بسم الله
🔶 #قلب_مؤمن محل ظهور و تجلّیِ #أسماءالله است.
🔻در این #آئینه_خانه ی بیکرانِ جهان، فقط قلب مؤمن است که #آئینه ی تمام نمای خداست.
🔻فقط قلب مؤمن است که تحمّل #ولایت_کلیه‌ی_الهی و قدرت حمل #امانت و امتیاز #خلیفةاللهی را دارد، و فقط قلبِ اوست که «عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَآءَ كُلَّهَا» و «نَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي» در شأنِ اوست.
🔻قلب مؤمن شریفترین ظرف عالمِ وجود است، که نور خدا به تمامه در او ظهور میکند، و محل #لقاءالله میشود.
🔻اینکه فرمود «فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِين»، تمام ملائکه و تمام مخلوقاتی که تحت تدبیر ملائک هستند، همه به امر الهی بسوی قبله ی #نور_قلب_مؤمن ساجدند، چون اوست که آئینه ی #انعکاس_کامل نور خدا در آسمان و زمین است، «اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ ... رِجَالٌ لَاتُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَ لَا بَيْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللَّهِ».

🔶آری! این #قلب_مؤمن است که «آئینه ای پنهان» در طور سینای درونِ اوست برای لقاء نور خیره کننده خداوندِ عزیز.
🔻قلب مؤمن با #تهذیب و #مراقبه آئینه ای زلال گشته، که چون در نور منعکس در آن خیره شوی، مدهوش می گردی، چرا که نور حق تعالی در آن تازه به تازه و هرآن در تجلیست.

🔶قال الله تعالی: «لَا یَسَعُنِی أرْضِی وَلا سَمائِی وَ لکِن یَسَعُنِی قَلْبُ عَبْدِیَ الْمُؤْمِنِ».
🔻من در زمین و آسمانم نمی‌گنجم؛ و لکن فقط قلب بندۀ مؤمنم [نور جامع] مرا در خود جای می‌دهد. (کافی ج۲ ص۱۲۸ ح۱۷)

🔶قيل لرسول الله (صلي الله عليه و آله) : أين الله؟ في الارض أو في السماء؟
✨ قال رسول الله (صلی الله علیه و آله) : «في قُلوبِ عِبادهِ المُؤمِنين»

🔻به پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله) عرض شد: خداوند کجا است؟ در زمين است يا در آسمان است؟
✨ حضرت فرمودند: [نور جامع] خداوند در قلوب بندگانِ مؤمنش جاي دارد.
(فیض کاشانی: يعني دل و قلب مؤمن جايگاه اختصاصي محبت و عشق محبوب نامتناهي زيبا الله است)
(المحجة البيضاء ج۵ ص۲۶)

🔶 در روایت است که: «قَلْبُ الْمُؤْمِنِ عَرْشُ الرَّحْمَنِ»
🔻قلب بنده ی مؤمن، عرش خدای رحمان است.
(بحار الأنوار، ج‏۵۵ ص۳۹)
🔶و عین القضات همدانی (از عرفا) در کتاب تمهیدات (ص۲۶۰) از عارفی دیگر (حسین منصور) نقل میکند که:
«قلبُ المؤمن کالمرآة، اذا نَظَرَ فیها تَجَلّى ربّه».
🔻قلب مؤمن مانند آئینه است، وقتی در آن خیره شود [نور جامع] خدایش [در آن] تجلّى مى‏کند.

🔶 حال بدان، که #قلب_مؤمن چون #ظرف_قرآن است، نور جامع خدایش در او ظهور کرده است؛ چرا که خداوند به اسماءوصفاتش در قرآن تجلّی کرده است.
🔻لذا حضرت صادق (علیه السلام) می‌فرمایند: «لَقَدْ تَجَلَّى‏ اللَّهُ‏ لِعِبَادِهِ‏ فِي‏ كَلَامِهِ،‏ وَ لَكِنْ لَا يُبْصِرُون‏»، «همانا خداوند در کلامش برای بندگانش تجلّی کرده است، ولی [افسوس‌که] آنان نمی‌بینند!»
(مفتاح الفلاح؛ شیخ بهایی؛ ص۳۷۲)؛

🔶از این رو، جناب صدر الدین محمد شیرازی (ملاصدرا) در کتاب «مفاتیح الغیب» در مفتاح دوم، فاتحه دوم، تحت عنوان «آداب الناظرین فی علم القرآن المتدبرین فی آیات الله تعالی» در مورد هشتم مینویسد:
🔻قرآن را چنان بخوان که گویی همین الان دوباره و از سرنو بر «قلبِ تو» نازل می‌شود، و بهنگام فرود آمدنش بر دل، دل صفاتِ قرآن را می‌پذیرد؛
✨و بدان که نسبتِ «قلب» با فرودآمدن «قرآن» بر آن، بمانند نسبت «عرش» است به استیلای «پروردگار» برآن؛ و خداوند همان‌گونه که «قرآن» را توصیف فرموده، «عرش» را هم به‌همان صفت تعریف نموده است، یعنی هر قرآنی بر عرشِ خود قرار گرفته، به همان صفتی که آندو را هست:
✨قرآنِ کریم برای عرشِ کریم : «إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَريم»، «هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْكَريم»،
✨و قرآنِ مجید برای عرشِ مجید : «وَ الْقُرْآنِ الْمَجيد»، «ذُو الْعَرْشِ الْمَجيد» ،
✨و قرآنِ عظیم برای عرشِ عظیم : «وَ الْقُرْآنَ الْعَظيم»، «وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظيم»؛
✨پس چون قرآن بر قلبِ بنده ای فرود آمد، و حِکمتش در آن قلب ظاهر گشت، و خویِ قرآنی آن قلب را فراگرفت، آنگاه آن قلب، «عرشی» برای «قرآن» است [ که با هر آیه ی قرآن و تدبّر و تفهیم و تاثیر آن بر قلب، بر درجاتِ عرشیِ آن قلب افزوده میشود ].
(مفاتيح الغیب -کلید رازهای قرآن-، ترجمه خواجوی، ص۸۸-۹۰)
🔶
🌷پس «قلبِ قرآنی» همان «عرش رحمانی» است که خداوند فرمود: «ثُمَّ اسْتَوَى‏ عَلىَ الْعَرْشِ الرَّحْمَانُ»؛ « آن گاه بر عرش [تدبير] استيلا يافت، [اوست‏] خداى رحمان‏»؛ و در روایت آمده: «قَلبَ المُؤمِنِ عَرشُ الرَّحمَن‏»؛
✨و این «قلبِ عرشیِ بنده ی مؤمن» است که «ربوبیّتِ خدای رحمان» برآن استیلا یافته است، و جز حُکم و اراده ی الهی از آن قلب برنمیخیزد، که بنده ی مؤمن به عشق الهی «میلِ خود» را فانی در «أمر الهی» نموده، و قلبِ او «عرشِ حُکمفرمایی خدا» و «ظرف ظهورِ نورِ جامع اوست».
💐سلام بر قلب مؤمن ترین انسان
🔶
@Salehi786✨ @SalehiBooks

🔶قاعده سوم:
🔸جاذبه‌ی امیال طبیعی، ناشی از «حب ذاتی انسان به خودش» هستند که انسان مفطور به این «محبّت فطری» خلق شده است.
🔻انسان با #سلوک به رفع «قیودِ ادراکی» از خودش میپردازد، و با #تهذیب_نفس، «تعلّقاتِ وهمی» را از معرفتی که به ذاتِ خودش دارد پاک مینماید، تا اینکه بتدریج با همان نور فطری در #معرفت_نفس، می یابد که «حدود و مرزهای خودیت» که برای خودش قائل بوده، تماماً پوچ و فانی هستند، و آنگاه که این #مقام_فنا را #ادراک نمود، به #نور_حق در وجود خودش، شهود و نظر میکند، که نوری #لایتناهی است.
آنگاه است که با این «فنای مرزهای خودیتش»، شهودِ نور حق را یافته، و به موطن #لقاءالله در وجود خودش میرسد.
همان موطنی که #شهود_رب را در همان #شهود_نور_نفس مشاهده میکند (مَن شَهِدَ نفسه شَهِدَ ربّه) : ✨«أَشْهَدَهُمْ عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى‏ شَهِدْنا» (اعراف، 172).
🔻یعنی از «معرفت نفس» به «معرفت الله» بار یافته (مَن عَرَفَ نفسَه عَرَفَ ربّه)، و آن #حب_ذات نشئه اش تغییر کرده و به #حب_الله در متنِ وجودش، تبدیل میشود.
🔻انسانهای«مؤمن محض» و«مخلَص» (السابقون)، کسانی هستند که با فنای فی الله و بقایِ به شهودِ الله، تماماً در وجودشان از جانب حق اخلاص در «حبّ الله» یافته اند.
🔸
🔻تمامِ آن لذاتی که در دایره‌ی ایمان هستند (یعنی با توجه به حلال بودن و جلب رضایت حق انجام میشوند)، همه با توجّه به نور حق در «لذّتِ حبّ ذات» در انسانِ مؤمن، پُلی میشوند که منتقل کننده‌ی انسان بسوی «لذّتِ حبّ حق و لقاءالله» هستند
🔻یعنی به روشناییِ نورِ ایمان و راضی و تسلیمِ به احکامِ الهی شدن، لذّاتِ دنیوی نه تنها حاجب و مانعِ لقاءالله نیستند، بلکه تماماً واصل و رساننده به لقاء نور خداوند هستند.
💠
🔻انسانهای مؤمن [#اصحاب_یمین] با همین «حبّ ذات» سلوک الی الله را #شروع میکنند، تا در متن امیال طبیعی، منافع اخروی را برای خود جذب کنند (با توجه به حلالها و واجبات و مستحبات)، و مضرات اخروی را هم از خود دفع نمایند (با ترک حرامها و مکروهات)، که تماماً بخاطر آن است که #ذات_خود را دوست دارند. این مرتبه اصحاب یمین با #میل_لهوی_حلال است
🔻 امّا ایشان با ایمانی که به #نورخدا (امام حق) دارند، بتدریج با نور ایمانشان دارند از «مرزهای پنداریِ خود» آزاد میشوند، و از آن «ادراکِ من» که از خودشان میشناسند تمامِ تعلّقات و مرزها را پاک میکنند
🔻مؤمنین با این #طهارت_از_حدود در #معرفت_نفس، ملحق به مخلَصین، #اعراض از تمامِ ماسوالله یافته، و #فانی از تمام محدودها گشته، و از ظلمات به #نورحق میرسند، تا #نور_حق را در همین حیاتِ حاضرِ وجودشان دیده، و زنده به «حیات طیبه‌ی اخروی» زندگی کنند و با #میل_حقانی_نوری ارتباطِ زناشویی با همسرشان بیابند
✨النور 35 : اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْض‏
✨ البقره 257 : اللَّهُ وَلِيُّ الَّذينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّور
💠
🔻امّا انسانهای کافر [#اصحاب_شمال] با همان «حبّ ذات» رو به دنیا و تعلّق به محدودها یافته اند، و از آن #نور_فطری که در «حبّ ذات» داشتند خارج گشته، و واردِ ظلماتِ حیاتِ فانی دنیوی شده، و از لقاءالله در متن وجودشان محروم میشوند
🔻آنها #نعمت لذات عالم را که برای وصولشان به حق بود، خودشان تبدیل به #نقمت و حاجب و مانعِ خودشان در برابر حق کردند، و خودشان را به «دار البوار» (زندگی نیست‌انگارانه و پوچ) گرفتار کرده اند، و زندگی‌شان غرق در لغو و لعب و اوهام و #میل_لهوی_حرام است.
✨ البقره 257 : ... وَ الَّذينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمات‏
✨ إبراهيم 28 : أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذينَ بَدَّلُوا نِعْمَتَ اللَّهِ كُفْراً وَ أَحَلُّوا قَوْمَهُمْ دارَ الْبَوار
💠
🔻مخلَصین در زندگیشان، مقیم در #حب_الله هستند
اصحاب یمین مقیم در #حب_ذاتِ بسوی #حق اند
و اصحاب شِمال مقیم در #حب_ذاتِ بسوی #باطل اند
🔻میل طبیعی (غریزه تکوینی) که در جهت رضایت الهی (حُکم تشریعی) قرار گرفت، همان «فطرت و خلقتِ تکوینیِ انسان» بوده که ساختارش با «هدایتِ دینِ قیّم الهی» انسانها را بسوی #انس_و_رضای_حق میرساند، و «فطرت و شخصیت تشریعیِ انسان» را مطابق اراده‌ و مشیّت الهی میسازد، و «انسان» را در تکوین و تشریع #خلیفة_الله مینماید
✨ الروم 30 : فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنيفاً فِطْرَتَ اللَّهِ الَّتي‏ فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْها لا تَبْديلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُون‏
🔶
🔸مطالعه‌ی بیشتر:
🔻کتاب «تحریر رساله الولایه علامه طباطبایی‌» (نشر اسراء)، که شرحی از علامه جوادی آملی بر الولایه است (فصل دوم و چهارم و پنجم).
🔶
✅ کانال توحید در وحدت زوجات
💖 #وحدت_زوجات درخانواده های مستحکم به حُکم #تعددزوجات💖
💞 Telegram.me/WahdatZojat 💞