آموزشکده توانا
51.1K subscribers
39.2K photos
41K videos
2.56K files
21.3K links
کانال رسمی «توانا؛ آموزشکده جامعه مدنی»
عكس،خبر و فيلم‌هاى خود را براى ما بفرستيد:
تلگرام:
t.me/Tavaana_Admin

📧 : info@tavaana.org
📧 : to@tavaana.org

tavaana.org

instagram.com/tavaana
twitter.com/Tavaana
facebook.com/tavaana
youtube.com/Tavaana2010
Download Telegram
Forwarded from گفت‌وشنود
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM

خداناباروان در ایران با چالش‌های جدی مواجه هستند. با این حال، این گروه طبق اسناد بین‌المللی از حقوق اساسی برخودارند. اعلامیه جهانی حقوق بشر که در سال ۱۹۴۸ توسط سازمان ملل متحد به تصویب رسید، مبنای حقوقی جهانی بشر را شکل می‌دهد.

طبق ماده ۱۸ این اعلامیه هر فردی حق آزادی فکر، وجدان و مذهب را دارد. این حق شامل آزادی تغییر دین یا باور و آزادی اظهار دینی یا باور به صورت فردی یا جمعی، عمومی و خصوصی است. در ماده ۱۹ این اعلامیه نیز نه تنها از حق آزادی عقیده دفاع شده است بلکه تاکید شده که همه شهروندان باید که در تبلیغ و انتشار عقاید خود با تمام مسائل موجود آزاد باشند.

در میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) نیز حقوق خداناباوران به رسمیت شناخته می‌شود.

در این ویدیو درباره حق آزادی عقیده و حق تبلیغ و انتشار عقاید افراد در حقوق بین‌الملل بیش‌تر ببینید.

مطالعه بیشتر در وب‌سایت گفت‌وشنود:
https://dialog.tavaana.org/international-law-nonbelievers/

#خداناباوران #ناباورمندان #آزادی_عقیده #آزادی_باور #رواداری #گفتگوـتوانا

@Dialogue1402
👍194
Forwarded from گفت‌وشنود

کیوان دهقانی، شهروند بهائی ساکن اصفهان، از سوی دادگاه انقلاب این شهر به شش سال حبس تعزیری، دو سال تبعید، پرداخت ۱۶۰ میلیون تومان جزای نقدی و چند مجازات تکمیلی از جمله محرومیت از حقوق اجتماعی و مصادره اموال شخصی، تلفن‌های همراه و لپ‌تاپ محکوم شد.

به‌گفته‌ی آنیسا دهقانی، خواهر این شهروند، جلسه‌ی دادگاه صبح روز چهارشنبه ۱۶ مهرماه برگزار و حکم در همان روز صادر شد. هنوز جزئیاتی از اتهامات مطرح‌شده علیه او منتشر نشده است.

پیش‌تر نیز کیوان دهقانی و فرزندش، لوا دهقانی، در تاریخ ۱۶ تیرماه توسط اداره اطلاعات اصفهان احضار و مورد بازجویی قرار گرفته بودند.

این حکم، نمونه‌ای دیگر از روند مستمر فشار، تبعیض و برخورد قضایی با پیروان آیین بهائی در ایران است؛ جامعه‌ای که سال‌هاست از حق تحصیل، اشتغال دولتی، آزادی مذهبی و حتی امنیت فردی محروم مانده است.

پرسش بنیادین اینجاست: آیا اساساً هیچ حکومتی در جهان حق دارد انسان‌ها را به‌دلیل باور و اعتقادشان محاکمه و مجازات کند؟

دیدگاه‌های خود را با ما به اشتراک بگذارید.

#داستان_ما_یکیست #بهائیان_ایران #آزادی_باور #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
🕊10💔6
Forwarded from گفت‌وشنود

سونیا تودیعی، شهروند بهائی، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد

به‌گزارش منابع مطلع، عصر یکشنبه ۲۰ مهرماه ۱۴۰۴، سونیا تودیعی، شهروند بهائی ساکن بابل، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و پس از تفتیش منزل و توقیف وسایل شخصی، به مکان نامعلومی منتقل شد.

این بازداشت در حالی صورت می‌گیرد که طی ماه‌های اخیر، گزارش‌های متعددی از افزایش فشارها، تهدیدها و احضارهای امنیتی علیه پیروان آیین بهائی در شهرهای مختلف ایران منتشر شده است.

پرسش اینجاست که آیا حکومت ایران در فضای پرتنش پس از جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل، با تشدید محدودیت‌ها و بازداشت‌های هدفمند، در پی بهره‌برداری سیاسی از شرایط منطقه‌ای برای سرکوب بیشتر اقلیت‌های دینی و مذهبی در داخل کشور است؟

کارشناسان می‌گویند تداوم چنین روندی می‌تواند به افزایش نگرانی‌های بین‌المللی درباره وضعیت حقوق بشر و آزادی عقیده در ایران منجر شود.

به نظر شما، آیا تفاوت در باور، تهدیدی برای امنیت است یا بخشی از تنوع انسانی؟

#بهائیان_ایران #داستان_ما_یکیست #رواداری #ازادی_عقیده #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
💔164
Forwarded from گفت‌وشنود

بیانیه «توافق صلح ترامپ»
ما خود را متعهد می‌دانیم به آینده‌ای آکنده از صلحی پایدار
پیشرفت واقعی از رهگذر همکاری و گفت‌وگوی پایدار حاصل می‌شود

بیانیهٔ «توافق صلح ترامپ» چشم‌اندازی نو و امیدوارکننده برای خاورمیانه ترسیم می‌کند؛ چشم‌اندازی که در آن گفت‌وگو جایگزین درگیری، و همکاری جایگزین خصومت می‌شود.

محور اصلی این توافق، باور به صلحی پایدار و انسانی است که بر پایهٔ کرامت ذاتی انسان، احترام به تفاوت‌ها و پذیرش تنوع فرهنگی و دینی بنا شده است. این بیانیه می‌کوشد آینده‌ای را بنیان نهد که در آن ملت‌ها، فارغ از مرزهای سیاسی و اعتقادی، در سایهٔ همکاری و توسعهٔ مشترک به شکوفایی برسند.

در این چشم‌انداز، رواداری و همزیستی میان پیروان ادیان ابراهیمی — اسلام، مسیحیت و یهودیت — به‌عنوان پایه‌ای برای ثبات منطقه‌ای و صلح جهانی در نظر گرفته شده است.

امضاکنندگان بر این باورند که تنها از راه گفت‌وگوی مداوم، احترام متقابل و آموزش صلح می‌توان چرخهٔ خشونت و افراط‌گرایی را شکست و امید را به مردمی بازگرداند که سال‌ها درگیر رنج و فقدان بوده‌اند.

این بیانیه با تأکید بر کرامت انسانی و فرصت برابر برای همه، نویدبخش خاورمیانه‌ای تازه است؛ خاورمیانه‌ای که در آن توسعه، عدالت و آرامش جای جنگ و بی‌اعتمادی را می‌گیرد و ملت‌ها در کنار هم آینده‌ای روشن و مشترک را می‌سازند.

#صلح #صلح_ترامپ #غزه #جنگ #فلسطین #اسرائیل #رواداری #کرامت_انسانی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
1👍192
Forwarded from گفت‌وشنود

نابودی دوستی در جهان ایدئولوژیک

پیام همراهان

در جهان ایدئولوژیک، پیش از آن‌که آزادی از خیابان‌ها برود، از گفت‌وگوهای میان انسان‌ها می‌گریزد.
هانا آرنت، فیلسوفی که طعم تبعید و سکوت را چشیده بود، می‌گفت:
«تمامیت‌خواهی از جایی آغاز می‌شود که دیگر نتوانی با دیگری حرف بزنی، بی‌آن‌که بترسی.»

در چنین جهانی، وفاداری به ایدئولوژی جای دوستی را می‌گیرد.
انسان‌ها می‌آموزند پیش از سخن گفتن، در ذهنشان سانسورچی کوچکی را فعال کنند؛ اختلاف، خطر است و سکوت، امنیت.
حتی در جمع‌های دوستانه، نگاه‌های محتاط و حرف‌های بی‌ریسک جای گفت‌وگوهای صادقانه را می‌گیرند.
ترس آهسته و پنهان، دوستی را تهی می‌کند و خانه‌ی آزادی را می‌بندد.

دوستی، به قول آرنت، خانه‌ی آزادی‌ست؛ جایی که انسان می‌تواند خودِ واقعی‌اش را در میان دیگران بیابد.
اما نظام‌های تمامیت‌خواه نمی‌توانند تحمل کنند که میان دو دوست، جهانی از اعتماد و تفاوت زنده بماند.
آن‌ها توده‌ای هم‌صدا می‌خواهند؛ جهانی بدون گفتگو، بدون تفاوت، بدون دوستی.

در چنین شرایطی، هر دوستی واقعی، خودِ نوعی مقاومت است.
وقتی دو نفر در میان ترس و محدودیت، هنوز با صداقت حرف می‌زنند، نوری کوچک در تاریکی می‌درخشد — نوری از جنس کرامت و آزادی.
نظام‌های تمامیت‌خواه از جمع‌های دوستانه شما به شدت می‌ترسند.
در زمانه‌ی خفقان، دوستی‌ها را دریابیم.
یکی از راه‌های حقیقی مبارزه، زنده نگه داشتن همین دوستی‌های واقعی است — جایی که انسان هنوز می‌تواند آزادانه بگوید، بشنود و در تفاوت زیست کند.

#حکومت_ایدئولوژیک #دوستی #کرامت_انسانی #تفاوت #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
14
Forwarded from گفت‌وشنود

به تازگی شهرداری تهران یک ایستگاه مترو در جدید را «ایستگاه مریم مقدس» نام‌گذاری کرده.
آنچه عنوان شده نام‌گذاری «ایستگاه متروی مریم مقدّس» در شهر تهران، اقدامی است که از سوی نهادهای شهری با تأکید بر «تنوع دینی»، «همزیستی ادیان» و «احترام به پیروان ادیان گوناگون». این انتخاب نام، با اشاره به محل ایستگاه در مجاورت کلیسای جامع ارامنه و اشاره به حضرت مریم به‌مثابه نمادی فراگیر، قابل فهم است.
از منظر نمادین، این اقدام نشانه‌ای از میل به نمایش تصویری مثبت از شهر تهران و جمهوری اسلامی ایران در حوزه ادیان است.

با این حال، تحلیلگران و منتقدین مستقل به چند محور انتقادی اشاره کرده‌اند که اشکال کارکردی و تبلیغی این اقدام را برجسته می‌کنند: نخست آن‌که در عمل، وضعیت پیروان ادیان مختلف در ایران با گزارش‌های مکرر از فشار، محدودیت، بازداشت یا احکام زندان سنگین همراه است. به عنوان مثال، چند مورد اخیر: یک نوکیش مسیحی در تهران به حدود هشت سال و یازده ماه زندان محکوم شده است. گروهی دیگر از نوکیشان مسیحی در استان خوزستان جمعاً به بیش از بیست‌وپنج سال زندان محکوم شده‌اند. دو نفر به جرم داشتن چند نسخه کتاب مقدّس به ۱۲ سال زندان محکوم شده‌اند. این داده‌ها نشان می‌دهند که فشار بر نوکیشان مسیحی همچنان در سطح قضائی و امنیتی برقرار است.

دوم، منتقدان می‌گویند که نام‌گذاری چنین ایستگاهی تنها در حکم «عمل تبلیغی» یا «نمایشی» برای ترمیم یا ارتقای تصویر بین‌المللی جمهوری اسلامی است در حالی که در سطح واقعی، شرایط داوطلبانه و آزادانه برای آزادی دین و مذهب پیروان و تبدیل‌شدگان وجود ندارد.
به عبارت دیگر، زمانی که از یک سو نامی انتخاب می‌شود که بر تنوّع دینی تأکید دارد، و از سوی دیگر گزارش‌هایی از تبعیض دینی در رسانه‌ها و نهادهای حقوق بشری منتشر می‌شود، تناقضی آشکار به چشم می‌آید. این مسأله به‌ویژه وقتی شدت می‌گیرد که تغییر دین و برگزاری مراسم خانگی برای نوکیشان در عمل جرم‌انگاری شده‌اند یا محاکم با استناد به ماده ۵۰۰ قانون مجازات اسلامی علیه آنان حکم صادر می‌کنند.

در نتیجه، اگرچه نام‌گذاری ایستگاه مترو مریم مقدس در تلاش است گامی مثبت در عرصه نمادین برای نمایش احترام به اقلیت‌های دینی نشان دهد، اما از منظر حقیقی آزادی دین، مستقل بودن نهادهای قضایی، و تحقق عملی «همزیستی دینی»، وضعیت روشن نیست. این اقدام بدون همراهی با سیاست‌ها، ضمانت‌های حقوقی، اصلاحات قانونی و عملیاتی که حقوق اقلیت‌ها را در عمل تضمین کند، تنها «نمایش تبلیغی» خواهد بود تا تغییر ساختاری.

#نوکیش_مسیحی #رواداری #گفتگو_توانا


@Dialogue1402
👍151🕊1💯1
Forwarded from گفت‌وشنود

دیکتاتور از فحش نمی‌ترسد، از آگاهی می‌ترسد؛

به‌جای فحاشی، هوشمندانه و خلاقانه افشاگری کنیم.

پیام همراهان

دیکتاتور از فحش نمی‌ترسد، از آگاهی می‌ترسد؛ زیرا واژه‌ی آگاهانه و خلاق، سلاحی است که مشروعیتش را می‌سوزاند. فحاشی و هرزه‌نگاری سیاسی شاید لحظه‌ای خشم و درماندگی ما را تخلیه کند، اما در میدان سیاست، همان چیزی است که استبداد می‌خواهد. وقتی زبان به ابتذال کشیده می‌شود، گفتار انتقادی از مسیر روشنگری خارج می‌شود و مخالف ناخواسته در زمین بازی حکومت قرار می‌گیرد.

در جمهوری اسلامی، بسیاری از مصادیق فحاشی سیاسی جرم‌انگاری شده‌اند. کافی است منتقدی در خشم از دایره‌ی احترام بیرون رود تا پرونده‌ای برایش ساخته شود. در سال‌های اخیر، بارها دیده‌ایم که فعالان مدنی نه به خاطر نقدشان، بلکه به اتهام «توهین» محکوم شده‌اند. این همان تله‌ای است که حکومت برای حذف معترضان می‌گستراند: تخریب اخلاقی، سپس مجازات قانونی.

راه مؤثرتر، افشاگری هوشمندانه و خلاقانه است. افشاگری یعنی نشان دادن دروغ، فساد و خشونت، بدون آلوده کردن زبان به فحش و تحقیر. مخاطب با توهین هم‌دل نمی‌شود، اما در برابر افشاگری مستند و محترمانه می‌ایستد و می‌اندیشد. تمسخر آگاهانه، طنز خلاق و روایت دقیق از واقعیت، سلاح‌هایی‌اند که نه تنها چهره‌ی قدرت را بی‌هیبت می‌کنند، بلکه سطح گفت‌وگو را بالا می‌برند. (تمسخر آگاهانه و طنز خلاقانه گاهی از شمشیر برنده‌تر است)

کنشگر اخلاقی کسی است که حتی در برابر بی‌اخلاقی، شأن گفتار خود را حفظ می‌کند. فحاشی، تخلیه‌ی خشم فردی است؛ افشاگری خلاقانه، تغذیه‌ی آگاهی جمعی. دیکتاتور از فحش نمی‌ترسد، زیرا فحش چیزی را تغییر نمی‌دهد؛ اما از آگاهی، خلاقیت و زبانی که مردم را بیدار می‌کند، همیشه در هراس است.

آگاهی و خلاقیت، مؤدب‌ترین و در عین حال خطرناک‌ترین سلاح‌ها علیه استبدادند.

#اخلاق #آگاهی #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👌412👎1
Forwarded from گفت‌وشنود

انتشار فیلم عروسی دختر شمخانی واکنش‌های بسیاری در شبکه‌های اجتماعی برانگیخت.

یک مخاطب همراه گفت‌وشنود روایتی از یک خاطره دردناک که برای بسیاری از ما آشناست فرستاده که با رضایت ایشان منتشر می‌کنيم.
این مخاطب نوشته:

یادم هست آن شب فقط جشن تولد یکی از دخترای فامیل بود؛ چند تا دختر و پسر جوان، فامیل و دوست صمیمی، در یک جشن معمولی. بدون هیچ چیزی که بشود اسمش را “فساد” گذاشت. فقط شادی و موسیقی و شمع‌های روی کیک که هیچ وقت روشن نشد. اوایل شب، در زدند و پلیس مفاسد اجتماعی با گزارش یکی از همسایه‌های بسیجی، ریخت داخل خانه.
انگار مجرم خطرناک بودیم. موبایل‌ها را گرفتند، فریاد زدند، تحقیرمان کردند. دو شب در بازداشت بودم، بدون خواب و خوراک درست، با ترس و شرم. بعد هم دادگاه… قاضی حتی نگذاشت حرف بزنم، فقط گفت «رقصیدی، لاک زدی، بی‌حجاب بودید، دختر و پسر، محرم و نامحرم.
مدام تکرار می‌کرد در گزارش نوشتند می‌رقصیدید، صدای خنده‌های شما در خیابان شنیده می‌شده، مجازاتت شلاق است».
آن درد فقط بر بدن نماند، در جانم ماند.

حالا وقتی فیلم عروسی دختر شمخانی را می‌بینم، با آن تجملات، آرایش‌ها، پوشش‌ها و موسیقی‌ که برای ما جرم بود، چیزی در دلم می‌سوزد. ما برای چند دقیقه شادی ساده مجازات شدیم، آن‌ها اما در همان کشوری که ما را شلاق زدند، آزادانه بزم‌های لوکس برگزار می‌کنند و می‌خندند.
زخم من فقط از شلاق نیست، از تبعیضی است که هر روز به ما یادآوری می‌کند ما مردم عادی، چه ها کشیدیم و چقدر باید تاوان این دوگانه‌گی‌ها را بدهیم.

#آزادی_عقیده #کرامت_انسانی #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
26👍12🕊4
Forwarded from گفت‌وشنود

۲۷ اکتبر هر ساله به عنوان روز جهانی آزادی مذهبی در ایالات متحده گرامی داشته می‌شود و یادآور امضای قانون آزادی مذهبی بین‌المللی سال ۱۹۹۸ (IRFA) است. این قانون برجسته که توسط رئیس جمهور بیل کلینتون به قانون تبدیل شد، ایالات متحده را در سیاست خارجی خود متعهد می‌کند که «نقض آزادی مذهبی را محکوم کند و حق اساسی آزادی مذهب را ترویج و به سایر دولت‌ها در ترویج آن کمک کند.

این روز یادآور یکی از بنیادی‌ترین حقوق بشر است: آزادی باور، وجدان و اندیشه است. این آزادی، نه تنها حق انتخاب یا تغییر دین، بلکه حق نداشتن هیچ دینی را نیز در بر می‌گیرد حقی که ریشه در کرامت ذاتی انسان دارد.

در قانون اساسی آمریکا، این اصل در همان بند نخست متمم اول تجلی یافته است؛ جایی که به‌صراحت می‌گوید: «کنگره نباید قانونی وضع کند که به استقرار دین خاصی بینجامد یا آزادی اجرای دین را محدود کند.» این جمله کوتاه، از قدرتمندترین تضمین‌های حقوق بشری در تاریخ مدرن به شمار می‌رود و سنگ‌بنای جدایی نهاد دین از دولت و تضمین تنوع باورها در جامعه آمریکاست.

روز جهانی آزادی دینی فرصتی است برای یادآوری اینکه ایمان، تردید، و حتی بی‌ایمانی، همگی جلوه‌هایی از وجدان انسانی‌اند و هیچ‌کدام نباید ابزار طرد، نفرت یا خشونت شوند. مدارا و رواداری، نه نشانه ضعف، بلکه نشانه بلوغ فرهنگی و اخلاقی جوامع‌اند. تنها از رهگذر پذیرش تنوع باورهاست که می‌توان به جامعه‌ای دست یافت که در آن کرامت انسانی در همه اشکالش محترم شمرده می‌شود.

در جهانی که هنوز بسیاری به خاطر باور یا بی‌باوری خود تحت فشار و تهدید قرار می‌گیرند، گرامی‌داشت چنین روزی یادآور مسئولیتی جهانی است: دفاع از آزادی وجدان برای همه، نه فقط برای کسانی که مانند ما می‌اندیشند.

#آزادی_باور #آزادی_ادیان #رواداری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402
👍9
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
نرگس محمدی، فعال حقوق بشر و برنده جایزه صلح نوبل، به مناسبت ۷ آبان بیانیه‌ای به شرح زیر صادر کرد:

۷ آبان، در تاریخ سرزمین ایران، روز کوروش هست.

ما کوروش را از منظر جایگاه اندیشه انسانی و اخلاقی بزرگ می‌دانیم.

کوروش، یک سرمایه نمادین فرهنگی برای جهان ما، ایران ما و آینده ی ماست. کوروش رهبر خردمندی است که در تاریخ دوردست، جلوه‌ای از یک رهبری متفاوت از خود برجای گذاشته که بخشی از میراث فرهنگی و تمدنی ماست. میراثی که هم به عنوان ایرانی بدان فخر می‌ورزیم و هم در این وضعیت آشوبناک، در جهان، در منطقه و سرزمینمان بدان میراث نیازمندیم. ما باور داریم باید به آن ابداعات هنجارین و فرهنگی او رجوع، فهم و زندگی کنیم و ایران خسته و زخم‌خورده‌مان را بسازیم.

کوروش بزرگ، نماد رواداری در دنیای باستان است. آزادی ادیان و عقاید را حرمت می نهد و کسی را اجبار به اجرای سنتی و یا سنت خود نمی کند.

این میراث، گرانقدر و با شکوه و نه فقط برای آن دوران که برای امروز و آینده است. کوروش نظامی از طرد دینی و آیینی نساخت بلکه احترام و رواداری نسبت به تفاوت ها را گسترد، تحقیر اقوام و ملت ها را وانهاد و حق سبک زیستن و چگونه بودن ملتها را به آزادی واگذارد.

او هنوز در پسِ قرنها ما را به چنین آهنگ زیستنی فرا می خواند.

فراخوان او، رواداری و آزادیست.
فراخوان او، احترام به تفاوت است.
فراخوان او، همو که در منشورش گفت که مردم را دلشاد کردم به حضور در نیایش گاههای خودشان، دلشادی مردمانی است به آنچه خود برمی گزینند و می پسندند و نه آن طور که استبداد دینی اکنون بر ایران ما تحمیل کرده است.

او‌ تاکید کرد که قدرت بدون عدالت، ویرانگر است و نگاهی به حاکمان امروز ما که ظالمانی بیش نیستند، ویرانگری شان را نشان می دهد.
فراخوان او، دعوتیست به آزادی که امروز زندان‌های جمهوری اسلامی و چوبه‌های دار، نماد استبداد و آزادی ستیزی شان است.

فراخوان او، منشور رهایی ماست‌.

ما ایرانیان، اکنون این سرمایه نمادین فرهنگی و تمدنی خود را برای دوباره ساختن وطنمان فرا می‌خوانیم و راه او را برای برابری مردمان و احترام به تفاوت‌ها، تحقق عدالت و آزادی و حقوق بشر و دموکراسی بر می‌گزینیم و ادامه می‌دهیم.

نرگس محمدی
۶ آبان -۱۴۰۴


#کوروش_بزرگ#ایران #بیانیه #نرگس_محمدی #حقوق_بشر #رواداری #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
13👍12👎1