به نام خدا
" #اربعین تو سر آغاز #جاودانگی ست"
تکرار نام تو، حزن و اندوه را به قامت قلم کوتاه می کند. کوتاه تر از مسیر یک لبخند مه گرفته که از لبان عطشناک #عباس علقمه را به تماشا نشسته است. شاید فصل پیرهن شقایق نشانش ، باران گیسوان غزال #اسیر را افتاده روی دو زانو بر شانه های بی رمق سراغ چشم تو آید. ماجرای فرات و آب و کویر، ماجرای خورشید وش آینه ی تابان #نینوا را به روح سرگردان تعدی در وادی ظلمت کشاند. در سایه ی نگاه تو خورشید شکفت. فرات نسبت به چشم های تو حقیر می مانست. از شعله ی بریده گلوی علی اصغر ، غنچه رنگ شقایق شد تا شهد لب از بهر طلب آب ، آفریده ی محشر کبری شود. خون به خاک ریخت تا تیغ غضب آفریده ی آبروی #ثارالله را به بوسه گاه گلوی بریده برد. زخم شمشیر زلف ظلمت شب را آفرید تا رویت تابناکی مهتاب، آغوش گشای شعله ی تب را به حنجره ی عطش فرو نشاند. واژه ها، واژه های سایه در تهاجم بی پایان ستم را بی مفهوم در کام ملامت لحظه ها بردند تا کوچ روح ابرها، #باران اشک بر دشت گونه ها ببارد. نسیم دلکش دستان عمو تسلای دل پروانه ها بود تا در شب زخم و بیم باغ وفا، بوی نفس جاودانگی را بشکفد. تصویر مه در عمق فرات شعله ور شد. پشت شفق خورشید چون فانوس می سوخت. شعله ای پاشیده بر خیمه ها بال فرشتگانت را چون پر طاووس می سوخت. دشت شقایق از جولانگاه خون یارانت، آتشفشان قهر خدا شد گلبرگ های لاله در چمن نینوا ، #معکوس نگاه زینب را به لحظه های پایان زمین ، وحشت ناقوس به خشم شعله، در پیله ی اندوه خود محبوس کند. کاش دست بر زلف علی اکبر به نمناکی چشمان لیلا تابیده ی مهر را به لطافت نگاهی می کاشت. پیچک مهر مانده بر دور گلوی علی اصغر تیر حرمله را نشانه می رود تا قطره های باران چشم پدر ، خون بر سر آسمان ببارد و نفس آهی شد در رستنگای سینه ی رباب. نه هر ماندنی سکون است و نه هر رفتنی رویش ، که موج خون #ثارالله به آزادگی بذر می ماند تا به تقلای #رویش.
✍به قلم ← #شفیعی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
❌📢 #سلام_بر_زرنه 🇮🇷👇🏻
✔️ @salam_bar_zarneh
" #اربعین تو سر آغاز #جاودانگی ست"
تکرار نام تو، حزن و اندوه را به قامت قلم کوتاه می کند. کوتاه تر از مسیر یک لبخند مه گرفته که از لبان عطشناک #عباس علقمه را به تماشا نشسته است. شاید فصل پیرهن شقایق نشانش ، باران گیسوان غزال #اسیر را افتاده روی دو زانو بر شانه های بی رمق سراغ چشم تو آید. ماجرای فرات و آب و کویر، ماجرای خورشید وش آینه ی تابان #نینوا را به روح سرگردان تعدی در وادی ظلمت کشاند. در سایه ی نگاه تو خورشید شکفت. فرات نسبت به چشم های تو حقیر می مانست. از شعله ی بریده گلوی علی اصغر ، غنچه رنگ شقایق شد تا شهد لب از بهر طلب آب ، آفریده ی محشر کبری شود. خون به خاک ریخت تا تیغ غضب آفریده ی آبروی #ثارالله را به بوسه گاه گلوی بریده برد. زخم شمشیر زلف ظلمت شب را آفرید تا رویت تابناکی مهتاب، آغوش گشای شعله ی تب را به حنجره ی عطش فرو نشاند. واژه ها، واژه های سایه در تهاجم بی پایان ستم را بی مفهوم در کام ملامت لحظه ها بردند تا کوچ روح ابرها، #باران اشک بر دشت گونه ها ببارد. نسیم دلکش دستان عمو تسلای دل پروانه ها بود تا در شب زخم و بیم باغ وفا، بوی نفس جاودانگی را بشکفد. تصویر مه در عمق فرات شعله ور شد. پشت شفق خورشید چون فانوس می سوخت. شعله ای پاشیده بر خیمه ها بال فرشتگانت را چون پر طاووس می سوخت. دشت شقایق از جولانگاه خون یارانت، آتشفشان قهر خدا شد گلبرگ های لاله در چمن نینوا ، #معکوس نگاه زینب را به لحظه های پایان زمین ، وحشت ناقوس به خشم شعله، در پیله ی اندوه خود محبوس کند. کاش دست بر زلف علی اکبر به نمناکی چشمان لیلا تابیده ی مهر را به لطافت نگاهی می کاشت. پیچک مهر مانده بر دور گلوی علی اصغر تیر حرمله را نشانه می رود تا قطره های باران چشم پدر ، خون بر سر آسمان ببارد و نفس آهی شد در رستنگای سینه ی رباب. نه هر ماندنی سکون است و نه هر رفتنی رویش ، که موج خون #ثارالله به آزادگی بذر می ماند تا به تقلای #رویش.
✍به قلم ← #شفیعی
➖➖➖➖➖➖➖➖➖
❌📢 #سلام_بر_زرنه 🇮🇷👇🏻
✔️ @salam_bar_zarneh
Telegram
attach 📎