کانال محمدکاظم کاظمی

‍ ‍ 💎 بزرگ مردا که تو بودی
🔻زینب بیات

امروز یازدهمین سالگرد درگذشت حاج محمدعلی کاظمی پدر بزرگوار همسرم محمد کاظم کاظمی است.
چه خاطرات خوبی ازش دارم.
خاطراتی که در ذهنم ریشه دوانده اند و گرد و غبار زمان نمی تواند آنها را محو کند.
مردی با هوش و ذکاوت و تدبیر، مهربان و خوش گفتار، خوش تیپ و مرتب و اهل آداب معاشرت، طرفدار حق و حقیقت، گشاده دست و اهل خیر و به دنبال گره گشایی از کار مردم....
گاهی که بین عده ای از هموطنان ما اختلافی در می گرفت. یکی از اولین کسانی که برای حل مسأله پا پیش می گذاشت. حاج محمد علی کاظمی بود‌.
در بین مردم محبوب بود و همچنان ذکر خیرشان در بین مردم جاری است. به قول یکی از اقوام که می گوید:
«یادشان بخیر، فکر نمی‌کنم از مصاحبت و همنشینی با هیچکسی به اندازه آقای کاظمی لذت برده باشم. کمتر کسی را دیده ام که به اندازه آقای کاظمی آداب معاشرت بداند.»
نظم و انضباط در همه کارها از کارهای بزرگ تا جزیی ترین مسایل بسیار برای شان اهمیت داشت. صدای شان همیشه در گوشم هست که به بچه ها می گفتند: بَچِم کفش هایتان را جفت یک کنار دربیارین.
خانه ما طبقه بالا و پایین بود. می توانستم زود زود بهشان سربزنم. اگر روزی مرا نمی دیدند. نگران حالم می شدند و امکان نداشت به دیدنم نیایند و احوالم را نپرسند. یک روز رفتم دیدم در آشپزخانه می خواهند اجاق گاز را تمیز کنند. گفتم پدرجان، اجاق گاز که تمیز است.
یک نقطه ی کوچک سیاه را به من نشان دادند.
گفتم: این که چیزی نیست. بعدش هم اجازه بدین من تمیز کنم.
گفتند: بچم همین یک نقطه سیاه برای من یک خلجان روحی ست.
این جمله در ذهنم ماند: « همین یک نقطه سیاه برایم یک خلجان روحی است.»
چقدر سپید باید باشی که حتی یک نقطه ی سیاه کوچک را تحمل نتوانی. و تبدیل شوی به مجموعه‌ای از خاطرات خوب، که هرچه بهش فکر کنی حتی یک خاطره ناخوشایند در ذهنت نگذاشته باشد. نه یک رفتار نامناسب و نه کلامی که دلت را آزرده باشد.
حتی حالا که نیستی وقتی به تو فکر می کنم حس خوبی می دهی.
از بین فرزندانم ساره بیشترین توفیق را در گذراندن دوران کودکی کنار پدربزرگ داشت.
او برایش تنها پدربزرگ نبود. معلم هم بود و هم بازی.
یک روز یادم هست. ساره نقش زیبای خفته را در بازی گرفته بود و پدربزرگ شده بود شاهزاده جوان که می خواست با یک بوسه او را از خواب بیدار کند.
در بین فرزندانم تنها نرگس از دیدار پدربزرگ محروم ماند. حسرتی بزرگ برای نرگس کوچک.
سالی که نرگس قرار به دنیا آمدن داشت پدربزرگ قرار رفتن داشت. حالا یازده سال است که پدربزرگ رفته است و نرگس در آستانه‌ی یازده سالگی با زبان هنر با پدر بزرگ حرف می زند. و چهره‌ی پدربزرگ را طراحی کرده است.
روح شان شاد و یادشان گرامی
🌸🌸🌸🌸

@zaynabbayat

124 views17:47