به نام خدا
زادروز #هوشنگ_ابتهاج ،متخلص
به #سایه.غزلسرای نامی ایران زمین خجسته باد"
با رویش تسلسل #غزل به فصل تحول، اطلسی و زنبق و بنفشه به محراب #قلم جوانه زده است. تا نگاه ادب پرور شاه بیت غزل هایت، آتش و احساس پرورد. و گل باغ دل را به یاس شعرهایت بیاویزد. در کان #قافیه پرداز نگاهت الماس غزل می روید. جویبار روشن پرداز رقص قلمت ،در بال و برگ چلچله و گندم به جریان کدامین بهار تو در پشت فصل های گمشده، آن سوترین #دشت_ارغوانی را به طراوت است. چشم هایت به #اردیبهشت می ماند تا کلک خیال انگیز، از شاخه ی مژه ات شکوفه ی تغزل بچیند.چند خوشه ی #استعاره تازه در محضر تو معطر دلدادگی ست تا به احترام نگاهت، کتیبه ی تقدس لبخند هایت را، همچون دغدغه ی صوفیان به ستایش گویند. تلنگری بر #ترانه_ات، احساس یک لحظه ی سجود ممتد را لبریز معبد صدها کرانه است تا چشم معصوم شعرهایت به وسعت بیکران آبی دل، دریا شود.
#دشت_رنگین_خیال و رقص آب، به تب تند نفس هایت، به بلندای " البرز " در قله ی شب به نگاهت ماهتاب دارد. نام تو در شعر کال من، مثل آهی ست که خود را در نفس تنگ قلم جا می کند.در کوچه باغ زلفت، نسیم آسا، عبور خیالستان به #نای_نی شکیبایی ست. تا نیستان، ترمه پوش دیروزهای غزل را به پژواک سینه بدمد. رخ رویت تفسیر آینه هاست. شیوه ی تکرار نام تو به تمام افق های باز نسبت دارد ، تا میان پریشانی درد واره ها همدردی سراغ
دل آید. اینک در #زادروز تو ازدحام اشک و دعا و عطر نامت، گل سرخ را معطر قلم است.
➕🔚به قلم : #شفیعی
━━━━━━━━━━━
🆘 @salam_bar_zarneh
#سلام_بر_زرنه
زادروز #هوشنگ_ابتهاج ،متخلص
به #سایه.غزلسرای نامی ایران زمین خجسته باد"
با رویش تسلسل #غزل به فصل تحول، اطلسی و زنبق و بنفشه به محراب #قلم جوانه زده است. تا نگاه ادب پرور شاه بیت غزل هایت، آتش و احساس پرورد. و گل باغ دل را به یاس شعرهایت بیاویزد. در کان #قافیه پرداز نگاهت الماس غزل می روید. جویبار روشن پرداز رقص قلمت ،در بال و برگ چلچله و گندم به جریان کدامین بهار تو در پشت فصل های گمشده، آن سوترین #دشت_ارغوانی را به طراوت است. چشم هایت به #اردیبهشت می ماند تا کلک خیال انگیز، از شاخه ی مژه ات شکوفه ی تغزل بچیند.چند خوشه ی #استعاره تازه در محضر تو معطر دلدادگی ست تا به احترام نگاهت، کتیبه ی تقدس لبخند هایت را، همچون دغدغه ی صوفیان به ستایش گویند. تلنگری بر #ترانه_ات، احساس یک لحظه ی سجود ممتد را لبریز معبد صدها کرانه است تا چشم معصوم شعرهایت به وسعت بیکران آبی دل، دریا شود.
#دشت_رنگین_خیال و رقص آب، به تب تند نفس هایت، به بلندای " البرز " در قله ی شب به نگاهت ماهتاب دارد. نام تو در شعر کال من، مثل آهی ست که خود را در نفس تنگ قلم جا می کند.در کوچه باغ زلفت، نسیم آسا، عبور خیالستان به #نای_نی شکیبایی ست. تا نیستان، ترمه پوش دیروزهای غزل را به پژواک سینه بدمد. رخ رویت تفسیر آینه هاست. شیوه ی تکرار نام تو به تمام افق های باز نسبت دارد ، تا میان پریشانی درد واره ها همدردی سراغ
دل آید. اینک در #زادروز تو ازدحام اشک و دعا و عطر نامت، گل سرخ را معطر قلم است.
➕🔚به قلم : #شفیعی
━━━━━━━━━━━
🆘 @salam_bar_zarneh
#سلام_بر_زرنه