زهره فاضلی،
۳۸ سال زندگی که هر ثانیه‌اش مبارزه بود.
او پیش از آن‌که با گلوله کشته شود، بارها مرگ را عقب رانده بود.
سرطان را از پا درآورد،
با ام‌اس جنگید،
زمین نخورد،
تسلیم نشد،
ایستاد و دوباره از نو ساخت.
درس خواند، رشد کرد، چند زبان آموخت، و هر بار که زندگی خواست او را متوقف کند، یک قدم جلوتر رفت.
زهره آمده بود که دیده شود.
آمده بود که حرف بزند.
آمده بود که حقش را مطالبه کند.
با عصا، با بدنی خسته از بیماری، اما با روحی که هنوز ایستاده بود.
وقتی همه می‌دویدند، او نمی‌توانست بدود.
گلوله اول پهلویش را شکافت.
به سختی با تکیه بر عصایش بلند شد.
و گلوله دوم قلبش را هدف گرفت.
این‌گونه زنی را کشتند که از سرطان نترسیده بود،
از ام‌اس نترسیده بود،
اما از بی‌عدالتی هم عبور نکرد.
این ویدئو را خودش گرفت؛
برای این‌که صدایش بماند.
قرار بود دیده شود،
قرار بود روایت شود،
اما جمهوری اسلامی حتی این حق ساده را هم از او گرفت.
حالا دوستش بر همان تصویر صدا گذاشته،
تا زندگی زهره خاموش نماند.
زهره فقط یک نام نیست.
او «شیرزن» است.
نماد زنی که در برابر بیماری زانو نزد،
و در برابر ظلم سکوت نکرد.
دکترای مدیریت داشت،
به پنج زبان دنیا مسلط بود،
استاد دانشگاه و خیر بوشهری بود،
و با همان عصا به خیابان آمد تا بگوید هنوز زنده است، هنوز حق دارد، هنوز ایستاده است.
پس از قتلش، خانواده‌اش را بازداشت کردند،
تا حقیقت را دفن کنند،
تا بگویند «بیماری» او را کشت،
نه گلوله‌ای که قلبش را شکافت.
اما حقیقت دفن نمی‌شود.
زهره فاضلی با گلوله خاموش نشد.
او حالا صدای زنانی است که ایستاده‌اند،
صدای زندگی‌ای که نمی‌خواست تسلیم شود.
این ویدئو را ببینید؛
برای زهره،
برای زنانی که با بدن زخمی و روح استوار به میدان می‌آیند،
برای حقیقتی که هیچ گلوله‌ای توان خاموش کردنش را ندارد.

#زهره_فاضلی #بوشهر #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام عطا پوررحمتی، کشاورز خوش‌نام تربت‌جام، با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی کشته شد

عطا پوررحمتی، ۵۰ ساله، پدر چهار فرزند و دارای یک نوه، شامگاه جمعه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهر تربت‌جام با شلیک مستقیم گلوله از پشت به سر، توسط نیروهای وابسته به جمهوری اسلامی کشته شد.
بر اساس اطلاعات رسیده، وی از چهره‌های شناخته‌شده و خوش‌نام تربت‌جام بوده و در حوزه کشاورزی و صادرات محصولات کشاورزی فعالیت داشته است. نزدیکان و شهروندان محلی از او به عنوان فردی خوش‌اخلاق، کاردان و مورد احترام عمومی یاد می‌کنند.
گزارش‌ها حاکی است که پس از کشته شدن عطا پوررحمتی، نهادهای امنیتی با خانواده او تماس گرفته و این قتل را «اشتباه انسانی» عنوان کرده‌اند و پیشنهاد داده‌اند که وی به عنوان «شهید» معرفی شود و مقاماتی از جمله نمایندگان شهری برای عرض تسلیت به خانواده مراجعه کنند. با این حال، خانواده او این پیشنهاد را نپذیرفته و تأکید کرده‌اند که مسئولیت این قتل متوجه حکومت است و حاضر به مشارکت در پنهان‌سازی حقیقت نیستند.
همچنین منابع محلی اعلام کرده‌اند که در جریان سرکوب اعتراضات در شب جمعه خونین تربت‌جام، شمار جان‌باختگان به بیش از صد نفر می‌رسد و در میان قربانیان، چند کودک نیز دیده می‌شوند. شاهدان عینی از شلیک مستقیم به شهروندان غیرمسلح در خیابان‌ها خبر داده‌اند.
قتل عطا پوررحمتی نمونه‌ای دیگر از استفاده گسترده و مرگبار از سلاح گرم علیه شهروندان غیرمسلح در جریان اعتراضات مردمی است؛ روندی که به گفته فعالان حقوق بشر، مصداق بارز نقض حق حیات و از مصادیق جنایت علیه بشریت محسوب می‌شود.

#عطا_پوررحمتی #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴ #جنایت_علیه_بشریت #تربت_جام

@Tavaana_TavaanaTech

کشته شدن جاویدنام تینا نورعلی پس از بازداشت با تنی زخمی از شلیک گلوله؛ تحویل پیکر با آثار تیر خلاص

جاویدنام تینا نورعلی، ۲۷ ساله، شامگاه جمعه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در میدان هفت‌حوض تهران با شلیک گلوله جنگی نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی کشته شد.
بر اساس گزارش‌ها، او پس از زخمی شدن بازداشت و به‌زور منتقل شده و پیکر بی‌جانش حدود یک هفته بعد به خانواده تحویل داده شده است. منابع نزدیک به خانواده می‌گویند آثار «تیر خلاص» بر بدن او مشاهده شده است.

این رویداد نمونه‌ای دیگر از بازداشت، ناپدیدسازی موقت و کشتار معترضان پس از مجروح شدن به دست نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی است.

موارد متعددی از تیرخلاص زدن به مجروحان تا کنون گزارش شده است، که این کار مصداق بارز جنایت علیه بشریت و اعدام فراقضایی است.

#تینا_نورعلی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام علی بابلقانی گلوله خورد و در بازداشتگاه سپاه بر اثر خون‌ریزی شدید و عدم انتقال به بیمارستان جان باخت

جاویدنام علی بابلقانی، متولد ۱۳۶۱ و ۴۳ ساله، از شهروندان تهران و ساکن تهران‌پارس، در تاریخ ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در بازداشتگاه سپاه جان خود را از دست داد. او متأهل و پدر دو فرزند، یک پسر ۱۰ ساله و یک دختر ۴ ساله بود.
بر اساس اطلاعات رسیده، علی بابلقانی روز ۱۸ دی‌ماه در محدوده فلکه سوم تهران‌پارس، خیابان کادوس، پس از مجروح شدن با گلوله جنگی، بازداشت شد. یک روز بعد، در تاریخ ۱۹ دی‌ماه، در حالی که در بازداشت به سر می‌برد، بر اثر خون‌ریزی شدید ناشی از آسیب به شاهرگ سفید ران جان باخت. گزارش‌ها حاکی است که با وجود شدت خون‌ریزی، از انتقال فوری او به بیمارستان جلوگیری شده و همین موضوع منجر به مرگ وی شده است.
پس از ناپدید شدن علی بابلقانی، خانواده و نزدیکان او روزها در جست‌وجوی نشانی از وی بودند و مراکز مختلف از جمله خیابان‌ها، درمانگاه‌ها، بیمارستان‌ها، زندان‌ها، سردخانه‌ها و حتی کهریزک را بررسی کردند. سرانجام پس از شش تا هفت روز، پیکر بی‌جان او در میان کانتینرهای بهشت زهرا و در میان شمار زیادی از اجساد شناسایی شد.

علی بابلقانی شاغل در حوزه رنگ‌کاری و کار با چوب بود و از سوی نزدیکانش به عنوان فردی مظلوم و شجاع توصیف می‌شود. جان‌باختن او در بازداشت، در کنار عدم رسیدگی پزشکی فوری، نمونه‌ای دیگر از نقض آشکار حق حیات و مسئولیت مستقیم نهادهای امنیتی در قبال جان بازداشت‌شدگان به شمار می‌رود.

#علی_بابلقانی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

خبرگزاری «میزان»، امروز چهارشنبه ۸ بهمن اعلام کرد؛ که حمیدرضا ثابت‌اسمعیل‌پور به اتهام «جاسوسی و همکاری اطلاعاتی با موساد» اعدام شده است. بر اساس همین اعلام کوتاه، این زندانی سیاسی در تاریخ ۹ اردیبهشت ۱۴۰۴ بازداشت شده بود؛ با این حال، تاکنون هیچ اطلاعات مستقلی درباره روند بازداشت، مراحل بازجویی، جزئیات پرونده، دادگاه، وکلای پرونده یا حتی تصویری از او منتشر نشده است.

آنچه بیش از همه جلب توجه می‌کند، تداوم الگوی همیشگی جمهوری اسلامی در پرونده‌های امنیتی و سیاسی است: اتهام‌های سنگین، رسیدگی‌های کاملا غیرشفاف، محرومیت از دادرسی عادلانه و اعلام ناگهانی حکم اعدام، بدون ارائه هرگونه سند یا امکان راستی‌آزمایی مستقل.


این اعدام در شرایطی صورت گرفته که پس از اعتراضات سراسری، آمار اعدام‌ها در ایران به‌طور نگران‌کننده‌ای افزایش یافته است. بسیاری از نهادهای حقوق بشری هشدار داده‌اند که جمهوری اسلامی از مجازات اعدام به‌عنوان ابزاری برای ایجاد رعب، انتقام‌گیری سیاسی و مهار جامعه معترض استفاده می‌کند.

#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

۲۷ ژانویه، روز جهانی یادبود قربانیان هولوکاست، یادآور یکی از تاریک‌ترین فصل‌های تاریخ بشر است؛ جنایتی سازمان‌یافته که با نفرت، دشمن‌سازی و سکوت اجتماعی ممکن شد.

مطالعه تاریخ هولوکاست به ما نشان می‌دهد که نسل‌کشی‌ها ناگهان آغاز نمی‌شوند؛ آن‌ها از عادی‌سازی تبعیض، حذف «دیگری» و مشروع‌سازی خشونت توسط قدرت آغاز می‌شوند. فهم این روندها برای جوامعی که با سرکوب، تبلیغات رسمی و دشمن‌تراشی مواجه‌اند، ضرورتی حیاتی است.

کتاب «جنگ و هولوکاست» نوشته میشائیل ویلد، با همکاری مرکز فدرال آموزش مدنی آلمان، به بررسی پیوند میان جنگ، ایدئولوژی‌های تمامیت‌خواه و شکل‌گیری هولوکاست می‌پردازد و نشان می‌دهد چگونه نظام‌های تام‌گرا برای بقای خود همواره به ساختن «دشمن» نیاز دارند. این کتاب به‌صورت رایگان در دسترس است و می‌تواند دریچه‌ای برای فهم عمیق‌تر سازوکارهای خشونت سازمان‌یافته و ضرورت مقاومت مدنی باشد.
دانلود رایگان کتاب:
https://tavaana.org/war-and-holocaust/

#هولوکاست #کتاب
#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech

‌
جاویدنام علی قربانی، شهروند مجروح با اصابت گلوله جنگی، در بیمارستان جان باخت

علی قربانی، ۳۰ ساله، متأهل و شاغل به عنوان ویزیتور در یک شرکت دارویی، در جریان اعتراضات روز ۱۸ دی‌ماه در شهر پرند بر اثر اصابت گلوله به ناحیه شکم به شدت مجروح شد.

بر اساس اطلاعات رسیده، وی پس از انتقال به بیمارستان تحت دو عمل جراحی قرار گرفت و سپس به بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) منتقل شد. خانواده او اعلام کرده‌اند که در ساعت ۱ روز ملاقات، وضعیت جسمی‌اش رضایت‌بخش بوده و پزشک معالج نیز موفقیت‌آمیز بودن عمل جراحی و بهبود قریب‌الوقوع حال او را تأیید کرده است.

با این حال، تنها دو ساعت بعد به خانواده اطلاع داده شد که علی قربانی دوباره به اتاق عمل منتقل شده و دقایقی بعد، به دلایلی که هنوز به‌طور شفاف اعلام نشده، جان خود را از دست داده است. تاریخ جان‌باختن او ۲۰ دی‌ماه گزارش شده است.

همچنین خانواده او می‌گویند پیکر علی قربانی پس از چهار روز جست‌وجو، در بخش «بحران ۶۰» شناسایی و تحویل داده شده است؛ امری که بر ابهامات و نگرانی‌ها درباره روند رسیدگی پزشکی و نحوه مدیریت پرونده او افزوده است.

#علی_قربانی #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

خشایار سفیدی:
آقای خامنه‌ای! تو رهبر راه مرگ هستی

خشایار سفیدی، دانشجوی اخراجی و زندانی سیاسی سابق، در نامه‌ای سرگشاده به علی خامنه‌ای، با نقد بنیادین حکمرانی جمهوری اسلامی، این نظام را نظامی مبتنی بر مرگ و تعلیق زندگی می‌خواند و تأکید می‌کند که قدرتی که در برابر جریان طبیعی و توقف‌ناپذیر زندگی بایستد، ناگزیر به سرکوب، کشتار و فروپاشی معنایی می‌رسد؛ نامه‌ای که زندگی را در برابر منطق مرگ قرار می‌دهد و با شعار «زن، زندگی، آزادی» پایان می‌یابد.

متن این نامه به شرح زیر است:

آقای خامنه‌ای،
این نامه را برای پاسداشت زندگی می‌نویسم. زندگی‌ای که مدت‌هاست در این سرزمین، به‌واسطه‌ی حکمرانی تو و سلفت خمینی، به تعلیق درآمده است.
نظام جمهوری اسلامی از آغاز با اتکا به مذهب تشیع بر سر کار آمد و با پرتاب هدف زندگی به بیرون از آن، زندگی را به امری مبتذل تقلیل داد. حاصل آن، بی‌ارزش شدن جان انسان‌ها در این سرزمین بود: از اعدام‌های گسترده‌ی سال‌های پس از انقلاب ۵۷، تا به کشتن دادن جوانان ایرانی در هشت سال جنگ با عراق که به گفته‌ی بسیاری از کارشناسان با دیپلماسی معقول و غیرانقلابی قابل پیشگیری بود؛ از تحمیل تحریم‌های گسترده به ملت ایران با پافشاری بر ایدئولوژی شکست‌خورده‌ای که نتیجه‌ای جز انزوا و خصومت با جهان نداشت، تا امروز که آشکارا در برابر اراده‌ی ملت برای پایان دادن به کابوس سیاه حکومت دینی ایستاده‌ای.
همه‌ی این‌ها نشان می‌دهد که زندگی و جان انسان، در نظر تو و همفکرانت، در برابر موهومات ذهنی‌ای به نام ایدئولوژی، بی‌ارزش است.
آقای خامنه‌ای، تو رهبر راه مرگ هستی.
راه مردن را بلد هستی، اما زندگی را فقط از دور دیده‌ای.

زندگی امکان فرود آمدن معنا در جهانی است که در آن زیست می‌کنیم. هر لحظه زاینده است، اطاعت نمی‌کند، قابل کنترل و توقف نیست و حتی در وضعیت شکست‌خورده نیز به ادامه‌ی خود اصرار دارد.
از این‌رو، جنگ تو با زندگی از پیش شکست‌خورده است. قدرتت علیه چیزی مصرف می‌شود که قابل حذف نیست. تو می‌کوشی زندگی را با منطق مرگ اداره کنی و این تضادی حل‌نشدنی است.
منطق مرگ می‌کوشد رودخانه‌ی زندگی را بند کند.
زندگی، هر سد و دیواری را شکافته، از لابه‌لای سنگ‌ها مسیر تازه می‌سازد.
تو می‌توانی سرکوب کنی، اما هرگز نمی‌توانی جریانش را متوقف کنی.
زندگی واقعیت خود را در هر شرایطی تحمیل می‌کند.
زندگی، مانند آمدن بهار، در رگ و ریشه‌ی این جهان و در همه‌ی جهات می‌جوشد. ایستادن تو در برابر زندگی، ناگزیر به جنونی خونین چون سرکوب و کشتار گسترده‌ی مخالفان حکومتت می‌انجامد.

امروز، پس از ۴۷ سال حکومت اسلامی، تو به‌عنوان رهبری جداافتاده از ملت، حکومتت را تهی از معنا می‌بینی؛ حکومتی که کالبد بی‌جان و بی‌معنایش تنها با اتکا به سازمان سرکوب تداوم می‌یابد. و این شکست دوم تو و همفکرانت است: شما که همواره از معنا سخن می‌گفتید، امروز به جسدی بی‌جان رضایت داده‌اید.

در پایان، ما زندگی می‌کنیم، حتی زمانی که تصمیم تو بر تعلیق است.
این شیوه‌ی حکمرانی، اداره‌ی جامعه نیست؛ مدیریت وقفه است.
قدرتی که برای مهار زندگی مصرف شود،
دیر یا زود، فقط نگهبان مرگِ خود خواهد شد.
زن، زندگی، آزادی ادامه دارد.


خشایار سفیدی
بهمن ۱۴۰۴

#خشایار_سفیدی #بیانیه #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

ویدیوی دریافتی با شرح:
«خرم‌آباد ۱۸ دی ۱۴۰۴.
یه نفرو وسط خیابون با تیر زدن مردم پیکرشو رو دست گرفتن و بردن یجای امن ولی بازم تیراندازی میکردن»

#خرم‌آباد #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهورى_اسلامى #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام سید محمود موسوی، مهندس برق ۳۰ ساله ساکن قشم، با شلیک از پشت نیروهای حکومتی کشته شد

سید محمود موسوی، ۳۰ ساله، اهل جزیره قشم و مهندس برق، روز ۱۸ دی‌ماه در جریان سرکوب اعتراضات مردمی در این شهر با شلیک گلوله نیروهای جمهوری اسلامی از ناحیه پشت هدف قرار گرفت و جان باخت.

بر اساس اطلاعات رسیده، سید محمود موسوی شهروندی عادی با زندگی ساده و آرام بود. او به کوهنوردی علاقه داشت، مغازه‌ای در قشم اداره می‌کرد و از سوی دوستان و آشنایان به عنوان فردی مهربان، انسان‌دوست و علاقمند به حیوانات، به‌ویژه گربه‌ها، شناخته می‌شد. وی مجرد بود و آینده‌ای روشن در پیش داشت.

شاهدان محلی می‌گویند که او در روز ۱۸ دی‌ماه، بدون آن‌که مسلح باشد یا خطری برای کسی ایجاد کند، از پشت هدف شلیک مستقیم قرار گرفت. این شیوه تیراندازی، بار دیگر نشان‌دهنده استفاده عامدانه از خشونت مرگبار علیه شهروندان غیرمسلح است.

دوست صمیمی سید محمود موسوی در یادداشتی نوشته است:
«دل من هم با محمود رفت. عشق واقعی و انسان بودن را به من یاد داد. به من پرواز کردن آموخت. فرشته‌ای بدون بال روی زمین بود. محمود خالصِ یک انسان بود؛ پاک، بزرگ و سرشار از انسانیت.»

قتل سید محمود موسوی نمونه دیگری از جان‌باختن شهروندانی است که تنها خواهان یک زندگی معمولی، امن و شرافتمندانه بودند. حق حیات، که بنیادی‌ترین حق انسانی است، در جریان این سرکوب‌ها به شکلی گسترده و سازمان‌یافته نقض شده و مسئولیت مستقیم آن بر عهده حاکمیتی است که به جای حفاظت از جان مردم، از سلاح جنگی علیه آنان استفاده می‌کند.

#سیدمحمود_موسوی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #قشم

@Tavaana_TavaanaTech

کانون نویسندگان ایران در بیانیه‌ای تند و کم‌سابقه، سرکوب اعتراضات اخیر را «تکرار جنایات چهل‌وهفت ساله جمهوری اسلامی در ابعادی وسیع و هولناک» توصیف کرده و نوشته است حکومت در مدت کوتاهی، آنچه را طی دهه‌ها انجام داده بود، به شکلی فشرده و عریان بازتولید کرده است.

در این بیانیه آمده است که حاکمیت با قطع کامل اینترنت، پیامک و خطوط تلفن، مردم معترض را در «خاموشی مطلق» هدف قرار داد و به گفته کانون، «زندان‌ها و گورستان‌ها را از معترضان پر کرد». کانون نویسندگان به ربودن مجروحان از بیمارستان‌ها، دفن مخفیانه کشته‌شدگان، انبار کردن اجساد در سوله‌ها و تریلی‌ها، بازداشت گسترده کودکان، جوانان و سالمندان و افزایش شمار ناپدیدشدگان قهری اشاره کرده و این اقدامات را بخشی از «جنگی تمام‌عیار علیه مردم» دانسته است.

بیانیه تأکید می‌کند که حکومت در سایه خفقان و تک‌صدایی، این سرکوب خونین را در رسانه‌های خود به‌عنوان «نمایشی فاتحانه» ثبت کرده و هم‌زمان کوشیده با ارعاب و تهدید، صدای شاهدان جنایت، از جمله کادر درمان، را خاموش کند.
#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
امیررضا خوش‌منظر، ورزشکار و قهرمان بوکس مشهد، بار دیگر بازداشت شد

امیررضا و پدرش پیش‌تر به اتهام «محاربه» محاکمه شده بودند؛ پرونده‌ای که با پیگیری حقوقی وکالت، حکم آن‌ها نقض شد و از زندان آزاد شدند. وکالت این پرونده بر عهده جواد علیکردی بود. با این حال، فشارهای امنیتی بر این خانواده هرگز متوقف نشد.

امیررضا پس از آزادی، به‌رغم همه محدودیت‌ها و فشارها، تلاش کرد زندگی عادی خود را از سر بگیرد. او اگرچه نتوانست به شکل حرفه‌ای به رشته ورزشی‌اش بازگردد، اما تسلیم نشد و به مقاومت و ایستادگی ادامه داد.

بازداشت دوباره او، نمونه‌ای روشن از تداوم برخوردهای امنیتی با شهروندانی است که سابقه پرونده سیاسی دارند و حتی پس از طی روند قضایی نیز از حق امنیت و آرامش محروم می‌مانند.

صدای امیررضا باشیم.
سکوت، بزرگ‌ترین کمک به تداوم بی‌عدالتی است.

لازم به ذکر است، در طی روزهای گذشته تعداد زیادی از زندانیان سیاسی سابق بازداشت شده‌اند و برخی هم مفقود هستند و خبری از آن‌ها در دست نیست.

#امیررضا_خوش_منظر #مشهد #اعتراضات_سراسری

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام عباس برزوخانی، جوان ۲۶ ساله اهل آبگرم قزوین، با شلیک مستقیم نیروهای سپاه در اسلامشهر کشته شد

جاویدنام عباس برزوخانی، ۲۶ ساله، اهل شهر آبگرم از توابع استان قزوین، روز ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در منطقه قلعه‌میر اسلامشهر با شلیک مستقیم نیروهای سپاه پاسداران جان باخت.

بر اساس اطلاعات رسیده، عباس برزوخانی مجرد بود و در حوزه صنایع مبل‌سازی فعالیت می‌کرد. گزارش‌ها حاکی است که وی در جریان سرکوب اعتراضات مردمی، بدون آن‌که مسلح باشد یا تهدیدی متوجه نیروهای امنیتی کند، هدف تیراندازی مستقیم قرار گرفت و کشته شد.

پیکر این شهروند جان‌باخته در زادگاهش، شهر آبگرم قزوین، به خاک سپرده شده است.

همچنین منابع نزدیک به خانواده اعلام کرده‌اند که نهادهای امنیتی پس از کشته شدن عباس برزوخانی، با اعمال فشار و تهدید خواستار آن شده‌اند که علت مرگ او به عنوان «شهادت» ثبت شود. با این حال، پدر وی از پذیرش این درخواست خودداری کرده و تأکید داشته است که فرزندش با شلیک مستقیم نیروهای سپاه کشته شده و حاضر به مشارکت در تحریف حقیقت نیست.

کشته شدن عباس برزوخانی نمونه‌ای دیگر از استفاده مرگبار از سلاح گرم علیه شهروندان غیرمسلح در جریان اعتراضات مردمی است؛ روندی که بنا بر گزارش‌های متعدد، به صورت گسترده و سیستماتیک ادامه یافته و حق بنیادین حیات را به شکلی آشکار نقض کرده است.

#عباس_برزوخانی #اسلامشهر #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

انتشار بیانیه حسین رونقی درباره سرکوب اعتراضات؛ «آن‌چه در ایران رخ داد، جنایت علیه بشریت است»

حسین رونقی، فعال سیاسی و زندانی سیاسی سابق، با انتشار متنی در حساب‌های کاربری خود در شبکه‌های اجتماعی، سرکوب اعتراضات مردمی در ایران را «جنایت علیه بشریت» توصیف کرد و نسبت به ابعاد گسترده کشتار، مجروحیت و بازداشت معترضان هشدار داد.

متن کامل منتشرشده توسط حسین رونقی به شرح زیر است:

«آن‌چه در ایران رخ داد، جنایت علیه بشریت است. معترضان میهن‌دوست و آزادی‌خواه، که در پی حق زندگی و آزادی بودند، به‌‌‌طور سازمان‌یافته قتل‌عام شدند. شمار بسیاری زخمی شدند، بینایی خود را از دست دادند یا دچار قطع عضو شدند. بسیاری دیگر یا ناپدید شده‌اند یا در بازداشت به‌سر می‌برند و در انتظار احکام سنگین هستند. ما شاهد یکی از تاریک‌ترین برهه‌های تاریخ معاصر ایران هستیم.

ما سوگوار هم‌وطنان، دوستان و عزیزانی هستیم که در این فاجعه‌ی انسانی و جنایت هولناک از دست دادیم. قطع اینترنت تلاشی آگاهانه برای دفن حقیقت بود، و وظیفه‌ی ماست که نگذاریم حقیقت به خاک سپرده شود.

حکومت، با جهل، استبداد و سیاستِ بقای به هر قیمت، کشور را به این نقطه رساند و آن را به آتش کشید. داغ این سوگواری، آتشی خواهد شد که بنیان استبداد را نابود خواهد کرد.

پاینده ایران»

رونقی با انتشار این متن، ضمن محکوم کردن سرکوب خونین معترضان، بر مسئولیت همگانی برای حفظ حقیقت، ثبت جنایات و جلوگیری از فراموشی قربانیان تأکید کرده است. این موضع‌گیری در حالی مطرح می‌شود که گزارش‌های متعدد از کشته‌شدن معترضان، بازداشت‌های گسترده، ناپدیدسازی افراد و محدودسازی شدید اینترنت در جریان اعتراضات سراسری منتشر شده است.

#جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech