‌
پیش‌تر خبر داده بودیم که بهادر مؤمنی‌زاده روز دوشنبه ۱۳ بهمن ماه ۱۴۰۴ بازداشت شده بود. بازداشت او با خشونت زیادی همراه بوده و او را از طبقه چهارم تا موقع سوار شدن خودروی نیروی امنیتی روی پله‌ها کشیدند و مورد ضرب و شتم قرار دادند.
حتی پس از بازداشت به دکه محل کاسبی بهادر رفتند و سماور و تمام وسایل دکه‌اش را که با آن مخارج خانواده را تأمین می‌کرد، شکستند و به بیرون پرتاب کردند.

بهادر، برادر جاویدنام محمدرسول مؤمنی‌زاده است که در سال ۱۴۰۱ در اولین روزهای خیزش مهسا در آغوش بهادر جان باخت.

مادر محمدرسول و بهادر هم برای روز شنبه ۱۸ بهمن ماه، طبق احضاریه‌ای که دریافت کرده باید مراجعه کند.
مادری که دو پسرش را از کودکی بعد از فوت پدرشان دست تنها و با کارگری در شالیزارها بزرگ کرده است.
(پدر بهار، وقتی او دو ساله بود فوت کرد.)
ازبچگی بهادر ۲ماه داشت باباش فوت کرده.
حالا این مادر که با چه سختی‌ها دو جوان رعنا و رشید را بزرگ کرده، داغدار یکی و نگران دیگری است و خودش هم احضار شده است.

جان بهادر در خطر است. از دوشنبه که بازداشت شده، هیچ نهادی مسئولیت بازداشت او را بر عهده نمی‌گیرد و هیچ زندان و بازداشتگاهی وجود او را در بین بازداشتی‌ها تأیید نمی‌کند.

#بهادر_مؤمنی_زاده #محمدرسول_مومنی_زاده #رشت

@Tavaana_TavaanaTech

‌
بابک جمالی، پدر دو کودک خردسال، در جریان اعتراضات سراسری در اراک جان باخت

بابک جمالی، اهل اراک و پدر دو فرزند خردسال به نام‌های نیکان ۴ ساله و رادمان ۱ ساله، روز ۱۹ دی ۱۴۰۴ (۹ ژانویه ۲۰۲۶) در جریان اعتراضات سراسری ایران توسط نیروهای جمهوری اسلامی کشته شد.

او ورزشکاری حرفه‌ای در رشته‌های واترپلو و فوتسال، ناجی غریق و خواننده گروه موسیقی «راسا» بود. زندگی بابک با ورزش، موسیقی و نجات جان انسان‌ها گره خورده بود؛ مسیری سرشار از عشق، مسئولیت‌پذیری و تعهد به زندگی.

به گفته نزدیکانش، بابک جمالی با انگیزه ساختن آینده‌ای بهتر و امن‌تر برای فرزندانش در اعتراضات حضور داشت و خواهان عدالت و کرامت انسانی بود. او پدری مهربان و مسئول بود که تمام زندگی‌اش را وقف خانواده و آرزوهای فرزندانش کرده بود.

قتل بابک جمالی، نمونه‌ای دیگر از سرکوب مرگبار شهروندانی است که برای حقوق ابتدایی خود به خیابان آمده بودند. نام او نه فقط به عنوان یک ورزشکار و هنرمند، بلکه به عنوان نماد نسلی ثبت می‌شود که عشق به زندگی، خانواده و آزادی را با گلوله پاسخ گرفت.

#بابک_جمالی #اراک #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام رضا منجی‌آزاد؛ پدر یک دختر خردسال که توسط حکومت در رشت کشته شد

رضا منجی‌آزاد، حدود ۲۶ تا ۲۷ ساله، متاهل و دارای دختری زیر دو سال، شامگاه ۱۸ دی‌ماه حوالی ساعت ۲۰ در محدوده سبزه‌میدان رشت هدف شلیک گلوله قرار گرفت.

بر اساس گزارش‌های موجود، گلوله به ناحیه زیر زانوی او اصابت کرده بود و سپس از بیمارستان منتقل شد. یک شاهد عینی می‌گوید هنگام انتقال، سرم و خون همچنان به بدن او متصل بوده است. به گفته همین شاهد، پیکر او روز بعد در کانتینری در باغ رضوان رشت پیدا شد و آثار خون گسترده در محل مشاهده می‌شد.

رضا منجی‌آزاد که از کودکی با فقدان پدر بزرگ شده بود، اکنون دختری خردسال از او به یادگار مانده است.

روایت ربودن مجروحان از بیمارستان و جان‌باختن در اثر خونریزی زیاد و عدم رسیدگی درمانی، به طور مکرر در مناطق مختلف کشور روایت شده و نشان از یک الگوی رفتاری و یک برخورد سیستماتیک دستوری دارد. این عمل از مصادیق بارز جنایت علیه بشریت است.

#رشت #رضا_منجی_آزاد #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام سینا آجرلو؛ دانشجوی ۲۱ ساله‌ای که در قزوین کشته شد

سینا آجرلو، ۲۱ ساله و دانشجوی دامپزشکی دانشگاه بین‌المللی قزوین، در تاریخ ۱۸ دی‌ماه در شهر قزوین جان خود را از دست داد.
بر اساس گزارش‌ رسیده، پیکر این جوان پس از کشته‌شدن با شرط اعلام «بسیجی‌بودن» از سوی خانواده تحویل داده شد.

یاد و نام سینا آجرلو در کنار دیگر جان‌باختگان این روزها، به‌عنوان نمادی از زندگی‌های ناتمام و دادخواهی خانواده‌ها باقی خواهد ماند.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #قزوین #سینا_آجرلو

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام کیانوش عباد؛ آرایشگر ۲۷ ساله‌ای که در اعتراضات ۱۸ دی کشته شد

کیانوش عباد، ۲۷ ساله و آرایشگر حرفه‌ای ساکن شاهین‌شهر اصفهان، در جریان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ بر اثر شلیک مستقیم نیروهای سرکوب‌گر به ناحیه سر جان خود را از دست داد.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، او به مناسبت تولد ۲۷سالگی خود در پیامی به یارش مهتا گفته بود: «به امید روزهای خوب، به امید روزهای قشنگ، کنار تو.»
گفته می‌شود قرار بود کیانوش عباد و مهتا در تاریخ ۱۱ بهمن‌ماه با یکدیگر ازدواج کنند.
یاد و نام او در کنار دیگر جان‌باختگان این روزها، به‌عنوان نمادی از زندگی‌های ناتمام و آرزوهای بر باد رفته باقی خواهد ماند.

ویدیو از صفحه‌ی مهتا

#کیانوش_عباد #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهورى_اسلامى #شاهین_شهر

@Tavaana_TavaanaTech

در این ویدیو، جاویدنام نگار عجم ترانه «رویای آزادی» را همخوانی می‌کند؛
آری، او رویای آزادی داشت…
«رویایی دارم، رویای آزادی.»

نگار عجم، ۲۹ ساله و دانش‌آموخته رشته حقوق بود. آرزوی او حاکمیت قانون، دموکراسی، آزادی، عدالت، کرامت انسان و حقوق بشر بود. او جان خود را در راه این آرمان‌ها نثار کرد؛ روز ۱۸ دی هنگامی که در جریان اعتراضات در شهر مشهد با سر دادن شعار «مرگ بر دیکتاتور، زنده باد آزادی» هدف شلیک گلوله از پشت سر قرار گرفت و با گلوله‌ای سوزان جان باخت تا صدایش خاموش شود و رویایش نابود گردد.
اما هرچقدر این ستارگان را بر زمین بکشند، آسمان ایران باز هم پرستاره خواهد ماند. خون این فرزندان زیبا و شجاع بی‌پاسخ نمی‌ماند و رویای ایران آزاد، دموکراسی و حقوق ملت امروز بیش از هر زمان دیگری دست‌یافتنی شده است. حکومتی که بر جهل و خشونت تکیه دارد دیگر نمی‌تواند همچون گذشته رؤیاهای جوانان را نابود کند. مردم ایران دیکتاتوری را به زباله‌دان تاریخ خواهند فرستاد تا آرزویی که از انقلاب مشروطه در دل این سرزمین زنده مانده، تحقق یابد.
در اسلاید پایانی، تصویر سنگ مزار نگار عجم و جاویدنام حسین عجم دیده می‌شود؛ دو خویشاوند که از سوی مادر و پدر با یکدیگر نسبت داشتند.
حسین عجم، ۲۲ ساله و دانشجو بود که در ۱۸ دی ماه در گناباد با رگبار کلاشینکف توسط یک بسیجی کشته شد. پدر او معلمی بازنشسته، مردمی و خدمت‌گزار است. هر دو در زادگاهشان، زیبد، روستایی کهن و تاریخی، در میان جمعیت انبوهی از سوگواران و شعاردهندگان علیه خامنه‌ای به خاک سپرده شدند.
پدر نگار در سخنانی تأکید کرد که مسئول اصلی کشته‌شدن مظلومانه نگار و دیگر جان‌باختگان، شخص علی خامنه‌ای است.

#نگار_عجم #حسین_عجم #مشهد #گناباد #جنایت_علیه_بشریت
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام سعید توکلیان؛ جوان ۲۷ ساله‌ای که در شیراز با شلیک ساچمه‌ای جان باخت

سعید توکلیان، ۲۷ ساله، در تاریخ ۱۷ دی‌ماه در محدوده پل باهنر شیراز بر اثر اصابت تیرهای ساچمه‌ای به ناحیه چشم، صورت و گردن جان خود را از دست داد. بر اساس گزارش‌های رسیده، شلیک از سوی نیروهای امنیتی انجام شده است.

پس از کشته‌شدن او، خانواده سعید توکلیان با فشارهای گسترده‌ای روبه‌رو شدند تا وی را «بسیجی» معرفی کنند؛ درخواستی که با مخالفت خانواده مواجه شد. به گفته نزدیکان، همین مخالفت موجب شد تحویل پیکر او حدود ۱۰ روز به طول بینجامد و در این مدت فشارها ادامه داشته باشد. همچنین گزارش شده است که برای تحویل جنازه مبلغ قابل‌توجهی از خانواده دریافت شده است.

مراسم خاکسپاری این جان‌باخته با محدودیت‌های شدید برگزار شد و اجازه حضور بیش از ۱۵ نفر در آیین تشییع داده نشد. با این حال، خانواده و نزدیکان او از جمله زنان خانواده، پیکر سعید توکلیان را به خاک سپردند.

چند روز پس از جان‌باختن، خانواده او محل کشته‌شدنش در پل باهنر شیراز را گلباران کردند و مادرش با در دست داشتن تصویر فرزندش در همان محل حضور یافت و در خیابان رقصید. رقصی که نشان از مقاومت و ایستادگی مردم ایران در برابر رژیم جنایتکار دارد.

یاد و نام سعید توکلیان در کنار دیگر جان‌باختگان این روزها، به‌عنوان نمادی از رنج خانواده‌ها و دادخواهی آنان باقی خواهد ماند.

#سعید_توکلیان #شیراز #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

ناصر بکرزاده، زندانی سیاسی ۲۶ ساله محبوس در زندان مرکزی ارومیه، برای سومین بار از سوی دستگاه قضایی جمهوری اسلامی به اعدام محکوم شد. این حکم روز سه‌شنبه ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ توسط شعبه دوم دادگاه انقلاب ارومیه به ریاست قاضی شاهینی صادر شده است؛ در حالی که هر دو حکم پیشین اعدام علیه این زندانی سیاسی، پیش‌تر در دیوان عالی کشور نقض شده بودند.

ناصر بکرزاده نخستین‌بار در دی‌ماه ۱۴۰۲ توسط نیروهای سازمان اطلاعات سپاه در ارومیه بازداشت و مدتی در بازداشتگاه این نهاد نگهداری شد. به گفته منابع نزدیک به خانواده، او در دوران بازجویی از تماس با خانواده و دسترسی به وکیل محروم بود و تحت فشار شدید قرار داشت.

این زندانی سیاسی در آبان‌ماه ۱۴۰۳ و سپس در شهریور ۱۴۰۴ به اعدام محکوم شده بود، اما هر دو بار دیوان عالی کشور این احکام را به دلیل ایرادات جدی پرونده نقض کرده بود و پرونده را برای رسیدگی مجدد بازگردانده بود.
صدور دوباره حکم اعدام علیه بکرزاده، نگرانی‌ها درباره بی‌اعتنایی کامل دستگاه قضایی به اصول دادرسی عادلانه و استفاده ابزاری از مجازات مرگ را تشدید کرده است.
#نه_به_اعدام

@Tavaana_TavaanaTech

‌
در مراسم عزاداری عرشیا براری، سفید پوشید، سماع اندوه کرد، بعد از حال رفت

- عرشیا براری، ۲۲ ساله، قهرمان فيتنس و كاراته كا, در انقلاب مردم ایران عليه جمهورى اسلامى كشته شد. او در ١٨ ديماه ۱۴۰۴ در اعتراضات شهر زنجان با شليک مستقيم گلوله از سوى نيروهاى سركوب جمهورى اسلامى به قتل رسيد. عرشيا برارى علاوه بر رشته فيتنس، در سبک كيوكوشين در رشته كاراته نيز فعاليت مى‌كرد و مربى بين المللى آموزش سگهای گارد بود.

#عرشیا_براری #زنجان #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

مهدی منعم، عکاس، با انتشار این دو عمس در صفحه اینستاگرام خود نوشت:
‏
عکس بالا را در عملیات والفجر دو در سال ۱۳۶۲ در منطقه حاج عمران عراق گرفتم. شب را در بالای قله ازادی که مشرف به پادگان حاج عمران بود ماندیم. صبح زود وقتی گروه پاک‌سازان میدان مین راه را برای عبور رزمندگان باز کردند به اتفاق شمار زیادی رزمنده از سراشیبی کوه به طرف خط مقدم حرکت کردیم.
‏دو طرف ما پر بود از مین‌های ضد نفر. تلاشم برای عبور از رزمندگان و رسیدن به اول کاروان برای ثبت این لحظه بی‌تکرار تاریخی بی‌نتیجه ماند. در حال عبور رزمنده‌ای رادیدم که دورتر از ما یک مجروح را به جای امن حمل می‌کند.
‏دیشب در فضای مجازی فیلمی را دیدم مردی مجروحی را کول گرفته و در حال رسیدن به جای امن است. به ناگاه یاد خاطره حمل مجروح در میدان جنگ افتادم.
‏
‏امروز با قراردادن این دو عکس که شباهت‌های زیادی با هم دارند, البته با این تفاوت که یکی در منطقه نبرد جنگی و با گلوله دشمن مجروح شده و دیگری در داخل کشور, مجروح اولی نجات می‌یابد اما دومی خودش و ناجی‌اش کشته می‌شوند.
‏
‏یک پرسش اساسی برایم مطرح می‌شود که
در طول این سال‌ها چه اتفاقی افتاده که دیوار شرافت و انسانیت به ناگاه این چنین فرو می‌ریزد؟

اکانت ایشان در اینستاگرام:
mehdimonem77

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
مادر جاویدنام عرفان رضایی: حتی با اسلحه هم نمی‌توانید صدای مادری را که برای حق فرزندش می‌جنگد خاموش کنید

فرزانه برزه‌کار، مادر جاویدنام عرفان رضایی از جان‌باختگان خیزش مهسا در سال ۱۴۰۱، با انتشار تصویری از خود در کنار مزار فرزندش، متنی سرشار از سوگ، دادخواهی و ایستادگی منتشر کرد.
او در این نوشته چنین می‌گوید:
«من مادرم، مادری که درد را در عمق جانش حس می‌کند، مادری که خون پسرش را در رگ‌هایش جاری می‌بیند و هنوز چشم به راه عدالت است. من طلبکارم، طلبکار از آن‌هایی که پسرم را به جرم خواستن آزادی، به جرم اعتراض به ظلم، به خاک و خون کشیدند. طلبکارم از آن‌هایی که جوانی پسرم را با ظلم و بی‌رحمی ربودند، از آن‌هایی که صدای او را خاموش کردند، نفسش را بریدند و قلبم را شکستند.
اما من تنها نیستم؛ من نماد هزاران مادری هستم که فرزندان‌شان را در راه حق از دست داده‌اند، مادری که دردش را فریاد می‌زند و دادخواهی می‌کند. من به آن‌ها می‌گویم: نمی‌توانید با سکوت و بی‌عدالتی، حقیقت را دفن کنید. هر گلوله‌ای که شلیک کردید، هر نفسی که بریدید، آتشی در دل‌ها روشن کردید که خاموش‌شدنی نیست.
من مادرم، و تا آخرین نفس، تا آخرین قطره خونم، دادخواهی می‌کنم. پسرم را پس می‌خواهم، عدالت را می‌خواهم، آینده‌ای روشن برای همه جوانان را می‌خواهم. و به آن‌هایی که گمان می‌کنند می‌توانند صدای دادخواهی را خاموش کنند می‌گویم: شما حتی با اسلحه‌تان نمی‌توانید صدای مادری را که برای حق پسرش می‌جنگد خاموش کنید. ما زنده‌ایم، ما قوی‌ایم، و عدالت را از شما می‌گیریم.»

انتشار این نوشته در فضایی همراه با نگرانی و فشار بر خانواده‌های جاویدنامان صورت گرفته است؛ با این حال، تأکید بر دادخواهی و حفظ صدا نشان می‌دهد که ایستادگی و استواری این خانواده‌ها همچنان ادامه دارد و روایت آنان به بخشی ماندگار از حافظه جمعی جامعه تبدیل شده است.


#فرزانه_برزه_کار #دادخواهی #عرفان_رضایی_نوایی #ما_زنده_ایم #ما_ادامه_داریم

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام محمدرضا قربانی ۱۸ ساله از شاهین‌شهر اصفهان، ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ مقابل پایگاه بسیج شاهین‌شهر جان باخت.

مادرش ضمن انتشار این ویدیو نوشت:
«لا به لای لباسات دنبال بوی بدنتم
گل خوشبوی من
محمدم🕊️»
#محمدرضاقربانی #شاهینشهر #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام مظفر شادمهر؛ مالک برند «نوین ییلاق شادمهر» که در نسیم‌شهر هدف گلوله قرار گرفت و جان باخت

مظفر شادمهر، مالک برند «نوین ییلاق شادمهر»، در تاریخ ۱۹ دی‌ماه مقابل منزل خود در نسیم‌شهر تهران هدف شلیک گلوله قرار گرفت. او پس از اصابت گلوله با پای خود به بیمارستان اسلامشهر مراجعه کرد، اما بر اثر شدت جراحات جان باخت.

بر اساس اطلاعات منتشرشده در صفحه شخصی او، مظفر شادمهر کارشناس مدیریت بازرگانی، مشاور بازرگانی و فروش و استراتژیست بود و در حوزه آموزش مهارت‌های ارتباطی نیز فعالیت می‌کرد. وی همچنین از دنبال‌کنندگان قدیمی صفحه اینستاگرام آموزشکده توانا به‌شمار می‌رفت.
پس از جان‌باختن او، ماهان پسر خردسالش در صفحه اینستاگرامش نوشت:
«هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم که این‌قدر زود تنها بشم بابا.
توی دلم هنوز خیلی چیزا دارم که می‌خواستم بهت بگم.
بابا… چرا رفتی؟ چرا رفتی قبل از اینکه من بتونم بیشتر از تو یاد بگیرم؟
حالا من هستم و تو نیستی؛ دیگه بهترین رفیقم…»
بر پایه گزارش‌های رسیده، خانواده این جان‌باخته در شرایطی همراه با فشار ناچار شدند پیکر او را با عنوان «شهید» به خاک بسپارند. همچنین با جان‌باختن مظفر شادمهر، چندین کارمند و کارگر که به‌طور مستقیم و غیرمستقیم با فعالیت‌های او مرتبط بودند، در آستانه شب عید با بیکاری روبه‌رو شدند.

#مظفر_شادمهر #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت #نسیم_شهر

@Tavaana_TavaanaTech