Hossein Ziari, a veteran Iranian Premier League football referee and Director General of the Office of Planning, Budget, and Administrative Transformation at the Semnan Governor’s Office, has been sentenced to five years in prison following his arrest by security forces. He is currently being held at Semnan Central Prison.
According to IranWire, intelligence forces arrested Ziari at his home on May 3, 2026. His family was left without information about his whereabouts for a period following his arrest.
Ziari reportedly faces charges including “links with opposition groups” and “spreading false information,” as well as an additional charge related to national security. However, the precise nature of the national security charge, the court branch that issued the sentence, and whether the five-year prison term is final or subject to appeal remain unclear.
Ziari is a longtime referee in Iranian football and also served as both a match referee and a VAR official in Iranian Premier League matches last season.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#hossein_ziari
According to IranWire, intelligence forces arrested Ziari at his home on May 3, 2026. His family was left without information about his whereabouts for a period following his arrest.
Ziari reportedly faces charges including “links with opposition groups” and “spreading false information,” as well as an additional charge related to national security. However, the precise nature of the national security charge, the court branch that issued the sentence, and whether the five-year prison term is final or subject to appeal remain unclear.
Ziari is a longtime referee in Iranian football and also served as both a match referee and a VAR official in Iranian Premier League matches last season.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#hossein_ziari
حسین زیاری، داور باسابقه لیگ برتر فوتبال و مدیرکل دفتر برنامه‌ریزی، بودجه و تحول اداری استانداری سمنان، پس از بازداشت توسط نیروهای امنیتی به پنج سال حبس محکوم شده و اکنون در زندان مرکزی سمنان نگهداری می‌شود.
به گزارش ایران‌وایر، زیاری روز ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ در منزل خود توسط نیروهای اطلاعات بازداشت شد و خانواده او برای مدتی از محل نگهداری‌اش بی‌اطلاع بودند.
اتهام‌هایی از جمله ارتباط با گروه‌های معاند و نشر اکاذیب و همچنین اتهامی مرتبط با امنیت ملی علیه او مطرح شده است. با این حال، عنوان دقیق اتهام امنیتی، شعبه صادرکننده رأی و اینکه حکم پنج سال حبس قطعی است یا قابلیت تجدیدنظرخواهی دارد، تاکنون مشخص نشده است.
زیاری از داوران باسابقه فوتبال ایران است و در فصل گذشته نیز به‌عنوان داور وسط و داور VAR در مسابقات لیگ برتر حضور داشته است.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#حسین_زیاری
به گزارش ایران‌وایر، زیاری روز ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ در منزل خود توسط نیروهای اطلاعات بازداشت شد و خانواده او برای مدتی از محل نگهداری‌اش بی‌اطلاع بودند.
اتهام‌هایی از جمله ارتباط با گروه‌های معاند و نشر اکاذیب و همچنین اتهامی مرتبط با امنیت ملی علیه او مطرح شده است. با این حال، عنوان دقیق اتهام امنیتی، شعبه صادرکننده رأی و اینکه حکم پنج سال حبس قطعی است یا قابلیت تجدیدنظرخواهی دارد، تاکنون مشخص نشده است.
زیاری از داوران باسابقه فوتبال ایران است و در فصل گذشته نیز به‌عنوان داور وسط و داور VAR در مسابقات لیگ برتر حضور داشته است.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#حسین_زیاری
رضا زنگنه، جوان ۲۷ ساله اهل روستای کلیل‌آباد ملایر و ساکن کرج، از سوی دادگاه انقلاب کرج با اتهام محاربه به اعدام محکوم شده است. او اکنون در زندان قزلحصار کرج نگهداری می‌شود و پرونده‌اش برای رسیدگی به فرجام‌خواهی به دیوان عالی کشور ارسال شده است.
به گزارش توانا، زنگنه روز ۱۴ فروردین ۱۴۰۵، یک روز پس از بازگشت از ملایر به کرج، در محل کار خود بازداشت شد. او تعمیرکار خودروهای لوکس و خارجی است و شماری از کسبه اطراف شاهد بازداشت او بوده‌اند.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، شعبه دوم دادگاه انقلاب کرج به ریاست قاضی سبزواری و قاضی نریمانی حکم اعدام زنگنه را صادر کرده است. در پرونده او اتهام «همکاری با موساد» نیز مطرح شده؛ اتهامی که خانواده و نزدیکانش آن را رد کرده و گفته‌اند فعالیت حرفه‌ای او در زمینه خودروهای خارجی و سفرهای کاری پیشین به خارج از کشور، مبنای طرح این اتهام قرار گرفته است.
اطلاعات مستقلی درباره روند بازجویی، نحوه رسیدگی قضایی و مستندات مورد استناد دادگاه برای صدور حکم اعدام منتشر نشده است. پرونده رضا زنگنه اکنون در دیوان عالی کشور در دست بررسی است و در صورت تأیید حکم، او با خطر اجرای اعدام روبه‌رو خواهد بود.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#رضا_زنگنه
به گزارش توانا، زنگنه روز ۱۴ فروردین ۱۴۰۵، یک روز پس از بازگشت از ملایر به کرج، در محل کار خود بازداشت شد. او تعمیرکار خودروهای لوکس و خارجی است و شماری از کسبه اطراف شاهد بازداشت او بوده‌اند.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، شعبه دوم دادگاه انقلاب کرج به ریاست قاضی سبزواری و قاضی نریمانی حکم اعدام زنگنه را صادر کرده است. در پرونده او اتهام «همکاری با موساد» نیز مطرح شده؛ اتهامی که خانواده و نزدیکانش آن را رد کرده و گفته‌اند فعالیت حرفه‌ای او در زمینه خودروهای خارجی و سفرهای کاری پیشین به خارج از کشور، مبنای طرح این اتهام قرار گرفته است.
اطلاعات مستقلی درباره روند بازجویی، نحوه رسیدگی قضایی و مستندات مورد استناد دادگاه برای صدور حکم اعدام منتشر نشده است. پرونده رضا زنگنه اکنون در دیوان عالی کشور در دست بررسی است و در صورت تأیید حکم، او با خطر اجرای اعدام روبه‌رو خواهد بود.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#رضا_زنگنه
Reza Zanganeh, a 27-year-old man from Kalilabad village in Malayer, Hamadan Province, and a resident of Karaj, has been sentenced to death by the Karaj Revolutionary Court on the charge of “waging war against God” (moharebeh). He is currently held in Qezel Hesar Prison in Karaj, and his case has been referred to the Supreme Court for appeal.
According to Tavaana, Zanganeh was arrested at his workplace on April 3, 2026, one day after returning to Karaj from Malayer. He worked as a technician and mechanic specializing in luxury and foreign-made vehicles, and several nearby shopkeepers reportedly witnessed his arrest.
According to published reports, Branch 2 of the Karaj Revolutionary Court, presided over by Judges Sabzevari and Narimani, issued the death sentence. Zanganeh has also been accused of “collaborating with Mossad,” an allegation rejected by his family and relatives. They say the accusation stems from his professional work with foreign-made vehicles and previous work-related travel abroad.
No independently verifiable information has been made available regarding Zanganeh’s interrogations, the judicial proceedings, or the evidence relied upon by the court in imposing the death sentence. His case is now under review by the Supreme Court, and if the sentence is upheld, he will be at risk of execution.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#reza_zanganeh
According to Tavaana, Zanganeh was arrested at his workplace on April 3, 2026, one day after returning to Karaj from Malayer. He worked as a technician and mechanic specializing in luxury and foreign-made vehicles, and several nearby shopkeepers reportedly witnessed his arrest.
According to published reports, Branch 2 of the Karaj Revolutionary Court, presided over by Judges Sabzevari and Narimani, issued the death sentence. Zanganeh has also been accused of “collaborating with Mossad,” an allegation rejected by his family and relatives. They say the accusation stems from his professional work with foreign-made vehicles and previous work-related travel abroad.
No independently verifiable information has been made available regarding Zanganeh’s interrogations, the judicial proceedings, or the evidence relied upon by the court in imposing the death sentence. His case is now under review by the Supreme Court, and if the sentence is upheld, he will be at risk of execution.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#reza_zanganeh
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
پست ۲ - مکان، نقطهٔ آغاز راستی‌آزمایی است
وقتی ویدئویی ادعا می‌کند که اعتراض یا خشونتی را در ایران نشان می‌دهد، پیش از «چه اتفاقی افتاده؟» باید پرسید: «این اتفاق کجا رخ داده است؟»
ایران «اثر انگشت بصری» منحصربه‌فردی دارد و پلاک خودروها یکی از مهم‌ترین سرنخ‌ها برای مکان‌یابی هستند. ترکیب کدهای پلاک و حرف میانی می‌تواند اطلاعات جغرافیایی ارزشمندی در اختیار تحلیلگر قرار دهد.
اما پلاک تنها سرنخ نیست: تابلوهای خیابان و نام‌های فارسی و لاتین‌شده، خط افق و عوارض کوهستانی، به‌ویژه در تهران و تطبیق با Google Earth و تصاویر محلی برای تأیید موقعیت.
گاهی یک فریم واضح از پلاک، نام خیابان یا خط کوهستان کافی است تا یک ویدئوی تأییدنشده به یک نقطهٔ مشخص روی نقشه مرتبط شود.
برای اطلاعات بیشتر به صفحه «دسترسی به منابع تحقیق در داده‌های متن‌باز» در وب سایت مرکز اسناد حقوق بشر ایران مراجعه کنید.
@iranhrdc
#OSINT #منابع_تحقیق_در_داده‌های_باز
وقتی ویدئویی ادعا می‌کند که اعتراض یا خشونتی را در ایران نشان می‌دهد، پیش از «چه اتفاقی افتاده؟» باید پرسید: «این اتفاق کجا رخ داده است؟»
ایران «اثر انگشت بصری» منحصربه‌فردی دارد و پلاک خودروها یکی از مهم‌ترین سرنخ‌ها برای مکان‌یابی هستند. ترکیب کدهای پلاک و حرف میانی می‌تواند اطلاعات جغرافیایی ارزشمندی در اختیار تحلیلگر قرار دهد.
اما پلاک تنها سرنخ نیست: تابلوهای خیابان و نام‌های فارسی و لاتین‌شده، خط افق و عوارض کوهستانی، به‌ویژه در تهران و تطبیق با Google Earth و تصاویر محلی برای تأیید موقعیت.
گاهی یک فریم واضح از پلاک، نام خیابان یا خط کوهستان کافی است تا یک ویدئوی تأییدنشده به یک نقطهٔ مشخص روی نقشه مرتبط شود.
برای اطلاعات بیشتر به صفحه «دسترسی به منابع تحقیق در داده‌های متن‌باز» در وب سایت مرکز اسناد حقوق بشر ایران مراجعه کنید.
@iranhrdc
#OSINT #منابع_تحقیق_در_داده‌های_باز
She was an economics student in Afghanistan’s Parwan Province. But when universities were closed to girls, the course of her life suddenly changed.
Losing her place at university also meant losing opportunities to earn an income. She returned to a skill that had once been just a hobby: knitting. She learned from a woman who ran a similar business and gradually developed a style of her own.
For four years, she kept going. She knitted bags, wallets, and jewelry while searching for ways to reach customers. But the challenges were significant: she had no place to work outside the home and no suitable local market to sell her products. Her monthly income was around 4,000–5,000 Afghanis—far from enough to meet her financial needs.
Then she found another path online. After taking business and digital skills training, she launched her own online shop, allowing her to reach customers beyond Parwan.
Today, she says she earns an income, is able to address some of her financial challenges, and is moving toward greater self-reliance.
The university was taken away from her, but she worked to build another path toward independence.
This story is based on a story published by UN Women.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#Afghanistan
#AfghanGirls
#DayOfTheGirl
#GirlsEducation
#IHRDC
Losing her place at university also meant losing opportunities to earn an income. She returned to a skill that had once been just a hobby: knitting. She learned from a woman who ran a similar business and gradually developed a style of her own.
For four years, she kept going. She knitted bags, wallets, and jewelry while searching for ways to reach customers. But the challenges were significant: she had no place to work outside the home and no suitable local market to sell her products. Her monthly income was around 4,000–5,000 Afghanis—far from enough to meet her financial needs.
Then she found another path online. After taking business and digital skills training, she launched her own online shop, allowing her to reach customers beyond Parwan.
Today, she says she earns an income, is able to address some of her financial challenges, and is moving toward greater self-reliance.
The university was taken away from her, but she worked to build another path toward independence.
This story is based on a story published by UN Women.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#Afghanistan
#AfghanGirls
#DayOfTheGirl
#GirlsEducation
#IHRDC
او دانشجوی اقتصاد در ولایت پروان افغانستان بود؛ اما وقتی درهای دانشگاه به روی دختران بسته شد، مسیر زندگی‌اش هم ناگهان تغییر کرد.
با از دست دادن دانشگاه، فرصت‌هایش برای کسب درآمد هم محدود شد. به مهارتی برگشت که تا آن زمان فقط یک سرگرمی بود: بافتنی. از زنی که کسب‌وکاری مشابه داشت یاد گرفت و کم‌کم سبک خودش را پیدا کرد.
چهار سال ادامه داد؛ کیف، کیف پول و زیورآلات بافت و به دنبال مشتری گشت. اما موانع زیادی وجود داشت: جایی برای کار خارج از خانه نداشت و بازار محلی مناسبی هم برای عرضه محصولاتش پیدا نمی‌کرد. درآمد ماهانه‌اش حدود ۴ تا ۵ هزار افغانی بود؛ مبلغی که برای حل مشکلات مالی‌اش کافی نبود.
بعد، راه دیگری را در فضای مجازی پیدا کرد. پس از شرکت در دوره‌های مهارت‌های کسب‌وکار و دیجیتال، فروشگاه آنلاین خودش را راه‌اندازی کرد و توانست محصولاتش را فراتر از پروان به مشتریان معرفی کند.
امروز می‌گوید درآمد دارد، بخشی از مشکلات مالی‌اش را حل می‌کند و قدم‌به‌قدم به سمت خودکفایی حرکت می‌کند.
دانشگاه از او گرفته شد، اما او تلاش کرد مسیر دیگری برای استقلال خودش بسازد.
این روایت بر اساس داستانی منتشرشده توسط زنان سازمان ملل متحد است.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#افغانستان
#دختران_افغانستان
#روز_جهانی_دختر
#آموزش_دختران #مرکز_اسناد_حقوق_بشر_ایران
با از دست دادن دانشگاه، فرصت‌هایش برای کسب درآمد هم محدود شد. به مهارتی برگشت که تا آن زمان فقط یک سرگرمی بود: بافتنی. از زنی که کسب‌وکاری مشابه داشت یاد گرفت و کم‌کم سبک خودش را پیدا کرد.
چهار سال ادامه داد؛ کیف، کیف پول و زیورآلات بافت و به دنبال مشتری گشت. اما موانع زیادی وجود داشت: جایی برای کار خارج از خانه نداشت و بازار محلی مناسبی هم برای عرضه محصولاتش پیدا نمی‌کرد. درآمد ماهانه‌اش حدود ۴ تا ۵ هزار افغانی بود؛ مبلغی که برای حل مشکلات مالی‌اش کافی نبود.
بعد، راه دیگری را در فضای مجازی پیدا کرد. پس از شرکت در دوره‌های مهارت‌های کسب‌وکار و دیجیتال، فروشگاه آنلاین خودش را راه‌اندازی کرد و توانست محصولاتش را فراتر از پروان به مشتریان معرفی کند.
امروز می‌گوید درآمد دارد، بخشی از مشکلات مالی‌اش را حل می‌کند و قدم‌به‌قدم به سمت خودکفایی حرکت می‌کند.
دانشگاه از او گرفته شد، اما او تلاش کرد مسیر دیگری برای استقلال خودش بسازد.
این روایت بر اساس داستانی منتشرشده توسط زنان سازمان ملل متحد است.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#افغانستان
#دختران_افغانستان
#روز_جهانی_دختر
#آموزش_دختران #مرکز_اسناد_حقوق_بشر_ایران
مهدی بهمنی، متولد ۱۸ شهریور ۱۳۸۰ و برادر دادخواه هادی بهمتی، روز چهارم خرداد در منزل خانوادگی خود در روستای گلال از توابع منطقه سوسن شهرستان ایذه بازداشت شد. او اکنون در زندان شیبان اهواز نگهداری می‌شود و از زمان بازداشت تاکنون از تماس با خانواده و دسترسی به وکیل محروم بوده است.
چند ماه پس از کشتار دی‌ماه، افراد ناشناس به کلانتری سوسن حمله کردند و چند مأمور در این حمله کشته شدند. مهدی بهمنی حدود مدتی پس از این رویداد، با اتهام «لیدری» بازداشت شد.
یک منبع مطلع نزدیک به خانواده می‌گوید مأموران اطلاعات جمهوری اسلامی در تماس‌های مکرر با نزدیکان مهدی، او را به اعدام تهدید کرده‌اند. به گفته این منبع، مهدی در دوران بازداشت تحت فشار و شکنجه شدید قرار گرفته و از او اعترافات اجباری گرفته‌اند.
بر اساس این گزارش، بازجویان با اشاره به کشته‌شدن برادر مهدی و بازداشت مادر و خواهرش، او را تحت فشار روانی قرار داده‌اند؛ به‌گونه‌ای که وضعیت جسمی و روانی او به‌شدت نگران‌کننده توصیف شده است.
بازداشت مهدی بهمنی پس از اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه در ایذه و رخدادهای امنیتی پس از آن صورت گرفته است. خانواده او پیش‌تر نیز به‌دلیل دادخواهی و انتشار مطالب اعتراضی از سوی مهدی در شبکه‌های اجتماعی، تحت فشار نهادهای امنیتی قرار داشتند.
با توجه به انتساب اتهامات سنگین، تهدید صریح به اعدام، اخذ اعتراف اجباری و محرومیت از وکیل، نگرانی جدی درباره جان مهدی بهمنی و احتمال تشکیل پرونده‌ای منتهی به صدور حکم اعدام وجود دارد.
هادی بهمنی معترض ۱۷ ساله اهل ایذه در اعتراضات آب ۱۴۰۰ کشته شد
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#مهدی_بهمنی
#هادی_بهمنی
چند ماه پس از کشتار دی‌ماه، افراد ناشناس به کلانتری سوسن حمله کردند و چند مأمور در این حمله کشته شدند. مهدی بهمنی حدود مدتی پس از این رویداد، با اتهام «لیدری» بازداشت شد.
یک منبع مطلع نزدیک به خانواده می‌گوید مأموران اطلاعات جمهوری اسلامی در تماس‌های مکرر با نزدیکان مهدی، او را به اعدام تهدید کرده‌اند. به گفته این منبع، مهدی در دوران بازداشت تحت فشار و شکنجه شدید قرار گرفته و از او اعترافات اجباری گرفته‌اند.
بر اساس این گزارش، بازجویان با اشاره به کشته‌شدن برادر مهدی و بازداشت مادر و خواهرش، او را تحت فشار روانی قرار داده‌اند؛ به‌گونه‌ای که وضعیت جسمی و روانی او به‌شدت نگران‌کننده توصیف شده است.
بازداشت مهدی بهمنی پس از اعتراضات ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه در ایذه و رخدادهای امنیتی پس از آن صورت گرفته است. خانواده او پیش‌تر نیز به‌دلیل دادخواهی و انتشار مطالب اعتراضی از سوی مهدی در شبکه‌های اجتماعی، تحت فشار نهادهای امنیتی قرار داشتند.
با توجه به انتساب اتهامات سنگین، تهدید صریح به اعدام، اخذ اعتراف اجباری و محرومیت از وکیل، نگرانی جدی درباره جان مهدی بهمنی و احتمال تشکیل پرونده‌ای منتهی به صدور حکم اعدام وجود دارد.
هادی بهمنی معترض ۱۷ ساله اهل ایذه در اعتراضات آب ۱۴۰۰ کشته شد
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#مهدی_بهمنی
#هادی_بهمنی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
پست ۲
محتوای آنلاین ناپایدار است؛ ممکن است حذف شود، از دسترس خارج شود یا در جریان قطع اینترنت دیگر قابل بازیابی نباشد.
در قسمت دوم مجموعه «پروتکل برکلی» می‌بینیم که چگونه می‌توان یک فایل را ارزیابی، جمع‌آوری و بدون تغییر نگهداری کرد؛ چرا ثبت نشانی صفحه، فراداده، زمان جمع‌آوری و هش فایل اهمیت دارد؛ و زنجیره حفظ شواهد چگونه مستند می‌شود.
اما یک اصل بر همه این مراحل مقدم است: هیچ فایل یا تحقیقی ارزش به خطر انداختن قربانی، شاهد یا مستندساز را ندارد.
ترجمه کامل فارسی پروتکل برکلی در وب‌سایت مرکز اسناد حقوق بشر ایران در دسترس است.
@iranhrdc
#پروتکل_برکلی
#شواهد_دیجیتال
#حفظ_شواهد
#زنجیره_حفظ_شواهد
#حقوق_بشر_ایران
#BerkeleyProtocol
#DigitalEvidence
#ChainOfCustody
#HumanRights
محتوای آنلاین ناپایدار است؛ ممکن است حذف شود، از دسترس خارج شود یا در جریان قطع اینترنت دیگر قابل بازیابی نباشد.
در قسمت دوم مجموعه «پروتکل برکلی» می‌بینیم که چگونه می‌توان یک فایل را ارزیابی، جمع‌آوری و بدون تغییر نگهداری کرد؛ چرا ثبت نشانی صفحه، فراداده، زمان جمع‌آوری و هش فایل اهمیت دارد؛ و زنجیره حفظ شواهد چگونه مستند می‌شود.
اما یک اصل بر همه این مراحل مقدم است: هیچ فایل یا تحقیقی ارزش به خطر انداختن قربانی، شاهد یا مستندساز را ندارد.
ترجمه کامل فارسی پروتکل برکلی در وب‌سایت مرکز اسناد حقوق بشر ایران در دسترس است.
@iranhrdc
#پروتکل_برکلی
#شواهد_دیجیتال
#حفظ_شواهد
#زنجیره_حفظ_شواهد
#حقوق_بشر_ایران
#BerkeleyProtocol
#DigitalEvidence
#ChainOfCustody
#HumanRights
محسن (مهرداد) تکش، شهروند ۳۳ ساله ساکن دیزیچه اصفهان و از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، با اتهام «محاربه» به دو بار اعدام محکوم شده است. گزارش‌ها از شکنجه او در دوران بازداشت و استفاده از اعترافات اجباری در پرونده‌اش حکایت دارد.
ایران اینترنشنال به نقل از یک منبع مطلع گزارش داده است که تکش در هفته پایانی دی‌ماه و در جریان سرکوب اعتراضات بازداشت شد. به گفته این منبع، او تحت فشار شدید جسمی و روانی قرار گرفته و بر اثر شکنجه، دستش شکسته است. همچنین ادعا شده که اعترافات اخذشده تحت فشار، مبنای اصلی اتهامات و صدور حکم علیه او بوده و مدرک دیگری برای اثبات اتهامات در پرونده وجود ندارد.
خانواده تکش برای حدود چهار ماه پس از بازداشت از وضعیت و محل نگهداری او اطلاع دقیقی نداشتند تا اینکه او از بند الف‌ط زندان دستگرد اصفهان با آنها تماس گرفت. تکش پیش از بازداشت در دیزیچه تعمیرگاه موتورسیکلت داشت و از این طریق امرار معاش می‌کرد.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#محسن_تکش
ایران اینترنشنال به نقل از یک منبع مطلع گزارش داده است که تکش در هفته پایانی دی‌ماه و در جریان سرکوب اعتراضات بازداشت شد. به گفته این منبع، او تحت فشار شدید جسمی و روانی قرار گرفته و بر اثر شکنجه، دستش شکسته است. همچنین ادعا شده که اعترافات اخذشده تحت فشار، مبنای اصلی اتهامات و صدور حکم علیه او بوده و مدرک دیگری برای اثبات اتهامات در پرونده وجود ندارد.
خانواده تکش برای حدود چهار ماه پس از بازداشت از وضعیت و محل نگهداری او اطلاع دقیقی نداشتند تا اینکه او از بند الف‌ط زندان دستگرد اصفهان با آنها تماس گرفت. تکش پیش از بازداشت در دیزیچه تعمیرگاه موتورسیکلت داشت و از این طریق امرار معاش می‌کرد.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#محسن_تکش
Mohsen (Mehrdad) Takesh, a 33-year-old resident of Dizicheh, Isfahan Province, who was arrested in connection with the January 2026 protests, has received two death sentences on charges of “waging war against God” (Moharebeh). Reports indicate that he was tortured in detention and that coerced confessions were used as evidence against him.
Iran International, citing an informed source, reported that Takesh was arrested in late January amid the crackdown on the protests. According to the source, he was subjected to severe physical and psychological abuse, including torture that left him with a broken hand. The source said that statements extracted from him under duress formed the main basis for the charges and death sentences, with no other evidence presented to substantiate the allegations against him.
For nearly four months after his arrest, Takesh’s family had little information about his whereabouts or condition. He eventually contacted them from the A-T Ward of Dastgerd Prison in Isfahan. Before his arrest, Takesh ran a motorcycle repair shop in Dizicheh, where he earned his living as a mechanic.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#mohsen_takesh
Iran International, citing an informed source, reported that Takesh was arrested in late January amid the crackdown on the protests. According to the source, he was subjected to severe physical and psychological abuse, including torture that left him with a broken hand. The source said that statements extracted from him under duress formed the main basis for the charges and death sentences, with no other evidence presented to substantiate the allegations against him.
For nearly four months after his arrest, Takesh’s family had little information about his whereabouts or condition. He eventually contacted them from the A-T Ward of Dastgerd Prison in Isfahan. Before his arrest, Takesh ran a motorcycle repair shop in Dizicheh, where he earned his living as a mechanic.
@iranhrdc
#DigitalBlackoutIran
#iran_strikes
#iran_human_rights
#iranmassacre
#mohsen_takesh
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
For many girls in Iran, resilience does not begin behind a school desk.
It begins with the road they must take to get there.
In Sistan and Baluchestan Province, girls in rural communities face significant barriers to continuing their education. In many areas, schools beyond the lower grades are scarce or unavailable. Long distances, limited transportation, teacher shortages, inadequate educational resources, and financial hardship can all stand between girls and the classroom.
In some communities, girls must travel to another village or town to continue their studies. When transportation is unavailable or unaffordable, staying in school becomes even more difficult.
A shortage of teachers—particularly female teachers—limited access to girls’ schools, inadequate facilities, economic hardship, and, in some cases, early marriage can further disrupt girls’ education.
And yet, many girls continue to find ways to stay in school.
Their persistence in the face of these challenges is part of everyday life. But when schools, transportation, and educational resources are out of reach, dropping out cannot simply be blamed on girls or their families. It reflects years of government neglect of essential educational and human-development infrastructure in Iran’s youngest province.
For these girls, leaving school means more than ending their education. It can change the course of their lives—and shape the opportunities available to the generations that follow.
Girls’ education is not a privilege. It is a fundamental right.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#InternationalDayOfTheGirl
#DayOfTheGir
#SistanAndBaluchestan
#BalochGirls
#RightToEducation
#EducationalJustice
#IranHRDC
It begins with the road they must take to get there.
In Sistan and Baluchestan Province, girls in rural communities face significant barriers to continuing their education. In many areas, schools beyond the lower grades are scarce or unavailable. Long distances, limited transportation, teacher shortages, inadequate educational resources, and financial hardship can all stand between girls and the classroom.
In some communities, girls must travel to another village or town to continue their studies. When transportation is unavailable or unaffordable, staying in school becomes even more difficult.
A shortage of teachers—particularly female teachers—limited access to girls’ schools, inadequate facilities, economic hardship, and, in some cases, early marriage can further disrupt girls’ education.
And yet, many girls continue to find ways to stay in school.
Their persistence in the face of these challenges is part of everyday life. But when schools, transportation, and educational resources are out of reach, dropping out cannot simply be blamed on girls or their families. It reflects years of government neglect of essential educational and human-development infrastructure in Iran’s youngest province.
For these girls, leaving school means more than ending their education. It can change the course of their lives—and shape the opportunities available to the generations that follow.
Girls’ education is not a privilege. It is a fundamental right.
@iranhrdc
#ThroughHerEyes
#InternationalDayOfTheGirl
#DayOfTheGir
#SistanAndBaluchestan
#BalochGirls
#RightToEducation
#EducationalJustice
#IranHRDC