نقدآگین
12.2K subscribers
3.82K photos
3.36K videos
93 files
9.05K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
📕انتخاب سرنوشت‌سازِ جمهوری ایران

(مرز حساس آزادی و امنیت)

✍️#علیرضا_حلاج

#یادداشت #سیاسی
#انقلاب #جمهوری_ایران #فلسطین #جنگ
#محمدرضاشاه #علی_خامنه‌ای




🌾@Naqdagin
📕انتخاب سرنوشت‌سازِ جمهوری ایران

(مرز حساس آزادی و امنیت)

✍️#علیرضا_حلاج

حساس‌ترین کاری که این روزها انجام می‌دهم کم کردن شعله زیر کتری است؛ پیدا کردن آن مرز، بین خاموش شدن و کمترین درجه شعله ممکن. با این همه، با توجه به تصوری که از دموکراسی دارم؛ دلیلی نمی‌بینم امتناع کنم از اظهار نظر در مورد حساس‌ترین مسائل کشور و جهان

اگر عده قلیل سلطنت‌‌طلب‌ را از ۸۰ میلیون ایرانی تفریق کنیم؛ محمدرضا پهلوی برای اکثریت ِ غالب ِباقی مانده، شخصیتی است در بهترین حالت ممتنع و در حال ِ از یادها رفتن؛ اگر تا به حال علی‌رغم تبلیغات آن عده قلیل سلطنت‌طلب، کاملا فراموش نشده باشد! اما محمدرضا پهلوی می‌توانست یکی از محبوب‌ترین و تاثیرگذارترین شخصیت‌های تاریخ ِ این منطقه از جهان باشد. کافی بود پیش از آنکه دیگر دیر شود خود با دست ِ خود، سلطنت را ملغا و جمهوریایران را تاسیس می‌کرد. دیگر نه از جنگ ۸ ساله خبری می‌شد؛ نه از خلأ قدرتی که باعث ِ از میدان به در شدن یک‌ به یک احزاب و سازمان‌ها به شکل قهرایی شد؛ نه از جلسه گوادالوپ تا برای ما تعیین تکلیف کنند؛ نَه از تحریم‌هایی که ثروت و منابع کشور را به واسطه آن به تاراج ببرند.

چهل و دو سال از انقلاب ِ مردمی ِ پنجاه و هفت گذشته است. چهل و دو سال، پر از اتفاقات عجیب و غریب که حاصلش وضعیت امروز کشور است. امروز هم اگر عده قلیل ِ فدائیان رهبر جمهوری‌اسلامی را از جمعیت ۸۰ میلیونی کشور تفریق کنیم؛ برای اکثریت غالب باقی مانده آقای خامنه‌ای، در بهترین حالت شخصیتی ممتنع است؛ اگر البته برآیند تبلیغات طیفی از مخالفان داخلی و خارجی را نادیده بگیریم که سعی دارند تمام مشکلات موجود را به پای ایشان بنویسند!

آقای علی خامنه‌ای به اقتضای طبیعت انسان، در سال‌های پایانی عمر خود قرار دارد. و کهولت هر آن امکان دارد ایشان را مقهور کند. اکنون آن برهه سرنوشت‌ساز است که تاریخ برابر وی قرار داده؛ تا اشتباه محمدرضا پهلوی را تکرار نکند. انجام کاری که تنها از نفر اول حکومت بر می‌آید؛ پیش از آن که دوباره دیر شود. یعنی حذف شورای نگهبان و کرسی رهبری و اعلام موجودیت جمهوری ایران که در آن تمام ِ ایدئولوژی‌ها اعم از -اسلام‌گرا، لیبرال و سوسیالیست- حزب و رسانه مستقل خود را داشته باشند. و در انتخابات چهارساله برای قوه مجریه و قوه مقننه این مردم باشند که در تصادم و تضارب آرای برآمده از تبلیغات رسانه‌های مستقل، انتخاب کنند کدام حزب، امور را در دوره چهار ساله بر عهده بگیرد.

هنوز که هنوز است طرفداران آقای خمینی، پذیرش توافق‌نامه پایان ِجنگ هشت ساله را توسط ایشان، به «نوشیدن جام زهر» تعبیر می‌کنند. آری؛ کسانی که توافق منجر به نجات جان هزاران انسان از دو سوی جنگ را تعبیر به نوشیدن جام زهر می‌کنند! چرا باید چنین تعبیری را در قبال تاسیس جمهوری ایران به کار نبرند؟‌ تصمیم سختی در پیش است؛ اما ناممکن؟ نَه!

بدون جنگ هشت ساله‌ و بدون قریب چهل سال تحریم‌های سنگین، وضعیت مردم متفاوت از امروزش بود. مقصر اصلی جنگ و تحریم‌ها شخص محمدرضا پهلوی بوده است. همانگونه که اگر درد به استخوان مردم برسد و بدون توافق بر آلترناتیوی معین، با کاتالیزور عوامل خارجی بتوانند به شکل قهرآمیز جهوری‌اسلامی را کنار بزنند؛ و در خلأ قدرت، کشور به جنگ داخلی دچار شود؛ مقصر اصلی را باید شخص آقای خامنه‌ای بدانیم. مسئله بر سر سنگینی مسئولیت است؛ وقتی تنها فردی هستی که قادر است تغییر ایجاد کند

جمهوری ایران یعنی آشتی ملی. یعنی گرفتن بهانه‌ها از امپریالیسم تا وزنه سنگین تحریم‌ها را از گُرده مردم بردارد. جمهوری ایران یعنی برداشتن آن فاصله عمیق بین قاطبه مردم و حکومت؛ که در جمهوری‌اسلامی دیگر احرازش انکارناپذیر می‌نماید

جمهوری ایران یعنی اگر دولت تصمیمی گرفت، ملت از آن با تمام تبعاتش حمایت کند. خواه طرفداری از مردم فلسطین در مقابل اسرائیل -که اگر توسط دولتی اعمال شود که مردم خود در انتخاباتی دمکراتیک برگزیده‌اند- می‌تواند حمایت تام و تمام مردم ایران را به دنبال داشته باشد. حمایتی که اکنون اگر جمهوری‌اسلامی بخواهد بی پرده به مردم ِ ایران -و نه طیف محدود فدائیان رهبر- نگاه کند؛ فقدان آن را حس خواهد کرد. چرا که مردم بدون توجه به درستی یا نادرستی تصمیمات جمهوری‌اسلامی، صرفا به خاطر اینکه می‌بینند هیچ نقشی در اتخاذ این تصمیمات ندارند، با این تصمیمات نه‌ تنها همدلی نشان نداده، که بعضا در اثر کوچکترین تبلیغاتی از سوی رسانه‌های امپریالیستی با آن به مخالفت و کارشکنی هم بر می‌آیند.

نگارنده این سطور متوجه حساسیت امور سیاسی و اداره کشوری با قریب ۸۰ میلیون جمعیت در یکی از مهمترین نقاط جهان هست؛ پیدا کردن آن مرز، بین امنیت و آزادی! حتا اگر حساس‌ترین کاری که خود این روزها انجام دهد کم کردن شعله زیر کتری باشد؛ پیدا کردن ِآن مرز، بین خاموش شدن و کمترین درجه شعله ممکن.

🌾@Naqdagin