▪️ بلوچستان، که همواره در انزوا و حاشیه‌نشینی اقتصادی و اجتماعی قرار گرفته است، به نمادی از ستم‌های ملی و طبقاتی بدل شده است. این خاک پهناور با مردمانی سخت‌کوش و مقاوم، در زنجیره‌ای از نابرابری‌های تاریخی گرفتار آمده است؛ نابرابری‌هایی که به واسطه تبعیض‌های سیستماتیک و سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی حکومت، همواره بازتولید می‌شوند.
سوختبری، کاری پرخطر که هزاران نفر از مردم بلوچ به ناچار به آن روی آورده‌اند، تنها یکی از نمودهای آشکار این نابرابری‌هاست. سوختبران، مردان و زنان و حتی کودکان، که روزانه با جان خود بازی می‌کنند تا معیشت ابتدایی خانواده‌هایشان را تأمین کنند، در شرایطی قرار دارند که گویی زندگی و مرگ‌شان هیچ ارزشی ندارد. نیروهای نظامی، با تیراندازی مستقیم، هر روز جان چندین نفر از این سوختبران را می‌گیرند، و این چرخه سیستماتیک کشتار هم‌چنان ادامه دارد. بی‌کاری مطلق، فقر و محرومیت، نتیجه توسعه‌نیافتگی عامدانه بلوچستان، توسط حکومت است. بلوچستان، با وجود منابع طبیعی و ظرفیت‌های فراوان، از هر گونه برنامه‌ریزی اقتصادی محروم مانده است. سیاست‌های اشغال‌گرانه حکومت ، به جای ایجاد زیرساخت‌ها و فرصت‌های شغلی، تنها سرکوب و بی‌توجهی را به همراه داشته‌اند. کارگران بلوچ، نه تنها از حقوق ابتدایی‌شان محرومند، بل‌که به عنوان «بیگانه» در سرزمین خود به آنان نگاه می‌شود؛ گویی شهروند درجه دو هستند.

از دیدگاه سوسیالیستی، رهایی واقعی بلوچستان در گرو مبارزه‌ای مشترک علیه ستم ملی و طبقاتی است. این مبارزه نه تنها برای حقوق ملی و فرهنگی مردم بلوچ، بل‌که برای ساختن جامعه‌ای برابر و عادلانه برای همه کارگران و زحمتکشان است. نظام سرمایه‌داری که با تمرکز بر انباشت ثروت در دستان معدودی، توسعه‌نیافتگی و فقر را به بلوچستان تحمیل کرده است، این نظام طبقاتی تنها با همبستگی و اتحاد بین طبقات محروم می‌تواند به زیر کشیده شود. بلوچستان نیازمند تغییر ریشه‌ای است؛ تغییری که تنها از مسیر برابری اجتماعی و اقتصادی، حق تعیین سرنوشت و پایان دادن به سرکوب‌ها می‌گذرد. پایان دادن به کشتار روزانه سوختبران، ایجاد فرصت‌های شغلی پایدار و متناسب با ظرفیت‌های منطقه، و احترام به حقوق ملی مردم بلوچ، گام‌هایی ضروری برای ساختن آینده‌ای بهتر برای این سرزمین رنج‌کشیده است.

#سوختبر #سوختبری #بلوچستان
#سوختبران #کولبرنیوز

▪️ در دل کوهستان‌های کوردستان، کولبرانِ خسته، با کوله‌هایی سنگین‌تر از تاریخ بی‌عدالتی، قدم در راهی می‌گذارند که نه انتخابشان بوده و نه تقدیرشان. کودکان کولبر، کوچک‌ترین حلقه این زنجیر ظلم، شانه‌های نحیفشان زیر بار فقر و ستم خم شده است. آنان زاده نظامی هستند که نابرابری را تقدیس کرده و ثروت را در دستان اندکی انباشته است. در سرمای کوهستان، کودکانی را می‌بینی که نه از دنیای کودکانه بویی برده‌اند و نه از رویای مدرسه و بازی‌های معصومانه. دستان کوچکشان به طناب‌های زبر گره خورده، چشمانشان به دوردست‌ها خیره است، به فردایی که شاید روشن‌تر باشد. اما این فردا نه با انتظار، بلکه با مبارزه ساخته می‌شود. در این میان، سوسیالیسم نوری است که تاریکی این مسیر را می‌شکند؛ نوید جهانی که در آن کودکان به جای بار سنگین کالا، کتاب و رویا به دست دارند. جهانی که در آن زمین و کوهستان، به‌جای آنکه صحنه ستم ملی و طبقاتی باشند، عرصه برابری و آزادی شوند.
کودکان کولبر، نماد زخم‌های ستم ملی و طبقاتی‌اند؛ زخم‌هایی که تنها با برپایی دنیایی آزاد و رهایی از استثمار درمان خواهد شد. مبارزه برای آزادی و برابری، مبارزه‌ای است برای دنیایی که در آن هیچ کودکی زیر بار فقر قد خم نکند و هیچ کوهی شاهد رنج نباشد.

#کولبر #کولبری #کوردستان #ستم‌ملی #ستم‌طبقاتی #کولبرنیوز #انقلاب‌ژینا