انزوا و شکست نبوده است؛ در حالی که آمریکا همچنان قدرتمندترین کشور جهان است و ایران به بمب هسته‌ای نرسیده است.

▪️ احمد می‌نویسد که ایران در آستانه یک انتخاب تاریخی قرار گرفته است. اولتیماتوم غرب برای توافق تا پایان ماه اوت و تهدید به فعال‌سازی مکانیسم ماشه، یک بلوف نیست؛ بلکه آخرین «مسیر فرار» است که در مقابل جمهوری‌اسلامی قرار داده شده. اما سوال اصلی این است: آیا رژیمی که تمام هویت خود را بر اساس دشمنی با غرب تعریف کرده، قادر به پذیرش یک راه‌حل عمل‌گرایانه است؟

▫️ چرا ایران در گذشته گیر کرده است؟

۱. تعریف هویت بر اساس «نفرت»
به گفته نویسنده، تراژدی بزرگ ایران این است که هویت خود را نه بر اساس آنچه «هست» (یک تمدن کهن، یک ملت بزرگ)، بلکه بر اساس آنچه از آن «متنفر» است (آمریکا، اسرائیل، غرب، سکولاریسم) بنا کرده است. این سیاست خارجی مبتنی بر نفرت، جز یک اقتصاد در حال کوچک شدن، تورم ۵۰ درصدی، فرار سرمایه و انزوای بین‌المللی، هیچ دستاوردی برای مردم ایران نداشته است. این یک «برهوت استریل» است که در آن، «هیچ، تنها به هیچ متصل می‌شود.»

۲. دو درسی که تهران هرگز نیاموخته است: ویتنام و چین
نویسنده دو نمونه تاریخی تکان‌دهنده را به عنوان مسیرهای جایگزین به ایران یادآوری می‌کند:

چین مائو: یک کشور ایدئولوژیک و کاملاً ضدغربی که در دهه ۷۰ میلادی، با یک چرخش عمل‌گرایانه، ضرورت تعامل با آمریکا را درک کرد. دیدار نیکسون از پکن، پایه‌های تبدیل چین به یک ابرقدرت جهانی را بنا نهاد.

ویتنام: کشوری که به وحشیانه‌ترین شکل ممکن توسط آمریکا بمباران شد. اما همین کشور، به جای انتقام، «صلح و آشتی» را انتخاب کرد. نویسنده با اشاره به موزه جنگ در ویتنا‌م می‌گوید: «آنها به جای بمب، دو کبوتر سفید را در قلب موزه جنگ خود قرار دادند.» امروز، آمریکا و ویتنام شرکای استراتژیک هستند.

۳. آینده ایران: کره شمالی یا ویتنام؟
مقاله نتیجه می‌گیرد که غرب به دنبال «تغییر رژیم» در ایران نیست؛ آنها از عواقب فاجعه‌بار آن در لیبی و عراق درس گرفته‌اند. آنها تنها می‌خواهند ایران شعارهای بی‌معنی خود را که به موزه جنگ سرد تعلق دارد، کنار بگذارد. منطقه در حال تغییر است، اسرائیل با همسایگان ایران روابط دیپلماتیک برقرار کرده و ایران در این میان تنها مانده است. انتخاب امروز تهران، میان «یک‌دندگی» و «بقا» است. آیا می‌خواهد ویتنام بعدی باشد یا کره شمالی بعدی؟

🔸 پراگماتیسم در برابر ایدئولوژی (Pragmatism vs. Ideology): این دوگانه، هسته اصلی مقاله و تراژدی ۴۵ ساله ایران است. پراگماتیسم یعنی انتخاب یک مسیر بر اساس نتایج عملی و منافع ملموس برای ملت، حتی اگر با شعارهای گذشته در تضاد باشد (مانند چین و ویتنام). در مقابل، ایدئولوژی یعنی پایبندی به یک سری اصول ثابت و تغییرناپذیر، حتی اگر به قیمت نابودی منافع ملی و فلاکت مردم تمام شود. نویسنده معتقد است جمهوری اسلامی در تله ایدئولوژی خود گرفتار شده و تنها راه نجات آن، یک چرخش بزرگ به سمت پراگماتیسم است. زمان به سرعت در حال گذر است.

@khod2

🔘نمونه کلیدی از عملکرد محمد در سال نهم هجری
✍️نویسنده:آرش
#بخش_ششم
و پایانی.

💢در نزدیکی تبوک، دهکده کوچک ماهیگیری مسیحی عیله در سرخلیج قرار داشت. مورخان مسلمان مختلف جزئیات مشابهی درباره ارتباط بین محمد و رهبران عیله ثبت کرده‌اند. به‌طور خلاصه، محمد فرمانی علیه این دهکده مسیحی صادر کرد. آن را با دقت بخوانید و توجه کنید که چگونه با سوره توبه، آیه ۲۹ هم‌خوانی دارد:
«به یوحنا بن رباح و سران عیله. درود بر شما! من خدا را برای شما ستایش می‌کنم، خدایی که جز او پروردگاری نیست. تا زمانی که به شما این‌گونه ننوشته‌ام، با شما نخواهم جنگید. ایمان بیاورید یا جزیه بپردازید. از پروردگار و محمد و فرستادگان محمد اطاعت کنید.
به آن‌ها احترام بگذارید و لباس‌های فاخر به آن‌ها بپوشانید، نه لباس‌های پست. به‌ویژه به زید لباس‌های فاخر بپوشانید. تا زمانی که فرستادگان من راضی باشند، من نیز راضی‌ام. شما میزان جزیه را می‌دانید. اگر امنیت در دریا و خشکی می‌خواهید، از پروردگار و محمد اطاعت کنید، و او شما را از هر ادعایی، چه از عرب و چه از خارجی، جز ادعای پروردگار و محمد، محافظت خواهد کرد. اما اگر مخالفت کنید و آن‌ها را ناراضی کنید، من هیچ‌چیز از شما نخواهم پذیرفت تا زمانی که با شما بجنگم، کودکانتان را اسیر کنم و بزرگسالان را بکشم. زیرا من به‌راستی رسول پروردگارم. به پروردگار و پیامبرانش و مسیح، پسر مریم، ایمان بیاورید؛ به‌راستی او کلمه خداست: من به او ایمان دارم که فرستاده خدا بود. پس پیش از آنکه مصیبت به شما برسد، بیایید. من فرستادگانم را به شما توصیه می‌کنم. به حرملة سه پیمانه جو بدهید. و به‌راستی حرملة برای شما شفاعت کرده است. برای من، اگر به خاطر پروردگار و این شفاعت نبود، هیچ پیامی برایتان نمی‌فرستادم تا زمانی که ارتش را ببینید. اما اکنون، اگر از فرستادگان من اطاعت کنید، خدا و محمد و هر که به او تعلق دارد | حامی شما خواهند بود. اکنون فرستادگان من شرحبیل، عبید، حرملة و حریث بن زید هستند. تضمین خدا و محمد، رسول او، با شماست، و اگر تسلیم شوید، درود بر شما. و مردم مکین را به سرزمینشان بازگردانید.»

💢آیا می‌بینید که سخنان محمد به عیله چگونه با سوره توبه، آیه ۲۹ هم‌خوانی دارد؟ به‌طور مسالمت‌آمیز حاکمیت اسلام را بپذیرید، یا کشته شوید و زنان و کودکانتان به بردگی گرفته شوند.
(ادامه فهرست خشونت‌های محمد و خلفا):
• سال دهم هجری: حمله به یمن.
• سال یازدهم هجری: مرگ محمد، ابوبکر به مرتدان حمله کرد تا آن‌ها را به اسلام بازگرداند.
• سال دوازدهم هجری: ابوبکر جنگ علیه مرتدان و حملات به سرزمین‌های غیرمسلمان را ادامه داد.
• سال سیزدهم هجری: مرگ ابوبکر، عمر به سوریه حمله کرد و آن را فتح کرد.
• سال چهاردهم هجری: عمر برای گسترش پادشاهی الله، حاکمیت اسلام، به حملات ادامه داد و کشتار ایرانیان و…..
آیا مفهوم اسلام را درک کردید؟
اسرائیل، پارسیان، عراق و مصر به‌سرعت زیر حملات ارتش‌های مسلمان که به غیرمسلمانان می‌گفتند «اسلام را بپذیرید تا در امان باشید» سقوط کردند.
تاریخ اسلام به ما می‌گوید که خشونت، جنگ، حملات و غارت، بردگی، تجاوز و ترورها هنجار جامعه محمد بودند.

💢نتیجه‌گیری: جهان‌بینی اسلامی: اسلام از شما متنفر است
دستورات و تعالیم محمد در قرآن، حدیث و سیره با اقدامات او که در این منابع شرح داده شده‌اند، تأیید می‌شوند. سخنان و اقدامات او دست در دست هم پیش می‌روند. به‌طور جداگانه یا با هم، جهان‌بینی اسلامی می‌گوید که شما «دیگری» هستید و اگر تسلیم شدن به محمد/الله را رد کنید، دشمن الله هستید و باید با شما جنگید تا بمیرید یا به اسلام تسلیم شوید.
امروزه در سراسر جهان، مسلمانان واقعی و متعهد به روش‌های مختلفی اسلام را بر غیرمسلمانان تحمیل می‌کنند. خشونت ویژگی برجسته کار آن‌هاست. الله مقرر کرده که اسلام باید برتری یابد، پادشاهی او باید بر زمین برقرار شود، و کسانی که در زمین مقاومت می‌کنند باید به‌صورت فیزیکی مجازات شوند.
سخنان و اقدامات محمد اقدامات مردی متمرکز بر صلح نیستند، بلکه اقدامات مردی متمرکز بر فتح‌اند. اسلام از شما متنفر است. وضعیت غیرمسلمانان در کشورهای با اکثریت مسلمان را مشاهده کنید تا جهان‌بینی واقعی اسلام را ببینید و بشنوید.

@islie

🔘 صدایی از قلب آمریکا: چرا مماشات با بنیادگرایی دینی شکست خورده است؟

▪️ برای درک سیاست آینده آمریکا در قبال ایران، تحلیل گزارش‌های استراتژیک کافی نیست؛ باید به صدای مردم و روشنفکران محلی در قلب آمریکا نیز گوش داد. مقاله‌ای از کارل فاولر، استاد بازنشسته، در یک روزنامه محلی در تگزاس، پنجره‌ای به این ذهنیت باز می‌کند. این مقاله، نماینده تفکری است که سیاست را نه پیچیده، که یک نبرد اخلاقی ساده می‌بیند.

▪️ از دیدگاه فاولر، دلارهای اوباما نشانه «ضعف» بود و درست مانند دادن چکسلواکی به هیتلر، تنها به جسورتر شدن طرف مقابل منجر شد. در مقابل، بمب‌های ترامپ، تنها زبانی بود که «حاکمان مستبد» و «بنیادگرایان مذهبی» آن را می‌فهمند. او می‌نویسد: «بنیادگرایی مذهبی برای زندگی ارزشی قائل نیست - نه برای دیگران و نه برای خود.»

▫️چرا این صدا مهم است؟

۱. قدرت «وضوح اخلاقی» در برابر پیچیدگی‌های ژئوپولیتیک
تحلیل فاولر شاید فاقد پیچیدگی‌های دیپلماتیک باشد، اما قدرت آن در «وضوح اخلاقی» آن نهفته است. برای میلیون‌ها نفر در غرب، این یک بازی شطرنج پیچیده نیست؛ بلکه یک تقابل ساده میان ارزش‌های جهان‌شمول و یک ایدئولوژی مبتنی بر نفرت است. وقتی آنها شعار «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» را می‌شنوند، آن را با حافظه تاریخی خود از هولوکاست و دیگر فجایع قرن بیستم مقایسه می‌کنند و هرگونه مماشات را غیرقابل درک و غیرقابل دفاع می‌دانند.

۲. شکست «نظریه بازیگر عقلانی»
این مقاله به طور ناخودآگاه، ضعف یک نظریه مهم در روابط بین‌الملل را نشان می‌دهد: «نظریه بازیگر عقلانی» (Rational Actor Theory). این نظریه فرض می‌کند که دولت‌ها بر اساس محاسبه هزینه و فایده مادی عمل می‌کنند. ارسال پول (یک انگیزه مادی) طبق این نظریه باید ایران را به سمت همکاری سوق می‌داد، اما نداد. چرا؟ چون جمهوری اسلامی یک «بازیگر ایدئولوژیک» است، نه یک بازیگر عقلانی. منطق آن نه بر اساس منافع ملی، که بر اساس یک رسالت انقلابی و بنیادگرایانه استوار است؛ منطقی که برای یک استاد بازنشسته در تگزاس، قابل درک نیست.

۳. صدایی که سیاست را شکل می‌دهد
صدای فاولر، صدای یک فرد نیست؛ پژواک صدای بخش بزرگی از جامعه غربی است که سیاستمداران نمی‌توانند آن را نادیده بگیرند. همین «خشم اخلاقی» عمومی است که به رهبرانی مانند ترامپ، فضای سیاسی لازم برای اتخاذ اقدامات سخت‌گیرانه را می‌دهد و دست حامیان مذاکره و مماشات را می‌بندد. این افکار عمومی، در نهایت به یک نیروی سیاسی قدرتمند تبدیل می‌شود که می‌تواند مسیر تاریخ را تغییر دهد.

🔸 شفافیت اخلاقی (Moral Clarity): این مفهوم، کلید درک این ذهنیت است. در دنیای پیچیده سیاست، جایی که اغلب مرز بین خیر و شر مشخص نیست، روایت‌هایی که یک «شفافیت اخلاقی» مطلق ارائه می‌دهند (ما خوبیم، آنها شیطانند)، قدرت بسیج‌کنندگی فوق‌العاده‌ای دارند. دونالد ترامپ این قدرت را به خوبی درک می‌کند. جمهوری اسلامی با رفتار خود به ترامپ و حامیانش این مجوز را می‌دهد که با وجدانی آسوده، هر اقدام قاطعی را علیه آن توجیه کنند.

🔸 نظریه بازیگر عقلانی (Rational Actor Theory): یکی از نظریه‌های کلیدی در روابط بین‌الملل که فرض می‌کند دولت‌ها به عنوان یک واحد یکپارچه و عقلانی عمل می‌کنند. بر این اساس، یک دولت همیشه گزینه‌ای را انتخاب می‌کند که با کمترین هزینه، بیشترین سود و منفعت (معمولاً امنیت و قدرت) را برایش به ارمغان بیاورد. مشکل این نظریه زمانی آشکار می‌شود که با دولت‌های ایدئولوژیک یا انقلابی روبرو می‌شود. این دولت‌ها ممکن است بر اساس باورهای بنیادین خود، دست به اقداماتی بزنند که از نظر یک ناظر خارجی، کاملاً غیرعقلانی و حتی خودویرانگر به نظر می‌رسد، زیرا «منفعت» را نه به صورت مادی، که به صورت ایدئولوژیک تعریف می‌کنند.

@khod2