@rahenow 🗿👈
یکی از دوستانم که در باکو دندانپزشکی خوانده تعریف میکرد که ١٠ سال قبل که یکی از پزشکان و دندانپزشکان مطرح ایران برای بازدید از دانشکده دندانپزشکی باکو آمده بود بعد از دیدن کلینیک دندانپزشکی و آن همه عقب ماندگی و تجهیزات غیربهداشتی حالش به هم خورد ، همین دوست سابقا دانشجو و امروز دندانپزشک میگفت اخیراً به همراه چند دندانپزشک پیشکوست دیگر به باکو رفتیم و از همان جایی که یک دهه پیش بازدید کرده بودیم دیدن کردیم اما این بار بر عکس دفعۀ قبل همگی متحیر و حسرت زده بودیم از پیشرفت دندانپزشکی آذربایجان و تجهیزات مدرنی که در ایران حتی نظیرش موجود نیست
جمهوری آذربایجان که زمانی رؤسای جمهورش بهاستاندار اردبیل زنگ میزدند و درخواست سیب زمینی میکردند تا شکم مردم را سیر کنند و از سرما سخن میگفتند تا دل مقامات ایرانی به رحم آید و مرز را باز کنند تا تانکرهای نفت برایشان سوخت ببرند امروز به کشوری تبدیل شده است که در هر سفر سالانه به این کشور میتوانید عمق وسعت و تغییرات و اصلاحات را متوجه شوید
البته نمیخواهم حالا توسعۀ اقتصادی جمهوری آذربایجان را بررسی کنم فقط خواستم یادآوری کنم که آذربایجان هم کَند و امروز به سرعت در مسیر توسعه قرار گرفته همان طور که قبل از آذربایجان ، امارات متحده ، ترکیه ، قطر و عربستان برنامه های توسعه خود را عملی کرده و لحظه به لحظه در حال فاصله گرفتن از ما هستند
واکنش ما در قبال پیشرفت همسایههایمان در ابتدا #ندیدن بود . سپس #انکار کردیم تا تنبلی تاریخیمان را توجیه کنیم کمی بعد که فهمیدیم قضیه جدیست و داریم جا میمانیم شروع کردیم به دلداری خودمان با شعار و بلوف ، اکنون هم هر چند میدانیم در رقابتهای منطقه عقب افتادهایم اما هنوز اندر خم همان کوچهایم نگاهی به سخن مسوولان کشور در رسانهها بیندازید : فقز درگیر منازعات سیاسی ، مچ گیری ، کنایه زدن به بقیه ، بلوف و لاپوشانی خطاهای خود هستند !!
چرا با ایرانیها در جهان بد برخورد میشود ؟
چرا هر سال نخبگانمان مهاجرت می کنند؟
چرا برای مصرف درست آب فکری نمیکنیم ؟
چرا دختران ما بیمناک مزاحمت ها هستند ؟
چرا طلاق پدیده ای فراگیر شده ؟
چرا سهم تحقیقات در توسعه کشور کم است؟
چرا نظام آموزشی بچهها را نابود میکند ؟
چرا ضریب هوش ایرانیها پایین آمده ؟
چرا از پتانسیل گردشگری استفاده نمیکنیم ؟
چرا حاشیهنشینها را ساماندهی نمیکنیم ؟
و صدها بحث و چرای بر زمین مانده دیگر ....
اگر همسایه های ما توانسته اند در مسیر توسعه قرار بگیرند از سر اقبال نبوده ، عربستان را نگاه کنید تحلیلگران معتقدند اگر فقط نیمی از برنامههای توسعه در عربستان اجرا شود در سال 2030 ما با عربستانی متحول شده توسعه یافته و قدرتمند مواجه هستیم که سایهاش تا همیشه روی سر عجمان مغرور سنگینی خواهد کرد ...
توسعه و پیشرفت نه شعار است و نه با کسی تعارف دارد بنابراین به صراحت باید گفت که اگر همین مسیر را ادامه دهیم و به جای ایراندوستی درگیر منازعات بیهوده بمانیم دیری نخواهد پایید که پاکستان و افغانستان و ترکمنستان و عراق هم از ما جلو میزنند و ایران تبدیل به عقبماندهترین کشور غرب آسیا با مردمی فقیر و محیط زیستی تخریب شده با فرهنگی نازل میشود !!
[[ تصمیم با ماست ، با همۀ ما ... ]]
@rahenow 🗿👈
یکی از دوستانم که در باکو دندانپزشکی خوانده تعریف میکرد که ١٠ سال قبل که یکی از پزشکان و دندانپزشکان مطرح ایران برای بازدید از دانشکده دندانپزشکی باکو آمده بود بعد از دیدن کلینیک دندانپزشکی و آن همه عقب ماندگی و تجهیزات غیربهداشتی حالش به هم خورد ، همین دوست سابقا دانشجو و امروز دندانپزشک میگفت اخیراً به همراه چند دندانپزشک پیشکوست دیگر به باکو رفتیم و از همان جایی که یک دهه پیش بازدید کرده بودیم دیدن کردیم اما این بار بر عکس دفعۀ قبل همگی متحیر و حسرت زده بودیم از پیشرفت دندانپزشکی آذربایجان و تجهیزات مدرنی که در ایران حتی نظیرش موجود نیست
جمهوری آذربایجان که زمانی رؤسای جمهورش بهاستاندار اردبیل زنگ میزدند و درخواست سیب زمینی میکردند تا شکم مردم را سیر کنند و از سرما سخن میگفتند تا دل مقامات ایرانی به رحم آید و مرز را باز کنند تا تانکرهای نفت برایشان سوخت ببرند امروز به کشوری تبدیل شده است که در هر سفر سالانه به این کشور میتوانید عمق وسعت و تغییرات و اصلاحات را متوجه شوید
البته نمیخواهم حالا توسعۀ اقتصادی جمهوری آذربایجان را بررسی کنم فقط خواستم یادآوری کنم که آذربایجان هم کَند و امروز به سرعت در مسیر توسعه قرار گرفته همان طور که قبل از آذربایجان ، امارات متحده ، ترکیه ، قطر و عربستان برنامه های توسعه خود را عملی کرده و لحظه به لحظه در حال فاصله گرفتن از ما هستند
واکنش ما در قبال پیشرفت همسایههایمان در ابتدا #ندیدن بود . سپس #انکار کردیم تا تنبلی تاریخیمان را توجیه کنیم کمی بعد که فهمیدیم قضیه جدیست و داریم جا میمانیم شروع کردیم به دلداری خودمان با شعار و بلوف ، اکنون هم هر چند میدانیم در رقابتهای منطقه عقب افتادهایم اما هنوز اندر خم همان کوچهایم نگاهی به سخن مسوولان کشور در رسانهها بیندازید : فقز درگیر منازعات سیاسی ، مچ گیری ، کنایه زدن به بقیه ، بلوف و لاپوشانی خطاهای خود هستند !!
چرا با ایرانیها در جهان بد برخورد میشود ؟
چرا هر سال نخبگانمان مهاجرت می کنند؟
چرا برای مصرف درست آب فکری نمیکنیم ؟
چرا دختران ما بیمناک مزاحمت ها هستند ؟
چرا طلاق پدیده ای فراگیر شده ؟
چرا سهم تحقیقات در توسعه کشور کم است؟
چرا نظام آموزشی بچهها را نابود میکند ؟
چرا ضریب هوش ایرانیها پایین آمده ؟
چرا از پتانسیل گردشگری استفاده نمیکنیم ؟
چرا حاشیهنشینها را ساماندهی نمیکنیم ؟
و صدها بحث و چرای بر زمین مانده دیگر ....
اگر همسایه های ما توانسته اند در مسیر توسعه قرار بگیرند از سر اقبال نبوده ، عربستان را نگاه کنید تحلیلگران معتقدند اگر فقط نیمی از برنامههای توسعه در عربستان اجرا شود در سال 2030 ما با عربستانی متحول شده توسعه یافته و قدرتمند مواجه هستیم که سایهاش تا همیشه روی سر عجمان مغرور سنگینی خواهد کرد ...
توسعه و پیشرفت نه شعار است و نه با کسی تعارف دارد بنابراین به صراحت باید گفت که اگر همین مسیر را ادامه دهیم و به جای ایراندوستی درگیر منازعات بیهوده بمانیم دیری نخواهد پایید که پاکستان و افغانستان و ترکمنستان و عراق هم از ما جلو میزنند و ایران تبدیل به عقبماندهترین کشور غرب آسیا با مردمی فقیر و محیط زیستی تخریب شده با فرهنگی نازل میشود !!
[[ تصمیم با ماست ، با همۀ ما ... ]]
@rahenow 🗿👈
#دین و #دانش در بستر نوگرایی ایران
ایرانیان حدود یک قرن و نیم است که با فرهنگ علمی جدید آشنا شده اند و شخصیت های برجسته ای را به علم ارائه کرده اند. اما ایرانیان هنوز نتوانسته اند از نظر علمی موقعیت برجسته و سزاواری را در این قرن نصیب خود کنند. ولی بسیاری از کشورهای دیگر که مدت ها پس از ایران پا به عرصه رشد علمی گذاشتند امروز در موقعیت بسا جلوتر از ایران قرار دارند.
#ژاپن نمونه برتر این کشورهاست. #چین و #هندوستان و #کره جنوبی و مالزی و اخیرا سنگاپور و حتی ویتنام نمونه های جدیدی هستند که توانستند فضای علمی و صنعتی مناسبی را در کشور خود فراهم کنند. راستی چرا ما نتوانسته ایم مانند این کشور ها به یک موقعیت مناسب و آبرومندانه ای در سطح جهان برسیم.
اگر از ابعاد سیاسی و اقتصادی و تاریخی این مسئله بگذریم، می توانیم بگوییم که در ارتباط با رشد علم و تفکر علمی در جامعه ما مقاومت ها و مداخلات زیادی از سوی نیروهای #سنتی و #مذهبی انجام که هم توان جامعه را برای پیشرفت کاهش داده و هم افق رشد و ترقی را محدود داشته است.
در زمانی که ما در ایران نگران غرب زدگی و انحطاط حاصل از علوم غربی بودیم، کره جنوبی مشغول آموزش اولیه در میان شهروندان خود بود.
سی سال پس از پخش کتاب غرب زدگی جلال آل احمد، امروز ما شاهد یک حکومت مذهبی و اقتصادی ورشکسته (سیاستی منفور و منزوی شده) در ایران و یک دولت نیمه دموکراتیک با اقتصادی پیشرفته در کره جنوبی هستیم.
انقلاب 57 در ایران بجز ریشه های اقتصادی و سیاسی و تاریخی آن، اکثر محققان جامعه شناسی و علوم سیاسی اتفاق نظر دارند که اندیشه های انتقادی #جلال_آل_احمد از غرب و افکار #علی_شریعتی در بازگشت به خویشتن یعنی به اسلام اصیل تاثیر بسزایی در رشد اسلام سیاسی در کشور و ظهور انقلاب داشت.
تاسیس دولت اسلامی، دوران جدیدی از حاکمیت مذهبی را به وجود آورده است که در آن بحث ارتباط علم و دین شکل جدیدی را به خود گرفته است در جمهوری اسلامی بحث دین و علم در فضایی انجام می گیرد که عالمان مذهبی در حاکمیت هستند و دانشمندان از امکانات محدودی برای توسعه افکار خود برخوردار می باشند و از مشارکت گسترده در برنامه ریزی های علمی کشور معذور شده اند.
اگر به تاریخ علم نگاه کنیم می بینیم که اولین واکنش ارباب مذاهب نسبت به علم و کشفیات #انکار آنها بوده است. بسیاری از دینداران هر گونه کشف علمی را انکار کرده و در جهل خود استوار باقی ماندند ، آنها کشفیات علمی را دروغی بیش و ابزار فریبی برای جدا کردن مومنان از دین نمیدانند. کتاب سوزی هایشان و یا محدودیت های زیادی که در راه ایجاد مراکز علمی و آزمایشگاهی داشتند از این نمونه است، هم اینها بودند که در گذشته #ابو_علی_سینا، #گالیه، #دکارت و #خیام را به توبه، ندامت و تبعید وادار کردند.
#دین و #علم از دو سنخ متفاوت اند، قواعد یکی مبتنی بر #اخلاق و آن دیگری بر #عینی است، دین از #یقین آغاز می کند و به یقین مطلق می رسد در حالی که #علم از #شک آغاز کرده و به #یقین_مشروط می رسد.
#دین به عنوان یک جهان بینی کامل دیگر حضور فعالی در زندگی انسان غربی ندارد و بسیاری از ادعاهای خود را نسبت به توضیح جهان فیزیکی و قانونمندی های حاکم بر آن به دست علم سپرده است. پس از تفوق و برتری نهادهای علمی بر کلیسا و دو قرن پیشرفت های علمی ، ما در آستانه عصری قرار گرفتیم که آگاهی بیشتری نسبت به محدودیت ها و توانایی های دینی و دانشی بدست آورده ایم. ما باید انتظار خود را از دین و دانش محدود به توانایی ها و لیاقت های آنها بکنیم و از هر یک بیش از آنچه در چنته داریم بطلبیم. امروز ما باید انتظارمان را از #علم و هم از دین بیشتر از آن بکنیم که حاضر به پاسخ گویی هستند.
✍ دکتر #علی_اکبر_مهدی استاد دانشگاه های اوهایو
@rahenow 🗿👈
ایرانیان حدود یک قرن و نیم است که با فرهنگ علمی جدید آشنا شده اند و شخصیت های برجسته ای را به علم ارائه کرده اند. اما ایرانیان هنوز نتوانسته اند از نظر علمی موقعیت برجسته و سزاواری را در این قرن نصیب خود کنند. ولی بسیاری از کشورهای دیگر که مدت ها پس از ایران پا به عرصه رشد علمی گذاشتند امروز در موقعیت بسا جلوتر از ایران قرار دارند.
#ژاپن نمونه برتر این کشورهاست. #چین و #هندوستان و #کره جنوبی و مالزی و اخیرا سنگاپور و حتی ویتنام نمونه های جدیدی هستند که توانستند فضای علمی و صنعتی مناسبی را در کشور خود فراهم کنند. راستی چرا ما نتوانسته ایم مانند این کشور ها به یک موقعیت مناسب و آبرومندانه ای در سطح جهان برسیم.
اگر از ابعاد سیاسی و اقتصادی و تاریخی این مسئله بگذریم، می توانیم بگوییم که در ارتباط با رشد علم و تفکر علمی در جامعه ما مقاومت ها و مداخلات زیادی از سوی نیروهای #سنتی و #مذهبی انجام که هم توان جامعه را برای پیشرفت کاهش داده و هم افق رشد و ترقی را محدود داشته است.
در زمانی که ما در ایران نگران غرب زدگی و انحطاط حاصل از علوم غربی بودیم، کره جنوبی مشغول آموزش اولیه در میان شهروندان خود بود.
سی سال پس از پخش کتاب غرب زدگی جلال آل احمد، امروز ما شاهد یک حکومت مذهبی و اقتصادی ورشکسته (سیاستی منفور و منزوی شده) در ایران و یک دولت نیمه دموکراتیک با اقتصادی پیشرفته در کره جنوبی هستیم.
انقلاب 57 در ایران بجز ریشه های اقتصادی و سیاسی و تاریخی آن، اکثر محققان جامعه شناسی و علوم سیاسی اتفاق نظر دارند که اندیشه های انتقادی #جلال_آل_احمد از غرب و افکار #علی_شریعتی در بازگشت به خویشتن یعنی به اسلام اصیل تاثیر بسزایی در رشد اسلام سیاسی در کشور و ظهور انقلاب داشت.
تاسیس دولت اسلامی، دوران جدیدی از حاکمیت مذهبی را به وجود آورده است که در آن بحث ارتباط علم و دین شکل جدیدی را به خود گرفته است در جمهوری اسلامی بحث دین و علم در فضایی انجام می گیرد که عالمان مذهبی در حاکمیت هستند و دانشمندان از امکانات محدودی برای توسعه افکار خود برخوردار می باشند و از مشارکت گسترده در برنامه ریزی های علمی کشور معذور شده اند.
اگر به تاریخ علم نگاه کنیم می بینیم که اولین واکنش ارباب مذاهب نسبت به علم و کشفیات #انکار آنها بوده است. بسیاری از دینداران هر گونه کشف علمی را انکار کرده و در جهل خود استوار باقی ماندند ، آنها کشفیات علمی را دروغی بیش و ابزار فریبی برای جدا کردن مومنان از دین نمیدانند. کتاب سوزی هایشان و یا محدودیت های زیادی که در راه ایجاد مراکز علمی و آزمایشگاهی داشتند از این نمونه است، هم اینها بودند که در گذشته #ابو_علی_سینا، #گالیه، #دکارت و #خیام را به توبه، ندامت و تبعید وادار کردند.
#دین و #علم از دو سنخ متفاوت اند، قواعد یکی مبتنی بر #اخلاق و آن دیگری بر #عینی است، دین از #یقین آغاز می کند و به یقین مطلق می رسد در حالی که #علم از #شک آغاز کرده و به #یقین_مشروط می رسد.
#دین به عنوان یک جهان بینی کامل دیگر حضور فعالی در زندگی انسان غربی ندارد و بسیاری از ادعاهای خود را نسبت به توضیح جهان فیزیکی و قانونمندی های حاکم بر آن به دست علم سپرده است. پس از تفوق و برتری نهادهای علمی بر کلیسا و دو قرن پیشرفت های علمی ، ما در آستانه عصری قرار گرفتیم که آگاهی بیشتری نسبت به محدودیت ها و توانایی های دینی و دانشی بدست آورده ایم. ما باید انتظار خود را از دین و دانش محدود به توانایی ها و لیاقت های آنها بکنیم و از هر یک بیش از آنچه در چنته داریم بطلبیم. امروز ما باید انتظارمان را از #علم و هم از دین بیشتر از آن بکنیم که حاضر به پاسخ گویی هستند.
✍ دکتر #علی_اکبر_مهدی استاد دانشگاه های اوهایو
@rahenow 🗿👈