Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
مقاومت برای بسیاری از دختران ایرانی، از پشت نیمکت مدرسه شروع نمی‌شود؛ از راهی شروع می‌شود که باید برای رسیدن به آن نیمکت طی کنند.
در سیستان‌وبلوچستان، بسیاری از دختران در مناطق روستایی برای ادامه تحصیل با موانعی مانند نبود مدرسه در مقاطع بالاتر، فاصله زیاد، دشواری رفت‌وآمد، کمبود معلم و امکانات آموزشی و مشکلات اقتصادی خانواده‌ها روبه‌رو هستند.
در برخی روستاها، پس از پایان ابتدایی یا متوسطه اول، برای ادامه تحصیل باید به روستا یا شهر دیگری رفت. وقتی وسیله رفت‌وآمد مناسب وجود ندارد یا هزینه آن برای خانواده سنگین است، ادامه تحصیل دشوارتر می‌شود.
کمبود معلم، به‌ویژه معلم زن، کمبود مدارس دخترانه و در برخی موارد ازدواج زودهنگام نیز از عواملی هستند که می‌توانند مسیر تحصیل دختران را متوقف کنند.
با وجود این موانع، بسیاری از دختران همچنان به تحصیل ادامه می‌دهند و برای ماندن در مدرسه تلاش می‌کنند.
این تلاش در مواجهه با شرایط دشوار، بخشی از واقعیت زندگی آن‌هاست؛ اما وقتی دسترسی به مدرسه، رفت‌وآمد یا امکانات آموزشی فراهم نیست، ترک تحصیل نه ناشی از کم‌کاری دختران و حتی خانواده‌هایشان، بلکه نتیجه سال‌ها بی‌توجهی به بخشی از مهم‌ترین زیرساخت‌های توسعه منابع انسانی در جوان‌ترین استان ایران است.
ترک تحصیل برای این دختران فقط به معنای پایان مدرسه نیست؛ می‌تواند مسیر زندگی خودشان و نسل‌های بعدی را تغییر دهد.
آموزش دختران یک امتیاز نیست؛ یک حق اساسی است.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_دختر
#روز_جهانی_دختر
#سیستان_و_بلوچستان
#دختران_بلوچ_حق_تحصیل
#عدالت_آموزشی
#iranhrdc
در سیستان‌وبلوچستان، بسیاری از دختران در مناطق روستایی برای ادامه تحصیل با موانعی مانند نبود مدرسه در مقاطع بالاتر، فاصله زیاد، دشواری رفت‌وآمد، کمبود معلم و امکانات آموزشی و مشکلات اقتصادی خانواده‌ها روبه‌رو هستند.
در برخی روستاها، پس از پایان ابتدایی یا متوسطه اول، برای ادامه تحصیل باید به روستا یا شهر دیگری رفت. وقتی وسیله رفت‌وآمد مناسب وجود ندارد یا هزینه آن برای خانواده سنگین است، ادامه تحصیل دشوارتر می‌شود.
کمبود معلم، به‌ویژه معلم زن، کمبود مدارس دخترانه و در برخی موارد ازدواج زودهنگام نیز از عواملی هستند که می‌توانند مسیر تحصیل دختران را متوقف کنند.
با وجود این موانع، بسیاری از دختران همچنان به تحصیل ادامه می‌دهند و برای ماندن در مدرسه تلاش می‌کنند.
این تلاش در مواجهه با شرایط دشوار، بخشی از واقعیت زندگی آن‌هاست؛ اما وقتی دسترسی به مدرسه، رفت‌وآمد یا امکانات آموزشی فراهم نیست، ترک تحصیل نه ناشی از کم‌کاری دختران و حتی خانواده‌هایشان، بلکه نتیجه سال‌ها بی‌توجهی به بخشی از مهم‌ترین زیرساخت‌های توسعه منابع انسانی در جوان‌ترین استان ایران است.
ترک تحصیل برای این دختران فقط به معنای پایان مدرسه نیست؛ می‌تواند مسیر زندگی خودشان و نسل‌های بعدی را تغییر دهد.
آموزش دختران یک امتیاز نیست؛ یک حق اساسی است.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_دختر
#روز_جهانی_دختر
#سیستان_و_بلوچستان
#دختران_بلوچ_حق_تحصیل
#عدالت_آموزشی
#iranhrdc
فائزه گرگیج ۲۷ ساله، فرزند روستای محروم «لاربالا» در استان سیستان و بلوچستان است. روستایی که سهمش از امکانات آموزشی تنها یک مدرسه ابتدایی است و دانش‌آموزان برای ادامه تحصیل چاره‌ای جز طی کردن مسافت‌های طولانی و طاقت‌فرسا تا شهرها و روستاهای مجاور ندارند؛ مسیری که بسیاری را از ادامه راه منصرف می‌کند.
فائزه در گفت‌وگو با رسانه‌ها روایت کرده است که چطور در ۲۵ سالگی و پس از هفت سال دوری از درس و کتاب، دوباره برای ساختن آینده‌اش قدم پیش گذاشته است. او مسیر سخت آمادگی برای کنکور را کاملاً دست‌تنها طی کرد. روزهایی بود که تا ۱۷ ساعت درس خواند؛ آن هم در شرایطی که نه از برق خبری بود و نه از آب لوله‌کشی. او برای دسترسی به ساده‌ترین جزوه‌ها و منابع درسی، مجبور بود هر دو هفته یک‌بار به شهر برود.
فائزه با وجود همه این محدودیت‌ها، سرانجام در سال ۱۴۰۴ در دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر پذیرفته شد.
موفقیت او بی‌شک الهام‌بخش و تحسین‌برانگیز است، اما در دل خود بازتاب‌دهنده موانع آموزشی دختران در مناطق کم‌برخوردار ایران است. دسترسی به آموزش در این مناطق با چالش‌های اساسی و متعددی از جمله کمبود مدرسه، نبود امکانات حمل‌ونقل، مشکلات مالی و فقدان زیرساخت‌های اولیه همراه است.
آموزش دختران یک حق اساسی است، نه امتیازی که محل تولدشان تعیین کند.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_جهانی_دختر
#روز_دختر
#سیستان_و_بلوچستان
#دختران_بلوچ
#حق_آموزش
فائزه در گفت‌وگو با رسانه‌ها روایت کرده است که چطور در ۲۵ سالگی و پس از هفت سال دوری از درس و کتاب، دوباره برای ساختن آینده‌اش قدم پیش گذاشته است. او مسیر سخت آمادگی برای کنکور را کاملاً دست‌تنها طی کرد. روزهایی بود که تا ۱۷ ساعت درس خواند؛ آن هم در شرایطی که نه از برق خبری بود و نه از آب لوله‌کشی. او برای دسترسی به ساده‌ترین جزوه‌ها و منابع درسی، مجبور بود هر دو هفته یک‌بار به شهر برود.
فائزه با وجود همه این محدودیت‌ها، سرانجام در سال ۱۴۰۴ در دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر پذیرفته شد.
موفقیت او بی‌شک الهام‌بخش و تحسین‌برانگیز است، اما در دل خود بازتاب‌دهنده موانع آموزشی دختران در مناطق کم‌برخوردار ایران است. دسترسی به آموزش در این مناطق با چالش‌های اساسی و متعددی از جمله کمبود مدرسه، نبود امکانات حمل‌ونقل، مشکلات مالی و فقدان زیرساخت‌های اولیه همراه است.
آموزش دختران یک حق اساسی است، نه امتیازی که محل تولدشان تعیین کند.
@iranhrdc
#از_نگاه_او
#روز_جهانی_دختر
#روز_دختر
#سیستان_و_بلوچستان
#دختران_بلوچ
#حق_آموزش