🔻چطور در بحران ها خوش‌بین باشیم؟

اینکه در بحران های اجتماعی به دیگری توصیه کنیم خوش‌بین باشد، قابل قبول و شدنی به نظر نمی رسد. پس چه راهکاری داریم؟ نوع خاصی از خوش‌بینی برای این موقعیت پیشنهاد می شود که در این ارائه در "شبکه مادران توانمند بدون مرز" به آن پرداخته شد.

خلاصه ارائه:
واژه کلیدی: خوش‌بینی تراژیک

ما می‌توانیم در شرایط منفی، نوعی از خوش‌بینی را بازیابی کنیم که نه مثبت نگري اجتنابی باشد که اندوه را نادیده می گیرد و نه شکل افراطی نقطه مقابل آن باشد که در اندوه غرق شدن است. به این خوش‌بینی که رشد، درون شرایط منفی و پس از تجربه اتفاق می افتد، خوش‌بینی تراژیک گفته می‌شود.

انواع شرایط منفی و بحرانی:
شامل تجربه رنج، احساس گناه و مرگ است. گاهی شما هر سه را با هم تجربه می کنید.

راهکارها
۱. انجام کاری فعالانه
۲. داشتن یا ساختن تجربه در ارتباط با افراد دیگر (مثلاً عشق، آغوش، همدلی، دلداری و ...)
۳. رشد کردن از دل تجربه رنج


پیدا کردن معنا از هر نوع تراژدی:
۱. درد و رنج؛ آموختن از تجربه و یافتن معنا در آن
۲. احساس گناه؛ با قبول مسئولیت کارهایمان
۳. مرگ؛ با زندگی کردن
نظریه پردازها: فرانکل، پرلز، سلیگمن


#الهام_فخرایی

#سلامت_روان_در_بحران_اجتماعی
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C

🔻آیا شادی ساختنی است؟

خلاصه ارائه:
بله، شاد باش و شاد زی!


مفهوم شناخته‌شده‌ای در ادبیات روان‌شناسی مثبت‌گرایانه وجود دارد که آن را به میهای چیک‌سنت‌میهایی (Csíkszetmihályi 1991) نسبت می‌دهند. این مفهوم پایه  فلسفی و روانی اجتماعی درباره احساس لذت بردن و رضایت اجتماعی و نیز فردی را توضیح می دهد.

میهایی دهه‌ها شرایط مرتبط با فعالیت‌های خلاقانه، نگرش‌های نوآورانه در افراد، و - به‌طور کلی -  جستجوی خوشبختی در انسان ها را مطالعه کرد. همین طور در تحقیقات و آثارش روی تجربه‌های شکست در پیدا کردن حس رضایت، حس شادی در کار، در تماس اجتماعی و به طور کلی در زندگی‌ کردن متمرکز است.

میهای چیک‌سنت‌میهایی در کتاب "روانشناسی تجربه بهینه"، حالت خاصی از ذهن به نام "جریان" یا "اوج" را توصیف می کند که در آن افراد فعالیت های ذهنی خلاقانه ای را در حالت روانی آرام و رها شده، تجربه می کنند.

حالتی شبیه وقتی که عمیقا در یک فعالیت خاص درگیر می شوید، به‌طوری‌که هیچ چیز دیگری برای شما مهم نیست و متوجه گذر زمان نمی‌شوید. این تجربه ها لذت بخش اند و افراد معمولا تمایل دارند حتی‌ با صرف هزینه‌های چه بسا گزاف این حس را تجربه کنند.

در نظریه او، تجربه جریان در زندگی روزمره بخش مهمی از خلاقیت و زندگی مطلوب است و شادی واقعی بدون تجربه حس جریان ممکن نیست.

میهای چیک‌سنت‌میهایی فرمول شگفت‌انگیزی از #شادی ارائه می‌کند:
«شادی برای متجلی شدن، نیازمند تلاش متعهدانه است».

به زبان ساده تر، اگر می‌خواهید شاد باشید، خودتان را در کاری غرق کنید که متوجه گذر زمان نشوید، درست شبیه بچه ها.

شبیه به این مفهوم را در ارائه قبلی و در نظریه پرلز هم داشتیم؛ آفریدن، ساختن و انجام دادن کاری که به ما حس رضایت دهد.

بنابراین شادی رایگان به دست نمی‌آید، اما دور از دسترس هم نیست. برای شاد بودن کافیست کاری انجام دهید: تجربه "جریان" راهکار کلیدی پیشنهادی میهایی است و همزمان راهی برای اینکه رضایت فکری، عاطفی و خودشناسی تان را بیشتر کنید.

فقط دقت کنیم که این غرق شدن قرار نیست ما را به یک خلسه با پیامدهای منفی و منفعلانه ببرد یا از راه‌هایی مانند سوء مصرف دارو و ... تجربه اش کنیم.

مفهوم تجربه اوج یا جریان داشتن یا ساختن شادی فقط «هدونیا» (لذت) نیست، بلکه باید فعالانه برای رسیدن به «ایودایمونیا» (خودشکوفایی) یا همان تجربه اوج تلاش کنیم.


خب حالا انتخاب شما برای شاد بودن چیست؟ قصد دارید چه کاری انجام دهید؟
[ارائه شده در شبکه مادران توانمند بدون مرز]
#الهام_فخرایی

منبع تکمیلی برای کار با کودک:
#چیزی_بگو
#رالف_قصه_مينويسد
#نقطه

منبع تکمیلی برای بزرگسال:
کتاب تجربه اوج: میهایی
کتاب تفکر کند و سریع: کانمن

#آنچه_میخوانم
#یک_کتاب
#سلامت_روان
#سلامت_روان_در_بحران_اجتماعی


📌شما رسانه اید؛ لطفا بازنشر کنید.
با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی بخشی بیشتر کمک می کنیم.


#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

🌱 تاب‌آوری زنان در شرایط بحران

در شرایط بحران، بدن زنان اغلب برای مدت طولانی در حالت هشدار و بقا باقی می‌ماند.

شنیدن اخبار نگران‌کننده، ناامنی، خشم فروخورده، غم جمعی و احساس ناتوانی می‌تواند موجب بروز انواع علائم مانند خستگی مزمن، بی‌قراری یا کرختی، تنش‌های بدنی عمیق و اضطراب بدون علت مشخص شود.

هدف این تمرین‌ها آرام کردن بدن بدون بی‌حس‌کردن احساسات است؛ یعنی یاد بگیریم در دل بحران، بدن را به‌عنوان تکیه‌گاه حفظ کنیم.


- پذیرش واکنش بدن در بحران
بپذیرید که بدن یا روان شما مشکلی ندارد، فقط در حال پاسخ به شرایط غیرعادی است.

#تمرین:
از خودتان بپرسید:
«در این روزها بدن من بیشتر چه احساسی دارد؟»
اسکن بدن با تمرکز بر:
سنگینی
بی‌حسی
فشار یا انقباض


- خارج شدن از حالت فشار بقا
برای کاهش فعال‌سازی سیستم عصبی سمپاتیک از این تمرین‌ها استفاده کنید:


#تمرین بدنی ملایم:
تنفس با بازدم طولانی‌تر (مثلاً دم ۴، بازدم ۷)
قرار دادن پاها محکم روی زمین و فشار دادن آرام آن‌ها

لمس حمایتی (دست روی قلب، شکم یا بازو)


- تخلیه‌ی تنش و هیجان‌های فروخورده
در بحران اجتماعی، بسیاری از احساسات امکان ابراز ندارند و در بدن جمع می‌شوند. از این تمرین‌ها برایتخلیه انرژی منفی استفاده کنید.

#تمرین:
لرزش آگاهانه‌ی بدن (۱–۲ دقیقه)
فشار دادن فک، مشت‌ها یا پاها و سپس رهاسازی
بازدم همراه با صدا (آه، هوم، نفس عمیق)

#جمله_تاکیدی همراه تمرین:
«بدنم اجازه دارد آنچه را نگه داشته، آرام‌آرام رها کند.»


- ساخت «جزیره‌ی امنیت درونی»

#تمرین:
توجه به نقطه‌ای از بدن که کمتر متشنج است
تنفس به آن ناحیه
لمس ملایم همان نقطه

انتخاب و بیان #جمله_تاکیدی:
«همین لحظه کافی‌ست»
«من هنوز اینجا هستم»
«این دوران می‌گذرد»

📌 این تمرین جایگزین امید واهی نیست؛ بلکه ابزار بقاست.


- مراقبت آگاهانه در دل بحران (نه فرار از آن)

مرزبندی با اخبار
تشخیص تفاوت «آگاه بودن» از اخبار و «غرق شدن» در اخبار

#تمرین کوتاه روتین روزانه (۱۰ دقیقه):
۳ دقیقه تنفس
۴ دقیقه حرکت
۳ دقیقه لمس یا سکون

#جمله_تاکیدی:
«در بحران، لازم نیست قوی‌تر باشی؛ فقط کافی‌ست بدنت را تنها نگذاری.»


#مطالعه_تکمیلی
#سلامت_روان


لینک ویژه کاربران برنامه کوچینگ بدن زنانه در اینجا


#شبکه‌مادران‌توانمند‌بدون‌مرز
@Mothers_Community