🔹 کار شب‌پا
ماه می‌تابد، رود است آرام
بر سر شاخۀ اوجا، تیرنگ
دُم بیاویخته، در خواب فرورفته، ولی در آیش
کار شب‌پا نه هنوز است تمام
(نیمایوشیج)
#داوری_شعر
#محمدکاظم_کاظمی
@mkazemkazemi

🔹 ارث شیرین پدر
محمدکاظم کاظمی

هیچ وقت نتوانستم کاری را سرهم‌بندی کنم. در تنگنای وقت هستم. سه شب پیاپی است تا صبح بیدارم برای خواندن حدود صدها شعر و چند ده کتاب. در داوری‌های شعر، دوستانی را دیده‌ام که این همه شعر را دو سه ساعته تمام می‌کنند و بعد با آسودگی سیگار می‌کشند.
وقتی در یکی از جشنواره‌های کشوری، دیدم که دو سه ساعته سرنوشت جشنواره را مشخص کردند، حیرت کردم. من ساعت‌ها فقط برای بازخوانی نهایی وقت می‌گذارم. یک بار همه شعرها را می‌خوانم. سی چهل شعر برتر را جدا می‌کنم و بدون توجه به داوری اولی، امتیاز می‌دهم. از این دو مرحله میانگین می‌گیرم و بر آن اساس، ده پانزده شعر ممتاز را جدا می‌کنم. در هر نوبت به شعرها نمره می‌دهم و باز این نمره‌هایم را مقایسه می‌کنم. اگر فاصلۀ نمرات با نوبت قبلی زیاد بود، باز شعرهای برتر را سه باره می‌خوانم و... تا جایی که نمراتم به یک وضع ثابت می‌رسد. این نمرات در یک جدول اکسل یادداشت می‌شود و مرتب می‌شود. آنگاه به متولیان جشنواره ارسال می‌شود.
و تا چنین نکنم، آرامش ندارم. بگذریم از این که باز هم آرامش ندارم، چون ممکن است اصلاً با هم بازخوانی‌های متعدد تشخیص من درست نبوده باشد. درست است که از نظر خودم شعرها را دقیق خوانده‌ام، ولی ممکن است سلیقه‌ام اثر گذاشته باشد. به همین دلیل گاهی شعرهای برتر را به دیگران می‌فرستم و نظر آن‌ها را هم جویا می‌شوم.
و در این مدت به خانواده‌ام کمتر می‌رسم. همه خرید بازار و کارهای خانه به دوش همسر می‌افتد و تازه او در داوری هم کمکم می‌کند، چون شاعر و شعرشناس است.
آشکارا حس می‌کنم که گاهی به بچه‌ها کمتر می‌رسم؛ سؤالات درسی‌شان را با بی‌حوصلگی جواب می‌دهم؛ به مهمان‌ها سر نمی‌زنم، ورزش و تفریح و تلویزیون و امثال این‌ها که غالباً‌ از زندگی‌ام غایب است.
▪️
وقتی درنگ می‌کنم، می‌دانم که این‌همه از کجاست، ارثی که از پدر به من رسیده است، احساس مسئولیت نسبت به کار، و فدا کردن همه چیز برای کار.
چندی پیش نهمین سالگرد درگذشت او بود. و من هر لحظه حس می‌کنم که او اگر خانه و ملک و باغ و زمین برایم نگذاشت، همین تعهد نسبت به کار را گذاشت و این به دنیایی می‌ارزد.
کسی که این خصوصیت را به ارث برده است، گاهی بر خود سخت می‌گیرد، ولی این سختی لذت دارد، «لذتِ رضایت از کار»

#داوری
#محمدکاظم_کاظمی
#محمدعلی_کاظمی
@mkazemkazemi