📊 حتی بازی انتخاب بین عقرب جراره با مار غاشیه هم راه به جایی نبرد!

تذکر بسیار مهم
🔻درصدهای تمام این ۴۵ سال برای حکومتی‌ست که حتی در اعلام آمارِ رسمی امور مختلف، از جمله فوتی‌های کرونا [که در مقایسه با بحث مشارکت در بیعت با نظام و مشروعیت آن -اوجب واجبات- و میزانِ التزام مردم به اسلام و امام زمانِ مورد تبلیغ حکومت که به رأی دادنِ حکم کرده و آن را تکلیف مهم شرعی و ملی می‌داند و...، موضوعی دسته‌چندم محسوب می‌شوند]، از بیان دروغ‌های بزرگ و آمارسازی ابایی ندارد:

🔻طبق گفتۀ علی‌اکبر حق‌دوست، رئیس کمیتۀ اپیدمیولوژی ستاد ملی مقابله با کرونا در دولت دوازدهم:

تعداد مرگ‌های واقعی در ایران ۱.۹ برابر گزارش رسمی دولت بوده‌است.

🔺یعنی می‌توان حدس زد که در خوش‌بینانه‌ترین حالت، حداکثر درصد آمار واقعیِ بیعت‌کنندگان، از جمله گرفتارانِ بازیِ «بد و بدتر»، چیزی حدود ۲۰ درصد واجدین آراء بوده‌است و مجموعِ اصلاح‌طلبان و اعتدالیان نیز حداثر نفوذشان معادلِ ۹-۸ درصد از ایرانیان واجدینِ حق رأی است.


#حکومت_اسلامی #استمرارطالبان
➖➖➖

🌾@Naqdagin

📺 مصاحبۀ دکتر #حسین_لاجوردی (جامعه‌شناس و مسؤل وقت مرکز آمار)

🔻نکات بسیار ارزنده‌ای بیان می‌شود که ضروری‌ست چند بار توسط همۀ ایرانیان دیده شود:

1️⃣ در مقدمهٔ قانون اساسی، یک ابر-دروغ وجود دارد: انقلاب با ۶۰ هزار شهید و ۱۰۰ هزار معلول! درحالی‌که طبق آمار دولت بازرگان، نهایتن۶۰۳ نفر کشته شدند.

❗️دروغ در قانون اساسی و تبلیغات نیم‌قرنه: کشته‌سازی تا ۱۰۰ برابر!

2️⃣ جمعیت طبس ۶ هزار تن بود و آخوندها در زلزله اعلام کردند ۱۲ هزار کشته شدند درحالیکه از ۶ هزار، ۳۵۰۰ نفر زنده بودند.

❗️دروغ: ۴.۸ برابر کردنِ آمار فوتی‌ها و ۲ برابر نسبت به جمعیت روستا اعلام کردن آن

3️⃣ ۱۲ فروردین رادیو اعلام کرد که ۲۰میلیون رأی دادند! درحالیکه جمعیت ایران ۳۷.۲ میلیون بود و واجدین شرایط بالای ۱۶ سال، ۱۸.۷ میلیون بودند. ۳۰ میلیون رأی آمده بود!!!

در وزارت کشور گفتند اینطوری که نمی‌شه! بگوییم ۲۲.۴ میلیون رأی دادند و ۲۰.۴ میلیون جمهوری اسلامی را پذیرفتند!

❗️ابر دروغ رفراندم: ۱.۶ برابر کردنِ مشارکت نسبت به واجدین شرایط و سپس تصحیح آن به ۱.۱۹ برابر؛ تعداد «آری‌»ها به #حکومت_اسلامی، از واجدین شرایط ۱.۷ میلیون بیشتر بوده‌است!!

➖➖➖

🌾@Naqdagin

📘«نه» ساختاری

✍🏻 #رضا_زمان

🍂 آنچه در این نا-انتخابات ریاستِ دولت گذشت، یک «نه» اکثری و بزرگ بود به نظام جمهوری اسلامی، با کم‌ترین هزینه و خرج.

🍂 این یک «نه» بود به تمام سیاست‌های نظام، به سیاست‌های کلان و خُرد، در سیاست، در اقتصاد، در فرهنگ، در دین و در معیشت.

🍂 یک «نه» قاطع و آشکار، یک «نه» بیّن و روشن به ولایت مطلقه، به قدرتِ خودکامه و متمرکز.

🍂 یک «نه» به «سیاست‌های کلّی مقام معظم رهبری»، به «قانون اساسی جمهوری اسلامی»، به «راه شهید رئیسی عزیز»، به «دولت انقلابی»، به «جوانان متدیّن».

🍂 یک «نه» قاطعِ مثبت ۶۰ درصدی، به اضافه «نه» تلویحی و ضمنی، از آرای باطله تا آرای اصلاح‌طلبی.

🍂 امّا این «نه» بزرگ، در واقع، یک «نه» ساختاری بود به ساختار حکومت اسلامی، «نه» به ساختار نظام دینی، «نه» به ساختار استبدادی، «نه» به ساختار ولایتی-امامتی، «نه» به ساختار امّتی-قبیله‌ای.

🍂 این «نه» اکثری به تمام نهادها، قوانین، قواعد و رویه‌های ناآزاد و ناعادلانه‌ای است که این ساختار را شکل و بسط دادند، از نهاد رهبری که رأس این نظام است، تا نهاد دولت و مجلس که جز اسم و نام هیچ نیستند.

🍂 اکثریّت، بر این «نه» اجماع کردند و با تحریم انتخابات، پیامِ «نه» ساختاری دادند. تحریم خودجوشِ انتخابات، قالب و بافتِ اصلی این پیام شد.

🍂 پیام اکثریّت ملّت، با توشه‌ای از جنبش‌ها و نهضت‌های آزادی‌بخش، از دوّم خرداد تا هجده تیر، از جنبش سبز تا خیزش «زن‌زندگی‌آزادی»، این بار با کُنش تحریم چونان کُنش آبرومندانه و محترمانه، «نه ساختاری» بود به ساختار ضدّ دموکراتیک که به انتخابات، با تهی کردن آن از نقشِ واقعی و اصلی خود، نقشِ صوری و زائد داده‌است.

🍂 تحریم، «نه ساختاری» بود به نظامِ امامت-امّت که از ابزار ضروری دموکراسی، آلتِ دستِ استبداد و از گزینه‌ی عزلِ دموکراتیکْ مدخلِ بیعت، و از سیاستِ مسالمتْ سیاستِ تسلیم اراده کرده است.

🍂 «نه ساختاری» به حضوری که نه تعبیر به مشارکت مردمی که تفسیر به اطاعتِ رعیّتی می‌شود.

🍂 تحریم، «نه ساختاری» بود به نظامی که راه اصلاح و تغییر بسته و در برابر اصلاحات یکسره مقاومت می‌کند؛ «نه ساختاری» به «مشروعیّتِ کاذب» و «حقانیّتِ باطل»؛ «نه ساختاری» به «سیاستِ دینی» و «دینِ سیاسی»، به «مشروعه» و «دولت شرعی».

🍂 و در نهایت، تحریم چونان مقاومتِ شهروندی، «نه ساختاری» بود به «امتناع جمهوریّت» و «امحای دموکراسی» در ساختار جمهوری اسلامی.

🍂 در بیانِ این «نه»، چپ و راست، لیبرالیست و سوسیالیست، جمهوری‌خواه و مشروطه‌خواه، مذهبی و سکولار، بی‌شک شریک و سهیم بودند.


#ایران #حکومت_اسلامی
➖➖➖

🌾 @Naqdagin | @shahrvand_sabz

📘۷ پیام از انتخابات

✍🏻 #آرمان_امیری

۱. پیروزی جنبش مقاومت مدنی

🍂 مساله‌ی اصلی تحریم، شکستن دیوار مشارکت ۵۰درصدی نبود. این اتفاق در انتخابات ۱۴۰۰ رخ داده‌بود؛ اما در آن انتخابات، بخش بزرگی از ریزش آرا، محصول نوعی انفعال و سرخوردگی از اصلاح سیستم بود. هنوز جنبشی وجود نداشت که چشم‌انداز تحول از مسیر دیگری را نمایان کند.

🍂 پس از جنبش «زن، زندگی، آزادی»، انفعال قبلی به سمت یک «کنش فعال» تغییر جهت پیدا کرد. برخی منفعلین از ترس سقوط نظام، به داخل انتخابات بازگشتند و تحریم، اگر می‌خواست پیروز شود، باید بر سد بزرگتری غلبه می‌کرد. این اتفاقی بود که به‌نظرم فراتر از تمامی پیش‌بینی‌ها و انتظارات، محقق شد. به قول بازاری‌ها، با سقوط میزان مشارکت از «کانال ۴۰درصد» به «کانال ۳۰درصد»، مساله از انفعال مخالفان، به یک «جنبش فعال تحریم» بدل شد که آشکارا طی سه انتخابات پیاپی (ریاست‌جمهوری، مجلس و دوباره ریاست‌جمهوری)، در حال پیشرفت بوده‌است. حالا این تحریمی‌ها هستند که بزرگترین وزنه‌ی قدرت سیاسی و اجتماعی را کسب کرده‌اند و بی‌شک، فرصت دارند که سرنوشت آینده‌ی کشور را رقم بزنند.

۲- شکست سیاسیون فرصت‌سوز

🍂 هرچند جنب و جوش فعال در بدنه‌ی جنبش اجتماعی، کاملا آشکار بود و تمامی ترفندهای انتخاباتی را خنثی کرد، اما بزرگترین تحریم تاریخ جمهوری اسلامی در وضعیتی محقق شد که اکثر چهره‌های شاخص سیاسی و حتی نیروهای میانی، ترجیح دادند یک سکوت منفعلانه در پیش بگیرند.

🍂 به‌گمان من، اعلام دیرهنگام «ما رای ندادیم»، در ساعات پایان رای‌گیری، ابدا یک «کنش سیاسی معنادار» برای همراهی با تحریم نبود. بیشتر می‌شد حدس زد چه آن‌ها که کاملا سکوت کردند و چه آن‌ها که دیرهنگام رای ندادنِ خودشان را اعلام کردند، به‌انتظار نشستند تا ببینند تیم برنده کدام سمت است.

🍂 بحران انسداد سیاسی، فقط در داخل حاکمیت رخ نداده. با این وضعیتِ نیروهای سیاسی، باید اعتراف کنیم که اپوزوسیون هم گرفتار مهره‌هایی شده که نه «شهامتِ سیاست‌ورزیِ واقعی» را دارند و نه «درایتِ تشخیصِ موقعیت» را. اگر این ضعف در آینده جبران نشود، سرمایه‌ی بزرگ تحریم به نتیجه نخواهد رسید و همچنان شاهد هدررفت هزینه‌های کلان مقاومت اجتماعی خواهیم بود. به‌نظرم نقد این انفعال و طلب موضع‌گیری‌های صریح‌تر و شفاف‌تر، مطالبه‌ای‌ست که جامعه می‌تواند از این چهره‌ها داشته‌باشد تا این ضعف را به مرور جبران کند.

۳- رفراندوم قاطع علیه قومیت‌گرایی!

🍂 مسعود پزشکیان در استان‌های آذری‌زبان بیشترین رای را به خود اختصاص داده‌است. او سال‌های سال، پیشینه‌ی دامن‌زدن به شکاف‌های قومی را در کارنامه دارد و در رقابت اخیر نیز دیدیم که ستادهای تبلیغاتی‌‌اش، چطور به چنین حربه‌ای متوسل شدند.

🍂 با این حال، نتیجه‌ی نهایی، تصویر بسیار بزرگتری نیز در اختیار ما قرار داد: در هیچ یک از استان‌های آذری‌زبان، مشارکت از میانگین عمومی ۴۰درصد فراتر نرفت. این یعنی حتی اگر تمامی آرای پزشکیان در این مناطق را یکسره به پای آرای قومیتی بگذاریم (که تخمین درستی نیست)، باز هم اکثریت قاطع آذری زبان‌های ایران (چیزی بین ۷۰ تا ۸۰ درصد، با جمع آرای تحریمی و دیگر نامزدها) نیز به این بازی ارتجاعی و خطرناک، یک «نه» بزرگ گفتند. این فقط یک سرمایه‌ی ارزشمند و تودهنی آشکار به کسانی که پشت ادعای «نابودی ایران» پنهان شده‌بودند، نیست. بلکه یک هشدار جدی‌ست به تمامی سیاسیونی که همچنان سودای این را دارند که منافع طولانی‌مدت ملی را قربانی مطامع کوتاه‌مدت خود کنند.

🌐 مطالعۀ ادامۀ متن
⏰ زمان مطالعه: ۴ دقیقه
🔖 ۷۸۰ واژه


#جامعه #ایران #سیاست
➖➖➖

🌾 @Naqdagin | @DivaneSara

📺 پیروزی پزشکیان یا کابینه اصلاح‌طلب در انتخابات برای موفقیت آنان کافی‌ست؟

❓اگر انتخابات با پیروزی مسعود پزشکیان همراه شود، چه خواهد شد؟ شخصیت و ویژگی‌های افراد کابینه او اهمیت دارند و کافی هستند؟

🍂 در این ویدئو، دربارۀ امیدهای حامیان پزشکیان سخن خواهم گفت و نکاتی را نیز جهت تمرین تحلیل سیاسی بیان می‌کنم.


#سیاست
➖➖➖

🌾 @Naqdagin