📘بگذارید از «چاه تاریخ» بیرون آییم!

✍🏻 دکتر #قربان_عباسی

🍂 ایران امروز بیش از آنکه در چنگال مشکلات کنونی گرفتار باشد، در بند گذشته‌ای است که هر روز مانند زنجیری تازه صیقل می‌یابد. جامعه ما بر سر تاریخ خود، نه گفت‌وگو می‌کند و نه از آن می‌آموزد، بلکه فقط می‌جنگد. هر حادثه تاریخی به میدان تازه‌ای برای کینه‌توزی و کشمکش بدل می‌شود. نمونه آشکار آن رخداد ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ است. بیش از هفتاد سال گذشته اما همچنان جامعه ایران در دو اردوگاه متخاصم گیر افتاده است: گروهی فریاد می‌زنند «کودتا» بود و لکه ننگی از خیانت آمریکا و انگلیس؛ گروهی دیگر مدام می‌کوشند آن را «قیام ملی» بنامند.

🔺اما چه حاصل؟ آیا کشمکش بر سر نام‌گذاری توانسته نهادهای سیاسی ما را اصلاح کند یا فرهنگ سیاسی ما را بالغ سازد؟ خیر! آنچه باقی مانده، زخمی است که نسل به نسل منتقل می‌شود و نه تنها شفابخش نیست، بلکه هویت سیاسی ما را درگیر انجماد کرده است.

🍂 یا انقلاب ۱۳۵۷: بخشی از جامعه هنوز بر این باور است که این انقلاب «محصول توطئه غرب» بود؛ بخشی دیگر آن را «قیام مقدس مردم علیه استبداد». سال‌ها گذشته اما ما هنوز درگیر این پرسشیم که «چه کسی پشت پرده بود؟» و در نتیجه، از پرداختن به پرسش مهم‌تر ــ «چرا ساختارهای ما چنین شکننده و آسیب‌پذیر بودند؟» ــ می‌گریزیم. این دقیقاً همان گرفتاری در چاه تاریخ است: ما بر سر سایه‌ها می‌جنگیم و از دیدن حقیقت عریان فرار می‌کنیم.

🔒 ما گرفتار بیماری‌ای مزمن هستیم: بت‌سازی از گذشته و پرستش روایت‌های یک‌جانبه. در چنین فضایی، هر رویدادی ــ مشروطه، ملی‌شدن نفت، جنگ ایران و عراق، اصلاحات، حتی جنبش‌های اجتماعی اخیر ــ به دو اردوگاه متخاصم تقسیم می‌شود: یا خیانت است یا حماسه؛ یا توطئه است یا تجلی اراده ملت. این دوگانه‌های مصنوعی، نه تنها هیچ درک تازه‌ای به ما نمی‌دهد، بلکه جامعه را به قطب‌هایی کور بدل می‌سازد که جز نفرت‌پراکنی کاری نمی‌کنند.

رادیکال‌ترین نقد این است: اینکه ما هنوز مشغول جنگیدن بر سر گذشته‌ایم، یعنی هیچ آینده‌ای نساخته‌ایم. ملت‌هایی که توانسته‌اند از تاریخ عبور کنند، گذشته را همچون پرونده‌ای بسته در قفسه نگه داشته‌اند و انرژی خود را صرف بازسازی آینده کرده‌اند. اما ما پرونده‌ها را هر روز باز می‌کنیم، دوباره به جان هم می‌افتیم، و در پایان، همچنان گرفتار همان کاغذهای زرد شده می‌مانیم.

❓حقیقت تلخ این است که هیچ ملت بالغی سرنوشت امروز خود را به دعوای دیروز گره نمی‌زند. اگر انقلاب ۵۷ محصول توطئه بود، چرا جامعه ما چنین آسیب‌پذیر بود؟ اگر ۲۸ مرداد کودتا بود، چرا نهادهای سیاسی ما آنقدر سست بودند که با چند کامیون و چند کیسه دلار فرو ریختند؟ ما از این پرسش‌های بنیادین فرار کرده‌ایم، چون نقد خویش را دشوارتر از محکوم‌کردن «دیگران» می‌دانیم.

🔺بیایید رک باشیم: ۲۸ مرداد نه اسطوره‌ای مقدس است و نه صرفاً کودتایی خارجی؛ بلکه سندی از ضعف نهادهای ما و بی‌کفایتی نیروهای سیاسی‌مان بود. ما نتوانستیم قدرت را مهار کنیم، نتوانستیم متحد شویم، و دشمنان خارجی تنها از همین شکاف بهره بردند. اما چه کردیم؟ به جای نقد خویش، هفتاد سال است یکدیگر را با برچسب «خائن» یا «مصدق‌پرست» تکه‌پاره می‌کنیم.

🔺انقلاب ۵۷ نیز همین‌گونه است. اگر توطئه غرب بود، چرا میلیون‌ها نفر به خیابان آمدند؟ اگر قیام مقدس بود، چرا بلافاصله به استبداد نوین بدل شد؟ حقیقت تلخ این است: ما مردمی بودیم که از درون ناتوان از ساختن نظامی پایدار بودیم، و بازهم ترجیح دادیم همه تقصیرها را به گردن «غرب» یا «شاه» یا «روحانیت» بیندازیم. این فرار از مسئولیت، ما را عقیم ساخت.

⚰️ مشکل ما نه ۲۸ مرداد است و نه ۵۷؛ مشکل ما عادت کثیف به پرستش گذشته است. ما تاریخ را یا به موزه‌ای از قهرمانان و خائنان بدل کرده‌ایم، یا به میدان جنگی برای تسویه‌حساب سیاسی. هیچ‌گاه نیاموختیم که تاریخ، دفتر درسی است که باید آن را خواند و بسته گذاشت، نه قبری که باید هر روز دوباره نبش کرد.

🎖 تا زمانی که شجاعت اعتراف به خطاهای درونی و ضعف‌های ساختاری را پیدا نکنیم، تا وقتی تاریخ را فقط به ابزاری برای حمله به رقیب سیاسی تبدیل کنیم، آینده ایران چیزی جز تکرار فاجعه‌های گذشته نخواهد بود.

.


#نقد_فرهنگ #آینه_تاریخ #تاریخ_معاصر

➖➖➖

🌾 @Naqdagin| @nasaksara

📺 خط‌ونشانِ پزشکیان برای ترامپ 💪
— هرکس دستشو بذاره رو سینۀ خودش لطفا 🤣

🎙#امیرحسین_قیاسی

📺 ولی پزشکیان فرق داره! 🥴
📺 مسعود پاتریکیان! 😂

📊 دروغ پزشکیان دربارۀ مصرف برق ایرانیان
📺 چرا همیشه مردم مقصرند؟
📕بی‌سوادترین رئیس‌جمهور دنیا
📺 بحران خودساختۀ واردات خودرو

.


#نقدخند #استمرارطالبان #پزشکیان

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📺 وزیرِ شیادِ کابینۀ مسعودِ پزشکیان!
— جابجاییِ نقشِ متهم در بحرانِ آب

🔻وزیر نیرو:

یک نفر را دیدم که برگ درختان را با آب می شست، به او تذکر دادم، گفت پولش را می دهم. گفتم من وزیر نیرو هستم و این را به تو می گویم، گفت هر کسی می خواهی باش. دستور دادم دو روز آب خانه اش را قطع کنند.

🔺بابت همین تعرضی که به حقوق یکی از شهروندان کرده و حماقت مضاعفی که در فهمِ مساله آب ایران از خود نشان داده، لیاقتش اخراج با ضربه به ماتحت است.

🔻مشکلِ آب ایران، آن مردی نیست که برگ درخت را شست. مشکل، ریشه در سیاست‌های کشاورزی و صنعتی فاجعه‌بار دارد:

📈 کشاورزی: حدود ۸۹٪ آب تجدیدپذیر ایران در کشاورزی مصرف می‌شود (آمار وزارت نیرو و فائو). بازدهی مصرف آب در این بخش زیر ۳۵٪ است؛ یعنی دوسوم آب عملاً هدر می‌رود. نمونه‌های روشن:

📈 کشت برنج در استان‌های شمالی و حتی خوزستان، با نیاز به حدود ۱۰ هزار مترمکعب آب برای هر هکتار.

📈 کشت هندوانه در مناطق کویری؛ برای یک کیلو هندوانه بیش از ۳۰۰ لیتر آب مصرف می‌شود. صادرات هندوانه یعنی صادرات آب مجانی.

📈 پسته کرمان: تولید یک کیلو پسته بیش از ۵ هزار لیتر آب می‌بلعد. حالا دشت‌های کرمان فرو‌نشست کرده‌اند چون سفره‌ها خشکیده‌اند.

📈 صنعت: ایران صنایع آب‌بر را وسط کویر کاشته:

❌ تولید هر تن فولاد خام حدود ۲۳۰,۰۰۰ تا ۲۸۰,۰۰۰ لیتر آب نیاز دارد. در فولاد مبارکه و فولاد یزد این مصرف مستقیم از سفره‌های زیرزمینی تأمین می‌شود.

❌ پتروشیمی‌ها و صنایع معدنی هم بارها گزارش شده که در مناطق خشک، به جای بازچرخانی، آب شیرین را می‌بلعند.

📈 بازیافت و بازچرخانی:در سطح جهانی، استانداردهای بازیافت فاضلاب به‌طور متوسط حدود ۸۰–۹۰٪ است (نمونه: اسرائیل بیش از ۸۵٪ فاضلاب شهری خود را بازیافت می‌کند). در ایران، با وجود نیاز مبرم به بازچرخانی، هنوز بخش عمده‌ای از فاضلاب شهری به‌طور مستقیم وارد رودخانه‌ها و منابع آب می‌شود. در واقع، طبق گزارش‌های غیررسمی و گفته‌های مقامات مختلف، درصد بازیافت فاضلاب در ایران به‌شدت پایین است و بسیاری از کارشناسان تأکید دارند که این رقم به‌طور جدی باید افزایش یابد. این یعنی منابع آبی موجود نه تنها به دلیل کمبود بارش و خشکسالی، بلکه به دلیل عدم استفاده بهینه از فاضلاب شهری، بی‌رحمانه هدر می‌رود. بنابراین، در حالی که آمار دقیق و رسمی برای درصد بازیافت فاضلاب در ایران موجود نیست، اما بسیاری از گزارش‌ها و تحلیل‌ها بر لزوم توسعه زیرساخت‌های بازیافت فاضلاب و تصفیه‌خانه‌ها تأکید دارند.

📈 چاه‌های غیرمجاز: طبق آمار رسمی وزارت نیرو، در ایران حدود صدها هزار حلقه چاه غیرمجاز وجود دارد (یعنی تقریباً دو برابر چاه‌های مجاز). این چاه‌ها هر سال چیزی بین ۵ تا ۶ میلیارد مترمکعب آب را می‌بلعند. چون نظارتی بر آن‌ها نیست، عمق برداشت هم بی‌رویه است و سفره‌ها را نابود کرده.

🔺نتیجه؟ خشک شدن قنات‌ها، فرونشست زمین، و در بسیاری نقاط مثل کرمان، یزد، خراسان، آبخوان‌ها برای همیشه از بین رفته‌اند. دولت‌ها هم یا ناتوان بوده‌اند یا از ترس اعتراض روستاییان و کشاورزان، عملاً چشم روی این فاجعه بسته‌اند. بیش از ۳۰۰ دشت کشور دچار بحران فرونشست شده‌اند (آمار وزارت نیرو و سازمان زمین‌شناسی). در برخی مناطق مثل دشت ورامین و اصفهان، فرونشست به ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر در سال رسیده. این یعنی مرگ غیرقابل بازگشت سرزمین.

👈 مصرف خانگی: سهم خانگی کل آب کشور حدود ۷٪ است. پس گیر دادن به یک نفر که برگ‌ها را شسته، هیچ ربطی به بحران ندارد. حتی اگر همه مردم ایران شیر آب را ببندند، باز هم آبی که کشاورزی و صنعت هدر می‌دهند جبران نمی‌شود.

📌 بحران آب ایران نه با قطع دو روزه آب یک شهروند، که فقط با انقلاب در مدیریت کشاورزی، انتقال صنایع آب‌بر به مناطق ساحلی، و بازچرخانی اجباری فاضلاب حل می‌شود. هر اقدام دیگر، بازی با الفاظ است و فریب افکار عمومی.

📕ریشه‌های ایدئولوژیک بحران آب در ایران
📺 معجزۀ مهندسانِ اسرائیلی در بیابان
📊 دروغ پزشکیان دربارۀ مصرف برق ایرانیان
📺 چرا همیشه مردم مقصرند؟
📕بی‌سوادترین رئیس‌جمهور دنیا
📺 بحران خودساختۀ واردات خودرو

.


#استمرارطالبان #حکومت_اسلامی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin