به نام خدا
زادروز #هوشنگ_ابتهاج ،متخلص
به #سایه.غزلسرای نامی ایران زمین خجسته باد"
با رویش تسلسل #غزل به فصل تحول، اطلسی و زنبق و بنفشه به محراب #قلم جوانه زده است. تا نگاه ادب پرور شاه بیت غزل هایت، آتش و احساس پرورد. و گل باغ دل را به یاس شعرهایت بیاویزد. در کان #قافیه پرداز نگاهت الماس غزل می روید. جویبار روشن پرداز رقص قلمت ،در بال و برگ چلچله و گندم به جریان کدامین بهار تو در پشت فصل های گمشده، آن سوترین #دشت_ارغوانی را به طراوت است. چشم هایت به #اردیبهشت می ماند تا کلک خیال انگیز، از شاخه ی مژه ات شکوفه ی تغزل بچیند.چند خوشه ی #استعاره تازه در محضر تو معطر دلدادگی ست تا به احترام نگاهت، کتیبه ی تقدس لبخند هایت را، همچون دغدغه ی صوفیان به ستایش گویند. تلنگری بر #ترانه_ات، احساس یک لحظه ی سجود ممتد را لبریز معبد صدها کرانه است تا چشم معصوم شعرهایت به وسعت بیکران آبی دل، دریا شود.
#دشت_رنگین_خیال و رقص آب، به تب تند نفس هایت، به بلندای " البرز " در قله ی شب به نگاهت ماهتاب دارد. نام تو در شعر کال من، مثل آهی ست که خود را در نفس تنگ قلم جا می کند.در کوچه باغ زلفت، نسیم آسا، عبور خیالستان به #نای_نی شکیبایی ست. تا نیستان، ترمه پوش دیروزهای غزل را به پژواک سینه بدمد. رخ رویت تفسیر آینه هاست. شیوه ی تکرار نام تو به تمام افق های باز نسبت دارد ، تا میان پریشانی درد واره ها همدردی سراغ
دل آید. اینک در #زادروز تو ازدحام اشک و دعا و عطر نامت، گل سرخ را معطر قلم است.
➕🔚به قلم : #شفیعی
━━━━━━━━━━━
🆘 @salam_bar_zarneh
#سلام_بر_زرنه
زادروز #هوشنگ_ابتهاج ،متخلص
به #سایه.غزلسرای نامی ایران زمین خجسته باد"
با رویش تسلسل #غزل به فصل تحول، اطلسی و زنبق و بنفشه به محراب #قلم جوانه زده است. تا نگاه ادب پرور شاه بیت غزل هایت، آتش و احساس پرورد. و گل باغ دل را به یاس شعرهایت بیاویزد. در کان #قافیه پرداز نگاهت الماس غزل می روید. جویبار روشن پرداز رقص قلمت ،در بال و برگ چلچله و گندم به جریان کدامین بهار تو در پشت فصل های گمشده، آن سوترین #دشت_ارغوانی را به طراوت است. چشم هایت به #اردیبهشت می ماند تا کلک خیال انگیز، از شاخه ی مژه ات شکوفه ی تغزل بچیند.چند خوشه ی #استعاره تازه در محضر تو معطر دلدادگی ست تا به احترام نگاهت، کتیبه ی تقدس لبخند هایت را، همچون دغدغه ی صوفیان به ستایش گویند. تلنگری بر #ترانه_ات، احساس یک لحظه ی سجود ممتد را لبریز معبد صدها کرانه است تا چشم معصوم شعرهایت به وسعت بیکران آبی دل، دریا شود.
#دشت_رنگین_خیال و رقص آب، به تب تند نفس هایت، به بلندای " البرز " در قله ی شب به نگاهت ماهتاب دارد. نام تو در شعر کال من، مثل آهی ست که خود را در نفس تنگ قلم جا می کند.در کوچه باغ زلفت، نسیم آسا، عبور خیالستان به #نای_نی شکیبایی ست. تا نیستان، ترمه پوش دیروزهای غزل را به پژواک سینه بدمد. رخ رویت تفسیر آینه هاست. شیوه ی تکرار نام تو به تمام افق های باز نسبت دارد ، تا میان پریشانی درد واره ها همدردی سراغ
دل آید. اینک در #زادروز تو ازدحام اشک و دعا و عطر نامت، گل سرخ را معطر قلم است.
➕🔚به قلم : #شفیعی
━━━━━━━━━━━
🆘 @salam_bar_zarneh
#سلام_بر_زرنه
#بەنام‌خدا
" #کوه_شیرزول "
از هجوم بال #پرستو و از خلال
انبوه #خیال، پنجه ی زرین #خورشید
بر #گیسوان شب زده ی پنجره می تابد
تا امتداد رمیده ی نگاهم، #جنگل روبروی
زیبایت را از پشت #حریر چشمانم به تکرار
خاطره ها و روزها برد.
مگر صدای #گل از کوچه ی بهار می آید
که نفس #گل نی در آغوش #نسترن می پیچید. به بال صبح، #عطر پونه و زنبق،
در باغ #یاسمین ت، صدای خنده ی گل
در رگ #چمن ،تاب بنفشه است که بی تاب
بر کناره های #تنگس و گل می روید.
نام تو در #شعر کال من، نفس آهی ست
که خود را در نفس تنگ #قلم جای داده است، در زلف شاخسار #بلوط، شیوه ی
تکرار #سبز شدن ، چشم نواز #دشت نگاهست. برای #اطراق گرفتن کناره ی
#شفق ، نوشیدن یک چایی داغ و گوش
جان سپردن به نسیم و پیچک های #باغ
به دل همهمه ی ست که #آسمان چترش را
بر می چیند تا بر گونه ی #ابر چکیدن گیرد. رویش سبزه بر پایین #دشت مخملین کوهت ، فصل #بهار اطلسی و زنبق و #بنفشه را به #محراب قلم ، جوانه می زند تا در رقص #شبنم بر برگ #گل،
پشت #فصل های گمشده، آن سوترین
#دشت ارغوانی، به طراوت الماس #غزل
بروید. از شاخه ی سرخ تپش #قلم،
شکوفه ی #تغزل می چینم .آنک که #بهار بیاید، طرح یک تکامل شیرین به روزهای
جاذب #فروردین پا می گیرد، در محتوی ثانیه ها، آن سوی فصل ها، سامانه ی #میخک و #آویشن به گونه ی صخره هایت نگاه احساس می پرورد.
شاید #بهار ، سبزی دست های توست
که از دل زمستان برآمده است تا
پر از بذره های تازه ی #شکفتن کند.
دختر #بهار که بیاید، سبزه و چمن پا بگیرد
لب مست #غزل، جرعه های ناب ، شور و¥ شراب و #شعر را به پهلوی گلواژه ها، عبور
زندگی را زمزمه می کند.با یک جرعه #نسیم، #عطر حضورت را بیاور. بگذار خستگی بر آن #تکیه کند. قصه ی بلند تو
رنگ تازه ی ست به #سرزمین خشک #بلوط،
بگذار دوباره #بهار، دوباره پرندگان ، به برکه ی آرام تو پناه ببرند و من به بکرترین #قلب جنگل ات.
✍#فروزندە_شفیعی‌ـ‌زرنە
۹ بهمن ماه ۹۹
📢…… #سلام_بر_زرنه ↯
»» @salam_bar_zarneh
" #کوه_شیرزول "
از هجوم بال #پرستو و از خلال
انبوه #خیال، پنجه ی زرین #خورشید
بر #گیسوان شب زده ی پنجره می تابد
تا امتداد رمیده ی نگاهم، #جنگل روبروی
زیبایت را از پشت #حریر چشمانم به تکرار
خاطره ها و روزها برد.
مگر صدای #گل از کوچه ی بهار می آید
که نفس #گل نی در آغوش #نسترن می پیچید. به بال صبح، #عطر پونه و زنبق،
در باغ #یاسمین ت، صدای خنده ی گل
در رگ #چمن ،تاب بنفشه است که بی تاب
بر کناره های #تنگس و گل می روید.
نام تو در #شعر کال من، نفس آهی ست
که خود را در نفس تنگ #قلم جای داده است، در زلف شاخسار #بلوط، شیوه ی
تکرار #سبز شدن ، چشم نواز #دشت نگاهست. برای #اطراق گرفتن کناره ی
#شفق ، نوشیدن یک چایی داغ و گوش
جان سپردن به نسیم و پیچک های #باغ
به دل همهمه ی ست که #آسمان چترش را
بر می چیند تا بر گونه ی #ابر چکیدن گیرد. رویش سبزه بر پایین #دشت مخملین کوهت ، فصل #بهار اطلسی و زنبق و #بنفشه را به #محراب قلم ، جوانه می زند تا در رقص #شبنم بر برگ #گل،
پشت #فصل های گمشده، آن سوترین
#دشت ارغوانی، به طراوت الماس #غزل
بروید. از شاخه ی سرخ تپش #قلم،
شکوفه ی #تغزل می چینم .آنک که #بهار بیاید، طرح یک تکامل شیرین به روزهای
جاذب #فروردین پا می گیرد، در محتوی ثانیه ها، آن سوی فصل ها، سامانه ی #میخک و #آویشن به گونه ی صخره هایت نگاه احساس می پرورد.
شاید #بهار ، سبزی دست های توست
که از دل زمستان برآمده است تا
پر از بذره های تازه ی #شکفتن کند.
دختر #بهار که بیاید، سبزه و چمن پا بگیرد
لب مست #غزل، جرعه های ناب ، شور و¥ شراب و #شعر را به پهلوی گلواژه ها، عبور
زندگی را زمزمه می کند.با یک جرعه #نسیم، #عطر حضورت را بیاور. بگذار خستگی بر آن #تکیه کند. قصه ی بلند تو
رنگ تازه ی ست به #سرزمین خشک #بلوط،
بگذار دوباره #بهار، دوباره پرندگان ، به برکه ی آرام تو پناه ببرند و من به بکرترین #قلب جنگل ات.
✍#فروزندە_شفیعی‌ـ‌زرنە
۹ بهمن ماه ۹۹
📢…… #سلام_بر_زرنه ↯
»» @salam_bar_zarneh