۲۱ اسفند در تقویم ایرانی #روز_نظامی_گنجوی شاعر و داستان سرای سده ششم هجری است.

🔺او را یکی از پیشکسوتان داستان‌سرایی در ادبیات فارسی می‌دانند. مهمترین اثر نظامی پنج گنج یا خمسه است/

#اخبار_معلم 👇🏻🍃

💠 @moalempress1

#روز_معلم_1403

دنیای جدید و برخی مشکلات معلمی در ایران

فروغ تیموریان/ روزنامه شرق/ 13 اردیبهشت 1403

🔻معلم به عنوان محور اجرای سند تحول و موتور محرکه رشد و پیشرفت کشور جایگاهی رفیع و ممتاز دارد و بر اساس آیات قرآن و روایات مورد احترام و شایسته تکریم و قدردانی است . راه توسعه همه جانبه و پایدار و حتی امنیت کشوری و لشگری از طریق آموزش و پرورش پویا و کارآمد میسر است. ولی ایکاش از طرف مسئولین آموزش و پرورش و دولتمردان دست از شعار و وعده و وعیدها برداشته شود و در عمل، آموزش و پرورش و مسائل و مشکلات معلمان در اولویت قرار گیرد.

🔻حتما همه معلمان در این زمان و در قرن بیست و یکم وقتی به عنوان یک معلم در کلاس درس و در بین دانش آموزان از مقطع ابتدایی گرفته تا بالاتر می روند، متوجه تغییر و تحول بزرگی که از نظر فرهنگی در قشر دانش آموز و خانواده‌های آنان اتفاق افتاده خواهند شد. دانش آموز امروز آگاه و به روز است، مطالبه گر است و هر حرفی یا مطلبی را بدون دلیل و برهان نمی‌پذیرد، به دنبال گفتگو و چالش است، در دنیای مدرن به سر می‌برد، با تمام دنیا ارتباط دارد، در دهکده جهانی زندگی می‌کند و فاصله زمانی و مکانی خبرها را در کوتاهترین زمان از دورترین مکانها دریافت می‌کند، به انواع اپلیکیشن‌ها و ربات‌ها دسترسی دارد، استفاده از هوش مصنوعی به جای معلم و پاسخ به سوالاتش، کارش را راحت کرده است، با دین و مذهب با رویکردی جدید برخورد می کند. بحران‌های معنوی‌اش را  پشت سر می گذارد و نیازی به توضیحات ساده و متعصبانه معلم نمی‌بیند. با مذهب و شریعت به شیوه خودش برخورد می‌کند و از این روش خوشحال است و با خدایش، با زبان و شیوه خودش راز و نیاز می‌کند و به حرف منِ معلم در کلاس توجهی نمی‌کند ... توجیه‌هات خودش را دارد و گاهی طرف گفتگوی معلمش نمی‌شود، چون احساس می کند شاید بیشتر از معلم نداند، اما اندازه او می‌فهممد و ...
🔻اینها را گفتم تا مشخص کنم که امروز منِ معلم با چه نسلی در ارتباط هستم و مخاطب من چه کسی است. من معلم چه دارم برای مطرح کردن خویش، معلمی که از طرف نهاد مربوط به خودش، یعنی آموزش و پرورش و متولیان این مجموعه، حمایت نمی‌شود و هزار و یک دغدغه دارد، چطور می تواند پابه پای این نسل حرکت کند؟ دانش آموز امروز ظاهر آراسته و تمیز و زیبای معلم برایش اولویت است، و این اولویت دادن اشتباه هم نیست، در تمام دنیا این امر یکی از اصول آموزش بصری است. ولی کدام معلم با در آمد و حقوق اندک خود می‌تواند به سر و وضعش برسد و یا از لباسهای مناسب، نه برند و یا گران، استفاده کند؟ و یا فرصت مطالعه و پر بار کردن اندوخته‌هایش را دارد؟  بسکه باید بدود تا ساده ترین و ضروریترین نیازهای زندگی‌اش را برآورده کند! دیگر چه رمقی از نظر جسمی و روحی برایش باقی می‌ماند؟

🔻وقتی معلم شاهد در آمدهای نجومی و امکاناتی که در رده‌های بالای آموزش و پرورش و یا مشاغل دیگر هست و شدت تبعیض و نبود عدالت را در درآمد خودش و دیگران می بیند، چه انگیزه ای برای رفتن به کلاس درس دارد؟ یا چگونه و با چه زبانی می‌تواند دانش آموزش را ترغیب به شرکت در آزمون فرهنگیان و معلم شدن بکند؟

🔻آیا زمان آن نرسیده که به مشکلات معلمان به شکل جدی و محکم رسیدگی شود؟ آیا آموزش و پرورش و وزیرانی که یکی پس از دیگری کرسی وزارت را به یکدیگر تحویل می‌دهند نمی‌توانند دست از رفتارها و گفتارهای شعارگونه بردارند و بطور جدی به دنبال مطالبات معلمان خود باشند؟ بازنشستگان چه؟ مجموعه‌ای که هم اکنون معلمان بسیاری از مدرسه‌ها را تشکیل می دهند؟

🔻به نظر می‌رسد که هر سال در آستانه روز معلم آموزش و پرورش به تکه کاغذی به نام تقدیر نامه اکتفا می‌کند و جایزه مختصری به معلمان نمونه می‌دهد و تا سال دیگر می‌رود به دیار فراموشی!

خسته شدیم بسکه گفتیم و کسی به فریادمان نرسید ... به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده خویش!

یادداشت در روزنامه را اینجا ببینید.

#روز_معلم_1403

در جا زدن خواسته‌های معلمان پس از دهه‌ها تلاش صنفی

محمدرضا نیک‌نژاد/ صفحه نخست روزنامه همدلی/ 12 اردیبهشت 1403

12 اردیبهشت 1340 است و  معلمان به خاطر لایحه بودجه‌ای که در آن افزایش دستمزد مورد درخواست فرهنگیان اعمال نشده، دست به اعتراض‌های آشتی‌جویانه گسترده‌ای زده‌اند. آن‌چه بیش از روزهای پیش به چشم می‌آید شمار چشمگیرخانم ‌معلم‌هاست که در گوشه‌ای از میدان بهارستان تهران ایستاده‌اند و گاه‌گداری شعارهای صنفی سر می‌دهند. آقا معلم‌ها در برابر ساختمان مجلس ایستاده و شعارهای تندتری می‌دهند. نیروهای امنیتی نیز در برابر ساختمان مجلس به ردیف ایستاده و برخی نیز در کنار ماشین‌های آب‌پاش آماده باشند. با بیشتر‌شدن شمار معلمان، تنش در میدان افزایش می‌یابد، شعارها تندتر می‌شود و درگیری بالا می‌گیرد. ماشین‌های آب‌پاش وارد کارزار می‌شوند و برای پراکندن معلمان کار خود را آغاز می‌کنند. جنگ و گریزی در میدان درگرفته است و خانم‌معلمان هم دست به کار می‌شوند و در درگیری‌ها شرکت می‌کنند. یکی از ماشین‌های آب‌پاش به سوی آن‌ها می‌رود و به آن‌ها آب می‌پاشد. این کار آقا معلم‌ها را به خشم می‌آورد و سبب حمله آن‌ها به ماشین و مامورهای آن می‌شود. یکی دو تن از معلمان بر روی ماشین می‌جهند و آب را به سوی نیروهای امنیتی می‌گیرند.

این کار شجاعانه «سرگرد ناصر شهرستانی» فرمانده پاسگاه بهارستان را از کوره به در می‌کند. او به سوی ماشین آب پاش یورش می‌برد و با تفنگ کمری‌اش چندین تیر شلیک می‌کند. در دم خون، سنگ فرش‌های میدان را رنگین می‌کند و چند تن از آموزگاران نقش بر زمین می‌شوند. پس از چند ساعت یکی از آن‌ها به نام «دکتر ابوالحسن خانعلی» دبیر فلسفه دبیرستان جامی، جان خود را از دست می‌دهد. این رویداد، اعتراض‌ها را دامنه‌دارتر و مدارس را چندین هفته تعطیل می‌کند و فشارهای سیاسی، سبب سقوط دولت می‌شود. دولت تازه، یکی از سرکرده‌های فرهنگیان، به نام محمد درخشش، را به وزارت آموزش‌و‌پرورش برمی‌گزیند. از آن پس دوازدهم اردیبهشت، روز معلم نام‌گذاری می‌شود و تا چند سال فرهنگیان، روز شهادت «خانعلی» و روز پیروزی بزرگ خویش را گرامی می‌دارند. اما با گذشت زمان و حساسیت حکومت شاه به آن رویداد و فشارهای امنیتی، این روز به آرامی از تقویم‌های رسمی پاک شد. اما شلیک یک تیر در واپسین دقیقه‌های یازدهم اردیبهشت 1358 این روز را در تقویم‌های رسمی کشور برگرداند. هنگامی که آیت‌الله مطهری، از رهبران نامی انقلاب اسلامی، از دیدار با برخی از رهبران انقلاب باز می‌گشت به ضرب گلوله جان باخت و از آن پس روز و هفته معلم به رسمیت شناخته شد.

اما رویدادهای دوازدهم اردیبهشتِ سال چهل نخستین کنش ثبت شده صنفی آموزگاران در تاریخ نیست. نخستین اعتراض صنفی فرهنگیان پس از مشروطیت و در سال 1300 بود که در اعتراض به عدم پرداخت شش ماهه حقوق انجام گرفت. دومین کنش گروهی فرهنگیان در فروردین 1331 با عنوان «نخستین کنفرانس کشوری آموزگاران ایران» زیر فشارهای اداری فراوان در تهران برگزار شد. اما با روی کار آمدن دولت کودتا و چیرگی گام به گام حکومت شاه، فرهنگیان مانند دیگر گروه های اجتماعی چندان فرصتی برای چنین کنش‌های مدنی- تشکیلاتی را نیافتند تا 12 اردیبهشت سال 40.
پس از انقلاب 57 نیز با توجه به درگیری‌های سال‌های نخست و جنگ تا اندازه‌ی فراوانی پیگیری‌های صنفی معلمان را به محاق برد. اما هم گام با پویا شدن جامعه ایران در دهه هفتاد، معلمان نیز دوباره پا به میدان گذاردند و همچنان خواسته‌های صنفی خود را پیگیری کردند.

اما نکته اندیشه برانگیز در کنش‌های چندین دهه‌ای معلمان آن است که با گذشت زمان شوربختانه کیفت و کمیت خواسته‌های آنان چندان تفاوتی نکرده‌ چراکه از سوی فرادستان پاسخ درخوری نیافته‌است. برای نمونه بررسی قطعنامه اقتصادی «نخستین کنفرانس کشوری آموزگاران ایران» به طنز تلخ و شگفتی بر می‌خوریم! در این قطعنامه می‌بینیم که بسیاری از خواسته‌های اقتصادی فرهنگیان پس از 72 سال همچنان تا امروز پا برجا هستند و این همانندی نشان می‌دهد که آموزش در کشور در این زمینه دچار سکونی خطرخیز است. با هشدار جدی به دست‌اندرکاران برای پیگیری خواسته‌های این گروه اجتماعی تاثیر گذار، یادداشت را با آوردن 5 بند این قطعنامه پایان می‌دهم.

- تصویب و اجرای فوری آیین‌نامه خدمات فنی معلمین و تقلیل ساعات کار آنان

- بالابردن اِشل حقوق معلمین به‌طوری‌که حداقل حقوق آنان 2500 ریال باشد و ...

- پرداخت اضافات و ترفیعات سال‌های 27-28-29-30

- تصویب فوری لایحه اصلاحی قانون آموزش و پرورش همگانی با توجه به پیشنهاد منطقی فارغ التحصیلان دانشسراهای ایران(معلمان)

- تبدیل قرارداد کنونی بیمه(که برآورنده حوائج فرهنگیان نیست) به‌قرارداد آبرومندی که مفید به‌حال آنان باشد... و اجرای بیمه خانوادگی فرهنگیان در سراسر کشور.

#روز_معلم_1403

احترام به قامت معلمی در اعتراضات صنفی

نرگس ملک‌زاده، روزنامه شرق، 12 اردیبهشت 1403

🔻جایگاه و اهمیت شغل معلمی به آن جهت است که حرفه‌ای است که آورده اجتماعی به همراه دارد و فقط از منظر اقتصادی به آن نگریسته نمی‌شود و بی‌دلیل نیست که تکریم معلم تکریم جامعه است. اینکه در جامعه‌ای زمینه ایجاد تغییرات فراهم شود و بستری تکامل یا حتی تغییر یابد بدون شک یکی از مکان‌هایی که می‌تواند مبدأ جریان‌سازی باشد، مدرسه است.

🔻برای مدرسه خود به‌تنهایی نمی‌توان قابلیت اثرگذاری اجتماعی قائل بود، آنچه در روح مدرسه دمیده می‌شود، تعامل گروه همسالان با یکدیگر و در مرحله بعدی ارتباط معلم با دانش‌آموزان است. تصور کنید این زنجیر در مدرسه پیوند خورده و در جامعه زنجیرها به هم‌ پیوسته شود، آیا می‌توان این همیت را گسست؟! پس در‌واقع معلمان با توجه به نوع نگاهشان می‌توانند یکی از جریان‌سازترین شغل‌ها در جهت تقویت یا تهدید برای اجتماعی باشند که در خدمت سیاست است.

🔻با توجه به این اثرگذاری سال‌هاست که معلمان مورد بی‌مهری مسئولان قرار گرفته‌اند و البته هر جایی نیاز به حضورشان بود جایشان در لفظ و لغت بالای سر و در بقیه موارد از کم‌توجه‌ترین کارمندان دولت بوده‌اند و مصداق این بی‌مهری‌ها فراوان و بسیار عیان است.

🔻در کنار سختی‌های ریز و درشت معلمی که در این سال‌ها کم هم نبوده است، معلمان جزء پیشروترین مشاغل در اعتراضات صنفی بوده‌اند. مبدأ شکل‌گیری این اعتراضات مشکلاتی است که گریبان نظام آموزشی ما را گرفته است، اعتراضات معقول و منطقی که وجود آنها نشان از دلواپسی معلمان نسبت به آینده کشور دارد. شاید نگاه بیرونی به این اعتراضات و تجمعات صنفی نگاه معیشت‌محور باشد اما کسانی که نزدیک‌تر پیگیر این مطالبه‌گری معلمان هستند به این یقین رسیده‌اند که در لیست خواسته‌های معلمان موارد دیگری نیز وجود دارد که منفعت از نظام آموزشی به سمت نظام اجتماعی ما گسیل شده است. توجه ویژه معلمان به کیفیت آموزشی سبب تمایز اعتراضات معلمان با دیگر اصناف شده است، پیشران‌بودن یکی از امیدواری‌های نظام آموزشی و به تبع آن نظام اجتماعی است.

🔻روشن است که خواست معلم بدون توجه به خواسته‌های دانش‌آموزان و اولیا نیست. متأسفانه در این سال‌ها که کنشگری معلمان قوت گرفته است، به موازات گسترش این کنشگری، مواجهه و تقابل با آن، شدت گرفته است.

🔻زیاده‌خواهی نیست اگر معلمان خواهان کاهش تقابل با مطالبه‌گری‌های صنفی خود باشند و بخواهند منطقی و در چارچوب، از قدرت خود بهره بگیرند نه اینکه قدرت، منطق آنها باشد و این منطق نادرست. خواست زیادی نیست که به اصل ۲۷ قانونی اساسی کشور یعنی «تشکیل اجتماعات و راه‌پیمایی‌ها، بدون حمل‌ سلاح‌، به شرط آنکه مخل به مبانی اسلام نباشد آزاد است‌»، نگاه محدودکننده نداشته باشند.

🔻 اصل حمایت‌کننده قانون اساسی را با قوانین سخت‌گیرانه تفسیر نکند. امیدواری معلمان این است که نام و تقدیر از معلم فقط به یک روز محدود نشود و معلم همیشه در قامت معلمی مورد احترام قرار گیرد. بدون شک این شنوابودن مهم‌ترین خواسته همکاران از کاربه‌دستان نا‌کاربلد است. عملکرد ناصواب به معلمان و کنشگری آنها شکاف اعتماد ترک‌خورده را بیشتر خواهد کرد و تلنگری آن را خواهد شکست که دیگر هیچ بند‌زنی توان بند‌زدن آن را نخواهد داشت. نیکوترین تقدیر از مقام و منزلت معلم زمانی است که قامت استوار معلمی در اعتراضات صنفی معلمان خمیده نشود که صدالبته خمیدگی در کار نیست، چون ریشه در خاک عمیق است.

آدرس یادداشت در روزنامه

#روز_معلم_1403

معلم و تعارض‌های هویتی دانش آموز

عبدالجلیل کریم پور/ روزنامه شرق/ 12 اردیبهشت 1403

🔻با تمرکز بر معنی هویت، که شناخت همه جانبه از خود را در بر‌می‌گیرد و این پرسش که دانش آموز چه تعریفی از هویت خویش دارد؟ و مدرسه و معلم در شکل‌گیری هویت اجتماعی او تا چه اندازه موفق بوده؟ پرسش‌هایی است که پاسخ آن‌ها می‌تواند جایگاه نظام آموزشی را به عنوان متولی اصلی این مهم، مورد بررسی قرار دهد.

🔻آن چه در همین ابتدا می‌شود به عنوان مولفه‌های شکل گیری هویت، برای اجتماعی شدن فرد بدان توجه کرد، محتوا و نگاه و نگرش حاکم بر کلاس درس است؛ که قسمتی از وقت دانش آموز را به خود اختصاص می‌دهد.

🔻معلم در این مجموعه، اسیر قالبی است که ایدئولوژی به آن چسبیده و گاه خود و حتی دانش آموزش نمی‌توانند با آن ارتباط برقرار کنند. دانش آموز درگیر تعارضی جدی بین آن چه در جامعه می‌بیند و آن چه در کتابش می‌خواند، می‌شود و معلم هم درگیر چارچوب‌هایی که برایش در قالب محتوای درسی تعیین می‌کنند؛ که نتیجه اش دوگانگی رفتار دانش آموز در محیط مدرسه و خارج از آن می‌گردد.

🔻معلم چندیست، کاریزمایش را به همت سیستم آموزشی از دست داده است. اقتدارش به دلیل مقایسه‌ای که با اقشار مختلف اجتماعی می‌شود دچار خدشه گشته است و دانش آموز خلا حضور این اقتدار را خارج از محیط آموزشی جستجو می‌کند. محتوا متناسب با آن چه فناوری جدید درگیر آن است، پیش نمی‌رود و دانش آموز هویتش را خارج از محتوای آموزشی شکل می‌دهد و اسیر ایسم‌های مختلف می‌گردد. دیگر هم راستا با کلیشه‌های ایدئولوژیک پیش نمی‌رود و حتی تعارض‌های هویتی هم او را خسته و ناراحت نمی‌کند. معلم هم شوربختانه فقط در همان قالب خواسته شده مجبور است ارائه‌ی نظر نماید و راهکار بدهد. نسل جدید هم دیگر آن مفاهیم را نمی پسندد. صراحت رفتار و لهجه پیدا کرده است و هیچ توجیهی آرامَش نمی‌کند. این هویت‌های بوجود آمده، ارزش‌های خودش را دنبال می‌کند و به کسی هم پاسخ گو نیست.

🔻برای همین است که باید برای برون رفت از این وضعیت، چاره‌هایی اندیشید. چاره‌هایی محتوایی با اعتماد و مهر و فارغ از هر گونه نگاه یک جانبه و خشونت بار، که پیامدی منفی و ناکارا را به همراه دارد. باید مطالعه و پژوهش‌هایی متناسب با اندیشه و منشِ جوان نسل جدید انجام گیرد و رفتار و اندیشه‌ی گروه‌های مختلف این مجموعه مورد توجه قرار گیرد تا نتیجه‌ای جامع را به همراه داشته باشد. باید به نوجوان و جوان فرصت حضور در تصمیماتی که برای آن‌ها گرفته می‌شود را داد تا نتیجه، متناسب با خواسته‌های گروه‌های مختلف آن‌ها گردد. اگر دانش آموز به گونه‌ای عملی، آزاد منشی و رفتارهای مدرن را تجربه کند و تمرین‌هایی متناسب با آن را ملاک رفتار خویش قرار دهد، می‌شود امیدوار شد که می‌توان جوان را منطقی‌تر به سمتی که می‌خواهد رهنمون کرد و از تعارضاتی که درگیر آن است جلوگیری نمود.

یادداشت در روزنامه را اینجا ببینید.

#روز_معلم_1403

تلخند هفته معلم

صفیه بسیم/ روزنامه شرق/ 12 اردیبهشت 1403

🔻سکانس اول

یک کلیپ از برنامه قندپهلو می‌دیدم که در آن مجری متنی می‌خواند واز کار دوم یک معلم ابتدایی به عنوان پیک موتوری یاد شده بود و شاگردی که سفارش پیتزا داده بود .در کلیپ مورد  اشاره شاگرد به معلمش طعنه می‌زند که: "گفته بودید که اگر درس نخونی هیچی نمیشی، ببین که همه چیز شدم." معلم با شرمندگی از دانش آموزش عذرخواهی کرده و می‌گوید من اشتباه کردم، ببخشید! ولی تلخی ماجرا آنجاست که شاگرد بعد از عذرخواهی معلم می‌گوید: "عذرخواهی نکنید آقا معلم، من واقعاً کاره‌ای نشدم واینجا خانه دوستم است!

شاید به نظر بسیاری از افراد این مطلب تلخ نیاید ولی از نگاه منِ معلم تلخی زیادی دراین طنز نهفته است. معلمی که تمام سعی‌اش را کرده تا بفهماند علم می‌تواند کلید خوشبختی و موفقیت افراد باشد، خودش به عنوان نماد همان علم، رفاهی ندارد. شاگردی که می‌داند حق با معلم‌اش بوده ولی با دیدن گرفتاری معلم خود طعنه می‌زند و او را شرمنده می‌کند. انتهای طنز که هر دو نفر را چه با علم و چه بی علم، گرفتار مصیبتهای روزگار نشان می‌دهد گویای نبود عدالت اجتماعی در جامعه امروزی است.

🔻سکانس دوم

همکاری از بی‌انگیزگی دانش آموزان در مدرسه وعدم پاسخگویی به سوالات شبه نهایی گله داشت و برگزاری این امتحانات را فقط صرف هزینه‌های بی فایده می‌دانست و اعتقاد داشت که گرفتن نمره برای شاگردان مدارس اهمیت ندارد؛ و یا آنقدر تقلب و لو رفتن سوالات امتحانی گسترش پیدا کرده که دیگر درس خواندن مفهوم خود را از دست داده اس! شنیدم که در روزهای معمولی آوردن گوشی به مدرسه ممنوع بوده در حالی که ایام امتحانات نهایی مجاز شده‌است. برای برخی از ما معلمان این به معنی تایید لو رفتن سوالات امتحانی است و همراهی کادر مدرسه با تقلب بچه‌ها آن هم فقط به خاطر افزایش نمرات ارسالی به ادارات! نمی دانم تا چه میزان آموزش و پرورش از این تخلفات آگاهی دارد و چقدر جهت حفاظت از سوالات امتحانات نهایی مراقبت و محافظت می‌شود ولی به یقین می‌توانم بگویم که این شیوه مدیریتی حاصلی جز بی‌اعتباری سیستم آموزشی کشور درپی نخواهد داشت.

🔻سکانس سوم

زمانی که دانش آموز و دانشجو نتواند به سیستم اعتماد کند و آنرا قابل نفوذ و دسترس برای هر فرد بی لیاقتی ببیند دیگر نیازی به تلاش و اثبات لیاقت خود برای بهره‌مندی از مزایای علم نمی‌بیند و همین امر باعث می‌شود که افت تحصیلی شدید در مقاطع را شاهد باشیم. با گسترش بی‌اعتباریِ علم و مدارک تحصیلی و حضور گسترده مافیای مدرک فروشی، نیازی به دشمن برای غلبه بر ایران نیست؛ چرا که جامعه ایرانی به آرامی رو به ویرانی رفته وهویت خود را از دست می‌دهد.

🔻و سکانس چهارم

آمار شرکت کنندگان کنکور سراسری امسال نشان می‌دهد که تحصیلات دانشگاهی دیگر برای جامعه، به ویژه پسران، اهمیت خود را از دست داده است. این عدم علاقه دلایل زیادی دارد. نوری، معاون پژوهشی اسبق وزارت علوم می‌گوید: تحصیلات دانشگاهی برای بسیاری از متولدان دهه‌های 60 و 70 تبدیل به تضمینی برای یافتن شغل نشد. از سویی دیگر نبود بازار کار متناسب با رشته‌های دانشگاهی، درآمد‌های پایین و انتظارات جامعه از مردان برای تأمین معیشت، منجر به ورود زودهنگام آن‌ها به بازار کار در رشته‌های درآمدزا شده است. طبق نظر جامعه‌شناسان ایجاد امید در پسران برای بهترشدن زندگی مادی آن‌ها در صورت ادامه تحصیل، می‌تواند انگیزۀ موثری برای تعادل در دانشگاه‌ها باشد.

🔻 به راستی چگونه می‌شود جامعه‌ای این چنین غرق در فرومایگی و ازمحلال را به سمت توسعه و ترقی پیشبرد و انتظار داشت که معلمانش شرمنده شاگردان خود نباشند؟ به راستی آیا هنوز هم معلمان در باب ارزش علم و فن و راههای توسعه‌یافتگی سخن می‌گویند؟ اصلا می‌توانند سخنی در این خصوص بگویند وقتی دانش آموزان مدرسه نتایج مثبت تحصیلات عالی را در اطراف خود مشاهده نمی‌کنند؟ 

یادداشت در روزنامه را اینجا ببینید.

🔴 همایش #روز_معلم در استان #گیلان مقابل اداره کا آ.پ #رشت در تاریخ ۴۰۳/۰۲/۱۳ با نمایندگانی از فرهنگیان #رودبار،  #انزلی، #لاهیجان، #فومن و #رشت علیرغم فشار و تهدیدات نیروهای امنیتی برگزار شد.

#همه_می‌آییم
🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه مسایل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای درج در کانال ارسال کنید 👇
🆔 @kashowranews

💠قدرت صندلی و بی اخلاقی!

🔹مجبور کردن دانش آموزان دختر برای گلباران قدوم آقای شهردار با این وضعیت ؟
چرا باید قامت دختران سرزمینم در مقابل یک مدیر که وظیفه اش خدمت به مردم است، خم شود؟

🔹قبل از شهردار و مدیر کل باید #مدیر_مدرسه برای این نمایش مضحک مورد سوال قرار گیرد.

#دهه_کرامت
#روز_دختر
#بدون_تعارف_با_آموزش_و_پرورش
🆔@bedonetarrof

اولین پنج‌شنبه ماه فوریه که امسال مصادف شده با اول فوریه #روز_جهانی_خوش_بینی است. با این هدف که در سخت‌ترین شرایط سعی کنیم نیمه پر لیوان را ببینیم و به یاد بیاوریم پایان شب سیه، سپید است.

ویژه‌ی #روز_جهانی_آموزش

هوش مصنوعی و آموزش/ پاسداری از عاملیت انسان در جهان خودکارسازی امور/ بخش دوم و پایانی

گفت و گو با دکتر حمیدرضا کفاش (پژوهشگر هوش مصنوعی) به فراخور روز جهانی آموزش و شعار آن/ شماره شانزدهم گاهنامه فرهیزش/ بهمن 1403

🔻 توضیح: با اطلاع یافتن از شعار روز جهانی آموزش که در ارتباط با آموزش و فناوری رو به گسترشِ هوش مصنوعی بود، تصمیم گرفتیم در این باره با یک کارشناس گفت و گویی داشته باشیم. زمانی که در تحریریه بحث در این باره کلید خورد آقای دکتر کفاش یکی از گزینه ها شد. پس از اندکی گفت و گو در این زمینه ایشان به عنوان میهمان برگزیده شدند. ابتدا تصمیم این بود که این گفت و گو حضوری و محدود باشد اما پس از آن که دوستانی از شهرهای دیگر هم تمایل به حضور داشتند قرار بر آن شد که نشست در فضای مجازی برگزار شود و افزون بر اعضای تحریریه از شماری از همکاران نویسنده نیز دعوت شود تا در نشست باشند. این شد که دوشنبه 25 دی 1403 در فضای گوگل میت از ساعت 21 تا 23 این نشست با حضور دکتر کفاش و شماری از نویسنده-معلمان برگزار شد. متن زیر بخش مهمی از این نشست، پرسش های ما و پاسخ های جناب کفاش درباره هوش مصنوعی، چیستی آن، ضرورت بهره گیری از آن، فرصت ها و تهدیدهای آن برای آموزش و کاربردهای عملی این فناوری مهم برای معلمان، دانش آموزان و در کل برای آموزش می‌باشد.

🔻فرهیزش: همچنان که می‌دانیم و البته بهانه این گفتگو هم هست شعار یا تم برگزیده روز جهانی آموزش برای ۲۰۲۵ ، هوش مصنوعی و آموزش و پرورش است؛ جناب کفاش به نظر شما چرا یونسکو و همراهانشان در جهان یعنی نهاد‌های جهانی مثل یونسف و ei که در زمینه آموزش فعال هستند، این روز را به این موضوع اختصاص دادنده و این شعار را برای این موضوع قرار دادند؟

کفاش: سوال بسیار خوبی است؛ روز جهانی آموزش یک فرصتی برای طرح این سه موضوع است: توجه بیشتر به نقش حیاتی آموزش؛ تقویت صلح و ارتقای رفاه اجتماعی؛ این‌ها سه پایه روز جهانی آموزش اند که به صورت ویژه بر روی این موارد کار می‌کند.

عرصه هوش مصنوعی فرصت‌ها و چالش‌هایی را ایجاد کرده است؛ فرصت هایی که هوش مصنوعی ایجاد کرده، یادگیری شخصی سازی شده است یعنی با کمک هوش مصنوعی جهان به سمتی می رود که هر فردی را بر اساس استعداد خودش آموزش دهد و این کار الان در غرب شروع شده است؛ چراکه آدم ها با هم متفاوت هستند، هیچ دو انسانی نیست که مثل همدیگر باشند.

یکسان سازی آموزش برای همگان ظلم بزرگی به عرصه آموزش است لذا هوش مصنوعی کمک می‌کند که یادگیری شخصی سازی شده، تحقق پیدا کند؛ یکی دسترسی بهتر به منابع از دیگر موارد مهم است؛ هوش مصنوعی کمک می کند تا هر کسی در هر کجایی که هست به بهترین، جدیدترین، به روزترین منابع پژوهشی دسترسی پیدا کند.

نکته بعدی ارزیابی سریع و علمی است؛ شما با کمک همین چت بادها سریع می‌توانید یک موضوع را ارزیابی، و اعلام نتیجه علمی کنید؛ و حتی به سرعت به منابع و مآخذ دست پیدا کنید. این موضوع واقعاً به کار سرعت می دهد.

برای مقاله نوشتن، برای پژوهش یا برای همین کارهایی که شما انجام می‌دهید خیلی می‌تواند دستیار و کمک خوبی باشد. اما چالش هایی را نیز دارد که یکی از این موضوعات افزایش وابستگی به ماشین‌هاست. همین الان ما این را مشاهده می‌کنیم که نوجوانان جوانان ما بیشتر از حد معمول، حتی ما بزرگترها به ماشین وابسته شدیم. کاهش تعامل انسانی، توسعه هوش مصنوعی و عالم دیجیتال، ارتباطات انسانی را کاهش داده و تعاملات اجتماعی و تعاملات رو در رو کم شده است. و سوم اینکه خطر از دست رفتن حسن اختیار و مسئولیت فردی است. به هر حال توسعه دیجیتال و هوش مصنوعی موجب می شود گاهی اوقات انسان اختیار خود را به ماشین بسپارد و کمتر از توانمندی‌ها و مسئولیت پذیری های خود استفاده کند.

این سه چالش را در کنار آن سه فرصت بگذارید؛ به نظر من یونسکو بسیار هوشمندانه عمل کرده است. یعنی آنان در نام گذاری امسال در حقیقت احساس کردند که عاملیت انسان در خطر است. لذا توجه ویژه به چگونگی حفظ عاملیت انسانی، مبنای این نام گذاری است، به تعبیر دیگر معتقد هستند که هوش مصنوعی ابزار کمکی برای آموزش است، هوش مصنوعی دستیار انسان برای آموزش است، کمک انسان است، سرعت می دهد و تسهیل می کند. بنابراین هوش مصنوعی قرار نیست جایگزین تفکر و خلاقیت و تعاملات انسانی شود و این خطر بزرگی است.

ادامه گفت و گو را در اینجا بخوانید

آدرس بخش نخست گفت و گو : https://t.me/farhizesh_mag/714

۲۵ فروردین #روز_عطار_نیشابوری، شاعر و عارف اواخر قرن ششم و اوایل قرن هفتم است.

🔺 او که داروسازی را در بغداد آموخته بود و عطاری داشت به عرفان روی آورد و آثار مهمی خلق کرد و در جریان حمله مغول اسیر و کشته شد

‌‌✨✨به کانال #اخبارمعلم بپیوندید
  ✒️@moalempress1

یادبود و بزرگداشت عطار

روز ۲۵ فروردین در تقویم ایران #روز_ملی_عطار است که هرساله در نیشابور، آرامگاه وی همراه برنامه‌های عطارشناسی برگزار می‌شود؛ گلباران آرامگاه عطار، ارائه پژوهش‌هایی در مورد این شاعر، نمایشگاه کتاب و خوشنویسی و شب شعر از جمله برنامه‌هایی است که در این روز برگزار می‌شود.

در روزی چون امروز نیشابور،  بدست لشگر متجاوز مغول سقوط کرد( ۱۲۲۱م ). شیخ فرید الدین عطار نیشابوری را از کشته شدگان این واقعه می دانند.

گفتی مرا چو جویی در جان خویش یابی
چون جویمت که در جان، بس بی نشان نشستی

برخاست ز امتحانت یکبارگی دل من
من خود کیم که با من در امتحان نشستی
#عطار

🔻معلمان، سیاست و مطالبات خرد صنفی

🖊محمدرضا نیک‌نژاد

✅ درباره جنبش‌ها و نهادهای مدنی و میزان تأثیرگذاری آن‌ها بر دگرگونی‌های سیاسی-اجتماعی کشورها دو نگاه کلی وجود دارد. نگاه نخست، پرطرفدار و تا اندازه‌ای جذاب، رویکردی است که همه جنبش‌ها و کنش‌های مدنی را زیرمجموعه جنبش‌ها و نهادهای سیاسی تعریف کرده و پیشرفت، اثرگذاری و دستاوردهای آن‌ها را وابسته به پیشرفت، اثرگذاری و دستاوردهای نهادها و جنبش‌های سیاسی می‌داند، اما رویکرد دوم، برخلاف نگاه نخست، جایگاه و اعتبار بیشتر را به خرده‌جنبش‌های اجتماعی داده و دگرگونی‌های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و حتی سیاسی را موکول به اثرگذاری، پیشرفت و دستاوردهای خرده جنبش می‌کند. اینکه کدام رویکرد توانسته حقانیت خویش را نشان دهد همچنان با اما و اگرهای فراوانی همراه است و گفت‌وگوی دو سوی این بحثِ پردامنه، پر کشش و توان‌فرسا همچنان ادامه دارد؛ البته باید تأکید کرد که در کشورهایی که به‌طور نسبی به دموکراسی دست یافته‌اند گاه گرایش نخست سرنوشت‌ساز بوده است و گاه رویکرد دوم و گاه نیز آمیخته‌ای از هر دو نگاه، زمینه دگرگونی‌های سیاسی-اجتماعی را فراهم کرده‌اند.

✅دوره نخست ریاست‌جمهوری خاتمی و خواستِ قدرتمندِ اجتماعی برای حضور و تغییر، زمینه‌ای شد تا گروه‌های سیاسی، صنفی و مدنی جانی تازه بگیرند و خود را در قالب‌های نهادهای مدنی تعریف کرده و نهال‌های نهادهای گوناگونِ مدنی را در شوره‌زارِ سیاسی، اجتماعی، فرهنگی ایران کاشتند. معلمان نیز از این فرصت بهره برده و نهادهای سیاسی، سیاسی-صنفی و صنفی خود را تشکیل دادند. نهال‌هایی که در چهار سالِ نخست ریاست‌جمهوری خاتمی کاشته شدند، اندکی رشد کردند و در بی‌توجهی‌ها و بی‌مهری‌ها و گاه دشمنی‌های بنیان‌کنِ سال‌های بعد، به درختِ خشکِ بی‌بارو‌بری تبدیل شدند که در کمتر مواردی رشدِ کیفی و کمی پیدا کردند.

✅ معلمی، حرفه‌ای با ویژگی‌های چند لایه، مؤثر و تحریک کننده گلایه‌های درِگوشی، حرکت‌های اعتراضی و جنبش گونه بوده و هست. سواد آکادمیک و مدارک دانشگاهیِ بالاتر از سطحِ متوسطِ کشوری، مقایسه حرفه خویش با شغل‌های پردرآمد و دارای موقعیت اجتماعی بالا مانند پزشکی، مهندسی، وکالت و تا حدودی حتی داشتن حس برتری نسبت به آن‌ها، دارا بودن اقتدار سنی، فیزیکی، علمی و حرفه‌ای در محیط کار و در هنگام تعامل با دانش آموزان و تعمیم آن به فضای فراخ‌تر اجتماعی، ادعای پرورشِ افراد تأثیرگذار جامعه – از وزیر و وکیل گرفته تا مهندس و دکتر و دانشمند و استاد دانشگاه – و انتظارات برآمده از این ادعا و چندیدن و چند دلیلِ ریزو درشت دیگر، بسیاری از معلمان را به این باور رسانده که نه تنها حرفه‌شان از هیچ حرفه‌ای کم نیست، بلکه به خاطر تأثیر دراز مدت حرفه معلمی و نقش آموزشی و پرورشی آن بر نسل‌های آینده، از آن‌ها برتر است؛ اما شوربختانه این حس آمیخته به واقعیت، در هیچ دوره‌ای به‌درستی پاسخ درخوری نگرفت و به رسمیت شناخته نشد. از سوی دیگر برخورد با دانش آموزان از لایه‌ها و طبقات اجتماعی-‌اقتصادی گوناگون، انتظارات تاریخی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگیِ جامعه از این شغل، گستردگی جغرافیایی آموزش و پرورش در کشور و برخورد با اقوام و فرهنگ‌های متفاوت و متنوع و آگاهی از نیازها و خواسته‌های اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی‌شان و … معلمان را در جایگاه ویژه‌ای برای کوشش‌های مدنی-‌اجتماعی قرار داده است. بی‌گمان چنین جایگاهی فرصت و امکانی را برای طرح مطالبات مدنی، صنفی، اجتماعی و حتی سیاسی فراهم کرده و بخشی از معلمان با آگاهی از آن‌ها فرصت و امکانات در موقعیت‌های گوناگون از آن‌ها بهره گرفته و می‌گیرند.

#روز_جهانی_کارگر
#محمدرضا_نیک_نژاد
#روز_معلم


🔻(متن کامل این مقاله را در شماره 120 نشریه چشم‌انداز ایران بخوانید)

🗓چشم‌انداز ایران را از کتابفروشی‌های معتبر و کیوسک‌های روزنامه‌فروشی بخواهید.

ما را در اینستاگرام دنبال کنید.

@cheshmandaz_iran

۲۰ اردیبهشت در تقویم ایرانی #روز_خرم‌آباد است.

#خرم‌آباد در استان لرستان به خاطر چشمه‌ها و سراب‌های زیبایش به شهر هزار چشمه نیز شهرت دارد و یکی از شهرهای قدیمی و تاریخی ایران است.

‌‌‌‌‌‌‌‌‌✨✨به کانال #اخبارمعلم بپیوندید
  ✒️@moalempress1

روز عارف و شاعر برجسته مولانا جلال الدین بلخی خجسته باد
۸ مهر در تقویم ایرانی #روز_مولوی است. مولانا جلال‌الدین محمد بلخی یکی از پرآوازه ترین شاعران و عارفان پارسی‌گوی است که در جهان به القابی چون مولانا، مولوی و رومی نیز نامیده می‌شود
☘🌿🍂☘☘🌿🍂


‌✨‌✨به  کانال#اخبارمعلم بپیوندید
  ✒️@moalempress1ّ

۵ دی ماه در تقویم زرتشتیان #روز_خورایزد یا روز درگذشت #زرتشت است

به روایتی او در ۷۷ سالگی و هنگامی که با پیروانش در آتشکده شهر بلخ بود، کشته شد

‍ به فراخور پنجم دی ماه ، سال روز درگذشت فراخ اندیشِ فرخنده کیش،
"زرتشت" پيام آور صلح، نخستین کسی که نیک اندیشید ، از نیکی سخن گفت و نیکی به جای آورد
مینُوان مینو ، بهره ی او باد

۶ ژانویه #روز_درخت_سیب است. یک روز قدیمی که نزدیک به دو قرن قدمت دارد. سیب یکی از میوه‌های پرطرفدار در جهان است و علاوه بر فوایدی که برای سلامتی انسان دارد، روایت‌ها و افسانه‌های بسیاری را نیز با خود از گذشته به امروز آورده است.


‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌✨‌✨به کانال#اخبارمعلم بپیوندید
  ✒️@moalempress1