فائزه ندیمی، نویسنده و جامعه‌شناس، در این ویدیو درباره سوال همیشگی «انسان‌بودن» چیست، سخن می‌گوید.

انسان بودن، فرهنگ و ضرورت گفتگو و رواداری

همه‌ی ما شاید بارها از خود پرسیده‌ایم: انسان بودن یعنی چه؟ آیا انسان فقط یک حیوان است که دو پا دارد و قدرت تفکر بیشتری نسبت به سایر موجودات دارد؟ حقیقت این است که آنچه ما را از سایر جانداران متمایز می‌کند، فرهنگ، خودآگاهی و توانایی معنا‌بخشی به زندگی است.

انسان برخلاف سایر حیوانات، فقط بر اساس غریزه زندگی نمی‌کند. او یاد می‌گیرد، تجربه می‌کند، و دانسته‌هایش را به نسل‌های بعدی منتقل می‌کند. فرهنگ، سنت‌ها، زبان، نمادها و ارزش‌های مشترک، همان چیزهایی هستند که جوامع انسانی را شکل می‌دهند و به ما امکان همزیستی می‌دهند. ما به واسطه‌ی این ویژگی‌ها، ساختارهای اجتماعی پیچیده‌ای ایجاد کرده‌ایم که در آن‌ها قوانین، هنجارها و شیوه‌های ارتباطی، فراتر از نیازهای غریزی تعریف شده‌اند.

اما این تفاوت چگونه ما را به رواداری و ضرورت گفتگو می‌رساند؟ دقیقاً همین توانایی معنا‌بخشی و اجتماعی‌بودن است که از ما می‌خواهد تفاوت‌های یکدیگر را بپذیریم و برای درک متقابل، گفتگو کنیم. انسان تنها موجودی است که می‌تواند درباره‌ی خود بیندیشد، آینده را پیش‌بینی کند و برای ساختن جهانی بهتر تصمیم بگیرد. اگر چنین ویژگی‌هایی داریم، پس نباید مانند حیوانات که از سر غریزه به اختلافات واکنش نشان می‌دهند، به تعارضات اجتماعی پاسخ دهیم. گفتگو ابزار ماست، و رواداری ضامن بقای ما.

وقتی انسان‌ها یکدیگر را نه به عنوان دشمن، بلکه به عنوان بخشی از یک جامعه‌ی مشترک ببینند، آنگاه می‌توانند به جای تخریب، به ساختن بپردازند. تاریخ نشان داده است که جوامعی که مسیر تعامل و گفتگو را انتخاب کرده‌اند، پایدارتر و پیشرفته‌تر بوده‌اند. در مقابل، خشونت و حذف دیگری، تنها به نابودی اجتماعی و عقب‌ماندگی منجر شده است.

انسان بودن یعنی توانایی درک، همدلی و پذیرش تفاوت‌ها. ما در جهانی زندگی می‌کنیم که در آن، تکثر و تفاوت اجتناب‌ناپذیر است. اگر انسانیت ما در فرهنگ، معنا‌بخشی، و اجتماعی‌بودن ریشه دارد، پس باید از آن برای گفتگو، رواداری و ساختن آینده‌ای بهتر استفاده کنیم. جامعه‌ای عادلانه زمانی شکل می‌گیرد که به جای نفرت و خشونت، صداهای مختلف شنیده شوند و اختلاف‌ها، نه با سرکوب، بلکه با درک و تعامل حل شوند.

یوتیوب خانم ندیمی:
https://youtube.com/@avin1992

#مدارا #گفتگو #رواداری #انسان #انسان_بودن #فرهنگ #اجتماعی_بودن #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

معرفی کتاب رواداری و همزیستی، اثر پرویز دستمالچی

جوامع مدرن امروز بدون همزیستی ادیان، برابری در برابر قانون و بردباری شهروندان ممکن نخواهند شد. تاریخ ایران و جهان نشان داده که تعصبات خشک دینی و ایدئولوژیک چگونه به ویرانی و نکبت انجامیده‌اند.

در ایران، اختلافات میان شیعه و سنی قدمتی طولانی دارد و هر دو، به‌ویژه شیعیان، مخالفان خود را تحمل نکرده‌اند. نمونه‌ای از این تعصب، قتل احمد کسروی به دست فداییان اسلام بود، زیرا نقد او بر باورهای مذهبی را توهین به مقدسات می‌دانستند.

این کتاب نگاهی کوتاه به نتایج ویرانگر تعصب و مطلق‌گرایی دارد و نشان می‌دهد چگونه باورهای افراطی می‌توانند انسان را به خشونت و نابودی دیگران سوق دهند. تا زمانی که نیاموزیم باورها می‌توانند متکثر باشند و هرکس حق اعتقاد خود را دارد، همزیستی مسالمت‌آمیز ممکن نخواهد شد.
در این برنامه پرویز دستمالچی، نویسنده کتاب، به معرفی کوتاه این کتاب می‌پردازد.

https://tavaana.org/tolerance-living-together-book/

نسخه نوشتاری
https://tavaana.org/tolerance-living-together/

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#مدارا
#گفتگو
#رواداری
@Tavaana_TavaanaTech

‌
آغاز گفت‌وگو در مورد باورهای متفاوت می‌تواند اولین گام موثر برای ایجاد فضای پذیرش باشد، اما این فرآیند به عوامل متعددی بستگی دارد.

وقتی افراد با دقت و احترام به گفت‌وگو و تبادل نظر می‌پردازند، امکان درک متقابل و کاهش تعصبات بیشتر می‌شود.

این گفت‌وگوها می‌توانند به روشن‌تر شدن دیدگاه‌ها، شکستن تابوها و کاهش تنش‌ها کمک کنند.

با این حال، برای موثر بودن این گفت‌وگوها، باید فضایی امن و بدون قضاوت ایجاد شود.

اگر طرفین به دنبال برنده شدن باشند یا اگر گفت‌وگو در فضایی خصمانه انجام شود، ممکن است نتیجه‌ای معکوس حاصل شود و تعصبات و مقاومت‌ها بیشتر شوند.

در نتیجه، گفت‌وگو یک ابزار قدرتمند است، اما نیازمند رویکردی همراه با احترام، همدلی و صبر است تا بتواند فضای پذیرش و تفاهم را به طور موثری ایجاد کند.

کتاب «گفت‌وشنود درباره موضوعات دشوار» با تلاش لیسا شرک و دیوید کمپت در موسسه «امید در شهرها» در ایالت ویرجینیا در آمریکا به نگارش در آمده و آموزشکده توانا آن را به فارسی برگردانده است.

نسخه صوتی این کتاب را از اینجا بشنوید
https://dialog.tavaana.org/dialogue_audiobook/

#گفتگو_توانا #مدارا

@Dialogue1402

اعتدال و رواداری

پس از استقرار جمهوری اسلامی تمام گروه‌های سیاسی، فکری، دینی و ... که مشی و مرامی متفاوت از جمهوری اسلامی داشتند، با تندترین برخوردها از سوی حکومت مواجه شدند. محرومیت‌های اجتماعی، بازداشت، شکنجه و قتل روشنفکران، نویسندگان، فعالان سیاسی و مدنی، بهاییان، دراویش و دیگر گروه‌ها بخشی از نارواداری‌های جمهوری اسلامی است.

اما رواداری چه اهمیتی دارد و نبود آن چه بر سر جامعه می‌آورد؟ انیمیشن را ببینید!
https://www.youtube.com/watch?v=tU_Cy-PqiSI

#انیمیشن
#درس_گفتارهای_مدنی
#رواداری #مدارا
#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

‌
در این مجموعه نگاهی می‌اندازیم به شعارهایی که طی دهه‌ها از سوی رهبران جمهوری اسلامی تکرار شده‌اند.

شعارهایی که نه تنها گفتمان عمومی را شکل داده‌اند، بلکه هزینه‌های سنگینی در عرصه‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بر دوش مردم گذاشته‌اند.

از دشمن‌سازی تا مداراستیزی، از فرصت‌سوزی تا انزوای جهانی.
این پست درباره یکی از همین شعارهاست.

نظر شما درباره این شعارها و پیامدهایش چیست؟
تجربه و دیدگاه‌های خود را با ما به اشتراک بگذارید.

#دیگری_ستیزی #مدارا_ستیزی #نارواداری #حکومت_ایدئولوژیک #دشمن_سازی #انزوا #تحریم #مذاکره #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
‌
در این مجموعه نگاهی می‌اندازیم به شعارهایی که طی دهه‌ها از سوی رهبران جمهوری اسلامی تکرار شده‌اند.

شعارهایی که نه تنها گفتمان عمومی را شکل داده‌اند، بلکه هزینه‌های سنگینی در عرصه‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی بر دوش مردم گذاشته‌اند.

از دشمن‌سازی تا مداراستیزی، از فرصت‌سوزی تا انزوای جهانی.
این پست درباره یکی از همین شعارهاست.

خمینی یک روز پس از حمله به سفارت آمریکا در تهران گفته بود:

«در نظرم است که در یک روایتى است که رسول خدا که مبعوث شد، آن شیطان بزرگ فریاد کرد و شیطانها را دور خودش جمع کرد و اینکه مشکل شد کار بر ما. در این انقلاب، شیطان بزرگ که امریکاست، شیاطین را با فریاد دور خودش دارد جمع مى‏ کند. و چه بچه شیطان‌هایى که در ایران هستند و چه شیطان‌هایى که در خارج هستند، جمع کرده است و هیاهو به راه انداخته است.»

سخنان خمینی پس از اشغال سفارت آمریکا، با به‌کارگیری واژه‌هایی چون "شیطان بزرگ"، آغازگر گفتمانی خصمانه و افراطی بود که به‌جای دیپلماسی و تعامل، بر دشمن‌سازی و اهریمن‌سازی استوار شد. این نگاه نه‌تنها زمینه‌ساز قطع روابط با آمریکا شد، بلکه راه را برای دهه‌ها انزوای بین‌المللی، بی‌اعتمادی جهانی و در نهایت تحریم‌های گسترده هموار کرد؛ تحریم‌هایی که تا امروز، بار سنگین اقتصادی و معیشتی بر دوش مردم گذاشته‌اند. سیاستی که با ادبیاتی شعاری و غیرمسئولانه آغاز شد، به زیان منافع ملی و رفاه عمومی تمام شد.


نظر شما درباره این شعارها و پیامدهایش چیست؟
تجربه و دیدگاه‌های خود را با ما به اشتراک بگذارید.

#دیگری_ستیزی #مدارا_ستیزی #نارواداری #حکومت_ایدئولوژیک #دشمن_سازی #انزوا #تحریم #مذاکره #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
دکتر باقری‌نیا: برای تقویت همدلی، باید دیدگاه‌های تکثرگرا داشته باشیم

دکتر حسن باقری‌نیا، روان‌درمانگر و پژوهشگر حوزه ارتباطات انسانی، در ویدیویی با محوریت «همدلی و تکنیک‌های پرورش آن» تأکید کرد که همدلی نه تنها یک مهارت روانی، بلکه یک نگرش معرفت‌شناختی است که در ارتباطات انسانی نقشی کلیدی ایفا می‌کند.

او با اشاره به اهمیت درک نیاز و احساس دیگری، توضیح می‌دهد: «برای آنکه بتوانیم رفتار همدلانه داشته باشیم، ضروری است که در سطح معرفت‌شناختی، دیدگاهی تکثرگرا اتخاذ کنیم؛ یعنی بپذیریم که تنها یک حقیقت مطلق، یا تنها یک سبک زندگی درست وجود ندارد. در غیر این صورت، نمی‌توان با دیگران رفتار مسالمت‌آمیز داشت.»

باقری‌نیا در ادامه به موانع روانی همدلی نیز پرداخته و می‌گوید: «اگر نتوانیم بر تکانه‌های روانی خود مثل گارد گرفتن در برابر انتقاد، ذهن‌خوانی و قطع کردن صحبت‌های دیگران غلبه کنیم، همدلی نیز شکل نمی‌گیرد. همدلی نیازمند این است که از خود فراروی کنیم و در موقعیت دیگری قرار بگیریم.»

او در بخش عملی سخنان خود، دو تکنیک روان‌درمانی برای تقویت همدلی را معرفی می‌کند:

۱. معکوس‌سازی نقش (Role Reversal): به گفته او، در سایکودرام یا روان‌نمایش، این تکنیک به افراد کمک می‌کند خود را جای دیگری بگذارند. به‌عنوان نمونه، زوجی که برای حل مشکلات به درمانگر مراجعه کرده‌اند، می‌آموزند که از منظر طرف مقابل به مسئله نگاه کنند. همین تکنیک برای والدینی که از رفتار فرزندشان گلایه دارند نیز کاربرد دارد.

۲. آینه‌سازی (Mirroring): در این روش، فرد مقابل باید بتواند احساسات و نیازهای مطرح‌شده را به‌گونه‌ای بازتاب دهد که گوینده احساس کند درک شده است. این بازتاب می‌تواند شامل بازگویی کلمات، خلاصه‌سازی، و انتقال احساسات نهفته در گفتار باشد.

دکتر باقری‌نیا در پایان تأکید می‌کند که حتی اگر در فضایی رشد کرده‌ایم که مهارت‌های همدلانه به ما آموزش داده نشده، می‌توان با تمرین و استفاده از این تکنیک‌ها، همدلی را آموخت و در ارتباطات روزمره به کار گرفت.

#همدلی #تکثرگرایی #پلورالیسم #مدارا #رواداری #چند_فرهنگی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
پاپ فرانسیس
صدای گفت‌وگو، رواداری و کرامت انسانی


پاپ فرانسیس، رهبر کلیسای کاتولیک، با رویکردی پیشرو و نوگرایانه، نمادی از گفت‌وگو، رواداری، و دفاع از کرامت انسانی بود.

او با اقداماتی مانند میانجی‌گری دیپلماتیک بین کوبا و آمریکا، عذرخواهی از بومیان کانادا، دفاع از حقوق مهاجران، و حمایت از اقلیت‌های جنسی، نشان داده که کلیسا می‌تواند در جهان مدرن پل‌ساز باشد، نه دیوارساز. او با شستن پای پناهجویان مسلمان، بوسیدن پای رهبران متخاصم سودان جنوبی، و دعوت به اقتصاد عادلانه، کرامت انسانی را در مرکز توجه قرار داد و سعی در تبدیل خصومت‌ها به گفت‌وگو کرد.

یکی از اقدامات برجسته او دعوت به گفت‌وگوی جهانی با غیرمؤمنان است.
پاپ فرانسیس در دیدار با افراد سکولار و بی‌دین، از جمله روزنامه‌نگار ایتالیایی اوجنیو اسکالفاری، تأکید کرد که «خدا متعلق به همه است» و حتی غیرمؤمنان می‌توانند با وجدان خود به خیر عمل کنند (لا رپوبلیکا، ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۳).
او این گفت‌وگو را به‌عنوان پلی برای تفاهم و همکاری انسانی ترویج کرد.

نقل‌قول زیر دیدگاه او را درباره گفت‌وگو به‌خوبی نشان می‌دهد:

«گفت‌وگو راهی برای درک بهتر یکدیگر و همکاری در ایجاد فضایی نه‌تنها از رواداری، بلکه از احترام میان ادیان است. قدرت ما در ملایمت دیدار با یکدیگر نهفته است، نه در افراط‌گرایی که تنها به تعارض می‌انجامد.»
(منبع: واتیکان نیوز، ۱۵ مه ۲۰۱۹)


در مقابل این رویکرد فراگیر، رهبران دینی حاکم بر ایران، حتی در برابر هم‌وطنان خود مانند اهل سنت، و اقلیت‌های دیگر رواداری و گفت‌وگو نشان نمی‌دهند.
محدودیت‌های اعمال‌شده بر اقلیت‌های دینی، از جمله عدم اجازه ساخت عبادتگاه یا برگزاری آزاد مناسک دینی آنها یا محرومیت از مناصب کلیدی، در تضاد با دعوت پاپ بعنوان یک رهبر دینی و به احترام و همکاری با دیگران، حتی غیرمؤمنان، قرار دارد.

این تفاوت نشان‌دهنده شکاف میان رویکردی جهانی و انسانی در برابر نگاهی انحصاری و محدود است.

پاپ فرانسیس با قلب باز به سوی همه، از مؤمن تا غیرمؤمن، گام برمی‌داشت و جهان را به گفت‌وگویی دعوت می‌کرد که در آن کرامت انسانی و صلح در اولویت باشد.

#پاپ_فرانسیس #گفتگو #رواداری #مدارا #همزیستی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
چشم‌ها را باید شست، جور دیگر باید دید؛ این دعوت سهراب سپهری نه‌فقط فراخوانی برای نو نگریستن به طبیعت، که فراخوانی برای بازاندیشی در نگاه‌مان به انسان و جهان پیرامون است.

سهراب، شاعر روشنایی‌ها و لطافت‌ها، ما را به پاک‌کردن غبارهای قضاوت و پیش‌داوری از دیدگان‌مان فرامی‌خواند، تا «دیگری» را نه با مرزهای ذهنی‌مان، بلکه با نگاهی مهربان و پذیرا ببینیم.

در جهان شعری او، پذیرش و مدارا با دیگری، بخشی از سلوک انسانی و لازمه‌ای برای زیستن در جهانی زیباتر و انسانی‌تر است.

سهراب سپهری، که یکم اردیبهشت‌ماه سالگرد درگذشت اوست، شاعری بود که کلماتش را نه از جنس فریاد، که از جنس نجوا می‌سرود؛ نجواهایی که ریشه در معنویت شرقی، طبیعت زنده، و زیبایی‌های نادیده‌گرفته‌شده‌ی زندگی روزمره داشتند.

دنیای هنری او، آمیزه‌ای از نقاشی و شعر بود، که هر دو به یک معنا می‌رسیدند: کشف سادگی در ژرفا، و یافتن معنا در خاموشی. در نگاه او، انسان بخشی از کلیتی هماهنگ و متعالی بود؛ بی‌نیاز از برتری‌جویی، مشتاق به درک و گفت‌وگو.

سپهری با زبانی نرم و جهانی، راهی تازه برای زیستن با هم به ما نشان داد—راهی که از همدلی و سکوت می‌گذرد، نه از هیاهو و داوری.

#سهراب_سپهری #گفتگو #مدارا #گفتگو_توانا

@Dialogue1402