گرامی‌داشت یاد سعید توکلیان در آستانه چهلم جان‌باختن او در شیراز

بر اساس گزارش‌های دریافتی، سه روز مانده به چهلم سعید توکلیان، خانواده و جمعی از دوستان او در محل جان‌باختن این شهروند در خیابان باهنر شیراز حضور یافتند و با اهدای گل به رهگذران و خودروهای عبوری، یاد او را گرامی داشتند.
در این مراسم نمادین، حاضران همچنین بادکنک‌هایی به رنگ پرچم ایران را به یاد این جان‌باخته به آسمان فرستادند.
گفته می‌شود سعید توکلیان در تاریخ ۱۷ دی‌ماه در همین محل بر اثر اصابت گلوله نیروهای حکومتی جان خود را از دست داده است و مراسم چهلم او روز پنجشنبه ۳۰ دی‌ماه برگزار خواهد شد.

#سعبد_توکلیان #شیراز #نه_به_جمهورى_اسلامى #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

‌
در شب چهلم جانباختگان هجدهم دی ماه ۱۴۰۴ مردم در ایران شبانه شعار می‌دهند و مرگ بر دیکتاتور و مرگ بر خامنه‌ای می‌گویند.

این شعارها تجدید میثاقی است با جاویدنامانی که ۴۰ روز پیش به خیابان رفتند و عاشقانه برای ایران جانشان را فدا کردند. و پیامیست به حکومت ستمکار که ما نوز زنده‌ایم و ما ادامه داریم و این جنایت بزرگ را هرگز فراموش نمی‌کنیم و شما تماً سرنگون می‌شوید.

ویدیو از شیراز ارسال شده است. ۲۷ بهمن ۱۴۰۴

#شیراز #نه_به_جمهورى_اسلامى #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

تجمع در کرمانشاه: سفره بی‌نان ما رنگین شد از خون ما

جمعی از بازنشستگان امروز یکشنبه ۲۶ بهمن ۱۴۰۴ مقابل ساختمان سازمان تأمین اجتماعی در کرمانشاه تجمع اعتراضی برگزار کردند.

معترضان با سر دادن شعارهایی چون «قتل‌عام معترض محکوم است»، «فریاد، فریاد از این‌همه بیداد» و «سفره بی‌نان ما رنگین شد از خون ما» نسبت به وضعیت معیشتی، افزایش هزینه‌های زندگی و برخوردهای امنیتی با اعتراضات مردمی اعتراض کردند.

در این تجمع همچنین شعارهایی مانند «نان می‌خواستیم، منزلت؛ رگبار بستن به ملت» و «همبستگی، اتحاد؛ پایان ظلم و بیداد» سر داده شد که نشان‌دهنده پیوند مطالبات صنفی با اعتراض به سرکوب‌های اخیر است.

اینکه بعد از این سرکوب سنگین و جنایت بی‌سابقه هنوز در خیابان فرادی هستند که این شهامت را پیدا می‌کنند که به طور علنی اعتراض کنند بسیار ارزشمند است و از این رو اعتراضات خیابانی بازنشستگان کارگران و سایر اقشار جامعه اهمیت بسزایی دارد.
حفظ و زنده نگه‌داشتن خیابان و طرح شعارهایی علیه کشتار و جنایت در این شرایط ارزشمند است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #جنابت_علیه_بشریت #بازنشستگان

@Tavaana_TavaanaTech

«۲۶ بهمن، بهارستان اصفهان، خیابان الفت
جایی که مردم را به گلوله بستند و خانواده‌های بسیاری عزیزان خود را از دست دادند.
امروز، گلریزانی بر قتلگاه آنان، کمترین کاری است که می‌توان در آستانه چهلم‌شان انجام داد.
چهل سال هم که بگذرد، نام و یادشان از ذهن و دل ما پاک نخواهد شد.
پاینده ایران 💚🤍❤️
نور بر تاریکی پیروز است 🕊️»

ـ متن و ویدیو ارسالی مخاطبان

#اصفهان #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

‌
جاویدنام بهزاد رنجیرشفیعی در آستانه اشرفیه بر اثر اصابت گلوله سرکوبگران، جان باخت

بر اساس اطلاعات دریافتی، بهزاد رنجیرشفیعی، متولد ۱۸ آذر ۱۳۷۲ و اهل آستانه اشرفیه، شامگاه ۱۸ دی‌ماه حدود ساعت ۱۹:۴۵ در مقابل مغازه خشکبارفروشی خود واقع در روبه‌روی بازار جلالیه هدف اصابت گلوله قرار گرفت و بر اثر آسیب شدید به ریه و خونریزی ناشی از آن، در همان محل جان خود را از دست داد.

پیکر او همان شب تحویل گرفته شد و مراسم خاکسپاری روز جمعه ۱۹ دی‌ماه در مزار شهدا برگزار شد.

نزدیکان این شهروند جان‌باخته همچنین عنوان کرده‌اند که از خانواده خواسته شده بود او را «بسیجی» معرفی کنند، اما آنان این درخواست را نپذیرفتند.

#بهزاد_رنجبرشفبعی #آستانه_اشرفیه #جنایت_علیه_بشریت
#نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

مراسم چهلم جاویدنام محمدمهدی گنج‌دانش، ۲۷ بهمن ماه در زنجان برگزار شد

محمدمهدی گنج‌دانش، دانش‌آموز ۱۷ساله، ۱۸ دی بر اثر اصابت گلوله جنگی به سرش در زنجان جان باخت.

محمدمهدی گنج‌دانش متولد ۲ خرداد ۱۳۸۷ و بوکسور بود.

به گفته نزدیکانش او را از پشت سر هدف گرفته بودند.

او ۱۸ دی از خانه بیرون رفت تا ۲۲ دی که پیکرش را به خانواده تحویل دادند. خانواده او به همه مراکز درمانی و انتظامی مراجعه می‌کرد، اما با این‌که می‌دانستند کشته شده، هیچ خبری به خانواده نمی‌دادند.

#محمدمهدی_گنج_دانش #زنجان #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

‌
جان‌باختن جاویدنام یسنا اسکندری، وکیل و نقاش، بر اثر اصابت گلوله در شامگاه ۱۸ دی

بر اساس اطلاعات دریافتی، یسنا اسکندری، ۴۵ ساله، وکیل دادگستری و نقاش، شامگاه ۱۸ دی‌ماه در خیابان کاشانی تهران بر اثر اصابت گلوله از ناحیه کمر جان خود را از دست داده است.

به گفته نزدیکان، در کوله‌پشتی به‌جا‌مانده از او بطری‌های کوچک آب معدنی قرار داشته که قصد داشت آن‌ها را میان معترضان تشنه توزیع کند؛ روایتی که از روحیه آرام، فداکار و دغدغه‌مند او حکایت دارد. خانواده و دوستانش می‌گویند یسنا بیش از هر چیز آرزوی فضایی آرام برای زندگی و نقاشی داشت.

#یسنا_اسکندری #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

سعید ماسوری پس از ۲۵ سال حبس بی‌مرخصی، مادرش را از دست داد؛ وداعی که حتی اجازه حضور در خاکسپاری نیافت

سعید ماسوری، زندانی سیاسی که بیش از ۲۵ سال بدون حتی یک روز مرخصی در زندان به‌سر می‌برد، مادر خود را از دست داد.
مادر او در خرم‌آباد زندگی می‌کرد و ماسوری هم‌اکنون در زندان قزلحصار کرج محبوس است.

با وجود درگذشت مادر، به او اجازه حضور در مراسم خاکسپاری داده نشد؛ همان‌گونه که طی این ۲۵ سال، برای هیچ مناسبت خانوادگی یا انسانی، حتی برای ساعتی، مرخصی دریافت نکرده است.

سعید ماسوری در سوگ مادرش نوشته است:

«بیشتر از بیست‌وپنج سال است من در زندان مانده‌ام و تو بیرون، بودی، اما رنج این سال‌ها بیشتر بر دوش تو بود. سهم من دیوار و میله بود و سهم تو راه‌های طولانی، فقط برای چند دقیقه دیدن من هر چند دیگر نام مرا هم به یاد نداشتی… شاید همین، آخرین مهربانی دنیا با تو بود؛
که رنج انتظار را هم از یاد تو برد،
تازه ‌فهمیدم سخت‌ترین زندان، جایی است که دیگر “مادر” در آن نیست.
اسطوره صبر و تحمل و قهرمان پایداری تو بودی در سکوت و بی هیچ نام و نشان... تو آفتاب گرمابخش و دیده نشده بودی و من سایه...
چقدر بی نام تو زندان سرد و تاریکتر است.»

در ایران تعداد زیادی زندانی سیاسی با سابقه بالای ده سال حبس در زندان‌ها هستند، که اجازه حتی ساعتی مرخصی نداشته‌اند، اما اختلاسگران و غارتگران اموال مردم، از مرخصی بهره‌مند بوده‌اند.

به آقای ماسوری این غم جانکاه را تسلیت می‌گوییم و امیدواریم با آزادی ایران، کاربرد زندان‌ها تغییر کند و دیگر زندانی سیاسی و عقیدتی نداشته باشیم و حقوق انسان‌ رعایت شود.

#سعید_ماسوری #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

روایت کشته‌شدن جبار پناهی‌آزاد، کودک ۱۵ ساله قشقایی؛ از شلیک تک‌تیرانداز تا فشار بر خانواده برای مصاحبه اجباری

بر اساس اطلاعات دریافتی، جبار پناهی‌آزاد، کودک ۱۵ ساله، متولد ۱۷ مرداد ۱۳۸۹ و از شهروندان قشقایی شهرستان کوه‌چنار (چنارشاهیجان ـ قائمیه) در استان فارس، روز جمعه ۱۹ دی‌ماه با شلیک مستقیم گلوله جنگی از سوی تک‌تیراندازان جان خود را از دست داد.

گزارش‌ها حاکی است که او حدود ساعت ۲۰ شب در حالی که در میان معترضان حضور داشت، در میدان منتهی به جاده چنارشاهیجان به کازرون، جنب ایران‌خودرو و روبه‌روی بانک ایران‌زمین، هدف شلیک به سر قرار گرفت و در همان‌جا کشته شد.

جبار پناهی‌آزاد فرزند اول خانواده بود و سه خواهر کوچک‌تر داشت. به گفته منابع مطلع، او به‌تازگی در یک باشگاه بدنسازی ثبت‌نام کرده و با شوق از تغییر فرم بازوهایش برای دوستان و اطرافیان سخن می‌گفت.

پیکر این کودک پس از چهار روز، روز سه‌شنبه ۲۳ دی‌ماه به خانواده تحویل داده شد و همان روز در چنارشاهیجان به خاک سپرده شد.
در گواهی فوت علت مرگ «برخورد اجسام پرتابه و ساقط‌شده با فرد» ذکر شده، در حالی‌ که در گواهی پزشکی قانونی علت حادثه «اصابت گلوله» ثبت شده است.

بر اساس گزارش‌های تازه منتشر شده توسط وحید میرزایی در شبکه اجتماعی ایکس، خانواده جبار پناهی‌آزاد روز ۲۷ بهمن‌ماه تحت فشار نیروهای امنیتی برای انجام مصاحبه تلویزیونی اجباری قرار گرفته‌اند. یک منبع نزدیک به خانواده می‌گوید مأموران در تماس‌های مکرر با مادر و خواهر او هشدار داده‌اند که در صورت خودداری از انجام مصاحبه تا روز بعد، «عواقب آن متوجه‌شان خواهد بود».

پدر جبار پیش‌تر درگذشته بود و اکنون تنها اعضای درجه‌یک خانواده‌اش، مادر و خواهرانش هستند که تحت فشار امنیتی قرار دارند.
همچنین خانواده پیش‌تر اعلام کرده بودند مراسم چهلمین روز کشته‌شدن او روز پنجشنبه ۳۰ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ برگزار خواهد شد، اما گزارش‌ها از ادامه فشارهای امنیتی با هدف جلوگیری از برگزاری این مراسم حکایت دارد.

تصاویر مراسم خاکسپاری و گواهی فوت در صفحه وحید میرزایی موجود است:

vahidmirzaeii

#جبار_پناهی_آزاد #قائمیه #چنارشاهیجان #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

سعید باقری، پدر یک کودک چهارساله، توسط نیروهای سرکوبگر کشته شد

جاویدنام سعید باقری، ۴۰ ساله، در جمعه‌ی خونین ۱۹ دی‌ماه در نارمک، ترس را شکست و آسمانی شد.
او که پدر کودکی چهارساله بود، جان خود را نثار کرد تا فرزندش و همه‌ی فرزندان ایران روزی در هوای آزادی نفس بکشند.
پیکرش روزها بعد در کهریزک پیدا شد، اما روح بلندش هرگز تسلیم نشد و نامش در حافظه‌ی دادخواهی این سرزمین ماندگار شد.

متن و عکس ارسالی مخاطبان

#سعید_باقری #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

⭕️ تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته صدوهشتم در ۵۶ زندان مختلف

در چهلمین روز جان‌باختگان قیام دی‌ماه و با صمیمانه‌ترین همدردی‌ها با خانواده‌ها و مردم دلیری که در مراسم چهلم عزیزانشان با اراده‌ایی قوی یاد آن شهیدان را گرامی‌ می‌دارند و به جای ماتم، عزمشان را برای ادامه مسیر تا پیروزی جزم کرده‌اند، اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» نیز همراهی و حمایت بی‌دریغ خود را از قیام مردم ایران و همچنین خانواده‌های جان‌باختگان اعلام می‌دارد.

اسناد، فیلم و عکس‌هایی که در این روزها به تدریج منتشر شده و گوشه‌هایی از جنایت بزرگ دی‌‌ماه توسط حکومت ستم‌کار را فاش می‌کند، تأیید کننده این گفته شوم خامنه‌ای است که «خدای الان همان خدای دهه شصت است»، و این سطح از جنایت یک بار دیگر به ما یادآور می‌شود که ابعاد جنایت علیه بشریت و کشتارهای مخفیانه دهه ۶۰ و سال ۶۷ در زندان‌ها که از دید دوربین‌ها مخفی بودند تا چه حد وحشتناک و بزرگ بوده است. جنایاتی که هنوز  پرده از تمام ابعاد آن برداشته نشده‌است.

آری اکنون ده‌هاهزار بازداشتی اعتراضات اخیر زیر فشار و شکنجه‌ قرار دارند و برای صدور احکام اعدام و زندان‌های سنگین برای آن‌ها برنامه‌ریزی می‌شود. ما به همه مجامع بین‌المللی برای اقدام فوری برای نجات این زندانیان فراخوان می‌دهیم. در همین حال از ابتدای بهمن ماه تا کنون بیش از ۳۰۰ زندانی شامل ۳ زن به دار آویخته شده‌اند.

بنا به خبرهای منتشر شده صالح محمدی کشتی‌گیر ۱۸ ساله که در اعتراضات دی ماه دستگیر شده در زندان قم در برابر حکم اعدام قرار گرفته و جانش در معرض خطر جدی است.

اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» از عموم مردم ایران به‌ویژه خانواده بازداشت شدگان، می‌خواهد که سکوت نکنند و اخبار و اسامی عزیزانشان را اطلاع‌رسانی کنند و صدای آن‌ها باشند.

کارزار‌ «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» روز سه‌شنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴ در هفته صدوهشتم در ۵۶ زندان مختلف در اعتصاب غذا می‌باشند:
زندان اوین‌ (بندهای زنان و مردان)، زندان قزلحصار (واحدهای ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بندهای زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل‌آباد شیراز (بندهای زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بندهای زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد(بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان وکیل‌آباد مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بندهای مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل‌آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام.

سه‌شنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴
هفته صدوهشتم
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
#بیانیه #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

رضا محمدحسینی، زندانی محبوس در قزل‌حصار، در چهلم رویدادهای خونین دی‌ماه ۱۴۰۴ با انتشار بیانیه‌ای از ادامه بی‌پاسخ‌ماندن حقیقت این کشتار سخن گفته و خواستار همدلی با خانواده‌های داغدار، تقویت عدالت‌خواهی و توجه فوری به وضعیت زندانیان سیاسی شده است.

بیانیه رضا محمدحسینی از زندان قزل‌حصار

چهل روز از روزهای خونین دی‌ماه ۱۴۰۴ گذشته و هنوز ابعاد این جنایت روشن نشده است.
هنوز نمی‌دانیم چند هزار نفر کشته، مجروح، مفقود و بازداشت شده‌اند. هنوز نمی‌دانیم بر بازداشت‌شدگان چه گذشت. اما آن‌چه تاکنون آشکار شده، نشان از جنایتی گسترده و سازمان‌یافته دارد.

جمهوری اسلامی در خیابان‌ها، به معنای واقعی کلمه، جوی خون به راه انداخت.
به مجروحان تیر خلاص زدند. با تک‌تیرانداز به سر و قلب مردم شلیک کردند. کودکان را هدف قرار دادند. مجروحان را از بیمارستان‌ها ربودند. بازداشت‌شدگان را شکنجه کردند.
بسیاری با اتهاماتی چون «محاربه» و «افساد فی‌الارض» به اعدام محکوم شدند.

از خانواده‌ها برای تحویل پیکر عزیزانشان پول گرفتند.
آنان را وادار کردند عزیزانشان را در قبرهای دوطبقه یا در روستاهای دور دفن کنند. حتی برخی خانواده‌ها ناچار شدند عزیزانشان را در باغچه خانه به خاک بسپارند.

حکومت با انواع سلاح‌ها به مردم حمله کرد. در برخی شهرها، مردم را با خودروهای زرهی زیر گرفتند. سپس، پیکرها را از خیابان‌ها جمع کردند، خون‌ها را از خیابان شستند تا رد جنایت باقی نماند، ایست‌های بازرسی برپا کردند و تلفن‌های همراه را گشتند تا تصاویر از بین برود.
در سردخانه‌ها و سوله‌ها، پیکرها روی هم انباشته شد و خانواده‌ها ناچار بودند میان صدها پیکر، عزیزان خود را جست‌وجو کنند. رنجی که خود شکنجه‌ای دیگر بود.

حکومت با مردم بی‌سلاح و بی‌پناه، همچون دشمن در جنگ رفتار کرد. و سپس کوشید کشته‌شدگان را «تروریست» و «وابسته» بنامد. اما مردم حقیقت را با چشم خود دیده بودند.

تقریباً خانواده‌ای نمانده که عزیز، دوست یا آشنایی را از دست نداده باشد.
با این همه، شجاعت مردم در آن روزها بی‌نظیر بود. مردمی که جانشان به لب رسیده بود، برای آزادی به خیابان آمدند. حکومت تصور می‌کرد با این سرکوب خونین، مردم را ساکت کرده است، اما زهی خیال باطل.

مردم در مراسم عزیزانشان، با وجود تهدیدها، حضور یافتند و تندترین شعارها را سر دادند.
سوگواری به اعتراض بدل شد.
خانواده‌ها بر مزار عزیزانشان رقصیدند تا بگویند:
ما تسلیم نمی‌شویم.
ما زنده‌ایم.
ما ادامه داریم.
ما برای زندگی می‌جنگیم.
ما زندگی می‌خواهیم.
همان خواسته‌ای که در خیزش «زن، زندگی، آزادی» متبلور شد. خواسته‌ای که حکومت بیگانه با مردم، پاسخش را با سرکوب و کشتار می‌دهد.

اکنون به چهلم رسیده‌ایم.
برگزاری مراسم‌های چهلم‌، سوگواری فردی را به اعتراض جمعی و کنش اجتماعی تبدیل می‌کند، دادخواهی را استمرار می‌بخشد و یاد جان‌باختگان را زنده نگه می‌دارد. این خود شکلی از مقاومت مدنی است.
از مردم ایران می‌خواهم با خانواده‌های داغدار همدل باشند، همبستگی ملی در مسیر عدالت‌خواهی را تقویت کنند، و زندانیان سیاسی و خانواده‌های آنان را تنها نگذارند.
جان‌های بسیاری در معرض خطر است.

چهل روز گذشته است، اما حقیقت فراموش یا خاموش نمی‌شود.
دادخواهی ادامه دارد.
زندگی ادامه دارد.
و امید، با وجود همه تاریکی‌ها، ادامه خواهد داشت.

پاینده ایران
رضا محمدحسینی
زندان قزل‌حصار

#رضا_محمدحسینی #همبستگی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #بیانیه

@Tavaana_TavaanaTech