📕#روز_جهانی نقطه‌ویرگول

راه مواجهه با خودکشی: نه تداومِ وضع موجود و نه پایان بخشیدن به وضعیت

✍️#احمد_ابوالفتح


#زیست‌روان #معنای_زندگی

➖➖➖

🌾@Naqdagin

📕روز جهانی نقطه‌ویرگول

راه مواجهه با خودکشی: نه تداومِ وضع موجود، نه پایان بخشیدن به وضعیت

✍️#احمد_ابوالفتح

۱. خیلی اتفاقی متوجه شدم که #در_چنین_روزی، یعنی شانزده آوریل، روز جهانی نقطه‌ویرگول واقع شده‌است. اولین واکنشم به این نام‌گذاری لبخندی از سرِ تمسخر بود. همه‌چیز روزِ جهانی پیدا کرده و نقطه‌ویرگول هم! بعد جست‌وجو کردم تا ببینم این نام‌گذاری چه دلیلی داشته. در جست‌وجوی فارسی چیزی به‌کف نیامد اما به فرنگی که جست‌وجو کردم برخوردم به یک روایتِ درخشان.

۲. علی صلح‌جو در کتابِ «نکته‌های ویرایش» نکته‌ای درست درباره‌ی استفاده‌ی نابه‌جای اهلِ قلمِ ایرانی از نقطه‌ویرگول بیان کرده است. او می‌گوید قطعه‌ای از متن که بعد از نقطه‌ویرگول می‌آید باید یک جمله‌ی کامل باشد ولی در متون فارسی بسیار پیش می‌آید که نویسندگان قطعاتی از یک جمله را بعد از نقطه‌ویرگول می‌آورند. استفاده‌ی نادرست از نقطه‌ویرگول، که من هم کم به آن برنخورده‌ام، نشان می‌دهد که ما به رازِ نقطه‌ویرگول پی نبرده‌ایم. این راز در اوایل دهه‌ی پیشینِ میلادی به همتِ یک آمریکایی جوان به ‌نام امی بلوئل مفهومی اجتماعی یافت و نقطه‌ویرگول را از سطح یک نشانه‌ی زبانی به سطحی دیگر برد. امی بلوئل بنیان‌گذار پروژه‌ی نقطه‌ویرگول بود. پروژه‌ای که علیه خودکشی سازمان یافته است.

۳. «روز بزرگداشت کسانی که ترجیح داده‌اند زندگی خود را پایان ندهند زیرا داستان‌هایشان هنوز تمام نشده است.» این تعریف رسمی روز جهانی نقطه‌ویرگول است. پروژه‌ی نقطه‌ویرگول برای ادای احترام به‌کسانی که خودکشی کرده‌اند یا به آن فکر کرده‌اند پدید آمده و شعارش این است: «داستان ما هنوز تمام نشده.» نگاه روایت‌انگارانه‌ی این پروژه به زندگی و بهره‌ی هوشمندانه‌ای که از نقطه‌ویرگول برده‌ است جذاب و گیراست. نقطه‌ویرگول قطه‌ی اتصالِ دو جمله‌ی جدا از هم است که از لحاظِ منطقی و معنایی یک‌دیگر را کامل می‌کنند. شاید با انتخابِ چنین نامی، بلوئل می‌خواسته بگوید راه مواجهه با خودکشی نه تداومِ وضع موجود است و نه پایان بخشیدن به وضعیت. راهش این است که نقطه‌ای حواله‌ی بعضی چیزها بکنیم ولی نه سرِ سطر برویم و نه ارتباطمان را با چیزهای نقطه‌گذاری شده قطع بکنیم. ویرگولِ بالای آن نقطه ارتباطِ میان وضعِ تازه‌ای که بناست برای خود ایجاد کنیم را با وضعِ پیشین برقرار می‌کند، بی‌آنکه وضعِ تازه بخشی از وضع پیشین باشد. این پیشنهادِ هوشمندانه‌ای برای آنانی است که با مسئله‌ی خودکشی درگیر هستند. پیشنهادی هوشمندانه و جاه‌طلبانه. چنان جاه‌طلبانه که شاید دست‌نیافتنی بنماید.

۴. اگر دقت کرده باشید در همه‌ی متن برای پایان بخشیدن به جملاتِ مرتبط با امی بلوئل از افعالِ گذشته استفاده کرده‌ام. چرا؟ چون بلوئل در سال ۲۰۱۷ خودکشی کرد. او آزار دیده بود. بسیار. آزار جنسی دیده بود و آزار روانی. پدرش در سال ۲۰۰۳ خودکشی کرده بود و خودش هم تا پیش از سال ۲۰۱۳ چندباری تا مرز کشتنِ خود پیش رفته بود. اما خودکشی‌اش در سال ۲۰۱۷ شوک‌آور بوده. چنان شوک‌آور که بسیاری او را خائن لقب دادند. خائن به ایده‌ی خودش. شاید حق داشتند و شاید هم نه.

۵. امی بلوئل دنبالِ نقطه گذاشتن و ویرگول گذاشتنِ همزمان بود اما پروژه‌اش او را از نقطه‌گذاری محروم می‌کرد. آدمی که هی در معرضِ گذشته‌اش قرار می‌گیرد، حتی اگر هم بخواهد نمی‌تواند گذشته را بگذراند. ایده‌ی نقطه‌ویرگول وقتی عملی می‌شود که ما هی مجبور به توضیحِ گذشته‌مان نباشیم. بلوئل مجبور بوده است. او پروژه‌اش را بر پایه‌ی روایت زندگی خودش شکل داده بوده، بر پایه‌ی آزارهای جنسی، بر پایه‌ی خودکشی پدر، بر پایه‌ی خودکشی‌های ناموفق، بر پایه‌ی میل به خودکشی. چهار سال پیاپی روایت شدن برای یک آسیب دیده سمّ است. آسیب‌دیده‌ها را باید مرهم گذاشت. اگر قرار است نقطه‌ویرگولی در زندگی آسیب‌دیده‌ها گذاشته شود بهتر است که کمتر روایت شوند. هر بار روایت شدن نوع جدیدی از مواجهه را پدید می‌آورد. نوع تازه‌ای از تصویرسازی ذهنیِ وضعیتِ بغرنج. چرا که هر راوی قرائتِ خودش را از وضعیت ارائه می‌دهد.

۶. به‌گمانم بلوئل قربانیِ پروژه‌اش شده، جایی کم آورده و نتوانسته ادامه بدهد. مرگِ او اما به‌معنای شکستِ پروژه‌اش نیست. مرگ او یک هشدار است. هشدار به مایی که عادت داریم آدم‌های زخم‌دیده را هی روایت کنیم و روایت کنیم. خودکشی بلوئل می‌تواند به ما بگوید نقطه‌ویرگول گذاشتن در زندگیِ آدم‌های در معرضِ خودکشی یک عملِ فردی نیست. او حتی اگر بخواهد، بی‌همراهی اطرافیانش نمی‌تواند نقطه‌ویرگولش را در جای درست بگذارد.

➖➖➖

🌾@Naqdagin

#ببینید
📺 #روز_جهانی #ارتداد مبارک

امروز ۲۲ آگوست «روز جهانی ارتداد» است، و تقريبا همزمان شده با جنایت کشتار جمعی از کمونیست‌‌های زندانی ایران با پرسش‌های عقیدتی-عبادی توسط پدر و الگوی طالبان و داعش در جهان جدید.

ارتداد محمد بن عبدالله نسبت به دین زمان و قومش، روز تولد ناخواسته‌اش به دین و فهمی جدید از جهان پیرامون بود؛ ارتداد بلال حبشی، عمار یاسر، ثمیه، علی، ابوبکر و عمر نیز به همچنین. آن‌ها بر دین جغرافیا و اجتماع خود شوریدند و به دین و نگرشی جدید که با عقل و وجدانشان درست‌تر می‌دانستند، رو کردند.

اما فهم اینکه ارتداد بنا به پرتاب‌شدگی جبری به آگاهی نو و انتخاب‌گری بشر، سنتی تاریخی-الاهی و فرخنده است و باید با احترامی جدی، چونان احترام به تجلیات قدسی و سنن الاهی، برخورد شود، برای عمدهٔ علمای اسلام (و شاید امامان یا حتا خود محمد نیز) بسی صعب بوده است؛ خصوصن که علمای اسلام اکثرن از مقلدان و تکرارکنندگان بدون فکر متونی بی‌سند محکم، با واسطه‌های بسیار و نامشخص، منسوب به امر قدسی یا فرد منتسب به امر قدسی، در فضا و اتمسفر بسته و برده‌پرور استبدادهای سیاسی زمانه‌شان بوده‌اند، و نه...

⬇️ ادامه
➖➖➖

🌾@Naqdagin

#بببینید
📺 #روز_جهانی پیشگیری از #خودکشی

در مواجهه با خودکشی، با ادبیات تقریبن واحد رسانه‌ها و روشنفکران مواجه‌ایم.

خودکشی بنفسه نه بد است و نه خوب، همانطور که زندگی؛ کیست که بگوید مثلن رهبر و سرباز طالبان/داعشِ افغانستان/ایران، اگر خودکشی بکند، چیز ارزشمندی از حیات کم کرده است؟ یا بر فرض وجود قیامت، خدا او را بابت خودکشی‌اش به جهنم می‌برد، و نه اینکه بابت همینقدر شعور که بهترست شرش را از سر مردم بدبخت كم كند، از عذابش بکاهد؟

آدمی انتخابگرِ سبک زیست و مرگ خود است، اما مهم این است که واقعن انتخاب‌گر باشد؛ بقول سقراط، زندگی آزموده نشده ارزش زیستن ندارد؛ مرگ آزموده نشده نیز چنین است.

می‌توان بطور آماری و با یقین گفت، اکثر خودکشی‌‌ها، مثل اکثر زیست‌های اندیشیده نشده، از سر فشار ناگهانی پیش‌بینی نشده، نگاه کلی به حیات نداشتن، انتظاراتی نه چندان معقول از زندگی و دیگران، و هویت عاریتی مبتنی بر نگاه دیگری‌‌هاست (که خودانگارهٔ فرد، بنا به آن باد هزار جهت بنا شده، و بعد که آن خودانگاره در معرض تخریب قرار گرفت، شخص خود را مرده‌ای متحرک تصور کرده که صرفن نیازمند کفن شدن است).

پست مرتبط: (1️⃣، 2️⃣)
➖➖➖

🌾@Naqdagin

#فلسفیدن #هستی‌کاوی #نقد_ادیان

🗄پست‌های مرتبط نقدآگین
— به‌مناسبت ۲۳ مارس، #روز_جهانی ناباوری*

📻 مصاحبه‌ با پروفسور سایمون بلکبرن پیرامون «خداناباوری»
📻 چرا آتئیسم عقلانی است؟
📺 من هرگز خدا را ندیدەام!
📺 آنچه به خدا نسبت می‌دهند
📺 بسط تفکر انتقادی یا آتئیسم؟ کدام یک در اولویت‌اند؟
📺 خدای اسپینوزا مقابل خدای ادیان
📺 خدای اسپینوزا چیست؟ خدایی که اینشتین قبول دارد
📺 آیا کیهان از وجود خود، آگاهی دارد؟
📺 نقد و بررسی برهانِ «تنظیم دقیق»
📺 اسپینوزا و توهمِ عوام از خداوند
📺 اسپینوزا و خدایی که نه می‌بیند و نه می‌داند
📺 قوی‌ترین استدلال در تأیید وجود خدا چیست؟
📕تقریر خدای نامتشخص به مثابهٔ خصم اسلام و عرفان
📕چرا آتئیسم نسبت به خدای نامتشخص ارجح است؟ (خطاب به وریا امیری)
📕خدای نامتشخص و گمانه‌زنی در مورد ذات هستی
📕خداشناسی در نقطهٔ «صفر ادراک»
📕چرا و چگونه آگاهی به مشکل تبدیل شد؟
📕«خدای نامتشخص» و زائد بودنِ «مفهوم خدا» در این سیاق (۱) (۲) (۳)
📓کتاب «این‌همه خدا» اثر ریچارد داوکینز
(فصل یکم | فصل دوم (یک - دو) | سوم)
📓کتاب «بهترین برهان علیه وجود خدا»

➖➖➖

🌾@Naqdagin