🍀 امروز با بیدل
یا علی
🔻
لب بت گر به تصدیق کمالش «یاعلی» گوید
به نوری آشنا گردد، که آرَد کعبه ایمانش
🔺
این بیت بیدل بر سردر آرامگاه منسوب به حضرت علی(ع) در شهر مزارشریف افغانستان درج شده است. شاعر می‌گوید آن حضرت چنان مقام والایی دارد که اگر بت هم لب به تصدیق او بگشاید، با چنان نوری از حقیقت آشنا می‌شود که کعبه هم به او ایمان خواهد آورد. یک اغراق شاعرانۀ بسیار قوی.
من بسیار به کسانی برخورد کرده‌ام که از دیدن شعرهایی در وصف مولا علی در آثار بیدل و دیگر شاعران اهل سنت شگفت‌زده شده‌اند و احیاناً آن را حمل بر تشیع این شاعران کرده‌اند. اما اگر قدری با سلوک اجتماعی و دینی مذاهب مختلف اسلام آشنا شویم، از این که اهالی یک مذهب به آن حضرت ارادت تمام نداشته باشند تعجب می‌کنیم. بسیاری از آنان حتی اگر هم در خلافت ظاهری، حضرت را صاحب اولویت نمی‌دانند، در مقام معنوی و عرفانی، برتر از همه اصحاب حضرت پیامبر(ص) می‌شمارند. مؤید این سخن، نگاه میرزا عبدالقادر بیدل به آن حضرت است. او سه قصیدۀ باشکوه برای آن حضرت سروده و در غزلیات و رباعیاتش تجلیل‌های عظیمی از ایشان دارد که برای هیچ‌یک‌ از اصحاب پیامبر ندارد. این هم یک بیت زیبای دیگر از این شاعر:

موج طوفان می‌زند جوی به دریا متصل‌
جوهر دیگر بود در دست حیدر تیغ را

ما «شمشیر آب‌دار» بسیار شنیده‌ایم. حالا شاعر شمشیر را به اعتبار «آب داشتن» آن به جوی تشبیه کرده است، ولی می‌گوید این جوی اگر آبرویی دارد، از دریایی است که به آن وصل است، یعنی وجود شریف آن حضرت. به همین دلیل است که شمشیر فقط در دست علی است که این جوهره را دارد.

#خانه_آینه
#امروز_با_بیدل
#یا_علی
@khanehayeneh

✳️ قوالی «حق‌علی»
اجرای توأم با راگ
🔸 نصرت فتح‌علی خان
@mkazemkazemi

شش نسخۀ قوالی حق‌علی را منتشر کردیم. حالا نوبت به قوالی «علی مولا» می‌رسد که شهرتش از آن یکی کمتر نیست. از این قوالی دو نسخه بیشتر ندارم. 👇

✳️ قوالی «علی مولا»
اجرای توأم با گیتار
🔸 نصرت فتح‌علی خان
@mkazemkazemi

✳️ قوالی «علی مولا»
اجرای توأم با شعرهای اردو
🔸 نصرت فتح‌علی خان
@mkazemkazemi

کانون شعر و ادب دانشگاه امیرکبیر برگزار می‌کند:

«سومین جشنواره‌ی ادبی هفت»

اطلاعات بیشتر و ارتباط با ما:
@Adabi_AUT_admin
‌

باسلام خدمت همه‌ی دوستان عزیز، داستان نویسان و داستان‌دوستان و داستان‌خوانان و ناقدان و... تمام کسانی که در سرزمین پهناور فارس پراکنده‌اند و برای گسترش فرهنگ اصیل ایرانی-اسلامی با هنر نویسندگی‌شان گامی گاه کوتاه و گاه بلند برمی‌دارند.
باتوجه به حضور تعدادی از اساتید داستان‌نویسی مطرح کشور در استان فارس و نیز راحتی ارتباط در فضای مجازی و آسان‌شدن فراگیری از این بزرگواران و بهره‌بردن نوقلمانی چون من از ایشان؛ تصمیم به راه‌اندازی گروه انجمن داستان کتیبه کردم.
البته پیش از این استاد اکبر صحرایی زحمت گروهی را کشیده بودند که با بی‌مهری‌هایی مواجه شدند و من با کسب اجازه از ایشان این گروه را راه‌اندازی کردم. امیدوارم هرقدر هم تعداد اندک باشد اما کسانی که به نوشتن و آموختن علاقه‌مندند به ما بپیوندند و جمع نیکی را داشته باشیم.

لینک گروه :

https://t.me/joinchat/BITsTxKqxl5_BHzkI2p5pg

با سپاس
مرضیه مرادی

از کلید «کنترل + منها» برای تایپ نیم‌فاصله استفاده نکنید. آنچه به این وسیله تایپ می‌شود، نیم‌فاصله نیست، بلکه چیزی دیگر است. در تصویر توضیح داده‌ام.
#نیم_فاصله
#آموزشی_کاظمی
@asarkazemi

در پیوست به یادداشت قبل، اگر در تنظیمات ورد این قسمت را تیک بزنید، آن نیم‌فاصلۀ چکشی یا همان «اوپشنال هایفن» را همیشه در متن شما نشان می‌دهد، حتی اگر حالت نمایش کاراکترهای پنهان متن، فعال نباشد.

🔸 رونمایی از هشت کتاب مشاهیر ادب خراسان
جمعه ساعت ۱۷
آرامگاه فردوسی.
حرکت به سمت آرامگاه ساعت ۱۶ از:
🔹 میدان فردوسی
🔹بولوار هاشمیه، حوزه هنری خراسان رضوی
🔹بولوار شهید مدرس، شهید مدرس ۴ حسینیه هنر

هشت کتاب سلسلۀ «مشاهیر ادب خراسان» که قرار است در برنامۀ امروز در آرامگاه فردوسی رونمایی شوند. جزئیات جلسه در پست قبل درج شده است.

کارگاه آموزشی این دیزاین به وسیله محمدکاظم کاظمی.
شرح در پست بعد. 👇

🔹 جلسۀ کارگاه آموزشی برنامه ادوب این دیزاین در قطب علمی دانشکده ادبیات مشهد.
دانشگاه اگر با این برنامه آشنا شود کار کتاب آرایان دانشگاهی آسان تر می شود. بسیار کارها را در ورد صفحه آرایی می کنند با مشقت تمام، در حالی که با این دیزاین بسیار آسان تر است.
این دوره به صورت شش جلسۀ چهارساعتی، از سوی قطب علمی فردوسی و شاهنامه، و موسسۀ ادب آگهان فردوسی برگزار می شود و اولین جلسۀ آن پنج‌شنبه ۲۳ فروردین بود. احتمالا پیوستن از جلسه بعد هم به آن امکان دارد.
در این مورد می شود یا خانم فهیمه حسین زاده تماس بگیرید:
@Fahimehoseynzade57

با سلام و تبریک سال نو خدمت دبیران و اعضای فعال انجمن‌ها؛ 🍃🌷

🔊 و اما خبر خوب اینکه:

وبسایت 🔺"سامانه‌ی جامع امور انجمن‌های ادبی"🔺برای شناسه‌دار شدن، ساماندهی و حمایت از انجمن‌های ادبی سراسر کشور با آدرس hlclubs.ir راه‌اندازی شده.

"دبیر" هر انجمن می‌تونه توی این سامانه با کدملی خودش ثبت‌نام اولیه رو انجام بده.
بعد از اتمام این مرحله شما وارد پروفایل انجمن‌تون میشید.
برای دریافت شناسه و استفاده از بخش‌های مختلف باید مدارکی که در سایت قید شده رو در اولین فرصت تهیه و در سایت بارگذاری کنید.

بعد از بررسی مدارک شما و تایید اونها در کارگروه ویژه‌ی اعطای شناسه، شما یک انجمن شناسه‌دار خواهید داشت که از سوی "معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی" مورد تایید و فعالیت‌هاش مورد حمایت خواهد بود.

📌 در هر بخشی از مراحل ثبت‌نام دچار مشکل شدید از طرق زیر با ما تماس بگیرید:

📨 تلگرام:
علی اسفندیاری @ali_esfandyari
معید داستان @Moeiddastan
علی ایلنت @ali_ilnet


☎️ تلفن:
021-88300824 داخلی‌های 203، 207 و 208


🇮🇷 بنیاد شعر و ادبیات داستانی

اطلاعیه‌ای از بنیاد شعر و ادبیات داستانی. 👆

شرایط سماورسازی. خیلی خوشم آمد به خصوص بند اول آن. کاش من هم می توانستم ای کاش... 😢

من به عنوان ویراستار حق ندارم در این عبارت تصرف کنم، و تصرف هم نمی‌کنم. ولی دوستان گرامی، این عبارت درست نیست. این یک خطا و بلکه یک دروغ تاریخی است. در پست بعد توضیح می‌دهم.

🔹 جدا شدن افغانستان از ایران در عصر قاجار، یک غلط مشهور تاریخی
🔸 محمدکاظم کاظمی

در ایران معروف است که در عصر قاجاریه و در جریان محاصرۀ هرات (۱۲۳۵ ش) افغانستان از ایران جدا شد. این خطایی بزرگ است و یکسره تکرار می‌شود. حقیقت این است که در آن زمان فقط شهر هرات از تسلط ایران خارج شد و آن هم همیشه در تصرف ایران نبود. در آن زمان‌ها افغانستان حکومت مستقلی داشت که همان حکومت درانی (۱۱۲۴ - ۱۲۱۸ ش) و سپس خاندان محمدزایی (۱۲۱۸ - ۱۳۵۷ ش) بود و این دولت‌ها جزء دولت ایران یا دست‌نشاندۀ آن نبودند.

جالب است که همین کسانی که می‌گویند در سال ۱۲۳۵ ش افغانستان از ایران جدا شد، قیام هوتکی‌ها و تصرف اصفهان به دست محمود هوتکی (۱۰۹۵ ش) را یک تهاجم خارجی می‌دانند. خوب اگر افغانستان تا آن زمان بخشی از ایران بوده، پس چرا هوتکی‌ها را یک سلسلۀ ایرانی همانند صفوی‌ها و زندی‌ها و افشاری‌ها و قاجاری‌ها نمی‌دانید؟ اگر این طور است، پس این تهاجم خارجی نیست.

بگذارید قضیه را با یک توصیف بسیار اجمالی از جغرافیای تاریخی افغانستان شرح دهم. البته همین‌جا این را بگویم که در این تردیدی نیست که ایران نام کهن همه این سرزمین‌ها بوده و آن ایران بزرگ تاریخی و فرهنگی، همه این قلمرو را در بر می‌گیرد. با این تلقی از «ایران فرهنگی قدیم» ما هم موافقیم و افغانستان و بسیاری از مناطق دیگر را نیز بخشی از آن ایران می‌شماریم. ولی به نظر ما فرقی است بین آن ایران بزرگ تاریخی و مرزهای سیاسی کنونی ایران. و تطبیق این دو بر هم درست نیست.
موضوع دیگری که باید یادآوری کنم این است که ما هم می‌پذیریم که نام کشور «افغانستان» سابقۀ درازی ندارد و در واقع نام یک قوم است که به جبر تاریخ بر این کشور گذاشته شده و بسیاری از مردم افغانستان با این نام‌گذاری موافق نیستند. بسیاری از ما، نام «خراسان» را برای این کشور شایسته‌تر می‌شماریم و حتی بعضی‌ها برآن‌اند که نام کشور ما هم باید ایران می‌بود، یا لااقل با نام ایران تاریخی پیوندی می‌داشت.

به هر حال تا تهاجم مغول و سپس تیمور که اصلاً کشورها به شکل کنونی وجود نداشتند. از بعد تیمور، در افغانستان تیموریان هرات تسلط یافتند و در ایران صفویان و در هندوستان گورکانیان. بعد از سقوط تیموریان، افغانستان کنونی حکومت مستقلی نداشت، بلکه بین سه دولت صفویان، شیبانیان ماوراءالنهر و گورکانیان هندوستان تقسیم شده بود. در این مدت فقط بخش غربی افغانستان در تصرف صفویان بود که آن هم از ظهور هوتکیان به بعد به تدریج از تصرف آنان خارج شد و فقط هرات و نوار غربی باقی ماند که آن هم بعداً به دست ابدالیان افتاد.

پس تنها در یک مقطع زمان، یعنی از اوایل دورۀ‌ صفوی تا قیام هوتکیان در زمان شاه حسین صفوی، بخش‌های غربی افغانستان در تصرف دولت ایران بود و بس. بخش‌های شرقی در تصرف گورکانیان هند بود و شمال در تصرف شیبانیان ماوراءالنهر. و همه آنچه به نام «وابستگی افغانستان به ایران» معروف است، همین دورۀ کوتاه و همین قلمرو محدود است.

با ظهور نادر افشار، هوتکیان از اصفهان رانده شدند و سپس همه افغانستان و هندوستان برای مدتی کوتاه به دست نادر افشار افتاد. ولی با کشته شدن او (۱۱۲۶ ش) یکی از سرداران او به نام احمدشاه ابدالی در قندهار اعلام حکومت کرد و از آن پس نه تنها همۀ افغانستان کنونی، بلکه بخش‌هایی از ماوراءالنهر و پاکستان و هندوستان و کشمیر و بخش هایی از خراسان ایران هم تحت تسلط حکومت ابدالی بود. و این حکومت ابدالی هیچ‌گاه تحت تسلط دولت قاجار نبود، بلکه حتی با هم درگیر بودند.

سال‌ها بعد از احمدشاه درانی، بر اثر اختلاف‌هایی که در بین نوادگان او و سرداران محمدزایی رخ داد، هرات چند بار بین حکومت ایران و افغانستان دست به دست شد و در آخرین نوبت، به دست دولت افغانستان افتاد (۱۲۳۵ ش) که همین واقعه را در ایران به نام «جدایی افغانستان از ایران» می‌شناسند و حالا می‌بینید که چقدر خطای بزرگی است.

به هر حال باز هم این را تکرار کنم که بحث من چالش‌های سیاسی نیست، بلکه به یک خطای تاریخی اعتراض دارم و از همه دوستان بصیر و آگاه ایرانی خود دعوت می‌کنم که مانع رواج این خطا شوند.
#افغانستان
#جدا_شدن_افغانستان_از_ایران
#خطای_تاریخی
@mkazemkazemi

خوشه‌هایی از فارسی افغانستان. 👇

💎 نرگسانه
🔻 خیر است
نرگس: مامان، کاری ره که گفته بودی انجام بدهم نتوانستم تمام کنم.
مامان: خیره عزیزم
نرگس: مامان راستی، کتاب علومم ره در مدرسه جا گذاشتم.
مامان: خیر است جان مادر
نرگس: مامان این «خیر است» چیه؟ فقط تو این جمله رو می‌گی!
مامان: «خیر است یا خیره» در گفتار مردم افغانستان به خصوص کابل به معنی «اشکال ندارد_ عیب ندارد» به کار میره. ولی به نظرم «خیر است» خیلی قشنگ‌تره و مفهوم بهتری را به افراد منتقل می‌کنه. حس بهتری هم داره. این طور نیست؟
نرگس: دقیقاً. پس «خیره» که مشق‌هایمه ننویسم 😊؟
مامان: نه اصلاً هم خیر نیست. برو مشق‌هایته نوشته کو شوخک.😘

#خیر_است
#اشکال_ندارد
#عیب_ندارد
@zaynabbayat